தளத்தைப் பற்றி

ஏராளமான இணைய தளங்கள் தமிழில் உள்ளது. அவற்றிலிருந்து காலத்தால் அழிக்கமுடியாதவை சிலவற்றை இங்கே இந்த இடத்தில் தொகுக்கின்றேன். மேலும் சிறுபத்திரிகை சம்பந்தபட்டவற்றை (இணையத்தில் கிடைக்கும் பட வடிவ கோப்புகளை) - என் மனம் போன போக்கில் - Automated Google-Ocr (TShrinivasan's Python script) மூலம் தொகுக்கின்றேன். அவற்றில் ஏதேனும் குறையோ பிழையோ இருந்தாலும், பதிப்புரிமை உள்ளவர்கள் பதிவிட வேண்டாமென்று விருப்பப்பட்டாலும் அவை நீக்கப்படும். மெய்ப்புபார்க்க இயலவில்லை. மன்னிக்கவும். யாராவது மெய்ப்பு பார்க்க இயலுமாயின், சரிபார்த்து இந்த மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்பவும்
rrn.rrk.rrn@gmail.com

Saturday, September 17, 2016

நீலகண்டப் பறவையைத் தேடி. . . .98 - 134 வங்காள மூலம் : அதீன் பந்த்யோபாத்யாய 98 - 134

நீலகண்டப் பறவையைத் தேடி. . . . 98 - 134

வங்காள மூலம் : அதீன் பந்த்யோபாத்யாய 98 - 134
 (மெய்ப்பு பார்க்க இயலவில்லை)


 automated google-ocr in ubuntu with the help of Libre draw

தெளிவாகத் தெரிகிறது. இஃப்களின் நடுவே சோனு ஏதோ கவனமாக உட்கார்ந்திருப்பதைக் கண்டு ஈசமூக்குக் கவ& ஏற்பட்டது. "சோணு தர்முஜ் கொடிகளைப் பிடுங்கிக்கிட்டிருக்கானே? அவன் மண்டி பிட்டு நகர்ந்து படகுக் கூண்டுக்கு வெளியே வந்து, "சோருபாபு, எங்கே இருக்கீங்க?" என்று அழைத்தான்.

சோளு அவசர அவசரமாகத் தன்னே இடேகளுக்குப் பின்னுல் இன்னும் மறைத்துக்கொண்டான். ஒன்று, அவன் தனியாக வீட்டைவிட்டு வெளியுலகத்துக்கு வந்திருக்கிருன் இரண்டாவதாக, மனலில் பள்ளம் தோண்டி அதில் தண்ணtர் நிரப்பி ஒரு குளம் தயார் செய்திருக்கிருன். குளம் வெட்டும்போது இரண்டு தர்மூஜ் கொடிகள் வேரோடு வந்துவிட்டன. இந்தக் குற்ற உணர்வு அவனுள்ளே வேலை செய்கிறது. மறுபடியும் இலைகளே விலக்கிக் கொண்டு தஃவயை நீட்டிப் பார்த்த அவன், ஈசம் தன்னைத் தேடிக் கொண்டு அந்தப் பக்கம் வருவதைப் பார்த்தான். அவன் உடனே தரையோடு தரையாகக் குனிந்துகொண்டு தவழ்ந்தவாறே நகர்ந்து போக ஆரம்பித்தான். ஈசம் தன்னே நெருங்கி வரவர அவன் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக நகர்த்துடோப்ச் சோளக் கொல்லேயை அடைந்து அதற்குள் ஒளிந்துகொண்டுவிட்டான்.

ஈசம், சோளுவை முன்பு பார்த்த இடம் இப்போது காலி. இரண்டு தர்மூஜ் கொடிகள் பிடுங்கப்பட்டுக் கிடந்தன. ஒரு பள்ளத்தில் கொஞ்சம் தண்ணிரில் ஒரு மாவினி மீன் மிதந்து திரிந்தது. தண்ணீர் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக வற்றிக்கொகர் டிருந்தது. மீன் ஈசமைக் கண்டதும் கலங்கிய தண்rைருக்குள் ஒளிந்துகொண்டது. ஈசம் மறுபடி கூப்பிட்டான : "சோனு எசமான் காங்கே போயிட்டீங்க?" ஆற்றின் படுகாக மேடாகிக் கிராமத்துடன் சேரும் இடத்தில் சோள வயல்கள். கோதுமை வயல்கன். இப்போது அறுவடைக் காலம், சில மைனுக்கள் தானியங்களைக் கொத்திக்கொண்டு பறக் கின்றன. ஈசம் மறுபடியும் கத்தினுன் : "சோனு பாபு, எங்கே போயிட்டீங்க? உங்களுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியுமா என்னுவே ? வாங்க, வந்தீங்கள்ளு உங்களைத் தோளிலே வச்சுக்கிட்டு அக் கரைக்குக் கூட்டிக்கிட்டுப் போவேன்.'

அவன் சொல்வது காதில் விழுந்தும் சோணு அசையவில்லே. ஈசமோடு ஒடிப் பிடித்து விளையாடும் ஆசை அவனுக்கு. அவன் சோளக் கொல்லக்குள் இன்னும் மறைவாக உட்கார்ந்தான். உட்கார்ந்துகொண்டே அங்கிருந்த புல்ஃபப் பிடுங்கினன். அப்போது சோளப் பயிர் அசைந்தது. பயிர் அசைவதைப் பார்த்த ஈசம் அங்கு வேகமாக வந்து சோனுவைப் பிடித்துக்கொண்டு சொன்னுன் : 'இப்போ எங்கே டோவிங்க, எசமான் ?"



சோன அவனுடைய பிடியிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளத் தன் கை கால்களே உதறிக்கொண்டு திமிறினுன். அவன் போட்ட கூச்சலில் வயல்களிலிருந்த மைனுக்களெல்லாம் மாவே வெயிலில் பறந்தோடின. அவை பதிந்துபோய் ஆற்றுப் படுகையில் இறங்கின. "நான் வரமாட்டேன். என்ன விட்டுடு ' என்று சோனு கத்தினுள். 'உங்களை எதாவது சொன்னேனு வாங்க, படகிலே உ. கார்த்து கிட்டு மானத்தைப் பார்க்கலாம்" என்று சொல்லிக்கொண்டு ஈசம் சோனுவைத் தோளில் போட்டுக்கொண்டு நடந்தான்.

சோணுவுக்கு இப்போது தோல்வியடைந்த வருத்தம் இன்:). அவன் ஈசமின் தோளில் உட்கார்த்துகொண்டு காள்களே ஆட்டினுள். ளேயானவி பாவி ஆற்றின் நீர், சில படகுகள், ஒரு சில கிராமவாசிகள். வசந்த காலத்துக் காங்று பயிர்களுக்குள் நுழைந்து மறைகிறது. ஆற்றங்கரையிலிருந்து பார்த்தால் பார்வை செல்லும் தூரம் வரை ஒரே சோள கோதுமைக் கதிர்கள். சில சிவப்பு அலசிச் செடிகள். அவற்றின் பூக்கள் தரையில் ஜமுக்காளத்தைப் போல் பரவலாக விழுந்திருக்கின்றன.

சோறு கேட்டான் "ராத்திரி உங்களுக்குப் பயமா இருக் காதா ?" "இல்லே காசமான் ! அல்லாதான் துக்ன. பாயிருந்தா அல்லா பேரைச் சொல்லுவேன்.'

"ராப்பிசாசு துக்கிட்டுப் போயிட்டா ?" 'என்னேத் துக்கிக்கிட்டுப் போகாது." 'துக்கிக்கிட்டுப் போபிடும், பாருங்க ! உங்களுககுத் தெரியா மலேயே துரக்கிக்கிட்டுப் போடியிடும்."

"உன் வTம் ன் க்னத் துக்கிக்கிட்டுப் போகாது ராப்பிசாசு என்ஜேட சினேகிதன்."

"பின்னே அம்மா ஏன் சொல்ருங்க, சோனு, நி எந்த இடத்துக்கும் தனியாப்போகாதே, ராப்பிசாசு உன்னைத் துரக்கிட்டுப் போயிடும்"னு? அது பந்து அம்யா மாதிரி வேஷம் போட்டுக்கிட்டு வருமாம், உன் மாதிரி வருமாம். அப்படியா ?”

'ஆ rாம்." "அப்போ நான் ஒரு இடத்துக்கும் தனியாகப் போகமாட்டேன்." "போக பேண்டாம்." இப்போது சோனு ஈசமின் முகத்தைப் பார்த்தான். நாற்புறமும் வயல்கள். பயமுண்டாக்கும் கதைகள் அவன் நினைவுக்கு வந்தன. கதிர்கள் அவனுடைய உடம்பில் உரசின. உரசிய இடத்தில் அரிக்கின்றது. அவன் ஈசயின் தோவிலிருந்து இறங்கித் தர்மூஜ் வயலுக்குள் ஒடியபடி சொன்னுன் "நான் தனியா வீட்டுக்குப்

99



போகமாட்டேன். உங்களோடேயே வரேன், ஈசம் அண்ணே." பிறகு அவன் தன் அளபுக்குரிய மீனத் தேடினன். அவன் ஈசமிடம், "நீங்க படகிலே உட்காருங்க, இதோ வரேன்" என்ருள். அவன் ஒரு தர்மூத் பழத்தின்மேல் உட்கார்ந்துகொண்டு மீனத் தேடிக் கண்டுபிடித்தான். அது தன்னிருக்குள் கண்ணுமூச்சி விகளயாடியது. அவன் கிராமத்துப் பக்கம் பார்த்தான். பொழுது: சாய்ந்துகொண் டிருந்தது. தர்மூஜ் இ& களின் இடுக்குகள் வழியே ஒளிக்கதிர்கள் நீர்க்கோடுகள் போல் கீழே இறங்குகின்றன.

ஒரு பெரிய தர்மூஜ் பழம் இயே களுக்கு மேலே நீட்டிக்கொள் டிருந்தது. அவன் வெகுநேரம் சூரிய ஒளி ஆற்றுநீரின் மேல் விழுவதைப் பார்த்துக்கொண் டிருந்தான், தர்மூஜ் பழத்தின் மேல் உட்கார்ந்தவாறே அவன் வானத்தில் மூலைக்கு மூலே மிதந்த மேகங் களையும். கிராமத்தை நோக்கிப் பறந்துகொண் டிருந்த பறவை. களையும் பார்த்தான். அவனுக்கு எழுந்திருக்கவே மாமில்லை. ஈசம் படகுக்குள் இருந்துகொண்டு அவனே க் கூப்பிட்டுக்கொண்டே இருந்தான். புகையிலே நாற்றம் காற்றி வந்தது. கறுப்பு வாத்துக் களின் ஒலி கேட்டது.

சோளு எழுந்திருக்கவில்லை. அவனது முழுக்கவனமும் ஆற்றுமனல் மேலே இருந்தது. மிகவும் ஆளரவமற்ற பிரதேசம். அவன் வயலுக்கு நடுவில் ஒரு கரடியைப் பார்த்துவிட்டான். அவன் வேக மாகப் படகை நோக்கி ஓடி வரும்போது திளைவுக்கு வந்தது. அவன் பார்த்த கசடியின் முகம் ஏதோ ஒரு படப் புத்தகத்தில் பார்த்தது. போன்று. ஆகையால் அவன் பயப்படக் காரணமே இல்லே. அவன் படகில் நுழைந்து சொன்னுன் : "ராப்பிசாசு என் சிநேகிதனுக்கும் : எனக்கு யார் கிட்டேயும் பயம் இல்லே!"

அவன் படகுக்குள் சற்று நேரம் குதித்து விளையாடிஞன். துர் ஒரத்தில் ஒரு சிறிய சட்டியில் ஈசம் ஹ விக்கா குடிப்பதற்காக நெருப்பை வைத்திருந்தான். அதிலிருந்து புகை வந்துகொண்ா டிருந்தது.

"வெளியே வாங்க ஆகாசத்துக்குக் கீழே எவ்வளவு சுகமா யிருக்கு. பாருங்க!' என்று ஈசம் சொன்னன்.

ஈசம் கால்களே நீட்டிக்கொண்டு தர்மூஜ் சாப்பிட உட்கார்ந்தான். அவனுடைய மடியில் உட் கார்ந்துகொண்டு, "என்னைத் தோளிலே. தாக்கிக்கிட்டு அக்கரைக்குக் கூட்டிக்கிட்டுப் போறேன்னங்களே, கூட்டிக்கிட்டுப் போகல்லியே!" என்று கேட்டான் கேளு.

ஆற்றைக் கடந்து போக அவனுக்கு வெகு நாட்களாக ஆசை. திசம் அவனுடைய பேச்சைக் கேட்கவில்&:யென்று அவியனுக்குக் கோபம். துரத்தில் ஆற்று நீர் மெல்லிய போர்வையைப் போல்

† اØ



சலசலத்தது. முகத் திரையணிந்த இரண்டு பெண்கள் ஆற்றுப் படுகையில் நடந்து வந்தார்கள். சோளுவுக்கு நிஜமாகப் பயம் பிடித்துவிட்டது. அவன் ஈசமோடு ஒட்டிக்கொண்டு உட்கார்ந் தான். ஈசம் சொல்லிய பிசாசுக் கதை அவனுக்கு நினைவு வந்தது: "பிசாசுக்கு இரண்டு கண்களும் வெள்ளே. வேறு அவயவமே இல்லே.' இரவு வேளைகளில் அம்மா சொல்லும் கதைகளில் வரும் ராக்ஷசர்கள் ஆற்று மணலில் மெதுவாக ந ந்து வருவதுபோல் இருந் தது. அவள் மிகுந்த பணிவுடன் சொன்னுன் "ஈசம் அண்னே. நான் அம்மா கிட்டேப் போறேன்."

"போகலாம். என் கூடப் போகலாம்.” 'எனக்கு இப்பவே போகனும்.” இரண்டு பெண்கள், மூகத்திரை அணிந்தவர்கள் நடந்து வந்தார்கள், அவர்களுக்குப் பின்னுல் புது வீட்டுப் பெரிய மியான். அவர்கள் இருவரும் மியானுடைய பீபிகள். ஈசம் கையைத் துக்கிக் கூப்பிட்டான் : 'பெரிய மியான் பெரிய மியா... ஆ. ஆ... ன் ' பெரிய மியான அணுகுவதற்காக அவன் சோனுவைத் தோளில் தூக்கிக்கொண்டு தர்மூஜ் வய:ேக் கடந்தான்.

சசம் பெரிய மியாளே அணுகுவதைப் பார்த்துச் சோரஸ்புக்குப் பாயிருந்தது. 'நான் அம்மா கிட்டே போகனும் நான்

அம்மா கிட்டே போகலும் !' என்று:ன் சோனு.

ஈசமின் குரலேக் கேட்டுக் கண்களைத் தவிர வேறு அவயவமே இல்லாத அவ்விரண்டு கறுப்பு உருவங்களும் பொம்மைகளைப் போல் அசையாள் நின்றன. சோனு மறுபடியும் சொன்னுன் : "என்க்குப் பயமா இருக்கு. நான் வீட்டுக்குப் டோகனும்.'

ஈசம் சொன்னுன் : ஏ. பெரிய மியான், கொஞ்சம் நில்லு ! உன் பீபிகளோட மூஞ்சியைச் சின்ன பாபுவுக்குக் காண்பிக் கட்டுப் போ! அவங்க முகத்திரை போட்டிருக்காதைப் பார்த்துச் சின்ன பாபு பயப்படரர்.”

பெரிய மியானுக்கு அவலட்சனமான முகம், அம்மைத் தழும்புகள் நிறைந்த முகம். ஒரு கண் வெளுத்துப்போய் ஒளியின்றி இருக் கிறது.

சோனு இப்போது ஈசமைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டு. *நான் இனிமே துஷ்டத்தனம் பண்ணமாட்டேன். என்னே விட்டுடுங்கோ !' என்றுள். i

சோளுவின் பேச்சைக் கேட்டுப் பெரிய மியாலுக்கு வந்த சிரிப்பை அடக்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. 'இது தன பாபுவின் பிள்:ளயா?" என்று கேட்டான்.

101



"ஆமாம்." ஈசம் சிரித்தான். பிறகு சோனுவிடம், 'ஏன் பயப்பட நீங்க ? இவன் அந்தக் காலத்திலே நம்ம வீட்டிலே வேலை பார்த்தவன்தான்" என்ருன்.

இப்போது லோனுவி பாவி நதியில் அஸ்தமிக்கும் சூரியனின் ஒளி தங்க அன்னம் போல் பிரகாசித்தது. அவயவும் இல்லாத அந்த இரண்டு கரிய உருவங்களும் மெளனமாக, அசையாமல் நின்றன. ஒரு மந்திரவாதி தன் மந்திர பலத்தால் இரண்டு ஆவிகளைக் கட்டுப் படுத்தி அவற்றைக் கொண்டு விளையாட்டுக் காட்டுவது போல் தோன்றியது. சர்க்களில் சிங்கம் வரும்போது உண்டாகுமே அதுமாதிரி பயம் ஏற்பட்டது சோனுவுக்கு. ரோமங்கள் குத்திட்டு நிற்க அவன் ஈசமைக் கட்டிக்கொண்டான். கரிய ருவங்கள் இரண்டும் அவனே அணுகின.

