தளத்தைப் பற்றி

ஏராளமான இணைய தளங்கள் தமிழில் உள்ளது. அவற்றிலிருந்து காலத்தால் அழிக்கமுடியாதவை சிலவற்றை இங்கே இந்த இடத்தில் தொகுக்கின்றேன். மேலும் சிறுபத்திரிகை சம்பந்தபட்டவற்றை (இணையத்தில் கிடைக்கும் பட வடிவ கோப்புகளை) - என் மனம் போன போக்கில் - Automated Google-Ocr (TShrinivasan's Python script) மூலம் தொகுக்கின்றேன். அவற்றில் ஏதேனும் குறையோ பிழையோ இருந்தாலும், பதிப்புரிமை உள்ளவர்கள் பதிவிட வேண்டாமென்று விருப்பப்பட்டாலும் அவை நீக்கப்படும். மெய்ப்புபார்க்க இயலவில்லை. மன்னிக்கவும். யாராவது மெய்ப்பு பார்க்க இயலுமாயின், சரிபார்த்து இந்த மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்பவும்
rrn.rrk.rrn@gmail.com

Tuesday, January 31, 2017

கொரில்லா - ஷோபாசக்தி (இறுதி அத்தியாயம்)

Automated Google-OCR

1. இரவு முழுவதுமே என்னிடம் எதுவித விசாரணைகளையும் மேற்கொள்ளாமலும் என்னிடம் எதுவித வாக்குமூலங்களையும் பெற முயற்சிக்காமலும் ஆனால் என்னை ஒரு கண் தூங்க விடாமலும் வெறுமனே பொலிஸ் நிலையத்தில் உட்கார வைத்தி ருந்தார்கள். தொடர்ந்து சிகரட் புகைத்துக் கொண்டிருந்த நான் ஒரு கட்டத்தில் சலிப்புற்று எதற்காக என்னைக் கைது செய்திருக் கிறீர்கள்? என்று கேட்டேன். அதற்குப் பொலிசார் 'பிரான்ஸில் தமிழ் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகள் குறித்த சந்தேகம்" என்றார்கள். "அப்படியானால் விசாரணையை ஆரம்பியுங்களேன், உங்களால் விசாரணையை உடனடியாக நடத்த முடியாவிட்டால் இப்போது என்னைப் போக அனுமதியுங்கள், பின்னர் நீங்கள் விசாரணை நடத்த ஆயத்தமாக இருக்கும் போது என்னை அழையுங்கள் வருவேன்’ என்று சும்மா கதை விட்டுப் பார்த்தேன். 'உன்னை விசாரணையின்றியே காலவரையின்றி தடுத்து வைக்கும் அதிகாரம் பொலிசாருக்கு உள்ளது. ஏனெனில். அந்தப் பொலிஸ் அதிகாரியைப் பேசவிடாமல் நான் குறுக்கிட்டு "ஏனெனில் நான் கறுப்பு நிற அந்நியன்’ என்று சொல்லிவிட்டு இன்னொரு சிகரட்டைப் பற்ற வைத்துக் கொண்டேன். '

2. இதன் பின்பு நாற்காலியில் உட்கார்ந்த நிலையிலேயே நான் தூங்க முற்படும் போதெல்லாம் ஒரு பொலிசுக்காரன் என்னைத் தட்டி உலுக்கி இதோ விசாரணையை ஆரம்பித்துவிடப் போகி றோம் தயாராகு" என்று சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தான். காலை எட்டு மணியளவில் என்னை விதம் விதமாக புகைப்படம் பிடித்தார்கள். என் பத்து விரல் ரேகைகளையும் பதிவு செய்து கொண்டார்கள்.

3. சரியாக மதியம் 12.06 மணிக்கு என்னை ஒரு மிக விசாலமான அறைக்குள் பொலிசார் அழைத்துச் சென்றார்கள். அந்த அறை பளிச் என்று மிகச் சுத்தமாகவும் வெறுமையாகவும் ‘ஓ’ வென்று கிடந்தது. நான்கு மூலைகளிலும் நான்கு நாற்காலிகள்

ஷோபாசக்தி() 166

நன்றி - நூலகத்திட்டம்

மட்டும் போடப் பட்டிருந்தன. பொலிஸ் அதிகாரி ஒரு நாற்காலியைச் சுட்டிக்காட்டி அதில் உட்காருமாறு கட்டளை யிட்டான். அப்போது குள்ளமானவனும், உருளையானவனும், செம்பட்டையான தொங்கு மீசை கொண்டவனுமான ஒரு நடுத்தர வயது மதிக்கத்தக்க வெள்ளையன் கைகளில் சில கோப்புக்களுடன் அறைக்குள் பிரவேசித்தான். என்னைச் சூழ நின்று கொண்டிருந்த பொலிசார் வந்தவனுக்கு துடித்துப் பதைத்து சல்யூட் அடித்த விறுத்தத்திலேயே அவன் தான் தலைமை விசாரணை அதிகாரி என்பதைப் புரிந்து கொண்டேன். அந்த விசாரணை அறையில் எனக்குத் தொடர் ஆச்சரியங்கள் காத்திருந்தன.

4 முதலாவது ஆச்சரியமாக சும்மா சுடுதண்ணி குடித்த நாய் மாதிரி கடுப்பாய் வெடித்தும் மறு விநாடி விகாரமாய் இளித்தும் என்னோடு பேசிய அந்த விசாரணை அதிகாரி எனது கால் எங்கே எப்படி யாரால் துண்டிக்கப்பட்டது, எந்த நாட்டு வைத்திய சாலையில் சிகிச்சை பெற்றேன் என்பதையெல்லாம் மிகத் துல்லியமாகச் சொல்லி தான் சொல்வது சரியா எனக் கேட்டான். நான் மெளனமாகத் தலையாட்டினேன். அவன் வாய் கொள்ளாத சிரிப்புடன் அப்படியென்றால் நீ நாடு கடத்தப்படப் போவது உறுதியாகி விட்டதல்லவா?" என்று கேட்டான். எல்லாம் நான் எதிர்பார்த்தி ருந்தது தான், எதற்கும் நான் தயாராகத்தான் இருக்கிறேன் என்பது போல அவனைப் பார்த்து நானும் மெலிதாகச் சிரித்தேன்.

5. அடுத்த சில நிமிடங்களில் அந்த விசாரணை அறைக்கு அந்தோனிஅழைத்து வரப்பட்டான். அவன் என்னைப் பார்த்ததுமே உற்சாகமடைந்தவனாகக் காணப்பட்டான். என்னையும் அந்தோனி யையும் ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொள்ளக் கூடாது என விசாரணை அதிகாரி உத்தரவிடவில்லைதான். ஆனாலும் நாங்களிருவரும் பேச முயற்சிக்கவில்லை. பொலிசாரின் துளைக் கும் பார்வைகளும், சுடலை அமைதியுமாய் அந்த அறை இருந்த இருப்பு எங்களைப் பேசவிடாமல் தடுத்திருக்கலாம். அந்தோனி என் எதிர்ப்புற மூலையில் போடப்பட்டிருந்த நாற்காலியில் உட்கார வைக்கப்பட்டான். "உன்னுடைய பெயர் என்ன?" இது தான் விசாரணை அதிகாரி அந்தோனியை நோக்கிக் கேட்ட முதலாவது

1670 கொரில்லா

கேள்வியாய் இருந்தது. அந்தோனியால் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய மாதிரி விசாரணை அதிகாரி பிரஞ்சு மொழியைக் கொச்சையாக உடைத்து உடைத்துப் பேசினான். கேள்விக்கு மறுமொழியாக அந்தோனி தன்னுடைய பெயர் தனிநாயகம் என்று சொன்னான்.

8. உடனே ஒரு வாட்டசாட்டமான பொலிசுக்காரன் விசாரணை அதிகாரியைப் பார்த்து கண்ணைச் சிமிட்டி தோள்களைக் குலுக்கியவாறே இந்தச் சின்னப்பயலான வேசி மகன் நேற்றைய இரவிலிருந்தே தன்னுடைய பெயர் தனிநாயகம் என்றும் தன்னுடைய வயது நாற்பத்து மூன்று என்றும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறான்' என்று கூறிச் சிரித்தான்.

7. அந்தோனி லொக்கா கொல்லப்பட்டுவிட்ட விசயத்தை இன்னும் அறிந்து கொள்ளாதவனாய் இருக்கிறான். எனக்கு செய்த மாதிரியே, அவனை ஏன் கைது செய்திருக்கிறார்கள் என்ற காரியத்தை பொலிசார் இன்னும் அவனுக்கும் சொல்லாமலே யிருக்கிறார்கள். ஏதோ மக்டொனால்ட்ஸ் உணவுச் சாலையில் ஆள்மாறாட்டம் செய்து வேலை பெற்றுக்கொண்டான் என்ற சந்தேகத்தின் பெயரிலேயே தன்னைப் பொலிசார் கைது செய்திருக்கிறார்கள் என்பதாய் அந்தோனி நினைத்துக் கொண்டி ருக்கக்கூடும். யார் கண்டது? அவனைப் பிணை எடுத்துச் செல்வதற்காகவே நான் வந்திருப்பதாகவும் அவன் நினைத்துக் கொண்டிருக்கலாம்.

8. விசாரணை அதிகாரி வேகமாய் நடந்து போய் அந்தோணியின் நாடியைத் தூக்கி அந்தோனியின் கண்களைப் பார்த்தான். பின்னர் ஒஉன்னுடைய பெயர் தனிநாயகமா? நல்லது. அது மிக நல்லது. ஆனால் நான் உன்னை பெத்தி தனிநாயகம் என்றே அழைப்பேன். அப்படியானால் அது யார்க்றோன் தனிநாயகம் என்று யோசிக்கிறாயா? அவனைத்தான் இப்போது நீசந்திக்கப் போகிறாய்" என்று இளித்தான். இப்போது லொக்கா விசாரணை அறைக்குள் அழைத்துவரப்பட்டார். லொக்காவைக் கண்ட தருணத்தில் என் மண்டைக்குள் ஒரு மகிழ்ச்சி மின்னிப் பறந்தது. லொக்காவுக்குப் புறத்தாலேயே ரிடாவும் விசாரணை அறைக்குள் அழைத்து வரப்பட்டான். அறைக்குள் மீதமிருந்த இரு நாற்காலிகளிலும் அவர்கள் உட்கார வைக்கப்பட்டார்கள்.

ஷோபாசக்திப 168

நன்றி - நூலகத்திட்டம்

9. ஆச்சரியங்களாலே அந்த விசாரணை அறை நிரம்பி வழிவதாயிற்று. ஒரு மந்திரக் குகைக்குள் நிகழ்வது மாதிரி ஆட்கள் திடீர் திடீரெனத் தோன்றுகிறார்கள். இவ்வளவுக்கும் மந்திரவாதி - நான் விசாரணை அதிகாரியைக் குறிப்பிடுகிறேன் - அவனை அழைத்து வாருங்கள், இவனை அழைத்து வாருங்கள் எனத் தன் ஊழியரை ஏவிக்கொண்டிருக்கவில்லை. ஏற்கனவே எழுதிவைக்கப் பட்டிருந்த நாடகம் ஒன்று அரங்கேற்றப்படுவதை ஒத்ததாய் நிகழ்வுகள் அமைகின்றன.

10. லொக்கா ஒரு முறை தன் தலையைத் தூக்கி என்னைப் பார்த்துவிட்டு மறுபடியும் தலையைக் குனிந்து நிலத்தைப் பார்த்தவாறேயிருந்தார். ரிடா எப்போதும் போலவே பதற்றமாய் விழித்து எல்லோரையும் மாறி மாறிப் பார்த்தவண்ணம் உட்கார்ந்திருந்தான். அவனின் கால்கள் நடுங்கிக் கொண்டிருப்ப வையாய்த் தெரிகின்றன.

11. இப்போது விசாரணை அதிகாரி எங்களுக்கு நட்டநடுவாய் வந்து நின்று கொண்டு செருமி குரலைச்சரிப்படுத்திக் கொண்டான். நல்லது பயல்களே நேற்றைய மாலையில் என்ன நடந்தது என்பதை உள்ளது உள்ளவாறே க்றோன் தனிநாயகமும் இந்தக் கண்ணியத்துக் குரிய அரபு இளைஞனும் எங்களுக்கு நடித்துக் காட்டட்டும். பயல்கள் நீங்கள் மிகவும் கவனமாக அதை நடிக்கவேண்டும். எங்கள் வீடியோப் படப்பிடிப்பாளரால் பதிவு செய்யும் இந்தக் காட்சிகள் உங்களின் வாக்குமூலங்களாக நீதிமன்றத்தில் என்னால் சமர்ப்பிக்கப்படும். மிகையான, மேலதிகமான பாவனைகளும், உங்களுக்குள்ளேயே புதைக்கப்படும் பாவனைகளும் நீதிமன்றத் திலே உங்களுக்கு எதிராய் மாறிவிடக் கூடும். சரி அதை நாங்கள் ஆரம்பிப்போம். ஒகோ, க்றோன் தனிநாயகத்தின் மனைவியாக நடிப்பதற்கு ஒருவர் வேண்டுமல்லவா? அதிகாரி இந்த இடத்தில் பேசுவதை நிறுத்தி அந்தோணியைப் பார்த்து எழுந்திருக்குமாறு சுட்டுவிரலால் உத்தரவிட்டு "ஏ பெத்தி தனிநாயகம் நீ க்றோன் தனிநாயகத்தின் மனைவியாக நடிக்கலாம். அது ஒன்றும் உனக்கு அவ்வளவு சிரமமாய் இருக்காது என்றே நம்புகிறேன். ஏனென்றால் பிணமாக நடிப்பதில் பெரிய சிரமங்கள் எதுவுமில்லையே."

12. என் அடிவயிறு சுண்டி இழுத்து உதடுகள் தகித்து உலர்ந்து

1690 கொரில்லாபோயின. இப்போது அதிகாரி என்னைப் பார்த்து நான் கூறியதை தெளிவாக இவர்களுக்கு மிகத் தெளிவாக மொழிபெயர்த்துச் சொல்லலாம். ஏனென்றால் இது கொலை வழக்கு. மிகவும் துல்லியமாக எதையும் செய்வதே எங்களுக்கும் நல்லது, உனது நண்பர்களுக்கும் நல்லது எனக் கூறிவிட்டு ரிடாவைப் பார்த்து "என்ன இளைய மனிதனே நாங்கள் ஆரம்பிப்போமா என்று கேட்டான். ரிடா பதறியடித்துக் கொண்டு எழுந்து ‘ஆம் உடனடியாக எல்லாவற்றையும் முடித்துக் கொண்டு என்னை இந்த நரகத்தி லிருந்து தயவு செய்து விடுவியுங்கள் என்றான்.

13. எங்கள் நால்வரையும் விசாரணை அதிகாரியும் பொலிசா ரும் பக்கத்திலிருந்த இன்னொரு மண்டபத்துக்குள் அழைத்துச் சென்றனர். வியக்கத்தக்க முறையில் அந்த மண்டபத்தின் தரையில் வெண்கட்டிகளால் லொக்காவின் வீட்டின் அமைப்பும், தொலைக் காட்சி, நாற்காலிகள், மேசை சாமான் சக்கட்டுகளும் அச்சொட்டாக வரையப்பட்டிருந்தன. இந்த நாடகத்தை எங்கிருந்து ஒளிப்பதிவு செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியாமலுக்கு இருந்தது.

14, 15, 16, 17, 18, 19

மாலை ஆறு மணி, நாற்பது நிமிடங்கள். லொக்கா தனது குளிர் அங்கியுனுள் கையை நுழைத்து சாவியை எடுத்து வீட்டின் கதவைத் திறந்து கொண்டு வருகிறார். சோர்வாக வரவேற்பறையில் இருக்கும் நாற்காலியில் சாய்ந்து கொள்கிறார். வரவேற்பறையில் யாரும் இல்லாமலே தொலைக்காட்சி இயங்கிக்கொண்டிருப்பதால் சினந்து கொண்டே எழுந்து போய் தொலைக்காட்சியை அணைக்கும் போது தொலைக்காட்சிக்கு அருகில் இருக்கும் நாற்காலியின் முதுகில் ஒரு கறுப்புத் தடித்த தோலால் செய்யப்பட்ட குளிரங்கி தொங்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கவனித்து யோசனையுடன் சுற்றும் முற்றும் பார்க்கிறார். குளியலறையில் தண்ணீர் விழும் சத்தம் கேட்கிறது. மெதுவாக நடந்து போய் குளியலறைக்கு வெளியே நின்று மூடப்பட்டிருக்கும் குளியலறையின் கதவையே பார்த்தவாறு ஒரு சிகரட் பற்றவைத்துக் கொள்கிறார். அப்போது குளியல் அறைக் கதவு திறக்க உள்ளிருந்து நிர்வாணமாக ரிடா வெளியே வருகிறான். (இந்தக் காட்சியின்போது ரிடா முதலில் சற்றுத்தயங்கிய போதிலும்

ஷோபாசக்தி On 170

50 - Legil--

ரிடா நிர்வாணமாக நடிப்பது தான் சட்டப்படி செல்லுபடியாகும் என்று விசாரணை அதிகாரி வலியுறுத்தினான்) ரிடா லொக்காவைக் கண்டவுடன் பதறுகிறான். அவன் சரீரம் உதறுகிறது.

ffilm

மாலை வணக்கம் தனிநாயகம்.

லொக்கா

தயவு செய்து வெளியே போப்விடு.

வொக்கா திறந்திருக்கும் கதவு வழியாக குளியலறைக் குள்ளே பார்க்கிற7ர். மார்பின் குறுக்காக ஒரு துண்டைக் கட்டியவ/7றே ஜூவர7ணி தலையைக் குனிந்து கொண்டு குளியலறையினுள்ளிருந்து வெளியேற முயற்சிக்கிற7ர். லெ7க்கா தனது மார்பான் ஜூவர7ணியை நெருக்கித் தன்னி ஜூவர7ணியை மறுபடியும் குளியலறைக்குன்தள்ளிக்கொண்டு தானும் குளியலறைக்குள் நுழைகிறார்/ ரிடா ஒடிசி சென்று படுக்கையறையினுள்துழைந்து தனது ஆடைகளை எடுத்து அணிந்தவாறே அவசர அவசரம7க வரவேற்பறைக்கு வருகிறான், வரும்பே/து குளியலறைக் கதவு மூடப் பட்டிருப்பதைக் கவனிக்கிறான். வரவேற்பறைக்கு வந்து தனது குளிர் அங்கியை எடுத்துக் கொண்டு கதவைத் திறந்து வெளியேறுகிறான். கதவு சாத்திக் கொள்கிறது/குளியலறைத் தொட்டியின் விளிம்பில் ஜூவர7ணிதலையைக் குனிந்தவாறே உட்கார்ந்திருக்கிறார்

லொக்கா

ஜூவா சண்ணத்து செய்த ச7ம7ன்தான் உம்மிட அமரை அடக்குமெண்ட7ன் நானும் என்ரதுணித்தோல வெட்டுறன்.

குளியலறையின் ம7டத்திலிருக்கும் கத்திரிக்கோலை உருவி எடுக்கிறார். ஜூவராணி எழுந்து லொக்காவின் கை களை77 பிடிக்கிறார்.

1710 கொரில்லாஜீவா தனிநாயகம், நான் எத்தினை தரம் செ7ல்லிப் // 'z-സ്കെ ഉഗ്രക്രഗ്രീക്ഷത്രമ ക്ലബ്ബു (ബ_ന്നു. ബൈ டிவோர்ஸ் எடுங்கோ,

லொக்கா

67622.6/765?

ஜீவா

ஒருத்தருக்கும் பிரச்சனையில்லை. நான் எங்கேய7வது போயிருவன்.

லொக்கா

எங்க 2 துணிவுதியாவுக்குப் போவியே/72 என்னை நீ ஆகத்தான் பெ7ண்ணயன் ஆக்கிக்கொண்டிருக்கிற7ம்.

சட சடவென கத்திரிக்கோல7ல் மூர்க்கத்துடன் ஜூவர7ணியின் ம7ர்பு, முகம், குரல்வளை, அடிவயிறு, பெண்குறி எங்கும் குத்துகிற7ர் லெ7க்கர இதைச் செய்து காட்டும் போது காகித அட்டையால் செய்யப்பட்டிருந்த ஒரு கத்திரிக்கே7ல் டெ/7லிச7ர7ல் லெ7க்காவுக்கு கொடுக்கப் பட்டிருந்தது) ஜூவராணி நிலத்தில் துடித்து விழுகிறார். அழைப்பு மணி விடாமல் ஒலித்துக் கொண்டிருக்க வொக்கா ஜூவர7ணிக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்து ஆவராணியின் தலை முடியைக் கொஞ்சம் கொஞ்சம7கக் கத்தரித்துக் கொண்டி ருக்கிறார். -

கதவைத் திறந்து வெளியேறிய ரிடா சில நிமிடங்கள் கதவுக்கு அருகிலேயே தயங்கியவாறு திர்கிறான். பின் பதட்டத்துடன் அழைப்பு/ மணியை அழுத்துகிறான். யாரும் கதவைத் திறவாதத7ல் மீண்டும் மீண்டும் விடாமல் அழுத்துகிறான். யாரும் கதவைத்திறக்கவில்லை.தனது குளிர் அங்கியினுள் கையை விட்டு கைத் தொலைபேசியை எடுத்து 77 என்ற இலக்கத்தை அழுத்தி தொடர்பு கொள்கிறான். 77 என்ற இலக்கம் பிரான்ஸின் அவசரப் பொலிச7ரின் கட்டுப்பாட்டு அறைக்கு உரியது.

ஷோபாசக்தி0172

நன்றி - நூலகத்திட்டம்

அடுத்த சில விநாடிகளில் என்னையும் அந்தோனியையும் மட்டும் ஒரு மாடி அறைக்கு பொலிசார் அழைத்துப் போனார்கள். போகும் போது திரும்பி கடைக்கண்ணால் லொக்காவைப் பார்த்தேன். முகத்தைக் கைகளால் மூடியவாறு நாற்காலியில் சாய்ந்து கிடந்தார். ரிடாவைப் பார்த்து தலையசைத்தேன். அவனுடைய உதடுகள் பரிதாபமாய்ப் பிளந்து சிரிக்க முயன்றன.

2. கீழேயுள்ள விசாரணை அறைக்கு நேர்மாறாக இந்த அறை கருவிகளும், கணனிகளும், கோப்புகளும், சுவரில் ஒட்டப் பட்டிருக்கும் எண்ணற்ற புகைப்படங்களுமாய் தாறுமாறாய்க் கிடந்தது. ஒரு மேசையைச் சூழ பொலிசாரும் நாங்களும் உட்கார்ந்திருந்தோம். எனக்கு எதிரே மேசையின் அப்புறத்தில் ஒரு பொலிசுக்காரன் மிகச் சிறிய கணனியை மேசையில் வைத்து உபயோகித்துக் கொண்டிருந்தான். எனது இடது புறத்தே அந்தோனியும் அந்தோனிக்கு நேர் எதிராய் எனது வலப்புறத்தே விசாரணை அதிகாரியும் உட்கார்ந்திருந்தனர். உடனடியாக இன்னொரு விசாரணையை ஆரம்பிக்கப் போவதாக எங்களுக்கு அதிகாரி கூறி தனது அடிவயிற்றைத் தடவிக்கொண்டான். விசாரணைக்கு உள்ளாக்கப்படுபவர்களுக்கு ஒய்வே வழங்காமல் தொடர் விசாரணைகளை மேற்கொள்வதன் மூலம் விசாரிக்கப் படுபவனை மனரீதியாய் துன்புறுத்தி மூளையை பிறாண்டி எடுக்கும் இந்த விசாரணை உத்தியை உலகத்தில் உள்ள எல்லாப் பொலிசுக்காரர்களும் கடைப்பிடித்து வருகிறார்கள் என நினைத்துக் கொண்டேன்.

3. கணனியோடு மாரடித்துக் கொண்டிருந்த பொலிசுக்காரன் எழுந்து சட்டையைக் கழற்றும்படி அந்தோனிக்கு உத்தரவிட்டான். அந்தோனிக்கு அவன் கூறியது புரியவில்லை. நான் அந்தோனிக்கு மொழிபெயர்ப்பில் உதவலாமா? என்று கேட்டேன். "சரி பண்ணிக்கொள், ஆனால் அனைத்து விசாரணைகளும் ஒலிப்பதிவு

1730 கொரில்லாசெய்யப்படுகின்றன என்பதை நீ மறக்கக்கூடாது" என்றான் விசாரணை அதிகாரி.

4. அந்தோனி சட்டையைக் கழற்றியவுடன் அவனது மார்புக் காம்பின் கீழே ஒரு ரப்பர் குமிழ் பொருத்தப்பட்டது. அந்த ரப்பர் குமிழ் ஒரு பிராங் நாணயம் அளவிலே இருந்தது. அந்தோனியின் கையில் முழங்கைக்கு மேலால் ஒரு குமிழ் பொருத்தப்பட்டது. அந்தோனி மிகவும் பயந்தவனாய் காணப்பட்டான். அந்தோனிக்கு ஏதாவது மின் அதிர்ச்சி கொடுக்கப் போகிறார்களோ என்று தான் முதலில் நினைத்தேன். திடீரென L'herbe rouge என்ற பிரஞ்சுத் திரைப்படத்தில் இந்தக் குமிழ்களைப் பார்த்தது மண்டையில் உறைத்தது. இது பொய் அறியும் கருவி.

5. விசாரணை அதிகாரி மீண்டுமொரு இளிப்புடன் இது என்னவென்று தெரியுமா?" என்று கேட்டான். தெரியும் என்று தலையாட்டினேன். நீ தான் பரபாஸ் கிரிமினல் ஆயிற்றே, உனக்கு தெரியாமல் போய்விடுமா? சரி உனது கூட்டாளிக்கு அவனது உடம்பில் பொய் அறியும் கருவி பொருத்தப்பட்டிருப்பதையும், உண்மைக்கு மாறாய்ப் பேசினால் அது காட்டிக் கொடுத்து விடும்

என்பதையும் சொல்" என்றான். அதிகாரி கூறியதை அந்தோனிக்கு

தமிழ்ப்படுத்திச் சொன்னேன். எனக்கே அந்தோனியின் முகத்தைப் பார்க்கச் சகிக்க முடியாத அளவுக்கு இருண்டு போய் அது ஒரு சவத்தின் முகமாய் விறைத்துக் கிடந்தது.

6. விசாரணை அதிகாரி எழுந்து போய் அந்தோனியின் பின்புறமாய் நின்று கொண்டான். அவனது குரல் பெரும் அச்சமூட்டுவதாய் ஆங்காரத்துடன் ஒலித்தது. அவனின் குரலை நான் அந்தோனிக்கு மொழிபெயர்த்தேன்.

7, ஏய் பெத்தி தனிநாயகம் உன் உண்மையான பெயர் என்ன? எங்கிருந்து பிரான்சுக்கு வந்தாய்?

8. பெயர், யாகப்பு அந்தோனி தாசன். இலங்கையிலிருந்து ரஷியா, இத்தாலி ஊடாக பிரான்சுக்கு வந்தேன்.

9. அதிகாரி மெதுவாக நடந்து போய் கணனித் திரையைப் பார்த்தான். "பிசாசே நீ என்னிடமா பொய் சொல்கிறாய்? அதிகாரி தனது காலைச் சுழற்றி அந்தோனியின் கழுத்தில் எத்தினான்.

ஷோபாசக்தி0174

நன்றி - நூலகத்திட்டம்

அந்தோணி கதிரையோடு கீழே மல்லாந்து விழுந்தான். அதிகாரி அந்தோணியைத் தூக்கி நிறுத்தி மறுபடியும் உட்கார வைத்தான். இப்போது நீ எனக்குச்சொல்லவேண்டும்! நீ மூன்று வருடங்கள் ஜெர்மனி ஒல்லாந்து எல்லையிலிருக்கும் ஒக்றுப் நகரத்தில் வசிக்கவில்லையா? அதிகாரி கைகளை ஓங்கியவாறே நின்றான். அந்தோனியின் கண்களில் நீர் கோர்த்திருந்தது. அது உண்மைதான் என்று அந்தோணி ஒத்துக் கொண்டான். நான் அதை அதிகாரிக்கு மொழி பெயர்த்துச் சொன்னேன்.

10. அதிகாரி கொஞ்சம் அமைதியடைந்தான். 'நல்லது இப்போது சொல் உனது உண்மையான பெயர் என்ன?

