தளத்தைப் பற்றி

ஏராளமான இணைய தளங்கள் தமிழில் உள்ளது. அவற்றிலிருந்து காலத்தால் அழிக்கமுடியாதவை சிலவற்றை இங்கே இந்த இடத்தில் தொகுக்கின்றேன். மேலும் சிறுபத்திரிகை சம்பந்தபட்டவற்றை (இணையத்தில் கிடைக்கும் பட வடிவ கோப்புகளை) - என் மனம் போன போக்கில் - Automated Google-Ocr (TShrinivasan's Python script) மூலம் தொகுக்கின்றேன். அவற்றில் ஏதேனும் குறையோ பிழையோ இருந்தாலும், பதிப்புரிமை உள்ளவர்கள் பதிவிட வேண்டாமென்று விருப்பப்பட்டாலும் அவை நீக்கப்படும். மெய்ப்புபார்க்க இயலவில்லை. மன்னிக்கவும். யாராவது மெய்ப்பு பார்க்க இயலுமாயின், சரிபார்த்து இந்த மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்பவும்
rrn.rrk.rrn@gmail.com

Saturday, September 17, 2016

நீலகண்டப் பறவையைத் தேடி. . . 351-400


நீலகண்டப் பறவையைத் தேடி. . . 351-400

மெய்ப்பு பார்க்க இயலவில்லை)
 automated google-ocr
வங்காள மூலம் :
அதீன் பந்த்யோபாத்யாய
தமிழாக்கம் : எஸ். கிருஷ்ணமூர்த்தி


மேலே போய்விட்டது அது. அவர்களால் கீழே ஒன்றையும் பார்க்க முடியவில்லை. அவன் மேகத்தைப் பிய்த்துப் பிய்த்துத் தின்று பார்த்தான், ருசியாகத் தித்திப்பாக இருந்தது அது, திருவிழாவில் பஞ்சுபோன்ற மயிர் மிட்டாயைப் பிய்த்துப் பிய்த்துத் தின்பது போல் அவன் மேகத்தைப் பிய்த்துச் சுருட்டி அமலாவுக்கும் கமலாவுக்கும் கொடுத்தான். அவன் கீழே குனிந்து பார்த்தான். ஆயிரக்கணக்க ான, லட்சக்கணக்கான மக்கள் சாரிசாரியாகக் குதிரை யின் கால்களின் மேல் ஏறிக்கொண்டு வந்தார்கள், தங்களுக்குச் சொர்க்கத்தில் ஏற ஓர் ஏணி கிடைத்து விட்டாற்போல். அவனுக்கு இப்போது என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அவன் கைக் கெட்டும் உயரத்தில் ஆகாயம். இன்னுங் கொஞ்சம் உயர்ந்தால் அவனுடைய தலை ஆகாயத்தைப் பிளந்துகொண்டு சொர்க்கத்துக்குள் எட்டிப் பார்க்கும். அப்போது அவன் தேவர்களின் ராஜ்யத்தை, அங்கே கார்த்திகேயன், பிள்ளையார், சிவபிரான் எல்லாரும் நடமாடு வதைப் பார்க்க முடியும். என்ன ஆச்சரியம் !

அவன் இப்படி நினைத்தபோதே குதிரை சிறுத்துக்கொண்டே வந்து விளையாட்டுப் பொம்மை மாதிரி ஆகிவிட்டது. அவர்கள் இந்தப் பொம்மைக் குதிரையை நெஞ்சுடன் அனைத்துக்கொண்டு மனலில் நடந்து வரும்போது, பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா நாயைக் கூட்டிக் கொண்டு ஆற்றங்கரைக்குப் போவதைப் பார்க்கிருர்கள். திடீரென்று பெரியப்பா கத்துகிறர், "கேத்சோரத்சாலா " இத்துடன் சோனுவின் இனிய கனவு கலைந்துவிட்டது.

அவன் தலைக்கருகில் ஜன்னலில் வெயில் - சரத்கால வெயில்தங்கமாகப் பளபளத்தது. கால்மாட்டிலும் வெயில். அவன் திடுக் கிட்டு எழுந்தான்.

அவனுக்கு முதலில் தான் எங்கிருக்கிருேம் என்றே புரியவில்ஃப். தான் தன் வீட்டில் படுக்கையில் படுத்திருப்பதாகத்தான் முதலில் நினைத்தான். பிறகு நினைவு வந்தது-இது ஆபீஸ் கட்டிடம். இது இரண்டாவது பெரியப்பாவின் படுக்கை. இப்போது அவன் கண்களை நன்ருகக் கசக்கிக் கொண்டான். அமலா, கமலாவின் ஞாபகம் வந்தது அவனுக்கு. இப்போது அவர்கள் எங்கே?

வெயில் ஏறியதும் அவன் அந்த அறைகயைவிட்டு வெளியே வந்தான். பெரியப்பாவைக் காணுேம். இவ்வளவு பெரிய ஆபீஸ் கட்டிடத்தில் யாருமே இல்லை. எல்லாரும் ஆற்றங்கரைக்குப் போய் இருப்பார்கள். வாசலைக் கடந்ததும் வராந்தா. அதற்கப்பால் புல்வெளி. அப்புறம் குளத்தின் தென்கரையில் பெரிய மண்டபம். முந்தைய நாள் அவன் மண்டபத்தைப் பார்க்கவில்லை,

351

________________

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

நேற்று இரவு வெகு நேரத்துக்குப் பிறகே அவன் இங்கே வந்தான். அமலாவும் கமலாவும் அவனைப் பெரியப்பாவிடம் கொண்டுவந்து விட்டுவிட்டுப் போஞர்கள். வீட்டின் வடக்குப் பக்கம் நின்றல் குளத்தின் தென்கரையில் மண்டபம் ஒன்று இருப்பதே தெரியாது. அவன் மொட்டை மாடியில் நின்றிருந்தபோது அமலாவும் கமலாவும் மண்டபத்தைப் பற்றியும், அதன் படியில் உள்ள பளிங்குக்கல் எருதைப் பற்றியும், அதன் கழுத்தில் போட்டிருக்கும் பூ மாலையைப் பற்றியும் அவனுக்குச் சொல்லியிருந்தார்கள். அந்த மொட்டை மாடி இருட்டு மர்மம் நிறைந்ததாக இப்போது அவனுக்குத் தோன்றியது. அவன் தூக்கத்திலிருந்து விழித்ததுமே பூஜை வாத்தியங்களின் இசை அவனுக்குக் கேட்டது.

குமாஸ்தா அர்ஜூன் ஆற்றில் ஸ்நானம் செய்துவிட்டுத் திரும்பி வந்துகொண் டிருந்தான். ராம்சுந்தர் தோளில் தடியை வைத்துக் கொண்டு எங்கோ போய்க்கொண்டிருந்தான். லால்ட்டுவும் பல்ட்டு வும் எங்கே? இந்த வீட்டுக்கு வந்தபிறகு அவன் இந்த இரண்டு தமையன்களேயும் பார்ப்பதே இல்லை. அவர்கள் இன்று எங்கோ வேட்டைக்குப் போவதாகப் பேச்சு. அதிகாலையிலேயே வேட்டைக் குப் புறப்பட்டுப் போய்விட்டார்களோ, என்னவோ!

குளத்தின் மறுகரையில் யாரோ ஓர் ஆள் நிற்பது அவனுக்குத் தெரிந்தது. அவனுக்கு அந்த ஆளை அடையாளம் தெரிந்தது. ஆணுல் தன் கண்களை நம்பமுடியவில்லே அவனுல். உருவம் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. உயரமாக, அசையாமல், சமுத்திரக் கரையில் நிற்கும் டிராய் நகரக் குதிரைப் போல், ஊரைப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றது அந்த உருவம். அவனுடைய சொப்பனம் அப்படியே பலித்து வந்தது. அவன் நிற்கவில்லை வெறிபிடித்தவன் போல் வேகமாக ஒடிஞன். -

“சோனு, எங்கே போறே? உன் பெரியப்பா ஆத்துக்கு ஸ்நானம் பண்ணப் போயிருக்கார்" என்று குமாஸ்தா அர்ஜ"ன் கூறிஞன்.

சோனு அவனுடைய பேச்சைக் கேட்க நின்ருல்தானே? அவன் மைதானத்தைக் கடந்து, மான்களும் மயில்களும் தங்கும் பகுதியைக் கடந்து, தோப்பைத் தாண்டி, சவுக்கு மரங்களின் நிழலில் வந்து நின்றுகொண்டு தலை நிமிர்ந்தான் - அவன் கண்ட கனவு அப்படியே பலிக்கிறதா என்று பார்க்க.

அவனுல் நமபவே முடியவில்லை. இந்தப் பக்கத்தில் பல அபூர்வ, உள்நாட்டு வெளிநாட்டுப் பூச்செடிகள், மரங்கள். அவன் மரக் கிளைகளின் இடைவெளி வழியே பார்த்தான். கனவு அப்படியே பலித்துவிட்டது.

352

________________

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

முன்பு தெளிவாக இல்லாதது இப்போது, இங்கு வந்த பிறகு தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவன் உற்சாகத்துடன் கூவிக்கொண்டே ஓடினன். "பெரிய.யப்பா பெரியப்பா ! நான்தான் சோனு பெரியப்பா பெரியப்பா!"

என்ன உற்சாகம் ! என்ன ஆனந்தம் ! அவன் தலைதெறிக்க ஓடினுன். அவனுக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒருவர் கிடைத்து விட்டார். அவருடைய நாய்கூட அவனைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் வாலை ஆட்டியது. பெரியப்பா தலை நிமிர்ந்து பார்க்கவில்லை. அவருடைய கைகால்களில் செடிகள் கீறின காயங்கள். தண்ணிரில் ஊறி ஊறிக் கால்கள் வெளுத்துப் போய்விட்டன. அவர் தம் நாயைக் கூட்டிக்கொண்டு தனியாகக் கிளம்பி எங்கெங்கோ சுற்றிக் கொண்டே நிலத்திலும் தண்ணிரிலும் நடந்து எப்படியோ அங்கு வந்து சேர்ந்துவிட்டார். - -

சோணு அருகில் வந்ததும் நாய் கொஞ்சலாக உறுமியது. எவ்வளவு நாட்களாகி விட்டன, அது அவர்களுடைய வீட்டுக்கு வந்துசேர்ந்து! யாரும் சீராட்டி வளர்க்காமலேயே அது வளர்ந்து வந்தது. வீட்டில் இருப்பவர்கள் தின்று மீந்த சாப்பாட்டை அது சாப்பிடும். வீட்டில் அது இருப்பதையே யாரும் கவனிப்பதில்லை. யாரும் அதைக் கொஞ்சுவதில்லை. அப்படிப்பட்ட இந்த நாய் சோனுவுக்கு மிக விலை உயர்ந்ததாகத் தோன்றியது. அவனுடைய சொந்தப் பொருள்கள் அவனுடைய பெரியப்பா, அந்த நாய்-எல்லாம் அவனிடம் வந்து சேர்ந்துவிட்டன. இனிமேல் அவனுக்கு யாரிடமும் பயம் இல்லை. டிராய் நகரத்துச் சிறுவர்கள் மரக்குதிரையை இழுத்துக்கொண்டு உற்சாகமாக நகரத்துக்குள் இழுத்துச் சென்றதுபோல் அவன் தன் பெரியப்பாவை இழுத்துக்கொண்டு போனுன், இவ்வளவு தூரம் வந்த பிறகு அவருக்குச் சங்கோசம் வந்துவிட்டது போலும். அவருக்கு உள்ளே போக இஷ்டமில்லை. இவ்வளவு பெரிய வீட்டைப் பார்த்ததும் அவருக்கு அந்தக் கோட்டையின் நினைவு வந்துவிட்டது. பாலின் சொல்லுவாள், ‘மணி, நீ நீலவர்ண "டை" கட்டிக்கொள் ; வெள்ளை அல்லது ஆரஞ்சு நிற "டை கட்டிக்கொள்! நீ கறுப்பு "டை" கட்டிக்கொண்டால் உன் தோற்றத்தில் ஒரு கடுமை தோன்றி விடுகிறது!" என்று.

தம்முடைய உடையும் தோற்றமும் இந்த மாளிகைக்குப் பொருந்தாது என்று நினைத்திருக்கலாம் அவர். அவர் நாற்புறமும் பார்த்துக்கொண்டு நின்றர். நீரைக் கடந்து வந்ததில் பாசியும் நீர்ச் செடிகளும் அவருடைய உடம்பில் ஒட்டிக்கொண் டிருந்தன. அவர் ஒரு ஜலதேவதை போலக் காட்சியளித்தார். நீர்ச்செடிகள் அவருடைய உடலில் முளைத்திருப்பது போலத் தோன்றின. சோணு

353

________________

http://www.lie (pdf. In Cricated by TLIFF To PDF trial version, to remove Lluis mairik. sileisurgister this suftware.

அவரை இழுத்துக்கொண்டு போய்க் குளத்தின் படிக்கட்டில் உட்கார வைத்தான். அவன், கையில் தண்ணிர் ஏந்திக்கொண்டு வந்து அவர் மேல் ஒட்டியிருந்த பாசியையும் இலைகளையும் உடம்பிலிருந்து கழுவிவிட்டான். அவர் கல்லால் சமைத்த பதுமை போல் அசையாமல் உட்கார்ந்துகொண்டு ஆகாயத்தைப் பார்த்துக்கொண் டிருந்தார். அவர் பதுமையல்ல, உயிருள்ள மனிதர் என்பது அவரு டைய கண்களைப் பார்த்தால்தான் தெரியும்.

குளத்தின் மறுகரையில் கமலா பிருந்தாவனியோடு பூஜைக்காகப் பூப்பறித்துக் கொண்டிருந்தாள். சோன குதித்துக் குதித்துத் தண்ணிரில் இறங்குவதையும் பிறகு மேலே ஏறி வருவதையும் கவனித்தாள் அவள். படிக்கல்லில் ஒரு மனிதர் உட்கார்ந்திருந்தார். சோனு தண்ணrரால் அவருடைய உடம்பைத் துடைத்துவிட்டான். அவர்களுக்குப் பக்கத்தில் ஒரு நாய். அதுவும் சோனுவுடன் தண்ணிரில் இறங்கியது, அவனுடன் மேலே வந்தது.

கமலா மான்களும் மயில்களும் இருக்கும் இடங்களேத் தாண்டிப் புல்வெளியில் ஒடி அங்கு வந்தாள். சோனு முழங்காலிட்டு உட்கார்ந்து அந்த ஆளின் உடம்பிலிருந்து எதையோ அகற்றினுன், பாசி, நீர்ச் செடிகளின் இலைகள். இந்த மனிதர் யார் ? அவள் ஆச்சரியத்துடன் அவர்களுக்கு அருகில் நின்றுகொண்டு அந்த நாயையும், கல்போல் அசையாமல் அமர்ந்திருக்கும் மனிதரையும் பார்த்தாள். ஒன்றும் பேசாமல் தன் வேலையிலேயே கண்ணுயிருந் தான் சோஞ.

"சோனு இது யாரு?" என்று வேறு வழியின்றிக் கமலாவே கேட்டாள்.

"என்னுேட பெரியப்பா"

"உன் பெரியப்பாவா ?”

"ஆமா, என்னுேட மூத்த பெரியப்பா"

"பேசமாட்டாரா ?"

"மாட்டார்."

"ஊமையா?"

* இல்லே."

"பின்னே ஏன் பேசமாட்டார்?"

"பேசுவார். ஆஞ, 'கேத்சோரத்சாலா !” அப்படீன்னு மட்டுந்தான் சொல்லுவார்.”

"வேறே ஒண்னும் பேசமாட்டாரா?"

"வரஹ"ஓம்."

"அதென்ன பேச்சு, கேத்சோரத்சாலா ?"