"சோனுபாபு எப்படிப் பயந்து போயிட்டார் பாரு இப்போ ன் பீபி கஃ க கபட்டி அவரோட டயத்தைப் போக்கு" என்ாருடன் ஈசம், நாற்புறமும் சோள வயல்கள் கோதுமை வயல்கள். பையலோரங் களில் ஞசித்தி வாரங்கள். அவற்றில் நீலகண்ட பறவைகளே ப் போல் பைனுக்கள் தங்கியிருக்கின்றன. அவற்றின் கி சிர் விசிர்" ஒவி. துரத்தில் பசுவின் குரல் கேட்கிறது. சூரிய ஒளி இன்னும் தங்க அன்னமாகக் காண்கிறது. வியப்பில் மயங்கிய இயற்கையின் மெளனத்தினரிடையே பெரிய மியார் தன் பீபிகளின் முகத் திரைகளைத் துக்கினன். அவர்களுடைய உடல்வாகு ஒற்றை நாடி, அழகான முகங்கள். துர்க்கையைப் பேஸ் அவ்வளவு அழகு. மூக்கில் முக்குத்தி. கால்களில் கொலுசுகள் 'ஜல் ஐல்" என்று ஒலிக் கின்றன. இப்போது சோளுவின் கண்கள் இருண்ட இரவில் படகின் விாக்கைப் போல, வியப்பால் ஜொ பிக்கின்றன.

சிறிய பீபி சொன்னுள் "வாங்க பாபு, என் கிட்டே வாங்க!" அவள் சோனுவை ஈசரிடமிருந்து வாங்கித் தன் இடுப்பில் கைபத்துக்கொன் டாள். அவனுடைய முகத்துக்கருகே தன் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு, ‘என்ன பாபு, அப்படிப் பார்க்கரீங்க மு.ழிச்சு முழிச்சு?" என்று கேட்டாள்.

சோனுவால் பதில் பேசமுடியவில்லே. அவன் சிறிய பீபியிடமிருந்து முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு ஈரபைப் பார்த்தான். ஈசம் பெரிய மியா லுடன் பயிர் களேப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தான். பெரிய பீபி, 'பாபு, என் கூட வந்துடுங்க" என்ருள். சோனு மறுபடி சிறிய பீபி பக்கம் திரும்பவே, அவள், 'கான்னே உங்களுக்குப் பிடிச்சுப் போச்சா பாருங்க பெரிய மியான்! சோனு,

102



பாபு என்னைப் பார்த்துக் கண் சிமிட்டருர்!" என்று சொல்லிவிட்டுக் கலக வென்று சிரித்தாள்,

அவளுடைய சிரிப்பைக் கேட்டு ஈசம் சொன்னுன் "உன் சிரிப்பு முந்தி மாதிரிதான் இருக்கு." பிறகு ஏதோ நினைவுக்கு வந்தவனுக, 'ஜாபிதா, உன் அம்மாவோட உடம்பு எப்படி இருக்கு ' என்று விசாரித்தான்.

'நல்லாத்தான் இருக்கு, அண்னே ' சிறிய பீபி சோனுவின் மோவாபைட் பிடித்துக்கொண்டு, 'பாபு, என்னே நிக் காழ் பண்ணிக்கனுமின்னு நீண்ட தாடி வெச்சுக் கணும். தாடியில்லேன்ன என்ளேத் திருப்திபடுத்த முடியாது. உங்களுக்குப் பெரிய பெரிய கண் இருக்கு, முக்கு, முருசிபெல்லாம் அளகாயிருக்கு ஆத்துமனால் மாதிரி நிறம் இருக்கு ரொம்ப அளகா பிருக்கீங்க. ஆணு தாடி இல்ஃப்யே கன்னத்துலே ' என்று செயல்வி விட்டு அவள் ஒதுக் கண்ணுல் பெரிய மியாசீனப் பார்த்தாள்.

இதைக் கேட்டு ஜாக்கிரதையாகிவிட்டாள் பெரிட மியான். அவத்துக்குக் குருட்டுக் கண். சிறிய பீபியின் கண்கள் வைரபாக ஜொபித்தன. அவள் சிரித்துக்கொண்டே, "பயப்பட வேண்டாம்' ன்துள், பிறகு சோனுண் யார்போடு கட்டிக்கொண்டு, 'ஆன் ல சோணு பாபு மாதிரி எனக்கு ஒது புள்ளே கொடு என்று வேன் டிக் கொண்டாள்.

பெரிய மியான், 'அப்போ வரேன் ஈசம் அண்ணே நேரம் ஆயிடுச்சு வீடு போய்ச் சேர ராவாபிடும். நேரங் கிடைச்சா வீட்டுக்கு பாயேன்" என்றன்.

"இந்தா அன்னே, பாபுவை எடுத்துக்குங்க!' என்று சொல்லிச் சிறிய பீபி சோழவைக் கீழே இறக்கிவிட்டுவிட்டுத் jīಕT ]r #5 திரையை அணிந்துகொண்டாள். பிறகு அவர்கள் புறப்பட்டு ஆற்றைக் கடந்து மறுகரைக்குப் போய்ச் சேர்ந்தார்கள். முன்னுல் பெரிய மியான் பின் துல் சிறிய பீபியும் பெரிய பீபியும், அவர் களுக்குப் பின்னல் அவர்களுடைய நிழல்.

சோனு ஈசமின் எ காயப் பிடித்துக்கொண்டு வெகுநேரம் அங்கேயே நின்ருகன். இரண்டு பீபிக்களின் நிழல் தன் னரீரில் மிதந்தது. அவர்கள் அக்கரையில் நடந்து வெகுது.ாரம் போப் விட்டார்கள். சோனுவுக்கு வருத்தாயிருந்தது. பெரிய பெரிய கண்கள், துர்க்கையின் முகம் போன்ற அழகான் முகம், மூக்கில் மூக்குத்தி. கால்களிலிருந்த கொலுசுகளின் 'ஒல் ஜல் சப்தம் இன்னும் அவள் காதுகளில் ஒவிக்கிறது. பிறகு படத்தில் பார்த்த அந்தக் கரடி அவன் கண் முன்கோ தோன்றியது. அவன் ஈசமிடம்

* Q3.



'எனக்கு ஒரு துப்பாக்கி வாங்கித் தரேன்னு அம்மா சொல்லி யிருக்கா" என்ருன்.

ஈசம் ஏதோ நினைத்துக் கொண்டிருந்தான். பெரிய பீபியின் இளமைக் காலமோ அல்லது வேருெரு சிறு நிகிழ்ச்சியோ சிறிது நேரத்துக்கு அவனோத் தன்னே மறக்கச் செய்தன. அல்லது இப்படியும் இருக்கலாம். சூரியன் அஸ்தமித்துக்கொன் டிருந்தான். பசுமாடு களின் முக்காரம் இப்போது கேட்கவில்லை. வயல்களிலிருந்து புற் கட்டுகளே எடுத்துக்கொண்டு வயல் வேலைக்காரர்கள் திரும்பு கிரு.ர்கள். ஆகவே, வீடு திரும்பும் நேரமாகிவிட்டதால் அவனுக்குத் தன் நொண்டி பீபியின் நினைவு வந்திருக்கலாம். பெரிய மியான் அதிருஷ்டக்காரன், இரண்டு பீபிகளே வைத்துக்கொண்டு குடித் தனம் நடத்துகிருள்.

'துப்பாக்கியால்ே ஒரு கரடிங்பைச் கடப்போகிறேன்" என்ருன் சோனு,

ஈசம் பதில் சொல்லவில்பே. அவன் சோளுவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு தர்மூஜ் வயலுக்குள் நுழைந்தான். ஒரு சில பெரிய தர்மூஜ் பழங்களேப் பறித்துப் படகுக்குள் வைத்துவிட்டுப் பட3லயை மூடி விட்டு, "வாங்க போகலாம்!' என்ருன்,

சோணு பரளிவிருந்து இறங்கியபடி, "என்னே த் தோளிலே வச்சுத் துரக்கிக்கிண்டு அக்கரை க்குக் கூட்டிக்கிட்டுப் போறேன்னிங்களே" என்து கேட்டாள்.

"இன்னிக்கு வேணும். பொழுது சாஞ்சிடுச் சு. தளமாமி தேடுவாங்க, சிக்கிரம் வாங்க, போகலாம்.'

தர்மூஜ் பயன்பக் கடக்கும்போது சோனுப்புக்கு ஒாபகம் வந்தது, அவனுடைய மாவினி மீன் தனியாக இருக்கிறது என்று. "கொஞ்சம் இருங்க, நான் மீனக் கொண்டுபோப் ஆத்துத் தண்ணியிலே விட்டுட்டு வரேன்' என்ருன் சோளு.

சோணு குதித்துக்கொண்டே தர்மூஜ இஃப்களேயும் பழங்க&ாயும் தாண்டிக்கொண்டு ஒடினுன் எவ்வளவு தேடியும் தான் பள்ளந் தோண்டிய இடத்தைக் காணுமல் நிராசை மேவிட நின்ருன். ஈசம் அவனத் திரும்பத் திரும்பக் கூப்பிட்டும் அவன் பதில் சொல்ல வில்லை. ஈசம் அவள் அருகில் வந்தபோது, "மாலினி மீனக் கானுேம் " என்ருன் சோணு.

ஈசம் சோனுவின் கையைப் பிடித்துப் பள்ளத்துக் கருகில் கொண்டு சென்ருள், பள்ளத்தில் இப்போது தண்ணீர் இல்லை. மீன் பள்ாத்து மணவில் த& குப்புற விழுந்து கிடந்தது. சோை பள்ளத்துக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தான். தன் உள்ளங்கையில் மீனே வைத்து அதைத் திருப்பித் திருப்பிப் பார்த்தான்.

I []4



அது இறந்துவிட்டது என்று உணர்ந்ததும் வருத்தம் மேவிட நாற்புறமும் பார்த்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தான். எழுந்திருக்கப் பிடிக்கவில்லே அவனுக்கு மீனின் கண் அவனைத் துன்புறுத் தியது. பெரிய ரியானின் சிறிய பீபியை நிளேவுறுத்தியது, மீனின் கண். அன்பன் மெதுவாக மீ.ே மணாளில் கிடத்திஞன். பக்கத்தி லிருந்த மண்லே எடுத்து மீனே நன் ரக முடின்ை. அந்த இடத்தில் ஒரு கூ எர போலத் தர்மூஜ் இலேயொன்றைப் பறித்து ஊன்றி வைத்தான். பிறகு அந்தச் சிறிய மீனுக்காகக் கடவுளிடம் பிரார்த்தனே செய்தான். அப்போது பெரிய மியானின் வெண்மை யான, பொட்டைக் கண் பயிர்களின் இடுக்கு வழியே அவனைப் பார்ப்பதுபோல் இருந்தது. ஆங் ஊங்... மனிசன் வாசனை அடிக் குது!’ என்று அது சொல்வது போலிருந்தது.

அந்தப் பொட்டைக் கண் முகத்தில் தாடியுடன், சப்தம் செய் யாமல் அவனே நெருங்குகிறது. அவன் எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு, ஈசமையும் விட்டுவிட்டு மணல் வெளியைக் கடந்து ஒடத் தொடங்கினுன், ராப் பிசாசு அவளேப் பிடித்துக்கொள் டிருக் கிறது. அதுதான் அவனே இந்த ஆளில்லா இடத்துக்கு அழைத்துக் கொண்டு வந்திருக்கிறது ஈசமைக் கூட ஒரு கன்றுக்குட்டி என்று நினைத்துவிட்டான் சோனு, அவன் ஓடினுன். ஆணுல் வெகு துரம் ஒட முடியவில்ம்ே, அவனுல். வயல் வரப்புகளின் மேள் ஓடும் போது அவனுக்கு வழி தவறிவிட்டது. பயத்தால் அபதுடைய தொண்டை உலர்ந்துவிட்டது. உரத்த குரலில் அடிக்கூட முடிய வி.i& அவனுல். பயத்தால் வெளிறிப் போனுன் அவன். நாற் புறமும் தானியக் கதிர்கள் அவனே மறைத்துவிட்டன.

அவன் பத்தால் கண்களே மூடிக்கொண்டான். வயல்களில் இருள் சூழ்ந்துவிட்டது. ஓ நாட்கள் இங்குமங்கும் ஓலமிட ஆரம் பித்தன. சம் சோழவைத் தன் மார்புடன் அனைத்துக்கொண்டு. "எசமான், என்னே விட்டுட்டு எங்கே ஒடினிங்க?" என்று கேட்டான்.

இப்போது சோளு கண்களேத் திறந்தான். அவன் முன்னே இருந்தது, அவனுக்கு மிகவும் பழக்கமான இடம். அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தாான அந்த மகிழமர மரத்தடியில் ஏராளமான மகிழம்பூக்களின் மனம். சோனு பயம் தெளிநதவனுக, "நான் 5f இடத்துக்கும் போகமாட்டேன். ஈசம் அண்ணே ! உங்களே விட்டுட்டு காந்த இடத்துக்கும் போகமாட்டேன்” என்ான்.

1U5.



சில வருடங்கள் சென்துவிட்டன.

சைத்ர பாதத்தின் நடுப்பகுதி. வயல்களிலிருந்து தானியங்கள் அறுவடையாகி வீட்டுக்கு வந்துவிட்டன. காவியாகக் கிடந்த வயல்களில் வெயில் காய்ந்தது. காய்ந்த தரையில் கலப்பைக்கு வேலையில்லே. விவசாயத்தைப் பொறுத்தவரையில் இது ஒரு மலட்டுப் பருவம், கண்ணுக்கெட்டிய தூரம் வரை எங்கும் வெண்னிற மங்கல். உவர்ந்த கண் கல்லாக இறுதி மேடாகியிருக் கிறது. பறவைகளையே காணுேம், வெயிலில் காப்ந்து பொசுங்கி விட்டனவே கtன் காயோ? இப்போது பார்த்தால், இந்த வயல் களிலும் பொன்னுக விளேயும், இந்த வயல்களிலும் தண்ணtர் வெள்ளமாக வந்து நிரம்பும்' என்று நம்ப முடியாது. புதர்கள் கூடப் பொட்டலாகி விட்டன. ஏழைகள் கீழே விழுந்து கிடக்கும் சருகுகளே ச் சேகரிக்கிருர்கள். முஸ்iம் குடியான பப் பெண்கள் சருகுகளேச் சேகரிக்கும்போது வானத்தை அடிக்கடி பார்த்துக் கொள்கிருர்கள்,

ஜோட்டனும் ஆகாசத்தைப் பார்த்தாள். அவளுக்கு இது கஷ்ட காலம். பக்கிரி சாப ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் அவள் வீட்டில் உணவு சாப்பிட்டுவிட்டுப் போனவர்தாம். அப்புறம் வரவே இல்.ே ஆபேத் அலி ஆகாசத்தைப் பார்த்தான். காரணம், விவச யமும் இல்லே, படகு வேஃபயும் இல்லே. கொய்துப் படகில் வேண் குளிர்காலத்திலேயே நின் துபோய்விட்டது. மழை பெய்தால் தரையிலிருந்து கீரைச் செடிகள் கிளம்பும். அதற்காக ஆகாசத்தைப் பார்த்தார் ஜோட்டன். இந்தப் பிராந்தியத்தில் ஆகாசத்தைப் பார்க்கும் வழக்கம் எல்லாமுக்கும் உண்டு. தரையில் இளம்புல், செடிகளில் தளிர்கள். மழையால் நனையும் மண்ணின் மணம். ஆகா ஆற்றில் தண்ணீர் வந்துவிட்டால் புருசன் பீட்டுக்குப் போகலாம்.

ஜோட்டன் ஆபேத் அலியிடம் 'மழைக்காலம் வந்தப்பறம் என்னேப் புக்ககத்துக்குக் கூட்டிக்கிட்டுப் போ' என்று கூறிஞள்.

"உள் புக்ககம் எங்கே இருக்கிறது?" 'ஏன், என் புள்ளே கன் இல்வியா?" 'கால்லப்ாரும் இருக்காங்க. ஆணு உன்&னப்பத்தி ஒருத்தனும் கவலைப்படததில்லே '

ஆபேத் அலியின் இந்தச் சங்கடந் தரும் பேச்சுக்கு ஜோட்டன் பதில் சொல்லவில்கி,

முந்தைய நாள் ஆபுேத் அலி க்கு வேலை ஒன்றும் கிடைக்க

1ԸյB



வில்லை. இன்று நாள் முழுதும் இந்துபாடாவில் சுற்றிச் சுற்றி வந்தும் ஒரு வேலையும் கிடைக்கவில்ஃப்.

சைத்ரமாதம், எங்கும் வறட்சி ஆபேத் அவி கெளர் சர்க் காகின் விட்டுக்குப் புதுக் கூரை வேய்ந்து கொடுத்தான். ஏதோ கொஞ்சம் கூலி கிடைக்கும். அவன் கூலியைப் பற்றிப் பேசவில்லே, வேடேக்கு நிறைய ஆட்கள் இருந்தார்கள். முசல்மான் பாடாவில் ஜீவனுே பாயத்துக்கு பழியில்ஃப். மாடு கன்று வைத்திருந்தவர்கள் பாலே விற்று ஒரு வேளை சாதமும், இன்னுெரு வேளை வேகவைத்த சர்க் கரை வள்ளிக்கிழங்குமாகச் சாப்பிட்டார்கள். ஆபேத் அளி யிடம் மாடும் இஸ்,ே நின்றும் இல்.ே வழக்க உடல் மட்டுமே இருந்தது. டஃ விற்றுலும் காசு கிடைக்கவில்லை. நாள் முழுதும் உழைத்தபின் கூவி விஷயமாகக் கெளர் சர்க்காதுடன் தகராறு ஏற்பட்டுவிட்டது. அசிங்கமாக அமீைனத் திட்டிவி டு வந்து விட்டான் ஆபேத் அவி.

