தளத்தைப் பற்றி

ஏராளமான இணைய தளங்கள் தமிழில் உள்ளது. அவற்றிலிருந்து காலத்தால் அழிக்கமுடியாதவை சிலவற்றை இங்கே இந்த இடத்தில் தொகுக்கின்றேன். மேலும் சிறுபத்திரிகை சம்பந்தபட்டவற்றை (இணையத்தில் கிடைக்கும் பட வடிவ கோப்புகளை) - என் மனம் போன போக்கில் - Automated Google-Ocr (TShrinivasan's Python script) மூலம் தொகுக்கின்றேன். அவற்றில் ஏதேனும் குறையோ பிழையோ இருந்தாலும், பதிப்புரிமை உள்ளவர்கள் பதிவிட வேண்டாமென்று விருப்பப்பட்டாலும் அவை நீக்கப்படும். மெய்ப்புபார்க்க இயலவில்லை. மன்னிக்கவும். யாராவது மெய்ப்பு பார்க்க இயலுமாயின், சரிபார்த்து இந்த மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்பவும்
rrn.rrk.rrn@gmail.com

Monday, September 30, 2013

My Grandmother's House Kamala Das














My Grandmother's House

Kamala Das


There is a house now far away where once


I received love……. That woman died,

The house withdrew into silence, snakes moved

Among books, I was then too young

To read, and my blood turned cold like the moon

How often I think of going

There, to peer through blind eyes of windows or

Just listen to the frozen air,

Or in wild despair, pick an armful of
Darkness to bring it here to lie
Behind my bedroom door like a brooding
Dog…you cannot believe, darling,
Can you, that I lived in such a house and
Was proud, and loved…. I who have lost
My way and beg now at strangers' doors to
Receive love, at least in small change? 

Kamala Das


  Yes. I was infatuated with you: I am still. No one has ever heightened such a. keen capacity of physical sensation in me. I cut you out because I couldn't stand being a passing fancy. Before I give my body. I must give my thoughts. my mind, my dream. And you weren't having any of those.

 - Sylvia Plath



"And here you come, with a cup of tea
Wreathed in steam.
The blood jet is poetry,
There is no stopping it.
You hand me two children, two roses."

Sylvia Plath, Kindness

Posted by 
Meena Kandasamy · 






என் பாட்டியின் வீடு 

பண்புடன் இணைய இதழில்.. கமலா தாஸ் கவிதை

(தமிழில்: ராமலக்ஷ்மி)



தொலைதூரத்தில் இருக்கிறது இப்போதும்,

எனக்கு அன்பை அள்ளித் தந்த வீடு...



அந்தப் பெண்மணி இறந்து விட்டாள்,

வீடும் மெளனத்துள் சுருங்கிக் கொண்டது,

புத்தகங்களுக்கு மத்தியில் சர்ப்பங்கள் நகருகின்றன

அப்போதோ வாசிக்கும் வயதை எட்டாதிருந்தேன்.


என் இரத்தம் நிலவைப் போல் குளிர்ந்து போகிறது
எத்தனை முறை நினைத்திருப்பேன் அங்கு செல்ல..
சன்னல் வழியே எட்டிப் பார்க்கவும்,
உறைந்த காற்றை உற்றுக் கேட்கவும்,
அல்லது கட்டுப்படுத்த இயலா மனக்கசப்புடன்
கையளவு இருளை இங்கே எடுத்து வந்து
என் படுக்கையறைக் கதவுக்குப் பின்னால்
நாயைப் போல்
ஏக்கத்துடன் படுத்துக் கிடக்கவும்.

நம்ப மாட்டாய், அன்பே, நம்புவாயா?
அப்படியொரு வீட்டில் நான் வாழ்ந்தேன்
பெருமிதமாய், நேசிக்கப்பட்டு...

வழியைத் தொலைத்தவளாய் இன்று
அறியாதவர் வீட்டு வாசல்களில் நின்று
அன்பை  யாசிக்கிறேன்
சில்லறையளவேனும் கிடைக்காதாவென?
**

மூலம்: My Grandmother's House
By Kamala Das


14 ஏப்ரல் 2013 பண்புடன் இணைய இதழுக்காகத் தமிழாக்கம் செய்த கவிதை. நன்றி பண்புடன்!