போரின் போது நான் ஆற்றங்கரையில் உள்ள ஏ.ஜே. கோஹன் எக்ஸ்டெர்மினேட்டர்ஸ் தரைத்தள அலுவலக டெட் எண்ட் தெருவில் வேலை செய்தேன். குளிர்ந்த சாம்பல் நிற மீன் கண்களும் ஒரு சுருட்டும் கொண்ட ஒரு வயதான யூதர் நான்கு சகோதரர்களில் மூத்தவர். மார்வ் இளையவர், காற்றுத் தடைகள் அணிந்திருந்தார், அவருக்கு மூன்று குழந்தைகள் இருந்தனர். மென்மையான உடையணிந்த கல்லூரி பயிற்சி பெற்ற ஒரு சகோதரர் இருந்தார். நான்காவது சகோதரர், ஒரு வயதான ஹூஃபர் போல, தடிமனாகவும், தசைப்பிடிப்புடனும் இருந்தார், தோல் லுங்கியுடன் "அம்மா" என்று கத்த முடியும், அவர் அதைச் செய்ய மாட்டார் என்று நீங்கள் நம்பலாம். ஒவ்வொரு இரவும் இறுதி நேரத்தில் இந்த இரண்டு சகோதரர்களும் எங்கிருந்தோ ஒரு சூடான வாக்குவாதத்தில் ஈடுபடுவார்கள், மூத்த சகோதரர் தனது வாயிலிருந்து சுருட்டை எடுத்து தரையில் குறுக்கே நகர்ந்து வௌட்வில் சகோதரனை நோக்கி முன்னேறுவதை நான் பார்க்க முடிந்தது.
"நீங்க வர்றீங்க, நான் உங்க முகத்துலயே துப்பணும்!? வர்றீங்க!? வர்றீங்க? வர்றீங்க!?"
வௌட்வில் சகோதரர் என் கோயிஷ் கண்களுக்குத் தெரியாத நிழல் குத்துச்சண்டை வீரர்களை பின்வாங்குவார், அதை நான் மூத்த சகோதரரால் உருவாக்கப்பட்ட சக்திவாய்ந்த யூத மாமாக்கள் என்று கருதினேன். பல சந்தர்ப்பங்களில் இந்த சடங்கை நான் திறந்த வாயுடன் பார்த்தேன், பழைய சுருட்டு ஒரு நாள் பறக்கும் என்று நம்பினேன், ஆனால் அவர் ஒருபோதும் பறக்கவில்லை. சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் அமைதியாகப் பேசி, அழிப்பவர்கள் உள்ளே விழுந்தபோது வேலைச் சீட்டுகளைச் சரிபார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.
மறுபுறம், அந்த வயதான சகோதரர் தன்னை அழித்தவர்களுடன் ஒருபோதும் வாக்குவாதம் செய்ததில்லை. "அதனால்தான் என்னிடம் ஒரு சுருட்டு இருக்கிறது" என்று அவர் கூறினார், அந்த சுருட்டு தனக்கு மந்திர அமைதியின் மூலமாகும்.
நான் என்னுடைய சொந்தக் காரை ஒரு கருப்பு ஃபோர்டு V8 காரில் பயன்படுத்தினேன், தனியாக என் மூட்டைப்பூச்சி ஸ்ப்ரே பைரித்தியம் பவுடர் பெல்லோஸ் மற்றும் ஃப்ளோரைடு பல்புகளை படிக்கட்டுகளில் ஏறி இறங்கச் சுமந்து சென்றேன்.
"எக்ஸ்டெர்மினேட்டர்! உங்களுக்கு சேவை தேவையா?"
கொழுத்த புன்னகையுடன் இருந்த ஒரு சீனர், போரின் போது கிடைப்பது கடினமாக இருந்தது - பைரித்தியம் பொடியை ரேஷன் மூலம் விநியோகித்தார், மேலும் முடிந்தவரை ஃப்ளோரைடைப் பயன்படுத்துமாறு எங்களை எச்சரித்தார். தனிப்பட்ட முறையில், ஃப்ளோரைடை விட பைரித்தியம் வேலை செய்வதையே நான் விரும்புகிறேன். பைரித்தியம் மூலம் நீங்கள் கடவுள் மற்றும் வாடிக்கையாளருக்கு முன்பாகவே கரப்பான் பூச்சிகளைக் கொல்கிறீர்கள், அதேசமயம் இந்த ஸ்டார்ச் மற்றும் ஃப்ளோரைடை நீங்கள் சில நாட்களுக்குப் பிறகு சுற்றித் திரிந்து விட்டுச் செல்கிறீர்கள், தெற்குப் பாதுகாப்பு ஊழியர் ஒருவர் என்னிடம் "அவர்கள் அதைச் சாப்பிட்டுவிட்டு இங்கே பன்றிகளைப் போல கொழுப்பாக ஓடுகிறார்கள்" என்று கூறினார்.
வெகு தூரத்திலிருந்து, ஏப்ரல் மாதத்தில் குளிர்ந்த, தொலைதூரப் பகுதியான நீலக் காற்று வீசும் ஒரு நாள், வெயிலில் குளிராக இருக்கும் உங்கள் அழிப்பான் சாம்பல் நிற மர வெளிப்புறப் படிக்கட்டுகளில் ஏறிச் செல்வதைக் காண்கிறேன்.
"அழிக்கும் பெண்மணி. உங்களுக்கு சேவை தேவையா?"
"சரி, இளைஞனே, உள்ளே வா, ஒரு கப் தேநீர் அருந்து. அந்தக் காற்றுக்கு ஒரு கடி இருக்கிறது."
"அது அப்படித்தான், அம்மா, என்னை கத்தி மாதிரி வெட்டுகிறது, எனக்கு உடம்பு சரியில்லை, உங்களுக்குத் தெரியும்/இருமல்/."
"நீங்க என் தம்பி மைக்கேல் ஃபென்னியை என் மனசுல வச்சுட்டீங்க."
"அவர் இறந்துவிட்டாரா?"
"ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாடி ஏப்ரல் நாள், உன்னைப் மாதிரியே கதவு வழியா மச்சத்தோட மெலிசான பையனுக்கு வெயில் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. நான் அவனுக்கு ஒரு கப் சூடான தேநீர் போட்டுக் கொடுத்தேன். நான் அதை அவனுக்குக் கொண்டு வந்தப்போ அவன் போயிட்டான்." அவள் வெற்று நீல வானத்தை நோக்கி "நீ இப்போ உட்கார்ந்திருக்கிற இடத்துலயே குளிர்ச்சியான தேநீர்"ன்னு சைகை காட்டினாள். கொழுத்த சீனர்கள் என்ன அனுமதித்தாலும் இந்த வயதான சூனியக்காரி பைரித்தியம் வேலைக்குத் தகுதியானவள்னு நான் முடிவு பண்றேன். நான் சாதுர்யமா முன்னோக்கி சாய்ஞ்சேன்.