அவனுடைய பீபி ஜாலாவி வீட்டில் வயிற்றைத் தரையில் அழுத்திக் கொண் டு படுத்திருக்கிருள். நான் முழுதும் வயிற்றில் எதுவும் விழவில்ஃ.ே ஜப்பர் பாட்டுக் கச்சேரி கேட்க ஆஸ்மாந்திக்குப் போயிருக்கிரன்,

ஜாலாலி பயிற்றைத் தரையிலிருந்து உயர்த்தாமலேயே, 'ஒன்றும் கிடைக்கமியா ?' என்று கேட்டாள்.

ஆபேத் அவி பதில் சொல்லவில்ஃப் அவன் தன்னிடமிருந்த முட்டையை காடுத்துத் தரையின் தூக்கி எறிந்தான். எதிரில் ஜோ எளின் குடிசை. அதள் படல் முடியிருந்தது. மூட்டையைப் பார்த்ததும் ஜாலாவி வேகமாக எழுந்து, அவிழ்ந்திருந்த தன் துணியை பயிற்றைச் சுற்றி இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டாள். சருதுகளே முயற்றத்திக் கொட்டிவிட்டுப் பாத்திரங்காேக் கழுவப் போனுள். ஆடேத் அலி தன் கவ3லயை மறக்க வ)-க்காவை எடுத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்தான்.

அவன் என்பவனாடி நேரம் ஹாக்கா பிடித்துக்கொண்டு உட்கார்த் திருந்தாரே தெரியாது. ஜாலாவி அடுப்பின் மறுபக்கம் உட்கார்ந்து கொண்டு பாத்திரத்தில் அரிசி போடுவதை அவன் கவளித்தாள். அவள் குட்டைத் துணி அணிந்திருந்தாள். முழங்கால்களுக்கு இடையே வயிற்றின் ஒரு பகுதி தெரிந்தது. வயிற்றைக் காட்டிக் கொண்டிருப்பது இந்தப் போக்கிசியின் வழக்கம். இப்போதெல்லாம் அவள் தன் உடம்பைக் கொடுப்பதில்லே. ஆயினும் அவளுடைய திறந்த வயிறு அயலுடைய ஆசையைக் கிளப்பியது. தன் பீபி இப்படி உட் கார்த்திருப்பதை வெகுநேரம் பார்த்துக்கொண் டிருந் தால் அவனுக்குப் பருப்பு பெயலோ, காவி மைதானமோ நினைவுக்கு

107



-சிவரும், அவன் அதை மறக்க முயற்சி செய்தபடி, "ஜப்பர் எங்கே?

அவனே நேத்திவேருந்து பாக்கல்வியே ?' என்று கேட்டான்.

ஜாலாவி அவனுடைய கெட்டஎண்ணத்தைப் புரிந்துகொண்டாள். "குனுயி பீபியோட பாட்டுக் கேட்கப் போயிருக்கான் ஜப்பர்" என்றவள், சாதத்தை மரக்கரண்டியால் கிளறி விட்டுக்கொண்டே, "குனுயி பீபி பாட்டுக் கேட்க எனக்கும் ஆசையா இருக்கு"

என்ரு ஸ்.

இவ்வளவு கஷ்டத்துக் கிடையிலும் ஆபேத் அலிக்குச் சிரிப்பு வந்தது. "ஆத்திலே வெள்ளம் வரட்டும், உன்ாேத் தன்னி மேலே கூட்டிக்கிட்டுப் போறேன்" என்ருன்.

ஜாலாலியின் வார்த்தைகள் ஆபேத் அவிக்கு அனுமதி, வயலில் இறங்கி உழ அனுமதி.

ஜோட்டன் தாழ்வாரத்தில் உட் கார்ந்துகொண்டு அவர்களுடைய பேச்சைக் கேட்டுக்கொண் டிருந்தாள். அவர்களுடைய ல்லாசப் பேச்சு அவளுக்குப் பொறுக்கவில்லே. அவள் தன் வீட்டுப் படயே இன்னும் நன்று க முடிவிட்டு மெளனாக உட் கார்ந்திருந்தாள். ஒரு வேலேயும் இல் உடல் முழுவதும் சோம்பல். கூந்தலிலிருந்து பேசீனத் தேடி எடுத்துக்கொன் டிருந்தாள். பழி வாங்கும் ஆசை அவளுக்கு. கல்யாண முருங்கை மரத்துக்குக் கீழே மன் சூரின் முகம் தோன்றியது. அவள் தன் கயில் அகப்பட்ட பேனே இரண்டு நகங்களுக்கு நடுவில் வைத்துக்கொண்டு படவின் இடுக்கு வழியே எட்டிப் பார்த்தாள், புவி தன் வேட்டையைக் கல்விக்கொண் டு ஒடுவதுபோல் ஆபேத் அலி ஜாலாலியைக் கட்டிப் பிடித்துக் கொண் டிருந்தான். ஜாலாலி கொடி போல் அவனுடைய கால்களுக்கிடை பில் தொங்கினுள்.

இப்போது சைத்ர மாதமானதால் நினைத்து நினைத்துச் சுழல் காற்று அடிக்கிறது. காற்று புழுதியை வாசி அடித்ததால் ஆபேத் அலி தன் வேட்டையை என்ன செய்கிருனென்று அவளால் பார்க்க முடியவில்லே. அவள் கோபமும் வருத்தமுமாக வெளியே வந்து வயல்வெளியில் புழுதியுடன் புழுதியாக மறைந்து விட்டாள். -

எசத்ர மாதமாதலால் வயல்களில் வெயில் தகிக்கிறது. குளங்கள் வற்றிவிட்டன. வோணுவி பாவி நதியில் மட்டும் மெல்லிய போர்வை மாதிரி கொஞ்சம் தண்ணிர் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. மதுதிக் கிணற்றில் தன்னர் இல்லே. கிராமவாசிகள் கஷ்டப்பட்டு வெகுதூரத்தி ..விருந்து தண்ணீர் கொண்டு வருகிறர்கள். ஆற்று நீரில் தள்ளிர்க் -குடங்கூட முழுவதும் அமுங்காது. நமதத்திரபாடாவைச் சேர்ந்த

- 08



பெண்கள் வரிசை வரிசையாகத் தண்ணீர் கொண்டுவரச் செல்கிருச் கள், அவர்கள் ஒரு லோட்டாவால் தண்ண இறைத்துக் குடத்தில் நிரப்புகிரு.ர்கள். மேட்டுக் குளத்திலும் சர்க்கார் வீட்டுக் குளத்திலும் தன்னர் குழம்பிக் கிடக்கிறது. மாடுகள் இறங்கி இறங்கித் தண்ணிர் பாசி பிடித்துப் பச்சையாக இருக்கிறது. ரொம்பக் கஷ்டகாலம் இப்போது,

ஜோட்டன் வீட்டைவிட்டுப் புறப்படும்போது கு த்தை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பியிருந்தாள். அவள் ஆற்றியிருந்து கு! ந்தில் தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டு கிழட்டு ஹாஜிசாயபு விட்டுக்குப் போவாள். அவள் இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டுத் தண்ணtர் எடுத்து வந்ததற்காக அவளுக்கு ஏதாவது கூவி கிடைக்கும். காசு கி ைக்கா விட்டாலும் ஒரு தொன்னே நெல்லாவது கிடைக்கும்.

சிலபேர் வெயிலில் வயல்களின் வழியே ஒடிக்கொண் டிருந்தார் கள். அவர்கள் தகிப்பில் வாத்திபேதி சாமி. பிஸ்வாஸ்பாடாவில் வாந்திபேதி ம்பட்டிருக்கிறதாம். இந்தத் துரத்திலிருந்து அவளால் ஒடிக்கொண் டிருப்பவர்களே அடையாளங் கண்டுகொள்ள முடிய ప్రౌఢు.

வயலில் நடந்தபோது ஜோட்டனுக்கு நினைவு வந்தது, ஜாவாவி

இப்போது அம்மணமாக விட்டுக்குக் இருப்பாள் என்று. அடுப்பில் சோறு பெந்துகொண்டு இருக்கிறது. சருகுகளிலோ, வைக்கோவிவோ நெருப்புப் பிடித்துக்கொண்டு பற்றிபெரிய

எவ்வளவு நேரமாகும் ! நடக்கும்போது இததகைய காண்ானங்கள் ஏற்பட்டன அவளுக்கு.

சைத்ர மாதத்தில் கூரையிலும் மூங்கிலிலும், எங்கே பார்த்தாலும், நெருப்பு பிசுக்கென்று பிடித்துக்கொண்டு விடுமே !

அவளுடைய மனசு சரியாக இல்லே. அவள் வேகமாக நடந்தாள். கால்லாரும் தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டு திரும்புகிறர்கள். அவளும் சிக்கிரம் திரும்பவேண்டும். கிராமத்துக்குக் கிராமம் வாந்திபேதி பரவிக்கொண் டிருக்கிறது.

வாந்திபேதி சாமியை எடுத்துக்கொண்டு வந்தவர்கள் அவள் அருகில் எதிரே வந்துவிட்டார்கள். அவள் உடனே குடத்தைக் கீழே வைத்துவிட்டு முழங்காலிட்டுக்கொண்டு உட் கார்த்தாள். கழுதையின் முதுகின் மேல் ஊர்வலமாகப் போகிருள் வாந்திபேதி அம்மன். சிலர் அம்மனத் தலையில் வைத்துக்கொண்டு தம்பட்டை அடித்துக்கொண்டு போகிருர்கள். ஜோட் டன் வெகுதூரம் அவர் களுடன் போகவில்லே, பாதை ஒரத்தில் கல்யாண முருங்கை மரங்கள். அவற்றில் லீக் தோட்டிஸ்கள் தொங்குகின்றன. ஜோட்டன் மரங்களிள் நிழலில் கிராமத்துப் பக்கமாக நடந்தாள்.

103.



வழியில் பேலு ஷேக்கைச் சந்தித்தாள். அவன்."ஜூட்டி, தள்ளிை அயாருக்காக எடுத்துக்கிட்டுப் போறே ?" என்று கேட்டான்.

ஜோட்டன் தரையில் துப்பிளுள். அந்த ஆளுடன் பேசிறலே பாவம். அவன் ஆன்னுவின் புருசன ஒரே வெட்டாக வெட்டிக் கொன்றுவிட்டு ஆன்னுவுடன் குடித்தனம் நடத்துகிரன். ஒரு நாள் உட்கார்ந்துகிட்டு விவரமா எல்லாக் கதையையும் ஆபேக்அவி கிட்டே சொல்ருன். என்ன தைரியம் இவனுக்கு? யார் கிட்டேயும் பயமில்லே. இப்போ சாம்சுத்திளுேடே சேர்ந்துகிட்டு வீக் வேலே யெல்லாம் செய்யருன்.

ஜோட்டன் அவனுக்குப் பதில் சொல்லாமல் அவன் போக வழி விட்டுவிட்டு வரப்போரமாக நின் முள்.

ஆணுல் பேலு நடந்துகொள்ளும் விதம் சரியில்பே. அவன் விஷம மாகச் சிரித்துக்கொண்டு அவளுக்கு முன்னுல் நின்றுகொண் டிருந்தான், வைசூரியால் ஒரு கண் குருடாகிவிட்டது அவனுக்கு. பயங்கரமான அருவருப்பை உண்டாக்கும் முகம் இப்போது தாடி பாதி முகத்தை மறைத்திருக்கிறது. சடுகுடு விளையாட் டெல்லாம் இப்போது இல்லை. உடம்பில் சக்தி குறைத்துவிட்டது போலும், இருந்தாலும் கண் மட்டும் பயங்கரமாக ஜொவிக்கிறது. பேலு விஷமச் சிரிப்புடன், "ஜூட்டி, உன்னுேட பக்கிரி சாயபு

அப்பறம் வரல்லியா ?' என்று கேட் எள்.

"அதுக்கு என்ன பண்ணச் சொல்தே ' ஜோட்டன் மறுபடியும் காறித் துப்பிளுள்,

பேலு இப்போது பேச்சை மாற்றின்ை. புதர்களுக்கிடையில் நின்றிருப்பது அவளுக்குப் பிடிக்கவில்ஃ என்று, அவ -لا لما لا تييري ஒருடைய முகபாவத்திலிருந்தே அவனுக்குப் புரிந்துவிட்டது. அவன் மிகவும் நல்லவன் போல, "இவங்க என்னத்தை எடுத்துக்கிட்டுப் போருங்க?" என்று கேட்டான்.

'வாந்திபேதி அம்மனே.”

"மண்டையை உடைச்சுட்டா எப்படியிருக்கும்?"

ஜோட்டன் பல்லேக் கடித்துக்கொண்டு சொல்ல விரும்பினுன்; *நாசமாப் போறவனே, உன் மண்டையை உடைச்சுடுவேன்' என்று. ஆனல் வாயிலிருந்து வார்த்தையொன்றும் வரவில்லை. எல்லாருக்குமே அவனிடம் பயம். யார் தலையை எப்போ வெட்டு வானுே தெரியாது. சிரித்துக்கொண்டே அதாயாசமாகத் தலையை வெட்டறதிலே அவனுக்கு நிகர் யாரும் இல்லை. ஆகையால் யாருமே அவனேச் சீண்டுவதில்லை. சிண்டினுல் அன்று ராத்திரியே, "பிஸ்மில்லா ரஹ்மானே ரஹீம்’னு ஆட்டைப் பலிகொடுக்கிற மாதிரி

110



கழுத்தை வெட்டிவிடுவான். பலி கொடுக்கிற அன்னிக்கு இந்த ஆளேப் பார்த்தால் இன்னும் பயமா இருக்கும். ஆகையால் ஜோட்டன் எப்படியாவது அவனிடமிருந்து தப்பித்துக்கொண்டு புதர் வழியே ஓடிவந்துவிட முயற்சி செய்தாள்.

சைத்ர பாதத்தின் இறுதி வெயில் மூங்கில் காட்டுக்கு மேலே காய்ந்துகொண் டிருப்பதைக் கவனித்தான் பேலு. சாம்கத்தின் தன் கோஷ்டி ன் வெகுதூரம் முன்னுல் போய்விட்டான். இப்போது வயல்வெளியில் யாரும் இல்லே. கள்ளிச் செடிகளும் புதர்களும் நிறைந்த இடத்தில் அவர்கள் இருவர் மட்டுமே நின்றார்கள். அவளுடன் சரசம் செய்பவன் போல் அவன் அவள் அருகில் குனிந்து கொண்டு, 'ஒரு குத்து விடவா?' என்று கேட்டான்.

ஜோட்டன் பயந்துபோப், "நாசமாப் போறவனே, உள்&ன வாந்திபேதி கொண்டு டோயிடும். வழியை விடு, இல்லாட்டாக் கத்துவேன்' என் ஒள்.

இப்படி ஓர் ஆபத்து நேரும் பன்று திர்ப்பார்க்கவே இல்லை அவள்.

பேலு சிரித்துக்கொண்டே சொன்னுன் : “ கோவிச்சுக்காதே. சும்மா விளையாட்டுப் பண்ணினேன். பிறகு நாற்புறமும் பார்த்துக் கொண்டு சிரித்தபடி, 'வைசூரிச் சாமி, வாந்திபேதி சாமி அப்படீன்னெல்லாம் சொல்வி என்ாேப் பயமுறுத்த முடியாது. வேணுமின்ற சொல்லு, இன்னி ராத்திரியே சாமி தலையை வெட்டிக் கிட்டு வந்துவிடுவேள்” என்ரன்.

சாம்சுத்தீன் தன் குழுவுடன் போளுன் வீக்கின் கூட்டம் நடக்கப் போகிறது. பட்டனத்திவிருந்து மெளல்வி சாயபு வரப் போகிரு.ர். ஆகையால் அரசியல் தலைபஃனப் போல் உடையணிந்திருக்கிருள் பேலு. கட்டம் போட்ட லுங்கி, மேலே கையில்லாத கருப்புக் கலர் புகாரியன். கழுத்தில் துண்டை மப்ளரைப் போல் சுற்றிக் கொண்டிருக்கிருன். அவன் ஜோட்டனுக்கு வழிவிட்டான். மற்றவர்கள் வெகுதூரம் முன்னுல் போய்விட்டார்கள். போய் அவர்களேப் பிடிக்கவேண்டும். அவன் வரப்பு வழியே வேகமாக ஒடிஞன். லாந்திபேதி அம்மன் கிராமத்துக்குள்ளே நுழைந்து விட்டாள். அப்போது ஒரு புகைப் படலம் உருண்டையாக மேலே எழுந்தது. அவள் பந்தது நடந்துவிட்டது. ஆற்றில், வாய்க்கால்களில் தண்ணtர் இல்லை. வயல்கள் காய்ந்திருக்கின்றன : இலேகள் உலர்ந்திருக்கின்றன. நாள் முழுவதும் காயும் வெயிலில் கூரைகளும் சனல் தட்டையாலான வேலிகளும் காய்ந்து கிடக் கின்றன.