11. 'என்னுடைய உண்மையான பெயர் ஏசுராசன் ரொக்கிராஜ் என்று என்னிடம் அந்தோனி சொல்ல நான் அதிகாரியிடம் 'அவனுடைய உண்மைப் பெயர் ரொக்கிராஜ் என்பதை அவன் ஒப்புக்கொள்கிறான்” என்றேன்.

l2. அதிகாரி கணனியோடு மாரடிக்கும் பொலிசுக்காரனைப் பார்க்க அவன் உதடுகளைப் பிதுக்கினான். அதிகாரி எட்டி அந்தோனியின் தலைமயிரை கொத்தாகப் பிடித்தான். 'நீ பொய் சொல்கிறாய், எனக்குத் தேவை உனது உண்மையான பெயர்." அதிகாரி பேசி முடித்தவுடன் நான் மொழி பெயர்க்க தயாராக விருந்தேன். ஆனால் அதிகாரி பேசி முடிக்க முன்பு அவனின் இடுப்பிலிருந்த வொக்கி டோக்கி அவனை அழைத்தது. அதிகாரி பேசுவது எனக்கு தெளிவாகவும் அதிகாரியோடு வோக்கி டோக்கியில் உரையாடும் குரல் சற்றுத் தெளிவின்றியும் எனக்குக் கேட்டது. பேசிக் கொண்டிருக்கும் அதிகாரியின் ஒரு கை இப்போதும் அந்தோனியின் தலைமயிரைப் பற்றி இழுத்தவாறே யிருந்தது.

13. அந்தோனி என்னைப் பார்த்து "அண்ணே என்னுடைய பெயர் கொரில்லா என்று அதிகாரிக்குச் சொல்லிப் பாருங்கள் என்று இரண்டு மூன்று தடவைகள் மெல்லிய குரலில் கெஞ்சினான். எனது கவனமெல்லாம் அதிகாரியின் வோக்கி டோக்கி உரையாடலிலேயே இருந்தது.

14. சில நிமிடங்களுக்கு முன்பாக பிரான்ஸில் இன்னொரு தமிழ்ச் சீவன் கொல்லப்பட்டதாம்.

1750 கொரில்லாஅவன் சுயிங்கம் மென்றுகொண்டே வந்தான். நான் நேற்றிலிருந்து இவனைக் கவனித்து வருகிறேன். இவன் அதிகம் பேசுவதில்லை. நடையில் ஒரு துள்ளல் தெரிய தோள்களைக் குலுக்கி கால்களை அகல வைத்து நடக்கிறான். என்னைவிட இவன் மிகச் சில வயதுகள் இளையவனாய் இருக்கக்கூடும். எப்படி யெனினும் இவன் இருபது வயதுகளுக்கு மேற்பட்டவனாய் இருக்கமுடியாது.

2. எங்களின் கால்களின் கீழே புல்வெளி விரித்துக் கிடந்தது. எவரும் சந்தேகமுற வேண்டாம், நான் நிச்சயமாகவே அந்தப் புல்வெளியையும் புற்கள் அழகாக கத்தரிக்கப்படுவதையும் ரசித்துக்கொண்டுதான் போனேன்.

3. நாங்கள் அந்தத் தொடர் மாடிக் குடியிருப்பின் பிரதான வாசலை வந்தடைந்த போது, அவன் நிதானமாக நடந்து சென்று தூரவுள்ள குப்பைத் தொட்டியில் சுயிங்கத்தை உமிழ்ந்து விட்டு வரும் வரையில் நான் காத்திருந்தேன். பின் சட்டைப் பையிலிருந்த பேனாவை எடுத்து அதன் பின் புற முனையால் இன்ரர் ஃபோனை அழுத்தினேன்.

4. சற்று தாமதத்திற்குப் பின்னாக ஒரு முதிய பெண் குரல் பேசிற்று. பதில் சொன்னேன், கதவு திறக்கப்பட்டது.

5. நாங்கள் அந்த வீட்டிற்குள் பிரவேசித்த போது ஒரு இளம் பெண்ணைக் கண்டோம். அவர்கள் சமையல் அறையில் உணவருந்திக் கொண்டிருப்பதால் கதவைத் திறந்துவிட தாமதித் ததற்காக அந்தப் பெண் எங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டார். எங்களை அமரச் சொல்லிவிட்டு அவர் மீண்டும் இடது புறமிருந்த அறைக் கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே போனார்.

6. அந்தச் சிறிய வரவேற்பறையில் நானும் அவனும் தனித்திருந்தோம். அவன் அப்பெண் சென்று மறைந்த இடப்புற அறையையே கண் வெட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். என் எதிரே சுவரில் ஒரு மிகப் பெரிய ஓவியம் கண்ணாடிச் சட்டகத்துள்

ஷோபாசக்திப 176

நன்றி - நூலகத்திட்டம்

தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அந்த ஓவியம் உண்மையில் அதன் அசலிலிருந்து கணனித் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் உருப்பெருக்கி பிரதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

7. ஒரு பெண்ணின் முழுப் பிரதிமை. தீர்க்கமான கோடுகள், எனினும் உணர்வுகள் இறந்த நீள் செவ்வக முகம். அடர்ந்த திருத்தமான கரிய புருவங்கள். மேலுதட்டின் மீது உறுத்தலாய் கிடக்கும் பூனை ரோமங்கள், நெடிய கழுத்துப் பகுதி, அதனை நெருக்கி கிழிக்கும் முள் அணிகள், மார்பின் கீழாக இறக்கி விடப்பட்டிருக்கும் மெக்ஸிகள் பாணி அங்கி, பெண்குறியிலிருந்து தெறிக்கும் திவலைச்செந்நீர், பாதங்களை பழுத்த பெரும் இலைகள் தாங்க உச்சந்தலையிலிருந்து முளைத்தெழும் மலர்க் கதம்பமும், பின்னணியில் பசிய இலைகளும்.

8. ஒரு பார்வையிலேயே அவ் ஓவியம் பிறைடா காலோவால் வரையப்பட்ட அவரின் சுயப் பிரதிமை எனச் சொல்லிவிடலாம். மசூதி ஒவியங்கள், ஆலய ஓவியங்கள் வரைந்து அவற்றின் மேலே கடிகார முட்கள் பொருத்தப்பட்டிருப்பதை நீங்கள் பார்த்திருப் பீர்கள். அது போலவே பிறைடா காலோவின் இடது புற மார்பின் மேலாக கடிகார முட்கள் பொருத்தப்பட்டு அவை சுற்றிக் கொண்டிருந்தன.

9. மாற்கு மாஸ்டருக்கு மிகவும் பிடித்த ஓவியை பிறைடா காலோ தான். வகுப்பின் ஒரு கலந்துரையாடலின் போது எனது சகமாணவன் ஒருவன் "சேர் நீங்கள் அடிக்கடி சொல்வது போல ஒரு புகைப்படக் கருவியின் பணியைத் தான் எதார்த்த ஓவியர்கள் செய்வதுண்டு. ஆனாலும் அவர்களின் உழைப்பு நுட்பமானதும் கடினமானதும் ஆகும். ஆனால் பிறைடா காலோவிடம் உழைப்புக் கூட கிடையாது. அவர் தனது சுயப் பிரதிமைகளை மட்டையடி அடித்தே பெரிய ஆளாகி விட்டார்" என்றபோது முதலும் கடைசியுமாக மாற்கு மாஸ்டர் மிகுந்த கோபத்துடன் ஒன்றும் பேசாமல் தனது வகுப்பை சில நிமிடங்கள் நிறுத்தி வைத்தார்.

10. இப்போது இடது புற அறைக் கதவு திறக்கப்பட்டது. அந்த அறையினுள் இருந்து தனது கைகளை முகர்ந்தவாறே வந்த சபாலிங்கம் பிறைடா காலோவின் ஒவியத்திற்கு நேர் கீழாக இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்துகொண்டார்.

1770 கொரில்லா11. “சொல்லுங்கோ தம்பியவை." 12. "அண்ணே இந்தப் பொடியனுக்கு ஒரு கேஸ் எழுத வேணும்" என்றவாறே என்னோடு வந்தவனைப் பார்த்தேன். அவன் வேகமாக எழுந்து சென்று அந்தப் பெண் சென்றதும் சபாலிங்கம் உள்ளிருந்து வந்ததுமான இடப்புறத்து வாசலை மறித்தாற்போல நின்றுகொண்டான்.

13. சபாலிங்கம் கண்களை சுருக்கியவாறே நாற்காலியிலிருந்து எழுந்து நின்று இடப்புறத்து வாசலை மறித்துக்கொண்டு நின்றவனைப் பார்த்தார். அவன் இப்போது எங்களுக்கு தனது முதுகைக் காட்டியவாறே இரு பக்க நிலைகளிலும் தனது இரு கைகளையும் விரித்து ஊன்றி நின்றிருந்தான்.

14. சபாலிங்கம் என்னைப் பார்த்து மெதுவாகக் கேட்டார், "என்னப்பன், என்ன செய்யப் போறிங்கள்?"

15. "என்னப்பன் - இந்த அப்பன் என்பது எமது தீவுப் பகுதிகளில் மட்டுமே வழங்கப்படக் கூடிய ஒரு அருமையான விளிப்புச் சொல்லாய் இருக்கலாம் என நினைத்துக் கொண்டே நான் எழுந்தேன். சபாலிங்கத்தின் இடதுபுற நெற்றியின் அருகாக பிறைடா காலோவின் மார்புக் கடிகார முட்கள் சுழன்றன.

16. நேரம் சரியாக 13.17.

...நான் ஓடி வந்து பார்க்கும் போது அவரின் கன்னத்திலிருந்து இரத்தம் வடிகிறது. அந்த இரத்தத்தை துடைத்துக்கொண்டே ‘என்னப்பா நடந்தது?" என்று க்ேட்கிறேன். ஆனால் அவரிடமிருந்து ஒரு பதிலுமில்லை. அப்படியே மெதுவாக முழுங்காலிலிருந்து தலையை நிலத்தோடு சரித்து ஒரு சில நிமிடங்களில் அவரின் உயிர் போய் விட்டது. எமது தாய் நாட்டில் இருக்க முடியாத காரணத்தால் தான் நாம் அந்நிய நாட்டிற்கு வந்தோம். அந்நிய நாட்டில் "கூட நம்மவர்கள் அவருடைய உயிரை அநியாயமாகப் பறித்து விட்டார்கள். நானும் பிள்ளையும் அவரை இழந்துதவிக்கின்றோம். இந்நிலை எந்தவொரு பெண்ணிற்கும் ஏற்படக்கூடாது.

- திருமதி கோமதி சபாலிங்கம். (ஒரு படுகொலையின் மொழியிலிருந்து)

ஷோபாசக்திப 178

179uகொரில்லா

நன்றி - நூலகத்திட்டம்

Sunday, January 29, 2017

வைக்கம் முகமது பஷீரின் இளம் பருவத்துத் தோழி (பால்ய கால சகி)

AUTOMATED GOOGLE-OCR

https://ia600309.us.archive.org/31/items/PathummavudaiyaAadumIlamparuvathuKozhiyumBasheer/Pathummavudaiya-Aadum-Ilamparuvathu-Kozhiyum-Basheer.pdf



மொ.பெ - குமாரி சி. எஸ். விஜயம்

சுஹ்ராவும் மஜீதும் சிறுவயது முதலே நண்பர்களாக இருந்தார்கள். இருந்தாலும் அவர்களது நட்புப் பிக்னப்பில் ஒரு அசாதாரண விஷயம், அவர்களுக்கிடையே பரிச்சயம் ஆகுமுன்னுல் இருவரும் பரஸ்பரம் பரம வைரிகளாக இருந்தார்கள் என்பதுதான். இத்தகைய விரோதத்துக்கு என்ன காரணம்? அவர்கள் அண்டை வீட்டுக்காரர் களாக இருந்தார்கள். இந்த இரு குடும்பத்தாரும் நட்புடனேயே இருந்து வந்தார்கள் ; ஆணுல் சுஹ்ராவும் மஜீதும் மட்டும் பரஸ்பரம் பகைவர்களாகவே இருந்தார்கள். சுஹ்ராவுக்கு வயது ஏழு. மஜிதுக்கு ஒன்பது. ஒருவருக்கொருவர் வாயினுல் அழகு காட்டிக் கொள்வதும், பரஸ்பரம் பயமுறுத்த முயற்சி செய்வதுமே அவர்களது தினசரி வழக்கமாக இருந்து வந்தது.

இப்படியிருக்கையில் மாம்பழக் காலம் ஆரம்பித்தது. சுஹ்ராவின் வீட்டுக்கு அருகேயுள்ள சிறிய மாமரத்தில் மாங்காய் பழுத்து விழத் தொடங்கியது. ஆணுல் இதுவரை ஒரே ஒரு மாம்பழம்கூட அவளுக்குக் கிடைத்தபாடில்லை! மாம்பழம் "பொத் "தென்று விழுந்த ஓசை கேட்டதோ இல்லையோ அவள் ஆவலோடு ஓடி வருவாள். ஆளுல் அவள் காண்பது என்ன? மஜீத் அதை எடுத்துச் சுவைத்துத் தின்றுகொண்டிருப்பான் ! அவளுக்குக் கொடுப்பது என்ற பேச்சே அவனிடம் கிடையாது. எப்போதாவது கொடுப்பதுபோல பாவனை செய்தாலும், அவன் கடித்துத் தின்ற பழத்தின் பாக்கியாகத்தான் இருக்கும். சுஹ்ரா மறந்துபோய் கை நீட்டிவிட்டால் போதும் !

Unfiled Notes Page 10388 இளம் பருவத்துத் தோழி

* இந்தா இந்த முட்டியைக் கடிச்சுக்க " என்று கூறி அவன் தனது முழங்கையை அவளது முகத்துக்கு நேரே காட்டுவான். பின்னர், அவளேப் பார்க்கும்போதெல்லாம் கண்களே உருட்டி முறைத்தும் நாக்கை நீட்டிமடக்கியும் அவளேப் பயமுறுத்தப் பார்ப்பான். இதற் கெல்லாம் சுஹ்ராவா பயப்படுவாள்? உஹ”ம், துளியும் அஞ்ச மாட்டாள் என்பதோடு அவளும் பதிலுக்கு இதேபோல அவ&னப் பயமுறுத்துவாள். ஆயினும் இந்த மாம்பழ விஷயத்தில் மட்டும் சுஹ்ராவுக்குத் தோல்வியே கிடைத்து வந்தது.

மாம்பழம் அவளுக்கு மட்டும் ஏன் கிடைக்கவே மாட்டேன் என்கிறது? காற்றடித்தாலும் சரி இல்லேயென்றலும் சரி, சுஹ்ரா சதா அந்த மரத்தினடியிலேயே நின்றுகொண்டிருப்பாள். எதுவுமே விழாது. பெயருக்கு ஒரு இஃலயாவது விழாதோ? ஊஹூம் ! நன்ருகப் பழுத்த மாங்காய் மரத்தில் இருக்கிறது என்பது அவளுக்குத் தெரியும், விழவில்லே என்ருல் ஏறித்தான் பறிக்க வேண்டும். ஆணுல் மரத்தில் சிவப்பு எறும்பு நிறைய இருக்கிறதே ! ஐயோ, அது கடித்துத் தொலைத்துவிடும் ! கடித்துக் கொல்லும் அந்தப் பெரிய எறும்புகள் இல்லயென்ருலும்கூட, மாமரத்தில் ஏறுவது என்பது அவளால் செய்யக்கூடிய காரியமா என்ன ?- அவள் பெண்ணல்லவா !

நாக்கில் நீர் ஊறிவர வழக்கம்போல ஒரு நாள் அவள் நின்று கொண்டிருக்கையில், கிளைகளில் முட்டி மோதிக்கொண்டு படீரென ஏதோ கீழே விழுந்தது.

ஐயோ! சுஹ்ரா அது வீழ்ந்த திசையில் ஓடினுள். மகிழ்ச்சியோடு அதனேக் குனிந்து எடுக்க எண்ணினுள் ; ஆணுல், அவளுக்கு வெட்கமாகப் போய்விட்டது. அது அவள் நினைத்ததுபோல மாம் பழமாக இல்லாமல் தென்னம் குரும்பையாக இருந்தது! அவளது குழப்பத்துக்துக் காரணம் யாரேனும் தான் ஏமாந்ததைப் பார்த்துவிட் டிருப்பார்களோ என்பதுதான், இல்லை, யாரும் பார்க்கவில்லை. ஆயினும் மாமரத்திலிருந்து எப்படி குரும்பை விழுந்தது? அவள் சுற்றுமுற்றும் கண்களை ஓடவிட்டபோது அவனைப் பார்த்துவிட்டாள். போக்கிரி! அவள் உடலெல்லாம் பற்றி எரிந்தது.

வெற்றிப் பெருமிதத்தில் மஜீத் அர்த்தமில்லாமல் ஓசை ஒன்றை எழுப்பினுன் "ஜுக்கு ஜுகு 1 ஜுக்கு ஜுகு!" பிறகு மாமரத்தி னடிக்குச் சென்றன். அதோடு கண்களப் பயங்கரமாக உருட்டி முறைத்தான். நாக்கை எவ்வளவு தூரம் நீட்ட முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் நீட்டிக் காட்டினுன் ! கோரமான ஒரு உருவம் !

Unfiled Notes Page 104இளம் பருவத்துத் தோழி 89

அந்தக் கிராமத்தில் உள்ள பெண் குழந்தைகள் எல்லோரும் இந்த உருவத்தைக் கண்டால் பயந்து நடுங்கிய வண்ணம் "ஐயோ அம்மா !” என்று அலறிக்கொண்டு ஓடுவார்கள்; பலதடவை அவ்விதம் ஓடியுமிருக்கிறர்கள். ஆணுல் சுஹ்ரா மட்டும் ஒட மாட்டாள். அது மட்டுமா? தலேயைச் சாய்த்து நாக்கை நீட்டி கண்களே உருட்டி முறைத்துக் கொண்டு அவளும் அங்கேயே நின்று கொண்டிருக்கிருள் !

மஜிதுக்குக் கோபம் கோபமாக வந்தது. எவ்வளவு பெரிய ஆண் நான் . என்னே, ஒரு சுண்டைக்காய்ப் போக்கிரிப் பெண் பயப்படுத்தப் பார்ப்பதாவது அவன் இன்னும் கொஞ்சம் அருகே வந்தான். அவனுடைய கண்கள், உருட்டி முறைத்தன, புருவங்கள் விரிந்து உயர்ந்தன. மூக்கின் இரண்டு துவாரங்களும் அகலமாக விரிந்தன. இடிபோல முழக்கமிட்டவாறு சூ” என்ருெரு பயங்கர ஓசையை எழுப்பினுன். ஆணுல் அவள் பயந்து ஓடவேயில்லே. புருவங்களே உயர்த்தி, கண்களே உருட்டி மூக்கை விரித்து அவளும் * கு” என்ருள்.

மஜீத் நிலக்குத்தி நின்றுவிட்டான் ஒரு சுண்டக்காய்ப் பொண்ணு கேவலம் ஒரு பாக்கு வியாபாரியின் மகள். மர வியாபாரி யின் மகஜனப் பார்த்து அவள் ஏன் பயப்படுவதில்லை ? பெண் ஆனவள் எந்த ஒரு நிலையிலும் ஆஃணக் கண்டு பயப்பட வேண்டு மல்லவா ? மஜித் அவளருகே மேலும் நெருங்கிப் போனுன். ஊஹ"ம்! அவள் மயிரிழைகூட நகராமல் நின்ற இடத்திலேயே இருந்தாள். மஜிதின் தன்மானம் புகைந்தது; அவனுக்கு அடக்க முடியாத அளவுக்கு சினம் பொங்கியது. அடி ஆத்தே !

பிறகு அவன் அவளது கையை எட்டிப் பிடித்தவாறே அதட்டிக் கேட்டான் :

" n -sör (SuGJ sör 6.JT el. ? " தெரிந்து கொள்வதற்காக அல்ல. அது அவனுக்கு ஏற்கனவே தெரிந்ததுதான். ஆணுலும் ஏதாவது கேட்கவேண்டுமே? அவன் ஆணல்லவா ? அதனுல் கேட்ட 1ான்.

இந்த வினுடியிலேயே உன்னே ஒழித்து விடுவேனுக்கும்,” என்னும் பாவனேயில் அவன் இப்படிச் செய்தான். அவளது அரிசிப் பற்களும் கூர்மையான பத்து நகங்களும் துருதுருத்தன. மேற்கொண்டு என்ன செய்வது என்பதுபற்றி ஒரு நிமிடகாலத்துக்கு அவளுக்கு எதுவுமே தோன்றவில்லை. கையைக் கடித்துத் துண்டாக்குவதா? அல்லது நகங்களால் கீறிக் காயப்படுத்துவதா? உன் பேரென்ன"டீ"யாமே !

Unfiled Notes Page 10590 இளம் பருவத்துத் தோழி

அவளுடைய வாப்பாவோ உம்மாவோ யாருமே அவன் நீ என்ருே அடியென்றே கூப்பிட்டதே கிடையாது. அப்படி யிருக்கும்போது, கோணங்கிச் சேட்டை காட்டுகிறவனும் மாம்பழம் தராமல் இருப்ப வனும் முழங்கையைக் கடித்துத் தின்னுமாறு சொல்லுபவனுமான இந்த அசிங்கம் பிடித்த சிறுவன், அப்படிக் கூப்பிடக் காரணம்? அவள் சினத்தோடு முன்னெட்டி அவனருகே போளுள் இடது கையில் கூராக உள்ள நகங்களால், அவனது வலது கையில் பலத்தோடு அழுத்திப் பிருண்டினுள் !

தீயில் காய்ச்சப்பட்ட துருவியினுல் பிருண்டிவிட்டது போல, மஜித் துடித்துப் போனுன், தனது கையை விடுவித்துக் கொண்டு * ஐயோ அம்மா ! என்றலறிக் கூப்பாடு போட்டான். அவன் இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லே. பதிலுக்கு அவனும் அவன் நகத்தால் கீறிவிட எண்ணினுன், ஆணுல் அவனிடம் நகமே இல்லை. நகங்களே யெல்லாம் அவன் முன்பே கடித்துத் தீர்த்திருந்தான். வேறு என்ன செய்யலாம்? அடி கொடுக்கலாம் அல்லது கடிக்கலாம். ஆளுல் அவளும் பதிலுக்கு அதையே திருப்பிச் செய்வாளே என்றும் தோன்றியது.

எப்படியிருந்தாலும் ஒரு பெண் கீறிவிட்டாள். மேலும் அவள் அடித்தும் விட்டாள் என்று உலகத்துக்குத் தெரிந்துவிட்டால், வெட்கக்கேடு! அவன் எதுவுமே செய்யாமல் தோல்வி கண்ட இளிச்சவாயனுக அப்படியே நின்று கொண்டிருந்தான்.

சுஹ்ரா பற்களைக் காட்டி அவனுக்கு ‘ வெவ்வே" என்று அழகு காட்டினுள். மஜீத் அசையவில்லே. அவள் கோணங்கிச் சேட்டை களேச் செய்தவாறு மஜீதைக் கேலி செய்தாள் :

* ஐயோ அம்மா !” அதற்கும் மஜீத் மூச்சுக் காட்டவில்லை. தனக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தை மறக்க, உடனடியாக ஏதேனும் சொல்ல வேண்டு மென்றும் அதில் சுஹ்ரா தோற்றுப்போக வேண்டும் என்றும் அவன் நி&னத்தான். ஆணல்லவா ? . . இருந்தாலும் என்னத்தைச் சொல்வது? நன்கு உறைக்கக் கூடியதாக இருக்கணும். ஆணுல் ஒன்றுமே தோன்றவில்லை! அவன் பதறிக்கொண்டே நாற்புறமும் பார்த்தான். வாழை மரங்களுக்கு இடையே வைக்கோல் வேய்ந்த கூரையுடனும் களிமண் பூசிய சுவர்களுடனும் கூடிய சுஹ்ராவின் வீட்டையும், தென்னை மரங்களுக்கிடையே ஒடு போட்டதும் சுண்ணும்பு பூசியதுமான தனது வீட்டையும் பார்த்தபோது,

Unfiled Notes Page 106இளம் பருவத்துத் தோழி 9.

அவனுக்கு ஒரு யுக்தி தோன்றியது. சுஹ்ரா அவமானத்தால் குன்றிப்போகும் வண்ணம் அவன் சொன்னுன் :

* என் வீட்டுக்கு ஒடு போட்டிருக்காங்களே ! " இதிலே பெருமையடித்துக் க்ொள்ளும்படியாக என்ன இருக்குது? அவளுடைய வீடு களிமண் பூசியதும் வைக்கோல் வேய்ந்ததும் தான். ஆணுல், இதிலே வெட்கப்படுவதற்கு என்ன இருக்குது? அவள் மறுபடியும் அழகு காட்டிக்கொண்டு அவனைக் கேலி செய்தாள்.

"ஐயோ அம்மா !” உடனே மஜீத் வேருெரு விஷயத்தைச் சொன்னுன் : * உன் வாப்பா தம்படிக்குதவாத பாக்கு வியாபாரி தானே? என் வாப்பா யார் தெரியுமா ? பெரிய மர வியாபாரியாக்கும் ! " இதிலும் கர்வ மடித்துக் கொள்ளும்படியாக சுஹரா எதையும் காணவில்லை. மஜீத் என்னும் புழு தன் அருகாமையிலேயே இருக்கிறது என்ற எண்ணமே இல்லாதது போல, அவள் மாமரத்தின் உயரே நோட்டமிட்டவாறு

மஜிதுக்கு அழுகை வரும்போல் தோன்றியது. அவமானம் ! தோல்வி : எல்லாமாகச் சேர்ந்து அவனைத் தலைகுனியச் செய்தன. கழுதைபோல ம்பா " என்று உரத்த குரலில் அழவேண்டும் என்று அவனுக்குத் தோன்றியது. அப்படி அழுதால் மனதுக்குக் கொஞ்சம் அமைதி ஏற்படும்! ஆனுல் அடுத்த நிமிடத்திலேயே அவனுக்குப் பளிச்சென ஞானுேதயம் ஏற்பட்டது. வேறு எவராலும் செய்ய இயலாத ஒரு வித்தை அவனிடம் இருக்கிறது என்றும், அந்த வித்தையை உபயோகித்து இதோ சுஹ்ராவை தோற்கடித்து விடுவேன் என்றும் பாவனே செய்தபடி ஆகாயத்தையும் பூமியையும் பார்த்தவாறு கம்பீரமாக அவன் சொன்னுன்

" எனக்கு மாமரத்திலே ஏறத் தெரியுமே !” சுஹ்ராவின் கண்கள் சலனமற்று நின்றுவிட்டன. மாமரத்தில் ஏற முடியும் ! அது ஒரு உயர்ந்த அறிவல்லவா? அவள் பிரமித்துப் போனுள். அவன் மரத்தில் ஏறிஞன் என்றல் மாம்பழம் எனக்குத் தருவானுே? இல்லையென்ருல். எதற்கும் முதலிலேயே தனக்குள்ள உரிமையை தெளிவாக்கிவிடுவது என அவள் தீர்மானித்தாள். கையெட்டும் தூரத்தில் இருந்த இரண்டு பழுத்த மாங்காய்களைச் சுட்டிக் காட்டியவாறு சுஹரா கம்பீரமாகச் சொன்னுள் :

* ஏ பையா, அந்த முதிர்ந்த இரண்டு பழங்கன்யும் நான்தான் முதன்முதலாகப் பார்த்தேனுக்கும்!”

Unfiled Notes Page 10792 இளம் பருவததுத தோழி

மஜித் ஒன்றும் பேசவே இல்லை; அவன் ஏன் பதில் சொல்லவில்லை? ஓ ! எறும்புகளைக் கண்டு பயந்துட்டான் போலேயிருக்குது அவள் சொன்னுள் :

* சிகப்பு எறும்பு கடிச்சிடும் இல்லே?" அவளுடைய குரல், அதில் தொனித்த பாவம் எதுவுமே மஜிதுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அவனுக்குக் கோபம் வந்தது. சிகப்பு எறும்பு : சிகப்புக் கட்டெறும்பில்லே, தேள் நிறைந்திருந்தாலும் அவன் ஏறுவான் பெரிய பழங்கள் இரண்டும் அவள் பார்த்தது அல்லவா?. ரொம்ப சரி.