"அது கரப்பான் பூச்சிகளா மிஸஸ் மர்ஃபி?"
"அது கீழே உள்ள யூதர்களிடமிருந்து வந்தது."
"அல்லது பக்கத்து வீட்டு ஹங்கிஸ் திருமதி மர்ஃபியா?"
"சரி, ஒரு ஐரிஷ் கரப்பான் பூச்சி இன்னொரு கரப்பான் பூச்சியைப் போலவே மோசமானது" என்று அவள் தோள்களைக் குலுக்கிக் கூறுகிறாள்.
"நீங்க நல்லா டீ போடுங்க மிஸஸ் மர்ஃபி... உங்க கரப்பான் பூச்சிகளை நான் பார்த்துக்கிறேன்... ஓ, அவங்க எங்க இருக்காங்கன்னு சொல்லாதீங்க... பாருங்க, எனக்கு மிஸஸ் மர்ஃபி தெரியும்... இப்படியெல்லாம் அனுபவப்பட்டிருக்காங்க... மிஸஸ் மர்ஃபி, எனக்கு என் வேலை பிடிக்கும், அதைப் பத்தி பெருமையா இருக்குன்னு சொல்ல எனக்கு எந்த ஆட்சேபணையும் இல்லை."
"சரி, நகரத்தை அழித்தொழித்த மக்கள் சுற்றிலும் இருந்தார்கள், விஸ்கி ஒரு பாதிரியாரை வரைவது போல சில வெள்ளைப் பொடி கரப்பான் பூச்சிகளை விட்டுச் சென்றார்கள்."
"அவங்க ஒரு மலிவான உடை மிஸஸ் மர்ஃபி. அவங்க விட்டுட்டு போனது ஃப்ளோரைடு. கரப்பான் பூச்சிகள் சகிப்புத்தன்மையை வளர்த்துக்கிட்டு அடிமையாயிடும். ஃப்ளோரைடு திடீர்னு திரும்பப் பெறப்பட்டால் அவங்க ஆபத்தாக முடியும்... ஆ... இங்க தான் இருக்கு..."
சமையலறை சிங்க் அருகே பழுப்பு நிற விரிசலைக் கண்டேன். என் துருத்தியை உள்ளே போட்டு, விலைமதிப்பற்ற மஞ்சள் தூளை ஊதினேன். கடைசி எக்காள சத்தத்தைக் கேட்டது போல் கரப்பான் பூச்சிகள் வெளியே ஓடி வந்து தரையில் வலிப்புடன் தத்தளிக்கின்றன.
"சரி, நான் ஒருபோதும் மாட்டேன்!" என்று திருமதி மர்பி கூறி, நான் ஆட்சிக் கவிழ்ப்புக்காக முன்னேறும்போது என்னைத் திருப்பி விடுகிறார் ..." மீண்டும் அவர்களைச் சுடாதீர்கள். அவர்களை இறக்க விடுங்கள்."
எல்லாம் முடிந்ததும், அவள் கரப்பான் பூச்சிகள் நிறைந்த ஒரு தூசிப் பாத்திரத்தை விறகு அடுப்பில் துடைத்து, எனக்கு இன்னொரு கோப்பை தேநீர் கொண்டு வருவாள்.
மூட்டைப் பூச்சிகளைப் பொறுத்தவரை, படுக்கைகளில் தெளிப்பதைத் தடுக்க ஒரு சுகாதார ஒழுங்குமுறை வாரியம் உள்ளது, நிச்சயமாக பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் மூட்டைப்பூச்சிகள் இருக்கும் இடம் அதுதான். இப்போது ஒரு பழைய மர வீடு, பல தலைமுறைகளாக மரத்தில் மூட்டைப்பூச்சிகள் உள்ளன, புகைபிடிப்பது மட்டுமே ஒரே வழி... எனவே இதோ அம்மா ஒரு கிளாஸ் இனிப்பு ஒயினுடன் படுக்கைகளுக்குத் திரும்பி தயாராக இருக்கிறார்...
நான் சிரப் கலந்த சிவப்பு ஒயினின் மேல் அவளைப் பார்க்கிறேன்... "பெண்ணே, நாங்கள் எந்த படுக்கைகளிலும் தெளிப்பதில்லை. உங்களுக்குத் தெரிந்த சுகாதார வாரிய விதிமுறைகள்."
"அப்போ மது போதவில்லையா?"
அவள் ஒரு நொறுங்கிய டாலருடன் திரும்பி வருகிறாள். அதனால் நான் வேலைக்குச் செல்கிறேன்... படுக்கைப் பூச்சிகள் மெத்தைகளின் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டிக் டு
"சரி பாட்டி, திற! அழிப்பவன் இங்கே இருக்கான்."
அவள் இத்திஷ் மொழியில் கத்துகிறாள், பூச்சிகள் இல்லை, நாங்கள் உள்ளே வலுக்கட்டாயமாக நுழைகிறோம், நான் படுக்கையைத் திருப்பி விடுகிறேன்... என் கடவுளே, பாட்டியுடன் ஆயிரக்கணக்கான கொழுத்த மற்றும் சிவப்பு நிறத்தில் இருக்கிறார்கள், நான் அவர்களுக்கு ஸ்ப்ரேயைப் போட்டபோது, கெஸ்டபோ ஒரு பல் மருத்துவரிடம் நிச்சயிக்கப்பட்ட தனது மணப்பெண்ணைக் கொலை செய்வது போல அவள் புலம்புகிறாள்.
மேலும், பூச்சிகளைக் கொண்ட பின்தங்கிய குடும்பங்கள் முழுவதும் அழிப்பவரை உள்ளே அனுமதிக்க விரும்புவதில்லை.
"நாங்கள் தேவைப்பட்டால் அவர்கள் மீது சுகாதார சம்மன் அனுப்புவோம்" என்று கல்லூரி பயிற்சி பெற்ற சகோதரர் கூறினார்... "இந்தப் போட்டியில் நான் உங்களுடன் வருவேன். காரில் ஏறுங்கள்."
அவர்கள் எங்களை உள்ளே அனுமதிக்க விரும்பவில்லை, ஆனால் அவர் மென்மையாகவும் உறுதியாகவும் இருந்தார். பித்தளையால் மயங்கிய கோபமான துருப்புக்களைப் போல அவர்கள் முணுமுணுத்தனர். சரி, அவர் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்குச் சொன்னார், நான் அதைச் செய்தேன். அவர் தனது காரை ஓட்டும் இடத்தில் அமர்ந்ததும், "வெறும் சாதாரண பிட்சுகளின் மகன்கள். அவ்வளவுதான்" என்று கூறினார்.