111



ஜோட்டன் இடுப்பில் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு ஒடினுள். பக்கத்துக் கிராமத்திலிருந்தும் ஜனங்கள் ஓடிவருவதைப் பார்த்தான் அவள். ளேபானுவிபாவி ஆற்றிலிருந்து குடிதண்ணர் எடுத்து வந்த வர்கள் கூட அந்தத் தகானிரை நெருப்பின்மேல் ஊற்றிஒர்கள். நெருப்பு காற்றுடன் சேர்ந்துகொண்டு தேர்ச்சியில்லாதவர்கள் கட்டிய குடிசைகளேப் பொசுக்கிச் சாம்பலாக்கியது. ஜோட்ட னின் குடிசை எரிந்துகொண் டிருந்தது. ஆபேத் அவியின் வீடு முன்னுமேப்யே எரித்துப்பிட்டது. ஆபேத் அலி ஜாலாலியின் அலங் கோலமான சரீரத்தைக் கட்டிப் பிடித்து வைத்திருந்தான். இல்லா விட்டால் நெருப்பில் போப் விழுந்திருப்பாள் அபள். அவளுடைய துணிகள், தலையனே, ஜமுக்காளம், ஈயம் பூசின தட்டு, பீங்கான் பாத்திரம் எல்லாம் போப்விட்டன. நெருப்பு கிராமம் பூராவும் பரவி விட்டது. ஆகையால் பச்சை மூங்கில், வாழைமரம், சேறு நிறைந்த தண்ணிர் எல்லாமே நெருப்பை அனேக்கப் பயன்பட்டன. நாற். புரமும் பயங்கரக் காட்சிகள். தலையனேயும் ஜமுக்காளமும் வைத் திருந்தவர்கள் அவற்றை விட்டுக்கு வெளியே கொண்டுவந்து போட்டார்கள். ஜாலாவி மாமரத்தடியில் உட்கார்ந்துகொணடு தலையிலடித்துக் கொண்டிருந்தாள். கிழக்கு பீட்டு நரேன்தாஸ் அரிவாள் எடுத்து வந்திருக்கிறன். நெருப்பு கூரைக்குக் கூரை தாவும் வாய்ப்பு இருக்கும் இடங்களில் கூரையை வெட்டித் தள்ளி நெருப்புப் பரவாமல் பார்த்துக்கொண்டான். ஜனங்கள் குனிந்து கொண்டு நெருப்பை அனேக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள். கிணற்று நீர் தீர்ந்துவிட்டது. ஹாஜி சாயபுவின் குளத்திலிருந்த கொஞ்சநஞ்சம் தண்ண'ரும் காவி. மன்தர் வீட்டுக் குளத்தில் சேறுதான் பாக்கி. மக்கள் சேற்றை மளவெட்டியால் எடுத்துக் கூரைகளின் மேல் எதிந்தார்கள்.

தூரத்தில் வாந்தி பேதி அம்மனுக்கு முன் னுல் தாரையும் தப்பட்டை யும் முழங்குகின்றன. பிஸ்வாஸ்பாடாவில் ஹரிபாத பிஸ்வாஸ் விக்கி விக்கிச் செத்துப் போய்விட்டான். கோபால் டாக்டர் சைக்கிளே ஒட்டிக்கொண்டு விட்டுக்கு வீடு ஒடினன், நோயாளியைப் பார்க்க. பணம் சம்பாதிக்க, போகும்போது நெருப்பு எரிவதைப் பார்த்து விட்டு இந்தப் படிப்பதிவற்ற மக்களேத் திட்டிஞன்.

ஒவ்வொரு வருஷமும் ஏதாவதொரு கிராமததில் இப்படி நெருப்புப் பற்றிக்கொள்வது வழக்கமாகிவிட்டது. கற்றுக்குட்டி கோபால் டாக்டருக்கு நல்ல அதிர்ஷ்டம் இப்போது. நோயாளிகளைக் கவனிப் பதில் ப்னம், கஷ்டகாலததில் ஏழைகளுக்குக் கடன் கொடுப்பதில் வட்டி வரும்படி, கோடால் டாக்டர் வரப்பின் மேல் కా; శగా நிறுத்திக்கொண்டு மணியை அடித்தான், வாங்க, வாங்க, பணம்

112



வேணும்னு பணம், மருந்து வேறும்னு மருந்து வாங்கிட்டுப்

போங்க i ன்பது போன்.

ாசீந்திரநாத் பாத; ட்சைக் கட்டையைப் போட்டுக் கெய கண்டு ஓடி வந்தார் ஜோ ட்டன். ஆபேத் அணி, மற்று கிராவாசிகள் எால்லா ரும் ஆறுதலுக்காக அவை சூழ்ந்துகொண்டார்கன் அவர் எள்வா ருடைய முகத்தையும் பார்த்தார். 1ல்லாரும் ஆபேத் அலியைக் ஆற்றம் சொன்னுர்கள். பலைாம் விகி ' பன்று சசிந்திர நாத்,

தாம்சுத்தினின் கோஷ்டி இயகபு வெது,நேயம் கழித்துத் திரும்பி வந்தது, கூட்டத்தை முடித்துக்கொங் டு. அன்பர்களும் இங்கும்:ங்கும் அஐந்து எல்ாருக்கும் ஆறுதல் சொன்னுர்கள். தீயை அனேக்கும் முயற்சியின் பெரிய பெரிய பச்சை மூங்கில்களேயும் சேற்றையும் இநருப்பி. போட்டும் தி அனேயவில்.ே நெருப்பு அனேயாது என்பது புரிந்ததும் அக்பர்கள் தேதியை நேயக்கிப் போர்கள். மதத்தியும் எரிந்துகொன் ஆந்தது.

வரே சிந்துகொண் டிருந்தது, கன் முன்னுல். வின் இப்போதும் பாங் திபேதி அம்ம க்கு அர்ச்சன் நா ந்து கொண்டி ஆந்தது. நெது பிலிருந்து காப்பாற்றி வெளியில் துெ. &ள்ாடு துணிமணிகளேயும் டாாள்களேயும் காத்துக்கொண் தியள்ே ஒளியில்

பிள்:பாண்டட ப

வரப்ப ட டிருந்தார்கள், 9] Elor ச. ை மைய7 hர். அவர்களுடைய முகம் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

காடசியில் தீ சற்றுத் தணிந்தது. ஜோட் -ன் வருத்தத்தில் ஆழ்ந்திருந்தாள். நாற்புறமும் ஒரே இருட்டு விட்டுவிட்டுப் புகை இனம். து. அ. 1ள் இருட்டில் சப்தம் செய்பன் ஹாஜி ராயபு வின் களஞ்சிய விட்டுக்குப் போதுள். ஆவது சாான்கள் கி. டத் டுத்துக்கொள்ளும் ஆன பில் காண்டித் தி கண்டி நடக்க

தால் வேண்டியிஆந்தது. கொஞ்சம் சுற்று வழியாகவும் போக:ேபண்பு. யிருந்தது. எங்கும். பொசுங்க நாற்றம் பக்கத்தில் பி புத்துக்

ஆள்: .ா மக்களின் ప్ర్రు 11 If கேட்டது. இது | கனக் குப் பழக்க மாக ஆக்ே கேட்டு ஜோட்டன் சோன்னுள்: ' என் பீடு . ருசு போ , அனனே! நல்லதுதான். கண் & போகிற இடத்துக்குப் டோரேன், பீடு இருந்த அந்தப் பாசம் வி. து.'

அவள் சொல் விரும்பியது, ஆளுரல் சொல்லாமல் இருந்தது. :பக் சாயபுவும் வரவ்லே, அன்பரும் வராதபோது யாருக்காகக் காத்துக்கிட்டு இங்கே உட்கார்ந்திருக்க ஜா ?' ஒன்பதே.

ஜேட்டன் பேசிய அந்த ஆளுக்கு அவளுடைய கஷ்டம்

புரிந்தது. ஆபேத் அலிக்கு வேளை பொது இல்லே" என்று

சொன்னுன் அகவன்.

113



"யாரை என்ன சொல்றது சொல்லுங்க அவன்தான் ஆம்பிளே. அவனுக்கு வேளை போது கிடையாது. பகல் இல்லே ராவில்லே, எப்பவும் வேணும். இந்தப் பொம்ப&ளயாவது வேளைபோது பாக்கவேண்டாம்? இவ அம்மணாமா நின்னு எப்படி ?”

அதன் பிறகு ஜோட்டன் நிற்கவில்பே. ஏதோ முணுமுணுத்துக் கொண்டே இருட்டில் ஹாஜி சாயபுவின் களஞ்சிய விட்டுக்குள் நுழைந்தாள். பெரிய பெரிய களஞ்சியங்கள் எரிந்துவிட்டன. தெல்லும் பருப்பும் எரிந்த காற்றம் வீசியது. எங்கிருந்தோ ஒரு தவளே க்ளப் , க்ளப்' என்று சப்தம் செய்தது. ஜோட்டன் கனிந்: திருந்த நெருப்புக் குவியலேக் கிங் விப் பார்த்தாள். ஒன்றும் கிடைக்க வில்லே. சாம்பல் மூடிக் கிடந்த நெருப்பு குபிரென்று எரிந்து மறுபடி அனேந்துவிட்டது. அதன் வெளிச்சத்தில் ஜோட்டனின் முகம் கர்ப்பிளியின் முகம் போல், பேராசையும் சாப்பாட்டு பெறியும் கொண்டு தோற்றம் அளித்தது. அவ்வொளியில் அவள் தான் போக வேன்டிய வழியைப் பார்த்துக்கொண்டாள். வாந்திபேதி அம்ய இறுக்கு முன்னுள் ஒளிக்கும் , ரை, தப்பட்டைகளின் ஒளி கேட் து.

அப்போது ஹாஜி சாயபு தன் மூன்று பீபிக்க ளின் பட ?ல் கால்கண் விைபத்துக்கொண்டு கஃபேபி டி ததுக் கொன் டிருந்தார்.

துன்பது டைய மூன்று பிள் ஃாக ளின் மூன்று

ம& விகழ் .ெயனில் டுக்கா காய விரித்துக்கொண்டு,

எதோ ஒ , l ல் தருண இது க் காகக் காத்திருப்பவர்கள் போல் உட் கார்ந்திருந்தார்கள். ந: ந்தது நல்வதுதான். எல்லாம் உருண்டு டோ கட்டும் : என்று செயல்பது போல் இருந்தது, அவர்களு ை முகபாவம்.

இருட்டில் தான் மட்டு தனியாக இiஃப் என்று ஜோட்ட க் குல் தோன்றியது. இன்னும் சிலரும் கபி கட்ாடாய வைத்துக கொண்டு நெருப்பைக் கிளறிக்கொன டிருந்தார்கள். து ஆதில் ஒர் அதை நெருப்புக்கு இரையாகாமல் இருந்ததாகத தோன்றியது. அள்ள அந்தப் பக்கம் ஒடி:;துள். பாத் மாதது. ப. 1ழ போள். அன்பளிடம் ஆசை பெருக்கெடுத்தது. அவன், காலடிச் சப்தம் கே. டு இது டில் பயரே கேட்டார்கள், “யாரு ?" ான் து.

"நான் ... நான்தான் !" யா.ே ஆயர் இருட்டிஃப் என்ாதயோ தேடுவது

அவளுக்கு, க் தெரிந்தது. 'நீ யாரு ?”

அவன் பேலு ஷேக்கோ என்று அவளுக்குத் தோன்றியது. அவன் ஏதாவது சாமான் திருட வந்திருக்கலாம். அல்லது ஹாஜி சாயபுவின் இரண்டாம் பீபியுடன் காதல் செய்ய வந்திருக்கப்ாம்.

எல்லோரும் வயலில் இறங்கிப் போய்விட்ட பிறகு,

எப்ப்ொரும் துரங்கின

114



பிறகு, மறந்து போய்விட்ட எதையோ எடுத்து வரும் சாக்கில் ஹாஜி சாயபுவின் இரண்டாம் பீபி இருட்டில் அங்கு வரலாம். பேலுவைச் சந்திக்க யார் கண்டுபிடிக்க முடியும் ? பேலுவின் வெறியைத் தனித்துக்கொள்ள... எப்பேர்ப்பட்ட லெறி அது ?

ஹாஜி சாயபு பிரயாணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது எங்கிருந்தோ இந்தப் பீபியைக் கூட்டி வந்திருந்தார்.

அப்போது பேலு அவருடன் இருந்தான். பேலுதான் காசு கொடுத்து ஆசை காட்டி மயக்கி அவாே ஹாஜிசாயபுவின் படகுக்கு அழைத்து வந்தவன். ஹாஜிசாயபு அப்போது ஹாஜியாகவில்ஆ பேலுவுக்கு நல்ல இளமை, புகழ் வேறு. அவன் அவளுடன் காதல் செய்யத் தருணம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவள் சீதா மர வேளிக்கருகில் உட்கார்ந்துகெய கண்டு பாடும்பாள். பேலு -குத் துறையில் 2 ட் கார்த் திருப்பான். அவன் ஹாஜிசாயபுவின் பெரிய படகில் படகோட்டி யாக இருந்தான். சந்தைக்குப் படகில் போவான், ச. மான்கள் கொள் முதல் செய்துகொண்டு வருவான். அவளுடள் காதல் புரிவதற்காகத் துறையிள் உட்கார்ந்திருப்பான் அவன்.

களிமுத்திசா ஹாஜ் யாத்திரைக்குப் போய்விட்டு ஹாஜிப் பட்டத்துடன் திரும்பிவந்த பிறகு அவருக்கு இந்த விஷயம் தெரிந்து விட்டது. 'அப்படியா சமாசாசம் ' என்று .ே லுவை விரட்டி விட்டார். எவ்வாவோ காலத்துக்கு முந்தைய சமாசாரம் இது. அதன் பிறகு பேஜ ராஜீசாப விட்டுக்குப் போவதில்லே. ஆல் இன பபி யே அன்பளுடைய மு.க ம கிஃாப்புக்கு வந்து அன்பதுக்கு வெறியூட் டும்.

அப்பே அவருக்குப் பத்தியம் பிடித்தாற்போல் இருக்கும், பைத்தியக்ார ட இரைப்பே அவன் ஆற்றுப் படுகையில் இறங்கிவந்து அரசாரத்தடியில் புதர்களுக்குப் பின் ஆறு சப்தம செய்ா,ாள் ட் காம் ந்திருப்பான், சீதா மர .ே க்குப் பின்னுள் அ. துடைய கi டே, து தெரியும் என்று காத்துக் கொண்டு. பேலுளின் பீபி ஆன்று அடிக்கடி இராஜ சாயபுவின் வீட்டுக்குப் போவதுண்டு, ஆன்னவும் லாஜிசாயபுவின் சிறிய பீ பியும் ரொம்பர்

சிநேகம். சிறிய பீபி ஆன்னுவுக்கு ளெய், ஆப்பு, பகுப் புருண்டை எப்ப்ோம் தருவார். சிறிய பீபி தருவதாக ஆள்ஏ, சொல்லுவாள். ஆழம் உண்மையில் p:ர்பேது இரன்டாவது

பீபிதான் என்று நிாேத்தாள் ஜோட்டன்.

சிறிய பீபிக்குத் தன்னிடம் ரொம்பப் பிரியம் என்று காட்டிக் கொள்வாள் ஆன்து. ஜோட்டனுக்கு எல்லாம் தெரியும்.

வெறிபிடித்து விட்டால் பேலுவல் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாது. அவன்தான் இப்போது இருட்டில் இரண்டாவது பீபிக்காகக்

115



காத்திருக்கிருன். எங்கும் சந்தம், குழப்பம். யார் எங்கே இருக்கிறன் என்று பாருக்குக் தெரியபு:? இதுதான் சரிய. சமயம் என்று இங்து பந்து காத்துக்கொண்டிருக்கீரன் டேலு, அவளுடைய கண் களில் அப்படி என்ன தான். :ாயம் இருக்கிறதோ மன சில்தான் என்ன இருக்கிறதோ மனம் எப்போதும் எதையாவது விரும்பிக் கொண்டே இருக்கிறது. பேலுவுக்கு காப்போதும் தாவது வேண்டி பயிருக்கிறது. அவன் பீட் டின் அழகான பீபி ஆன் இறு இருக்கிருள். அவனுக்கும் வயது நாற்பதுக்கு மேலாகிவிட்டது. அப்படியும் அவன் மனம் எதற்கோ எங்குகிறது. இதுதலே வறுமையிலும் ஆப் துவுக்காக அவன் கான்னதான் செய்ய வில்,ே ! ஆti:தாப் சாயபுவின் தஃபயை அப்படியே வெட்ர விட்டானே!