மஜீத் வேட்டியை மடித்து கட்டினுன் ; மரத்தின்மீது மடமட வென்று ஏற ஆரம்பித்தான். மரத்தில் உராய்ந்து மார்புத் தோல் உரிந்துவிட்டது என்றலும், சிகப்புக் கட்டெறும்புகள் உடம்பு முழுவதும் கடித்து குதறிவிட்டன என்ருலும் சுஹ்ரா பார்த்திருந்த இரண்டு மாம்பழங்களேயும் பறித்துக்கொண்டு வெற்றிவாகை சூடிய வீரணுய் அவன் கீழே இறங்கி வந்தான்.

சுஹ்ரா அவனிடம் ஓடிப் போனுள். ஆவல் பிரமிப்பு: அவள் கைநீட்டிச் சொன்னுள் :

* பையா, இங்கே கொடு ! " மஜித் பேசவில்லை. வாயை இருபுறமாகக் கோணிவிட்டு உதடு களைச் சேர்த்து குவித்துக்கொண்டு அவன் நின்ருன்.

** எங்கிட்டே கொடு பையா, நான் பாத்தது இல்லே?" மஜித் அவளேக் கேலி பொங்கப் பார்த்தான். * ஹஹ்ஹா ! நாக்கிலே தண்ணி ஊறுதா கண்ணுர ?" என்று கூறிக்கொண்டே, மாம்பழங்களே முகர்ந்து பார்த்தவண்ணம் திரும்பி நடக்க ஆரம்பித் தான். பிறகு தனக்குத் தானே கூறிக்கொண்டான் : "ஆஹா, என்ன வாசக்ன என்ன வாச8ன ”

சுஹ்ராவுக்குக் கோபம் பொங்கியது. அவள் ஆத்திரத்தோடு குமுறிஞள். அவள் மனம். ஒ. அவள் கண்களிலிருந்து நீர் தாரை தாரையாக வழிய ஆரம்பித்தது. அவள் கேவிக் கேவி அழத் தொடங்கினுள்.

அவன் திரும்பி வந்தான். தனது முக்கியத்துவத்தை நிரூபிக்க, அவனுக்கு இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பு அல்லவா ? அவன் மாம்பழங்களே அவளிடம் நீட்டினுன், வாங்க விருப்பம்தான் என்ருலும் அவள் கை நீட்டவில்லை. மஜீத் இரண்டு மாம்பழங்களையும் அவள் முன்னுல் கீழே வைத்தான். ஊஹீம் ! அவள் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவளுக்குத் தன் கண்களே நம்பவே முடியவில்லை. இவ்வளவு பெரிய தியாகியா அவன் ஏனுே அவளுக்கு நம்பிக்கை வரமாட்டேன்

Unfiled Notes Page 108இளம் பருவத்துத் தோழி 93

என்கிறதே? கைகளிரண்டையும் பின்னுல் சேர்த்துக் கட்டியவாறு, கன்னத்தில் நீர் வழிய அவள் அப்படியே மரமாக நின்ருள். மஜீத் பெருமையோடு சொன்னுன் : “ இன்னும் வேணுமானு நான் பறிச்சுத் தறேன் என்ன ?"

சுஹ்ராவின் மனம் பாகாய் உருகிவிட்டது. அவளுக்கு இன்னம் வேணுமானுப் பறிச்சுத் தரானுமே! தியாகி வீரன் ! த்தெஸத்ஸொ எவ்வளவு நல்ல பையன் ! அவ&னப்போய் நகங்களாலே பிருண் டினேனே சரியா? அவள் மிகவும் அடக்க ஒடுக்கத்தோடு தானும் தியாகம் செய்யத் தயாரான நிலையில் மெதுவாகச் சொன்னுள் :

" எனக்கு, ஒண்னு போதும்." அந்தத் தியாகசீலன் பரவாயில்லே என்கிற மாதிரி சொன்னுன் : *" பொண்ணு, எல்லாத்தையும் நீயே எடுத்துக்க. " " எனக்கு ஒண்ணே ஒண்னு போதும், " அவள் ஒன்றை எடுத்து மஜீத்திடம் நீட்டினுள். அவன் வேண்டாம் என்று மறுத்தான். அவள் அவனே நிர்ப்பந்தப்படுத்தினுள்-" இத பாரு, நீ வாங்கிக் கலேன்னு நான் அழ ஆரம்பிச்சுடுவேன் !”

மஜீத் வாங்கிக் கொண்டான். மாம்பழத்தைக் கடித்துத் தின்னத் தொடங்கினுன், பழச்சாறு மார்பினூடே ஒழுகிக்கொண்டிருக்கையில் மஜித்தின் உடல் பூசாவிலும் சிவப்புக் கட்டெறும்புகள் ஒட்டிக் கொண்டு கடித்துவிட்டிருப்பதை சுஹ்ரா பார்த்தாள். அவளுக்கு மிகவும் வேதனையுண்டாயிற்று. அவள் அவனுடைய உடலோடு ஒட்டி நின்றவண்ணம், எறும்புகளே ஒவ்வொன்ருகக் கிள்ளி எறிந்தாள். அவளுடைய நகங்கள் மஜீத்தின் உடலில் பட்டவுடன் அவனுக்கு மீண்டும் பயமேற்பட்டது.

அன்றைய தினம் அவள் மஜித்தைப் பிறகு பிருண்டவில்லே யென்றலும், எதிர்காலத்தில் பலமுறை அவள் அவ&னப் பிருண்டியும் கிள்ளியுமிருக்கிருள். " நான் பிருண்டுவேன்" என்று அவள் சொன்னுல் போதும், மஜீத் பயந்து விறைத்துப் போய்விடுவான். ஒரு நாள் அவன், அவளது மிகவும் கூர்மை வாய்ந்த ஆயுதங்களான அந்த நகங்களேத் தந்திரமாக வெட்டி எரிந்தான் ; ஆணுல் அவளுக்குத் தெரிந்தே, அவளுடைய சம்மதத்துடனேயே அவன் அதைச் சாதித்து முடித்தான்.

Unfiled Notes Page 10994 இளம் பருவத்துத் தோழி

2

மஜித்தின் வீட்டிலுள்ள முற்றத்தில் ஒரு பூந்தோட்டம் போடுவதற் காக, ஒருநாள் கால சுஹ்ராவும் மஜீதும் அண்டை அயல் வீடுகளி லிருந்து செடிகளின் கிளைகளைச் சேகரித்தவாறு வந்துகொண்டிருந் தார்கள். மஜித் பெருமிதத்தோடு முன்னுல் நடந்து செல்ல, பின்ஞல் கிளேகளைச் சுமந்து வந்தது சுஹ்ராதான். அவன் ஆணல்லவா? அதனுல்தான் அப்படி !

அவன் கையில் விரித்த ஒரு கத்தி இருந்தது. வருங்காலத்தில், தான் செய்யவிருக்கும் அரும்பெரும் சாதனகள் பற்றி மஜித் சொல்லிக்கொண்டே வந்தான். அவற்றையெல்லாம் sh' கொட்டிக்கொண்டே கேட்டு மகிழவும் வியப்படையவும்தான் சுஹ்ராவினுல் முடிந்தது. மஜீத்தின் கற்ப&னகளுக்கு ஈடு இணையே கிடையாது. பொன்னிறத்தில் மூழ்கிய ஒரு அழகிய உலகம். அதன் ஏகசக்கிராதிபதி மஜீத்தான் என்ருலும் அதில் பட்ட மகிஷி சுஹ்ரா தான். அதை யாருமே மறுக்கக் கூடாது மறுத்தால் அவளுக்கு அழுகை வந்துவிடும். அவளுடைய நகங்கள் நீண்டுவிடும். பிறகு என்ன ? மஜித்தின் உடம்பெல்லாம் ஒரே ரணம்; எரிச்சல்! அந்த அனுபவத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக, மஜீத் சற்று எச்சரிக்கையாகவே எதையும் சொல்லுவான் இருந்தும் சில சமயங்களில் அதை அவன் மறந்து விடுவதும் உண்டு.

கற்பனேகளின் அடிமை மஜீத். எதிர்காலத்தில், அதி உன்னத மான ஒரு மணிமாளிகையை அவன் கட்டுவிப்பான். அதன் சுவர் களெல்லாம் தங்கத்தாலானவை. அந்த மாளிகையின் திண்ணே முழுவதும் மாணிக்கக் கற்கள் பதிக்கப்படும். அதன் கூரை எப்படி இருக்கும்.? சே, இது என்ன கற்பனேக் குதிரை மேலே ஒட மாட்டேங்குது? சரிதான் ! சுஹ்ரா "உம் கொட்டவில்லை தேவைப் படும்போது அவள் உம் கொட்டுவாளே? அவள் உம் " போட்டிருந்தால் வினுடிக்குள் அவனுக்கு ஏதாவது உதித்திருக்குமே!

" சுஹ்ரா ! "

* என்ன மஜீத் ?"

**ஆமாம், நீ ஏன் உம்" கொட்டலே?"

" நான் உம் உம் "லு சொல்லிக்கிட்டுத்தானே இருக்கறேன். அது சரி, நீ எதுக்காக என்னே * நீ " ன்னு கூப்பிடறே?" அவள் கோபத்தோடு அவனே நோக்கி முன்னேறினுள், பிருண்டலுக்கு இலக்கான மஜீத் துடித்துப் போனுன், அவன் கத்தியும் கையுமாகத்

Unfiled Notes Page 110இளம் பருவத்துத் தோழி 95

திரும்பினுன். அவளோ நகங்களே நீட்டிக் காட்டி கண்களே உருட்டி முறைத்து அவனப் பயமுறுத்தினுள், "நான் இன்னும் பிருண்டுவேன் " என்று. முந்தைய பிருண்டல்கள், கிள்ளுகள் ஆகியவற்றின் நினைவானது மஜிதின் ரத்தத்தை உறைய வைத்தது. .நகங்களேயுடைய சுஹ்ரா ஒரு பயங்கரியாக இருக்கிருள். அவளுக்கு அந்த நகங்கள் மட்டும் இல்லாமல் இருந்தால் ? ஆணுல் அவளுக்குத்தான் முன்பிருந்தே நகங்கள் இருக்கின்றனவே! அதோடு அவற்றைப் பயன்படுத்த அவள் தயங்குவதும் கிடையாது, அப்படி ஒரு நிலைமைக்கு அவள் ஆளாகும்படி அவளேச் சினப் படுத்துவது சரியா? சுஹ்ரா அகாரணமாகத்தான் பிருண்டினுள் என்னும் பாவனையில் ஏதுமறியா அப்பாவியைப் போல மஜீத் கேட்டான் :

"ஒ சுஹ்ரா, என்னே ஏன் பிருண்டினே?" * உக்கும், நீ மட்டும் என்னே நீ*ன்னு கூப்பிடலாமோ ? மஜீத் வியப்படைவது போல நடித்தான். "எப்போ கூப்பிட்டேன் * நீ*ன்னு? நான் அப்படிக் கூப்பிடவே இல்லை. சுஹ்ரா ஒருவேளை கனவு கண்டியோ என்னமோ ?”

மஜிதின் நிலையையும், அப்பாவித் தனத்தையும் கண்டபோது சுஹ்ராவின் மனம் உருகிவிட்டது. உண்மையிலேயே மஜீத் என்&ன * நீ"ன்னு கூப்பிட்டாணு? இல்லே, ஒருவேளை எனக்குத்தான் அப்படித் தோன்றியதோ ? அப்படியென்றல் மஜீதைப் பிறண்டியது பெரும் தவறு, மன்னிக்கமுடியாத தவறு !.சிவந்து தடித்த நான்கு தழும்புகள் ! இது அவளுடைய கடினமான இதயத்தின் அடையாளமல்லவா ?

அவளுடைய கண்களில் நீர் நிறைந்தது. மஜீத் அதைக் கண்டும் காணுதது போல, வெண்மணல் பரப்பப்பட்ட கிராம வீதி வழியே நடந்தவண்ணம் தனக்குத் தானே கூறிக்கொண்டான் :

" நான் ஒரு குத்தமும் செய்யாம இருந்தாக்கூட, என் வாப்பாவும் உம்மாவும் சும்மாவானும் என்ன அடிக்கவாவது திட்டவாவது செய்வாங்க. இன்னும் சில பேரு நிமிண்டவோ பிருண்டவோ செய் வாங்க. இதிலே அவங்களுக்கு என்னவோ ஒரு ஆனந்தம் கிடைக்குது. உம் ! நான் செத்துப் போனப்பறம் அவங்க எல்லாம் என்னெப் பத்தி ஒரு வேக்ள இப்படிச் சொல்லிக்குவாங்க! அந்த அப்பாவி மஜீது இப்ப உயிரோடு இருந்திருந்தா ஒரு நிமிண்டாவது நிமிண்டியிருக்கலாமே!...”*

Unfiled Notes Page l l 196 இளம் பருவத்துத் தோழி

எல்லாம் முடிந்த பிறகு, மஜித் தந்திரமாகத் திரும்பிப் பார்த்தான் பேஷ் சுஹ்ராவின் கன்னங்களினூடே இரண்டு நீரோடைகள் : அவனுக்கு மகிழ்ச்சி தாங்கவில்லை.

அவனுடைய மகிழ்ச்சியில் தானும் பங்கு கொள்ள விழைவது போல, இளங்கதிரவன் குன்றின் உச்சியில் தோன்றி மந்தகாசத் துடன், அடிவாரத்தில் உள்ள கிராமத்தைத் தனது பொன்னிற ஒளியில் மூழ்க்குவித்துக் கொண்டிருந்தான். குன்றின் பின்பக்கத்தி லிருந்து இரண்டாகப் பிரிந்துவந்து, குன்றையும் கிராமத்தையும் உள் ளடக்கியவாறு ஓடி, தொ8லவில் சென்ற பிறகு மீண்டும் ஒன்றி&ணந்து நடைபோடும் நதி உருகிய தங்கம் போலக் காட்சி தந்தது. கிராமத் தின் மோனத்துக்கு ஊறு விளேவிக்கும் பறவைகளின் சப்த ஜாலங் களில் மஜீத் கேட்பது, விவரிக்கவொண்ணு ஆனந்தத்தின் மாற்று ஒலியே!

ஆணுல் சுஹ்ராவுடைய இதயத்தில் மட்டும் மகிழ்ச்சி என்பது எள்ளளவும் இல்லை. அவள் மன்னிக்கமுடியாத மாபெரும் தவறிழைத் திருக்கிருள் ! காரணம் ஏதும் இல்லாமல்தானே அவள் மஜீதைப் பிருண்டினுள் ? நினைக்க நினே க்க துயர் பெருக்கெடுக்கவே செய் கிறது.சிவந்து தடித்த நான்கு தழும்புகள், மஜிதின் முதுகில்! அவளுடைய தவறை எப்படி அழிப்பது ?

மஜீத் விவரித்து வந்த மாளிகையை மனதில் நினைவுபடுத்தியவாறு, எதுவுமே நடக்காத விதத்தில் சுஹ்ரா மெள்ளக் கேட்டாள் :

* பையா, அப்புறம் அந்த மாளிகை ?" மஜீத் பேசவில்லை. சற்று நேரம் கழித்து அவன் கேட்டான் :

* சுஹ்ரா நீ, உம் கொட்டிக்கிட்டிருக்கறயா ?" அவள் துயரம் தொண்டையை அடைக்கச் சொன்னுள் : * கொட்டிக்கிட்டிருக்கறேன் ” பிறகு அதை நிரூபிப்பது போல உம் உம் உம் " என்று மும்முறை கூறவும் செய்தாள்,

* அப்புறம்,’ அவன் தொடர்ந்தான். அந்த மாளிகை குன்றின் மேல்தான் இருக்கும். அப்படி இருந்தால் கிராமம் முழுவதையுமே பார்க்கலாம். அதோடு இரண்டு ஆறுகள் சேர்ந்து ஒரு பெரிய நதியாக ஓடும் காட்சியையும் வெகு தூரம் வரை கண்டு ரசிக்கலாம். சுஹ்ராவும் மஜீதும் மற்ற கிராமத்துக் குழந்தைகளும் குன்றின் மேல் ஏறிப் பலமுறை கண்டு வியந்த காட்சியல்லவா அது? அங்கு மஜீத் சமைக்கவிருக்கும் மாளிகை அற்புதமானதாக இருக்கும்.

Unfiled Notes Page 112இளம் பருவத்துத் தோழி 97

* அப்புறம்,"அவள் உற்சாகத்துடன் கேட்டாள் : "அந்த மாளிகை எத்தனே உயரம் ? " உயரத்துக்கு எல்லேக்கோடு உண்டா என்ன ? மஜித் சொன்னுன் : " நிறைய."

* நிறைய " என்ருல் எதுவரை என்று சுஹ்ராவுக்குத் தெளிவாக விளங்கவில்&ல. அவள் கேட்டாள் : ' வாழை மரமத்த&னயா?"

வாழை மரமத்தனையா? அவனுக்கு அது பிடிக்கவில்லை. வாழை

மரமளவு உயரமுள்ள மாளிகை ! ப்பூ ” என்று சொல்லிவிட்டு, அவன் சுஹ்ராவைப் பார்த்தான்.

அவள் கேட்டாள் : "தென்னே மரமத்தனையா?" அதையும்

மஜித் கேலி செய்ததை அடுத்து சுஹ்ரா ஆகாயத்தை நோக்கி முகத்தை உயர்த்தியவாறு சந்தேகத்தோடு கேட்டாள் :

" மானம் வரைக்குமா ?? * ஆமாம்" மஜீத் ஒப்புக்கொண்டான், "மானம் வரை இருக்கும்." அவளுக்கு மறுபடியும் ஒரு சந்தேகம் : “ அதில் பையன் மட்டும் தனியாகவா இருப்பான் ?"

* இல்ல" மஜீத் அரபுக் கதைகளே நினைவுபடுத்திக் கொண்டே சொன்னுன் : " நானும் ஒரு அரசகுமாரியும்." அரசகுமாரி? அப்படி ஒருத்தி இந்த ஊரிலேயே கிடையாதே இருந்தாலும்." அந்தப் பொண்ணு யாரு?"

அது ஒரு ரகசியம் என்பது போல மஜித் சொன்னுன்: "அதெல்லாம் ஒருத்தி இருக்கரு.”

அதைக் கேட்டதும் சுஹ்ராவின் முகம் ஒளி இழந்து குன்றியது. அவளுக்குக் கோபமும் விசனமும் ஏற்பட்டன. அவள் செடிக் கிளேககளக் கீழே எறிந்தாள். அவளுடைய கண்கள் நிறைந்து வழிந்தன ; அவள் சொன்னுள் : “ அந்த அரசகுமாரியை இதெல் லாத்தையும் எடுத்துக்கிட்டு வரச்சொல்லு."

மஜித் உத்தரவிட்டான்: " சரிதான். எடுத்திட்டு வா பொண்ணு" சுஹ்ரா உரக்க அழத் தொடங்கினுள். * பையன் கூட வரமாட்டேன். அரசகுமாரியே எடுத்துகிட்டு வரச்சொல்லு போ."

அந்த நிலை, மஜீதின் மனதை நெகிழ வைத்துவிட்டது. அவன் அவளருகே சென்று அவளுக்கு முன்னுல் நின்றன் : " சுஹராதான் STSirgo solt .........'

• ?..... . . . . . . . . ." " அ.ர.ச.கு.மா..?!” அவளுடைய முகம் தெளிவடைந்தது. "போ பையா, "

u T-7

Unfiled Notes Pagel 1398 இளம் பருவத்துத் தோழி

* உம்மா ஆண்யா. * அவளுக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது. மஜிதும் சுஹ்ராவும் சேர்ந்து அந்த மாளிகையில் வசிக்கலாம். எவ்வளவு குஷியாக இருக்கும் ! அவள் கண்ணிருடனும் முறுவல் பூத்தவாறும் அப்படியே நின்ருள். மஜித் அவளுடைய நகங்களை வெட்ட முயற்சி செய்தான்.

* விடு பையா." மழைத் தூறல்களுக்கிடையே முழுமதி ஒளி வீசுவதைப் போல கண்ணிரினூடே சுஹரா முறுவலித்தாள் :

" இருந்தாலும் என் நகத்தை வெட்டவேணும் !" அவள் உதடு க3ளக் குவித்தவண்ணம் சொன்னுள் : "அப்பறம் பையன் ஏதாவது சொன் னு, எனக்கு அவனப் பிருண்டனுமே ! "

* சுஹ்ரா என்&னப் பிருண்டுவாயா?" * ஆமாம். பிருண்டுவேன். எப்போதும் பிருண்டுவேன் !"- அவள் பல்ஃலக் கடித்துக் கொண்டு புருவங்களே உயர்த்தியவாறு பிருண்டத் தயாராணுள்.

மஜீத் நடுங்கியபடி எழுந்தான். ஏதோ ஒரு பயங்கரமான தவறை நினேவுபடுத்துவது போல அவன் சொன்னுன் :

* அரச குமாரி பிருண்டக் கூடாது " அரச குமாரி பிருண்டினுல் அது கொடிய பாவம்போலும்! சுஹ்ரா சந்தேகத்தோடு கேட்டாள் : “ உம்மா மீது ஆணேயா !” மஜீத் சத்தியம் செய்தான் : " உம்மா ஆ&ணயா பிருண்டக் கூடாது! "

அவள் மலைத்துப்போய் நின்ருள். அரசகுமாரி பிருண்டக் கூடாது; கிள்ளக் கூடாது என்ருல் பின் நகங்கள் இருந்து பயன் என்ன ? ஒரு பெரும் தியாகம் செய்வது போல இரண்டு கைகளையும் முன்னே நீட்டி அவள் சம்மதம் கொடுத்தாள் : “ அப்படியானு, வெட்டிப் போட்டுடு."

மகிழ்ச்சியோடு மஜித் சுஹ்ராவின் முன் அமர்ந்தான். ஈட்டிபோல் நீண்டு கூர்மையாகவிருந்த நகங்கள் பத்தையும் மஜித் வெட்டி எறிந்தான், பிறகு மஜீத் எழ, இருவருமாகப் போய்த் தோட்டம் போட்டார்கள், மஜிதின் வீட்டில் உள்ள விசாலமான முற்றத்தின் மூன்று ஓரங்களிலும் அவர்கள் சிறு குழிகளைத் தோண்டிஞர்கள். அவற்றில் சுஹ்ரா ஒவ்வொரு கிளேயாக நட்டு, மண்ணே அள்ளிக் குழிகளே மூடித் தண்ணிரும் ஊற்றினுள். "ஒரு பிரியன் ஒரு மஞ்சள், ஒரு கோழிவாலன் f என்று எல்லாக் குழிகளும் நிரப்பப் * abadir segrfar Sðbaðsidir Qas Tauru- karaq-. † Basraurostů OBJarAo fðbo Clus TarL - Ger

Unfiled Notes Page 114100 இளம் பருவத்துத் தோழி

தான். என்னதான் அவன் சிரமப்படட்டுமே ! ஊஹ*ம், அது சரியாக வரவே வராது.

* முட்டாள் மன்னு” என்றுதான் ஆசிரியர் மஜீதைக் கூப்பிடு வார். அட்டண்டென்ஸ் எடுக்கும்போதுகூட, அவர் அவனே அப்படியேதான் அழைப்பார். அதில் யாருக்கும் எந்தவிதமான ஆட்சேபமும் இருக்கவில்லை; மஜீத் முட்டாள்தான். அவன் மாணவர்களின் மத்தியில் அமர்ந்து கொண்டே உரக்கக் கத்துவான்,

ஆஜே.ர் |

" ஒன்றும் ஒன்றும் எத்தனைடா ?" என்று குரு ஒருநாள் சிஷ்ய னிடம் கேட்டார். ஒன்றும் ஒன்றும் இரண்டு என்பது உலகறிந்த விஷயம். ஆணுல் அதற்கு மஜீத் கூறிய அற்புதமான விடையைக் கேட்டதும் ஆசிரியர் உரக்கச் சிரித்துவிட்டார். வகுப்பு முழுவதுமே, அவருடன் சேர்ந்து சிரித்தது. மஜீத் கூறிய விடையே, பின்னர் அவனது கேலிப் பெயராகவும் நிலைத்து விட்டது. அந்த பதிலைச் சொல்லுமுன் மஜீத் நன்கு யோசித்தான். இரண்டு சிறு நதிகள் ஒன்ருகச் சேரும்போது, சற்றே பருமனுன பெரிய நதியாக உருவெடுக் கிறது. அதேபோல் இரண்டு ஒன்றுகள் " சேர்ந்தால் சற்றே பெரிய * ஒன்று ஆகும் என்று மதிப்பிட்ட மஜீத், சற்று பெருமையுடனே பதில் கூறினுன் :- "கொஞ்சம் பெரிய ஒன்று! “ கணக்கு இயலில் ஒரு புதிய தத்துவத்தைக் கண்டுபிடித்தமைக்கென, மஜித், அன்று முழுவதும் பெஞ்சு மேல் நிற்க வைக்கப்பட்டான் !

எல்லோரும் அவனைப் பார்த்துக் "கொஞ்சம் பெரிய ஒன்று ?? என்று கூறிச் சிரித்தார்கள். இருந்தும் மஜித் ஒப்புக்கொள்ளவே யில்லே, ஒன்றும் ஒன்றும் இரண்டு "தான் என்பதை, அதனுல் ஆசிரியர் மஜீதின் உள்ளங்கையில் சுடச்சுட ஆறு அடிக3ளக் கொடுத்துவிட்டு, எல்லாவற்றையுமாக சேர்த்துக் கூட்டி, சிறிதளவே வேற்றுமையுள்ள பெரியதொரு அடியாக நினைத்துக் கொள்ளுமாறு அவர் மஜிதீடம் கூறவும் செய்தார். இதன் பிறகு கூடப் படிப்பவர்கள் அவ&னப் பார்க்கும்போதெல்லாம் * கொஞ்சம் பெரிய ஒன்று " என்று தங்களுக்கிடையே பரஸ்பரம் கூறிக்கொள்வர். அந்தக் கிண்டலும் அதற்கு மூலகாரணமான சம்பவமும், மஜிதை மிகவும் வேதனைக் குள்ளாக்கின. அவன் சொன்னது என்னவோ சரியான * விடை. ஆணுல் யாருமே அதை நம்பமாட்டேன் என்கிருர்களே ஏன்? உம் ! ஒரு வேள தவருகவும் இருக்கலாம். தான் முட்டா ளாகவும் இருக்கலாம் அல்லவா? தாங்கவொண்ணு துயரத்தோடு, மஜித் தன் உம்மாவிடம் சென்று புகார் செய்தான். மனத்துயரங்களே

Unfiled Notes Page 116இளம் பருவத்துத் தோழி 101

யெல்லாம் ஆண்டவனிடம் எடுத்துச் சொல்லும்படி அவள் அவனுக்கு உபதேசம் செய்தாள். * ரப்பு உல் ஆல்மீன், யாருடைய வேண்டுகோளையும் தள்ளிவிட மாட்டார் மகனே ! "

அதன்படியே அந்தப் பிஞ்சு உள்ளம் சகத்ரட்சகனிடம் மனப்பூர்வ மாகப் பிரார்த்தித்துக் கொண்டது : “ என்னேப் படைத்தவனே ! என்னுடைய கணக்குகளே யெல்லாம் சரியானதாகச் செய் ! " அதுதான் மஜிதின் முதல் பிரார்த்தனேயாக இருந்தது. இரவும் பகலும் மஜீத், இந்த வேண்டுகோளே ஆண்டவனிடம் விடுத்து வந்தான். இப்படிச் செய்தும். கணக்குகள் யாவும் தப்பும் தவறு மாகவே வந்தன. மஜித் நிரம்ப அடிகளும் வாங்கினுன். உள்ளங்கை எப்போதும் வீங்கி வந்தது. அவனுல் இதையெல்லாம் சகிக்கவே முடியவில்லே. எல்லா விஷயத்தையும் மஜித் சுஹ்ராவிடம் கூறினுன். அதுகூடப் பலநாள் ஊடல்களுக்குப் பிறகுதான். "கொஞ்சம் பெரிய ஒன்று" சம்ப்வத்துக்குப் பிறகு மஜித் யாரோடும் பேசாமல் இருந்து வந்தான். அடுத்த பேஞ்சியில் இருந்தவாறே சுஹ்ரா அவ&னப் பார்ப்பாள். ஆணுல் மஜீதோ முகத்தை வேறுபுறம் திருப்பிக் கொண்டுவிடுவான். இறுதியில் மஜித் பேசினுன். சுஹரா சிரித்தாள். அவள் தன் இருக்கையை மாற்றிக் கொண்டாள், மஜித்துக்கு அருகிலேயே அமரத் தொடங்கினுள். அவளுடைய இடம் பெஞ்சின் கோடியில் இருந்தது. அது புதல் மஜீத் அடி வாங்குவதே கிடையாது. அவன் போடும் கணக்குகள் அனேத்துமே சரியாக இருந்தன. அடேடே ஆசிரியர் வியந்து போனுர் : “ தான் நினைச்ச மாதிரி உன் தலைக்குள்ளே முழுவதும் களிமண் இல்லே ' "

இப்படியாகத்தானே குருநாதரின் புகழ்ச்சி உரைகள், மஜித்தின் கேலிப் பெயரையே அழித்துவிட்டன. குழந்தைகள் பொருமை யோ டு சொல்ல ஆரம்பித்தனர் : " மஜிதுதான் வகுப்பிலே முதல் ! "

இதைக் கேட்ஃகையில் சுஹ்ராவின் முகத்தில் புன்சிரிப்பு தவழும். அதன் பொருள் என்ன என்பது மற்றவர்களுக்கு விளங்காமலே இருந்தது. மஜித்தின் கணக்குகள் சரியாக இருந்ததன் மர்மம், அவளுடைய முறுவலில் ஒளிந்து கொண்டிருந்தது! கணக்குகளேப் போடுவதற்காகக் குழந்தைகள் எல்லாரும் எழுந்து முகத்தோடு முகம் நோக்கி எதிர் எதிராக நிற்கும்போது, மஜித்தின் இடது கண் சுஹ்ராவின் ஸ்லேட்டில் பதிந்திருக்கும். அவளுடைய விடைகளே அவன் அப்படியே காப்பியடித்துக் கொள் வான். கணக்குகளைப்

Unfiled Notes Page l l 7102 இளம் பருவத்துத் தோழி

போட்டு முடித்தாலும் அவள், இருக்கையில் அமர மாட்டாள். முதலில் மஜீத் உட்கார வேண்டும் !

பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து அவர்கள் ஒன்றக வீடு திரும்புகையில், வேறு யாருக்கும் கேட்காதவாறு மஜித்தைச் சுஹ்ரா சீண்டுவாள் ; கேலியும் செய்வாள். பல சம்பவங்களே நினத்து நினைத்து அவள் முறுவலிப்பாள் ; கொஞ்சம் பெரிய ஒன்று’ என்று முணுமுணுப்பாள். அப்போதெல்லாம் மஜித் தன்னுடைய கோபம் முழுவதையும் ஒரே வார்த்தையில் அடக்கியவாறு சொல்லுவான் : ** ہو J کچھ குமாரி ! "

அதுகேட்டு வெள்ளி மணிகளின் கிண்கிணி நாதம்போல சோகமதுர பாவத்தோடு சுஹ்ரா சிரித்துக்கொண்டே தன் விரல்களேப் பார்ப்பாள். அந்த நகங்கள் யாவும் இப்போது அழகாக வெட்டப் பட்டுள்ளன. ஒழுங்குக்கும் சுத்தத்துக்கும் அந்தப் பள்ளியிலேயே சுஹ்ரா ஓர் உதாரணமாகத் திகழ்ந்தாள். மஜித்தின் உடைகளில் எப்போதும் மசிக்கறையும் அழுக்கும் காணப்படும்.

அவன் அந்த ஊரில் இருந்த மாமரங்களில் எல்லாம் தொத்தி ஏறுவான். அவற்றின் உச்சாணிக் கிஃளகளேப் பற்றியவண்னம், விரிந்து அடர்ந்த இலைகளின் இடை வழியாக, இப்பரந்த உலகைப் பார்த்து ரசிப்பதில் அவனுக்கு ஒரு அலாதி இன்பம். மேல் உலகங் களேக் காணுவதில் அவனுக்கு அபரிமிதமான ஆசை, கற்பனயில் மூழ்கித் திளேத்தவாறு, அவன் மரத்தின் உச்சியில் நிற்கையில், தரையிலிருந்து சுஹ்ரா அவனிடம் கேட்பாள் :

* பையா, மெக்கா தெரியுதா ?* மஜீத் அதற்கு ஒரு பதிலாக, உயரே வானில் ஒடும் மேகங்களுக்கு இனேயாகப் பறக்கும் பருந்துகளின் கீதமோ என்று தோன்றும் பாட்டின் வரிகளே மதுரமான இசையோடு திரும்பத் திரும்பப் பாடுவான் :

* மெக்காவைப் பார்க்கலாம் : மதீனுவின்

பள்ளி வாசலும் பார்க்கலாம்! "

Unfiled Notes Page 118இளம் பருவத்துத் தோழி O3

4

சுஹ்ராவின் காது குத்தும் விழாவில் மஜித் கலந்துகொண்டது, தாங்கவொண்ணு வேதனேயோடும் ஒளிந்துகொண்டுமாகும்.

மஜித் சுன்னத் சடங்கை அடுத்து படுக்கையில் இருந்தான். அப்போது பள்ளிக்கூட விடுமுறைக் காலம். அவனது இந்தச் * சுன்னத் கல்யாணம் " கிராமத்தையே தடபுடல் படுத்திற்று. வான வேடிக்கைகளும் விருந்தும் இருந்தன. பாண்டு வாத்திய கோஷ்டி யினர் இசைக்க, பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்குகள் உடன் வர, யானை மீதமர்ந்தவாறு மஜித் ஊர்வலம் வந்தான். அதன் பிறகுதான் விருந்து, ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் விருந்தில் கலந்து கொண்டார்கள். விருந்துக்கு முன்புதான் சுன்னத் சடங்கு” நடைபெற்றது.

அன்று முழுவதும் மஜீத்துக்குப் பயமாக இருந்தது. எதையோ துண்டிப்பார்களாமே ? என்ன அது ? இறந்து விடுவோமோ ? மொத்தத்தில் அவன் பயந்து செத்தான். அன்று அந்திவரை உயிரோடு இருப்போம் என்றே அவனுக்குத் தோன்றவில்லை. தனக்கு என்ன ஏற்படும் என்றே அவனுக்குத் தெரியவில்லை. எல்லா முஸ்லிம் ஆண்களுக்கும் இந்த சுன்னத் சடங்கு நடந்திருக்கிறது. சுன்னத் செய்து கொள்ளாத ஆணே இல்லை. இருந்தாலும் இதை எவ்வாறு செய்வது? மஜீத் சுஹ்ராவிடம் கேட்டான். அவளுக்கு இதுபற்றி எதுவும் தெரியவில்லே,

* எதுவானுலும் செத்துப்பூட மாட்டே ” என்று மட்டுமே அவளால் கூற முடிந்தது. இருந்தாலும் மஜித்துக்கு ஒரே பிரமிப்பாக இருந்தது. " அல்லாஹ" அக்பர் ” என்னும் கம்பீரமான தக்பீர் ** பந்தலில் முழங்கியது. அதை அடுத்து மஜித்தின் வாப்பா அவனே க் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்று, ஒரு சிறிய அறையினுள் விட்டுவிட்டுப் போஞர்.

அங்கு கவிழ்க்கப்பட்ட, வெள்ளேத் துணி விரித்த உரலின் முன்னுல், பதினுேரு திரியிட்ட குத்து விளக்கு எரிந்துகொண் டிருந்தது. அந்த அறையில் நாவிதஞன "ஒஸ்ஸா "வும், இன்னும் பத்துப் பன்னிரண்டு பேரும் இருந்தார்கள். அவர்கள் மஜீத்தின் ஷர்ட்டைக் கழட்டினுர்கள். இடுப்புத் துணியையும் அவிழ்த்தார்கள். பிறந்தபடி அவனை உரலின் மீது அமர்த்தினுர்கள். அற்புதம்! அவர்கள் என்ன செய்யப் போகிருர்கள்? * தக்பீர்-ஆண்டவனே வாழ்த்தும் ஒலி.

Unfiled Notes Page l 19104 இளம் பருவத்துத் தோழி

மஜீத்தின் கண்ணேப் பொத்தினுர்கள். கைகளேயும் கால்களேயும் தலையையும் ஆட்கள் பிடித்துக் கொண்டார்கள். அவனுக்கு அசையவே முடியாமல் இருந்தது. " அல்லாஹ" அக்பர்” என்ற ஓசையைத் தவிர, வேறெதுவும் கேட்கவில்லை. மஜித்துக்கு வேர்த்துக் கொட்டியது. இந்த அமர்க்களங்களுக்கிடையே, அவனுடைய இரு தொடைகளும் ஒன்று சேரும் இடத்தில் கொஞ்சம் வலி. உலர்ந்த பாளேயை முறிப்பது போன்ற ஒரு உணர்வு. ஒரே நிமிடம் மட்டும் தான். உடனே எல்லாம் முடிந்ததற்கடையாளமாகத் தண்ணிைச் தெளித்தல், ஒரு எரிச்சல்-காந்தல்.

மஜீத்தைப் படுக்க வைத்தார்கள். தலைக்கும் காலுக்கும் த&லய8ணகள் இருந்தன. இந்த அமர்க்களத்தில் மஜித் ஒன்றைப் பார்த்தான். கைவிரலேச் சிவந்த மசியுள்ள பாட்டிலுக்குள் முக்கியது போல் அன்றி, மசியில் முங்காமல் பாட்டிலின் வாயைத் தொட்டு நிற்கும் விரலின் மேற்புறத்தைச் சுற்றிச் சிவந்த மை ஒட்டிக்கொண் டிருப்பதுபோல, அந்த இடத்தில் இரத்தம் பொட்டுப் பொட்டாகக் காணப்பட்டது அவ்வளவுதான்.

சுஹ்ராவிடம் அடுத்த நாள் அவன் இந்த விவரங்களேச் சொன் ஞன். அவள் சன்னலுக்கு வெளியே நின்றவண்ணம் கேட்டாள் : " மஜீத், பயந்திட்டியா ?”

* நானு?* மஜீத் அந்தப் படுக்கையில் கிடந்தவாறே பெருமை யடித்துக்கொண்டான் : "சே, சே, அதெல்லாம் நான் கொஞ்சம் கூடப் பயப்படவே இல்லை. "

அந்தச் சமயத்தில் சுஹ்ரா அவளுடைய காது குத்தும் விஷயத்தைத் தெரிவித்தாள், பத்து அல்லது பன்னிரண்டு நாட் களுக்குள் அவளுடைய காது குத்தப்பட்டுவிடும்.

* மஜிதுக்கு வர முடியாது இல்லையா? " மஜீத் சொன்னுன் : * நான் வருவேன்."

ஆணுல் அந்தக் குறிப்பிட்ட தினத்தன்று, மஜிதால் அசையக்கூட இயலாமல் இருந்தது. முதலில் சுஹ்ராவுடைய அம்மாவும் பிறகு சுஹ்ராவும் வந்து, தன் வீட்டவரை அழைப்பது அவனுக்குக் கேட்டது. சற்றுப் பொறுத்து சுஹ்ராவையே சன்னலுக்கருகே பார்க்கவும் செய்தான், அவளுடைய வெள்ளை முகம், மேலும் வெளுத்திருந்தது. ஆயினும் கண்கள் ஒளி வீசிக்கொண்டிருந்தன.

* இன்னிக்கு எனக்குக் காது குத்தப்போருங்க." மஜித் ஏதும் பேசாமல் முறுவலித்தான்.

Unfiled Notes Page 120இளம் பருவத்துத் தோழி سl05

அது, அவளது முகத்துக்கும் பரவியது. மஜீத் அந்த அழகிய செவிகளைப் பார்த்தான். "இந்தக் காதுகளிலே சின்னச் சின்னதாத் துளை போடும்போது வலிக்காது?’ அவள் சொன்னுள் : ** தெரியாது. வந்து பாரேன், அப்பத் தெரியும்.” அவள் ஓடிவிட்டாள்.

மஜிதுக்குப் போகவேண்டும் என்ற ஆவல், நேரம் ஆக ஆகப் பெருகியது. ஆனுல் படுக்கையை விட்டு எழவே முடியாமல் இருந்தது. ஆயினும் சற்று நேரம் கழித்து, யாரும் காணுத ஒரு தருணத்தில் மஜீத் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தான். ஒரே மலைப்பு ! அம்மிக்குழவியை வைத்ததுபோல தேகமெல்லாம் ஒரே பாரமாக இருந்தது. ஆயிரம் ரணங்களினுடைய வலி, வேதனே. எல்லா மாகச் சேர்ந்து இதயத்திலிருந்து தொங்கிக் கொண்டிருப்பது போல. மெதுவாக அடிமேலடி வைத்து யாரும் காணுதபடி மஜித் இரகசிய மாக வெளியில் இறங்கினுன், சாலே வழியாக உட்கார்ந்தவாறே கைகளே ஊன்றி ஊன்றி நகர்ந்தவண்ணம் தோப்புக்குள்ளே சென்று ஒரு வழியாகச் சுஹ்ராவின் வீட்டை அடைந்தான். அங்குப் பெரிய தடபுடலோ ஆள் கூட்டமோ எதுவும் காணப்படவில்லே. அவர்கள் பணக்காரர்கள் அல்ல என்பதுதான் இதற்குக் காரணம் என்று அவன் எண்ணினுன், பணம் படைத்தவர்களாக இருந்தால், மேளம், வான வேடிக்கைகள் விருந்து எல்லாம் இருந்திருக்கும் !

மஜிதைக் கண்டதும் சுஹ்ராவுடைய உம்மா இரைந்து கொண்டே ஓடி வந்தாள்.

* மகனே, நீ ஏன் இங்கே வந்தே ?" மஜீத் சிரமத்தோடு கூறினுன் : * காது குத்தைப் பாக்கறதுக்காக ! " அப்போது சுஹ்ராவும் அங்கு வந்து சேர்ந்தாள். அவளுடைய முகம் சிவந்தும் கண்கள் கலங்கியும் இருந்தன. இரண்டு காதுகளிலும் மேலிருந்து அடிவரை துளேகள் போடப்பட்டு, கறுப்பு நூல் கோர்த்துக் கட்டப்பட்டிருந்தது. வலது காதில் பதினுென்றும் இடது காதில் பத்தும் துளைகள் இருந்தன. வீங்கிப் பழுத்து துளைகள் உலரும் போது, கறுப்பு நூலே உருவி எடுத்து விட்டு, வெள்ளி வாளி போடப் படும் என்பதும், பிறகு கலியாணத்திற்கு வெள்ளி வாளியை மாற்றி, தங்க வாளி அணிவிக்கப்படும் என்பதும் மஜிதுக்குத் தெரியும். மஜீத் சுஹ்ராவிடம் கேட்டான் : ரொம்ப வலிச்சுதா ?" சுஹ்ரா வேதனேயோடு முறுவலித்தாள் : *" துளியூண்டு!”

Unfiled Notes Page 121106 இளம் பருவத்துத் தோழி

இதற்குள் மஜிதைத் தேடியவண்ணம் அவன் வீட்டு ஆட்கள் அங்கு வந்தார்கள், இரண்டு பேராகத் தாங்கியவண்ணம், அவனே வீட்டுக்கு எடுத்துக்கொண்டு போய்ப் படுக்கையில் கிடத்தினுர்கள்.

இந்த விஷயம் மஜிதின் விட்டில் பெரும் இரைச்சலுக்குக் காரண மாயிற்று. வாப்பா மஜிதைத் திட்டினுர். மஜீதின் உம்மாவையும் கோபித்துக் கொண்டார். இப்படி அது முடிந்தது.

முதலில் உடல்நிலை குணமானது மஜிதுக்குத்தான். அன்று மஜிதைக் குளிப்பாட்டி புதிய ஆடைகள் அணிவித்து செண்ட் பூசிப் பள்ளிக்கு அழைத்துப் போனுர்கள். அந்த ஊர்வலம் ஆடம்பரமாக இருந்தது. அது பற்றிச் சொல்லி சொல்லி அவள் அவனேக் கேலி செய்வாள் : " ஒ பையனுடைய ஷோக்கைப் பாரு! ஏதோ பொண்ணுகட்டப் போருப்பலே "

5

சுஹ்ராவும் மஜீதும் அந்த ஆண்டு பரிட்சையில் தேறிஞர்கள். கிராமத்துப் பள்ளிக்கூடத்தின் இறுதி வகுப்பிலிருந்து, அடுத்த வகுப்பில் சேர அவர்கள் தகுதிபெற்றர்கள். நகரத்துப் பள்ளிக் கூடத்தில் சேர்ந்து மேலே தொடர்ந்து படிக்கவேண்டும் என்று சுஹ்ரா கொண்டிருந்த ஆவல், தகர்ந்துபோகும்படி ஒரு சம்பவம் நடந்தது. மஜீத் முதன் முதலாக மரணத்தைப் பார்த்தான். சுஹ்ரா தந்தையை இழந்துவிட்டாள். இதனுல் அவரூம் அவளுடைய இரண்டு இளைய சகோதரிகளும் உம்மாவும் அணுதைகளாஞர்கள். எல்லாமாகச் சேர்ந்து அவர்களுக்கு இருந்த ஆஸ்தியெல்லாம் ஒரு சிறு தோப்பும், ஒரு சின்னஞ்சிறு விடும்தான். பாக்கு வியாபாரத்தின் வாயிலாகக் கிடைத்து வந்த லாபத்தைக் கொண்டுதான் அவளுடைய வாப்பா அத்தக் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றி வந்தார்.

வெள்ளைக் குல்லாயையும், செம்மண் புழுதி படிந்து, அழுக்கேறிய வேட்டியையும் அதே நிறத்தில் ஒரு மேல் துண்டையும் தாம் அவர் அணிந்திருப்பார். கறுப்புத் தாடியுடன் கூடிய வெளுப்பான வட்ட முகத்தில், கறுப்பு விழிகள் எப்போதும் முறுவலேத் தவழவிட்டுக்

Unfiled Notes Page 122இளம் பருவத்துத் தோழி 07

கொண்டிருக்கும். முன்னுல் சற்றே நீண்டு வளைந்த, மடித்த கோணிகளைக் கக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டு அவர் நடப்பார். அந்த ஊரிலிருந்த வீடுகளிலிருந்து, பாக்கை வாங்கிக் கோணியில் நிறைத்துக் கட்டித் தானே தலையில் சுமந்தவாறு நகரத்துக்கு நடந்து சென்று விற்று வருவார். பெரும் பேச்சுப் பிரியர். தாம் சென்ற இடங்களில் பார்த்தவை, கேட்டறிந்த விசேஷங்கள், ஆகியவற்றை யெல்லாம் மஜிதிடம் சொல்லுவார்.

* வெளியிலேதான் உண்மையான முஸ்ல்மான்கள் இருக்கிருச்கள். இந்தக் கிராமத்தில் உள்ளவர்கள் மூட நம்பிக்கை கொண்டவர்கள். கடின இதயம் படைத்தவர்கள். நல்லவர்களேப் பார்க்க வேண்டு மானுல் வெளியேதான் செல்ல வேண்டும். இங்குள்ளவர்கள், நாம் தான் உண்மையான முஸல்மான்கள் என்று நி3னத்துக் கொண்டிருக்கிருர்கள். அறிவில்லாமைதான் இதற்குக் காரணம். ஆண்டவனின் அருளினுல் நீங்களெல்லோரும் படித்துப் பெரியவர் களாகும்போது இந்த நிலைமை மாறிவிடும்" என்று அவர் சொல்லுவார்,

சுஹ்ராவைப் பெரிய பெரிய பரீட்சைகளில் எல்லாம் தேற வைக்க வேண்டும் என்பது, அவர் தமது வாழ்நாளில் கொண்டிருந்த மிகப் பெரும் இலட்சியமாகும்.

" அப்புறம் "-அவர் சொல்வார் : " அவள் பெரிய உத்தியோகம் பார்க்கும் போது, நம்மையெல்லாம் மறந்து விடுவாள். "இது என் வாப்பா " என்று சொல்லிக் கொள்ளக்கூட, அவளுக்கு வெட்கமாக இருக்கும்."

* அது என்னமோ உண்மைதான், “ மஜித் உட்புறம் பார்த்துக் கண்களேச் சிமிட்டியவாறே கூறுவான் : " சுஹ்ரா அந்தஸ்து பார்ப்பவள்தான்."

அப்போது சுஹ்ரா கதவின் மறைவில் நின்றுகொண்டு, கண்களே முறைத்து, பற்களே நெறித்து கொஞ்சம் பயங்கர உருவம் காட்டி விட்டு, வெளியில் கேட்காதபடி முணு முணுப்பாள் : "கொஞ்சம் பெரிய ஒன்று. "

இதுபோன்ற சந்தர்ப்பங்களில் மஜீத் அவளேத் தண்டிப்பான். அது விசேஷ முறையில் இருக்கும். அவன் தன்னிடம் எப்போதும் வைத்திருக்கும் ரப்பர் உண்டி வில்லில், மடியிலிருந்து ஒரு சிறிய உருண்டைக் கல்லே எடுத்து வைத்து, சுஹ்ராவின் கணுக்கால நோக்கி குறி பார்த்து, மெதுவே இழுத்து விடுவான். அவனுடைய குறி என்றுமே பிசகியது இல்லை. கணுக்காலில் அது பட்டதும்

Unfiled Notes Page 123108 இளம் பருவத்துத் தோழி

அவன் சொல்லுவான் : “ அந்தக் கதவில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்த சுண்ணும்பைத்தான் நான் குறிவைத்து அடித்தேன்."

சுஹ்ரா இடத்தைவிட்டு அசையமாட்டாள். அவளுடைய கண்களிலிருந்து ஓரிரண்டு நீர்த் துளிகள் உருண்டோடும்; அவ்வளவு தான். இதொன்றையும் அறியாத சுஹ்ராவின் உம்மா, மஜீதிடம் சொல்லுவாள் : " மஜித், நீ குறிபாத்து குறிபாத்து, எங்க சட்டிப் பானேங்க எல்லாத்தையும் உடைக்கப்போறே, அவ்வளவுதான். உங்களேப்போல எங்ககிட்டே காசு பணம் கூடக் கிடையாதே, வேறே வாங்க! "

" அப்படியானு இனிமேல் நான் குறிபாத்து அடிக்கறதுக்காக இங்கே வரமாட்டேன். நான் இந்தக் கிராமத்தை விட்டே போகப் போறேன் ! "

** 5TCBAs '' " ஆறுமாசப் பயணத்துக்கும் மேலே தொலேவுள் எள ஒரு இடத் துக்கு."

* அப்புறம் "-சுஹ்ரா சொல்லுவாள் : "சாயங்காலமா வீட்டுக்குத் திரும்பிடுவாரு. "

இதுதான் மஜிதைப்பற்றிச் சுஹ்ரா கொண்டுள்ள கருத்தாகும், ஆணுல் சுஹ்ராவைப்பற்றி மஜித் கொண்டிருந்த கருத்து வேறுபட்ட தாகும் :

* அப்புறம் நான் உலகம் முழுவதும் சுற்றிப் பார்த்துவிட்டுத் திரும்புவேன். அப்ப, சுஹ்ரா ரொம்பப் பெரிய பதவியிலே இருப்பா. என்னை, இந்த பூரீமதி அப்பப் பாக்கும்போது, பார்த்த மாதிரியாவே காட்டிக்கிடமாட்டா "

மகிழ்ச்சி நிரம்பியதும், தொகலவில் உள்ளதுமான எதிர்காலத்தைப் பார்த்துவிட்டது போன்று, லேசான முறுவல் ஒன்று அவளுடைய முகத்தில் தோன்றும்.

நீண்ட நேர சிந்தனேக்குப் பிறகு அவள் சொல்லுவாள் : “ பையன் தான் படிச்சுப் பெரிய உத்தியோகம் பாக்கப்போருரு. எங்கிட்டத் தான் பணம் காசு ஏதும் கிடையாதே?"

சுஹ்ராவுடைய வாப்பா சொல்லுவார் : "பணமெல்லாம் படைச் சவன் தருவான். நாம்ப மூணு பேரும் சேர்ந்தே பட்டணத்துப் பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போகலாம் என்ன ? நான் தினமும் பாக்கு வித்த பிறவு, பள்ளிக்கூடத்து வாசல்லே வந்து காத்துக்கிட்டு இருப்பேன் மூணு பேருமாப் பேசிக்கிட்டே வீட்டுக்கு வரலாம் !

Unfiled Notes Page 124இளம் பருவத்துத் தோழி 109

ஆளுல். அந்த ஆசை நிறைவேறவில்லே, அவர் மழையில் நக்னந்துவிட்டு வந்து, இரண்டு மூன்று நாட்கள் சுரம் என்று படுத்தவர்தாம். பிறகு எழுந்திருக்கவேயில்லே, முன்ருவது நாள் அந்தி வேளேயில் அவர் இறந்து போனுர், மரணத்தின் போது மஜிதும் படுக்கையின் அருகே இருந்தான். கெட்டுப்போன விளக்கின் புகை பிடித்த கறுத்த சிம்னிபோல அந்த விழிகள் இரண் டும்.ஒளியும் உஷ்ணமும் அகன்று அசைவு இல்லாத அந்த உடல் !

அடுத்த நாள் தான் உடலே அடக்கம் செய்தார்கள். அன்று அந்திச் சமயத்தில் சுஹ்ராவை எதிர்பார்த்து வழக்கம் போல மஜித் மாமரத்தின் கீழே நின்றுகொண்டிருந்தான். அவள் துயரச் சுமை யுடன் மெதுவாக மஜிதின் அருகே வந்தாள். மஜீத் அந்த முகத்தை உற்றுப் பார்த்ததும், அவளால் அழுகையை அடக்க இயலாமல் போயிற்று, கேவிக் கேவி அவள் அழுதாள். அவளே என்ன சொல்லித் தேற்றுவது என்றே அவனுக்குத் தெரியவில்லே, அவனுடைய கண்ணிர்த் துளிகள் அவளுடைய உச்சியிலும், அவளுடைய கண்ணிர் அவனுடைய விரிந்த மார்பிலும் வீழ்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

அந்த நேரத்தில், அந்தகாரத்தில் மூழ்க்கடிக்கப்பட்ட தென்ன மரங்களுக்கு மேலே அம்புலியின் கீற்று ஒன்று மின்னிக் கொண் டிருந்தது.

6

சுஹ்ரா தன்னுடைய வீட்டு வாயிலில் நின்றுகொண்டு, மஜிதை அவளுடைய வாப்பா பட்டணத்திலே பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்ப்பதற் காகக் கூட்டிக்கொண்டு போவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். இருவரின் கைகளிலும் குடை இருந்தது. ஆனல் மஜீதின் குடை புதியது. கிராம வீதி வழியாகச் சென்று தொலைவில் மறையும் வரை, அவள் அங்கேயே நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அன்று மாலே பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து திரும்பி வந்த மஜீத் அந்தி நேரத்தில் மாமரத்தின் கீழ் ஆஜராணுன், புத்தம் புதுப் பாடப்

Unfiled Notes Page 125O இளம் பருவத்துத் தோழி

புத்தகம் அவன் கையில் இருந்தது. உத்சாகத்துடன் ஓடிவந்த சுஹ்ராவிடம், அவன் புத்தகத்தைப் பெருமையோடு காட்டினுன் :

* படம் நிறைய இருக்குது. " அவள் அதை அவன் கையிலிருந்து வாங்கிக்கொண்டு, பக்கங் க3ளப் புரட்டிப் புரட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள், மஜித், அங்கிருந்து இரண்டு மைல் தொலைவில் உள்ள பட்டணத்தில், தான் கண்ட அற்புதக் காட்சிகளே விவரித்தான் ; இறுதியாகப் பள்ளிக் கூடத்தைப் பற்றிச் சொன்னுன் :

" பட்டணத்தின் நடு மையத்திலே வெள்ளேயடிச்ச, ஒடு வேய்ந்த ஏழு பெரிய கட்டடம் இருக்குது. இங்கே இருக்கற பள்ளிக் சுடடம் போல இல்லெ, பெரிய தோட்டம் . செடிகள்ளெதான் எத்தனே எத்தனே ரகங்க தெரியுமா ? நான் அது எல்லாத்தோட விதைங்களையும் கொண்டு வர்றேன் என்ன ? அப்புறம் விக்ளயாடறத் துக்குன்னு இருக்கற பெரிய மைதானம். ஓ ! இது எல்லாத்தையும் கண்டிப்பாப் பாக்கனுமாக்கும் ! பசங்க எத்தன பேரு தெரியுமா ? ப்பூ கணக்கே கிடையாது. ஹெட்மாஸ்டர், தங்க ப்ரேம் போட்ட மூக்குக் கண்ணுடி போட்டிருக்கருரு ; தடியாவும் இருக்கருரு. கையிலே எப்பவுமே பிரம்பை வெச்சிக்கிட்டுத்தான் இருக்காரு. அப்புறம், என் கிளாஸ் உச்சருக்கு கண்ணு ஒண்ணுதான் இருக்குது ! எங்க க்ளாளGலே மொத்தம் 42 பேர் இருக்கருங்க : இதிலே 14 பேர் பெண்ணுங்க. *

திடுக்கிட்டவாறு மஜீத் தனது பேச்சை இடையில் நிறுத்தினுன் ; புத்தகத்தில் சுஹ்ராவின் இரு சொட்டு நீர்த்துளிகள் !