நகரின் புறநகர்ப் பகுதியில் உள்ள டி.பி. சானிடேரியம். . . குளிர்ந்த நீல அடித்தளங்கள். ஃப்ளோரைடு தூசி, சுவர்களில் பாஸ்பரஸ் பேஸ்டின் கோடுகள். . . நிறுவன சமையலின் சாம்பல் வாசனை. . . கனமான இருண்ட கண்ணாடி முன் கதவு. . . வேடிக்கையான விஷயம் என்னவென்றால், நான் அங்கு எந்த நோயாளிகளையும் பார்த்ததில்லை, ஆனால் நான் கேள்விகள் கேட்பதில்லை. என் வேலையைச் செய், தன் வாழ்க்கைக்காக வேலை செய்யும் ஒரு மனிதனைப் போ. . . நான் அவரது மனைவியின் முன் அசிங்கமாகச் சொன்னதால் கண்ணீர் விட்ட இந்த துப்புரவுப் பணியாளரை நினைவில் கொள்க. உண்மையில், வாக்னர் தான் வாக்னர் என்று சொன்னது நான் அல்ல, அவர் வயிற்றுப்போக்கு மற்றும் மெலிந்தவர், குண்டான மணிக்கட்டுகள் மற்றும் மஞ்சள் நிற முடியுடன் இருந்தார் ... என் விடுமுறை நாளில் நான் மேசையின் கீழ் புகைபிடிக்கும் வேலைகளைச் செய்தேன். . . .
"அங்குள்ள இளம் யூத மேட்ரன், "நிறுவனத்தைப் பற்றிப் பேச வேண்டாம். நிறுவனம் எப்படியும் அதிகமாக பணம் சம்பாதிக்கிறது. நான் உங்களுக்கு ஒரு விஸ்கி குடிக்கக் கொண்டு வருகிறேன்." சரி, நான் இனிப்பு ஒயின் சுற்றுவட்டத்திலிருந்து வெளியே வந்துள்ளேன். எனவே நான் அவளுடைய ஐந்து அபேக்களுடன் ஒரு சல்பர் வேலையை ஏற்பாடு செய்கிறேன், அது எனக்கு இரண்டு மணி நேரம் ஆகும். நீங்கள் எல்லா ஜன்னல்களையும் கதவையும் டேப் செய்து, புகையை அங்கேயே விட்டுவிட்டு 24 மணி நேரம் நல்ல வேலையைப் படிக்க வேண்டும்.
ஒரு முறை நானும் என் சகோதரனும் ஒரு சிறப்பு புகை நீக்க வேலைக்காக வெளியே சென்றோம்... "இந்த ஆள் ஒருவித வெறி பிடித்தவன்... பலமுறை இங்கே வெளியே வந்திருக்கிறான்... வீட்டின் கீழ் எலிகள் இருப்பதாகக் கூறுகிறான்... நாம் அவனுக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி நடத்த வேண்டும்."
சரி, அவர் சயனைடு தூசி நிறைந்த அந்த தகர பம்ப் துப்பாக்கிகளில் ஒன்றை வெளியே இழுக்கிறார், நான் வீட்டின் கீழ் சிலந்தி வலைகள் மற்றும் உடைந்த கண்ணாடி வழியாக ஊர்ந்து சென்று எலி துளைகளைக் கண்டுபிடித்து அவற்றில் சயனைடை தெளிக்க வேண்டியிருக்கும்.
"அங்கே உன்னைப் பாத்துக்கோ" என்றான் அந்த அருமையான சகோதரர். "நீ பத்து நிமிடத்தில் வெளியே வரவில்லை என்றால், நான் உன் பின்னால் வருவேன்."
நீண்ட சாம்பல் நிற அடித்தள வேலைகள் எனக்குப் பிடித்திருந்தது, சுவரில் ஃப்ளோரைட்டின் அரேபிய துகள்களைக் கண்டெடுக்கும்போது வெள்ளைத் தூசி மிதப்பதை நீங்கள் பார்க்க முடியாது. ரோஜா சுவர் காகித புகைப்பட ஆல்பங்களுடன் ஒரு பழைய தியேட்டர் ஹோட்டல் அறைகளுக்கு நாங்கள் சேவை செய்தோம்... "ஆமாம், இடதுபுறத்தில் நான்தான்."
முதலாளி அவ்வப்போது செய்யும் ஒரு தந்திரம் என்னவென்றால், தனது ஊழியர்களை ஒன்று திரட்டி, அந்த அலுவலகத்தில் இருந்தபடியே ஆர்சனிக் சாப்பிடுகிறார். அந்த பொடியை சுவாசித்துக் கொண்டிருந்த ஆர்சனிக் அவரது மென்மையான சாம்பல் நிற கன்னத்தில் ஒரு எம்பாமர் தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அவருக்கு ஒரு செல்ல எலி உள்ளது, அது அதன் பற்களையெல்லாம் பிடுங்கி எறிந்துவிட்டது, அதைப் பால் குடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. எலி இப்போது மிகவும் அடக்கமாகவும் பாசமாகவும் இருக்கிறது. நான் ஒன்பது மாதங்கள் வேலையில் சிக்கிக்கொண்டேன். எந்த வேலையிலும் அது எனது சாதனை. வயதான சாம்பல் நிற யூதரை தனது சுருட்டுடன் அங்கேயே விட்டுவிட்டு, கொழுத்த சீனன் என் பைரித்தியம் பொடியை மீண்டும் பீப்பாய்க்குள் ஊற்றினான். எல்லா சகோதரர்களும் கைகுலுக்கினர். ஒரு தொலைதூர அழுகை, சாம்பல் நிற அடித்தளங்கள் வழியாக, வெளிப்புற படிக்கட்டுகளில் ஏறி, காற்று வீசும் நீல வானத்தை நோக்கி எதிரொலிக்கிறது.
"அழிப்பவர்!"