ஆல்தாட் சாயபு அறுவடை எப்படி நடந்திருக்கிறது என்று டாம் க்கச் சனால் வயலுக்கு வந்திருந்தார். கிறி: ஆi தாப் சாபபுள்ள் க ை சி பீபிபைட் பக்ரீத் பண்டிகையின்போது தாரின் தர்காவில் பார்த்ததும் பேலுவுக்குக் காதல் பைத்தியம் பிடித்துவிட் து. என்ன செய்வது என்று புரியவில்லே அவனுக்கு. அப்போது இாமையின் கடைசிக் கட்டத்தில் இருந்தான் அவன். அவன் ஆடுத்த பக்ரீதுக்கு ஆள்தாப் சாயபுவின் வீட்டுக்குப் போயச் சேர்ந்தான். அவருடைய iருந் தாளிய IT H . தான் င္ဆိုႏိုင္ငံႏွင့္ပံ பெfப வியாபாரிபோல் நடந்துகொண்டான். ஆல்தாப் சாய வைச் சனாள் வியாபாரத்தின் இறங்கச் சொன் னுன்அந்தக் காலத்தில் அவன் தன் தாடியில் அத்தர் பூசிக்கொள்வா .. பாபுர்ஹாட்டிலிருந்து நல்ல லுங்கி வாங்கிக்கொடு வந்து உடுத்திக் கொள்வான். கு ைஏற். ட்டா தன் மெடல்களைக் கழுத்தில் தொங்க விட்டுக்கெய ஸ்வான்.

கிாளர் ஆல்காப் சாயபு போட்டுகளுக்கு உற்சாகம் அளிப் பவர். பி பல பிளேயாட்டுக் காரன் டே லு தாக்கு காள்வளவு வேண்டியவன் என்ற காட்டிக்கொள்ள விரும்பினுள். தன் பிபி களிட மும் குழந்தைகளிடமும் அவனேத் தம் அந்தப்புகத்துக்கே கூட்டிக்கொண்டு போய்விட்டார் அவர் , தம் க.ே பேலுவுக்குக் கைவத்த ஒன்று. பலர் மோட்டுப்டோஸ் இருந்த கிழவரின் சிறிய பிபிக்கு அயன் தருளர் பார்த்து ஆமை போன்ற தன் அகன்ற மார்ாைத் திறந்து காட்டி ஒன், அதில் மெடல்கள் மிக ணி.ை அப் போது ஆன்lைவுக்குத் தன் பால்யப் பருவம் நினைவுக்கு வந்தது. சிறுமி ஆன்னு விளையபட்டுப் பார்க்கப் போயிருந்தாள். சடுகுடு விளையாட்டு. ராபர் திஹாட்டில் விளையாட வந்திருந்தான் பேலு. அன்று சந்தை நாள் அல்ல. இருந்தாலும் , கன்ன கூட்டம்! என்ன கூட்டம் ஏழெட்டு ாைல் துரத்துக்குள் அன்று இ&ளளுள் ஒருவன் கூட வீட்டில் இப்பே.

115



அன்று பக்ரீத் திருவிழாவைப் போல் வீட்டுக்கு விடு கொடி பறந்தது. திருவிழாவின் நாயகனுக இருந்தான் டேலு. அன்று விளேபாட்டிலும் ekTTTTTTT TTS TTTS TTTT TTTS TTS TTMMTT TYYTAAA தொ.ாடு விட் i

அந்தப் பேது இirது ஆல் த சாபபுவின் விருந்தாளியாக வந்தி , க் கிறுகள். ஆன் 3 தன். யே கேட்டுக் .ெ ைடாள்,

இப்படி ம இருக்கு உ ை ? என்று.

AKTTT SGrTS SST TT T TTTTT T TSS STe T TTTTS LLS ஆய்தாப் சாப பு பின் கழுத்தை 'பைட்டி விட்டான். பயிேடும்போது பிஸ் பரில் 1 பr:ா து: சோ:விக் கான் டு எட்டுட் TTTT T T TT S S TTTT 00T TT TTTTS TT SBTS S0S TT TTT சாபுபுயின் கா: பெட்டிவிட்டான். அவன் ஆன் புக்கு முக கதிரை அணிவித்துத் தன் வீட்டுக்குக் கூட்டி வந்த அன்றுதான் AeTSTTT AT STS TS TS TTTTS TTTT TTTT TATT TMggS TTTS TS SSTTSTTSTT T TTTTS TTTSTT TTTT TTTTT TTTTT TTTTSTTTT TTgg SCTTS T0 TS TTTTS TT LLSTTT TTT TTT TT TT TT TTTTTllm பில் 'பரா.தேவரா' பென் ர சிரித்த பள்.

ஆன் துவைப் பார்த்தால், அம்பள் பேலுவுக்காக இன்.வளவு பெரிய கோகோயக் கூடச் சகித்துக்கொண் டி ருக்கிற - ன்று தோன பே தே: க்ருது.

பேலு இருட்டில் அந்தப் பக்கம் வரும் ஓர் -சூ தe:தக் கண் டு ஹாஜி சாயபுவின் இான் டாவது பி தான் சப்தம் செய்ாய மல் வந்திருக்கிருளென்று நி3. த்தான்.

ஆனால் இது யார் குரல் ஜோட்டன் மாதிரிபள்ளவா இருக்கிறது. திருட வந்திருக்கிருவொன்று யாராவது பிடித்துக்கோனா டான் ? அவனுக்குப் பயம் பிடித்தது.

ஜோட் ன் எரிச்சலுடன் கேட்டாள் : “ யேன் 3r பேரைக் சு. ச் சொல் க் சு.டாதோ "

பே, பெட் சொன் ஒரன். "நான் பாதி ர். 'உன் 8ேழ்ட மத்த ஆளுக எங்கே ?” 'அவங்க நெருப்பைப் பார்த்துட்டுப் பயந்து ஓடிட்டாங்க." 'நீ இங்கே கான்ன செய்ய றே ?'

“ ஆ ப ப் த டு (L)నr.

'இந்த அறையிலே நெருப்பு' பி க்கள்ன்ேனு வாஜி சாயபு வுக்குத் தெரியல்எே.'

"ஹாஜி சாயபுவுக்கு நெருப்புன்னு ரொம்பப் பயம்.'

அந்த ஆள் துரத்திவிருத்தே பேசிஜன். குரல் தெளிவாகக் கேட்கவில்பே. ஒரு சமயம் அந்தக் குரல் பக்கிரி சாயபுவின் குரலேப்

117



போல் இருக்கிறது. இன்னுெரு சமயம் பேலுவே பதிஉரைப் போல் பேசுவது போலிருக்கிறது. அந்த ஆள் இருட்டில் எதையோ எடுத்துக்கொண்டு ஒட்டம் பிடித்தாள்.

'பிடி, பிடி' என்று கத்த விரும்பினுள் ஜோட்டன். ஆனுல் கத்த முடியவில்லே. அவளே திருட வந்தவள்தானே ! ஏதாவது தட்டு, நெல். பாதி காரிந்த துணிகள், எது கிடைத்தாலும் சரி, தான் எடுத்தவற்றை அவள் மாமரத்தடியில் கொண்டுவந்து சேர்த்தாள். ஜாலாவி அவற்றுக்குக் காவல் இருந்தாள். பொறுக்கிய சாமான்களை அங்கே போட்டுவிட்டு மறுபடி இருட்டுக்குள் புகுந்தாள், ஜோட்டன் இன்னும் சாமான்கள் எடுக்க,

பிஸ்வான்ப்பாடாவிலிருந்து அழுகையொலி காற்றில் மீதந்து வந்தது. அப்போது வாந்திபேதி அம்மனுக்குத் தீபாராதனை நடந்தது. யாராவது வாந்திபேதியில் இறந்துபோயிருக்கலாம். ஜோட்டன் இருட்டில் தட்டு, பாத்திரம், பித்தளேக் குங்களே இவற்றைத் தேடிக் கொண்டே அந்த அழுகையொலியைக் கேட்டாள். யாரோ ஆற்றங்காரப் பக்கம் ஒடி ஒர்கள். பரத்தடியில் இங்கு rங்கும் எரிந்துகொண்டிருந்த விளக்குகள் காற்றிள் அ&ணந்துகொண்டிருந் தன. வயலில் பாஜி சாயபுவின் ஒரே ஒரு அசிக்கேன வின் க்கு மாத்திரம் எரிந்தது.

ஊரில் வைசூரி பரவியிருந்தால் ஒரு கெட் ஆவி காற்றில் வளைய வரும். அதுபோல் ஜோட் ண் இருட்டில் திரிந்துகொண் டிஆந்தாள். அவள் சப்தம் போடாமல் அடிமேலடி எடுத்துவத்தாள். வயலில் ஹாஜி சாயபு, 'சோபான் அல்லா சோடாள் அல்லா !' என்று கத்திக்கொண் டிருந்தார். அவரால் தாங்க முடியவில்பே. அவருக் கருகில் அவருடைய சிறிய பீபி. பார் எப்போது, என்ன செய்து விடுவானுே ன்ற பத்தில் அவருக்குத் து க்கம் வரவில்பே.

பாழடைந்த குடிசையை மட்டும் இழந்தவர்கள் கோரைப் புல்ஃப் படுக்கையாக விரித்துக்கொண்டு துங்கிப் போய்விட்டார்கள். பொழுது விடிந்ததும் எல்லாரும் வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக இந்து பாட வுக்குப் போகவேண்டும். மூங்கிலெல்லாம் இந்துப டாவில் தான் கிடைக்கும். சனல் வயல்களும் இந்துக்களுக்குத்தான் சொந்தம். அவர்களிடமிருந்து சாமான்கள் கேட்டு வாங்கிவந்து குடிசை கட்டி முடிப்பதற்குள் மழை வந்துவிடும்.

ஜோட்டன் தன் வீட்டைப் பற்றி நினைத்தாள், மழைக் காலத் தைப் பற்றி நினைத்தான். பேலுவைப் பற்றி நினைத்தாள். பேலு எப்போது பார்த்தாலும் உதைக்க வருகிறன். மன்துரைப் போல் அழகாகவும் இல்ஃப் அவன். 'இருக்கட்டும், ஒரு நாள் அவனுக்கு

113



ஒரு குத்து விடுகிறேன் !" என்று தினத்துக்கொண்டாள் அவன். ஒரு பித்தளேக் குவளை அவளுக்குக் கிடைத்தது. அதை எடுத்துக் கொண்டு ஒரே ஒட்டமாக ஒடிப் போய் ஜாலாவியிடம் அதைக் காட்டினுள். "என்ன கொண்டுவந்திருக்கேன், பாரு என்ருள்.

ஜாலாலி அதைத் திருப்பித் திருப்பிப் பார்த்தாள். எல்வளவு பெரிய பித்தளேக் குவளே! அவளால் கண்களே நம்ப முடியவில்பே. ஆபேத் அலி பக்கத்திலேயே கழுத்தை நீட்டிக்கொன் டிருந்தான். அவன் பாத்திரத்தைக் கையால் தடவிப் பார்த்தான். அதைப் பார்த்ததுமே அவனுக்குத் தாகம் ஏற்பட்டுவிட் து.

'இந்தக் குவளே நிறையத் தண்ணி கடகடன்னு குடிக்கனும்,' ஜாலாலி இன்னும் ஏதாவது கிடைக்கிறதா என்று தேடப் புறப் பட்டாள். ஜோட்டன் தண்ணிள் எடுத்துவரப் போனுள். பக்கத்தில் வேறு யாரும் இல்லே. ஆபேத் அலி ஜாலாவியை அறையப் போளுன் "திருடவா பேதே ? உனக்கு என்ன தைரியம் : அவன் துணியால் முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டான். வியர்வை யின் முகளெல் ம் அரித்தது. அவன் மாமரத்தின் கேன் சாப்ந்து சொாள் Tன.

கண் வாரீருக்குள் பஞ்சம். ஜோட்டன் தண்ணிர் திருடிக்கொண்டு

ப் போயிருக்கிருள். ஐாப்ாபி சற்று நேரம் பேசாள் இருந்தாள். பிறகு ஆமையைப் போல் கரத்தை உயர்த்திக்கொண்டு, "நாடிமப் போறவனே . 2 ன்ேைலதான் வீட்டிலே நெருப்புப் பிடி சது' என்று கத்தினுள். அவளுடைய கூச் சஃபிக் கேட்டுப் பந்துவிட் டான் ஆபேத் ஆவி. "டான் ஒப்ேபா ?"

"நான் ஸ்லாப் க் கிட் .ே யும் சொல்றேன். பரு !'

சொல்லுவே তৃ* 'நீ ன்சோப் பிடிச்சு இழுத்துக்கிட்டேன்லு.' 'ஆபா. இழத்தேன். நீ சாயல் செய்யறபோது ஏன் மையத்தைக் காட்டிகோ ?”

'2 னக்கு வேளே போது கிடையாதா?" எல்லாமே நெருப்புப் பிடித்தாற் போல் திடீரென்று நடந்து விட்ட து. ஆ.ே த அலி மரத்தின்மேல் இன்னும் நன் மூகச் சாய்ந்து கொண்டான்.

கான க்கு ட டும் ஆசையிருக்காத ’ - பக்கிரிசாயபு வேப் பரத்தடியில் உட்கார்ந்திருந்தார். ரத்தின் மேல் ஒரு காகங்கூடப் பறக்க வில்ஃப். அவர் கிராமத்து வீடுகளைப் பார்த்தார். வைசாக மாதம் முடியும் சயயம். மாமரங்களில் நல்ல விளேச்சல். அவர், தம் தாயத்து மூட்டையிலிருந்து ஒரு பெரிய

113



பொட்டலத்தை எடுத் தார். அதிலிருந்த மாமிசத்தைப் பார்த்தபோது அவ.இக்கு நீ&னவு வந்தது. இந்த் தடவை பலிகளின் எண்ணிக்கை மிகவும் குறைந்துபே ப் விட் தென்று.

...வா., பலி நடந்திருக்கிறதென்று அவரால் விரல் பிட்டு AMkS kM ATT lllTTTTS TTTTTT TSTS STT TT TT TTTTT குறைந்த விகள் நடந்ததில்.ே ஆகையார்: கன் கிடைக் காாள் காகங்கள் தயிக்கின்றன. ilவளவு பதந்தும் எங்கும் அவன்ஜ.க்கு பாசிசம் கிடைக்க வில்ஃப். அ. இங்கு ங்கும் TTTTSTTTS TTTT T TTS BSMMTT 00 T SgggDS TT T TT T TT STTS பொட்டன:த்துக்குள் கயை விட்டு வெற்றி.ேப க்கு எடுத்துக் கெ டு, சுன்னும்பு . ப்ரி"லிருந்து கண்ணும்பு எடுத்த கட்டில் வைத்துக்கொள்: டபோது அவருக்குத் தயம் முன்பொது நாள் கொடுதுத ராக் ருறுதி நீ யுக்து வந்தது.

எதிரில் பாதை. துர த்தில் பங்கேயே. இந்துக்களின் விழா ஒன்று க்கிரது. பாடாடான ஸ் டிப் போனுன் ஆதி ட் பந்தய 1ை:தா ைத்தில் இந்தச் சிசளின் கடைசிப் பந்தயம் நடக்கும். அங்கே போது தோ:::

வெகுநாட்களுக்கப் பிறகு இந்தப் பக்கம் வந்ததில் படிைய TSTS TTTT TTT 0TT TTT TTTTTTS 000kBBTTTT S TT TTTTTTT ஆட்டிக்கொண்டு குதி:ார போகிறது. பின்வாஸ்.பா வைச் சேர்ந்த காலு பின் பிள் அருமைக் குதி.ை கறுப்பு, நெற்றி மட்டும் வெள்ளே. கழுத்தில் தங்க நிறச் சோழி பாலே தொங்கியது. குதிரை LITET;દu5'ઃ பெகு தூரம் சென் துவிட் இl.

கோடைக் காலத்தின் முடிவில் ஏற்படட மழையும் புயலும் சில விடுகளே இடித்துத் தள்ளிவிட்டன. வயலில் சனாவின் இளம் பயிர் கள் காற்றில் அசைந்தன. பபல்களில் இங்ஆமங்கும் 2 - பனங்கள் தன் சில் தொப்பி அணிந்துகொண்டு, அல்லா, மேகத்தைக் கொடு ! தன்ளிையைக் கொடு ' என்று பாடியவாறே கனேபெடுத்துக் கொண் டிருந்தனர். எசத்ாாதத்தின் தகிப்பும் வரட்சியும் போய்விட்டன. இப்போது வயல்கள் பசுமையாக இருக்கின்றன. வருடம் முடிந்து விட்டது, துக்கமும் முடிந்துவிட்டது .ான் பாவம் மக்களின் முகத்தில். பஞ்சத்தின் கொடு:ம அவ்வள ைஇன்ஃப் ரழைகள் இ:ேகஃாயும் கீரை களையும் தின்று பிழைத்துக்கொள்ளலாம். வெயில் வே ாேபில் சனல் தளிர் கனே க் கீரையாகச் சமைத்து ஒரு தட்டுச் சாதத்துடன் சாப்பிட்டால் சுகமாக இருக்கும்.

முன் கிளாசான் பாத்திரத்துக்கு அடியில் பலியிட்ட ஆட்டி ன் rாகி சத்தை எடுத்து வைத்துக்கொண்டபோது அவருக்குத் தோன்றியது.

டாயிசம்

120



'காடசிக் காலத்துக்கு ஆதரவாக ஜே. ட்டனேக் கூட்டி வைத்துக்

கொன் டால் rாபிசத்தைப் போல் அவளும் ம .கே தான். கிராமத் துக்குப் போக த 'பாரிைத்தார் அன் .