354

________________

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

அதற்குப் பதில் ஒன்றும் சொல்லவில்லை சோனு, அவன் பெரியப்பா வின் உடலைச் சுத்தம் செய்துவிட்டு, "எழுந்திருங்க, பெரியப்பா !” ஆஎன்ருன்,

"இவர் ஏன் தண்ணியிலே நனஞ்சிருக்கார்?" "பெரியப்பா நீஞ்சிண்டு வந்திருக்கார். அவரை ஒருத்தரும் கூட்டிக்கிண்டு வரல்லே. அவர் தானுவே நாயைக் கூட்டிக்கிண்டு வந்திருக்கார்" என்ருன் சோனு,

"உன்னுேட பெரியப்பா பைத்தியமா?" என்று கமலா கேட்டாள். சோணுவுக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது "பைத்தியம்னு யாரு சொல்றது?"

"பின்னே ஏன் பேசமாட்டேங் கருர் ?" சோணுவுக்கு மிகவும் கோபம். தன் பெரியப்பாவை யாராவது பைத்தியமென்று சொன்னுல் அவனுக்குக் கோபம் வந்துவிடும். அவன் கமலா இருக்குமிடத்திலிருந்து அவரை அழைத்துக்கொண்டு போய்விட விரும்பினுன்

"வாங்க, பெரியப்பா ! நான் சோனுவுக்கு அத்தை முறை. இல்லையா, சோனு ?" என்றுள் கமலா,

இதைக் கேட்டுச் சோனுவுக்கு மிகவும் சந்தோஷம் ஏற்பட்டது. "ஆமா, பெரியப்பா ! இது கமலா அத்தை" என்ருன் அவன்.

மணிந்திர நாத் கமலாவைப் பார்த்தார். இந்தப் பெண்ணின் கண்கள் ஏன் நீலமாக இருக்கின்றன ? அவர் முழங்காலிட்டு உட்கார்ந்தார். ஒரு பிரும்மாண்டமான ராட்சசன் ஒரு சிறு பொம்மை போன்ற பெண்ணைக் கைகளில் ஏந்தித் தம் கண்களுக்கருகில் கொண்டு வருவதுபோல் அவளைத் தூக்கினர். "பெண்ணே, நீ யார்? உன்னை எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறேனே !" என்ருர்,

அடங்காப்பிடாரிப் பெண்ணுன கமலா கூடப் பயந்து போய் விட்டாள். சோணுவுக்கு வேடிக்கையாக இருந்தது. முதலில் அவன் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ஆணுல் கமலா அழ ஆரம்பித்துவிடுவாள் போல் இருந்தது. “கமலா, பயப்படாதே!" என்று அவன் அவளேச் சமாதானம் செய்தான். பிறகு அவன் தன் பெரியப்பாவின் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தான். கோபத்துடன் சோனு அவரைப் பார்த்ததும் அவர் சாதுவாகிவிட்டார் கமலாவைக் கீழே விட்டுவிட்டார். கமலா இப்போது ஓடிப் போயிருக்கலாம். ஆஞல் சோனுவின் தைரியத்தைப் பார்த்ததும் அவளுக்குத் தன் பயங்கொள்ளித்தனத்தைக் குறித்து வெட்கம் ஏற்பட்டது. சோனு சற்றும் பயமின்றி அவரை இழுத்துக் கொண்டு போனுன். அவ்வளவு பெரிய மனிதர் சோனுவிடம் அடங்கி நடப்பதைப் பார்த்துக் கமலாவுக்கும் பயம் தெளிந்துவிட்டது. அவள்

355

________________

http://www.chiepdform Created by TIFF. To PDF trial version, to remove this mark, pleast. gintcr this si filw2rc.

அவருடைய இடக்கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள். சோளு வலக் கையைப் பிடித்துக்கொண்டான். நாய் அவர்களுக்கு முன்னுல் நடந்தது.

அந்த டிராய் நகரத்துக் குதிரையை இழுத்துக்கொண்டு அவர்கள் பூஜை மண்டபத்துக்குள் நுழைந்ததும் அங்கே பெரிய அமளி ஏற் பட்டது. அந்த ஆள், அந்தப்பைத்தியக்கார மனிதர்-மறுபடி இங்கே வந்திருக்கிறர் மணிந்திரநாத் அப்பாவிபோல் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு துர்க்கையின் பதுமையைப் பார்த்தவாறு நின்ருரர். மாளிகையிலிருந்த சிறுவர், சிறுமியர், அங்கு வேலை பார்ப்பவர்கள், மாளிகையின் சிறிய எசமானர் உட்பட எல்லாரும் அங்கு வந்து விட்டார்கள். சிறிய எசமான் பூபேந்திரநாத்தைக் கூப்பிட ஆள் அனுப்பினுர், "காரியஸ்தரைக் கூப்பிடுங்க! அவரோட அண்ணு வந்திருக்கார்னு சொல்லுங்க!" என்ருர்,

சாதுவான பையனைப் போல் இப்போது துர்க்கையைப் பார்த்துக் கொண்டு நின்றர் மணிந்திரநாத். மேலே லஸ்தர் விளக்குகள் தொங்கின.

"துர்க்கையம்மனுக்கு நமஸ்காரம் செய்யுங்க" என்ருன் சோனு. மணிந்திரநாத் உடனே கீழேவிழுந்து சாஷ்டாங்கமாக நமஸ்காரம் செய்தார். அவருடைய கைகள் இரண்டும் முன்னுல் நீட்டிக் கொண்டிருந்தன. இப்போது யாராலும் அவரைத் தூக்கமுடியாது. சிறுவர்கள் இந்தக் காட்சியைப் பார்த்துச் சிரித்தார்கள். இது சோனுவுக்குப் பிடிக்கவில்லை. அவன் அங்கிருந்தே நகர்ந்து போய் விட விரும்பிஞன். இரண்டாவது எசமான்-அமலா கமலாவின் தந்தை சிறுவர்களை அதட்டினுர், ஜமீன் உத்யோகஸ்தர்கள் சிலர் அங்கு நின்றுகொண் டிருந்தார்கள். பாபுவுக்கு அவர்கள் எல்லாரையும் தெரியாது. தூரத்திலிருந்தெல்லாம் ஜமீன் காரியஸ்தர்களும் குமாஸ் தாக்களும் பூஜை சமயத்தில் அங்கே வந்து கூடுவார்கள். வரும்போது கரும்பு, வாழைப்பழம், பால், மீன் இப்படி அந்த அந்தப் பகுதியில் விசேஷமாகக் கிடைக்கும் பொருள்களைத் தங்கள் காணிக்கையாகக் கொண்டு வருவார்கள். பாபு அவர்களில் ஒருவரைக் கூப்பிட்டு, "காரியஸ்த மாமா இன்னும் ஏன் வரலேன்னு பார்த்துக்கிட்டு வாங்க!' என்று கூறினுர்,

மேலும் சாஷ்டாங்கமாகப் படுத்துக் கிடந்தார் மணிந்திரநாத், அவருடைய உடம்பு விறைத்தாற் போல் இருந்தது. எழுந்திருக்கச் சொன்னுலொழிய அவர் எழுந்திருக்க மாட்டாரென்று சோனுவுக்குப் புரிந்தது. அவன் அவருடைய காதுக்கருகில் போய், "நமஸ்காரம் பண்ணினது போதும், எழுந்திருங்க!" என்ருன்.

355

________________

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

இவ்வாறு சொல்லி அவன் அவருடைய கையைப் பற்றியதும் அவர் எழுந்துவிட்டார். அவருடைய ஈர உடையில் மண்ணும் சேறும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தன.

பூபேந்திரநாத் அங்கு வந்ததும் திகைத்துப் போய்விட்டார். தம்பி தம்மைப் பார்ப்பதைக் கவனித்த மணிந்திரநாத் சோகத்துடன் சோனுவின் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தார். "பார்த்தியா, சோனு இவன் என்னை எப்படிப் பார்க்கருன், பாரு!”

ஊரிலிருந்து கிளம்பும்போது, இங்கே தம்பி பூபேந்திரநாத் இருக்கும் நினேவே இல்லை அவருக்கு. இப்போது அவர் பூபேந்திரநாத்திடம் மாட்டிக்கொண்டுவிட்டார், அவர் அங்கிருந்து நழுவிவிடப் பார்த்தார். அதற்குள் பூபேந்திரநாத் அவருடைய கையைப் பிடித்துக்கொண்டு விட்டார். அவரை விட்டுவிட்டால் எங்கே போய்விடுவாரோ என்ற பயத்தில் மணிந்திரநாத்தை இறுகப் பிடித்துக்கொண்டார் பூபேந்திர நாத். பிறகு எல்லாரையும் கூட்டம் போடாமல் நகர்ந்துபோய் விடும்படி சொன்னுர், மணிந்திரநாத் எப்படி இவ்வளவு தூரம் பிரயாணம் செய்தார் என்று கேட்கவில்லை, "நீந்தியே வந்திருப்பார். இவரால் என்னதான் செய்யமுடியாது!" என்று நினைத்தபோது, பூபேந்திரநாத்தின் மனம் துக்கத்தில் ஆழ்ந்தது, "அம்மா. இதுதான் உன் விருப்பமா?” என்று கேட்பதுபோல் அவர் துர்க்கையம்மனைப் பார்த்தார்.

இரண்டு சகோதரர்களையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த துர்க்கையின் அகன்ற கண்களில் புன்சிரிப்பு தவழ்ந்தது. அங்கிருந்து சீக்கிரம் நகர்ந்துபோக விரும்பினுர் பூபேந்திரநாத். ஏனென்றல் பூஜை மண்டபத்தின் மேல்மாடியின் பால்கனியின் மறைவிலிருந்துகொண்டு நூற்றுக்கணக்கான கண்கள் அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது அவருக்குத் தெரியும். அப்படிப் பார்க்கும் பெண்கள் மணிந்திரநாத் தின் அழகான, வாட்டசாட்டமான, கம்பீரம் நிறைந்த தோற்றத்தைப் பார்த்துப் பரிதாபப்படுவார்கள். ஆகா, என்ன அழகு! என்ன சிவப்பு குழந்தை மாதிரி கள்ளங்கபடு இல்லாத முகம்! சமுத்திரத்தில் வழி தவறிவிட்ட மாலுமியைக் கப்பிக்கொள்ளும் சோகம்போல மணிந்திர நாத்தின் கண்களிலும் சோகம் நிறைந்திருந்தது. இதையெல்லாம் கவனித்த பூபேந்திரநாத்தின் கண்களில் நீர் சுரந்தது.

357

________________

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

ஜேட்டன் காலையிலிருந்தே முகத்தைத் தூக்கிக்கொண்டு உட் கார்ந்திருந்தாள். நீலநிற ஆகாயத்தைப் பார்த்ததும், அதில் சந்திர னப் பார்த்ததும் சரத்காலம் வந்துவிட்டது என்று தெரிந்துவிடும் அவளுக்கு. இது துர்க்கா பூஜை சமயம். இங்கே தர்காவில் உட்கார்ந் திருக்கும் போதுகூட இந்த விஷயம் அவளுக்குத் தெரிந்துவிடும். பார்க்கப் போனுல் இதைத் தர்க்கா என்று சொல்லக் கூடாது. ஒரு பெருங்காட்டில் வனவாசியாக வாழ்ந்தாள் ஜோட்டன். அவள் தன் பிறந்த வீட்டுக்குப் போய் இரண்டு வருடங்கள் - ஏன், அதற்கு மேலேகூட ஆகிவிட்டன. பக்கிரி சாயபு அவளை அழைத்துக் கொண்டு போகவில்லை.

சரத்காலம் வந்ததும் ஆகாயத்தில் சந்திரன் பெரிதாகக் காட்சி யளித்து, காடுபூராவும் நிலவைப் பரப்பினுன், ஆகாயத்தைப் பார்த்தாலே மனம் என்னவோ செய்யும். பிரதாப் சந்தாவின் வீட்டுத் துர்க்கையம்மன், அம்மனின் மூக்கில் மூக்குத்தி எல்லாமே அவள் நினைவுக்கு வந்தன. நினைவுக்கு வந்ததுமே மனத்தில் ஏக்கம் பிறந்தது. எவ்வளவு தடவை பக்கிரிசாயபுவிடம் கேட்டிருக்கிருள், "என்னை எங்க ஊருக்குக் கூட்டிக்கிட்டுப் போங்க" என்று. அந்த மனிதர் அதைக் காதிலேயே போட்டுக்கொள்வதில்லை.

நாளுக்கு நாள் அவளுடைய உடல் பலவீனமாகி வந்தது. அவளால் மறுபடி பிறந்த வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போக முடியுமா என்பதே சந்தேகந்தான். அந்த மனிதருக்கு இந்தத் தர்கா மூலையிலிருந்த குடிசைதான் சொர்க்கம், அவர் குடிசைக்குள் எப்போதும் உட்கார்ந்துகொண்டு ஹ க்ேகா பிடிப்பார், உருதுப் பாட்டுக்கள் பாடுவார். அந்தப் பாட்டுக்களின் பொருள் கொஞ்சமும் புரியாது ஜோட்டனுக்கு. அவர் அவற்றை வங்காளியில் மொழி பெயர்த்தால் ஜோட்டனுக்குச் சிரிப்புவரும்.

"ஏன் சிரிக்கறே, இப்படி ?" "எங்கே சிரிச்சேன் ?" "நீ சிரிக்கல்லே?" "சரி, இனிமே சிரிக்கல்லே. சிரிப்பு வந்தாலும் சிரிக்கல்லே." அவள் முகததை 'உம்'யென்று வைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பாள். "ஏன் ஒரு மாதிரியா இருக்கே?" என்று பக்கிரிசாயபு கேட்பார். ஜோட்டன் பதில் சொல்லமாட்டாள். "ஏன் பதில் சொல்லமாட்டேங்றே?" "என்ன பதில் சொல்லனும்?" “என்ன மனசிலே இருக்கோ, அதைச் சொல்லறது." "என் ஊருக்குப் போகணுமின்னு தோணுது எனக்கு."

358

________________

http://www.chiefdom LL LLLL LL LLL LLL LLL LLLL LLgLLLLS L L LLLLL L ttLTLL S aLLL a sL LL LLL LLLLGLS

“ஊருக்குப் போனு எங்கே தங்குவே? உன்னுேட தம்பிதான் வேறே கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டிருக்கானே! புதுப் பெண்டாட்டி உன்னே லட்சியம் பண்ணுவானா ?"

"பண்ணுமே என்ன ? நல்லாப் பண்ணுலா" “ரொம்பத் தூரமாச்சே! அவ்வளவு தூரம் படகை ஒட்டிக்கிட்டுப் போக முடியுமா என்னுலே?"

"நானும் துடுப்பு வலிச்சு உதவி செய்யறேனே." "யாராவது பார்த்தா என்ன சொல்வாங்க?" என்று கேட்டுவிட்டு ஏதோ நினைவிலாழ்வார் பக்கிரி சாயபு. அவருக்கு வயிற்றில் ஏதோ வேதனை.

சரத்காலமானதால் காட்டிலும் புதர்களிலும் புழுக்களும் பூச்சி களும் பெருகிவிட்டன. சரத்காலமானதால் தண்ணிரிலிருந்து செடி கொடிகள் அழுகிய நாற்றம் வெளிப்படும். ஆறுகள், வாய்க்கால்கள், காடுகள் இவற்றிலிருந்து தண்ணிர் இறங்க ஆரம்பித்ததும் அதில் இவ்வளவு காலம் மூழ்கிக் கிடந்த செடிகள், இலைகள் எல்லாம் அழுகத் தொடங்கும். தர்காவின் நாற்புறமும் செடிகொடிகளும் பாசி கோரைகளும் காடாக மண்டிக்கிடந்தன. வெளியே போக வழி கூட இல்லை.