======================
வில்லியம் எஸ். பரோஸ் எழுதிய தி லெமன் கிட்
எழுத்தாளர்கள் பணக்காரர்களாகவும் பிரபலமாகவும் இருந்ததால், சிறு வயதிலேயே ஆட்ரி கார்சன்ஸ் எழுத்தாளர்களாக வேண்டும் என்று விரும்பினார். அவர்கள் சிங்கப்பூர் மற்றும் ரங்கூனில் மஞ்சள் நிற பொங்கி பட்டு உடையில் அபின் புகைத்துக்கொண்டு சுற்றித் திரிந்தனர். மேஃபேரில் கோகைனை முகர்ந்து பார்த்தனர். மேலும், ஒரு விசுவாசமான பூர்வீக சிறுவனுடன் தடைசெய்யப்பட்ட சதுப்பு நிலங்களுக்குள் ஊடுருவி, டான்ஜியரின் பூர்வீகக் குடியிருப்பில் ஹாஷிஷ் புகைத்துக்கொண்டும், ஒரு செல்லப் பிராணியான மான் மீது சோர்வாகத் தடவிக்கொண்டும் வாழ்ந்தனர்.
அவரது முதல் இலக்கியப் பயிற்சி "ஒரு ஓநாயின் சுயசரிதை" என்று அழைக்கப்பட்டது. மக்கள் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார்கள்: "நீங்கள் ஒரு ஓநாயின் வாழ்க்கை வரலாற்றைச் சொல்கிறீர்கள்." இல்லை, அவர் ஒரு ஓநாயின் சுயசரிதையைக் கூறினார், இங்கே சுயசரிதை ஓநாய் மற்றும் அவரது ஓநாய் துணை ஜெர்ரி, ஒரு குளிர்ந்த சுண்ணாம்புக் குகையில் உள்ள சிவப்பு ஹேர்டு ஓநாய், செம்மறி ஆடுகளின் இரத்தத்தை ஒருவருக்கொருவர் நக்குகிறார்கள், அவர்கள் தலை முதல் கால் வரை அதைக் கொண்டு மூடப்பட்டிருக்கிறார்கள், செம்மறி ஆடுகளுடன் இது ஒரு சிறந்த இரவாக இருந்தது, அவர்கள் அந்த முட்டாள் பண்ணையாளர்களைப் பார்த்து சிரிக்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் தாடைகளில் மைல்களுக்கு விஷ இறைச்சியை எடுத்துச் சென்று, மஞ்சள்-பல் கொண்ட ஓநாய் வேட்டைக்காரர்களைக் கொல்ல பண்ணை முற்றங்களில் வீசுகிறார்கள். சூரியன் உதிக்கும்போது அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் எதிராகக் கூடி, திருப்தியடைந்த ஏப்பங்களுடன் தூங்குகிறார்கள்.
இந்த ஐடில் முடிகிறது. ஜெர்ரி ஒரு பவுண்டரி வேட்டைக்காரனின் துப்பாக்கிச் சூட்டில் விழுகிறார். தனது ஓநாய் துணையை இழந்ததால் வருத்தமடைந்து, டிஸ்டெம்பர் நோயால் பலவீனமடைந்த ஆட்ரி, ஒரு கிரிஸ்லி கரடியால் அடித்துச் செல்லப்பட்டு சாப்பிடப்படுகிறார். இப்போது ஆட்ரிக்கு கரடிகள் பெரும்பாலும் சைவ உணவு உண்பவை என்பதை அறிந்திருந்த அவர், ஆட்ரி சுயசரிதையில் கூறியது போல் நோய்வாய்ப்பட்ட ஒல்லியான சாம்பல் நிற ஓநாயை நிச்சயமாக சாப்பிட மாட்டார், ஆனால் அவரை சூடான பாதங்களில் மடித்து மாஸ்கோவில் பொருத்தமான ஓநாய் துணைகளை அவருக்கு உறுதியளிப்பார், அதனால் முடிவு ஒரு கம்யூனிஸ்ட் சுவரோவியம் போல பொய்யாக ஒலித்தது. ஆட்ரி தனது ஓநாய் உடையை கழற்றி ஒரு கூட்டு பண்ணையில் வேலை செய்கிறார். அங்கு அவர் ஒரு டிராக்டரில் "ஓச்சி சோர்னியா" பாடுகிறார். பவுண்டரி வேட்டைக்காரனின் தோட்டாவால் தனது ஓநாய் துணையுடன் இறந்திருக்க வேண்டும்.
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, சிவப்பு முடி கொண்ட ஓநாய் ஜெர்ரி மீண்டும் எலுமிச்சைக் குழந்தையாகத் தோன்றினார். ஆட்ரி வழக்கமாகப் பேசப்படாத ஒரு உரையாடலில் இருந்து அவர் எழுந்தார், அவர் லாஸ் அலமோஸில் "ஆடுகளைக் கொல்லும் நாய்" என்று வெறுமனே அறியப்பட்டார், பின்னர் அவர்கள் அணுகுண்டை உருவாக்கினர், அது எப்படியோ மிகவும் சரியாகத் தோன்றியது.
"சரி, சாக்ஸ் வீரர் முன் வரிசையில் இருக்கும் இந்த நபர் எலுமிச்சை பழத்தை உறிஞ்சுவதைப் பார்த்து...
ARGURGLUUBURK . . .” (சாக்ஸில் புளிப்பு குறிப்பின் சாயல்).
"நீங்க சொல்றீங்களா?" நான் ஆட்ரி செருகினேன்.
"நிச்சயமா. யாராவது எலுமிச்சை பழத்தை உறிஞ்சுவதைப் பார்த்தாலே போதும்." ஆட்ரி தான் கேட்கப் போவதைக் கேட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டார். அன்று இரவு கண்களை மூடிக்கொண்டு படுக்கையில் இருந்தபோது படங்கள் வந்தன, ஆட்ரிக்கு தனக்கு ஒரு கதாபாத்திரம் வரப்போகிறது என்பது தெரிந்தது.
அவர் கிழக்கு செயின்ட் லூயிஸில் உள்ள ஒரு இரவு விடுதியில் இருக்கிறார். இசைக்குழு ஒரு பெண் பாடகியுடன் "ஐன்ட் ஷி ஸ்வீட்" பாடலை வாசிக்கிறது, அது மிகவும் மோசமாக உள்ளது. ஆட்ரி தனது காதுகளை மூடிக்கொள்கிறார். திடீரென்று லெமன் கிட் இசைக்குழுவின் முன் நிற்கிறார். அவர் ஆரஞ்சு நிற புள்ளிகள் மற்றும் பிரகாசமான சிவப்பு முடியுடன் தூசி படிந்த வைக்கோல் நிற முகத்துடன் இருக்கிறார்.
"அவள் இனிமையானவள் இல்லையா?
அவள் தெருவில் வருவதைப் பார்..."
அவன் கேட்கிறான், அவன் உதடுகள் அவன் பற்களிலிருந்து பின்வாங்குகின்றன.
"இப்போது நான் உங்களிடம் மிகவும் ரகசியமாகக் கேட்கிறேன்."