முள் கிiாாானரில் கண் கொன பப் 1.1. அப் திரி பின் பூ :ாடு நஃாத்து வைத்திருந்து அதன் எங் னொ எரித்தால் பள்ளி: :ெInf. ம் வருள். தம் புேக் குத் திரும் பீட் டோனுல்தான் eeSTTTC CttT TTTTTTT T T TTTT TS T TTT TTS 000S TTT TTT ஏற்றிக்கொன் டு, குழ நீ காக் ருக் கன் : T. இக்

- ■ - = ч ш n ー.エ - ங் - - ■ s TTYStr T eeeTTTTS TTT TTTT TTTT TTS KTTTTS TS TS relTS Sggg

- 1 * = . ." == - کي-- - --- " .. - i - காகப் பிரார்த் அஃன செப்பவேண்டுமென்று நிஃ:ததிருந்தார் அவர்.

ஆணும் ஒன்றுமே நடக்க விள்.ே

அவர் ஆதிக் கிணற்றியிருந்து தன் காரீர் எடுத்துக் கால். சுளேக் கழுவிக்கொன் டார். நூறு இடங்களில் கிழிந்த ஒரு ஜோடி துணிச் +ெ ட். சுகளே அணிந்துகொண்டார். அதில் கான் ரு முக்கும்

TT TT TT eHHTTTT S kkk TTSTT TTTSSTTTTTS TT TTS TTTS TTS TT வெளியே நீட்டிக்கொண்டது. அப்போது ஓர் இன்டி குடும் பறவை கூவியதைக் கேட்டுப் பக்கி சப பு. இன்று நாள் நகர் ஆக போதும் என்ற சொல் பிக்கொன் டாம்.

S ggS AAAAA SAAAATTTT TTTT TTTTS TTS AMCTTT TS TS TeTS TTgS Sttt எல்லாம் த கூடச் செய்து விடும் ன் து சொல் பிக்கொள் டே வந்தார். திருவிழா நாரிஸ் ஜோ டஸ் வீட்டில் இன் டே று அவருக்குப் பாந்தது. அவர் ஸ்ட் டுப் பக்க !ார்த்துக்கோண்டு. 'அவங்களேக் கொஞ்சம் கூப்பிட் டாத் தேவ: ரொம்பத் துரத்தி விருந்து வரேன் அப்புறம் எப்போ மறுபடி வருவேன்னு சொல்ல முடியாது. அது கிே அவங்களேக் கூட்டிக்கிட்டுப் போகாேம்னு நி ைக்கிறேன்” என்ரும்.

பிறகு அபேர் பார் த வைபம் எதிர்பாரால் தம் கிரிந்த லுங்கியைப் புல்ேைன்ாேல் விரித்து அதில் கார்ந்துகே ன் rர். மாடேகளே யும் தாயத்துகளே யும் கழற்றிப் பத்திரமாக மூட்டைகளுக்கு அருகில் வைத்தார். பேரொரு பக்கமும் திரும்பிப் பயர்க்கவிய்.ே அவர். கல்யாணத்துக்கு வக்கீல், சாட்சி, கொள்வி சாப பு ள்ளாருமே தயாராயிருப்பதுபோல் இருந்தது, அவர் நடந்துகொண்ட விதம். அவர் தொண்டையைக் கஃனத்துக்கொண்டு முகத்தை உயர்த்திய போது, ஜாலாவி ஜோட்டனுக்குச் செய்தி சொல்வதற்காக ஹ ஜி சாப புவின் எபீட் டை நோக்கி ஓடுவதைக் கண்டார்.

ஜாம்ருல் மரத்தின் இடுக்கு வழியே பக் கிரி சாயபுவுக்கு ஜோட்டகளின் முகம் பங்கப்ாகக் தெரிந்தது. அ.பஞ ை உடம்பில் முன்பிருந்த பலம் இஸ்பே அவள் தன் குடிசைக்குள்

12t



நுழைந்தாள். இப்போது பக்கிரி சாயபுவால் அவ&ளப் பார்க்க முடிய வில்லே. ஆளுல் குடிசைக்குள்ளிருந்து வந்த சப்தங்களிலிருந்து அவள் கண்ணுடியில் தள் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண் டிருக்கிருள் என்று புரிந்துகொண்டாம். நனேந்த சண லேப் போன்ற தலே மயிர். எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டை போட்டுக்கொண்டிருக் கிருள்: ஜோட்டன் வேலி இடுக்கு வழியே தம்மைப் பார்த்து மயங்குகிருள் என்பதை அவர் திரும்பிப் பார்க்காமலேயே உணர்ந்து கொண்டார்.

அவர் மரத்தின் பக்கம் பார்த்துக்கொண்டு, "சீக்கிரம், சீக்கியம்!" கான் ருர்.

ஜோட்டன் வெட்கத்தால் குன்றிப் போய் வீட்டுக்குள்ளிருந்து கிசு கிகத்தாள், "ஆபேத் அவி வரட்டும்" என்று.

"வக்கீஃப் க் கூப்பிடனுமே!" ஜோ ட்டனுக்கு இப்போது கொஞ்சம் துணிவு பந்தது. 'ஆபேத் அலி வந்து எல்லாம் 5 ம்பாடும் பண்ானு:பான். நீங்க கேைப் படாதீங்க | i TEள் அகிபள்.

க்கிரி சாயபு தாம் சேர்த்து வைத்திருந்த மாமிசத்தின் மேல் கையை வைத்துக்கொண்டு, 'பொழுது சாயறதுக்குள்ளே புறப் படலும். இல்லாட்டி மாமிசம் ஃபீனுப் போயிடும்' என்று கூறிய டி, மாமிசப் டொட் லத்தை மூக் சால் முகர்ந்தவாறே அவள், ‘மாமிசத்துக்கு மசாலா, உப்பெல்லாம் நல்லாப் போடத் தெரியுயா உனக்கு ?" என்று கேட்டார்.

குடிகாசக்குள்ளிருந்து 'களுக்' கென்று சிரித்துவிட்டாள் ஜோ டன். ", ir, கூட்டிக்க புதுக்கு முன்த்துப்ே பரிசேய திச் சுப் பாக்கலா மேன்று தோனு தா"

"தோணுதுதான். ஆனு பொழுதாயிடுச்சே!' ஜோட்டன் பல் விளக்கினுள். நன்று க வாயைக் கொப்புளித்து விட்டுப் பாகோயிலிருந்து வெற்றிஃபப் பாக்து படுத்து பாயில் போட் டுக் கொண்டாள். ஜா எாளி வருவது புதரிடுக்கு வழியே தெரிந்தது. அரசமரத்து உச்சியிலிருந்து வெயில் இறங்கிக்கொண் டிருந்தது. வயல் வேலேயாட்கள் த பேபில் புல் கட்டும், சணல் பயிர்கட்டுமாக வந்துகொண் டிருந்தார்கள். திருவிழா நாளாயிருந்தும் ஆபேத்அலி டாகுர் வீட்டில் வேலைக்குப் போயிருந்தான். இப்போது அவன் திரும்பும் நேரத்தான். ஜோட்டள் தன் உதடுகளே வெற்றிலே ச் சாந்று சிவப்பாக்கிக்கொண்டு கட்டம் போட்ட புடைவையை - அவள் பாபூர்ஹாட்டில் வாங்கியது - எடுத்துக் கட்டிக்கொண்டாள்

அப்போது தன் நெஞ்சே உலர்ந்துவிட்டதாகத் தோன்றியது அவளுக்கு. அவள் தன் உதட்டிலிருந்து கொஞ்சம் எச்சிலே எடுத்து

122



நெஞ்சில் தடவிக்கொண்டாள், தன் உலர்ந்த உடம்பை மிருதுவாக ஆக்கிக்கொள்ள. அவளுக்குத் தோன்றியது, பக்கிரி சாயபுவின் கிழட்டு எலும்புகள் ஆக்ராண் மாதத்து நெல்லேப் போல என்று. அவை புகலிடம் அளிக்கும், நிக்காஹ் செய்துகொள்ளும், திறந்த வெளிபோல் அம்மணாமாக விளையாடும்.

அவளுடைய நெடுங்கால ஆசை நிறைவேறப் போகிறது. அல்லாவுக்கு வரி கொடுக்க இந்த வயதிலும் சரீரம் பாடுபடும்.

பொழுது இருக்கும்போதே ஆபேத் அலி வந்துவிட்டான். உடனேயே செய்யவேண்டிய காரியங்களேச் செய்து முடித தான். கிராம மக்கள் சிலர் வாசவில் கூடிஞர்கள்.

ஆபேத் ஆவி வல்வது க்கும் வெற்றியே. பாக்கு, புகையிஃப் கொடுத் தான். ஹாஜிசாயபுவின் சிறிய பீபி ஜோட்டனுக்கு ஒரு கிழிந்த முகத் திரை கொடுத்தாள். ஜோட்டன் தான் நெருப்பிலிருந்து எடுத்து வந்த பித்தளேக் துவக்ாயைக் கொண்டு வந்து பக்கிரி சாயுபுவுக்கு அருகில் வைத்தாள்.

ஜோட் டன் எாங்கல்பந்து சந்தையிலிருந்து இரண்டு மண்கு ங்கள் ஒாங்கி வைத்திருந்தாள். அவற்றையும் மற்றச் சாமான் களையும், இரண்டு சட்டிகள், அவள் கோ ைக் காலத்தில் சேர்த்து வைத்திருந்த சருகுகள், சனல் தட்டைகள் எல்:ொவற்றையும் ஜாாாளிக்குக் கொடுத்துவிட்டாள். ஒரு கிழித்த துளிையில் தன் உடைந்த கண்ணுடி, டாகுர் விட்டுப் பெண்கள் துக்கியெறிந்த மரச்சிப்பு. பீங்கான் தட்டு, சாப்பிட ஒரு சேவைப் பொட்டம்ை இவற்றை எடுத்து வைத்துக்கொண்டாள். புறப்படும்போது வழக்கம்போள் ஆபேத் அலியின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு அழத் தொடங்கிவிட் 1ள். இது நாலாவது நிக் காண் நான்காவது தடவையாக ஜோட்டன் தன் பிநந்தகத்தை விட்டு விட்டுக் காவனுடன் புறப்படுகிரு ண், கடவுளுக்கு உடன் ல் வரி கொடுக்க, பக்கி அ சப iலாச் சாமாாகாே டம் காளாக முட்டை கட்டினுர். பித்த அளக் குவாேயைத் திருப்பித் திருப்பிப் பார்த்துவிட்டு அதிலிருந்த தன்னtரை உறிஞ்சிக் குடித்தார். மிச்சம் இருந்த தண்ண'ரைக் கீழே கொட்டினுர், இடக் கையில் பித்தளேக் குேைள, தோளில் துணி முட்டை, வலக் கையில் மு. ஸ்கிலா சான், பாயிi அல்லா அல்லது ஈசூளின் பெயர் - இவ்வாருக அவர் புறப்பட்டார். ஜோட்டன் ஒரு கையில் ஒரு மூட்டையை எடுத்துக்கொள் Tள். ஆபேத் அவியின் வீட்டுக்குள் நுழைந்து முகத்திரையை அணிந்துகொண்டாள். பிறகு ஆயேத் அலியிடம், "ஜாலாவியை அடிச்சி இம்சிக்காதே" என்ருள். பிறகு ஜாவாவியிடம், "அவனுக்கு வேள வே&ளக்குச் சமைச்சுப் போடு ' என்று கூறினுள்.

123



இதையெல்லாம் சொன்ன போது ஜேரட் சிைன் கண்களில் நீர் வந்துவிட்டது. எவ்வளவு காலத்துக்குப் பி, இந்தக் கல்யாணம் அவளுக்குத் தன் பதின் மூன்று இழந்தைகளின் நீங்ாவு பேந்தது. இந்தக் கண்ணிர் அவர்களுக்காகத் தானுே அவளுடைய அதிதுண்டம், அவருக்கு காங்கும் தியேடான புகலிடம் கி ை தில். ). ஸ் நான்காவது தடவையாகக் கணவன் டு போகிருள். அல் புக்: எ fகொடுக்கப் போகி ரன். ரதாவது ஒரு காரணத்தாள் அல்லா வின் கருளே தீர்த்துவிட் ல் அவள் பறு டி திரும்பி வருவாள். கோபது : 1ாளி நதியிலும் ரேரியிலும் :ள்: 'க்கிழங்கு பிடுங்கி விட்டுக்கு விடு அவன் இடிந்துக் கொடுத்து விசேஷங் களுக்குச் +ல்சாரி வீடுகளில் கபி வேலே செய்து... இன்பாகவோ துன்பமாகவோ தன் க. ந்ேதைக் கழிப்பாள்.

.அணிந்துகொா டு ஜே. ட்டன் நடந்துசென் ருள் وران 5 ق J'sا அவள மதுபடி குடி ததனம் செட் ட் போ: அப்பிராந்தியத்தில் இருந்தவர்கள் பார்த்தார்கள். ஆடித்தனம் சேய்து சில குழந்தைகள் பெற்றுவிட்டு அவள் திரும்பின்பருவாள். ஆபேத் அலி புதுபடியும் அவளுக்குத் தெள் பக்கத்துக் குடிசையைத் திறந்து கொடுத்துவிட்டு அவளோடு தகராறு செய்வான் i ன்று எள்ளாருக்கும் தெரியும். அவள் போவதைப் பார்த்துவிட்டு இந்து பாடாவிலுள்ள பெண்கள் ஒருவர் ப்ேல் ஒருவர் விழுந்து சிரித்தார்கள்.

புதருக்குள் பிரம்புப் பழம் தேடிக்கொண்டிருந்த மாலதி ஜோட். ைே பார்த்துவிடடுத் தன் அகன் னிபைக் கூப்பிட்டாள். "அன் . . இங்கே வந்து பாருங்க. ஜோட்டன் ஒது பக்கி '. 'ா டோர்.' தீன் பந்துவின் மனே வியும் ஜோட்ட2:ன பர்க்க சப்தபர்ணி மரத்தடிக்கு ஆடிவந்தாள். டாகும் வீட்டுப் பெண்களும் குளக் கரைக்கு ஓடிவந்தார்கள்.

கையில் முஸ்க்லாசானும், தோளில் பாரிசுப் பொட்டவமும், கழுத்தில் தாயத்து மாஃப்யுமாகப் பக்கிரி சாப பு நிமிர்ந்து பார்த்துக் கொண்டு நடந்தார். காறு கிழிசல்க இருக்கு ஆட்டுப் போட் டிருந்தது, அவர் அணிந்திருந்த நீண்ட அங்கியில் கிடை த்த துணித் துண்டுகளேக் கொண்டு ஒட்டுப் போட்டிருக்கிறர் அவர். அங்கியும் அல்லா படைத்த உலகத்தைப் போப், உலகத்தில் எது எங்கே

124



கிடைக்கிறதோ அது அங்கேயே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது அல்லவா அதைப்போ !

வயல்கள், செடிகொடிகள், பறவைகள், ஆற்றங்கரை, தர்மூஜ் வயல் - எய்கப்பமே ஒரு பெரிய அங்கியிi போடப்பட்டுள்ள ஒட்டுக் கள் தாம். ஆச்சரியஸ் செழிப்பு பண்ணுலும் தன்னiராலும் உலகத்தை அழகாக்கியிருக்கிரர் அல்லா.

முகத்திரை அணிந்துகொண்டு வழி நடக்க ஜோ டன் சிரமப்படு வதைக் கண்டார் பக்கிரி சாப . ஆனால் இந்தப் பழக்கான இடத்தி லாவது முகத்திரை யணிந்துகொண்டு போகாவிட் .ாள் :fயாத பாக இருக்காது. அவர் அவளே வேகமாக நடக்கச் டிெ ன் ஒர். ஜோட்டன் முகத்திரைக்குள் பித்தளேக் குவளேனய பத்துக் கொண்டு வேகமாக ந1 க்க முபன் ரகள். கிராத்தை விட்டுப் போகுமுன் நரேன் தான்ே விதவைத் கங்கை மாலதியிடம் , தோ சொல்லிவிட்டுப் போக ஆசை அவருக்கு. மாலதியின் வாத்துக்கள் க்வாக், க் பாக் i ன்று கத்திக்கொள்: டி ந்தன. ஆங்: பாத்து ஒன்று இல்லால் மாலதி க்கு ரோ. க் கஷ்டம். பாலதி தன் உடம்பால் அல்லாவுக்கு வர் கொடுக் கபாட்டாள்" என்பது குறித்து ஜே. துக்கு வருத்தமாயிருந்தது.

ஆறு, வாய்க் கால்களே க் கடந்தபோது ஜோட் டனின் கையைப் பிடித்து ஆங்கில் பாத்தின்மேல் ஏற்றிவிட்டார் பக்கி சாயபு. கொள்முதல் செய்துகொண்டு வருகிருi அப்பர். கையில்ஆேந்த ஆஸ்கிவாசான், சிங்கா டாப் பழம் போள் மூன்று பக்கத்தில் ஆாது மூகங்களாக இருக்கிறது. பை சேர்த்து வைக்கப் பட்டிருந்த குழியில் ஒரு மெல்விய குச்சி இருக்கிறது. நான்கு கோசது , ம் போக வேண் டும். ஜேஷ்டமாதமாதபால் ஆற்றில் நீர் பெருகத் தொடங்கிவிட்டது. பக்கி சாயபு ஜே. ட்ட ஒரு பூம்ப பரத்தடியில் நிறுத்திவைத்து விட்டு, எதிரியிருந்த சந்தையில் பால் பங்கப டோகும். அவர் விட்டுக்கு விருந்தாளி பந்தி: க்கிருள். அவள் விட்டி i பிளக்கேற்றி வைட்பாள்.