தர்காவுக்கு வருவதானுல் படகைத் தள்ளிக்கொண்டு வர வேணடும். தர்காவின் கிழக்குப் பக்கத்தில் மேக்னு ஆறு ஓடுகிறது. மேக்னுவின் கரையில் இந்தக் காடு நடுநிசியில் நிசப்தமாக இருக்கிறது. பூச்சிகள் எழுப்பும் ஒலிகூடப் பயத்தைத் தருவதாக இருக்கிறது நாற்புறமும் பெரிய பெரிய பூண்டுச் செடிகள் , அரச மரம், அதற்குக் கீழே - ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களாக அந்தப் பகுதியில் உபயோகத்திலிருக்கும் இடுகாடு. ஓர் இடத்தில் இடிந்த மததி, பாழடைந்த கிணறு, உடைந்த மேடை, சிறுசிறு செங்கற் குவியல்கள்; சில மண்ணுேடு மண்ணுகக் கலந்துவிட்டன. இரண்டடி எடுத்து வைத்தாலும் கால்களில் செடிகொடிகள் சுற்றிக்கொள்ளும், அவ்வளவு அடர்த்தியாகச் செடிகொடிகள் வளர்ந்திருந்தன அங்கே, வெயில் காலத்தில் ஓர் ஒற்றையடிப் பாதை தெரியும், மழைக்காலத் தில் யாரும் காட்டுக்குள் நுழைய விரும்புவதில்லை. தண்ணிர் ஓரத்தி லேயே பிணத்தைப் புதைத்துவிட்டுப் போய்விடுவார்கள். ஏதாவது பினம் புதைக்கப்படும்போதுதான் அங்கே சில மனிதர்கள் கண்ணுக் குத் தெரிவார்கள். அங்கிருந்து இரண்டு கோச தூரத்தில் சில வீடுகள் உண்டு. முடிந்த வரையில் யாரும் இந்தப் பக்கம் வருவதில்லை. கஷ்டகாலத்தில் பக்கிரிசாயபுவிடம் ஆசி பெற்றுப் போக யாராவது வருவார்கள். தூரத்திலிருந்து குரல் கொடுத்தால் பக்கிரிசாயபு புதர்களைத் தாண்டி வந்து, தேவைக்கேற்றவாறு மாலையோ,

359

________________

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

தாயத்தோ கொடுத்துவிட்டுப் போவார். மக்கள் ஒருவிதப் பயம் காரணமாகக் காட்டுக்குள் நுழைவதில்லை. பக்கத்தில் ஒரு நீண்ட கால்வாய். இறந்துபோன மலேப்பாம்புபோல் இரவும் பகலும் அசையாமல் கிடந்தது அது. மழைக்காலம் வந்துவிட்டால் இந்தக் கால்வாய்க்கு உயிர்வந்துவிடும். ஆற்றின் போக்குக்கு எதிர்த் திசையில் செல்லும் சில படகுகள் கால்வாயைக் குறுக்கு வழியாகப் பயன்படுத்தும், அப்படிச் செல்லும் படகுகள் பயந்துகொண்டே அல்லாவின் பெயரையோ, பகவானின் பெயரையோ சொல்லிய வாறு எப்படியோ இந்த இடுகாட்டுப் பிரதேசத்தைக் கடக்கும். யாராவது இறந்துபோனுல் அதுதான் பக்கிரிசாயபுவுக்குத் திருநாள். அப்போது அவருக்குக் காசு கிடைக்கும். சாப்பிட வெற்றிலே கிடைக்கும். அவர் மாலைகளேயும் தாயத்துகளையும் கழுத்தில் அணிந்துகொண்டு. "அல்லா ஏக் ரகிமானே ரகீம் !" என்று சொல்லிய வாறே பிணத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி வருவார்.

காட்டுக்குள் ஒளிந்துகொண்டு பலவிதச் சித்து விளையாட்டுக்கள் செய்துகாட்டப் பிடிக்கும் அவருக்கு இடுகாட்டுக்குப் பிணம் வந்து விட்டால் அவருக்கு உற்சாகம் பிறந்துவிடும். கால்வரையில் மறையும்படி நீண்ட கறுப்பு மேலங்கியை அணிந்துகொள்வார். கழுத்தில் சிவப்பு, நீலம், மஞ்சள் நிறப் பெரிய பெரிய மணிகள் கோத்த மாலைகளைப் போட்டுக்கொள்வார். அப்போது அவரைப் பார்த்தால் முஸ்லிம் சந்நியாசி போலவே இருக்கும். அவருடைய தலைமயிர் சுருண்டு நரைத்திருக்கும். கைகளை உயரத் தூக்குவார். அவருடைய குறுந்தாடியில் பூண்டு எண்ணெய் பளபளக்கும். முஸ்கிலாசான் விளக்கைக் கையிலேந்திக்கொண்டு யாரோ காட்டுக் குள் நடமாடுவதைப் பினத்தைப் புதைக்க வருபவர்கள் பார்ப்பார் கள். அவர்கள் பயத்தால் மரமாகிவிடுவார்கள். அவருடைய திடீர்த் தோற்றம் அவர் தரையைப் பிளந்துகொண்டு கிளம்பினுரோ என்ற பிரமையை உண்டாக்கும். அவர்கள் தங்கள் இஷ்டப்படி அவருக்கு ஏதாவது காணிக்கை கொடுப்பார்கள். இறந்துபோன மனிதனுக்குச் சொந்தமாயிருந்த சில பொருள்களே அவரிடம் கொடுத்துவிட்டுப் போவார்கள். இதன் மூலந்தான் அவருடைய வாழ்க்கை நடந்து வந்தது.

ஜோட்டன் அப்போது குடிசைக்குள் உட்கார்ந்துகொண்டு இந்த மனிதரின் சேஷ்டைகளைப் பார்த்துச் சிரிப்பாள், பகல்வே8ள யில் அங்கியில் ஆயிரம் இடங்களில் ஒட்டுப் போட்டுத் தைத்துக் கொண்டே பக்கிரிசாயபு ஆடுவதையும் குதிப்பதையும் அவள் பார்த்து ரசிப்பாள். அப்போது அவரைப் பார்த்து யார் சொல்வார்கள், "அவர் ஒரு பரம சாது, உண்மையில் பயந்த சுபாவமுள்ளவர்" என்று?

360

________________

http://www.chiepdf, on LLLLLLlLLLLL LLL LLLL LL LLL LLL LLLgLLLLS 0 LLLLaL LLLL LLLLLS aLLL a LLL LL LLL LLGLGLLS

அப்படிப்பட்டவர் பிணத்தைப் புதைக்க யாராவது வந்தால் தன் ஜீவனுேபாயத்துக்காக எப்படி மாறிவிடுகிருர் ! தாம் ஒரு பெரிய துறவி என்று காட்டிக்கொள்வதற்காக அவர் பலவிதச் சித்துவேலை கள் செய்வார். இரவுநேரத்தில் மரஉச்சியில் நெருப்பை மூட்டி வைத்துக்கொண்டு மக்களைப் பயமுறுத்துவார்.

ஆகவே துர்க்காபூஜை சமயத்தில் ஜோட்டனின் மனத்தில் சோகம் தோன்றுவதை அவர் புரிந்துகொள்ள வாய்ப்பில்லை. வருடம் முழுவதும் குடிசைக்குள்ளே படுத்துக்கிடப்பார் அவர். நினைத்தபோது வெளியே போய்ப் பூண்டு சேகரிப்பார். குடிசைப் பரணில் பூண்டு குவியலாகக் குவிந்து கிடக்கும். அவற்றைப் பெரிய பெரிய மண்பானைகளில் தண்ணீரில் போட்டு ஊறவைப்பார். நறுக்கின பூண்டு தண்ணிரில் ஊறினுல் அதிலிருந்து ஒரு கொழ கொழ எண்ணெய் வரும். அந்த எண்ணெயில்தான் குடிசையில் விளக்கு எரியும், முஸ்கிலாசானின் விளக்கு எரியும். அவர் அந்த எண்ணெயைச் சிறு சிறு அகல்களில் ஊற்றி மரங்களின் உச்சியில் வைத்துவிடுவார். பிணத்தைப் புதைக்க மக்கள் வரும் போது அவர் அந்த விளக்குகளை ஏற்றிவிடுவார். இந்த மாதிரி வேலைகள் எல்லாம் செய்வார் அவர்.

ஜோட்டன் குலுங்க குலுங்கச் சிரிப்பாள். அவர் ஒரு பெரிய எலும்புத் துண்டு வைத்திருந்தார் ; சில வேர்களைச் சேகரித்து வைத் திருந்தார். "நான் கஷ்டப்படறவன், நான் நோயாளி' என்று யாராவது தூரத்திலிருந்து குரல் கொடுத்தால் உடனே வேறு மனிதராகி விடுவார் பக்கிரிசாயபு. துறவிபோல் வேடம் போட்டுக் கொண்டு, அவர் மந்திரங்களை உச்சரித்தவாறு, வேர்கள், மூலிகைகள், மாலேகள், தாயத்துக்கள் எடுத்துக்கொண்டு வருவார். “அஞ் சேகால் அணு கொடு. தர்காவிலே படையல் செய்யறதுக்காக இந்தக் காசு!” என்பார். -

இப்படிப்பட்ட பக்கிரி சாயபுவுக்கு ஜோட்டனின் வேதனை எப்படித் தெரியும்? இந்துக் குடியிருப்புக்கு அருகில் பிறந்து வளர்ந்த ஜோட்டன், விசேஷ நாட்களில் இந்துக் குடும்பங்களுக்குப் பொரி பொரித்து, அவல் இடித்துத் தந்த ஜோட் டன், துர்க்காபூஜை சமயத்தில் 'உம்'மென்று முகத்தை வைத்துக்கொண்டு காட்டுக்குள் சுள்ளி பொறுக்கப் போவதன் காரணம் அவருக்கு எப்படித் தெரியும்? சூரியன் உதிக்கலாமா என்று பார்த்துக்கொண் டிருந்தான். சூரியன் உதித்துவிட்டால்கூட அவனை வெகுநேரம் வரை பார்க்க முடியாதபடி அவ்வளவு அடர்த்தியாக மரங்கள் வளர்ந்திருந்தன. வெயில் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக மரக்கிளைகளின்மேல் விழுந்தது. மரங்களும் செடிகொடிகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிக்கொண்

361

________________

http://www.chiepdf.com Created by TIFF. To PDF trial version, to remove this mark, pleast. gintcr this si filw2rc.

டிருந்தன. ஜோட்டன் இருகைகளாலும் செடிகொடிகளே விலக்கிக் கொண்டு காட்டுக்குள் நுழைந்து போனுள். பல கல்லறைகளைக் கடந்து தண்ணீர்க் கரைக்கு வந்தாள். அப்பால் கோரைக்காடு. இப்போது ஆஸ்வின்-கார்த்திக் மாதமாக இருப்பதால் ஆமைகள் கரைக்கு வந்து முட்டையிடும். இங்கே ஊர் ஒன்றும் இல்லை, தானிய வயல்கள் இல்லை, இந்துக் குடியிருப்பு இல்லை. ஆகையால் கத்தியால் திருட்டுத்தனமாகக் கதிர்களே அறுக்க முடியாது. முட்டை களை எடுத்துக்கொண்டு டாகுர் வீட்டில் கொடுக்க முடியாது. முட்டைகளுக்குப் பதிலாக வெற்றிலைபாக்குக் கேட்டு வாங்கிக் கொள்ள முடியாது. இங்கு மக்களே கிடையாது, வெறும் மரங்களும் செடிகளுந்தான்.

பக்கிரிசாயபுவுக்குக் கேட்கும்படியாக உரக்க அழவேண்டும் போல் இருந்தது ஜோட்டனுககு பக் கிரிசாயபுவால் இப்போது பட கோட்ட முடியாது. அவர் நாளுக்குநாள் வலுவிழந்து வந்தார். அவர் சக்கரவாகப் பறவையைப் பிடிப்பதற்காக ஒரு பொறி வைத்திருந்தார். அந்தப் பறவையின் நெஞ்சைச் சாப்பிட்டால் இழந்த பலத்தைத் திரும்பப் பெறலாம். அப்படித திரும்பப் பெற்றுவிட்டால் அவர் ஜோட்டன அவளுடைய பிறந்த வீட்டுக்கு அழைத்துப் போவார். இதை நினைக்கும்போதே ஜோட்டனுக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது. அந்தச் சமயததில் இரண்டு கால்கள், வெள்ளை யாக ! கோரைக்காட்டில் இரண்டு வெள்ளைக் கால்கள், துர்க்கை அம்மனின் கால்களைப் போல் அழகான கால்கள்! ஜோட்டனுடைய நெஞ்சு படபடவென்று அடித்துக்கொண்டது. கால்களின் மேல் சூரியனின் ஒளி விழுந்தது. ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சி மீண்டும் மீண்டும் அந்தக் கால்களின் மேல் உட்கார்ந்தது. கால்களின் கொலுசு ஒலிததால் அந்த ஒலி காட்டுக்குள் மங்கி மறைந்துபிெடு வதுபோல் ஏதோ ஒரு ஒலி ஜோட்டனின் நெஞ்சில் கிளம்பி அவளுள்ளே முழுகிவிட்டது. அந்தப் பாதங்கள் நிஜமாகவே துர்க்கையின் பாதங்கள்தாம் என்று நினைத்தாள் ஜோட்டன்.

சிவனுக்காக வனவாசம் செய்துகொண்டிருக்கும் கெளரி கோரைக் காட்டில் ஒளிந்திருக்கிருளோ ?

சைத்திரமாத விழாவில் கெளரி நடனமாடுவாளே, அந்த நடன முத்திரை அந்தப் பாதங்களில் தெரிந்தது. ஜோட்டன் மலர மலர அவற்றைப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றள். என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை அவளுக்கு. அவளுக்கு அந்தப் பாதங்களை அணுகத் துணிவு பிறக்கல்லை. அவை யுவதியின் பாதங்கள். பாக்கி உடலைக் கோரைப் புற்கள் மறைத்திருந்தன. கொலையாக இருக்கலாம். ஆனல்

362

________________

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

இந்த இடத்தில், பீரின் தர்காவில், யார் கொலை செய்யத் துணிந் திருப்பார்கள்?

ஜோட்டன் நடுங்கும் கைகளுடன் கோரையை விலக்கிப் பார்த்த போது - பூஜைக்குப் பின் பிரதிமையைத் தண்ணிரில் விசர்ஜனம் செய்யும்போது பிரதிமை மல்லாந்து கிடக்குமே அதுபோல், மாலதி கை கால்களைப் பரப்பிக்கொண்டு படுத்திருப்பது தெரிந்தது. அசுரர் களே அழித்த அம்மன் "அம்மா, நீயா ? மாலதி! நீயா இப்படி விரித்த தலையுடன், ஆகாயத்தைப் பார்த்தவாறு, மல்லாந்து படுத்துக் கிடக்கிருய் ! உன்னே இங்கே கொண்டு வந்தது யார்?"

ஜோட்டன் தாயைப் போல் மாலதியின் தலைமாட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு அவளுடைய தலையைத் தூக்கித் தன் மடியில் வைத்துக் கொண்டாள், மாலதியின் நெஞ்சு, முகம் இவற்றைத் தடவிப் பார்த்தாள். உயிர் இருந்தது. நினைவுதான் இல்லை. தொப்பூழுக்குக் கீழே யாரோ இரவு முழுவதும் கடித்துக் குதறிவிட்டுப் போயிருக்கிறர் கள். செத்துவிட்டாள் என்று நினைத்து அவளை அங்கேயே எறிந்து விட்டுப் போயிருக்கிறர்கள். உடம்பில் பல இடங்களில் பல் பதிந் திருந்தது. இரத்தக் கரை,

ஜோட்டன் மேலும் தாமதிக்கவில்லை. பந்தயக் குதிரையைப் போல் வேகமாகக் காட்டினூடே ஓடிக்கொண்டே அவள் கூவினுள், "பக்கிரி சாயபு, இங்கே வாங்க. பீரோட தர்காவிலே என்ன அநியாயம் நடந்திருக்குன்னு வந்து பாருங்க! சீக்கிரம் வாங்க. கோரைக் காட்டிலே யாரோ துர்க்கையம்மனை விசர்ஜனம் பண்ணி யிருக்காங்க." ஜோட்டன் புயல் போல் குடிசைக்குள் நுழைந்து ஒரு புடைவையை எடுத்துக்கொண்டு பக்கிரிசாயபுவிடம், “நீங்க என் பின்னுலேயே வாங்க" என்று கூறி நடந்தாள்.