* சுஹ்ரா ?-மஜித் கேட்டான் : கண்ணிருக்கான காரணம் அவனுக்கு விளங்கவில்லே. " ஏன் அழுவறே?" மஜித் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டான். கடைசியில் அவள் முகத்தை உயர்த்திச் சொன்குள் :

" எனக்கும் படிக்கணும்." சுஹ்ராவுக்கும் படிக்கனும் .இதுக்கு என்ன வழி? மஜித் தீவிர மாகச் சிந்தித்தான், கேவி அழும் ஒலி அவனது இதயத்தில் முழங்கிக் கொண்டே இருந்தது. இறுதியில் வழி கிடைத்தது.

மஜித் சொன்னுன் : * நான் கத்துக்கறதையெல்லாம் தினமும் சுஹ்ராவுக்குச் சொல்லித் தரேன், என்ன ?"

தங்களுக்கிடையே இந்த ஏற்பாட்டைச் செய்து கொண்டாலும், இதைவிடச் சிறந்த மார்க்கம் ஒன்று, மஜீத்துக்குத் தோன்றியது.

Unfiled Notes Page 126இளம் பருவத்துத் தோழி 11

மஜிதின் வீட்டில்தான் நிரம்பச் சொத்திருக்கிறதே? சுஹ்ராவையும் கூடப் பள்ளிக்கூடத்துக்கு அனுப்பிப் படிக்க வைத்தால் என்ன? வசப்பாவிடம் சொல்ல பயம். உம்மாவிடம் சொல்வது என்று அவன் முடிவு செய்தான்.

அன்று இரவு உண்ட பிறகு, வாப்பா வெற்றிலேயில் சுண்ணும்பு தடவிக் கொண்டிருந்தார். உம்மா பாக்கு வெட்டிக்கொண்டு இருந்தாள்,

திக்திக்கென்று இதயம் அடித்துக்கொள்ள, மஜித் உம்மாவின் அருகே சென்றன். மெள்ள உம்மா " என்று அழைக்கவும் செய் தான்.

தாய் அன்போடு கேட்டாள் : * ஏ5ண்டா கண்ணு?" மஜித் மெள்ளச் சொன்னுன் : "அந்த சுஹ்ராவையும் நாமே படிக்க வச்சா என்ன? "

சிறிது நேரத்துக்கு யாரும் எதுவுமே பேசவில்லை, வாப்பா, வெற்றிலையை மடித்துச் சுருட்டி வாயில் வைத்து, வெட்டப்பட்ட பாக்குத் துண்டுகளையும் வாயில் போட்டுச் சேர்த்துக் கடித்து மெல்ல ஆரம்பித்தார். பிறகு தங்கம்போல ஒளி வீசிக் கொண்டிருந்த பித்தளச் செல்லத்திலிருந்து, வெள்ளி டப்பி ஒன்றை எடுத்துத் திறந்தார்.

காரமான நெடியுடன் கலந்த வாசனே அந்த இடம் முழுவதும் பரவியது. இடித்துச் சேர்த்த புகையிலையை உள்ளங்கையில் வைத்துக் கூட்டி, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எடுத்து வாயில் போட்டுக் கொண்டார்; எல்லாவற்றையும் ஒன்ருக, வாயின் முன் ஒரு பக்கமாக அடக்கிக் கொண்டார். பிறகு முற்றத்தில் வெகுதூரம் வரை பீச்சி யடிக்குமாறு எச்சிக்லத் துப்பினுர்.

*இதற்குள்ளே துப்பினுல் போதாது?" உம்மா கோளாம்பியை * வாப்பாவின் அருகே வைத்துவிட்டுச் சொன்னுள் : "அந்தச் செடிங்களோட இலேங்களிலெல்லாம் ரத்தம் மாதிரிப் பொட்டுப் பொட்டா எச்சல் விழுந்திருக்குது பாருங்க ! "

" உக்கும் இவ பிறந்த வீட்டுச் செடி " என்று தீவிரமான வெறுப் புடன் சொல்லிக்கொண்டே, வசப்பா ஈளிலிச் சேரில் மல்லாந்து கொண்டார்.

பகலைக் காட்டிலும் பிரகாசமான சர ராந்தலின் உக்கிரமமான வெளிச்சத்தில் வாப்பாவுடைய * ஃப்ளானல் ” விஷர்ட்டின் தங்கப் பித்தான்கள் மஞ்சள் நிறத்துடன் ஒளி வீசின. கறுத்த புருவங்கள் * எச்சில் துப்புவதற்கான கிண்ணம்.

Unfiled Notes Page 127112 இளம் பருவத்துத் தோழி

உயர்ந்தன. தவிட்டு நிறமுடைய தோல்போல மினுமினுக்கும் நெற்றி, சுருங்கியது. தங்க ப்ரேம் போட்ட கண்ணுடியின் வட்டமான சில்லினூடே வாப்பா பார்த்தார்; மஜீதைப் பற்றிய தமது கருத்தை வெளிப்படுத்தினுர்,

"அடீ, இவன் எங்கேயாவது போய்த் தொலையட்டும். ஊர் உலகத்தையெல்லாம் கொஞ்சம் சுத்திப் பாத்துட்டு, தம்மப் போலொத்த சனங்க எல்லாம், வாழ்க்கையை எப்படி நடத்தருங் கன்னு பாத்து கத்துக்கிட்டு வரட்டும்டி, புரியுதா ?-இல்லே ' "

" போச்சுடா ஆரம்பிச்சீட்டீங்களா ? வாயெத் தொறந்தாப் போச்சு உடனே போயிடு இங்கிருந்து, போயிடு கிராமத்தைவிட்டு அரே அல்லா ! நீங்க ஏன் தான் இப்படியெல்லாம் பேசநீங்களோ ?"

" அடி ! இவனுக்கு அறிவுங்கறது துளிக்கூட இல்லே " * ஆமாமாம். மத்தவங்களுக்கு அது ரொம்ப இருக்குது. எனக்குத் தான் நல்லாத் தெரியுமே ' உம்மா குத்திக்காட்டிப் பேசினுள் வாப்பா விடுவாரா ?

* அடி, இவனுக்கு கிடைச்சிருக்கறது. உன் அறிவுதாண்டி : புரியுதா ?-இல்லே ! ?

* ஆமான்னேன். இப்பல்லாம் என் புத்தி ரொம்ப கெட்டுத்தான் போயிடுச் சு. என்னு செய்யறது ? புடைச்சவனுேட அருளப்படி ** * இல்லாட்டி இவனுக்கு இப்படித் தோணுமா? ? இல்லே, தெரியாமத்தான் கேக்கறேன், தோணுமா ? என் தம்பிமாருங்களுக்கு, எல்லாமாச் சேந்து மொத்தம் 26 குழந்தைங்க, உன் தம்பிமாருக்கும் தங்கைமாருக்குமாகச் சேர்ந்து மொத்தம் 41 பசங்க, அவங்க எல்லாரும் இங்கே வந்து சோத்தெத் தின்னு கும்மாளமடிக்கறப்பொ, தான் ஏதாவது வாயைத் திறக்கறதுண்டா ?-இல்லே! "

* ஒ, ஆண்டவனே என்ன பேச்செல்லாம் பேசறிங்க?" " அ2, 8 ஆயிரந்தடவை ஆண்டவனே அழைச்சாலும், உனக்கு அறிவு வருமாடி 2-இல்லே! நான் சொல்லறது உனக்குப் புரியுதா ? -90sు **

* அப்படியா கொஞ்சம் எயிதிக் காட்டுங்க. ” எழுதப் படிக்கத் தெரியாத உம்மா கூறினுள்.

இதைக் கேட்ட வாப்பா குபிரென உரக்கச் சிரித்தார். உம்மா வுடைய வெள்ளே ரவிக்கை முழுவதும் சிவந்த எச்சில் கறைகள் படிந்தன.

* போடீ உள்ளே!" வாப்பா உத்திரவிட்டார். " போயி உன் ரவிக்கையை மாத்திக்கிட்டு வா. புரியுதாடி ?-இல்லே "

Unfiled Notes Page 128இளம் பருவத்துத் தோழி 113

உம்மா உள்ளே போனுள், ரவிக்கை மாற்றிக்கொண்டு திரும்பினுள், வாப்பா தொடர்ந்தார் : “ எழுத்து! அடி, உங்க வாப்பா படிச்சிருக் கருரா ?-இல்லே அடீ உன் சகோதரனுங்க படிச்சிருக்காணுங் களா ?-இல்லே! "

உம்மா விடுவாளா ? " ஒஹ்ஹோன் ஒனும், உங்க3ளச் சேந்த வங்கள்ளாம்தாம் நிறையப் படிச்சுருக்காங்க : "

இதற்கு வெகு நேரம்வரை வாப்பா பதில் ஏதும் சொல்லவே இஸ்&ல, வாப்பா, எழுதப் படிக்கக் கற்றுக்கொள்ளவில்ஃ வாப்பாவுடைய அப்பாவும் அம்மாவும் கூட எழுதப் படிக்கக் கற்றவர்கள் அல்லர். இதை அம்மா நினவுபடுத்தியதால், வாப்பாவுக்குக் கோபம் கோபமாக வந்தது :

' ஜாஸ்தி பேசினே பாத்துக்க, ஆமாம். "--sாப்ப கர்ஜித்தார் : * உன் பல்லேத் தட்டி கையிலே கொடுத்தி டுவேன், புரியுதா (23இல்லே! "

அதற்கு உம்மா பதில் ஏதேனும் செ3 ன்னுல், உடனே பெரிய சண்டை நடந்திருக்கும் வெற்றிலைச் செல்ஸ் த்தைத் துக்கி ழற்றத்தில் வீசுவார். உம்மாவை அடிப்பார் : மஜீதை அடிப்பார் ; மஜிதின் சகோதரிகளே அடிப்பார். அது மட்டுமல்ல. மஜிதின் செடிகள் அஃனத்தையும் பிடுங்கி எறிவார்.

அதனுல் உம்மா எதுவும் சொல்லவில்லே. உம்மா ஒன்றும் பேசாதது கண்ட அப்பா கேட்டார் :

* ஏண்டி வாயடச்சுப் போயிடுச்சோ ?-இல்லே ' " உம்மா ரொம்ப சாந்தமாகச் சொன் ஒள் : "இதெல்லாம் ஏன் சொல்றீங்க ? மஐது என்னவோ ஒண்னு கேட்டா ன் -ஆண்ட வனுேடு அருளாலியும் பெரியவங்க ஆசிர்வாதத்திலியும் நமக்குத் தான் போதுமான அளவு சொத்து இருக்குதே ? அந்தச் சுத்து போடு வாப்பாவோ இறந்து போய்ட்டாரு. இப் அவங்களுக்கு யாருமே நாதி கிடையாது. நாம அவளேப் படிக்க வேச்சா என்ன ?"

மஜித் ஆவலோடு காத்திருந்தான். உம்மாவின் கழுத்திலேயும் காதுகளிலும் தங்க நகைகள் தகதகவென மின்னிக்கொண்டிருந்தன. ** இருக்குதுடீ. நமக்கு வேண்டிய அளவு சொத்து இருக்குது ! உன் அப்பன் சம்டாரிச்சுக் கொடுத்ததா ? இல்லே உனக்குச் சீதனமாக் கிடைச்சுதா ?"

* ஆரம்பிச்சிட்டீங்களா, சீதனம் : பேசறத்தேப் பாரு. பின்னே சும்மாவில்லெ கட்டிக்கிட்டு வந்தீங்க ? எண்ணி ஆயிரம் ரூபாயும் கூட கழுத்திலும் காதிலும் கையிலும் காலிலும் அப்புறம் இடுப்பிலும்,

பா-3

Unfiled Notes Page 12914. இளம் பருவத்துத் தோழி

தோலாக் கணக்கிலே பொன்னு போட்டுக்கிட்டு வந்தது மறந்து போயிடுச்சோ ?”

4. வாஹ்வா !” வாப்பா மீசையை இரு பக்கமும் தடவி விட்டவாறு சொன்னுர் : "முள்ளங்கி பத்தை மாதிரி முழுசாக் கொடுத்தாங்க பாரு ஆயிரம் ரூபா அடீ உன் எடைக்கு எடை ரூபா கொடுத்தாக் கூட உன்ஃனப்போல அறிவு கெட்ட ஒருத்தியே யாராவது கட்டிப் பாங்களாடி?-இல்லே! "

* அப்படியானு, இப்ப போயி அறிவுள்ள ஒருத்தியை கட்டிக்குங் களேன் ! "

கட்டிக்குவேண்டீ கட்டிக்குவேன் : என்*னப்போல யோக்கி யதை உள்ள ஆம்பிளேங்களுக்கு, ஆயிரமல்லடி, பத்தாயிரம் கொடுக்கறதுக்கும் ஆள் உண்டுடீ ? புரியுதாடி ?-இல்லே ' "

உம்மா இதற்கு ஒன்றுமே சொல்லவில்லே. வேண்டும் என்ருல் வாப்பாவுக்கு எத்தனே பேரை வேண்டுமானுலும் கலியாணம் கட்டிக் கொள்ளலாம். உம்மா எதுவும் சொல்லாததஞல் வRப்பாவுக்குக் கோபம் வந்தது.

* அவ சொல்லறதைக் கேட்டியா ? நமக்கு வேண்டிய அளவு சொத்திருக்குதாம் "-" கம்பிடிக் காசு கூட கிடையாது" என்பது போல வாப்பா பேசிஞர்.

மஜிதுக்கு உண்மை நிலைமை என்ன என்பது, நன்ருகத் தெரியவே செய்யும், அந்தக் கிராமத்திலேயே அதிகம் சொத்துள்ளவர் அவர்தான். ஒவ்வொரு தடவையும், பறித்துப் போடப்படும் தேங்காய்கள், தோப்பிலே மலைபோலக் குவிந்துகிடக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் அறுவடையாகி மிதித்துக்கொண்டு வரப்படும் நெல்லேக் கொட்டி வைக்கப் போதுமான இடம் கிடையாது. இவையெல்லாம் தவிர, மர வியாபாரத்திலும் மிகுந்த லாபம் கிடைத்து வந்தது,

ஒரு முறை மரங்களே விற்று வந்தபோது வாப்ப Frகை வே கொண்டு வந்தார். அவற்றை வெள்ளேக் காகிதத்தில் குன்றுபோ, க் குவித்தார். பிறகு சர ராந்தலின் முன்னுல் அமர்ந்துகொண்டு வாப்பா ஒவ்வொன்றக எண்ணி எண்ணி, வரிசையாக ஒன்றன் மேல் ஒன் ருக அடுக்கி வைத்தார். பிறகு துணிப் பையில் போட்டுக் கட்டி பெட்டியில் வைத்துப் பூட்டிஞர். பூட்டுவதற்கு முன்னுல் மஜீத், அவற்றை வாரி வாரி இறைத்து விளையாடினுன், அவற்றின் தகதகக்கும் பொன் நிறத்தையும் கணிர் ஒலியையும் மஜீதால் வர்ணிக்கவே இயலவில்லே, அவ்வளவு பணம் படைத்த ஒருவருக்கு, ஒரு அப்பாவிப் பெண்ணே படிக்க வைக்ககூடாது?

Unfiled Notes Page 130இளம் பருவத்துத் தோழி 115

உம்மா சொன்னுள் : * இல்லேன்னு சொல்லாதீங்க ! நமக்குத்தான் இருக்குதே ? இந்தக் கிராமத்தில் இருக்கறவங்க எல்லாரையும்விட அதிகமான சொத்து நமக்கு இல்லே? அந்தச் சுஹ்ராவைப் படிக்க வைக்கறதுக்கும், மஜிதுக்கு ஆகிற செலவுதானே ஆகும்?"

வாப்பாவுக்குப் பற்றிக்கொண்டு வந்தது : “ அடி, உனக்கு அறிவு இல்லேன்னு நான் சொன்னு உனக்கு புரியுதாஉ?-இல்லே! அடி, என்னுேட உன்னுேட ரத்தபந்தம் எல்லாமாச் சேர்ந்து, எத்தனின்னு தெரியுமாடி?-இல்லே ! இருபத்தியாறும் நாற்பத்து ஒன்னும் எத்தினின்னு தெரியுமாடி ?-இல்லே ' "

உம்மா கேட்டாள் : " எத்தினிடா மஜிது?." மஜிதுக்கு வியர்த்துக் கொட்டியது. அவன் காகிதமும் பென்சிலும் எடுக்க ஒடிஞன். அது கண்ட வாப்பா, பெரும் பரிகாசச் சிரிப்பு ஒன்றை உதிர்த்துவிட்டுச் சொன்னுர் : இதோ போறதேடீ உன் புத்தி ! "

மஜீத் காகிதமும் பென்சிலும் கொண்டு வந்து 26இன் கீழே 41 என்று எழுதி, பிறகு வியர்த்து விறுவிறுக்கக் கூட்டத்தொடங்கினுன். அப்போது வாப்பா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னுர் :

** அடி, அறுபத்தி ஏழு '." அதற்குள்ளாக மஜிதும் கூட்டி முடித்திருந்தான். * ஆமாம் அறுபத்தியேழு, சரிதான் " மஜித் ஒப்புக்கொண்டான். வாப்பா கர்ஜித்தார் : " போடா அப்பாலே." அடி, வாப்பா கர்ஜித்தார் : "அந்தச் சுஹ்ரா நல்ல பொண்ணுதான், கெட்டிக் காரியும்கூட. இருந்தாலும், அவளே நாம படிக்க வெச்சா அதுக்கும் முன்னுலே இந்த 67 பேரையும் படிக்க வெக்கணம்! அதுக்கு வேண்டிய பணம் நம்மகிட்டே இருக்கிதாs?"

உம்மா ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. ' அவன் இன்னுமா இங்கிருந்து போகஇல?-மஜிதைப் பார்த்து வாப்டா மீண்டும் சொன்னுர் : * போடா இங்கிருந்து "

மஜித் துக்கம் தொண்டையை அடைத்துகொள்ள அங்கிருந்து போனுன். அவன், சன்னலருகிலிருந்து இருளினூடே சுஹ்ராவின் வீட்டைப் பார்த்தபோது, கைகளில் முகத்தைத் தாங்கியவாறு மண்ணெண்ணெய் விளக்கின் ஒளியை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டு சுஹ்ரா வராந்தாவில் ஆழ்ந்த சிந்த&னயில் மூழ்கி அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தான்.

Unfiled Notes Page 131இளம் பருவத்துத் தோழி 17

பெற்றுக்கொள்வது? எவ்வளவு காலம்தான் பிறரை அண்டி வாழ்வது? அங்கு மஜீத் மட்டும் இருந்தானுணுல் அவளுக்கு இவ்வளவு கலக்கம் ஏற்படாது.

மஜிதின் வாப்பாவுடனே, உம்மாவுடனுே, சகோதரிகளுடனுே சுஹ்ராவுக்கு எந்தவிதமான மனத் தாங்கலும் கிடையாது, ஆயினும் மஜிதோடு தனக்குள்ள ஏதோ ஒன்று ", மற்றவர்களுடன் இல்லை. மஜீத் அவளது முன்னுல் இருக்கும் வரை எதுவுமே இல்லே : இல்லாதபோது தான் எதையோ பறிகொடுத்ததுபோல. மஜீத் காலேயில் பள்ளிக்கூடம் போனுல், மாலே திரும்பி வரும்வரை, இனம் புரியாத ஒரு கலக்கம், ஒரு வெறுமை : மஜிதுக்கு உடம்புக்கு ஏதாவது வந்து விட்டால், அவளுக்கு ஏணுே உறக்கமே வருவது இல்லை. எப்போதும் மஜீதி". அருகிலேயே இருக்க வேண்டும்; இரவு பகல் அவனுக்குச் சேவை செய்யவேண்டும் ,

அவளுடைய விருப்பத்துக்கு ஆதரவு தருவது போல, ஒரு சம்பவம் நேர்ந்தது. மஜீதின் வலது காலில் 'விஷக்கல்' ஒன்று குத்தி விட்டது. அவன், நகரத்துக்குப் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்ந்து, அது நான்காவது ஆண்டாகும். ஒரு நாள் பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து திரும்பி வரும்போது காலில் வலி தோன்றியது.

நொண்டி நொண்டி நடந்தபடியே மஜீத் வீடு வந்து சேர்ந்தான். அடுத்த நாள் உள்ளங்காலில் வீக்கம் கண்டிருந்தது. உடம்பு பூராவும் எரிச்சலும் வேத&னயுமாக இருந்தது. வலி பொறுக்காமல் மஜீத் கட்டிலில் இப்படியும் அப்படியுமாகப் புரண்டு புரண்டு துடித்தான். " கொப்பளம் உடைந்து விட்டால் வேதனே குறைந்து விடும்" என்று எல்லோரும் சொன் ஞர்கள். ஆணுல் யாரேனும் அருகில் சென் ருல் மஜீத் வாய்விட்டு அலறித் துடிப்பான் : அழுவான்.

அவன் கட்டிலின் அருகே, எப்போதும் ஆள் கூட்டம் தான். நோய் பற்றி விசாரிக்க வந்தவர்களுடைய சந்தடி ஏதும் இல்லாத அபூர்வமான சமயங்களில், சுஹ்ரா அறைக்குள் சென்று காலின் அருகே அமர்ந்து வீங்கிப் பழுத்திருக்கும் இடத்தில் ஊதிக் கொண் டிருப்பாள். பழுத்த கொய்யாப்பழம் போல உள்ளங்காலில் மஞ்சளாகக் கொப்புளம் காணப்பட்டது. மஜீதால் அதன் வலியைப் பொறுத்துக் கொள்ளவே இயலவில்லே.

* சுஹ்ரா நான் செத்துப்பூடுவேன் " மஜித் துயரம் மேலிட அழுதான்.

Unfiled Notes Page 133118 இளம் பருவத்துத் தோழி

இதற்கு என்ன செய்யலாம்? எதுவுமே தோன்றமாட்டேன் என்கிறதே! அவளுக்கு அழுகை அழுகையாக வந்தது. அவள் மஜிதின் வலது உள்ளங்கால தன் கன்னத்தோடு சேர்த்து வைத்துக் கொண்டாள். பிறகு உளளங்காலில் தனது அதரங்களைப் பதித்து அழுத்தமாக முத்தமிட்டாள்.

முதல் முத்தம். அவள் எழுந்து நின்ருள். மஜிதின் சூடேறிய நெற்றியைத் தடவிக் கொடுத்தவாறே மஜிதின் முகத்தினருகே குனிந்தாள். அவளுடைய தலைமுடி அவிழ்ந்து மஜீதின் மார்பில் வீழ்ந்து பரவியது. அவளுடைய மூச்சுக் காற்று அவனது முகத்தை மெல்லத் தொட்டு வருடியது. அசாதாரணமான ஏதோ ஒரு சக்தி மின்சாரம் பாய்வது போல அவனது நாடி நரம்புகளேத் தட்டி எழுப்பியவாறு ஊடுருவிச் சென்று கொண்டிருந்தது.

காந்தத்தால் ஈர்க்கப்பட்டது போல மஜிதின் முகம் உயர்ந்தது. கைகள் இரண்டும் அவளுடைய கழுத்தில் மாலையாக கோத்துக் கொண்டன. அவன் அவளேத் தன் மார்போடு ஒருசேர இறுக அண்ணத்துக் கொண்டான்,

* சுஹ்ரா ! என் உயிரே ! " சுஹ்ராவின் சிவந்த அதரங்கள் மஜிதின் உதடுகளில் அழுந்தின. பிறந்த நாள் முதல் உள்ளதுதான் என்றலும் அன்று, முதன் முதலாக விழித்துக் கொண்ட உணர்ச்சிப் பெருக்குகளின் தூண்டு தலினுல் அவர்கள் ஈருடல் ஒருயிராக ஒன்றுபட்டனர்.

ஆயிரமாயிரம் முத்தங்களே அவர்கள் பரஸ்பரம் அர்ப்பணித்துக் கொண்டார்கள். கண்கள் நெற்றி, கன்னங்கள் கழுத்து நெஞ்சு. உடம்பு முழுவதும் புத்துணர்ச்சி!

" கட்டி உடைஞ்சிடுத்து!" புன்முறுவலுடன் இனிய சுரத்துடன் கூடிய சங்கீதம் போல, சுஹ்ரா இசைத்தாள்.

மஜீத் எழுந்தமர்ந்தான். அற்புதம்!. கொப்புளம் உடைந்து போயிருந்தது. வெட்கத்தால் கனிந்து போயிருந்த சுஹ்ராவின் அன்பு மிகுந்த முகத்தை, மஜீத் பார்த்தான்.

அந்தப் பவழ அதரங்களின் ருசியும், முதல் முத்தங்களின் போதை யும் ! சுஹ்ரா முத்தமிட்ட உள்ளங்காலில் முன்னெப்போதுமிராத

(5 (59.1560) in......

சுஹ்ராவால் அன்றிரவு உறங்கவே இயலவில்லை. உடம்பெல்லாம் தகித்தது. அவள் வாடி வதங்கினுள்.

Unfiled Notes Page 134இளம் பருவத்துத் தோழி 19

8

சுஹ்ரா மஜீதை நேசித்தாள். மஜீத் சுஹ்ராவை நேசித்தான். இதை இருவருமே அறிந்திருந்தரர்கள். அன்பு வலைப் பின்னலின் நடுவே, மஜித் சிக்கிக் கொண்டிருந்தான். ஆயினும் வாழ்வுப் பிரச்னைகளும், உன்னதமான ஆசை இலட்சியங்களும், அவனது மனதை உறுத்திய வாறு இருந்தன. தன்மானம் உள்ளவன் அவன். தன்னைப் பற்றிப் பெருமதிப்பு அவனுக்கு உண்டு. அவனுடைய வாழ்க்கைப் பாதை, அவன் தந்தையின் வாழ்க்கை முறைக்கு மாருனதாக இருந்தது. குடும்ப விஷயங்களைப் பற்றி அவனுக்கு எதுவுமே தெரியாது. வாப்பாவோடு ஏதாவது பேசக்கூட மஜீத் பயந்தான்.

வாப்பா, யாருடைய கருத்துக்களையும் மதியாமல் தமது இஷ்டப்படி எதையும் செய்து வந்தார். மஜிதுக்கு ஏதாவது தேவைப்பட்டால் உம்மாவிடம்தான் கேட்டு வாங்கிக் கொள்வான். வாப்பாவின் குரல் கேட்டால் போதும் மஜீதின் இதயத்தில் குரோதப் புயல் வீசத் துவங்கிவிடும்.

எதனுல் இந்த வெறுப்பு ? அவனுக்கே காரணம் தெரியவில்லை. அவர் ஒரு நல்ல தந்தையல்லவா? மஜிதுக்குத் தேவையானவற்றை யெல்லாம் செய்து கொடுக்கவில்ஆலயா? பின், அந்த தந்தையுருவில் காணும் குறைதான் என்ன ?

தன்னுடைய வாப்பாவைக் காட்டிலும், சுஹ்ராவுடைய வாப்பா வைத்தான் மஜீதால் அதிக அளவு நேசிக்கவும் மதிக்கவும் முடிந்தது. சுஹ்ராவுக்கு, அவளுடைய வாப்பாவிடம் பயமில்லே, தந்தையைப் பற்றிப் பேச்செடுத்தாலே போதும், சுஹ்ராவுடைய கண்கள் குளமாகி விடும். மஜீதின் வாப்பா இறந்தால் அவன் அழுவானு? உம்மா இறக்கும் பட்சத்தில் மஜீத் நிச்சயமாக அழுவான்.