அவன் பாதி எலுமிச்சையை வாயில் போட்டு, தொண்டையின் ஆழத்திலிருந்து எலுமிச்சையை உறிஞ்சி வட்டமாக உறிஞ்சுகிறான்.
"அவள் இனிப்பா இருக்கா..."
சாக்ஸ் மற்றும் கொம்புகளின் புளிப்பு இசையின் உச்சம். பாடகர் தனது கன்னத்தில் துப்பியபடி, அஃப்டோசாவுடன் ஒரு பசுவைப் போல நிற்கிறார். பணியாளர்களும் பவுன்சர்களும் ஒன்றிணைகிறார்கள். எலுமிச்சை குழந்தை தனது எலுமிச்சையை உமிழ்ந்து, நான்கு கால்களிலும் சொட்டி, பின் பற்களை வெறுமையாக சிரித்துக்கொண்டே ஒரு மெல்லிய சிவப்பு ஹேர்டு ஓநாயாக மாறி, கோடை இரவில் ஒரு ஜன்னல் வழியாக குதிக்கிறது. எலுமிச்சை குழந்தை பாடல்கள், தேசிய கீதங்கள், ஐரிஷ் பாடகர்கள், யோடல் கவ்பாய்கள் மற்றும் "ட்ரீஸ்" மற்றும் "டேனி டீவர்" போன்ற தனிப்பட்ட அட்டூழியங்களை இடிக்கச் சென்றது. வாலஸ் பேரணியில் அவர் ஓல்ட் குளோரிக்கு எலுமிச்சையை அணிவித்தார். அங்கு அவர் இசைக்குழுவின் முன் ஒரு ரக்கூன் தோல் கோட், அவரது கணுக்கால் வரை "யூத் ஃபார் வாலஸ்" என்ற பதாகையை ஏந்தியபடி இருக்கிறார்.
“ஓ, சொல்ல முடியுமா...”
அவன் கொடிய எலுமிச்சையை வாயில் போட்டுக்கொண்டு அதை உதட்டால் கக்குகிறான்...
"தீஈஈஈஈஈஈஈஈ"
இசைக்குழு புளிப்பு இசைக் குரல்களாலும், கொம்புகளிலிருந்து வரும் பரிதாபகரமான அலறல்களாலும் சிதறுகிறது. இப்போது அவர் பாடும் பார்வையாளர்களை நோக்கித் திரும்பி, தனது எலுமிச்சையை ஒவ்வொரு வாய் வழியாகவும் திணிக்கிறார். அவர் தனது ரக்கூன் கோட்டில் இருந்து எலுமிச்சையை கழற்றி, ஒரு கடினமான கட்டையுடன் நிர்வாணமாக நிற்கிறார். கூட்டத்திலிருந்து கழுத்தை நெரிக்கும் கோபத்தின் அழுகை வெடிக்கிறது, அவர் நான்கு கால்களிலும் சாய்ந்து, அவரது பின்புற பற்களை வெறுமையாக சிரித்து, நாய்கள் இரத்தம் தோய்ந்த ஈறுகளில் கிழிந்து, அவரது முகத்தை ஒரு மூக்கிற்கு நீட்டி, சிவப்பு முடி அவரது முதுகில் ஒரு புதர் நிறைந்த சிவப்பு வால் வரை அலைகள் அவரது மெலிந்த பக்கவாட்டுகளை மடிக்கிறது, மெலிந்த சுருக்கங்கள் மற்றும் சுருக்கங்கள் அவரது பந்துகளை அழுத்துகிறது, அவரது சிவப்பு கூர்மையான ஓநாய் ஃபாலஸிலிருந்து விந்தணுக்கள் துடிக்கின்றன, நடுங்கும் பற்கள் வெறுமையாக அவரது கண்கள் பிரகாசமான எலுமிச்சை மஞ்சள் நிறத்தை ஒளிரச் செய்கின்றன, நைட்ரஸ் புகை அவரது உடலில் இருந்து வெளியேறுகிறது, எரியும் படம் மற்றும் விலங்கு கஸ்தூரி வாசனை. அவர் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத ஜன்னல் வழியாக குதித்து, 1920 இரவில் தொலைதூர புளிப்பு ரயில் விசிலுடன் மறைந்து விடுகிறார்.
அந்தக் குழந்தை உன் மேல் எலுமிச்சையை வைக்கும் போது, நீ அந்த நிகழ்ச்சியை முடித்துவிட்டாய். ஓய்வு பெற வேண்டிய நேரம் இது. பாதி உறிஞ்சிய எலுமிச்சையை தரையில் துப்பி, அவன் உன்னைப் பார்த்துப் பற்களால் சிரித்துக்கொண்டே, தொலைதூர வானத்தில் பறந்து செல்கிறான்.
சீக்கிரமா பேக் பண்ணணும். தண்ணி எடுக்கப் போகணும். நிழலில் விசில் அடிச்சுட்டேன். திங்கட்கிழமை சோகத்துக்காகக் காத்திரு. நான் யாருடனோ தெளிவில்லாமல் பேசிக்கிட்டிருந்தேன். என் சூட்கேஸ். ஃபர்ஜா காத்திருக்கிறாள். இனிமேல் எதுவும் இல்லை. ரொம்ப நாள் ஆயிடுச்சு. எனக்கு நேரமில்லைன்னு சொல்றேன். அவங்க எஜமானரை அங்கேயே பின்தொடர்ந்து பார்க்கிறேன். கண்ணீர் வடிக்கிறது. வாசல்ல இருந்து பனியில நரைச்சுப் போச்சு. சுட்டிக்காட்டி டம்பல் அடிச்சுக்கிறான். பற்கள். அவன் சிரிக்க முயற்சிக்கிறான். வலதுபுறத்துல பாதி ஆறிய வடு இருக்குன்னு நான் நினைச்சதே இல்ல. மரக்கட்டைகள் மின்னுறது அவன் வழியக் கழுவுது. இரவில் குளிர் இழந்த பளிங்குக் கற்கள். காலியான இடங்களிலிருந்து களைகளின் சிறிய நீலக்கண்ணுள்ள அந்தி ஒளி. வானத்தில் நீல நட்சத்திரங்கள் சந்துகள். தொட்டிகளில் வாடிய பழுப்பு நிற செடிகள். ஜூன் 15 பத்து நிமிடங்களில் நான் மாற்றுப்பாதையில். நொறுங்கிய நட்சத்திரங்கள். சிஐஏ முகவர்கள் கண்ணாடியில் மங்கிப் போனார்கள். போய்விட்டார்கள். நீலப் படகில் ஆலி வருகிறார். வெளிறிய புகை பையன். அங்கே எதுவும் இல்லையா. ஓநாய் போல ரோமங்களுடன் ஒரு நாயைக் காட்டுவதைக் காணலாம். அது தங்கத்தைக் காட்டுகிறது. அவன் உடம்பு சரியில்லை, காயமடைந்திருக்கிறான். தலையின் ஓரத்தில் ஐஸ் சறுக்குகிறான். கால்களுக்கு இடையில் சிரிக்கிறார். வானத்தில் நீல நட்சத்திரங்கள். சீக்கிரம் அங்கே போகலாமா?