சற்றுத் தூரத்தில் அவரை நிறுத்தி வைத்துவிட்டு, “கண்ணுக்கு என்ன தெரியுது?" என்று ஜோட்டன் கேட்டாள்.

*ரெண்டு பாதம்." "யாரோட பாதம் மாதிரி ?" 'துர்க்கையம்மனுேட பாதம் மாதிரி" "அப்ப நீங்க இங்கேயே நில்லுங்க!" என்று சொல்லிவிட்டு ஜோட்டன் முன்னுல் டோய் மாலதியின் உடலைப் புடைவையால் மூடினுள், பிறகு பக்கிரிசாயபுவை ஜாடையாய் அழைத்து, "நீங்க தலைப்பக்கம் தூக்குங்க, நான் கால் பக்கம் தூக்கறேன்" என்ருள். இப்படித் தூக்கிச் செல்வது அவர்களுக்குக் கஷ்டமாக இருந்தது. சற்றுத் தூரம் சென்று அவர்கள் மாலதியை ஒரு மர நிழலில் புல்லின் மேல் படுக்க வைத்தார்கள். சற்று ஆசுவாசப் படுத்திக்கொண்டு மறுபடியும் தூக்கிக்கொண்டு நடந்தார்கள்.

363.

________________

http://www.chiepdform LLLLLLlLLLLLL LL LLL LLLLLL LL LLLLLLLLSLL LLLLaLL LLL LtLLLLS aLLL aa SsL LL LLL LLLLLLLLS

பக்கிரிசாயபு சொன்னுர்: "உன்னுேட துர்க்கையம்மன் தர்காவுக்கே வந்துட்டா. இனிமே நீ ஊருக்குப் போவானேன்?"

ஜோட்டனுக்கு மூச்சு வாங்கியதால் அவளால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. அவளுடைய கைகள் ரத்தத்தாலோ அல்லது வேருெரு திரவத்தாலோ பிசுபிசுவென்று இருந்தன. அவள் புல்லாலும் இலை களாலும் தன் கைகளைத் துடைத்துக்கொண்டு மறுபடியும் மாலதி யைத் தூக்கிக்கொண்டாள். நடு நடுவே மாலதியின் புடைவை செடி கொடிகளில் சிக்கிக்கொண்டு விலகிக்கொண்டது. ஜோட்டன் பக்கிரிசாயபுவைப் பார்த்துவிட்டுச் சொன்னுள் "இது நல்லா யில்லே. நீங்க இந்தப் பக்கம் பார்க்காதீங்க. அந்தப் பக்கம் பார்த் துக்கிட்டு வாங்க."

"நான் பக்கிரி. என் பார்வையிலே குத்தமில்லே." “என்ன இருந்தாலும் நீங்க ஆம்பிளை, மரஞ் செடிகளை, பட்சிகளைப் பார்த்துக்கிட்டு இருங்க."

"சரி" என்று சொல்லிவிட்டுப் பக்கிரிசாயபு கண்களை மூடிக் கொண்டார்.

"நான் என்ன சொன்னேன், நீங்க என்ன செய்யறிங்க?" என்று ஜோட்டன் கேட்டாள்.

"என்ன சொன்னோ ?" "மரஞ்செடிகளை, பட்சிகளைப் பார்க்கச் சொன்னேன்." "அதுதானே பார்க்கறேன்." *கண்ணை மூடிக்கிட்டுப் பார்க்க முடியுமா?" “கண்ணத் திறந்துகிட்டுப் பார்க்கறதைவிட மூடிக்கிட்டா இன்னும் நல்லாப் பார்க்க முடியும் என்னுலே."

"அப்போ திறந்துக்கிட்டே இருங்க." ஜோட்டன் மாலதியைக் கூப்பிட்டாள். "மாலதி, ஏ மாலதி கண் 2ணத் திற, நீ எங்கே இருக்கேன்னு பாரு 1 பக்கிரிசாயபுகிட்டே இருக்கே நீ. ஒரு தடவை கண்னைத் திறந்து பாரு மாலதி, மாலதி!" ஊஹூம், மாலதிக்கு நினைவு இல்லை. ஜோட்டன் தண்ணிரை எடுத்து அவளுடைய முகத்தில் தெளித்தாள். நினைவு திரும்பவில்லை. இந்த இடத்தில் வெயில் இல்லை. பனி கூடக் கீழே புல்லின் மேல் விழாதபடி அவ்வளவு அடர்த்தியாக மரங்களும் செடிகளும் வளர்ந் திருந்தன. இன்னும் சற்றுத் தூரம் அவளைத் தூக்கிக்கொண்டு போய்விட்டால் அவர்களுடைய குடிசை வந்துவிடும். அங்கே போய் முதுகிலும் இடுப்பிலும் காலிலும் வெந்நீர் ஒத்தடம் கொடுத்தால் மாலதியின் வலி குறையும், காயங்களைத் துடைத்து ஒரு பூவின் சாற்றைப் பூண்டு எண்ணெயுடன் கலந்து காயங்களில் தடவினுல் மாலதி கண்களைத் திறந்துவிடுவாள்.

364




http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

பக்கிரிசாயபு சற்றும் பதறவில்லை. இந்த அமைதியான இடு காட்டுப் பிரதேசத்துக்குச் சாக்ஷாத் துர்க்கையம்மனே வந்திருக் கிருள் என்ற நினைப்பு அவருக்கு. என்ன நேர்ந்தாலும் முதறக் கூடிய சுபாவம் அவருக்கு இல்லை. அவர் மாலதியைக் குடின்சயில்

ஹ")க்கா பிடித்தால்தான் மூளை தெளிவாக இருக்கும் என்பது வெறும் பேச்சுதான். என்ன ஆடத்து ஏற்பட்டாலும் மூளே கலங்காது பக்கிரி சாயபுவுக்கு,

நிதானமாக ஹ"க்கா பிடித்துக்கொண்டே, “என்ன, தண்ணி காஞ்சு போச்சா?" என்று கேட்டார்.

ஜோட்டனிடம் இருந்த சாமான்கள் நான்கு அடுக்குகள், ஒரு பித்தளைக் கெட்டில், ஓர் உடைந்த கண்ணுடி, இவைதான். பூண்டு ஊற வைப்பதற்காக நான்கு பெரிய பெரிய தொட்டிகள் இருந்தன. ஒரு தொட்டியும் காலி இல்லை. காலியாக இருந்தால் பக்கிரிசாயபு ஒரு தொட்டியில் தண்ணிர் கொண்டு வந்திருப்பார். ஜோட்டன் கெட்டிலில் தண்ணிர் எடுத்து வந்தாள், மழைக் காலமாதலால் தண்ணிர் வெகு அருகிலேயே இருந்தது.

அடுப்பில் தண்ணிர் காய்ந்ததும் ஜோட்டன், "நீங்க இந்தப் பக்கம் வராதீங்க!" என்ருள்.

*ஏன்?" ஹ0க்கா பிடித்துக்கொண்டே பக்கிரிசாயபு கேட்டார். "மறுபடி கண்னைத் திறந்துகிட்டு நீங்க பார்க்க வேணுமின்னுதான்." 'நீ மட்டுந்தான் துர்க்கையம்மனை நல்லாப் பார்க்கணுமாக்கும்!” ஜோட்டன் அவருடைய பேச்சைப் பொருட்படுத்தவில்லை. பக்கிரிசாயபுவின் சுபாவம் அது. உண்மையிலேயே ஒழுக்கம் நிறைந்த, கள்ளங்கபடமற்ற மனிதர் அவர். இருந்தாலும் பேச்சுக்குச் சொன்னுர், “நான் பக்கிரிசாயபுதானே ! எனக்கு எல்லாம் ஒண்ணு தானே ! நான் பார்த்தால் என்ன?’ என்று,

ஜோட்டன் மாலதியின் உடம்பை நன்ருக வெந்நீரால் கழுவி விட்டாள். எல்லாவற்றையும் துடைத்துவிட்டு அவளை மறுபடி விதவையாக வைத்திருக்க விரும்பினுள் ஜோட்டன். உலகத்தில் விரும்புவதெல்லாம் நடப்பதில்லை. எல்லாவற்றையும் விரும்பவும் கூடாது. மாலதிக்காக ஓர் அழகிய இளைஞனின் முகத்தை அடிக்கடி கற்பனை செய்துகொள்வாள் ஜோட்டன். எவ்வளவோ காலமாக மாலதியின் உடம்பு கடவுளுக்கு வரி கொடுப்பதில்லை, அந்த உடம்பு எவ்வளவு கஷ்டப்படும்!

365http://www.l.ie/pdf, on LLLLLL LL LLL LLL LLLL LL LLLLLLLLS aL LLLLLaL LLLL LtLLLLSaLLLLLLLa LLLLLL LL LLL LGGLS

மாலதியின் உடலைக் கழுவி விடும்போது இவ்வாறெல்லாம் நினைத்தாள் ஜோட்டன். எவ்வளவு கட்டுமஸ்தான இளமை பூரிக் கும் உடம்பு : ஜோட்டன் கையால் மாலதியின் இடுப்பைப் பிடித்துவிட்டாள். அவளைக் குப்புற படுக்க வைத்து இடுப்பின் மேல் வெந்நீரை ஊற்றினுள். உடம்பெல்லாம் அமுக்கிவிட்டு இரவு முழுவதும் அதற்குச் செய்யப்பட்ட கொடுமையை அதிலிருந்து விரட்டிவிட முயன்ருள்.

அவளை ஒரு பெரிய குளத்தில் மிதக்க விட்டிருப்பது போலவும் உடம்பில் எதையோ தடவி விடுவதைப் போலவும் மாலதிக்குத் தோன்றியது. அன்பும் ஆதரவுமாக இரு கைகள்.ஆனல் கண்ணேத் திறந்து பார்க்கும் துணிவு ஏற்படவில்லை. அவளுக்கு. கண்களைத் திறந்துவிட்டால் மறுபடி அந்த மனிதப் பிசாசுகளைப் பார்க்க நேருமோ என்ற பயம்! அவள் எழுந்து உட்கார்ந்தாள், ஓடிப் போகத் தயாராக,

*பக்கிரி சாயபு, இங்கே வாங்க 1 மாலதிக்கு நினைவு வந்திடுச்சு!" என்று ஜோட்டன் கூவினுள்.

மாலதி கண்களைத் திறந்து பார்த்தாள்: ஜூட்டி அவளைப் பிடித்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள். மாலதி ஏதோ சொல்ல வந்தாள். ஆணுல் அவளிடமிருந்து வார்த்தைகள் வரவில்லை. எவ்வளவோ காலத்துக்குப் பிறகு-பாலைவனங்களைக் கடந்து-பாலைவனச் சோலை ஒன்றை அடைந்துவிட்ட உணர்வு ஏற்பட்டது மாலதிக்கு. அவள் மறுபடி நினைவிழந்தாள்.

*பாவம், வயிறு ஒட்டிக் கிடக்கு!" என்று ஜோட்டன் பக்கிரிசாயபு விடம் சொன்னுள்.

*சாப்பிட என்ன கொடுப்பே?" "கொஞ்சம் பால் கொண்டு வாங்க. காய்ச்சிக் கொடுத்துப் பார்ப் (E_s f."

பக்கிரிசாயபு தாமதிக்கவில்லை. ஹல்க்கா பிடித்த பிறகு எவ்வ ஈவோ கேள்விகள் தோன்றின அவர் மனத்தில், இந்த யுவதியை இங்கே கொண்டுவந்து போட்டவர்கள் யார்? அவர்கள் எவ்வளவு பேர் ? எவ்வளவோ சந்தேகங்கள், பிரச்னைகள்.மாலதி வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போவாளா? போலீசின் தொந்தரவும் வரலாம்.

பக்கிரிசாயபு எவ்வளவோ காலமாக இங்கே வசித்து வருகிருரர். இத்தகைய சம்பவம் ஒன்று கூட இதுவரை நிகழ்ந்ததில்லை. ஆணுல் ஒரு தடவை இங்கே ஒரு சந்நியாசி வந்தான். கூடவே ஒரு பைரவி - பெண் துறவி - இருந்தாள். சீடர்களின் விருந்தோம்பலில் பொழுது கொஞ்ச காலம் சந்தோஷமாகக் கழிந்தது.

66http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

கடைசியில் பைரவி திலக்சாந்துடன் சேர்ந்துகொண்டு விட்டாள். பைரவியாக வந்தவள் பத்மதீகியின் சிறிய ஜமீந்தாரின் பட்டமகிஷி யாக ஆகிவிட்டாள். சந்நியாசி ஒரு பெரிய மரத்தின் உச்சாணிக் கி2ளயில் தூக்குப் போட்டுக்கொண்டு உயிரை விட்டான்.நல்லவேளை, சிறிய ஜமீந்தார் பக்கபலமாக இருந்ததால் பக்கிரி சாயபு போலீசிட மிருந்து தப்பிக்கொண்டார். ஆணுல் இப்போது .? பயந்துபோய் விட்டார் பக்கிரி சாயபு. ஆனல் வாயைத் திறந்து எதுவும் சொல்ல வில்லை. அவருடைய இரண்டு ஆடுகளிடமிருந்து பால் கறக்கத் தண்ணிரில் இறங்கிப் போனுர்,

ஜோட்டன் மாலதியை மடியின்மேல் வைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந் திருந்தாள். காட்டுக்குள் சிட்டுக்குருவி கூவியது. கீழே ஒரே தண்ணிர், நாணல் காடு. கண்ணுக்குத் தெரியும் தூரம் வரை நானல், காற்றில் அசைந்தது. சரத்கால வெயில் பறவைகளைப் போல் பறந்துவந்து இங்குமங்கும் குதித்து விளையாடியது. தண்ணீரின் மேலும் காற்று மெதுவாக வீசியது. விதவிதமான சிவப்புநிற, நீலநிறப் பூச்சிகள் பறந்தன. விதவிதமான பூச்சிகளின் ஒலிகள் அவளுடைய காதில் விழுந்தன. வெகு நாட்களுக்கு முன் அவளுடைய பெரிய பிள்ளை இறந்து போய்விட்டான். இந்த இடு காட்டிலேயே கல்லுக்கடியில் கிடக்கிருரன் அவன். மண் ஜனாத் தோண்டினுல் வெளியே வருவான் அவன். ஜோட்டன் தன் துக்கங் களே மறந்துவிட்டு மாலதியின் முகத்தைத் தாய்போல் அன்புடன் வருடினுள். தலைமயிரைத் தடவிக் கொடுத்தாள். பாசம் காரணமாக அவளுடைய கண்களில் நீர் வந்துவிட்டது.

Iணிந்திரநாத் அந்த மாளிகைக்குள் நுழைந்ததுமே அநேக மாகத் தம் சுயநிலைக்கு வந்துவிட்டார். அவர் சோனுவுடன் ஆபீஸ் கட்டிடத்து வாசலில் உலவிக்கொண் டிருந்தார். பூபேந்திரநாத் அவருக்குத் தம் பெட்டியிலிருந்து ஆடைகள் எடுத்துக் கொடுத் திருந்தார். ஜிப்பாவைத் தாமே அவருக்குப் போட்டுவிட்டிருந்தார். மணிந்திரநாத் பூபேந்திரநாத்தைவிட உயரமாகவும் பருமனுகவும் இருந்ததால் பூபேந்திரநாத்தின் ஆடைகள் அவருக்குக் குட்டை யாகத்தான் இருந்தன. அவரைப் பார்த்துக்கொள்ளும் பொறுப்பை ராம்பிரசாத் ஏற்றுக்கொண் டிருந்தான். அவர் திடீரென்று தன்னந்

367http://www.chiepdf.com Cricated by TLFF"To PDF trial version, to reinative Lluis mairik. flexist. Igister this suftware.