எப்படியாயினும் மஜிதுக்கு அங்கு வசிப்பதில் துளியும் விருப்ப மில்லை. பெரும்பாலான நேரத்தை, அவன் வீட்டுக்கு வெளியிலும், தனது சொந்த அறையிலுமாகக் கழித்தான். இப்படியிருக்கையில் மிக முக்கியமான ஒரு சம்பவம் நடந்தது.

மஜீத் அப்போது நகரப் பள்ளிக்கூடத்தில் இறுதி வகுப்புக்கு ஒரு வகுப்பு கீழே படித்துக் கொண்டிருந்தான். வயலில் அறுவடையும் போரடிப்பதும் தொடங்கியிருந்தன. வெய்யில் தீவிரமாக இருந்த சமயம். போதும் போதாதற்கு, ரம்ஜான் வேறு. அன்ன ஆகார மில்லாமல் குடிநீர் பருகாமல் உமிழ்நீரைக்கூட விழுங்காமல், பகல் முழுவதும் நோன்பை ஒட்டிப் பட்டினியிருப்பதால், காலணுப்பெருத

Unfiled Notes Page 13520 இளம் பருவத்துத் தோழி

விஷயத்துக்கெல்லாம்கூட, வாப்பா வெறி பிடித்து கூச்சலிட்டு வந்தார்.

ஒருநாள் காலை வாப்பா வயல் வெளிக்குப் புறப்படும் முன்பாக மஜிதைக் கூப்பிட்டுச் சொன்னுர் : ** அறுவடையாகிப் போரடித்து உலர்த்தி வைக்கப்பட்டுள்ள நெல்லே, அக்கரையிலிருந்து, தோணி யில் கொண்டு வரவேண்டும். கூட நம்மவர் யாரும் இல்லையென்றல் படகோட்டிகள் வழியிலேயே வாரி விற்று விடுவார்கள்."

* உனக்குத் தான் விரதமில்லேயே ! நீ பள்ளிக்கூடத்திலிருந்து திரும்பியவுடனே வயலுக்கு வா. என்ன, வர்றியா?-இல்லே "

மஜித் சொன்னுன்: ' வந்திடறேன்." ஆணுல் மஜித் போகவில்&ல. வழக்கம் போல் பள்ளிக்கூடத்தி லிருந்து வந்தவுடனே, அவன் விளையாடப் போய்விட்டான். அந்தி வேளே உபவாசம் முடியும் நேரத்தில் வாப்பாவைக் காணுதபோது தான், மஜிதுக்குக் காலேயில் வாப்பா சொன்னது நினேவுக்கே வந்தது.

நன்ருக இருட்டிய பிறகுதான் வாப்பா வந்தார். மஜிதைப் பார்த்த வுடனேயே வாப்பா இரைந்தார். தாங்கமுடியாத சினத்தோடு அவர் மஜிதின் கன்னத்தில் பளிர்” என ஓர் அடி வைத்தார். மஜீதின் தலே சுற்றியது ; த&லக்குள்ளே மின்மினுப் பூச்சிகள் பறந்தன.

மீண்டும் மீண்டும் வாப்பா அவனே அடித்தார். * ஒண்ணு, நீ திருந்தனும், இல்லே, சாகனும். புரியுதா ?- இல்லே! "

அடிச்சத்தத்தையும் இரைச்சலையும் கேட்டு, உம்மா உள்ளிருந்து ஓடி வந்தாள். மஜீதைக் கட்டிப் பிடித்துக்கொண்டாள்.

** போதும் நிறுத்துங்க! புத்தி வர்ற அளவுக்கு அடிச்சாச்சில்லே?" *" போடி உள்ளே", வாப்பா கர்ஜித்தார்-" சொன்னுக் கேக்க மாட்டே.” வசப்பா உம்மாவை அடிக்க ஆரம்பித்தார். அழுது கொண்டே ஓடிவந்த சகோதரிகளையும் அடித்தார் ; கதவுகளே அடித்து உடைத்தார்; பாத்திரங்களே வீசி எறிந்து உடைத்தார். இந்த அமர்க்களத்துக்கிடையில் மஜித் செயலற்று நின்று கொண் டிருந்தான்,

* போடா, போ. ஊரெல்லாம் சுத்தி அலேஞ்சிட்டு கொஞ்சம் கத்துக்கிட்டு வா. புரியுதா ?-இல்லே!”

வாப்பா இடிமுழக்கம் செய்தவாறே மஜிதின் பிடரியைப் பிடித்து முற்றத்தில் தள்ளிஞர், மஜித் கவிழ்ந்து வீழ்ந்தான். உதடுகளில்

Unfiled Notes Page 136இளம் பருவத்துத் தோழி 121

அடிபட்டு ரத்தம் வழிந்தது. மஜீத் எழுந்து நின்றதும், வாப்பா மீண்டும் கத்தினுர் : "போ வெளியே '*

அந்த ஒரு சத்தமே மஜீதை உலகத்தின் கோடி வரை விரட்டு வதற்குப் போதுமானதாக இருந்தது. மஜீத் அங்கிருந்து போனுன். வாயிற் படிக்கட்டில் அமர்ந்து கொண்டான். அவனுல் அழக்கூட இயலவில்லை. ஒரு துளிக் கண்ணிர் கூட இல்லை. இதயத்தில் உக்கிரமான குரோதப் புயல் பயங்கரமாக வீசிக்கொண்டிருந்தது. நல்ல அறிவுரைகளைச் சொல்லி அமைதிப்படுத்தவோ, ஆறுதல் வார்த்தைகள் கூறவோ யாரும் வரவில்லை !

வீட்டில் மயான அமைதி சர ராந்தல் தீவிரமாகச் சுடர்விட்டுப் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தது; ஆனுல் சாவு வீடு போல. அங்குச் తాsువాTtfsు !

விரிந்து பரந்த இந்தப் பூவுலகில் அவன் தன்னந்தனியனுனுன். வீட்டையும் கிராமத்தையும் உதறிவிட்டுச் செல்லுவது, என்று அவன் தீர்மானித்தான். ஆணுல் எங்குப் போவது? கையிலோ காசில்லை : வெற்று உடம்பு ஒன்றுதான் அவனிட மிருப்பதெல்லாம். ஆயினும் அவன் வாழ்ந்து காட்டுவான் ! அவன் இளைஞனல்லவா? போகத் தான் வேண்டும் !. அவன் போஞன் !

அதற்கு முன்னுல் சுஹ்ராவின் வீட்டை நோக்கி அவன் சென்றன். அவர்கள் இருவரும் வழக்கமாக அமரும் மாமரத்தின் கீழ், இருளில் ஏகாந்தமாக அவன் நின்றன்.

தொலைவில் சுஹ்ராவின் இனிய குரல் ஒலி கேட்டது. மண்ணெய் ணெய் விளக்கின் முன்னுல் அமர்ந்தவாறு, அவள் குர்ரானே ஒதிக் கொண்டிருந்தாள். இடையே, அவள் முகத்தை உயர்த்தி மாமரம் இருந்த திசை நோக்கினுள், எதையோ கூர்ந்து பார்ப்பது போல, அவளது விழிகள் நின்று நிலைத்தன. தங்கம்போலிருந்த அவளது கன்னக்கதுப்புக்கள், மின்னிக் கொண்டிருந்தன. தொட்டால் ரத்தம் கசியுமோ என்றிருந்த அதரங்கள், விரிந்தன. சற்று நேரம் அப்படியே இருந்துவிட்டு அவள் மீண்டும் வாசிப்பதைத் தொடர்ந்தாள்.

* சுஹ்ரா”-மஜித் கூப்பிட்டான், உதடுகளேத் திறக்காமல், மனதிற்குள்ளாகத்தான், உரக்கக் கூப்பிட வேண்டும் என்று தோன்றியது. இறுதியாக விடைபெற்றுக் கொள்ளவேண்டாமா ?. வேண்டாம் ! அவன் திரும்பி நடந்தான் ; பைத்தியக்கார&னப் போல கிராமம் பின்னுல் சென்றது; பட்டணத்தைக் கடந்து முன்னேறிஞன். காடும் ம&லகளும் நகரங்களும் பின்னுல் செல்லச் செல்ல, அவன் முன்னேறிச் சென்று கொண்டேயிருந்தான். அவன் ஏழு ஆண்டுகள்

Unfiled Notes Page 137122 இளம் பருவத்துத் தோழி

இவ்விதம் சுற்றினுன், நீண்ட பெரும் ஏழு வருடங்கள் ! இதற் கிடையே வீட்டில் என்னென்ன நேர்ந்தன என்றே, சுஹ்ராவின் வாழ்வில் என்னென்ன மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன என்ருே எதுவுமே அவனுக்குத் தெரியாது!

அவன் கடிதங்கள் ஏதும் அனுப்பவில்லை. எதையும் தெரிந்து கொள்ளவேண்டாம் என்று அல்ல. போடவில்லை, அவ்வளவுதான். அவ&னத் தேடிக்கொண்டு வீட்டிலிருந்து யாரேனும் வந்துவிட்டால்? அவன் சுற்றினுன், பலவிதமாக நடந்தும், வாகனங்களிலும், பிச்சைக்காரர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டும், ஆண்டிகளுடன் அவர்களது சகாவாகவும், சன்னியாசிகளின் சீடனுகவும், ஹோட்டல் வேலயாளாகவும், அலுவலகக் குமாஸ்தாவாகவும், தேசீயக் கிளர்ச்சிக்காரர்களில் ஒருவனுகவும், குபேர ஆனப் போன்ற செல்வச் சீமான்களின் விருந்தினனுகவும்-இப்படிப் பல்வேறு வேடங்களில் பலவிதமாக அவன் வாழ்க்கையை ஒட்டினுன். பல மதங்களேச் சேர்ந்தவர்களுடன் கலந்து உறவாடினுன்.

பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை ஏதும் அவனுக்கு, அப்போது இருக்கவில்லை. அதற்கான வாய்ப்புக்கள் எதையும் அவன் பயன்படுத்திக் கொள்ளவுமில்லை. பார்ப்பது, அறிவது, கற்பது, இதுவே அவனது இலட்சியங்களாக இருந்தன.

அவன் பார்த்தான் - சின்னஞ்சிறு கிராமங்கள் - மாபெரும் நகரங்கள் ; சிற்றருவிகள்-நீண்ட பெரும் நதிகள் : சிறு குன்றுகள்பெரும் மலைத் தொடர்கள் ; மண் துகள்கள் நிறைந்த வயல்வெளிகள் -பெரு மணல் பரப்பான பாலைவனங்கள்-இப்படி ஆயிரமாயிரம் மைல்களேக் கடந்து அவன் சென்ருன் , எதைப் பார்ப்பதற்காக ? எதனேக் கேட்பதற்காக?

மனிதர்கள் எல்லாவிடங்களிலும் ஒன்றுபோலவேதான் இருக் கிருர்கள், மொழியிலும் நடையுடை பாவனேகளிலும்தான் வேறுபாடு. எல்லோரும் ஆணும் பெண்ணும்தாம் ;.பிறந்து, வளர்ந்து, இனே சேர்ந்து, பெருக்குகிறர்கள். பிறகு மரணம்; அவ்வளவுதான். பிறப்பு இறப்புகளுக்கிடையில் உள்ள தாங்கவொணுத் துயரங்கள், எங்கும் தாம் இருக்கின்றன. இறப்போடு இவை எல்லாம் தீர்ந்து விடுமோ? இப்படி ஒரு தெளிந்த அறிவோடு, அவன் ஊர் திரும் பிஞன். எதற்கு? சுஹ்ராவை மணந்து கொண்டு, மீதிக்காலத்தை எங்காவது அமைதியாகக் கழிக்கவேண்டும் என்றுதான்.

ஆணுல் அவனே நிலகுலைந்து போகும்படிச் செய்யும் மாற்றங்கள் தாம், அவனே எதிர்கொண்டழைத்தன. வியாபாரத்தில் அடிக்கடி

Unfiled Notes Page 138இளம் பருவத்துத் தோழி 123

நேர்ந்த நஷ்டங்களினுலோ அல்லது கிராமத்தில் ஒரு பாலம் கட்டு வதற்கு ஒரு பெரும் தொகை கோரி, சர்க்காருக்கு விடுக்கும் மனு என்று கூறிய ஒருவரின் பத்திரத்தில் கையெழுத்துப் போட்டதாலோ அல்லது வேறு ஏதேனும் காரணத்தாலோ அவர்களுடைய சொத் தெல்லாம் கடனில் மூழ்கியிருந்தது. வீடும்கூட அடமானத்தில் இருந்தது. தாய் தந்தையர் இருவருமே நன்கு மூப்படைந்து போயிருந்தார்கள். சகோதரிகள் இருவரும் வளர்ந்து மணப் பருவத் தையும் கடந்து விட்டிருந்தனர். எல்லாவற்றுக்கும் மேல், சுஹ்ரா வுக்குக் கல்யாணமாகியிருந்தது. மஜித் கிராமம் வந்து சேர்வதற்கு ஓராண்டு முன்புதான், இது நடந்து முடிந்திருந்தது. பட்டணத்தில் எங்கேயோ ஓரிடத்தில் உள்ள ஒரு கசாப்புக் கடைக்காரன்தான் அவன் மணந்திருக்கிருன்,

சுஹ்ரா மஜிக்காகக் காத்திருக்கவில்லை. வாழ்க்கை சுயநலம் மிகுந்தது போலும் என்ற முடிவுக்கே மஜீத் வந்தான். எப்படி யிருந்தாலும், கிராம மக்கள் எல்லோரும் மஜீதைக் காண வந்தார்கள். அவனது பெட்டிகளேயும் படுக்கை முதலானவற்றையும் நாலேந்து ஆட்கள் சுமந்து சென்றதைப் பார்த்த கிராமத்தார் " மஜீதிடம் நிறையப் பணம் இருக்கிறது" என்று நி3னத்தார்கள். ஆணுல் அவனிடம் இருந்ததோ, நிறையப் புத்தகங்களும், ஒரு 10 ரூபாய் நோட்டும்தான். திரும்பி வந்த தொடக்கத்தில், மஜிதுக்கு அளவுக் கதிகமான உபசரிப்பு கிட்டி வந்தது. கிராமத்தில் ஒவ்வொரு வீட்டிலும் இரண்டு மூன்று முறை விருந்தாளியாகச் செல்லும் கட்டாயம் அவனுக்கு ஏற்பட்டது. வயிறு நிரம்ப உண்டாலும் கூட, மேலும் மேலும் வற்புறுத்தி அவனே உண்ணுமாறு உபசரித்தார்கள். ஆணுல் ஒரே மாதத்துக்குள் உண்மை வெட்ட வெளிச்சமாகி விட்டது. தரித்திரத்தில் மூழ்கியுள்ள அந்தக் குடும்பத்தின் " ஒரு தரித்திர அங்கம்தான் மஜீதும் வெறும் பாப்பர் என்பதையும் அவர்கள் அறிந்து கொண்டுவிட்டார்கள்.

" அவன் ஏன் தான் வந்தானே?’-இதுதான் கிராமத்தாரின் கேள்வி. " ஏழு ஆண்டு கழிச்சி வந்திருக்கருன், வெறுங் soos CSulu TL 1 ***

மஜிதை வெறுப்போடு பார்ப்பதும், அவன் காதுபட அவனேக் கேலி செய்வதும், கிராமத்தில் வரவர சகஜமாகிவிட்டன. இதனுல், அவன் வீட்டைவிட்டு வெளியே போவதையே நிறுத்திக் கொண்டு விட்டான், வீட்டில், தன் பழைய அறையிலேயே எப்போதும் இருந்து வரலாணுன்,

Unfiled Notes Page 139124 இளம் பருவத்துத் தோழி

அந்த அறையில்தான், மஜீத் சம்பந்தப்பட்ட எத்தன எத்தன சம்பவங்கள் நடந்திருக்கின்றன : படித்துக் கொண்டிருந்தபோது இந்த அறையைத்தான் அவன் உபயோகித்து வந்தான். மஜீதின் * சுன்னத் சடங்கு நடந்ததும் இங்குதான். விஷக்கல் குத்திப் படுத்திருந்ததும், இந்த அறையில்தான். இதில் பழைய சாய்வு நாற்காலி ஒன்றைப் போட்டுக்கொண்டு, வெளியே பார்த்தபடி மஜித் படுத்துக் கொண்டிருப்பான். வீட்டில் சரியாகச் சாப்பிடக்கூட எதுவும் கிடையாது. மஜீதின் சகோதரிகள், தேங்காய் நாரை அடித்துப் பிரித்துத் திரிக்கும் கயிறுகளே வாப்பா அங்காடியில் கொண்டுபோய் விற்றுவிட்டு, ஏதாவது வாங்கி வருவார். அதிலிருந்து பெரும் பங்கை, உம்மா மஜிதுக்கே கொடுப்பாள். பிறகு கருணேயோடு சொல்லுவாள் : ' வந்ததுக்கு இப்ப என் மவன் இளேச்சு போய்ட்டானே ! உன்னே எப்படி வளத்தோம் தெரியுமா ? உனக்கு நிறம் கொஞ்சம் மட்டுங்கிறதுக்காக பாலில், தங்கத்தை அரைத்துச் சேர்த்து உனக்கு நிறைய குடுப்போம் என் ராசா. "

கண் கொட்டாமல் உற்றுப் பார்த்தவாறு பிரமை பிடித்ததுபோல மஜித் அமர்ந்து கொண்டிருப்பான். என்ன செய்வது? கையில் பணமில்லை ; கிடைக்க வழியுமில்லை; உதவி செய்ய ஆளும் இல்லை. மஜித் நாளுக்கு நாள் சோர்வடைந்து வந்தான். மனத்தைத் தீவிர மாக ஈடுபடுத்த வேறு வேலே ஏதும் இல்லையாதலால் அவன் மறுபடியும் ஒரு தோட்டம் போட்டான் ; ஆணுல் இம்முறை தனியாக, முற்றத்தின் முன்னுல் சதுரமாக வெள்ளே மணலைப் பரப்பிவிட்டு, நான்கு எல்லேகளிலும் செடிகளே நட்டு வளர்த்தான். சுஹ்ரா கையினுல் நட்டு வளர்க்கப்பட்ட செம்பருத்திதான், ஒரு பக்கத்து எல் பயாக இருந்தது. அது இப்போது ஒரு பெரிய மரமாக வளர்ந் திருந்தது. அவன் வந்தபோது அதில் பூக்கள் நிறைந்திருந்தன. பச்சைப் பசேலென்ற இலைகளுடன் கூடிய காடுகளில் இரத்தத் துளிகள் தெறித்து விழுந்திருப்பதுபோல, கருஞ் சிவப்பு வண்ணப் பூக்கள் அதில் ஒரு போதும் ஒய்ந்துபோவதே இல்லை. அதனடியில் ஈலிச் சேரைப் போட்டுக்கொண்டு, அதில் சாய்ந்தபடி படித்துக் கொண்டிருப்பான் அவன். ஆணுல் அவன் கண்கள்தாம் எழுத்துக் களைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் புத்தகத்தைப் பிரித்து மடியில் வைத்தபடி அப்படியே இருப்பான் அவன் !

" என் ராசா, உனக்கு என்னடா கண்ணு கவலை?” என்று உம்மா துருவித் துருவிக் கேட்பாள்.

அவன் மெதுவாகச் சொல்லுவான் : "ஒண்ணுமில்லே, "

Unfiled Notes Page 140இளம் பருவத்துத் தோழி 125

உம்மாவும் சிந்தனே வயப்பட்டுச் சொல்லுவாள் : " உம்! எல்லாம் படைத்தவனின் செயல். " -

மஜீதை உற்சாகப்படுத்துவதற்காக அவனுடைய பிரியமான செடிகளுக்குத் தண்ணிச் கொட்டுவதில் அவனுடைய சகோதரிகள் தங்களுக்கிடையே போட்டி போடுவார்கள். இதனுல் அவர்களுக் கிடையே சண்டை வருவதும் உண்டு. இறுதியில் இருவரும் ஒன்று சேர்ந்து மஜிதின் அருகே வந்து கூறுவார்கள் : ' இக்காக்கா, செடிகளுக்கெல்லாம் நான்தான் தண்ணி ஊத்தினேனுக்கும் ! "

மஜீத் சமாதானப்படுத்துவான் : " செடியிலே பூக்கற பூக்களே, நீங்க ரெண்டு பேருமே ஆளுக்குப் பாதியா எடுத்துக்குங்க! "

* அவுங்க அம்மா வூட்டுச் செடி "-வாப்பா சொல்லுவார். ** என் சொத்தெல்லாம் கரைச்சி அவனே நான் படிக்க வெச்சேன் ; வெளியே போயி சம்பாரிச்சுக்கிட்டு வந்திருக்கருன் பையன் இப்ப, இந்த வயசு காலத்திலே நான் சொகம்மா இருக்கறதுக்காக இந்தத் தோட்டம் போட்டிருக்கிருன் !-இதெல்லாத்தையும் நான் ஒரு நாள் வெட்டி பிடுங்கியெறியப் போறேன் ! நான் சொல்றது காதிலே விழுந்துதாடி?-இல்லே!"

உம்மா சொல்லுவாள் : “ எப்படியிருந்தாலும் இந்த முற்றமெல்லாம் எவ்வளவு சுத்தமாயிடுச்சி பாத்தீங்களா ?"

வாப்பா, உலர்ந்த வெற்றிலையில் காய்ந்த சுண்ணும்பை உதிர்த்துப் போட்டவாறே சொல்லுவார் : "நான் சொல்றது கேக்குதாடி ?- இல்லே!"

** என்ன வேணும்! " " எங்கிருந்தாவது கொஞ்சம் புகையிலேக் காம்பு வாங்கிக்கிட்டு 6, III - '''

உம்மா ஒரு பழம்துணியைத் தலேயில் முக்காடாகப் போட்டுக் கொண்டு, அழுக்கேறிக் கிழிந்த ரவிக்கையுடன் அண்டை அயல் வீடுகளுக்குப் புகையிலைக் காம்பு வாங்கிவரப் போவாள்.

நிஜனவு அலைகள், மஜிதின் இதய வெளியினூடே தாவிச்சென்று கொண்டிருக்கும்.

வறுமை ஒரு கொடிய நோய், அது உடலையும் மனதையும் ஆன்மாவையும்கூட நாசம் செய்துவிடுகிறது. இப்படி உடலும் மனமும் ஆன்மாவும் நாசமாகி அழிந்துபோன இலட்சோப லட்சம் ஆண், பெண்களே, பல்வேறு சாதிகளிலும் அவன் கண்டிருக்கிருன்.

அந்தக் காட்சிகளெல்லாம் அவனது மனதை நிறைத்துவிடும்.

Unfiled Notes Page 141126 இளம் பருவத்துத் தோழி

உருக்குலைந்த அருவருப்பான இந்தக் காட்சிகள் மட்டும், அவனது நினேவில் பசுமையாக இருப்பது ஏன் ?

வாழ்வு ஒளிமயமான அழகுடையதுதான்-ஆயினும் அதன் முகத்தில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் சேற்றையும் சகதியையும் அவனுல் மறக்க முடியாமலே இருக்கிறது. வாழ்வின் சீர்கேடுகள் ! வாழ்வின் இல்லாமைக் கொடுமைகள் !

உண்ண உணவில்லாதோர், உடுக்க உடையில்லாதோர், இருக்க இடமில்லாதவர், உடல் ஊனமுற்றவர்-இப்படி நிராசையால் வாடுவோரின் முடிவில்லாத நீண்ட பெரும் ஊர்வலம். இரவும் பகலும் அவனது இதயத்தினூடே சென்றுகொண்டே யிருக்கும். இவற்றையெல்லாம் மறக்கவே அவன் விரும்பினுன்-ஆணுல், மறப்பது எப்படி? மண்டைக்குள் எப்போதும் ஒரு எரிச்சல் ; இதயத் தில் தாங்க முடியாத ஒரு சுமை,

சுஹ்ராவைப் பற்றி நினக்கையில் அவனது கண்களிலிருந்து நீர் பெருகி ஓடும். அவளேப் பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றும், ஆணுல் அவள் வேருெருவனின் மனவியல்லவா? ஆயினும் தொலைவிலிருந்தாவது அவளைப் பார்க்க வேண்டும் என்று ஒரு ஆவல். அவளேப் பழிப்பதற்காக அல்ல; சொல்லம்புகளால் அவளைத் துளைப்பதற்காகவும் அல்ல. வெறுமே அவளேக் காண்பதற்காகத் தான்! அந்த இனிய குரலேக் கேட்பதற்காகத்தான் !

அவள் மஜீதை மறந்துவிட்டாள் ஆணுல் மஜீதால் அவளே மறக்க இயலுமா? நிறைய மாம்பழங்களேத் தந்து அவர்களுக்கு ஆசி வழங்கிய அந்த மாமரத்தின் அடியில், இரவின் ஏகாந்தத்தில் மஜித் சென்று அமர்ந்திருப்பான். யாரையும் எதிர்பார்த்து அல்ல. எதிர் பார்க்கத்தான் யாரிருக்கிருர்கள் அவனுக்கு!

நான் திரும்பி வந்திருப்பது பற்றிக் கேள்வியுற்றுல் சுஹ்ரா ஒரு முறை. ஒரு முறையும் வரவே மாட்டாள் என்று மஜீத் நினைத்தான்.

Unfiled Notes Page 142இளம் பருவத்துத் தோழி 127

9

சுஹ்ரா வந்தாள் ; மஜீத் திரும்பி வந்திருக்கிருன் என்பதைக் கேள்வி யுற்றதும் அவள் பிரேம பாசம் பொங்கிப் பெருக, மூச்சு இரைக்க ஓடி வந்தாள். ஆணுல் அவளேக் காண மஜிதுக்கு விருப்பமில்லை. அவன் மனம் உடைந்து, நிலகுலைந்து, ஆடிப்போயிருந்தான். அவனுல் அசையவும் முடியாமலிருந்தது. அவ்வளவு தூரம் சோர்ந்து தளர்ந்து போயிருந்தான் அவன்.

* எங்கே?" என்ற சுஹ்ராவின் கேள்வியும் * தோட்டத்தில் ?? என்ற உம்மாவின் பதிலும் மஜிதின் காதில் விழுந்தன. அவனுடைய இதயம் துரிதகதியில் அடித்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் துளிக்கூட அசையாமல் ஈளிச்சேரில் படுத்துக்கொண்டிருந்தான். தோட்டம் அந்தி வெய்யிலில் மூழ்கியவாறு இருந்தது. வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்தபடி பூக்களுக்கிடையே தாவிப் பறந்து கொண்டிருந்தன. மணத்தைப் பரப்பியவாறு வந்து கொண்டிருந்த இளம் காற்று, இ&லகளே லேசாக அசைத்துக்கொண்டிருந்தது. மஜீத் மாலை மஞ்சள் வெய்யிலில் மூழ்கி சிலேபோலக் கிடந்தான். சுஹ்ராவின் காலடி மிகமிக அருகே வந்தது :

அவளது துயரம் நிரம்பிய குரல் பின்னுல் கேட்டது : “ ஒ ! புதுத் தோட்டம் ! “ மஜீதின் இதயத்தில் தாங்கவொண்ணுத வலி, வேத&ன. வெறும் சாதாரண வலி அல்ல. கூர்மையான முட்களைக் கொண்டு குத்திக் கிளறியது போன்று இதயத்தில் விண்விண் னென்று தெறிக்கும் வலி.

இதயம் வெடித்து அழுகை குமுறி வர ஆயத்தமாக இருப்பது போன்று நெஞ்சடைக்கச் சுஹ்ரா கேட்டாள் :

" என்னே நினைவு இருக்குதா ?” மஜிதின் கண்கள் குளமாயின. அவள் மீண்டும் கேட்டாள் : ' எங்கிட்டெ கோபம் போல யிருக்குது ?"

மஜித் திரும்பிப் பார்த்தான். அவனது இதயம் சுட்டது. அவஞல் எதுவுமே பேச இயலவில்லை. சுஹ்ரா முழுக்க முழுக்க மாறிப் போயிருந்தாள். கன்னங்கள் ஒட்டி உலர்ந்து போயிருந்தன. கை விரல் கணுக்கள் வீங்கித் தெறித்துக்கொண்டிருந்தன. நகங்கள் தேய்ந்து போயிருந்தன. மொத்தத்தில் சோகை பிடித்ததுபோல, வெளுத்துப் போயிருந்தாள். காதுகளில் கறுப்பு நூல்கள் த&லமுடி யினுல் மறைக்கப்பட்டிருந்தன. இப்படி.