துாரததிள் தர்காவுக்குப் பக்கத்தில் பக் கிரி சாயபுவின் ஆடி சை. திருவிழாக் காளத்தில் தர்காவில் புதைகவலுக்கு :ோன்ே நிறைய மெழுகுவர்த்திகள் காரியும். அவற்றின் வெளிச்சத்தில் புதர்களெல் லாம் வெள்ளேயாகத் தெரியும். அவர் கறுப்பு அங்கி அணிந்து கொண்டு மு ஸ்கிப் சயன் விளக்கை ஏற்றிக்கொ டு இருட்டில் வயல்களேக் கடந்து சர்ாாரிகளின் பீட்டுக்குப் போவார்.

தடித்த குரலில், 'முஸ்கிலா சான் காரியம் கைகூட வைக்கும்' என்று கத்துவார். அதைக் கேட்ட மக்கள் பயப்படுவார்கள். அவருடைய கண்கள் செம்பரத்தைப் போலச் சிவந்திருக்கும். பூண்டு

125



எண்ணெயைக் கண்ணில் விட்டு அதைச் சிவப்பாக வைத்துக் கொள்ளாவிட்டால் அவரைப் பார்த்து யாரும் பயப்படமாட்டார்கள். அவருக்குக் காசு போடமாட்டார்கள், இப்படி வெளியில் புறப்பட்டு விட்டால் பிறகு வீடு திரும்பவே மனம் இருக்காது அவருக்கு. இருட் டில் விதவிதமான புற்களில், வயல்வரப்புகளில் ஒரு பயங்கர ரகசியம் இருப்பது அவருடைய உணர்வில் படும். இந்த அதிசய ரகசியத் துக்குள் அல்லா மறைந்திருக்கிருர் என்று தோன்றும் அவருக்கு,

சந்தையிளிருந்து கிரும்ப வெகு நேரமாகவில்லே அவருக்கு. சந்தையைத் தாண்டினுல் லோக்நாத் பிரம்பசாரியின் ஆசிரமம். அவர் ஜோட் ஃனக் கேட்டார், “பாபா லோக்நாத்தைத் தரிசனம் ட ன்ாள்ளிட்டுட் டோக ப்ொா ?' என்று.

ஜோட்டன் முகத்திரைக்குள்ளிருந்து பதில் சொன்னுள்: "அப்போ ஒரு அணுவுக்குக் கல்கண்டு வாங்கிக்கங்க."

பக் கிரி சாடபு, தி சென்று நிஃாகபு வந்தவர் போல், "பளி மாமிசத்தை எடுத்துக்கிட்டு அக்பர்சிட்டே போகலாமா ? ஜேஷ்ட மாசம், பாபாவோட திருவிழா நடக்குமே, அதுக்கு வாலாம். இனியும் தாமதிக்க வேண்டாம். காலா காலத்திலே போய்ச் சேரணம். இன்னும் ஒரு கோச துார ம் இருக்கு. கேய நச வேகமாக நட."

அவர்கள் வேகமாக நடந்தார்கள். பக் கிரி சாயபு சொன்னுர் “ட ரோம்ப நாளாகவே நினேச்சுக்கிட் டிருந்தேன், உங்கிட்டே வாணுமின்து. ஆணு தைரியம் வரல்லே.'

"என் இப்படியெல்லாம் சொல்றீங்க?" "என் குடிகாச ரொம் ச் சின்ன . சுத்தி ஒரே காடு. புதைகல். TTllS TTTS TSTS T TTTSSMST00TS BSAAA T 0STT TT TT TTT பயமாயிருக்கும் ராத்திரியனே."

STTT TT ST 000CSTTS BkTTT TTTCSg TTTTTTS 0S0S0S

TTTS TT TTTTS STTTT TTeT S000 TTS TTT TTTTTS 0TT TTT

அ ை க்கு.

,ெ பூது சாய்ந்துகொண் டிருந்தது. சூரியன் மேகனு நதியின் மறுசு&nரபில் அள். தமித்துக்கொண் டி சுந்தான். பக்கிரி பபு ஒரு குளத்தில் கைகால்களேக் கழுவிக்கொண்டு தொழுகை செய்ய உட்கார்ந்தார். அவருக்கு அருகில் ஜோட்டனும் உட்கார்த்தாள். துணி பு:ான எ ல் வெளி, அஸ்தமிக்கும் ஒரியன். எதிரில் தெரியும் கிராபந்தான் கல்தான்பூர் என்று தோன்றியது ஜோட்டனுக்கு. அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமான கிராமம் சுல்தான்பூர். அவளுடைய முதல் கல்யானைத்தின் நினைவு வந்தது. அந்தக் கிராமத்தில் பெரிய பிஸ்வாவின் சிறிய பீபியாக இருந்தாள் அவள். பேகம் மாதிரி இருந் தாள். இப்போது அவளுடைய குழந்தைகள் வயல்களில் சுற்றிக்

128



கொண்டிருக்கலாம். தன் முதல் கல்யானத்தின் நி ைபு அவ&ளச் சோகத்தில் ஆழ்த்தியது.

அவர்கள் ஆஸ்தான சாகேபின் தர்காவை அடைய இரவாகி விட்டது. எங்கும் சமாதிகள். செடிகளுக்கும் புதர்களுக்கும் நடுவில் கற்கள் பதித்த பெரிய மேடை. பினத்தைப் புதைக்க வந்த பாரோ எல்லாச் சமாதிகளின் மேலும் மெழுகுவர்த்திகள் ஏற்றிவைத்துப் போயிருக்கிருர்கள். இருட்டில் கைத்தடியாள் தரையைத் தட்டிக் கொண்டு தன் குடிசையில் நுழைந்தவாறே பக்கிரி சாயபு, "பயப் படாதே பீபி ! இப்போ நீ முகத்திரையை எடுத்துட்டுக் காத் தாட இருக்கலாம். நான் போய் மெழுகுவர்த்தி விளக்கிலேருந்து முள் கிபாசானே ஏத்திக்கிட்டு வரேன்' கான்ரர்.

பக்கிரி சாயபு போனதும் ஜோட்டன் முகத் திசையைக் க&ளத்தாள். இருட்டில் அவளுக்கு ஒன்றும் தெரியவில்லை. இப்படிப்பட்ட கும்மீருட்டை அவள் தன் வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. ஒரு நாயின் தரைப்பு ஒலியோ, கோழி கூவும் ஒளியோ கூடக் கேட்க வின்ஃப், தூரத்துக் கிராமங்கEfல் விளக்கு எரிவது கூடத் தெரிய வில்: மக்கள் பசிக்கும் இடங்களிலிருந்து பல யோசனை துரரம் கபந்துவிட் தாகத் தோன்றியது அவளுக்கு. பயத்தால் அவருக்கு அழுக்ாக அழகையாக வந்தது. காட்டில் உலர்ந்த சருகுகளின் சரசர ஒலி, இந்தபோன பர்களின் ஆவிகள் யுத்தததுக்கு ஒத்திகை பார்ப்ப; க்காக இறங்கிவந்திருப்பது போல் இருந்தது.

TSYTTTS TS TTTTTT T TT T TTT S ee MTT TTT TTTTS TT TT செடிகளுக்கிடையே தெரியும் பக்கிரி ராபபுவின் தோற்றம் யாரோ து ஆஃப் நினேவுறுத்தியது. . தில் ப. உரு கமரங்கள் கிளே களே உயரே நீட்டிக்கொண்டு நின்றன. அவற்றுக் துக் கீழே புதிதாகக் குழி ( டுகிருக்கள். புதிய சவப் பெட்டி : :ணப ஜோ: டகோ TS tt HTS TeMM TTT TTT TTS CC TTT TTS T TATTTT TT TT TT பிஸ்: m, ப சின்ன பிபிபி ைமுதல் பின்னே செத்துப் போட் விட் ன் என்று

சவ பெட்டி :ாயக் குழிக்குள் இறக்கிப.ர்க: ஜோட்டனுல் பார்க்க முடியவில் & பக்கிரிசாயபு ஆகள்: 'ாசான் வெளிச் சத்தில் காதயோ தேடித் திரிந்தார். இ போதுதான் இங்கே முதன் முறையாக மனித அரவம் கேட்டது ஜோட் டனுக்கு. புதைக்க வந்தவர்கள் திரும்பிப் போளுர்கள். கையில் அரிக்கேன் விளக்குடன் அவர்கள் கீழே இறங்கி வயலுக்குள் நடந்தார்கள். 'பாவம், பெரிய பிஸ்வாஸ், ! கடவுள் தயவு பரிபூர்னமா இருந்தது அவருக்கு. இப்போ அவரோட அன்பு மகன் செத்துப்போயிட் டான்.'

127



பெரிய பிள்ட்வாளரின் பெயரைக் கேட்டதும் ஜோட்டனின் முகti உவர்ந்துவிட்டது. அவள் பக்கிரி சாயபுவுக்காகக் காத்துக்கொன் டிருந்தாள். அலர் வந்தால் செய்தி தெரியும். அவர்கள் ஸ்தான்பூரின் பெரிய பின் பாளையப் பற்றிப் பேசிக்கொன் டிருந்தார்கள். ஆனல் அவர்கள் பேசியது பூராவும் தெளிவாக அவள் காதில் விழவில்லே. இப்போது மக்கள் கண் ணுக்குத் தெரியவில்பே. அரிக்கேன் விளக்கின் ஆளி மட்டும் இருட்டில் தெரிந்தது.

செத்துப் போது யார் 1 ன்று ஜோ டடன் கேட்டதும் பக்கிரி சாயபு விளக்கை ஜோட் டளின் முகத்துக்கு எதிரே உயர்த்தி உற்றுப் பார்த்தார். பிறகு அவளோடு உபட்வது போல் நெருங்கி நின்றுகொண் டு சொன் துர் : ". இப்படிக் கேட்கிறது நிகப் பின்ளே, பீபி இப்ப நீ . க்கிரி சாய வோட காடசி பீபி !'

பிறகு அவர் தம் முகத்தை அவள் முகத்தருகே கொண்டுவந்து. தன்னை மறந்து அவளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்துவிட்டு உணர்ச்சி பொங்கச் சொன் ஒர் : “ என் & பி டுட்டுப் போகமாட்டி ன்னு சத்தியம் பண்ாஹறு.”

'டோகமாட்டேன்.' ''சன், இப்போ மாமிசத்தைச் : பச்சுப் டோடேன்." குடிசையில் பலவிதப் பாத்திரங்கள் இருந்தன. உடைந்தவை இரண்டு வகையும். வெளியில் குrைம். குடிசைக்குப் பின்புறம் உப்பளித்த பழைய செங்கல் மதி. பக்கிபி சாயபு விாக்காக ஒரு ஆங்கிவில் தொங்க விட்டார். உடைகளையும் தாபத்து பாலே க&ளயும் கழற்றி ஒரு கொபீனத்தை மட்டும் அன்னிந்துகொண்டார். குளத்திலிருந்து ஆன்-சீர் கொண் டு பந்து கொடுத்தார். சபையாடிய தும் மாமிசத்தைச் சாப்பிட்டுவிட்டு இருட்டில் ஜோ , லுக்கு எதிரில் உட் கார்ந்துகொண்டு கதை பேச ஆம் சித்தார்.

இருட்டு, இந்தச் சத்தாளின் xயத்தை பியூங்கிக்கொங் டிருந்தது. புதர்களிலும் காடுகளிலும் -ஆவிகளுைம் தேவeாதகளும் உலாவிக்கொண்டிருப்பது டோல் தோன்றியது. சி. ஓ நாட்கள் ப்ெதுவாகப் புதிய புதைகுழியை அணுகிக்கொண் டிருந்தன. புதிய

மாமிசம் தின்னும் ஆசையில் அவை "க்யாங்க், க் பாங்க்' என்று

நள்ளவை,

ஒலியெழுப்பின.

'எனக்கு ரொம்பட் பயமா இருக்கு' என்று ஜோட்டன் சொன்னுள். பக்கிரி சாயபு:புக்குத் தெரியும், சுல்தான்பூரின் பெரிய பிள்:வாளின் சிறிய பீபியின் பெரிய பிள்ளே காலராவில் இருந்துவிட்டான். அவனுடைய பி ைத்தைத் தோண்டியெடுக்கத்தான் ஓநாய்கள் வருகின்றன என்று. அவர் அவளுக்கு ஆறுதல் சொன்னுர் :

128



"ஓநாய்கிட்டே இவ்வளவு பயமா? பயப்படாதே! அதுக பசியிலே இப்படித்தான் செய்யும். உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா ? அஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னலே எனக்கும் ஒரு தடவை இந்த மாதிரி பசி வந்தது. நீ மீன்வத்தலேக் குழம்பு பண்ணி வயிறு நிறையச் சாப்பாடு போட்டியே வயிறு நிறைஞ்சுட்டா அதுக இது மாதிரி கதிதாது."

ஜோட் டனுக்குப் பழைய நினைவுகள் வந்தன. அன்று பக்கிரி சச கம்பீரமாகக் கிழிந்த ஜமக்காத்தில் சாப்பிட உட்கார்ந் தார். இரண்டு தடவை அல்லாளிகள் பெய.ழ சொல்லிவிட்டு ஆகாயத்தைப் பார்த்தார். ஆகாயம் தெளிவாக இருந்தது. சுதத மான திண்னேயில் உட்கார்ந்துகொண்டு தெளிப ஆகாயத் துக்குக் கீழே, சாப்பாட்டைக் 'க ', க என்று விழங்க முடிய விட்ட அக்பரால். சம்பிராம்ாக உட் கார்ந்தார். ஒரு த டு முரட்டுச் சேப பறையும் மீன் குழம்புடன் கலந்து கலந்து நிதானமாக ரசித்து ரசித்து: சாட் பி டார். இங்கே சாப்பிடுவது போல் கொஞ்சமும் அவசரம் இல்லே. கீழே இரண்டொரு பருக்கைகள் விழுந்து விட்டன. அவற்றை அவர் ஐசக் கிரதையாக விரல் நுனியால் எடுத்து வாய்க்குள் போட்டு கொண் எர். ஒன்னொரு பகுக் கயும் அள்வா அளித்த விடே யுய ந்த செல்பம். அது தீர்ந்துவிட்டால் பின்னுல் கிடைக்காது.

இப்போது :ோட்டலுக்கு ஞாபகம் பந்தது, ரசித்து ரசித்துச் சாப்பிடுவது டாக்கிf டபு:பில் நெடுங்கா வழக்கம். இப்போது விறது ரசித்து அது வித்து . அவருடைய أن ال 1TL تتم لا ت ن ي أن نجا لا تبينتي சாரததில் க்தி இல்:. ஆப்பினும் பொக்கை வாயால் மாமிய த்தைக் கடிததுத் தின் பதுபோகப் அவர் கைகளால் இகருமங்கும் தடவிப் பார்த்தார். கொஞ்சங் கொஞ்சமாக ஜே. ட்டத்தும் அபருக்கு அடங்கிப் போளுள் இப்போது ஓநாய்களிள் கூ க்குரல் கrதில் Elk, IF1 Priรสิ้ผL: ; TTTAkS kAT TT TTT TTTSJEL llS TgT TTT T | ர வில்பே. ஜேரட்டன் புதின் மூன்று குழந்தைகள் பெற்ற பள் என்று இந்த இருட்டில் சொல் முடி பாது, அவளுடைய பெரிய பிள்ளே கை கால்கள் பரடாகி சவப்பெட்டிக்குள் டடுத்துக் கிடக்கிருன் . ஆனுல் அவளுக்கோ தய ப் *y-| rร์ไTri குன்றிய வில்.ே = | fr பக் கிரி சாம புவின் பட்டியில் படுத்துக்கொண்டு, "சந்திரன் போன்ற உங்க மூஞ்சியக் கொஞ்சம் பாக்கிறே:ோ, பக்கி சாயபு !' என்றுள். ரசித்து ரசித்துச சாப்பிடுவதில் மூழ்கியிருந்தார் பக் கிரிசாயபு 'உன் முகம் சந்திரன் பாதிரி இருக்கு நீ யன் கண்மணி! தண்ணி மாதிரி உன்னே க் கட்டிக்க ஆசையா இருக்கு ' என்பன போன்ற காதல் வார்த்தைகள் கூட அவர் வாயிலிருந்து வரவில்பே. ஜோட்டனும்

1.2%



அவரிடமிருந்து தன் பேச்சுக்குப் பதிலே எதிர்பார்க்கவில்பே அவளும் ரசித்து ரசித்துச் சாப்பிடுவதில் ஈடுபட்டாள்.

சின்னச் சிற்றப்பா வால்ட் டுவையும் பல்ட்டுவையும் அவர் களுடைய படிப்பறையில் அதட்டிக்கொண் டிருந்தார். சோனுவின் படிப்பு முடிந்துவிட்டது. இப்போது அவனுக்கு ஒய்வு. ஆனல் அவனுக்கு வெளியறையில் தனியாக உட்கார்ந்திருக்கப் பிடிக்க வில்பே. அவன் பைத்தியக் காரப் பெரியட் பாவை மானசீகமாகத் தேடத் தொடங்கினுள்.