தனியாக எங்காவது போய்விடாமலிருக்க இந்த ஏற்பாடு. இந்த ஏற்பாட்டுக்கு அவசியமே இல்லை. மணிந்திரநாத் ஒரு வார்த்தையும் பேசுவதில்லை என்பதைத் தவிர, வேறு எவ்விதக் கோளாறும் அவரிடம் கானப்படவில்லை. அவர் எங்கோ வெளியூருக்குப் போய் விட்டுத் தம் ஊருக்குத் திரும்பி வந்திருப்பது போல் இயற்கை யாக நடந்துகொண்டார். சோனுவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு சுற்றுவதைத் தவிர வேறு எந்த விருப்பமும் அவருக்கு இல்லை என்று தோன்றியது.

திருவிழா நடைபெறும் வீடு. வீட்டுக்கு விருந்தாளிகளும் உறவினர்களும் வந்தவண்ணமாக இருந்தார்கள். படகுத் துறையில் நிறையப் படகுகள் நின்றன. தம்பட்டங்களின் ஒலி தண்ணிரில் மிதந்து சென்றது. சோனு தன் பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு நாட்டிய மண்டபத்தைத் தாண்டிப் போனுன். கமலாவைத் தேடிக்கொண் டிருந்தான் அவன். கமலா எங்கே? இவ்வளவு பெரிய வீட்டில் அவளைக் கண்டுபிடிப்பது ரொம்பக் கஷ்டம். அவன் பெரியப்பாவுக்கு மயிலைக் காட்டப் போனுன். ஜமீந்தார் விட்டில் ஒரு சின்னஞ் சிறிய மிருகக்காட்சிசாலை வைத் திருந்தார். இரண்டு சிறிய புலிகள, மான்கள், மயில்கள், ஆமைகள் முதலானவை இருந்தன அதில். பெரியப்பாவுக்கு அவற்றை யெல்லாம் காண்பிக்க வேண்டும். இப்போது கமலாவும் இருந்தால் நன்ருக இருக்கும். கமலா அவனுடைய தோழி. அவளுடன் எப்போதும் கூடவே இருக்கவேண்டுமென்று சோனுவுக்குத் தோன்றியது.

அவன் நாற்புறமும் கமலாவைத் தேடிஞன். அவர்கள் வராந்தா வையும், பல விசாலமான அறைகளையும் தாண்டிச் சென்ருரர்கள். அவர்களுக்கு அறிமுகமில்லாத பல மனிதர்களைக் கடந்து போனுர் கள். சோனு முன்னுல் போக, பெரியப்பா அவனைத் தொடர்ந்தார்.

தலைக்கு மேல் லஸ்தர் விளக்கு. ஊமத்தம் பூப் போன்ற அதன் கண்ணுடிக்குள் ஒரு சிட்டுக்குருவி தன் சிறகுகளைப் பட படவென்று அடித்துக் கொண்டு பறந்தது. மணி பத்து அடித்தது. பெரிய அண்ணுவும் இரண்டாவது அண்ணுவும் பெரிய ஜமீந் தாரின் இரண்டாவது பிள்ளையோடு துப்பாக்கியை எடுத்துக் கொண்டு வாத்து வேட்டையாட ஏரிகரைக்குப் போய்விட்டார்கள். சோணு எவ்வளவு தேடியும் கமலாவைக் காணுேம், அவன் பெரியப் பாவை இழுத்துக்கொண்டு குளத்தங்கரைக்கு வந்தான். அவன் அவரிடம் சொல்ல விரும்பினுன் : "நாம ஒரு புது இடத்துக்கு வந்திருக்கோம். சீதலகஷா நதி, மனல் படுகையிலே நாணல் காடு : குளத்தங்கரையிலே சிறுத்தை, மயில், மான் எல்லாம் இருக்கு.

36Bhttp://www.l.ie/pdf, on LL LLLLLLL LLLL LLLL LL LLLLLLLLSLLL LLCLLL LLL LtLLLLS aLLL aa LLLLLL LLL LLLLLLLLS

தூரத்திலே யானை லாயம். ஆற்றங்கரையிலே பனைமரக் காடு. இன்னும் சிறிது தூரம் போனுல் ஜமீந்தாரின் பங்காளிகளோட துர்க்கா பூஜை உற்சவம.

"இதோ பாருங்க, இதுதான் மயில்!” பெரியப்பாவுடன் மயில் கூண்டுக்கு அருகில் உட்காரலாமா என்று யோசித்துக்கொண் டிருந்தபோது குளத்தங்கரை வழியே சந்திரநாத் வேகமாக நடந்து வருவதைக் கவனித்தான். தந்தையின் பார்வையிலிருந்து தப்பு வதற்காக அவன் தன் பெரியப்பாவுக்குப் பின்னுல் மறைந்து கொண்டான். சந்திரநாத் வரிவதல் விஷயமாக வெளியூர் போய் விட்டு இப்போதுதான் படகில் திரும்பியிருக்கிருரர்.

சோனு தான் மிகவும் அநுபவமுள்ளவன்போல் பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு போய் எல்லா இடங்களையும் காட்டி ஞன். "இது ஆனந்தமயி காளி கோவில், இதுதான் கடைத்தெரு, சந்தைப்பேட்டை. இங்கேதான் டைனமோ இருக்கிறது. ராத்திரி இதிலிருந்து ஒரு விசித்திர சப்தம் வரும்."

டைனமோ இருக்கும் அறைக்குள் பெரியப்பாவைக் கூட்டிச் சென்று காட்ட அவனுக்கு ஆசைதான். ஆனுல் தந்தையைக் கண்ட தும் அவனுக்குப் பயம் வந்துவிட்டது.

வெளியூரிலிருந்து திரும்பியதுமே சந்திரநாத் கேள்விப்பட்டார், சோணு பூஜை பார்க்க வந்திருக்கிருன் என்று. சோனுவைப் பார்க்கத் துடித்தார் அவர், குளத்தங்கரைக்கு வந்ததும் மயில் கூண்டுக்குப் பக்கத்தில் பெரியண்ணு மணிந்திரநாத்தைப் பார்த்தார். அவரைப் பார்த்ததும் முதலில் ஆச்சர்யமாக இருந்தது சந்திரநாத்துக்கு. "இந்தப் பைத்தியக்கார மனிதர் தனியாக இங்கே எப்படி வந்தார்? யாருடன் வந்தார் ? சோஞ மட்டுந்தானே வந்திருப்பதாக இரண் டாவது அண்ணு செய்தி அனுப்பியிருந்தார்! பெரியண்ணுவும் வந்திருப்பார் என்று எதிர்பார்க்கவேயில்லை சந்திரநாத், அவர் பெரியண்ணுவுக்கு அருகில் வந்தார். அருகில் வந்ததும் சோனு பெரியண்ணுவைக் கட்டிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்.

“சோனு, நீயா ?" "ஆமா, பெரியப்பாவுக்கு மயிலைக் காட்டக் கூட்டிக்கிண்டு வந்தேன்."

"லால்ட்டு, பல்ட்டு எங்கே?" "அவங்க பறவை வேட்டைக்குப் போயிருக்காங்க." பாபுக்களின் பிள்ளைகள் பூஜை விடுமுறையில் பட்டனத்தி விருந்து வருவார்கள் : பறவை வேட்டையாடிக் களிப்பார்கள். சோனுவைக் கண்டதும் தந்தையின் உள்ளத்தில் பரிவு சுரந்தது. இந்தப் பையனுக்குத் தன் தாயின் முகஜாடை அப்படியே வாய்த்

369

24http://www.lie pdf, on

Created by TLFF. To PDF trial version, to remove this mark. flexist. Igister this suftware.

திருக்கிறது. இப்போது அவள் தூரத்தில் ஒரு கிராமத்தில் ஒரு பெரிய குடும்பத்துக்காக உழைத்துக்கொண் டிருக்கிருள். அவளுடைய மென்மையான முகம் சந்திரநாத்தின் மனக் கண்ணில் தோன்றியது. அவர் சோனுவை நெஞ்சாரத் தழுவிக்கொண்டு கொஞ்ச விரும்பி, "வா, இங்கே, எங்கிட்டே!" என்ருர்,

சோணு பெரியப்பாவை இன்னும் இறுகக் கட்டிக்கொண்டான். தந்தை தன்னைக் கொஞ்சுவதை அவன் விரும்பவில்லை. அவனுக்குப் பெரியப்பாதான் தந்தையைவிட மிகவும் நெருங்கியவர். அவன் தன் தந்தையுடன் அதிகம் பழகியது கிடையாது. அவர் மூன்று நான்கு மாதங்களுக்கு ஒருமுறைதான் ஊருக்கு வருவார். அதுவும் பெரும்பாலும் இரவு நேரத்தில் அவர் வருவது சோளுவுக்குத் தெரியாது.

விடியற் காலையில் அவன் தூக்கத்திலிருந்து விழிக்கும்போது பக்கத்தில் அம்மா இருக்கமாட்டாள். சந்திரநாத் அவனே மார்போடு அனைத்துக்கொண்டு படுத்திருப்பார். அவனுக்குத் தெரிந்துவிடும், அப்பா வந்திருக்கார் வெளியூரிலிருந்து என்று.

பருவத்துக்கேற்றபடி சாமான்கள் கொண்டுவந்திருப்பார் கரும்பு, அன்னுசிப்பழம் என்று. சோனு சாதுவாகப் படுத்துக்கொண்டிருப் பான். அப்போது அவர் அவனிடம் எவ்வளவோ பேசுவார். "இப்போ எழுந்திருக்கணும். கைகால் முகத்தைக் கழுவிக்கிண்டு படிக்க உட்காரணும். எழுதப் படிக்கக் கத்துண்டா அவன் வண்டி யிலே சவாரி பண்ணலாம், குதிரை மேலே சவாரி பண்ணலாம்." சம்ஸ்கிருதச் சுலோகங்கள், தர்மத்தைப் பற்றிய பேச்சு, சூரிய ஸ்தோத்திரம் இதெல்லாம் அவர் சொல்லுவார். அவனிடம் இந்த உலகத்தைப் பற்றி, மரங்கள் செடிகளைப் பற்றி, ஸோனுலிபாலி ஆறு, அதன் கரையில் மனல்வெளி, இவையெல்லாம் சேர்ந்த தாய்நாடு இவற்றைப் பற்றி, தாய், பெரியவர்கள் இவர்களிடம் அவன் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது பற்றி. இப்படிப் பேசிக் கொண்டே போவார். அப்போது அவனுக்குத் தோன்றும், "அப்பா கிட்டே அலாவுதீனின் விளக்கு இருக்கு, அவன் என்ன கேட்டாலும் அதைக் கொண்டுவந்து கொடுக்க அவரால் முடியும்" என்று தன் தந்தையை ஒரு மாயஜாலக்காரராகவே கருதினுன் சோனு,

சந்திரநாத் சோனுவுடன் மட்டுமே பேசினுர், மணிந்திரநாத்துடன் பேசவில்லை. இதனுல் மணிந்திரநாத்துக்குக் கோபம் வந்தது. இதை உணர்ந்த சந்திரநாத் அண்ணனைக் கேட்டார், "உங்க உடம்பு எப்படி இருக்கு? அண்ணி செளக்கியமா ?”

370http://www.l.ie/pdf, on LL LLLLLLL LLLL LLLL LL LLLLLLLLSLLL LLCLLL LLL LtLLLLS aLLL aa LLLLLL LLL LLLLLLLLS

இந்தக் கேள்விகள் கேட்பதில் அர்த்தமில்லைதான். ஆனுல் இந்த மாதிரி இடத்தில் ஒருவரையொருவர் கேட்டுக்கொள்ளாவிட்டால் அவ்வளவு பெரிய மனிதருக்கு அவமரியாதையாகிவிடும்.

பிறகு சந்திரநாத் சோனுவிடம், “பெரியப்பாவை உள்ளே கூட்டிக் கிண்டு போ! அவர் எங்கேயாவது ஓட ஆரம்பிச்சார்னு உன்னுலே பிடிக்க முடியாது" என்றர்.

சோனு பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு ஆபீஸ் கட்டிடத்தை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினுன், சந்திரநாத் போகும் வழியில் அவனைக் கேட்டார், “நீ அம்மாவை விட்டுட்டு வந்ததிலே அவளுக்குக் கஷ்டமா இல்லையா?" என்று.

“இல்லையே, அம்மாதானே என்னைப் பூஜை பார்க்கப் போகச் சொன்னு!"

சந்திரநாத் பிள்ளையின் தலையை வருடியவாறே, "ராத்திரி வேளை யிலே அழக்கூடாது" என்ருர்,

சோணு மெளனமாக இருந்தான். பெரியப்பா அவனுக்கருகில் அசையாமல் நின்றுகொண் டிருந்தார். அவருக்கு இப்போதே வீட்டுக்குள் போக விருப்பம் இல்லை. சோனு இன்னும் வெயிலில் நின்றுகொண் டிருக்காமல் வீட்டுக்குள் போகவேண்டுமென்று விரும்பினுர் சந்திரநாத்.

வெயில் எறிக்கொண் டிருந்தது. இந்த வெயிலில் அலைந்தால் சோனுவுக்கு உடம்பு கெட்டுப் போகலாம். சோனுவைப் பார்த்ததும் அவருக்கு தம் மனைவியின் நினைவு வந்தது. அவர் ஊரை விட்டு வந்து வெகுநாட்களாகிவிட்டன. இந்தப் பூஜைக் காலத்தில் ஊருக் குப் போக முடிந்தால் எவ்வளவோ நன்ருரக இருக்கும். சோனுவின் முகத்தைப் பார்த்த பிறகு ஊருக்குப் போகத் துடித்தது சந்திர நாத்தின் மனம். இப்போது மழைக் காலமானதால் போவது அவ் வளவு சுலபமல்ல ; போவதென்ருல் படகில்தான் போகவேண்டும். கோடைக் காலமாயிருந்தால், வரிவதுலுக்காக வெளியூர் போவதாகச் சொல்லிவிட்டு மூன்று நாள் வேலையை ஒரே நாளில் முடித்துக் கொண்டு, பாக்கி இரண்டு நாட்களைத் திருட்டுத்தனமாகச் சொந்த ஊரில் கழித்துவிட்டு வரலாம். விடுமுறை எடுத்துக்கொள்ள வேண் டிய அவசியமே இல்லை. எசமானர் விரும்பினுல் இஷ்டப்பட்டபடி விடுமுறையும் கிடைக்கும். ஆனல் சில சமயம் சேர்ந்தார்போல் ஆறு மாதங்களுக்கு ஒரு தடவைகூட விடுமுறை கிடைக்காமல் போவதும் உண்டு. பூபேந்திரநாத் தம் தம்பியின் ஆசையைப் புரிந்து கொண்டு எசமானரிடம் சிபாரிசு செய்து அவருக்கு விடுமுறை வாங்கித் தருவார்.

371http://www.chiepdf.com Created by TLFF. To PDF trial version, to remove his mark. flexist. Igister this suftware.

சந்திரநாத் வரிவதலுக்குப் போய்விட்டு நடுவில் ஊர் திரும்பும் போது இரவு வெகுநேரமாகிவிடும். அநேகமாக அர்த்தராத்திரி ஆகிவிடும். வரிவதுலை முடித்துக்கொண்டு அவசர அவசரமாக வீட்டை நோக்கி நடப்பார் சந்திரநாத், பத்துக் கோச தூரமும் நடந்தே வருவார். நடுராத்திரியில் தாழ்ப்பாள் சங்கிலியின் அரவம் கேட்டால் தனமாமிக்குப் புரிந்துவிடும், மனிதருக்கு இனியும் தனியாக இருக்க முடியவில்லை, வந்துவிட்டார் என்று. அவளும் எவ்வளவோ இரவுகள் தூங்காமல் இருந்திருக்கிருள். ஏனென்றல் சந்திரநாத் எப்போது வருவார் என்று அவளுக்குத் தெரியாது. கதவுத் தாழ்ப்பாள் அசைக்கப்படும் சப்தம் கேட்டதும் அவளுடைய நெஞ்சு மகிழ்ச்சியில் குதிக்கும். தனமாமி சப்தம் செய்யாமல் திருட்டுத்தனமாகக் கதவைத் திறப்பாள்.