Unfiled Notes Page 14328 இளம் பருவத்துத் தோழி

பரஸ்பரம் அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டார்கள். வெகு நேரத்துக்கு அவர்களால் எதுவும் பேசவே இயலவில்லே,

மெள்ள மெள்ள சூரியன் மலை வாயிலில் வீழ்ந்தான், வேறுபாடு களே இல்லாமல் செய்தபடி இருள் எங்கும் பரவியது. அவர்கள் எதையுமே அறிந்தவர்கள் அல்லர். கிராமத்தை அனைத்தவாறு செல்லும் நதியின் இரு பிரிவுகளேயும், வெண்மைக் கிரணங்களில் மூழ்க்கடித்த வண்ணம் பூரண சந்திரன் குன்றின் உச்சியிலிருத்து எட்டிப் பார்த்தான்.

கிராமத்தின் மோனத்தைக் குலேத்தவாறு தொ8லவில் எங்கோ ஓரிடத்திலிருந்து ஒரு காதல் கீதம் காற்றிலே மிதந்து வந்தது. யாரோ ஒரு காதலன், தனது காதலியை நினேந்து சோக இழையோடு இனிமையாகப் பாடிக்கொண்டிருந்தான் :

தாமரைப் பூங்காவிலே தனியாக வசிப்பவளே ! பஞ்சவர்ணக் கிளி போல பசுமை நிறம் படைத்தவளே ! பூமுகம் பார்த்த பின்னே பூரிக்கும் கால மெதுவோ காமினி அருகு வந்தாயோ காலக் கேடும் தடுத்ததுவோ தாமரைப் பூங்காவிலே தனியாக வசிப்பவளே ! இப்படி மீண்டும் மீண்டும் அந்த முகம் தெரியாப் பாடகன் உருப் போட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

இறுதியில் மஜித் முணுமுணுத்தான் : “ சுஹ்ரா " இறந்த காலத்தின் இதயத்திலிருந்து வருவதுபோல அந்த அழைப்புக் கேட்டது. li لم جية மஜித் கேட்டான் : ' உடம்புக்கு என்ன ? ” அவள் : " ஒண்ணுமில்லே.” * பின்னே ஏன் இவ்வளவு தூரம் பலஹினமாயிருக்கறே?? சுஹ்ரா அதற்குப் பதிலளிக்கவில்லை. நீண்ட பெருமூச்சுடன் அவள் சொன்னுள் :

** நீங்க வந்திருக்கற விவரம் எனக்கு முந்தாநேத்துதான் தெரிஞ்சிது.”

சற்றே சினம் பொங்க மஜித் கேட்டான் :

Unfiled Notes Page 144இளம் பருவத்துத் தோழி 129

* நான் திரும்பி வரவே மாட்டேன்னுதானே நீ நிஜனச்சே ?* * எல்லாரும் அப்படித்தான் நிக்னச் சாங்க. நான் ." ** ք-ւք ? '' * எனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியும், நீங்க வருவீங்கன்னு." * அப்புறம் ஏன்.?." * எல்லாருமா முடிவு பண்ணிட்டாங்க என்னுேட சம்மதத்தை யாருமே கேக்கலே, உம்மா வயித்துவே நெருப்பைக் கட்டிக்கிட்டு இருந்தாங்க என் வயசுப் பொண்ணுங்களுக்கெல்லாம் விவாக மாகி, எத்தினியோ வருஷங்க ஆயிட்டிருந்தது. பொன்னும் வர தட்சி&னயும் இல்லாமே என்ஜன யாரும்."

* பொன்னும் வரதட்சிஃணயும் வாங்கிக்காம, சுஹ்ராவைக் கலியானம் செய்துக்கத் தயாரா ஒரு ஆம்பிளெகூட இல்லேன்னு சுஹ்ரா நம்பினது எதனுலே ?”

*" எனக்கு நம்பிக்கை இல்லாம இல்லே. நான் ஒரு வினுடிகூட மறக்காமத்தான் இருந்தேன். ஒவ்வொரு இரவும் ஒவ்வொரு பகலும், நான் நிகனச்சு நிஜனச் சு அழுவேன். எந்த விதமான ஆபத்தோ, நோய் நொடியோ வராம இருக்கவேண்டி நான் ஆண்டவனே தினம் தினம் வேண்டிக்கிட்டே இருப்பேன்."

* நான் சுஹ்ராவை மறந்தே போயிட்டேன்னுதானே சுஹ்ரா jడిrఈ(తా ? **

" அப்படின் ஆறு நான் நிஃனக்கவே இல்லே, ஆனுல் நீங்க ஏன் கடிதமே போடாம இருந்தீங்க?"

" போடலே. அவ்வளவுதான் . பல தடவை எழுதினேன். ஆணு அனுப்பலே.”

* நான் தினமும் கடிதத்தை எதிர்பார்த்துக்கிட்டே இருப்பேன். இன்னிக்கு வரும். நாளேக்கு வரும்னு நிகராச்சுக்கிட்டே இருந்தேன்."

* பின்னே எப்படி இந்தக் கலியாணம் நடந்திச்சி ?? * அதான் முதல்லியே சொன்னேனே ! என்னே யாருமே கேக்கஜல. அதோடகூட எத்தினி நாளுதான் வீட்டுக்குப் பாரமா இருந்துகிட்டு இருக்கறது? நான் பொண்ணு இல்லே ?"

** ... pli...? ** * கடைசியிலே வீட்டையும் தோப்பையும் அடமானம் வெச்சு, பொன்னு, பணம் இதெல்லாம் கொடுத்து, கலியானத்தை முடிச் #ff', '

* ஆணு நீ ஏன் இப்படித் துரும்பா இருக்கறே?” சுஹ்ரா ஒன்றும் பேசவில்லை.

Luf-9

Unfiled Notes Page 14530 இளம் பருவத்துத் தோழி

* சொல்லு சுஹ்ரா? ஏன் இவ்வளவு மோசமா இன்ச்சுப் GTu9G ?.’’

* கவ8லயினுலே,”

*" என்ன கவலே ? *

"* ... Oh... '

* சுஹ்ரா ? "

ஒ f s

* சொல்லு."

சுஹ்ரா குமுறிக் குமுறி அழுதாள். பிறகு அவள் மெள்ள மெள்ளத் தன் கணவனைப் பற்றிக் கூறினுள்,

* ரொம்ப முன் கோபமுள்ளவரு, அவருக்கு வேருெரு மனேவியும், ரெண்டு குழந்தைகளும் இருக்கருங்க. நான் பிறந்த வீட்டுக்குப் போயி கணக்குப் பார்த்து என் பங்கு சொத்தைக் கண்டிப்பா வாங்கிட்டு வரணும்னு, அவரு சொல்லுவாரு எனக்குத் தங்கைமார் இல்லேயா ? நான் என்ன செய்வேன் ? தான் அதுக்குச் சம்மதிக்க லேன்னு, என்னே அடி அடின் னு அடிப்பாரு, ஒரு தடவை என் வயத்திலேயே ஓங்கி உதைச் சாரு, நான் கவுந்து விழுந்தேன். அன்னிக்கு என் பல் உடைஞ்சு போயிடுச் சு. இதப்பாருங்க."

அவள் வாயைத் திறந்து காட்டினுள். அந்த வெண்மையான வரிசைகளிடையில் ஒரு காலி இடம்.

* சுஹ்ரா !”

Ձ

* அப்புறம்?"

" நான் அங்கே போன ப்பறம், இது வரை வயிறு நிறையச் சாப்பிட்டதே கிடையாது. ஒரு நிமிடமாவது மனநிம்மதிங்கறதே கிடையாது. நான் ஒரு மனேவியே இல்லே. வெறும் வேலேக்காரி. தேங்காய் நாரை அடித்துக் கொடுத்துட்டு கூலி வாங்கி வந்து, அவரு கிட்ட கொடுக்கணும். பணம் கொஞ்சம் கொPஞ்சாலும் போச்சு ; என்னே அடிக்க ஆரம்பிச்சிடுவாரு. நான் வீட்டுக்தி விலக்காகி இருந்தப்ப."

" . . .Lib - و ... **

** சேர்ந்தாப்போல நாலு நாளு”

" ... 2 h... '

* பட்டினி கிடக்கவேண்டியிருந்திச்சி. ”

இப்படியாகச் சுஹ்ரா கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சொல்லத் தொடங் கிஞள். சொல்வதற்கு அவளுக்கு நிறைய விஷயங்கள் இருந்தன.

Unfiled Notes Page 1463

இளம் பருவத்துத் தோழி

அவள் மனதில் நிறைய ரகசியங்கள் புதைந்து கிடந்தன. அவள் மனதில் செத்துப் போகணும்னு எண்ணம் பலமுறை ஏற்பட்ட துண்டு. ஆணுல் ஒரே ஒரு ஆசை மட்டும்தான் அவளுக்கு இருந்தது; ஒரு தடவை, ஒரே ஒரு முறை வந்து பாத்துட்டு, அப்பாலே சாகனும் !

* ச வைப் பத்தியே சிந்திச் சுட்டு மனசை வீணுப் புண்ணுக்கிக் காதே. வாழ்க்கை முடிஞ்சு போகல்ல; இன்னமும் இருக்குது. ஒளிமயமான எதிர்காலம் உண்டுன் னு நம்பு" என்று மஜீத் சுஹ்ரா விடம் சொன்ன போது, திண்ட பெருமூச்சு ஒன்றைத்தா னி அவள்

திலாக அணித்தாள்.

அவள் ந7 காவியின் முன் ஞல் அவனுடைய பாதங்காே அடுத்து அமர்ந்திருந்தாஸ் இவ்வாறு வெகுநேரம் அவர்கள் இருவரும், மெளனமாக, சந்திர ஒளியில் மூழ்கிக்கொண்டிருக்கும் உலகைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இறுதி!! க மஜிது சொன்னுள் :

* சுஹ்ரா, டோய்ச் சாப்பிடு, மன அமைதியோடு துரங்கு. நா ஃா 7 iš 55ư Tit. ”

" என்னுல் ஒண்னுமே முடியவில் ஆல"-சுஹ்ரா எடிந்து கொண்டான்.

* அவ்வளவு தளர்ச்சியா இருக்குதா ? "-மஜிதும் எழுந்து கொண்டான்.

* மணுே வியாதி. " * விணு அலட்டிக்காதே. போய் சொ கம்பர தூங்கு. " * நாளே எங்காவது போ வீங்கள ?" * இல்லே " " நாளேக் காஜலலே வறேன் என்ன ! " சுஹ்ரா போகத் தொடங்கினுள் , மஜீத் சொன்னுன் : “ வா. " சுஹ்ரா நிலாவின் ஒளியில் மூழ்கியிருந்த தென்னே மரங்களினூடே செல்வதைப் பார்த்துக் கொண்டே, மஜித் ஈஸிச்சேரில் சாய்ந்து கொண்டான். கையில் மண்ணெண்ணெய் விளக்குடன் உம்மா வந்தாள். மஜீத் மயங்கிச் சாய்ந்து கொண்டிருப்பதைக் கண்ட அந்த அன்புத்தாய் கேட்டாள் :

* ஏன் மகனே, நீ இங்கே தனியா இருக்கறே ?* * ஒண்ணுமில்லே. " "மகனே, அந்தச் சுஹ்ராவோட கோலத்தைப் பாத்தியா ? கிளி போல இருந்த பொண்ணு எப்படியாயிடுச்சு, எல்லாம் ஆண்டவன் செயல்.”

Luft- O

Unfiled Notes Page 14732 இளம் பருவத்துத் தோழி

மஜிதுக்குக் கோபமும் துக்கமும் ஒருசேர வந்தன : " அவளுக்கு இந்த நிகல் ஏற்பட்டது எதனுலே?"

"மகனே, நீ ஏதாவது சாப்பிட்டுட்டுப் போயி படுத்துக்க. எதுக் காகவும் விசனப்படாதே. படைச்சவன் எல்லாத்தையும் சரி பண்ணுவான். "

மஜித் அன்றிரவு உறங்கவில்லை, சுஹ்ராவும் உறங்கவில்ஆல. தோப்புக்களும் கால்வாயும் அவர்களுக்கிடையே இருந்தன. இரு பெரும் சுவர்களும் அவர்களது மத்தியில் இருந்தன. இருந்தாலும் அவர்கள் தூங்கவில்லை, வருங்காலம் பற்றிய சிந்தனையில் மூழ்கி யிருந்தார்கள். வருங்காலம். !

1 O

வெகு சீக்கிரத்திலேயே சுஹ்ராவிடம் மாறுதல்கள் தோன்ற வாரம் பித்தன. உள்ளத்தில் ஒரு புதிய ஒளி. முகத்தில் ரத்த ஓட்டமும் கண்களில் தீட்சண்யமும் ஏற்பட்டன. தலேயில் வகிடு எடுத்து சுருண்ட கரும் கூந்தலே அழகாகச் சீவி, காதுகளே மூடிக் கொண்டை போட்டுக் கொள்வாள். அண்டை அயல் வீட்டுப் பெண்கள் வியப் படைவார்கள், !

* சுஹ்ரா வந்துக்கு இப்ப ரொம்பத் தேறிட்டா. இப்ப அவ திரும்பிப் போனு அவ புருசனுக்கே அவளே அடையாளம் தெரியாது!"

கணவன் !

அவள் எப்போதும் மஜீன் வீட்டிலேயேதான் இருந்து வந்தாள். செடிகளுக்குத் தண்ணிர் விடும் விஷயத்தில் அவளும் அக்கறை காட்டி வந்தாள். மஜீதின் சகோதரிகள் சொல்லுவார்கள் : "இந்தச் செடிங்களே யெல்லாம் தண்ணிர்விட்டு வளர்த்தது நாங்கதான் தெரியுமா?"

சுஹ்ரா அந்தச் செம்பருத்தி மரத்தை சுட்டிக்காட்டிக் கேட்பாள் : ** இது ?"

" இது முதல்லேருந்தே இங்கே இருக்குதே! "

Unfiled Notes Page 148இளம் பருவத்துத் தோழி 33

சுஹ்ரா அதை ஆட்சேபிக்கமாட்டாள் : முதல்லேருந்தே எல்லாம் அங்கு இருக்கத்தானே செய்தன.

ஒரு நாள் மஜீத் அவளிடம் கேட்டான் : " சுஹ்ரா திரும்பி எப்ப போகப்போறே?"

அவளுக்கு விளங்கவில்லே.

அவள் வியப்போடு கேட்டாள் :

* 5T GRIS ? * *

* புருஷன் வீட்டுக்கு. *


அவளது முகம் சுருங்கியது. " அவரு என்னேக் கலியானம் செய்துக்கிடலியே ?."

* - för CE ? **

* நான் எங்கூட கொண்டுபோன தங்க நகைங்களேயும் சொத்தில் எனக்குள்ள பங்கையும் தான். இதிலே, தங்க நகைங்களேயெல்லாம் அவரு வித்து சாப்பிட்டுட்டாரு. இனிமே பாக்கியிருக்கறது என் பங்கு சொத்துதான். ஆணுல், அது கிடைக்க வழியில்லேன்னு அவருக்கே நல்லாத் தெரியும். " சிறிது பொறுத்து, அவள் மிகவும் தாழ்ந்த குரலில் கூறினுள் : * ஆனு இந்த கிராமத்து சனங்களுக்கு என்னெப் பார்க்கப் பிடிக்கலேன் னு நான் போயிடறேன் ! "

* சனங்களுக்கிடையே அப்படி ஏதாவது கருத்து நிலவுதா st 5 it son ? '"'

** நிலவுது போலத்தான் தோணுது, "

அவள் அழகிய ஒரு ரோஜா மலரைப் பறித்து முகர்ந்துவிட்டு த8லயில் செருகிக் கொண்டாள்.

மஜித் சொன்னுன் : “ அந்தச் செம்பருத்திப் பூவாக இருந்தால் அதிகம் பொருத்தமாக இருந்திருக்கும். ” இதைக் கேட்டுச் சுஹ்ரா சிரித்தாள். ஆயினும் அவளுடைய முகத்தில் துயரத்தின் சாயை படர்ந்தது. சற்று நேரம் கழித்து அவள் கேட்டாள் :

* இந்தச் செம்பெருத்தி-நிஜனவிருக்கிறதா ?"

மஜீத் சொன்னுன் : ** கேட்டிருக்கறேன். "

" அப்படியாஞ கொஞ்சம் பெரிய ஒன்று பத்தியும் கேட்டிருப் பிங்களே ? ??

**ஆமாம். * அரசகுமாரி சொல்லிக் கேட்டிருக்கிறேன் !"

அவர்கள் இருவருக்குமிடையே மிகவும் நெருக்கம் ஏற்பட்டது என்ருலும் மஜிதின் வாழ்க்கையில் " 7 வருடங்கள் * பற்றி அவள் எதுவும் அறிந்தவள் அல்லள். அந்த ரகசியங்களுக்குள் ஊடுருவிச்

Unfiled Notes Page 14934 இளம் பருவத்துத் தோழி

செல்ல அவள் விரும்பினுள். எல்லாவற்றையுமே அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அவனுக்கு அறிமுகமான ஆண் பெண் ஒவ்வொருவர் பற்றியும், விவரங்களே அவள் கேட்டறிந்தாள். பெண்களே ப்பற்றிச் சொல்லும்போது சுஹ்ரா கேட்பாள் : “ அவளுக்கு என்ன வயசு? நிறம் எப்படி ? அழகியா ? அவனோப்பத்தி அடிக்கடி நினேக்கறிங் களோ ? "

மஜீத் எல்லாவற்றுக்குமே பதில் அளிப்பான். இருந்தாலும் அவளுக்குத் திருப்தியே ஏற்படாது. மஜீத் சொல்லாமல் விட்டுவிட்ட விஷயம் ஏதாவது இருக்குமோ ?

* எங்கிட்ட-என்கிட்டெ, திசத்தை மட்டும்தான் சொல்லனும்-- தெரியுதா ?”

மஜித் சிரித்துக் கொண்டே சொல்லுவான் ! * நல்ல பொண்ணு போ : " * 5.jLu" | *

அவள் புருவத்தை உயர்த்துவாள். பிறகு பிறுண்டுவதற்காக கைகளே நீட்டியவாறே முன்னேறுவாள். பிறகு சிரித்துவிடுவாள்.

வெண்மையான அழகிய முத்துப்போன்ற பற்களுக்கிடையே உள்ள அந்தக் கறுப்பான காலி இடம், தேய்ந்து போயுள்ள அந்தக் கை நகங்கள் பிறண்ட வரும் அந்தப் பழைய பாவனே-மஜிதின் இதயத்தை மூடியிருக்கும் லேசான தேர் லேக் கூர்மையான ஒரு கருவி கொண்டு வலுவோடு தேய்ப்பது போல.

** இந்த மஜீதுக்கும் சுஹ்ராவுக்குமிடையே என்ன விஷயம் ?" அக்கம் பக்கத்து விட்டவர்களுக்கு அறிந்த கணும். " அந்தப் பொண்ணு புருசங்காரன் வூட்டுக்கு இன்னும் ஏன் போ கலே? உம், இதெல்லாம் ஆண்டவனுக்குப் பொறுக்காது ! "

மஜிதும் சுஹ்ராவும் பரஸ்பரம் தங்களுக்கிடையே பேசிக்கொள்வது பண்பாட்டுக்கு முரணுன செயல். "ஆகாயம் இடிந்து விழுந்துடாது? அவளோட புருசன் அடிச்சுப் போட்டா என்ன வந்திடுச்சாம்? ஒரு வாட்டி அடிக்கறபோது பல்லு போயிருக்கும். இருந்தாலும் கட்டிய Suf0ు ? **

* சுஹ்ரா " ஒரு நாள் மஜித் சொன்னுன் : ** நம்மைப் பத்தி அக்கம் பக்கத்து வீட்டுக்காரங்க என்னென்னமோ பேசிக்கருங்க! "

* அதுக்காக?*

* ஒண்ணுமில்லே. சுஹ்ரா, சாக்கிரதையா இருக்கணும். பெண் ணுல்லே பெயருக்குக் களங்கம் ஏதும் உண்டாகாமே பார்த்துக் கனும், s

Unfiled Notes Page 150இளம் பருவத்துத் தோழி 135

* ஓ ! எனக்குக் களங்கம் ஏற்படட்டும் ! என் ஆன்மாவுக்கும் களங்கம் ஏற்படட்டும். வேறே எங்கேயும் இல்லேயே?"

அவளுடைய கண்கள் நிறைந்தன. உடனே ஏதாவது சொல்லியாக வேண்டும் என்று மஜிதுக்குத் தோன்றியது. சுஹ்ராவைப் பற்றிய முடிவு அது. ஆணுல் எப்படிச் சொல்வது?

சுஹ்ராவுக்குக் கொடுப்பதற்கு அவனிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா ? - - - வீடில்&ல. சம்பாத்யமும் கிடையாது, அவன் சொன்னுன் : * சுஹ்ரா, உன் புருஷன் வீட்டுக்கு இனிமே போகவேணும்."

** இல்லே. * மஜீத் உம்மாவிடம் விவரங்களைச் சொன்னுன், வெகு நேரத்துக்கு அவள் ஏதுமே பதிலளிக்கவில்லை. இறுதியில் உம்மா தன் கருத்தை வெளியிட்டாள் , மஜித் சுஹ்ராவை மணந்து கொள்வது நல்லது தான். ஆணுல் மஜிதின் இரு சகோதரிகள், மணப்பருவத்தை கடந்து நிற்கிருfகளே ?

"நம்மகிட்ட காசு பணமேதுமில்லேதான். ஆணுலும் மானம் மரியாதை பார்க்க வேணுமா ? என் மவன் எங்களுச்சியும் போயி மாப்பிள்ளை தேடிக் கொண்டாரனும், கொஞ்சம் பொன்னும் பணமும் சேர்க்கணும். சீதனம் கொடுக்கணுமல்ல ? இந்த ரெண்டு பொண்ணுங் களேயும் யாரு கையிலாச்சும் ஒப்படைச்சுட்டு, பிறவு என் மவன் கலியாணம் கட்டிக்கிடலாம் ! *

மாப்பிள்ளை தேடிப் பிடிச்சாப் பத்தாது; பொன்னும் சீதனமும் கொடுக்கறதுக்கான வழியும் கண்டுபிடிக்கணும். மஜீத் கேட்டான் : * சீதனம் வாங்கிக்காம யாரும் கலியாணம் செஞ்சுக்கிட மாட்டாங்களா ?”

* யாரு இருக்காங்க மவனே ? இல்லாட்டிப் போனு, ஏதாவது கூலிக்காரனுே கிறிஸ்தவனு மாறினவனுேதான் கிடைப்பான். நமக்கு அது போதுமா ?.காதிலும் கழுத்திலும் இடுப்புக்குமாவது பொன்னு பூட்டித்தான் அனுப்பனும் !"

மஜிதின் சகோதரிகளின் நான்கு காதுகளிலுமாக மொத்தம் 42 துக்ளகள் இருக்கின்றன. அநாவசியமாக ஏன் இவ்வாறு குத்தித் துளையிடவேண்டும்? கழுத்திலும் இடுப்பிலும் பொன்னுபரணம் பூட்டிக் கொள்ளாவிட்டால் குடியா முழுகிவிடும்? சீதனம் என்பதே இல்லாமல் இருக்குமானுல் .

'உம்மா ! இந்தக் காது குத்து இதெல்லாம் இல்லாம இருந்தா எவ்வளவு நல்லா இருந்திருக்கும் ! நம்ம சமூகத்திலே மட்டும்தான்

Unfiled Notes Page 151136 இளம் பருவத்துத் தோழி

இந்த அசிங்கமான ஏற்பாடுங்க-அசிங்கம் பிடிச்ச வரதட்சி&ண, விகித்திரமான ஆடை ஆபரணங்க.My ve

உம்மாவும் வாப்பாவும் எதுவுமே சொல்லவில்லே, தொடர்ந்து மஜித் கேட்கவுமில்லே. அவர்களேக் குறை சொல்லி என்ன பயன்? அந்தத் தலைமுறையின் பழக்கவழக்கங்களுக்கு ஏற்ப அவர்கள் அதை யெல்லாம் செய்தார்கள். அது அவசியமா? அணுவசியமா ? என்றெல்லாம் அவர்கள் யோசித்துப் பார்க்கவேயில்லே. வழிவழி வந்த ஆசாரங்களிலிருந்தும் பழக்க வழக்கங்களிலிருந்தும் அணு வளவேனும் பிசகி நடப்பது என்பது சிரமம்தான். ஆணுல் அதற்குத் தேவையான சூழ்நிலை இப்போது இல்லையே.

மஜிதுக்கு இரவு உறக்கம் என்பதே இல்லாமல் போய்விட்டது. எப்போதும் சிந்தனே தான். சகோதரிகளே எப்படியாவது நல்ல முறையில் திருமணம் செய்து கொடுக்கவேண்டும். இளமையின் முழுமையோடு அவர்கள் உள்ளனர். ஆசைகளும் இச்சைகளும் அவர்களுக்கு இருக்கின்றன. உடுக்க உடைகளில்லே ; உண்ணவும் . பலவீனத்தைத் தோற்றுவிக்கக்கூடிய நிமிடங்கள் பல இருக்கத் தானே செய்கின்றன? தவருண பாதையில் ஒரடி வைத்தாலும்.?

மஜீதின் கவலைகள் அதிகமாயின. பல காரியங்களேச் செய்து முடிக்கவேண்டும் என்று அவன் விரும்பினுன். வீட்டின் மேல் உள்ள கடனத் தீர்க்கவேண்டும். சகோதரிகளேத் திருமணம் செய்து கொடுக்க வேண்டும். பெற்ருேருக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கக்கூடிய காரியங்களேச் செய்து முடிக்கவேண்டும். அவர்கள் வயதானவர்கள்; எந்த நிமிடமும் மரணத்தின் பிடியில் அவர்கள் சிக்கிக் கொள்ளக் கூடும். அவர்களுடைய வாழ்க்கையைச் சுகம் நிரம்பியதாகச் செய்ய வேண்டும்.

சுஹ்ராவைக் கலியாணம் செய்துகொள்ளவேண்டும். பிறகு அவளுடைய சகோதரிகளும் தாயும் உள்ளனர்; அவர்களுக்கும் ஏதாவது ஒரு வழி பிறக்க வகை செய்யவேண்டும். ஆணுல் என்ன செய்வது? எல்லாவற்றுக்குமே பணம் வேண்டுமே? எதையாவது ஒன்றைத் தொடங்கினுல் அதைத் தொடர்ந்து போய்ச் செய்ய முடியும். ஆயினும் எந்த ஒரு பணியையும் துவக்குவதில் தானே சிரமம் கையில் பணமில்லாமலும உதவிக்கு யாருமே இல்லாமலும் இந்த உலகத்தில் எவரும் எதையும் செய்தது கிடையாது.

ஆணுல் உம்மாவின் கருத்து வேருக இருந்தது. தொலைவில் உள்ள நகரங்களில் தயாள குணமுள்ள முஸ்லிம் செல்வந்தர்கள், நிறையப் பேர் இருக்கிருர்கள். இவர்கள் சமுதாய வளர்ச்சிக்கென பற்பல

Unfiled Notes Page 152இளம் பருவத்துத் தோழி 37

நல்ல காரியங்களேச் செய்து வருகிருர்கள். திக்கற்ற அணுதை யுவதி களுக்கு மணம் செய்து வைத்தல், வேலையில்லாதோருக்கு வேலே தேடித்தருதல், இலவசக் கல்வி போதனைக்கெனப் பள்ளிக்கூடங்களே அமைத்தல், அகதிகளேயும் உடல் ஊனமுற்ருேரையும் வைத்துப் பராமரிப்பதற்கான அணுதை இல்லங்களே நிறுவுதல்-இப்படியாகப் பல நற்பணிகளே அவர்கள் செய்து வருகிருர்கள் என்று உம்மா சொன்னுள். " மவனே, நம்ம நிலைமை அவங்களுக்குத் தெரிஞ்சாப் போதும். மிச்சமெல்லாம் அவங்களே பாத்துக்கிடுவாங்க. எனக்கு நல்ல நம்பிக்கை இருக்குது. அந்தப் பக்கிரி தான் எல்லாம் சொன்னுனே !”