அம்மா சமையலறையில் பச்சரிசி சமைத்துக்கொண் டிருந்தாள். பர் சரிசி சாதti, கொயப் 'ன் பதக்கல், ப. சரேயான நெப். அவனுக்கு இப்போதே புசி எடுப்பதுபோலிருந்தது. அவன் செம் பரத்தை மொட்டைப் பறித்துக்கொண்டான். லால்ட்டுவும், பல்ட்வும் படித்து முடித்துபிேட்டால் ல்லாருக்கும் ஒன்று கச் சாப்பாடு போடுவா ள்.

அவன் நாற்புறமும் பெரியப்பாவைத் தேடிக்கொண்டு நடந்தான். தோட்டத்தில் காசித் தும்பைப் பூக்கள் பூக்கின்றன. மல்:tகைப் பூவின் மணம் வந்தது. தொங்கட்டான் கொடிகள் : க்களிடமிருந்து தொங்கிக்கொன் டிருந்தன. இந்தத் தோட்டத்தின் விதவிதப் பூக்கள். செம்பரத்தைப் பூவில்தான் ல்வனவு வகை சிவப்பு வெள்ளே, சந்தன நிறம்.

விடியற் காலேயில் அவன் பெரியம்மாவுடன் பூப்பரிக்க துவதால் பூக்களின் பெயர் மனப்பாடாகிளிட்டது. காசித் தும் பச் செடி களுக்குக் கீழிருந்த புல்பில் பெரியப்பா படுத்துக்கொண் டிருப்பதை அடி ன் பார்த்தான். அவன் அங்கே பேய்ப் பெரியப்பா பின் பக்கத்தில் ட்கார்ந்துகொண் டான். அவர் ஒது 8கையைத் .ே க்குக் கீழே வைத்துக்கொண்டு இன்னுெது கையை முகத்துக்கு நேரே கண்ணுடியைப் போல் வைத்துக்கே ன் டிதுந்து: , அந்தக் கைக்குள் 2. ப்கத்தையே பார்க்க விரும்புபவர் போல. :- ) மெதுவாக வந்து அவருடைய பயிற்றின் மேனே உட் கார்ந்துகெ: கம் இ இ.ே கiன் இடுக்கு வழியே பார்த்தான். பல்வேறு த்துப் பூர்சிகள் செடிகளின் மேல் ட்கார்ந்தித்தாே பெiபட்டா கையை ப் பார்க்க விண்டே, :ன் காத்துப் பூ: &ாத்தான் பார்த்துக்கொன் 1 ៨ ៩ញុំ என்று :Iல்: க்குப் Iரிந்தது. அவன் அவார,

டெரிடிப்பா !' எாறு கூப்பிட்டாள்.

பனரீ ற்திர நாத் பதில் பேசாப:ள் சும்ாா சிரித்தார். சோணு கேட்டான் : "ஹல்க்கா பிடிக் கரீங்களா? ) க்கா கொங் டுவந்து தரவா?"

'கேத்சோரத் சாபா !”

"جيير

உங்களுக்குப் பசிக்கவே பசிக்காதா?”

13s.



'கேத்சோரத்சாலா !”

சோளுவுக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது. "அப்போ நானும் உங்களைக் கேத்சோரத்சாலா' என்று சொல்லுவேன்."

மணிந்திரநாத் இப்போதும் சிரித்தார். செடிக்கிாேயில் உட்கார்ந் திருந்த வண்ணத்துப் பூச்சிகளைச் சோவுக்குக் காண்பித்துவிட்டு இரண்டு மூன்று புற்களே காடுத்து வாயில் போட்டுக்கொண் Iர். அப்புறம் வெகுநேரம் வாலய 'ஆ'வென்று கிறந்து வைத்துக்கொன் டிருந்தார். 'என் வாயைப் பார், தொண்டையைப் பார் உள்நாக்கைப் பார்!" என்று செல்வதைப் போல இருந்தது அவர் செய்கை.

சாம்சத்தீன் ஏதே காபமாய் இந்தப் பக்கம் படகோட்டிக் கொண்டு வந்தான். சம் அதிகாபேயிலேயே படகை எடுத்துக் கொண்டு பயிi அறுவடைக்குப் போப்விட் என். இது பத்ரமாதம்.

மணிந்திரநாத் பெரிய பெரிய காசித் தும்பைச் செடிகளுக்குப் பின்னுல் தம்மை மறைத்துக்கொண் டிருந்தார். வெளியிலிருந்து யாரும் அவரைப் பார்க்க முடியாது. அங்கே நுழைந்துவிட்-கால் சோளுவும் கன்னுக்குத் தெரியவில்லை. அங்கு வெறும் செடிகளும் ஏராளமான பூக்க ஒரும் - சிவப்பு. நீலம், மஞ்சள் ஆகிய பல நிறப் பூக்கள் - மட்டுமே ,த்துக் கீழே விருந்து கிடப்பதாகத் தோன்றும். படகுத் துறைபைக் கடந்தால் வாய்க்கால். அதில் படகுகள் சென்றன. பாபூ: 1ாட்டின் பு:டவைகள் படகில் 1:பாகின்றன. அாை பாய விரித்துக்கொண்டு போனு பதியில் போய்ச் சேரும்.

சாமு பதிாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு சிறிய பச விடம் போன். 'பாபுஜி, சடங்க பெட்ரோ மாக்ஸ் இபின் க்கை வாங்கிக் கிட்டுப் போகடந்தேன்."

".ெ .ரோபக் rதுக்கு '

"புட்லுக்கு நிக்காம் : :ாணப போரேன்.'

"எந்த . .'

:ாட ையt ப்ே ட் காரு. வி. க்குச் சரியா இருக்கான்று L」rテリ( ))。3r"

ரா, பட்டத்தைக் கடந்தபோது .ெ பா செடிகளுக்குக் கீழே இத்திருப்பதிப் பர்த்தான். அவருடைய கை ஆஃப் க் குக் கி,ே இது அபரக் கட்டிக்கொண் டிருந்தான். அவர் கா :ெ டி.ாரின் தையோ காா ஆத் தேடினுர்ரள்.

பாசிப 1 :ாதுகாப் பார்த்ததும் சாமுயி ம் சொன்னுள், 'நான் R IITEp.ir, UITL.T{" !" ೯7೯°g!

"எங்கே போ : '

'பெரிய ப புகிட்டே."

131



"போ. ஆணு அைைரத் தொட்டுடாதே சோனு பாபுவையும் தொடாதே."

இந்தப் பூச்செடிகள், பாதாபஹாம் மரங்கள், எலுமிச்சை மாங்கள் இவற்றைக் கடந்தால் கிராமத்துக்குப் போகும் வழி வரும். பாதிமா திரும்பிப் போப் அந்த பழியில் உட்கார்ந்துகொண்டாள். 'சோரு பாபு !' என்று கூப்பிட்டாள்.

சோ ைசெடிகளுக்குள்ளிருந்து விழித்து விழித்துப் பார்த்தாள். "நீயா *"

பாதிமா களுக்கென்று சிரித்தாள். "பாபாவோட வந்திருக்கேன்.” அவள் இடையில் பாபூர்ஹா புடைவையொன்றை அணிந்திருந் தாள். மூக்கில் முக்குத்தி, பை தடயி சிறிய கண்கள். கால்களில் கொலுசு, நடந்தால் ஜல் ஜல்' என்று ஒலிக்கும். உடலின் நிறம் பசுமை. அழந்தான இயிேன் நிறத்தில் முகர். சோதுரு “உள்ளே வாரியா?" .:ன் து கேட்டான். "எப்படி படுவேன்?" 'ஏன், செடி சுஃ விளக்கிட்டு வாயேன்.' அவள் கவர்ந்து தவழ்ந்து, nக்ட்ர் 2 & க் கடந்து உள்ளே வந்:ாள். எலுமிச்சை ம ப் புதவில் துண்ழந்து சே இேைன் பக்கத்தில் TTTTTTS TTTS SL TT TTSeMTTTT Tk TTTTS T T TTTTT TS ttt T எண்னத்துப் பூச்சிகஃப் பார்த்தப ;ர். அவஆக்கு ஆச்சரியம், அ:ைtள் இதுவரை பர் ததேயில்லே. அவள் காப்டியில் ஒரு கந்த ராஜச் செடி. வெள்ாேப் பூக்கள் செடி முழுவதும் பூத்திருந்தன. செடிக்குக் கீழே அந்த நாப் படுத்துக்கொண்டு வாஃ ஆட்டியது. பாதியா தனக்குப் ழகியவளாகத் தோன்றவில்ஃப். ஆகையாள் அது ப. யைத் திறந்து லு:ாப் மா என்று பார்த்தது. ஆதும் அவளுக்கும் சோணு பாபுவுக்கும் இருந்த சிநேகத்தைப் பார்த்துவிட்டுப் டே சாதிருந்தது. மணிந்திர நாத் அப்படியே படுத்திருந்தாா. கி& கதுக்கு மேலே முடிவற்ற பானம். அங்:ே மேகங்களுக்குப் பின் ஒல், :ெ1ஆநாட் களுககு முன் கோ:குப் பாவி நதியில் கன் ட டகைப் போல், ஒரு முகம் மிதந்துகொண் டிருந்ததைக் கண்டார் அவர் எ க்கம் போல் அவரு ைய கவிதைப் பறவைகள் அம்முகத்தின் மேல் பறந்துகொண் டிருந்தன. அவர் முதுமுணுத்தார் : "I have eximiled and do find of all that siivour me, there's nonc L grieve Lu leave belind, but only. Only thce ‘’’

மூக்குத்தி அணிந்த பாதிமா வளiப்புப் பறவை போல் ட்கார்ந்து கொண்டு மணிந்திரநாத் முணுமுணுப்பதைக் கேட்டுச் சிரித்தாள். அவளுக்கு அது ஒன்றும் புரியவில்லே. ஒன்றும் புரியாவிட்டால்

132



அவள் சிரிப்பாள். "பெரியப் பா இங்கிலீஷ் பேசருர். தாலும் பெரியப்பா மாதிரி பெரியவனு ஆனப்பறம் இங்கிலீஷ் பேசுவேன். இப்பவே நான் ஏ, பி, சி, டி படிப்பேனுக்கும் ' என்று சோறு சொன்னுன்.

பாதிபா பதிலுக்கு, "என்னுேட பாபா என்னேயும் படிக்க வைக் தரேன்னு சொல்லியிருக்கார். நானும் படிப்பேன்" என்றுள், சோனு சொன் ஒன். "நான் காபம்ே புற 11.ழையின் பரிஎே1 நாணல் குச்சியாவே ஏ, , , ; எழுதினேன்.” கிங்ா சரனே, ரத்னே :விபூஷித குண்ட கர்னே சொன்ன்ே கன்” .ான்றும் சொல்வ நினைத்தான் அகார்.

ஒவ்வொரு காலு,ம் படிப் முடித்ததும் சோது படகுத் துறையில் நின்றுகொண்டு புதிய இ&களேக் கித்து எறிவான். அவற்றைத் தன்னtரிகi: மிதக் கவிட்டு, சரஸ்வதிக்ாய பயணங்கிக்கொள்: பாடுவான். 'பாங்க. பாங்க சரஸ்வதி, போயி தீங்க ங்க கையைக் காஃப் பிடிக் சுப் படிப்புக் கத்துக்கறேன்."

ஆனுள் சோ.இ இதையெல்லாம் பாகியாவிடம் சொல்கி வில்ஃ. காரலாம், அவனுடைய பெரியப்பா கன்களே அகல ஆகப் பிரித்துட் பார்த்துக்கொண் டி'ந்தார். பாங்கே பாது புறப்பட்டுப் போவதற்கு முன்னுள் இப்படி பல்ர ரே விழிப்பது அவர் வp கம். சோனுவும் பாதிபாபும் பேக்கொண் பு:ருந்தது அழைக்குப் பிடிக்கவில்லை. பாதிமய இது வார்த் சொன்இல் இரண்டு பாய்த்_த சொல்கிருன் சோணு.

'பாபா சொல் i, தந்திர் காட்டிலே ஆந்து எனக் குப் புஸ்தகம் வாங்கிக்கிட்டு வார ம். ன் மததி பராந்தாவில்ே உட் கார்ந்து கிட்டுப் .ப்பே.: !'

ஆபத்தியக்கா டாகும் சொன்னுர், கேத்சோரத்சாலா !” சோனு சொன்னும் 'நீங்க தான் கே , சோாத் சால் ' இப்போது டைத்தியக்கர டாது. சோழ்வைக் கட்டிட் பியூ க்துக் கொண் டு வெளியே வந்து ஒரு பண்னத்துப் பூச்சியை அன்ை பிடிக்க உதவி செப்தார். பாதியாவும் அவர்களுடன் கூ த த்தாள்எண்னத்துப் பூச்சியை ஒரு டப்பாவில் அடைத்து வைத்துகி கொண்டு சோனு, "இது உனக்கு வேணுமா " என்று பாதியா வைக கேட் கன்.

'வேதும்.' "எப்ப்டி எடுத்துக்கிட்டுப் போவே ?” பாதிமா கபூத்தில் கம்மாபே அணிந்திருந்தாள். அவள் இடுப்பில் செருகியிருந்த புடைவை நுனியை அவிழ்த்துவிட்டுக்கொண்டாள். ஒரு சேம்பு இலையைப் பறித்துவந்தாள். மரநிழலில் நின்றுகொண்டு

133



இருவரும் வண்ணத்துப் பூச்சியை இலேயில் வைத்து மூடிஞர்கள். சோளு அதைப் பாதிமாவின் முன்ரு:னயில் கட்டித் தந்துவிட்டுப் பெரியப்பாவைத் தொடர்ந்து ஒடிஞன். மனrந்திர நாத் அவர்களேக் கூட்டிக்கொண்டு மருதமரம் வரையில் நடந்துபோளுர். இப்போது மழைக் காலம். ஆகையால் படகும் ஆறுமே கண்ணுக்குத் தெரிந் தன. ஏராளமான படகுகள் நுங்கு ஏற்றிச் செல்லும் படகுகள் அன்னுரிப் படகுகள், பாகற்காய் ஏற்றிச் செல்லும் படகுகள் எல்லாம் ஆற்றில் சென்றன. இக்க ஆற்றைபம் படகுகளையும் பார்த்தாலே எங்கோ பாலின் படுத்திருக்கிரள் என்று தோன்றியது. பாலினின் முகமும் நினவும், அவரைக் கயிற்றல் இழுக்கப்படும் படகுபோல் இழுக்கின்றன.

தெற்குப் பக்க அறையின் பால்ட்டுவும், பல்ட் டுவும் இன்னும் படிக் திருள்கள். அவர்களுக்கு இன்னும் ஒப்பு இடைக்கவில்லை. சோை குளத்தங்கரையில் சுற்றுவதைப் பார்த்து அவர்களுக்கு −T;F'ă Ħ úL: 11 ! இருந்தது. குளத்தங்கனயில் சோனு, பெரியப் Iா, தோடர்பாகச் சேர்ந்த அந்தச் சிறிய பெண், மான்குட்டிபோல் குதிப்பாள். ஆடுவாள். சோனவைப் பார்த்துவிட்டாள் கேட்கவே வேண் கம்! மழிைக் காலமாக இல்லாதிருந்தால் அவரும் சோனும் (:சபா, கோதுன் ம வயல்களில் சுற்றப் போய்விடுவார்கள். இன்னும் வப்ால்ட்டு:புக் கும் பல்ட்டுவுக்கும் விடுதலை கிடைக்கவில்ஃப். சோனுவுக்குக் கிடைத்து விட்டது. அவர்களுக்குக் கோபம் கோடமாக வந்தது. சோது அந்தப் பெண்ணின் பு-ை வைத் தலைப்பில் எதையோ வைத்துக்

கட்டினுள்.

பல்ட்டு சொன்னுள். 'பார்த்தியா, சோரு பாதிாவைத் தொட்டுட்டான் '

மருதமரத்தின்மேல் முதுகைச் சாய்த்துக்கொண்டு நிள்ர் டனர் ந் திரநாத். எதிரில் தாழ்நிலம் அதில் தண்ணித் தழும்பி நின்றது. துரர்த்தில் வயலுக்குள்ளிருந்து ஒரு சக்கரவாகப் பறவை கூவியது. நதியில் படகு. ஆறிே. என்னை க் கூட்டிக்கொண்டு பே !' என்று கிராமபோன் பாடியது. மழையின் தோற்றத்திலும் இதே பிரார்த்தனே தாள். இந்தச் சிறுமியுடன் நீரில் மிதந்துகொண்டே போகத் தோன் லுகிறது மணிந்திரநாத்துக்கு:

பதிமா கூப்பிட்டாள் : "சோணு பாபு !'

என்: '

"எனக்கு ஒரு சேப்பு அல்விப்பூ தருவீங்களா ?"

"தரேன்."

இதற்குள் சாமு. திரும்பிவந்துவிட்டான். அவன் கையில் பேட்ரோ மாக்ஸ். அவன் நரேந்திரதாளின் விட்டுப் பக்கமே போகவில்:

134