சோனு எழுந்துவிட்டால் அப்பாவைப் பார்த்துவிட்டு அவரைக் கேள்விகளால் துளைப்பான். 'எனக்கு என்ன வாங்கிக்கிண்டு வந்திருக்கீங்க?" என்றெல்லாம் கேட்பான். பலகைக் கட்டிலில் படுத்திருக்கும் லால்ட்டு எழுந்து வந்து அப்பாவுக்குப் பக்கத்தில் படுத்துக்கொள்ள அடம் பிடிப்பான்,

குளத்தங்கரையில் நடந்துகொண் டிருந்த சந்திரநாத் நினைத்தார், இப்போது அவள் துறையில் பாத்திரங்களைத் தேய்த்துக்கொண்டே தன்னை மறந்துபோய்விடுவாள்' என்று. தூரத்தில் படகுத் துடுப்பு வலிக்கப்படும் அரவம் கேட்டால் காதை ஊன்றிக் கேட்பாள் அவள். அவளுடையவர் படகில் வந்துகொண்டிருக்கிருரர் என்று நினைப்பாள்.

அவளாலும் பிரிவைத் தாங்க முடியாதுதான். இரவில் ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்துக்கொண்டு விழித்திருப்பாள் அவள், தாழ்ப்பாள் ஆட்டப்படும் ஒலி கேட்டால், அவள் கதவைத் திறப் பாள். அவளுடைய கணவர் வெளியே நின்றுகொண் டிருப்பார்!

நல்ல கட்டுமஸ்தான தேகம், முரட்டு மீசை, அகன்ற கண்கள். அவளுக்குரியவர் வேலையை விட்டுவிட்டு அவளைத் தேடிக் கொண்டு ஓடி வந்துவிட்டார்! அவள் அவருக்குக் கைகால் கழுவத் தண்ணிரும், துடைத்துக் கொள்ளத் துண்டும் கொடுத்துவிட்டு, “என்ன சாப்பிடறிங்க?" என்று கேட்பாள்.

சந்திரநாத் தம் மனைவியின் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே இருப்பார். விளக்கு வெளிச்சம் அவளுடைய முகத்தில் படும்படி விளக்கை அவளுக்கருகில் கொண்டுபோய் வைத்துக்கொண்டு அவளைப் பார்த்தவாறே ஏதோ பேச முற்படுவார். ஆனுல் வார்த்தை ஒன்றும் வெளியே வராது. அவரது நிலையைப் புரிந்துகொண்டு புன்சிரிப்புச் சிரிப்பாள் தனமாமி.

372http://www.chiepdf.com Created by TLFF. To PDF trial version, to renovelis mark, pile, su registerthis suftware.

என்னவெல்லாம் நினைக்கிருர் அவர் 1 சந்திரநாத் தம்மைச் சமாளித்துக்கொண்டு அண்ணனிடம் சொன்னுர், "நேரத்துக்கு ஸ்நானம் பண்ணுங்க. நேரத்துக்குச் சாப்பிடுங்க. இங்கேயும் அங்கேயும் அலேஞ்சுண்டு இருந்தால் பாபுக்களுக்குக் கோபம் வரும்."

மணிந்திரநாத் சோனுவின் கையை விட்டுவிட்டு மேலே நடந்தார். சோனு, "நானும் போறேன், அப்பா!" என்று சொல்லிவிட்டு அவருடைய அனுமதியை எதிர்பாராமல் ஒடிப் போய்ப் பெரியப்பா வின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டான்.

போய்க்கொண்டே சோன பெரியப்பாவிடம், "பெரியப்பா, நான் உங்களோட தான் ஸ்நானம் பண்ணுவேன். உங்களோடதான் சாப்பிடுவேன்" என்று கூறினுன்.

சோனு அவருக்குப் புலிக்குட்டியைக் காட்ட விரும்பினுன், அவன் அவரை இழுத்துக்கொண்டு போய்ச் சிறுத்தைப் புலியின் கூண்டுக்கு முன்னுல் நிறுத்தினுன். சிறுத்தைப் புலியின் இரண்டு குட்டிகளும் சப் சப்பென்று பால் குடித்துக்கொண் டிருந்தன. அவை காதுகளை விறைகதுக்கொண்டு சோனுவையும் மணிந்திரநாத்தையும் பார்த்தன. வலது பக்கம் நடந்துபோஞல் ஒரு பெரிய தண்ணிர்த் தொட்டி. தொட்டியில் ஒரு முதலை தொட்டியைச் சுற்றி இரும்புக் கிராதி.

ஒரு தடவை சீதலகஷா நதியில் ஒரு முதலைக்குட்டி மிதந்து வந்தது. மீன் பிடிப்பதற்காக ஆற்றுத் தண்ணிரில் கிளைகளாலும் புல்லாலும் வட்டவடிவாக ஒரு கூண்டு தயார் செய்திருந்தார்கள். அதற்குள் இந்தக் குட்டி வந்து அகப்பட்டுக்கொண்டது.

பிறகு ஒரு தண்ணிர்த்தொட்டியைக் கட்டி அதில் அந்த முதலையை வளர்த்து வந்தார்கள். லால்ட்டுவும் பல்ட்டுவும் மான்களைப் பற்றியும் மயிலைப் பற்றியும் சோனுவிடம் சொல்லியிருந்தார்கள். முதலையைப் பற்றிச் சொல்லவில்லை. நேற்று இங்கு வந்த பிறகுதான் அவர்கள் முதலையைப் பார்த்தார்கள். அப்போது சோனு அமலா கமலாவுடன் மொட்டை மாடியில் நின்றுகொண்டு நட்சத்திரங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இரவு படுத்துக்கொண்ட பிறகு லால்ட்டுவும் பல்ட்டுவும் தாங்கள் பார்த்த முதலையைப் பற்றிச் சோனுவிடம் சொன்னர்கள். சிறிய பையன் சோணு இப்போது பெரிய மனிதனுகத் தன்னைப் பாவித்துக் கொண்டு பெரியப்பாவுக்கு எல்லாவற்றையும் காட்டி விளக்கினுன் : *புலி என்ன சாப்பிடும், மயில் எப்போது தோகை விரித்தாடும், மான்களுக்கு என்ன என்ன சாப்பிடப் பிடிக்கும், இந்த மான்களே யெல்லாம் எங்கேயிருந்து கொண்டு வந்தார்கள்" என்றெல்லாம் சொல்லிக்கொண்டு வந்தான் சோனு, எல்லாம் தெரிந்தவன் போல.

373http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

புலிக்கூண்டுக்கு முன்னுல் நின்றுவிட்டார் மணிந்திரநாத். இரும்புக் கிராதியைப் பிடித்து ஆட்டினூர், சோனு அவரைப் பயமுறுத்தினுன், "புலி மனுஷனைக் கொன்னு தின்னுடும்! விஷமம் பண்ணினு, புலி உங்க மேலே பாய்ஞ்சுடும் !" என்று.

அவனுடைய பேச்சைக் கேட்டு “ஹோ, ஹோ"வென்று சிரித்தார் மணிந்திரநாத், பிறகு மொட்டை மாடிப் பக்கம் பார்த்துவிட்டு மெளனமாகிவிட்டார். தூரத்திலிருந்தாலும் சோனுவால் மொட்டை மாடியில் அமலா தன் தலைமயிரை உலர்த்திக்கொண்டு நிற்பதைக் கான முடிந்தது.

மணிந்திரநாத் சோனுவைத் தம் தோள்மேல் ஏற்றிக்கொள்ள விரும்பினுர். அதற்கு இசையவில்லை அவன். "யார் வேகமாக ஓடருங்க, பாக்கலாம்!" என்று சொல்லிவிட்டு அவன் ஒடத் தொடங்கினன். சற்றுத் தூரம் ஓடியபின் அவன் திரும்பிப் பார்த். தான். பெரியப்பா ஓடிவராமல் மொட்டை மாடியைக் கண்கொட் டாமல் பார்த்துக்கொண்டு நின்றர். அமலாவின் தலை மயிர் தங்க நிறம் : கண்கள் நீலம், அமலாவைப் பார்த்ததிலிருந்து மணிந்திரநாத், சாதுவாகிவிட்டார், திருந்திப் போய்விட்டார். அவர் சோனுவின் உடம்பில் எண்ணெய் தடவிவிட்டார். அவனுக்குக் குளிப்பாட்டி விட்டார். சோனுவுடன் சேர்ந்து சாப்பிட உட்கார்ந்தார். நல்ல மீனுகப் பொறுக்கி அவனுக்குக் கொடுத்தார், மாலையில் அவனுடைய கையைப் பிடித்துக்கொண்டு ஆற்றங்கரைக்கு உலாவப் போனுர்,

அப்போது அங்கே ஒரு கோச்சு வண்டி வந்தது. இரண்டு வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டப்பட்டிருந்த வண்டி அமலாவும் கமலாவும் காற்று வாங்கக் கிளம்பியிருந்தார்கள்.

"நீயும் வரியா?" என்று அவர்கள் சோனுவைக் கேட்டார்கள், “பெரியப்பா வரதானுல்தான் நானும் வருவேன்." வண்டியை அவர்கள் நிறுத்தினுர்கள். சோனு பெரியப்பாவுக்கு அமலாவை அறிமுகம் செய்துவைத்தான். பிறகு அமலாவிடம், “என்னுேட பெரிய பெரியப்பா இவர் கல்கத்தாவிலே வேலை பார்த்தவர்" என்று கூறினுன்

அமலாவும் கமலாவும் வெண்பட்டாலான ஃபிராக் அணிந்திருந் தார்கள். வெள்ளை ஸாக்சும் கான்வாஸ் ஷ"ஜூவும் அணிந்திருந்தார்கள், மணிந்திரநாத் சில்க் ஜிப்பாவும், மடிப்புக் கலையாத வேஷ்டியும், வெள்ளைநிறச் செருப்பும் அணிந்திருந்தார். சோனு பொன்னிறப் பட்டுச் சட்டை, வெள்ளைப் பாண்டு, ரப்பர்ச் செருப்பு இவற்றைப் போட்டுக்கொண் டிருந்தான். இரு வெண்குதிரைகளும் அவர்களே ஆற்றங்கரை வழியே காற்று வாங்க அழைத்துச் சென்றன. ஈசம் படகுத் துறையில் உட்கார்ந்துகொண்டு மீன் பிடித்துக்கொண்க

374http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

லாம், வரீங்களா?" என்று அழைத்தான்.

உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன் என்ற வித்தியாசமே சோனுவுக்கு இல்லை. யார் வேண்டுமானுலும் இந்த வண்டியில் உட்கார்ந்து கொண்டு காற்று வாங்கப் போகலாம் என்று நினைத்தான் அவன். அவன் பெரியப்பாவைக் கேட்டான், “யான லாயத்துக்கு வரிங் களா? யானை காண்பிக்கறேன் ! கமல், நீயும் வரியா?”

"நானும் வரேன் கமல், நீ, நான்" என்று கேட்ட அமலா மணிந்திரநாத்தின் பக்கம் திரும்பிக் கேட்டாள், "நீங்களும் வfங் களா?" என்று. அவர் பதில் எதுவும் பேசாமல் இருப்பது கண்டு அவள் மறுபடி உரத்த குரலில், "நீங்களும் வரீங்களா யானே பார்க்க ? நாம எல்லாரும் நாளைக்கு யானை பார்க்க போவோம். காளி கோவி லுக்குப் போவோம்! ஆத்து மணல்லே நடந்து போவோம்" என்ருள்.

அமலா அவருடன் இவ்வளவு பேசியும் அவரைப் பேசவைக்க முடியவில்லை. இன்று கேத்சோரத்சாலா 1 கூடச் சொல்லவில்லை அவர், மைதானம், ஆறு, நாணற்பூக்கள் இவற்றைப் பார்த்துவிட்டு மறுபடி அமலாவைப் பார்த்தார். அமலாவுக்குத் தன் தாயின் முக ஜாடை, அமலாவைப் பார்க்கும்போது அம்மாவிடம் செல்லம் கொஞ்சும் குழந்தையைப் போல் நடந்துகொண்டார் மணிந்திரநாத். ஆஸ்வின் மாதத்துச் சூரியன் ஆற்றின் மறுகரையில் அஸ்தமித்துக் கொண்டிருந்தான். கோச்சு வண்டி போய்க்கொண் டிருந்தது. *டக், டக்" என்று குதிரைகளின் குளம்பொலி கேட்டது. தானம் பிசகாமல் கேட்டது அந்த ஒலி.

இந்த மாதிரி இரண்டு வெள்ளைக் குதிரைகள் ஒரு வண்டியை இழுப்பதை எங்கோ, எப்போதோ பார்த்த நினைவு சோணுவுக்கு, எங்கும் பணி விழுந்தது. மரங்களில் இருந்து இலைகள் உதிர்ந்து விட்டன. எங்கே பார்த்தாலும் பனிக் குவியல்கள், நடுவே தலைவகிடு போல் ஒரு குறுகிய பாதை - இவ்வாறு யாரோ அவனுக்கு ராஜா - ராணிக் கதை சொல்லியிருந்தார்கள்.

கோச்சு வண்டியில் மணிந்திரநாத்தும் சோனுவும் ஒரு பக்கமும், அமலா கமலா ஒரு பக்கமுமாக உட் கார்ந்திருந்தார்கள். பலவிதப் பறவைகள் ஆற்றின் குறுக்கே பறந்துகொண் டிருந்தன. ஆற்றின் மறுகரையிலிருக்கும் மனிதர்களே இங்கிருந்து பார்க்க முடியவில்லை. ஆற்றில் நீர் மட்டம் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக இறங்கிக்கொண் டிருந்தது. ஆற்றின் மறுகரையிலிருந்த செங்கல் வீடுகள் சித்திரங் களாகக் காட்சியளித்தன சோளுவுக்கு. அவனுக்கு என்னென்னவோ பேச ஆசையாயிருந்தது.

375http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

விளக்கு ஏற்றுவானே அந்த மனிதன், அவன் ஒரு நீண்ட அங்கி அணிந்திருப்பான். சூரியன் அஸ்தமித்ததும் விளக்கேற்றுவான் அவன். அவனுக்குச் சோணுவின் இரண்டாவது பெரியப்பாவிடம் ரொம்பப் பயம். அவரைக் கண்டதும் சலாம் போடுவான். அவருக்கு முன்னல் மரியாதையாகத் தலையைக் குனிந்துகொண்டு நிற்பான். அவனுடைய சட்டையின் முதுகுப் பக்கத்துக் கிழிசல் வழியாக அவனுடைய உடம்பு எவ்வளவு நோஞ்சான் என்று பார்க்கலாம். சாயங்காலமாகிவிட்டால் அவன் அந்த மெஷினை இயக்கிவிடுவான். உடனே படபடவென்று சப்தம் கேட்கும். மந்திரம்போல் அந்த வீட்டிலுள்ள சிவப்பு, நீல விளக்குகள் எல்லாம் எரியத் தொடங்கி விடும்.

அந்த மனிதன் விளக்கேற்றும் சமயத்தில் அந்த மாய இயந் திரத்தைச் சோனுவுக்குக் காட்டுவதாகச் சொல்லியிருந்தான். அவன் பெயர் இப்ராகிம். சோனு அன்று காலையில் எழுந்ததுமே இப்ராகிம் அவனுக்குச் சலாம் வைத்தான். கிட்டங்கிச் சேவகர்களும் சலாம் வைத்தார்கள். இது மிகவும் விசித்திரமான உலகம். பெரியப்பாவைப் பார்த்ததும் எல்லாரும் தூரத்திலிருந்தே அவருக்குச் சலாம் வைத் தார்கள். இப்ராகிம் ஏற்கனவே கூனிப் போயிருந்தான். ஆகையால் சலாம் செய்யும்போது அதற்காகக் குனியவேண்டிய அவசியமில்லை அவனுக்கு.