ஏதோ ஒரு வழிப்போக்கன் இப்படிச் சொல்லி வைத்திருக்கிருன், * தொலைதூர முள்ள நகரங்களில் செல்வந்தர்க ளெல்லோரும் உதார குணமுள்ளவர்கள் " என்று

அச்சமும் திகிலும் சூழ மஜீத் புறப்படத் தடிாரானுன், எங்காவது சென்று ஏதாவதொரு வே&லயில் அமர்ந்தே ஆகவேண்டும்.

" நான் போயிட்டு சீக்கிரம வந்திடறேன் "-மஜித் சுஹ்ராவிடம் விவரமெல்லாம் சொன்னுன் : "நான் எல்லோரையும் உங்கையிலே தான் ஒப்படைச்சுட்டுப் போறேன் ! "

" நீங்க வர்றதுவரை, நான் பத்திரமாய் பாத்துக்கறேன். கவலேப் படாதீங்க “-சுஹ்ரா பொறுப்பேற்ருள். மஜீத் உறுதியான ஒரு நோக்கத்தோடு புறப்படலானுன் ,

ஒரு நாள் மாலேயில் மேற்குத்திசை தொடுவானத்தில் தங்க மேகங்கள் மின்னிக் கொண்டிருந்தன. அவனுடைய பெட்டி படுக்கைகளேச் சுமந்துகொண்டு ஒரு பையன் பஸ் ஸ்டாண்டுக்குச் சென்ருன், மஜித் எல்லோரிடமும் விடைபெற்றுக் கொண்டான்.

வாப்பா சொன்னுர் : " எனக்குக் கண்பார்வை மங்கிக்கிட்டே போகுது, ஒரு மூக்குக் கண்ணுடி வாங்கிட்டு வரயா ?-- இல்லே!"

* கொண்டு வறேன்" என்று சொன்ன மஜீது தன்னுடைய அறைக்குள் சென்றன். நீர் நிறைந்த கண்களுடன் சுஹ்ரா மகிழ்ச்சி யுடன் நின்று கொண்டிருந்தாள்.

* ஒண்னு சொல்லட்டுமா ?”-அவள் சொன்னுள்.

மஜித் முறுவல் பூத்தான்.

* சொல்லு, அரசகுமாரி, சொல்லு, "

வந்து-"

Unfiled Notes Page 15338 இளம் பருவத்துத் தோழி

மேற்கொண்டு வாக்கியத்தை பூர்த்தி செய்ய இயலவில்லை; அந்தச் சமயத்தில் மோட்டார் காரின் ஹார்ன் ஒலி கேட்டது. உம்மா வாயிற்படியில் தோன்றினுள்.

* மவனே, சீக்கிரமாப் போ. வண்டி போயிடும்! " மஜீத் இறங்க எண்ணினுன் சுஹ்ராவுடைய கண்கள் நிறைந்து நீர் தாரை தாரையாக ஓடியது, மஜித் கேட்டான் :

* நான் போய் வரட்டுமா ?” அவள் சிரம் தாழ்த்தி அனுமதி தந்தாள். புதிர் நிறைந்த வருங்காலத்தை எதிர்நோக்கி மஜித் இறங்கினுன் , வாயிற்படிக்குச் சென்றபோது தான் கண்ட சுஹ்ராவின் நிலயும் வீட்டின் தோற்றமும் மனதிலிருந்து ஒருக்காலும் அழியாத சித்திரங் களாகப் பதிந்துவிட்டன.

பல மாதங்களுக்குப் பிறகும் அந்தச் சித்திரம்தான் மஜிதின் கண் முன்னே ஓடியது.

11

சுஹ்ராவைத் திருமணம் செய்துகொள்வது, அதற்கு முன்பாக சகோதரிகளுக்குக் கணவன்மார்களேத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பது, சீதனத்துக்கும் ஆபரணங்களுக்கும் தேவையான தொகை சேர்ப்பது ஆகியவற்றுக்கு ஏதாவது ஒரு வேஃல செய்தே ஆகவேண்டும். ஆணுல். நிராசை தான் அவனே எதிர்கொண்டழைத்தது. எங்குமே வேலை கிடைக்கவில்லை. வேலே காலி இருந்தாலும் சிபார்சுக்கு ஆள் தேவையாயிருந்தது. லஞ்சம் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. பரீட்சை பாஸ் செய்த சர்டிபிகேட் தேவையாக இருந்தது. இவை எதுவு மில்லாமல் வேலே கிடைப்பது சுலபமான காரியமல்ல, இருந்தாலும் அவன் அயராமல் முயன்றுகொண்டே யிருந்தான். பல நகரங் களிலும் சுற்றிச் சுற்றி அலைந்தான். சொந்த ஊரிலிருந்து 1500 மைல் தொலைவில் உள்ள பெரும் பட்டினம் ஒன்றை, மஜித் சென்றடைந்தான், இதற்கிடையே நான்கு மாதங்கள் ஓடி விட்டன.

Unfiled Notes Page 154இளம் பருவத்துத் தோழி 139

அங்கு அவனுக்கு ஒரு வேலே கிடைத்தது. சிரமமான வே&ல யல்ல. வருமானமும் கூடுதலாகவே கிடைத்தது. ஒய்வின்றி உழைத்தால் போதும். நூறு ரூபாய்க்கு 40 ரூபாய் விதம் கமிஷன் கிடைக்கும். கம்பெனிச் சொந்தக்காரனே உறுதிமொழி அளித்திருந் தான் ,

கம்பெனிச் செலவில் சைக்கிள் உண்டு ; அதில் சாம்பிள்களே ஏற்றிச் சென்ருல் போதும், கம்பெனிக் கட்டடத்திலேயே, இருக்க இடமும் கிடைத்தது.

இப்படியாக மஜித் வேலைக்குச் செல்லவாரம்பித்தான். சிறிய ஒரு தோல் பெட்டியில் சாம்பிள்களே அடுக்கி வைத்துக்கொண்டு, ஆர்டர் புத்தகங்களேயும் எடுத்துக்கொண்டு அவன் சைக்கிளில் கிளம்புவான். நகர மெல்லாம் சுற்றி ஆர்டர்களைப் பெற்றுக்கொண்டு மகிழ்ச்சி பொங்க அந்தியில் அவன் இருப்பிடம் திரும்புவான்.

இப்படி ஒரு மாதம் ஓடிற்று. சகல செலவும் போக, மஜித் வீட்டுக்கு நூறு ரூபாய் அனுப்பிக் கொடுத்தான். வாப்பாவுக்கு வெள்ளெழுத்துக் கண்ணுடியும். சுஹ்ராவுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் உடைகளுக்கான தொகையும்கூட அவன் அனுப்பியிருந்தான்,

மற்றும் ஒரு மாதம் ஓடியது. அடுத்து வருங்காலத்தில் என்ன ஏற்படப் போகிறது என்பது யாருக்குமே நிச்சயமில்லையல்லவா? கெடுதல்களே யாருமே எதிர்பார்ப்பது கிடையாது. மஜீத் எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லே. ஆயினும் எதிர்பாராத வகையில் திடீரென நடக்கக்கூடாத ஒரு சம்பவம் நடந்துவிட்டது.

அன்று திங்கட்கிழமை , மஜிதுக்கு நன்ருக நினைவிருக்கிறது; நல்ல உச்சி வேளே. வழக்கம்போல சூட்கேஸை சைக்கிளின் விளக்கு மாட்டும் கொக்கியில் மாட்டிவிட்டு, கடலோரம் உள்ள தார் போட்ட ஜன சந்தடியில்லாத பாதை வழியே அவன் போய்க் கொண்டிருந்தான். செங்குத்தான இறக்கம் ஒன்று அங்கு உண்டு. நல்ல வேகத்தோடு அவன் சைக்கிளே ஒட்டி வந்தான். பெட்டி குலுங்கிக் குலுங்கி, அதன் பிடிவிட்டு சக்கரத்தினிடையே சிக்குண்டு வீழ்ந்தது. மஜித் சைக்கிளிலிருந்து கம்பி அழிகளில் தூக்கியெறியப் பட்டு கீழேயிருந்த ஆழமான சாக்கடையில்.

குன்று ஒன்று, உடலின்மேல் இடிந்து வீழ்ந்ததுபோல, ஏதோ ஒடிந்து விழுந்த வலியுடன் உள்ள ஒரு நினேவு. தன்னிடமிருந்து எதுவோ அறுத்துத் துண்டிக்கப்பட்டு மாற்றப்பட்டுள்ளது. எல்லா:ே இருளில் மறைந்து விடுகின்றன. எல்லாமே, மறதி என்னும் இருவரில்.

Unfiled Notes Page 155140 இளம் பருவத்துத் தோழி

புயல் வீசும் இரவிலே தோன்றும் இடி மின்னல்போல எப்போதாவது நிஜனவின் வெளிச்சம் தெரியும். தாங்கவியலாத வலி. மருந்துகளுடைய நெடி, ஆட்கள் வேதனே தாளாமல் அரற்றும் ஒலி. உயிருள்ள நீண்டு உருண்ட ஏதோ ஒன்று, வாயின் வழியாகத் தொண்டைக்குள்ளே இறங்குகிறது. வயிற்றில் சூடான திராவகம் நிறைகிறது. இப்படியெல்லாம் ஒரு தோற்றம். இத்தகைய அனுபவங்களிலேயே பயுகங்கள் கழிந்து கொண்டிருக் கின்றன !

நினவுகள் தொஃலவிலேயே உள்ளன. எதுவும் தெளிவாக இல்லை. வெண்மையான புகைபோல, வெண் மேகங்களைப்போல நினேவுகள், மஜீதிடமிருந்து தொலைவில், மிகமிகத் தொலேவில் செல்லத் தொடங்கு கின்றன. எல்லாமே மறதியில் சென்று மறையப் போகின்றனவோ ? இல்லே வாழ வேண்டும் . வாழ்க்கை ! தாங்கவொண்ணு எரிச்சலும் வேதனேயும். ஆயினும் வாழ வேண்டும் மஜித் முயற்சி செய்தான், தன்மீது அமர்ந்துள்ள மறதி என்னும் குன் றை, முழு வலுவையும் பிரயோகித்துக் தூக்கிக் கவிழ்ப்பதுபோல. வலியுடன் கூட நினைவும் தெளிவாக வர ஆரம்பித்தது.

அவன் நீண்ட பெருமூச்சு விட்டான். மெதுவாகக் கண்களேத் திறந்தான். நீண்டு நிமிர்ந்தவாறு கிடந்தான் அவன். கழுத்துவரை வெள்ளேப் போர்வை ஒன்று போர்த்தப்பட்டிருந்தது. ஆஸ்பத்திரி ! அவனுக்கு நினேவு திரும்பிவிட்டது.

தீவிரமான தாங்கவொண்தை வலி வலது நெற்றியில் தீப்பற்றி யெறிவதுபோல. விண்விண்னென்று மண்டைவரை வேதனே, வலி. கையால் தடவினுன், இடுப்பில் நிறையத் துணிகள் சுற்றிக் கட்டப்பட்டுள்ளன,

மஜித் வலது காலத் தேடிப் பார்த்தான். எலும்புகளினூடே ஒரு ஜில்லிப்பு ஊடுருவிப் பாய்ந்தது.

சூன்யம் ! அவனுக்கு பிரமிப்பு! வியர்த்துக் கொட்டியது. நினேவு மங்குவது போல் தோன்றியது. தனது வலது காலின் ஒரு பகுதி என்றென் றைக்குமாக விடுபட்டுப் போயுள்ளது! படுத்தபடியே ஆழம் காணவியலாத ஒரு குழிக்குள் வீழ்ந்துவிட்டதுபோல. உலக மெல்லாம் சுற்றுகின்றதோ ?

அவன் மறுபடியும் தேடிப் பார்த்தான், வெறுமை! கீழே ஒன்று மிருக்கவில்லை. சகிக்க முடியாத வேதனை சுஹ்ரா முதல் முத்தம் ஈந்த வலது கால் 1 ஐயோ அது எங்கே போயிற்று !

Unfiled Notes Page 156இளம் பருவத்துத் தோழி 141

கண்கள் திறந்திருந்தன. கன்னங்களின் வழியே சூடான நீர் ஓடிக்கொண்டேயிருந்தது. படுக்கையின் அருகே டாக்டரும் நச்ஸ"ம் கம்பெனி மானேஜரும் வந்தார்கள்.

மஜிதின் நெற்றியில் தண்ணென்ற தமது கையை வைத்தபடி கம்பெனி மானேஜர் மெதுவாகக் குனிந்தார். * மிஸ்டர் மஜித், நான் மிகமிக வேத&னப்படுகிறேன். நீங்கள் வருத்தப்படலாகாது. *

சுஹ்ரா 重量

" என்ன மஜித் ?"

* நீ ஏன் உம் கொட்ட&ல ? ?

" நான் " உம்" போட்டுகிட்டுத்தானே இருக்கறேன் : ஆமாம், பையன் ஏன் என்?ன நீ*ன்னு கூப்பிடறே?"

மஜித் துடித்தான். " சுஹ்ரா " " என்று அலறியவாறே திடுக்கிட்டு விழித்துக்கொண்டான்.

64 பகல்களும் 64 இரவுகளும் கழிந்தன. தன் கனவிட உயர மானதொரு கைத்தடியின் உதவியோடு மஜித், கம்பெனி மானேஜர் உடன் வர, ஆஸ்பத்திரியின் கேட்டைக் கடந்து மக்கட் கும்பல் நிறைந்த தெரு வீதிக்கு வந்தான். கம்பெனி மானேஜர் மஜீதிடம் 50 ரூபாய் கொடுத்துவிட்டுச் சொன்னுர் :

* இனிமே நீங்க ஊரிலே உங்க வீடுபோய்ச் சேர்ந்திடுங்க, உங்களுக்கு இப்படி ஒரு நிலேமை ஏற்பட்டது கண்டு நான் ரொம்ப விசனப்படறேன். *

மஜீத் வாய்விட்டு அழுதான் : அவன் சொன்னுன் :

" என் சகோதரிங்க திருமணப் பருவம் கடந்தும் வீட்டிலேயே இருந்துகிட்டு இருக்கருங்க, பெத்தவங்களுக்கு ரொம்ப வயசாயிடுச்சி. இருந்த சொத்துகளெல்லாம் கடனிலே மூழ்கிக் கிடக்குதுங்க, என்&னப் பெத்தவங்களுக்கு நான் ஒரே ஒரு ஆம்புளப் புள்ளெதாங்க. வீட்டுக் கஷ்டங்களுக்கு ஒரு பரிகாரம் தேடாம, அங்கே போறதுக்கு எனக்கு விருப்பமில்லே. அதோட இப்படி ஒரு நொண்டிக் கோலத் தோடே. நான் அங்கே போயி அவங்களுக்கு ஒரு பாரமா இருப் பானேன் ?"

** இனிமே என்ன செய்யறதா உத்தேசம் ?”

" எனக்கே நிச்சயமா ஒண்ணும் தெரியலே."

" என் கம்பெனியிலே உங்களுக்குத் தகுந்த மாதிரி-உங்களாலே கிளார்க் வேலை செய்ய முடியுமா ?."

* முடியாதுங்க. நான் கணக்கிலே ரொம்ப மோசமுங்க."

Unfiled Notes Page 15742 இளம் பருவத்துத் தோழி

இப்படியாக மஜித் மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டான். அவன் 40 ரூபாய், வீட்டுக்கு அனுப்பினுன் , கூடவே ஒரு கடிதமும். வலது காலே இழந்த விவரத்தை அவன் குறிப்பிடவேயில்லே. ' உடம்பு சுக மில்லாமே இருந்தேன். அடுத்த கடிதம் கிடைக்கும் வரை கடிதம் ஏதும் அனுப்ப வேண்டாம்" என்று மட்டுமே அதில் எழுதி யிருந்தான்.

மஜீத் மீண்டும் வேலே தேடும் முயற்சியைத் துவக்கினுன் . இரண்டு கைகளாலும் தடியை ஊன்றிப் பிடித்துக்கொண்டு, ஒற்றைக்காலில் சாய்ந்தவாறு குதித்து குதித்து..நாலடி வைத்ததும் நிற்பான். மறுபடியும் நடப்பான். இப்படியே ஓரிரு மாதங்கள் கழிந்தன. நிலையாக ஓரிடத்திலும் தங்கவில்லை. கிடைத்தவிடங் களில் படுப்பான்.

இறுதியில் நகரத்தில் உள்ள தணிகர்களேப் பார்த்து உதவி கோரலாம் என்று கருதி விசாரித்ததில், ஒரு கான் பகதூர்தான் மிகவும் தயாள குணமுடையவர் என்று கேள்விப்பட்டான். நகரத்தில் உள்ள மிகப்பெரும் மாளிகைகள் யாவும் அவருடையது தானும். தங்கக் கட்டிகளும் மற்றவைகளும் அவருடைய நிலவறையில் பூஞ்சக்காளன் பிடித்துக்கொண்டு கிடப்பதாக மக்கள் பேசிக் கொண்டார்கள். சர்க்காரில் செல்வாக்குள்ள ஆசாமி அவர். சமீபத் தில்தான் பத்தாயிரக்கணக்கில் ரூபாய் செலவழித்து அவர் கவர்ன ருக்கு ஒரு விருந்து கொடுத்திருந்தார். அவரால் எதுவும் சாத்தியம். எதுவும் !

ஆணுல் வாயில் காவலர் மஜீதை உள்ளே விடவில்லை. தினமும் அவன் அந்த மாளிகை வாயிலில் போய் நிற்பான். இப்படியாக ஒரு வாரம் சென்றது. இறுதியில் காவலாளிகளுக்கே அவன் மீது இரக்க மேற்பட்டது. கான் பகதூரின் சன்னிதானத்துக்கு அவன் அழைத்துச் செல்லப்பபட்டான். மஜீத் சலாம் வைத்தான். ஒரு முஸ்ல்மான் மற்ருெரு முஸல்மானேப் பார்த்தால் அஸலாமு அலேகும்" என்று சொல்லவேண்டும் என்று இருக்கிறது. மஜீத் சொன்னுன். ஆணுல் கான் பகதூர் என்ன காரணத்தாலோ தெரிய வில்லை, சலாம் திருப்பவில்லே, அது காதில் விழுந்ததாகக் கூட அவர் காட்டிக்கொள்ளவில்லை. கான் பகதூருக்கு சுமார் 50 வயது இருக்கும், வெள்ளே வெளேர் என்று உருண்டு திரண்ட உடல்வாகுடன் அவர் காணப்பட்டார். கல் பதிக்கப்பெற்ற தங்க மோதிரங்கள் மினுக்க, தாடியைத் தடவியவாறே மஜீதின் துயரமிகு கதை முழுவதையும் " உம் * கொட்டிக்கொண்டு அவர் செவி

Unfiled Notes Page 158இளம் பருவத்துத் தோழி 143

மடுத்தார். கடைசியில் கான் பகதூர் சொன்னுர் : “ நம்முடைய சமுதாயத்தில் திருமரைத்துக்கு வழியற்ற பெண்கள் நிறையப்பேர் இருக்கிறர்கள், உணவுக்கு வழியில்லாதவர்களும் நிறையப் பேர் உள்ளனர் என் ல்ை சாத்யமானவைகளே யெல்லாம் நான் எப்போதுமே, எல்லோருக்குமே செய்து வருகிறேன். சொல்? இதற்கு மேல் நான் வேறேன்ன செய்ய முடியும்?

மஜித் எதுவும் சொல்லவில்லே. சமுதாய முன்னேற்றத்துக்கென, கான் பகதூர் தான் செய் திருக்கும் மகத்தான காரியங்களையெல்லாம் விவரமாகச் சொன் ஞர். அவர் 4 பள்ளிவாசல்களே நிறுவியுள்ளார். ஏ3னய கோடீஸ்வரர்கள் எல்லோரும் ஒவ்வொரு பள்ளிவாசல் வீதம்தான், கட்டியுள்ளனர். இதுவும் போதாமல் அவர் ஒரு பள்ளிக்கூடம் கட்டுவதற்கென சமுதாயத்துக்கு ஓர் இடத்தையே தானமாக வழங்கியுள்ளார். அங்கு ஒரு கட்டடம் கட்டி வாடகைக்கு விட்டிருந்தால், அவருக்கு மாதம் தோறும் நிறைய வாடகை கிடைத்திருக்கும் அல்லவா ? சமுதாயத்துக்காக, ஒவ்வொரு ஆண்டும் எவ்வளவு பணம் என்று நஷ்டப்படுவது?

" இதற்கும் மேல் நான் செய்ய வேண்டியது ஏதாவது இருக் கிறதா ? சொல்?"

மஜீத் ஒன்றுமே பேசவில்லே. கான் பகதூர், மஜிதின் கால் ஊனமாகி விட்டதற்காகவும். தமது அனுதாபத்தைக் தெரிவித்துக் கொண்டார். ' விதி அல்லாமல் வேறு என்ன சொல்லுவது?"

மஜித் பேசவேயில்க்ல. அவன் அந்த நீண்ட தடியை ஊன்றிக் கொண்டு, மனச்சுமையோடு சலாம் சொல்லிவிட்டு மெதுவாக வெளி யேறினுன் , வாயில்படி கடக்கவிருக்கையில், கான் பகதூர், ஒரு வேலேயாளிடம் ஒரு ரூபாய் கொடுத்தனுப்பினுர்.

* அதை எங்கிட்டத் தந்ததாகச் சொன்னுப் போதும். நீங்களே எடுத்துக்குங்க.” என்று அந்த வே&லயாளிடம் சொல்லிவிட்டு மஜித் அகன் ருன்,

அந்த ரூபாயை மஜித் ஏன் வாங்கிக்கொள்ள வில்லே ? அந்தக் கோடீஸ்வரனிடம் தினந்தோறும் அநேக ஆயிரம் சாதுக்கள் யாசகத்துக்குப் போகிருர்கள் என்பதும், அவர்களுக் கெல்லாம் அவர் தானம் கொடுக்கிருர் என்பதும் மஜிதுக்குத் தெரியாதா என்ன ? அவன் ஒரு கோடீஸ்வரனுக இருக்கும் பட்சத்தில், என்ன செய்திருப்பான்?

Unfiled Notes Page 159இளம் பருவத்துத் தோழி 145

12

சுஹ்ராவைக் காண மஜிதுக்கும் ஆவல் பொங்கியது. 1,500 மைல் தொலைவில் இருந்த மஜித் சுஹ்ராவைப் பார்ப்பான் ; அவள் இரு முவதைக் கேட்டான் ; அவளுக்கு ஆறுதல் மொழிகள் கூறித் தேற்றுவான் !

* சுஹ்ரா, இப்ப எப்படியம்மா இருக்குது? நெஞ்சுவலி இருக்குதா ?"-இப்படிக் கூறிவிட்டுக் கழுவி வைத்த கிண்ணியைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பான்,

இரவு உறங்கப் போகையில் சுஹ்ராவிடம் சொல்லுவான்: "தூங்கு, தூங்கென் சுஹ்ருதே தூங்கம்மா !”

ஆணுல்.மஜித் பார்ப்பது, நட்சத்திரங்கள் கண்சிமிட்டும் நீல வானம்தான்.

இப்படியிருக்கையில் மற்ருெரு கடிதமும் வந்து சேர்ந்தது. கையெழுத்து சுஹ்ராவுடையது அல்ல. வேறு யாரையோ விட்டு, உம்மா எழுதச் சொல்லியிருக்கிருள், அதைப் படித்தபோது நகரத்தின் பேரிரைச்சல் அப்படியே பட்டென நின்றுவிட்டது போல மஜிதுக்குத் தோன்றியது.

* பிரியமான என் மவன் மஜித் படித்தறிய வேண்டி, சொந்த உம்மா எழுதிக் கொண்டது. முந்தா நாள் அதிகாலை நம்முடைய சுஹ்ரா நம்மைவிட்டுப் போய்விட்டாகீர் அவளுடைய வீட்டில், என் மடிமீது தலே வைத்தவாறே அவளது உயிர் பிரிந்தது. எங்களுக் கெல்லாம் இருந்து வந்த துணையும் உதவியும் அவளோடு போய் விட்டன. இனி, ஆண்டவனுக்கு அடுத்தபடியாக நீதான் இருக் கிருய்.

மகனே ! போன மாதம் 30ஆம் தேதி, நம்முடைய வீட்டையும் தோப்பையும் கடன்காரர்கள் ஜப்தி செய்து, எடுத்துக் கொண்டு விட்டார்கள். வீட்டை உடனே காலி செய்யும்படி, அவர்கள் வற்புறுத்துகிருர்கள், இந்த இரண்டு வளர்ந்த பெண்களேயும், உடல் நலமில்லாத வாப்பாவையும் அழைத்துக் கொண்டு நான் எங்கே போவேன்?

மகனே ! நான் தூங்கிப் பல நாட்கள் ஆகின்றன. உன் சகோ தரிகளை ஒத்த வயதுடையோர் எல்லோரும், மூன்று நான்கு குழந்தை களுக்குத் தாயாகி விட்டார்கள் நடக்கக் கூடாதது ஏதும் நடந்து அவப் பெயர் ஏற்பட்டு விட்டால்.

Unfiled Notes Page l61l6 இளம் பருவத்துத் தோழி

அருமை மகனே இங்கே இருப்பவர்கள் ஈவு இரக்கமில்லாத வர்கள். நானும் வரப்பாவும் எவ்வளவோ மன்ருடியும் உடனே வேறு இடத்துக்குப் போய்விடுமாறு ஜப்தி செய்தவர் கட்டாயப் படுத்துகிருர், நம்ம சாதியைச் சேர்ந்த பணக்காரர்கள் அங்கு இருப்பார்களே? அவர்களிடம் சொன்னுல் ஏதாவது ஒரு வழி காட்ட மல் இருக்கமாட்டார்கள்,

என் மகனே சுஹ்" இருந்தபோது, எனக்குச் சற்றே ஆறுதலாக இருந்தது. இ} ன்டு மாதமாகவே அவள் உடுத்த 1:டுக்கை தான். காசநோய், இறப்பதற்கு முன்னுல் அவள் உன் பெயரைத்தான் சொன்னுள் : நீ வந்துவிட்டாயா வந்துவிட்டாயா என்று பலமுறை கேட்டாள் எல்ல7 ம் ஆண்டவனின் செயல்! "

கடிதத்தைப் படித்து முடித்தபோது சுஷ்ற7 வைக் கடைசியாகப் பார்த்த காட்சி ட்ஜிதின் நினவினூடே ஓடியது. மக்கள் நடமாட்டம் இல்லாத நிசப்தமான தர்சு பூமியின் பரந்த பண்ணில் நிறுவப்பட்ட ஒரு சிலேபோல, மஜீத் அமர்ந்து நினவு கூர்த்தான். சுஹ்ராவின் வாழக்கை வரலாற்றிலே ஒவ்வொரு 5 ட்டையும் ஆதியோடு அந்தமாக !

எங்கே முடிவு ?

அன்று அவன் பீட்டில் விடைபெற்றுக் கொண்டு வேலே தேடப் புதப்படத் தயாராகிக் கொண்டிருத்த ன் அவள் ஏதோ சொல்ல ஆரம்பித்த7ள் ; அதை முடிப்பதற்குள்ளாக மோட்டா ரின் ஹார்ன் ஒலி கேட்டது. உ:07 உள்ளே வந்தாள். அவன் முற்றத்தில்

இறங்கிஞன். தோட்டத்து வழியே படியிறங்கினுன்.திரும்பி நோக்கினுன்.

மேற்கே தொடுவானத்தில் தங்க மேகங்கள் பிரகா சித்துக் கொண் டிருந்தன. மரங்களும், வீடும், தோட்டமும் இளம் மஞ்சள் வெய் யிலில் மூழ்கிக் கொண்டிருந்தன.

சகோதரிகள் இரண்டு முகங்களே மட்டும் வெளியே நீட்டியவாறு, கதவின் மறைவிலே.வாப்பா, சுவரில் சாய்ந்தவாறு வரா ந்தாவில் .உம்மா முற்றத்தில்.சுஹரா நிறைந்த கண்களுடன் அந்தச் செம்பருத்தி மரத்தைப் பிடித்தவாறு தோட்டத்தில்.

அவள் சொல்ல விரும்பியது அப்போது அவளது உதடுகளில் இருந்துகொண்டிருந்திருக்கும் !

சுஹ்ரா சொல்ல விரும்பியது என்ன ?

pted at Modern Printers, K-30, Naveen Shahdara Delhi-1 10032

Unfiled Notes Page 162