வந்து கிளம்பு... 1929
சின்னப் பையன் செய்தான்.
மாடி அறையின் மணம், இருள் சூழ்ந்த இருள்
ஒரு கருப்பு நாய் படிக்கட்டுகளில் இருந்து கீழே வருகிறது.
கனடிய இராணுவத்தைப் பார்த்தேன்.
பனிப்புயல் வீசும் வானவில் மரண முகமூடி
கழுதை . . . மழை . . . படுக்கைகள் காலியாக இருந்தன.
பிர்ச் மரங்கள் . . . குளிர்ந்த மாலை வானம்
விமானத்தில் என்ன நடந்தது என்பதை உணர்ந்தேன்.
அவரது பெயர் ஒரு மண்டை ஓடு.
உதடுகள் வெடித்து ஏதோ சொல்வது
ஜன்னலில் நின்று... மறந்து போச்சு
குளிர்ந்த காபியால் வேட்டையாடப்பட்ட ஒரு அறை . . . கோடை மக்கள்
சின்ன போஸ்ட் கார்டு டவுன் பேய் இளம் முகம்
மஞ்சள் பெர்ச் கப்பல் தளத்தில் படபடக்கிறது
பாசியில் சிறுநீரின் வாசனை
இதோ ஸ்னோவி ஜோ முகம் சுளிக்கிறது.
அவனுக்கு பனி தேவை.
அசுத்தமான பின் படிக்கட்டுகளில் அமைதியான பனி ரகசிய பனி
அறை வீட்டுக் கதவுகளுக்கு அடியில் ஊதுதல்
பின்புற முற்றங்கள் மற்றும் சாம்பல் குழிகளை மூடுதல்
வந்து கிளம்பு... 1929
தூரத்தில் கோடையின் மணம் வீசுகிறது
சின்னப் பையன் ரொம்பக் குறைவாத்தான் பண்ணான்.
வெடித்த உதடுகள் பாசியில் மஞ்சள் சிறுநீர்
அவன் மூச்சில் கேரமல் கேக்கின் வாசனை
சுவரில் கப்பல் காட்சிகளைக் கொண்ட அறை.
காலியான அறையில் ஒரு தூசி நிறைந்த கடல் ஓடு
கேம்பிரிட்ஜில் ஒரு பக்க தாழ்வாரம்
டாக்டர் பென்வே குடிபோதையில்
நான்கு அங்குல கீறலில் இரண்டு அங்குலங்கள் சேர்க்கப்பட்டது.
அவரது ஸ்கால்பெல்லின் ஒரு அடியால்
அவன் அங்கே எலுமிச்சைப் பிள்ளையைப் போல இருந்தான்.
_______________________________
எலுமிச்சை குழந்தை tr. microsoft
ஒரு சிறு குழந்தையாக ஆட்ரி கார்சன்ஸ் எழுத்தாளர்களாக இருக்க விரும்பினார், ஏனெனில் எழுத்தாளர்கள் பணக்காரர்கள் மற்றும் பிரபலமானவர்கள். அவர்கள் சிங்கப்பூர் மற்றும் ரங்கூனைச் சுற்றி மஞ்சள் நிற பாஞ்சி பட்டு உடையில் அபினி புகைத்தனர். அவர்கள் மேஃபேரில் கோகோயின் முகர்ந்தனர், அவர்கள் ஒரு விசுவாசமான பூர்வீக பையனுடன் தடைசெய்யப்பட்ட சதுப்பு நிலங்களில் ஊடுருவி, டான்ஜியரின் பூர்வீக குடியிருப்பில் கஞ்சா புகைத்து, ஒரு செல்லப்பிராணி மான்களை சோம்பேறித்தனமாக தடவிக்கொண்டு வாழ்ந்தனர்.
இவரது முதல் இலக்கியப் பயிற்சி ஓநாய்யின் சுயசரிதை என்று அழைக்கப்பட்டது. மக்கள் சிரித்து சொன்னார்கள்: "நீங்கள் ஒரு ஓநாய்யின் வாழ்க்கை வரலாறு சொல்கிறீர்கள்." இல்லை, அவர் ஒரு ஓநாய் சுயசரிதை அர்த்தம், இங்கே சுயசரிதை ஓநாய் மற்றும் அவரது ஓநாய் துணை ஜெர்ரி, ஒரு குளிர்ந்த சுண்ணாம்பு குகையில் சிவப்பு முடி ஓநாய் ஒருவருக்கொருவர் ஆடுகளின் இரத்தத்தை நக்குகிறது, அவர்கள் தலை முதல் கால் வரை அதனால் மூடப்பட்டிருக்கும், இது ஆடுகளுடன் ஒரு சிறந்த இரவு, அவர்கள் அந்த முட்டாள்தனமான பண்ணையாளர்களைப் பார்த்து சிரிக்கிறார்கள், பெரும்பாலும் விஷம் கலந்த இறைச்சியை தங்கள் தாடைகளில் மைல்களுக்கு எடுத்துச் சென்று பண்ணை முற்றங்களில் புரட்டுகிறார்கள் மஞ்சள் பற்கள் கொண்ட ஓநாய் வேட்டைகளைக் கொல்ல. சூரியன் உதிக்கும்போது அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் குவிந்து திருப்தியடைந்த ஏப்பத்துடன் தூங்குகிறார்கள்.