ஒரு சமயம் ஜாத்ரா நாடகத்தில் சோனு ஒளரங்கசீபின் நாடகம் பார்த்திருந்தான். இப்ராகிமைப் பார்த்தால் ஒளரங்கசீபின் ஞாபகம் வந்தது அவனுக்கு. இப்ராகிமின் வெள்ளைத் தாடி அவனு டைய தொப்புழைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தது. இவ்வளவு பெரிய வீட்டின் இருட்டைப் போக்கும் வல்லமையுள்ள அவன் மகாபாரதத் தில் வர்ணிக்கப்பட்டுள்ள ஒரு வீரனுகத் தோன்றினுன் சோளுவுக்கு. அவனிடம் அற்புத சக்தி இருந்தது. அவன் கையில் மந்திரக்கோல் இருந்தது. கமலா சொல்லியிருக்கிருள், அவன் அடிக்கடி சொல் வானும், "இதோ போட்டுட்டேன் மந்திரம், பேசப் போறதுயந்திரம்"

பொழுது சாய்ந்துகொண் டிருப்பதை வண்டியிலிருந்தபோதே கவனித்தான் சோனு, அவன் திரும்பிப் போக நேரமாகிவிட்டால் இப்ராகிம் அவனுக்காகக் காத்திராமல் தன் மந்திர அறைக்குள் நுழைந்துவிடுவானே! வண்டியை வேகமாக ஒட்டிச் சொல்லும்படி கமலாவிடம் சொன்னுன் சோஞ.

"வண்டி வேகமாகத்தானே போயிக்கிண்டிருக்கு!" "நாம சீக்கிரம் திரும்பனும், கமல் "

376http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

சோனு முடிந்தவரையில் அமலா கமலாவைப் போல் பேச விரும் பினன். பேசுவது ஒன்றும் கஷ்டமில்லை, புத்தகங்களில் வருகிறதே அந்த மாதிரி பேசவேண்டும், அவ்வளவுதான்! அவனுக்கு உச்சரிப்பு மட்டும் சரியாக வருவதில்லை. அவன் பேசுவதைக் கேட்டு அமலாவும் கமலாவும் உதட்டை மடக்கிக்கொண்டு சிரிப்பார்கள்.

'நாம சீக்கிரம் திரும்பல்லேன்னு வீட்டிலே விளக்கு எரியாது. என்னு, நான் வந்தப்புறம் விளக்கேத்தறதாச் சொல்லியிருக்கான். இப்ராகிம்" என்று சோனு சொல்லியிருக்கலாம்.

"நாங்க உன்னை மொட்டை மாடி க்குக் கூட்டிக்கிண்டு போருேம். அங்கேயிருந்து எல்லாம் நன்னுப் பார்க்கலாம்" என்று கமலா சொன்னுள்.

"சோனு, நாம மொட்டை மாடியிலே கண்ணுமூச்சி விளையாடலாம், வரியா?" என்று அமலா கேட்டாள்.

அமலா சோனுவைப் பார்த்துக்கொண் டிருந்தாள். அவனுடைய அழகான முகத்தைப் பார்த்தபோது, அவனுடைய இனிமையான பேச்சைக் கேட்டபோது, அவளுக்குத் தன் தாய் சொல்லும் பைபிள் குழந்தையின் நினைவு வந்தது. வெள்ளையுடையில் அந்த மாதிரிதான் காட்சியளித்தான் சோனு, உற்சாகத்திலும் மகிழ்ச்சியிலும் தலகால் புரியவில்லை சோளுவுக்கு, குதிரைக் குதித்துக்கொண்டு ஓடுவதையும், புல் தின்பதையும் பார்தது மகிழ்ந்தான் அவன். அவர்கள் வண்டியை நிறுத்திவிட்டுச் சற்றுநேரம் ஆற்றங்கரையில் உட்கார்ந் திருந்தார்கள். இந்த இடத்தில் ஜனநடமாட்டம் அதிகமாக இருந்தது. மக்கள் கூட்டங் கூட்டமாகப் போய்க்கொண் டிருந்தார்கள். அவர்கள் அமலா கமலாவைப் பார்த்து அவர்களுக்கு வணக்கம் தெரிவித்துவிட்டுப் போனுர்கள்.

பிறகு வண்டி மைதானத்தின் வழியே சென்றது. இதுவரை ஆற்றைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மணிந்திரநாத் இப்போது மைதானத்தைப் பார்த்தார். அடிக்கடி திரும்பி அமலாவைப் பார்த் தார். அவருடைய பாலின் - சிறுமி பாலின் !

அமலாவைக் கொஞ்சுவதற்காக அவர் அவளுடைய தலைமேல் கை வைத்தார். அமலாவுக்குப் பயமாக இருந்தது. "பயப்படாதே, அமலா! பெரியப்பா ஒருத்தரையும் ஒண்ணும் சொல்லமாட்டார். ஒருத்தருக்கும் கெடுதல் பண்ணமாட்டார்” என்று சோனு அவளுக் குத் தைரியம் சொன்ஞன்.

என்ன ஆச்சரியம்! அவன் இப்படிச் சொன்னதும் மணிந்திரநாத் நன்ருக உட்கார்ந்துகொண்டார். எல்லாருமாகச் சேர்ந்து தீர்த்த யாத்திரைக்குப் போய்க்கொண் டிருப்பது போன்ற பாவம் மனரீந்திர

377http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

நாத்திடம் காணப்பட்டது. அமலா தன் குழந்தைப் பருவத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தை விவரித்தாள்.

அவர்கள் கோச்சில் இந்த மைதானத்தில் வந்துகொண் டிருந்தபோது அடர்த்தியான பனிமூட்டம் ஏற்பட்டது. அப்போது இப்ராகிம்தான் வண்டியோட்டி அவன் குதிரைகளைப் புல்மேய அவிழ்த்துவிட்டிருந்தான். அமலாவும் கமலாவும் ஓடி விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று பனிமூட்டம் ஏற்பட்டதும் இப்ராகிமால் குதிரைகளைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. குளிர்காலம். இப்ராகிம் இரண்டு தோள்களிலும் இரண்டு பெண் களையும் தூக்கிக்கொண்டு வீடு திரும்பும் வழியில் ஒரு கிழவன் நின்றுகொண் டிருந்தான். கிழவனின் கையில் ஒரு தடி, அவன் இரண்டாவது எசமானின் புல்லாங்குழல் இசையைக் கேட்பதற்காக அவனுடைய ஊரிலிருந்து வந்திருந்தான். அமலாவின் அப்பா கிளாரினெட்டும், புல்லாங்குழலும் நன்றக வாசிப்பார். ஊருக்கு வந்தால் இரவில் புல்லாங்குழல் வாசிப்பார். அந்த மனிதனும் ஒரு சிறந்த கலைஞன். பனிமூட்டத்தில் வழி தவறிய அவனை இப்ராகிம் கையைப் பிடித்து வீட்டுக்குக் கூட்டிக்கொண்டு வந்தான். 9 in 6) வின் அப்பா அவனத் தம் வீட்டிலேயே இருத்திவைத்து அவனிட மிருந்து ஸ்வரம், தாளம், லயம் எல்லாம் கற்றுக்கொண்டார். அந்த ஆள் புல்லாங்குழல் வாசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டால் பருவமில்லாக் காலத்திலும் நாணற் காட்டில் பூக்கள் பூத்துக் குலுங்கும். தலைக்கு மேலே பறவைகள் பறக்கும். அந்த ஆள் தான் கற்றுக்கொண் டிருந்த வித்தை எல்லாவற்றையும் இரண்டாவது பாபுவுக்குக் கற்றுத் தந்துவிட்டான். தனக்கென்று எதுவும் வைத்துக்கொள்ளவில்லை அவன். அவன் வந்தது பாபுவின் பாட்டைக் கேட்டுவிட்டுப் போகத்தான். ஆஞல் வந்தபிறகு தெரிந்தது பாபுவுக்குத் தேர்ச்சி போதாதென்று. இவ்வளவு பெரிய இடத்து மனிதரிடம் இப்படி ஒரு குறை இருப்பது அவனுக்குப் பொறுக்கவில்லை. -

பாபு நாள் முழுவதும் அவனுடைய அறையிலேயே கழிப்பார். குளிக்க, சாப்பிடக்கூட அவருக்கு நேரம் இருக்காது. இவ்வாறு தன் வித்தையை அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்துவிட்டு அவன் ஒரு நாள் புறப்பட்டுவிட்டான் அங்கிருந்து. அந்த மனிதன் தனனந்தனியனுக இருந்தான். அவனுக்கு உறவுக்காரர்கள் ய்ாரும் இல்லை. அவன் ஏழை. சந்தைகளிலும் கடைத் தெருக்களிலும் புல்லாங்குழல் ஊதி வயிறு வளர்த்துவந்தான். இப்போது அந்த வித்தையையும் அவன் அமலாவின் தந்தைக்குக் கொடுத்துவிட்டான். அங்கிருந்து புறப்பட்ட அவனை அமலாவின் அப்பா தடுத்து நிறுத்தினர். "காலேக் 1 இந்தக் கிழ வயசிலே நீ எங்கே போகப் போறே? நீதான் சொல்லிட்டே,

37Bhttp://www.chiepdform Created by TIFF. To PDF trial version, to remove this mark, pleast. gintcr this si filw2rc.

எனக்குச் சொல்லித் தந்தவித்தையை இனிமே சந்தையிலேயும் கடை வீதியிலேயும் காண்பிக்க மாட்டேன்னு! பின்னே எப்படித்தான் பணம் சம்பாதிப்பே? பேசாமே இங்கேயே இருந்துடு!”

காலேக் மியான் முதலில் பதில் சொல்லவில்லை. பிறகு சொன்னுன், "aff, gastoge) if "

இப்படித்தான் காலேக், ஜமீந்தார் வீட்டுக் கோச்சு வண்டியின் சாரதியாக ஆனன். அவனுக்குக் கண்பார்வை சரியாக இல்லை. இருந் தாலும் காலேக் வண்டியில் உட்கார்ந்துவிட்டால் அவன் நூறு வண்டியோட்டிகளுக்குச் சமம், அந்தக் காலேக் இப்போது வண்டியை வேகமாக ஒட்டினுன்

ஆற்றின் மறுகரையில் சூரியன் அஸ்தமித்துக்கொண் டிருந்தான். நானற் பூக்களின் உச்சியில் சந்திரன் தோன்றினுன், ஆற்றி விருக்கும் படகுகளில் விளக்குகள் எரிந்தன. நதிக்கரைக்கு வந்ததும் வண்டி திரும்பியது. அஸ்தமிக்கும் சூரியனின் சிவப்புநிறம் ஆற்றின் இரு கரைகளிலும், ஊரின் மேலும், வயல்வெளிகளிலும் பரவியது. வண்டியில் உட்கார்ந்திருந்தவர்களின் முகங்களும் சிவந்து கிடந்தன. சூரியன் அஸ்தமித்ததும் இருள் தழ்ந்துவிடும், ஆகாயம் மட்டும் நீலமாகத் தெரியும். சரத் காலத்து ஆகாயத்தில் நிலவு கிளம்பியதும் சவுக்கு மரத்துக்கடியில் வண்டி நிற்கும். மணிந்திரநாத் வண்டியிலிருந்து இறங்குவார்.

அவர்கள் சவுக்கு மரத்தடிக்கு வந்தபோது இருட்டிவிட்டது. இப்போது குதிரைகள் வேகமாக ஓடவில்லை. மெதுவாக நடந்தன அவை,

மணிந்திரநாத் இறங்கியதும் அமலா சோனுவைக் கேட்டாள், "உனக்கு ஞாபகம் இருக்குமா, சோனு ?" என்று.

சோனு இருக்கும் என்று தெரிவிக்கும் முறையில் தலையை ஆட்டி னன். மொட்டை மாடியில் நிலவு காயும்போது அவன் அமலா கமலாவுடன் கண்ணுமூச்சி விளையாடப் போகிருன், தம்பட்டமும் மேளமும் ஒலிக்கும். அவர்கள் மொட்டை மாடியிலும் சமைய லறைக்கு அடுத்தாறபோல், வேலைக்காரிகளின் அறைகளை ஒட்டி யிருந்த இடத்திலும் கண்ணுமூச்சி விளையாடுவார்கள்.

வயல்வெளி வந்ததும் சோனுவுக்கு ஞாபகம் வந்துவிட்டது. "நான் இங்கேயே இறங்கிக்கறேன், அமலா" என்ருன்,

"ஏன் இங்கே இறங்கணும்?" மாஜிக் இயந்திரத்தைப் பார்க்கப் போகிருன் அவன். அந்த இயந்திரத்தை இயக்கிவிட்டால் கம்பிகளில் மின்சாரம் பாயும். அறை களில் நீல, சிவப்பு நிற விளக்குகள் எரியும். பூஜை சமயமாதலால் மரங்களின் மேலெல்லாம் துனு மலர்களைப் போன்ற சின்னஞ்சிறு

379http://www.chief pdf. On LLLLLLlLLLLLLL LL LLLLL LLLLLL LL LLLLLLLLSLLL LLLLaLL LLL LtLLLLS aLLL aa LLLLLL LLL LLLLLGGGS

மின்சார விளக்குகள் மாஃப்மாலேயாக ஒளிவீசும். அந்த இயந்திரத் துக்கு அருகில் போய் நிற்கப்போ கிருன் அவன். இப்ராகிம் சோனுவை அந்த இயந்திரத்துக்கு அருகில் கொண்டுபோய் நிறுத்தி வைப்பதாகக் கூறியிருக்கிருன். அப்போது இப்ராகிம் தன் ஜிப்பாப் பையிலிருந்து விதவிதமான மந்திரக்கோல்களை வெளியே எடுப்பான். அந்த இயந்திரத்தில் விசித்திரமான கட், கட்" பட், பட்" போன்ற சப்தங் களே எழுப்புவான். அதைப் பார்க்கும் ஆசையில் அவசர அவசர மாக வண்டியிலிருந்து குதித்தான் சோஞ.

இப்ராகிம் எங்கே? இப்ராகிமைத் தேடினுன் சோனு, அவன் மந்திர இயந்திரம் இருக்கும் அறையை நோக்கி நடந்தான். இப்போது கோச்சு வண்டி மாளிகையின் வாசலுக்குள் நுழைந்துகொண் டிருந்தது. எங்கேயோ குதிரை கஃனப்பதை அவன் கேட்டான். இன்னும் சில சிறுவர் சிறுமியரும் அங்கு வந்திருந்தார்கள், வேடிக்கை பார்க்க. அந்தக் கிராமத்தின் கிழவர்களுக்கும் சரி, சிறுவர்களுக்கும் சரி, பூஜை சமயத்தில் இந்த மாளிகை ஒரு மாயா லோகமாகத் தோன்றும், சில நாட்களுக்கு இந்த மாளிகையின் மண்டபம், வராந்தாக்கள். நீலநிற வயல்வெளி, ஏரி போன்ற விசாலமான குளம், விதவித நிறப் பூக்கள் எல்லாமாகச் சேர்ந்து ஒரு மந்திர உலகம் சிருஷ்டியாகிவிடும். வெகுதூரத்திலிருந்துகூட மக்கள் அங்கு வருவார்கள். அப்படி வந்திருந்த மக்கள் ஆற்றங்கரையில் உட்கார்ந்திருப்பதைச் சோனு பார்த்தான். வலது பக்கத்தில் இயந் திரம் வைத்திருந்த அறையைச் சுற்றிக் கம்பிவேலி போட்டிருந்தது. இப்ராகிமைக் காணுேமே! அவன் விளக்கேற்றுவதைச் சோனுவுக்குக் காட்டுவதாகச் சொல்லியிருந்தானே இயந்திரத்தால் விளக்குகள் எரிவது ஓர் அற்புத நிகழ்ச்சியாகத் தோன்றியது சோணுவுக்கு. அவன் மேலும் பொறுத்திருக்க முடியாமல் வேலிக்கருகில் ஓடி அதன் வழியே எட்டிப் பார்த்தான். இயந்திரத்தின் மேலே குனிந்த வாறு நின்றுகொண்டு ஏதோ செய்துகொண்டிருந்தான் இப்ராகிம்,

'இப்ராகிம்!" என்று கூப்பிட்டான் அவன். இப்ராகிம் பதில் எதுவும் சொல்லவில்லை. சூரியன் அஸ்தமித்து விட்டதால் அறைக்குள் கொஞ்சம் இருட்டாயிருந்தது. இப்ராகிமின் முகம் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. முகத்தில் வியர்த்திருந்தது. அவனுல் இயந்திரத்தை வழிக்குக் கொண்டுவர முடியவில்லை. இயந்திரம் சண்டித்தனம் செய்தது. அது சண்டித்தனம் செய்யச் செய்ய இப்ராகிம் அதன் பாகங்களைக் கழற்றிப் போட்டு அதைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்து சோதித்துப் பார்த்தான். அவனுடைய முகத்தில் பரபரப்பு காணப்பட்டது. அவனைச் சுற்றிலும் நிறையச் சிறுவர்களும் சிறுமி களும் நின்ருரர்கள். அவர்கள் அவனுடைய திறமையைப் பார்க்க

380http://www.chief pdf. On LLLLLLlLLLLLLL LL LLLLL LLLLLL LL LLLLLLLLSLLL LLLLaLL LLL LtLLLLS aLLL aa LLLLLL LLL LLLLLGGGS

வந்திருந்தார்கள். இப்ராகிம் மேஸ்திரியின் பெயர் அந்தப் பிராந்தி யத்தில் ரொம்பப் பிரபலம். அப்பேர்ப்பட்டவன் இப்போது மிகவும் பயந்துபோய் விட்டான். அவனுடைய நிலைமையைப் பார்த்துச் சோனுகூட அவனைக் கூப்பிடத் தயங்கிஞன். "இப்ராகிம், நீ என்னை வரச் சொன்னியே! ஒரு நிமிஷத்துலே உன் மந்திரத்தாலே இந்த ஊரையே ஜகஜ்ஜோதியாப் பண்றேன்னு சொன்னியே! இப்போ ஒண்ணும் பண்ணமாட்டேங்கறியே? கூப்பிட்டாக் கூட ஏன்னு கேட்க மாட்டேங்கறியே?" என்று கூற நினைத்தான்.