ஐடில் முடிவடைகிறது. ஜெர்ரி ஒரு பவுண்டி வேட்டைக்காரனின் தோட்டாவால் விழுகிறான். தனது ஓநாய் துணையை இழந்ததால் வருத்தமடைந்து, டிஸ்டெம்பரால் பலவீனமடைந்த ஆட்ரி ஒரு கிரிஸ்லி கரடியால் ஓடப்பட்டு சாப்பிடப்படுகிறார். கரடிகள் பெரும்பாலும் சைவ உணவு உண்பவை என்றும், ஆட்ரி சுயசரிதையில் இருந்ததைப் போல நோய்வாய்ப்பட்ட ஒல்லியான சாம்பல் நிற ஓநாய் நிச்சயமாக சாப்பிடாது என்றும் இப்போது ஆட்ரி அறிந்திருந்தார், ஆனால் வெறுமனே அவரை சூடான கால்களில் மடித்து, மாஸ்கோவில் பொருத்தமான ஓநாய் தோழர்களை அவருக்கு உறுதியளிப்பார், எனவே முடிவு ஒரு கம்யூனிஸ்ட் சுவரோவியத்தைப் போல பொய்யானது. ஆட்ரி தனது ஓநாய் உடையை கழற்றி ஒரு கூட்டு பண்ணையில் வேலை செய்கிறார். அங்கு அவர் ஒரு டிராக்டரில் "ஓச்சி சோர்னியா" பாடுகிறார். ஒரு பவுண்டி வேட்டைக்காரனின் தோட்டாவிலிருந்து அவர் தனது ஓநாய் துணையுடன் இறந்திருக்க வேண்டும்.
ஜெர்ரி சிவப்பு முடி ஓநாய் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு எலுமிச்சை குழந்தையாக மீண்டும் தோன்றியது. அவர் வழக்கமாக இல்லாததால் ஆட்ரி மிகவும் சேர்க்கப்படவில்லை, அவர் லாஸ் அலமோஸில் "செம்மறி ஆடுகளைக் கொல்லும் நாய்" என்று அழைக்கப்பட்டார், அங்கு அவர்கள் பின்னர் அணுகுண்டை உருவாக்கினர், அது எப்படியோ சரியானதாகத் தோன்றியது.
"எனவே சாக்ஸ் பிளேயர் முன் வரிசையில் உள்ள இந்த பையன் ஒரு எலுமிச்சையை உறிஞ்சுவதைக் காண்கிறார். . .
அர்குர்குளூபர்க் . . . " (சாக்ஸில் புளிப்பு குறிப்பின் சாயல்).
"நீங்கள் சொல்கிறீர்களா?" நான் ஆட்ரி செருகினார்.
"நிச்சயமாக. யாராவது ஒரு எலுமிச்சையை உறிஞ்சுவதைப் பார்ப்பது அதைச் செய்யும். அவர் கேட்க அங்கு இருப்பதைக் கேட்டு ஆட்ரி விலகிச் சென்றார். அந்த இரவு படுக்கையில் கண்களை மூடிக்கொண்டு படங்கள் வந்தன, ஆட்ரி தனக்கு ஒரு கதாபாத்திரம் இருக்கப் போகிறது என்று தெரியும்.
அவர் கிழக்கு செயின்ட் லூயிஸ் இரவு கிளப்பில் இருக்கிறார். இசைக்குழு ஒரு பெண் பாடகருடன் "ஐன்ட் ஷி ஸ்வீட்" விளையாடுகிறது, அது பயங்கரமானது. ஆட்ரி தனது காதுகளை மூடுகிறார். திடீரென்று எலுமிச்சை குழந்தை இசைக்குழுவின் முன் நிற்கிறது. அவர் ஆரஞ்சு நிற புள்ளிகள் மற்றும் பிரகாசமான சிவப்பு முடி ஆகியவற்றால் தூசி படிந்த வைக்கோல் நிற முகத்தைக் கொண்டுள்ளார்.
"அவள் இனிமையாக இல்லையா
அவள் தெருவில் வருவதைப் பாருங்கள்..."
அவர் கேட்கிறார், அவரது உதடுகள் அவரது பற்களிலிருந்து பின்வாங்குகின்றன.
"இப்ப ரொம்ப ரகசியமா கேட்கறேன்.
அவர் தனது வாயில் அரை எலுமிச்சையை நழுவி, அவரது தொண்டையின் ஆழத்திலிருந்து எலுமிச்சை வழியாக வட்டமாக உறிஞ்சுகிறார்.
"அவள் இனிமையாக இல்லையா..."
சாக்ஸ் மற்றும் கொம்புகளிலிருந்து புளிப்பு குறிப்புகளின் உச்சம். பாடகர் அஃப்டோசாவுடன் ஒரு பசுவைப் போல கன்னத்தில் துப்பியபடி அங்கு நிற்கிறார். பணியாளர்களும் பவுன்சர்களும் ஒன்று கூடுகிறார்கள். எலுமிச்சை குழந்தை தனது எலுமிச்சையை துப்புகிறது, நான்கு கால்களிலும் விழுந்து, கோடை இரவில் ஒரு ஜன்னல் வழியாக குதிக்கும்போது தனது பின்புற பற்களை வெறுமையாக புன்னகைக்கும் ஒரு ஒல்லியான சிவப்பு முடி ஓநாய் மாறுகிறது. எலுமிச்சை குழந்தை பாடல்கள், தேசிய கீதங்கள், ஐரிஷ் டெனர்கள், யோடலிங் கவ்பாய்ஸ் மற்றும் "ட்ரீஸ்" மற்றும் "டேனி டீவர்" போன்ற தனிப்பட்ட அட்டூழியங்களை இடிக்கச் சென்றது. ஒரு வாலஸ் பேரணியில் அவர் ஓல்ட் க்ளோரியில் எலுமிச்சையை வைத்தார். அங்கே அவர் இசைக்குழுவுக்கு முன்னால் ஒரு ரக்கூன் தோல் கோட் அவரது கணுக்கால் வரை ஒரு யூத் ஃபார் வாலஸ் பேனரை சுமந்து செல்கிறார்.
"ஓ சொல்லுங்கள் உங்களால் முடியுமா..."
அவர் கொடிய எலுமிச்சையை வாயில் போய் அதன் மூலம் உதடுகளை நுழைகிறார்.
"THEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE
இசைக்குழு புளிப்பு குறிப்புகள் மற்றும் கொம்புகளில் இருந்து பரிதாபமான அலறல்களில் சிதைகிறது. இப்போது அவர் பாடும் பார்வையாளர்களை நோக்கித் திரும்பி, ஒவ்வொரு கூச்சலிடும் வாயிலும் தனது எலுமிச்சையை திணிக்கிறார். அவர் தனது ரக்கூன் கோட்டில் இருந்து எலுமிச்சை கீற்றுகளை துப்பி நிர்வாணமாக நிற்கிறார். கூட்டத்திலிருந்து கழுத்தை நெரித்த கோபத்தின் அழுகை வெடிக்கிறது, அலறுகிறது, நகங்கள் நழுவுகின்றன, அவர்கள் துப்புகின்றன, அவர் நான்கு கால்களிலும் புன்னகைக்கிறார், அவரது பின்புற பற்கள் வெறுமையாக மற்றும் விந்து வெளியேறுகிறார்கள், அவரது இரத்தப்போக்கு ஈறுகளில் கோரைகள் கிழிந்தன, அவரது முகத்தை ஒரு மூக்கு வரை நீட்டுகிறது, அவரது முதுகில் ஒரு புதர் சிவப்பு வால் சிதறுகிறது, அவரது மெலிந்த பக்கவாட்டுகள், மெலிந்த சுருக்கங்கள் மற்றும் சுருங்குகின்றன, அவரது பந்துகள் அவரது சிவப்பு கூர்மையான ஓநாய் ஃபாலஸிலிருந்து விந்தணுக்களை கசக்கி பிழியுகின்றன நடுங்கும் பற்கள் வெறும் கண்கள் பிரகாசமான எலுமிச்சை மஞ்சள் மற்றும் நைட்ரஸ் புகை அவரது உடலில் இருந்து நீராவி நீராவி எரியும் படலம் மற்றும் விலங்கு கஸ்தூரி வாசனை. அவர் ஒரு கண்ணுக்கு தெரியாத ஜன்னல் வழியாக குதித்து 1920 இரவில் தொலைதூர புளிப்பு ரயில் விசில் மூலம் மறைந்துவிடுகிறார்.
குழந்தை உங்கள் மீது எலுமிச்சையை வைக்கும்போது, நீங்கள் ஷோ பிஸில் இருக்கிறீர்கள். ஓய்வு பெற வேண்டிய நேரம். அவர் உங்களைப் பார்த்து தனது பற்கள் அனைத்தையும் புன்னகைத்து, தொலைதூர வானத்தில் விலகிச் செல்லும்போது அரை உறிஞ்சப்பட்ட எலுமிச்சை தரையில் துப்புங்கள்.
விரைவாக பேக்கிங். தண்ணீருக்கு கிளம்ப வேண்டும். நிழலில் விசில் அடித்தது. திங்கட்கிழமை சோகத்திற்காக காத்திருங்கள். நான் தெளிவற்ற ஒருவரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். என் சூட்கேஸ். ஃபர்ஜா காத்திருக்கிறாள். இனி இல்லை. நீண்ட காலமாக நிலுவையில் உள்ளது. எனக்கு நேரமில்லை என்று சொன்னேன். அங்கு அவரது எஜமானருக்குப் பிறகு புள்ளிகள். கண்ணீர் விடுகிறது. இப்போது வாசலில் இருந்து அது பனியில் சாம்பல் நிறமாக உள்ளது. டம்பல் சுட்டி. பற்கள். அவன் புன்னகைக்க முயல்கிறான். வலதுபுறத்தில் ஒரு சுவரில் ஊமை பாதி குணப்படுத்தப்பட்ட வடுவைப் பற்றி நான் நினைக்கவில்லை. ஸ்டம்ப்களின் பளபளப்பு அவரது வழியைக் கழுவுகிறது. இரவில் குளிர் இழந்த பளிங்குகள். காலியாக இருந்த களைகளின் சிறிய நீல கண்கள் அந்தி ஒளிரும். வானத்தில் நீல நட்சத்திரங்களின் சந்துகள். பானைகளில் வாடிய பழுப்பு நிற செடிகள். பத்து நிமிடங்களில் ஜூன் 15 நான் மாற்றுப்பாதையில் இருக்கிறேன். நொறுங்கிய நட்சத்திரங்கள். சிஐஏ ஏஜெண்டுகள் ஒரு கண்ணாடியில் மங்கிவிட்டனர். போய்விட்டது. அலி நீல படகில் வருகிறாள். வெளிர் புகை பையன். அங்கே எதுவுமே இல்லை. ஒரு நாய் ஓநாய் போல ரோமங்களுடன் சுட்டிக்காட்டுவதை என்னால் பார்க்க முடிகிறது. இது தங்கத்தைக் காட்டுகிறது. அவர் நோய்வாய்ப்பட்டு காயமடைந்துள்ளார். அவரது தலையின் பக்கவாட்டில் ஐஸ் ஸ்கேட்ஸ். அவரது கால்களுக்கு இடையில் சிரிக்கிறார். வானத்தில் நீல நட்சத்திரங்கள். சீக்கிரம் அங்க போறீங்களா?
வந்து ஜாக் ஆஃப் . . . 1929
சிறுவன் செய்தான்.
அறையின் வாசனை அறை இருள்
ஒரு கருப்பு நாய் படிக்கட்டுகளில் இறங்கி வருகிறது
கனேடிய ராணுவத்தின் ஒரு பார்வையைப் பார்த்தார்
பனிப்புயல் வீசும் வானவில் மரண முகமூடி
கழுதை . . . மழை . . . பங்க்கள் காலியாக இருந்தன
பிர்ச் நிறைய . . . குளிர்ந்த மாலை வானம்
விமானத்தில் என்ன நடந்தது என்பதை உணர்ந்தேன்
ஒரு மண்டை ஓடு அவரது பெயர்.
எதையோ சொன்னால் உதடுகள் சிதைந்தன
ஜன்னலருகே நின்று . . . என்னை மறந்து விடுங்கள்
குளிர் காபி வேட்டையாடும் ஒரு அறை . . . கோடைகால மக்கள்
சிறிய அஞ்சல் அட்டை நகரம் பேய் இளம் முகம்
கப்பலில் மஞ்சள் பெர்ச் படபடக்கிறது
பாசியில் சிறுநீரின் வாசனை
இதோ ஸ்னோவி ஜோ அவரது முகம் துடிக்கிறது
அவனுக்கு பனி தேவை
அழுக்கு நிறைந்த பின்புற படிக்கட்டுகளில் அமைதியான பனி ரகசிய பனி
அறை வீட்டு கதவுகளின் கீழ் ஊதுதல்
கொல்லைப்புறங்கள் மற்றும் சாம்பல் குழிகளை போர்வை
வந்து ஜாக் ஆஃப் . . . 1929
தூரத்தில் கோடையின் வாசனை
சிறுவன் மிகக் குறைவாகவே செய்தான்
வெட்டப்பட்ட உதடுகள் பாசியில் மஞ்சள் நிற சிறுநீர்
அவரது மூச்சில் கேரமல் கேக்கின் வாசனை
சுவரில் கப்பல் காட்சிகள் கொண்ட அறை
வெற்று அறையில் தூசி படிந்த கடல் ஓடு
கேம்பிரிட்ஜில் ஒரு பக்க மண்டபம்
டாக்டர் பென்வே குடிபோதையில்
நான்கு அங்குல கீறலுக்கு இரண்டு அங்குலங்கள் சேர்க்கப்பட்டது
அவரது உச்சந்தலையின் ஒரு அடியுடன்
அவர் எலுமிச்சை குழந்தை போல இருந்தார்.