சோணுவுக்குத் தனியே வீட்டுக்குப் போகப் பயமாக இருந்தது, இப்ராகிம் அவனிடம் சொல்லியிருந்தான், விளக்கேற்றிய பிறகு அவனை வீட்டுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போவதாக. ஆணுல் இப்போதோ அவன் முல்லா மாதிரி ஆகிவிட்டான். பக்கிரி யாருடனும் பேசாமல் கொரானைப் பாராயணம் செய்வதுபோல் அவன் ஏதோ முணுமுணுத்தான். 'இப்ராகிம், என்னை ஏன் வரச்சொன்னே? நான் இப்போ எப்படித் திரும்பிப் போவேன்?" என்று சோனுவால் அவனைக் கேட்க முடியவில்லை.

அந்த யானை மட்டும் இப்போ திரும்பிவந்தால்! பெரியண்ணுவும் இரண்டாவது அண்ணுவும் பாபு விட்டுப் பையன்களுடன் யானை மேலேறிக்கொண்டு போயிருந்தார்கள், காற்று வாங்க. யானையின் மணியொலி கேட்டால் யானை வருகிறதென்று தெரியும். அவனுக்குப் பரிச்சயம் இல்லாத சிறுவர்களும் பெரியவர்களுந்தான் இங்கே விளக்கு களைப் பார்க்க வந்திருந்தார்கள். அவர்கள் பூஜைக்காகப் பிரதிமை கள் தயாராகும்போதே அவற்றைப் பார்க்க வந்துவிடுவார்கள்.

பாபுக்கள் ஆண்டு முழுவதும் பட்டனத்தில் வசிப்பவர்கள். அவர்கள் பூஜைக்குக் கிராமத்துக்கு வந்தால் இந்த இயந்திரம் இயங்கும். ஒளிவீசும் மாளிகையும் மற்ற வீடுகளும் மண் சிலை களுமாக அந்த ஊர் சீதலகஷா ஆற்றின் கரையில் சில நாட்களுக்கு ஒரு பட்டணமாக ஆகிவிடும். இந்தப் பட்டனத்துக்குத்தான் வந்திருந்தான் சோனு, அவன் பார் ப்பதெல்லாம் அவனை ஆச்சரியத் தில் ஆழ்த்தியது.

இருள் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக அடர்த்தியாகிக் கொண்டே வந்தது. மரங்களும் செடிகளும் அடர்த்தியாக வளர்ந்திருந்ததால் வானத்திலிருந்த சாதாரன நிலா, இலைகளையும் கிளைகளையும் து2ளத்துக்கொண்டு வந்து இந்த அறைக்கு வெளியில் புல்லின்மேல் விவில்2ல. என்ன இப்ராகிம், உன்னுேட பைத்தியக்கார இயந்திரம் ஏன் பேசல்லே?" என்று எல்லாரும் கேட்டார்கள். "பேசும், பேசும் பேசாட்டா யார் விட்டா ?"



38

*******************

http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

"இப்ராகிம், நீ என்னே வரச் சொன்னியே!" என்று இப்போது சோணு சொன்னுன்.

சோணு அங்கு வந்திருப்பதை இப்ராகிம் இப்போதுதான் கவனித் தான். "இதுக்குக் கிறுக்குப் பிடிச்சுடுத்து, எசமான் !" என்று அவன் சொன்னன்.

“என்ன ஆயிடுத்து ?" "பேசமாட்டேங்கறதே!” அப்போது சோனுவின் இரண்டாவது பெரியப்பா அங்கே வேகமாக வந்தார். கூடவே வேலைக்காரன் நகுல். அவருடைய முகத்தில் பரபரப்புக் காணப்பட்டது. சோனு தனியாக இந்தப் புது இடத்தில் நிற்பதைக்கூட அவர் கவனிக்கவில்லை. அவர் தாமே அறைக்குள் நுழைந்து டார்ச் விளக்கை ஏற்றி என்ன என்னவோ செய்தார். இப்ராகிமை நகர்ந்துகொள்ளச் சொன்னுர், பிறகு எதையோ பார்த்துவிட்டு, “இது இங்கே எப்படி வந்தது?" என்று கேட்டார்.

"நான் இங்கேதான் இருக்கேன், பெரியப்பா!" என்று சொல்ல நினைத்தான் சோனு, ஆனூல் தன் பெரியப்பா எவ்வளவு பெரிய மனிதர் என்ற நினைப்பு அவனைப் பேசவிடாமல் தடுத்துவிட்டது. அவர் வந்தபடியே வேகமாகத் திரும்பிப் போய்விட்டார். சோணு மட்டும் அசடுபோல் அங்கு நின்றுகொண் டிருந்தான்.

இப்போது எங்கும் வெளிச்சம். மாளிகை இப்போது மாயாபுரியாக ஆகிவிட்டது. நாற்புறமும் விளக்குகள் மாலை மாலையாகத் தொங்கின. அவை ஆகாயத்தில் வில்லையாகத் தெரிந்த சந்திரனையும் ஆயிரக் கணக்கான நட்சத்திரங்களையும் கேலி செய்தன. நாற்புறமும் மக்னுேலியா மரங்களின் மலர்களும், பல நிற இலைகளும் பூச்சி களின் ரீங்காரமும் சேர்ந்துகொண்டு சோனுவை மெய்ம்மறக்கச் செய்தன. அவன் நடந்தான். இப்போது அவனுக்கு ஒரு பயமும் இல்லை. எங்கே பார்த்தாலும் வெளிச்சம். மரங்களை ஊடுருவிக் கொண்டு வெளிச்சம் வந்தது.

சற்றுத் தூரத்தில் யாரோ வேகமாகப் போய்க்கொண்டிருந்தார்கள். பூஜை வாத்தியங்கள் ஒலித்தன. அவனுடைய மனத்தில் ஒரு கனவுல கம் தோன்றியது. அதில் அவன் கண்ட ஒரு பெண்ணின் முகத்தை அமலாவின் முகத்துடன் தான் ஒப்பிடலாம்.

அவனுடைய அமலா, அவனை மொட்டை மாடிக்கு வரச்சொல்லி யிருந்தாள் : "நிச்சயம் வரனும், சோனு நான் உனக்காகக் காத்துக் கிண்டிருப்பேன்

அமலாவின் உருவத்தைத் தன் மனக் கண்ணில் பார்த்து ரசித்தான் சோனு, கல்கத்தாக்காரி அமலா. கல்கத்தா பெரிய ஊர்! அங்கே

382http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

டிராம் வண்டி இருக்கு, ஹெளரா பாலம் இருக்கு. அங்கே வளர்ந்தவ அமலா. அவளோட கண் எவ்வளவு நீலம், இப்போ வெளிச்சம் வர்ற மாதிரி அவளோட வாயிலிருந்து எப்போதும் வார்த்தை வந்து கொண்டே யிருக்கு!

வெளிச்சத்தில் நடந்துவந்த சோனு ஏதோ ஒரு மாயசக்தியால் கவரப்பட்டு வேகமாக ஓடத் தொடங்கினுன், குளத்தங்கரை வழியே ஒடிப் போய் அவன் ஆபீஸ் கட்டிடத்துக்குள் நுழைந்தான். வெளியில் எவ்வளவோ பேர் இருந்தார்கள். ஜமீன் உத்தியோகஸ்தர்கள், வேலைக்காரர்கள் அவர்கள் யாரையும் லட்சியம் செய்யவில்லை அவன். அவன் இவ்வளவு வேகமாக ஓடினுல் இரண்டாவது பெரியப்பா திட்டுவார்! -

அவன் சுற்றுமுற்றும் பார்த்துக்கொண்டான், பெரியப்பா அங்கே இருக்கிருரா என்று. நல்ல வேளை, அவர் இல்லை. பூஜை மண்டபத்தில் விதவிதமான விளக்குகளை ஏற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள். தேவியின் சிலைக்கு ஜிகினுத் தகடுகளால் அலங்காரம் செய்தார்கள். பல வர்ண ஜிகினுத் தகடுகள் விளக்கு வெளிச்சத்தில் ஜொலித்தன. தேவி அவனைப் பிடித்துக்கொண்டு விடுவாள்,

‘சோனு, உன்னை ஒரு மாயசக்தி இழுத்துக்கிண்டு போறது! எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்! அதனுல் சோனுவுக்கு அம்மனின் முகத்தைப் பார்க்கத் துணிவு ஏற்படவில்லை. அவன் படியேறி வலப் பக்கத்து வராந்தாவுக்கு வந்தபோது பெரிய பெரியப்பா ஒரு சாய்வு நாற்காலியில் படுத்துக்கொண்டு கண்களை மூடிக்கொண் டிருப்பதைக் கண்டான். சில்க் ஜிப்பா, காலில் விலையுயர்ந்த செருப்பு - எல்லாம் இரண்டாவது பெரியப்பாவின் உடைமைகள். அவர் அவற்றைப் பெரிய பெரியப்பாவுக்குப் போட்டுக்கொள்ளக் கொடுத்திருக்கிருர் அல்லது தம் கையாலே அணிவித்திருக்கிறர். பெரிய பெரியப்பாவின் காலடியில், சற்றுத் தூரத்தில், ராம்சுந்தர் உட்கார்ந்து புகையிலை நறுக்கிக்கொண் டிருந்தான். வெட்டப்பட்ட புகையிலைக் குவியல் குவியலாகக் குவிந்து கிடந்தது. அதனுடன் நிறையக் கரூம்புப் பாகைக் கலந்து நல்ல மணமுள்ள புகையிலை தயாரித்தார்கள். பக்கத்தில் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா. சோனு ஒரு கணமும் அங்குத் தாமதிக்கவில்லை. அவனுக்கு நேரமும் இல்லை : ஏற்கனவே தாமதமாகிவிட்டது. அமலா - அமலா அத்தை - அவனுக் காகக் காத்துக்கொண் டிருப்பாள். கல்கத்தாவில் வசிக்கிருள் அமலா, எவ்வளவு பெரிய பட்டணம் கல்கத்தா! விக்டோரியா மெமோரியல் ஹால் - அதைச் சுற்றி வெள்ளைநிறக் காம்பவுண்டுச் சுவர். பாதையின் இருபுறமும் பெரிய பெரிய அழகான மாடி வீடுகள். வெகு தூரத்திலுள்ள கல்கத்தாப் பட்டனத்தைப் போல்

383http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

அமலாவின் உடலிலும் ஓர் இனிய கவர்ச்சிகரமான ரகசியம் இருக்கிறது. இத்தனை சிறியப் பையன் சோணு ஆணுல் இந்த வயதிலும் அமலாவின் கவர்ச்சி அவனே ஓடிவரச் செய்தது. பைத் தியக்காரப் பெரியப்பா தன்னைப் பிடித்துக்கொண்டு விடுவாரோ என்ற பயத்தில் சோனு வலது பக்க வராந்தாவுக்கே வரவில்லை. பக்கததிலிருந்த பெரிய பெரிய தூண்களுக்குப் பின்னூல் மறைந்த வாறே நடந்துபோய் மாடிப்படிகளின் மேல் வேகமாக ஏறிஞன் அகிேரி,

அவன் மாடிப்படி ஏறும் சமயம் மணியோசை கேட்டது. குளத் தின் மறுகரையில் மடம். யாரோ சங்கிலியை இழுத்து அங்கிருக்கும் மணியை அடித்தார்கள். மாலையில் நிலவு கிளம்பியதும் அவனும் பெரியப்பாவுமாக அந்த மடத்துக்குப் போவது என்று காலேயில் தீர்மானித்திருந்தான் சோனு, அவன் படியில் பெரியப்பாவை உட்கார வைப்பான். கல்லாலான மாட்டுச் சிலே க்கு வலது பக்கமாக அவன் நிற்பான். வெள்ளைக் கல் பதித்த தளம், அதன்மேல் நின் ரூல் அவனுக்கு மணியின் சங்கிலி எட்டும். அவன் ஒவ்வொன்றக மணியடிப்பான். பெரியப்பா அவற்றை எண்ணுவார். கீழே வந்து, "மணி எவ்வளவு தடவை அடிச்சேன் ?" என்று அவரைக் கேட் பான். "பத்துத் தடவை!" என்று அவர் பதில் சொல்லுவார். பெரியப்பாவுக்கு என்ன என்ன பிடிக்குமோ அந்தக் காரியங்களைச் செய்து அவற்றின் மூலமாகவே அவரைக் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக முற்றும் குணமாக்கிவிடப் போகிறன் சோனு !

ஆணுல் இப்போது மணியோசை கேட்டு அவன் ஏனுே திடுக் கிட்டான். பெரியப்பாவின் குரல் போல் ஒலித்தது, அந்த மணி யோசை, "சோனு, நீ போகவேண்டாம் : மடத்தில் மணியடிக்க வேண்டாம்! நான் ஒண்னு. ரெண்டுன்னு வரிசையா நூறு வரையிலே எண்ணிக்கிண்டே போறேன். இப்படியே பண்ணிப் பண்ணி நான் ஒரு நாள் சொஸ்தமாயிடறேன். பாரு!"

மாடிப்படிகளில் பாதி ஏறி வந்தவன் சற்று அப்படியே நின்றன். மேலே ஏறிப் போவதா, அல்லது இறங்கிச் சென்று பெரியப்பா விடம் உட்காருவதா என்று தீர்மானிக்க முடியாமல் அவன் தயங்கினுன். அந்த மண்டபத்துக்கே போய்விடலாமென்று அவ னுக்குத் தோன்றியது.

இவ்வளவு உயரமான மண்டபத்தை அவன் எங்குமே பார்த்த தில்லை, அதில் நீலநிறச் சிட்டுக் குருவிகள் ஆயிரம் இருக்கும், அவை மண்டபத்தின் இடுக்குகளில் கூடு கட்டிக்கொண்டு வசித்தன. இரவில் நிலா இருந்தால் அப்பறவைகள் மண்டபத்துக்கு மேலே

384http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

சுற்றிச் சுற்றிப் பறக்கும். மண்டபத்தின் நினைவு வந்தால் சோனு, வுக்கு இந்தப் பறவைகளின் நினைவும் வரும்.

திருவிழாவிலிருந்து வந்தபோது ரஞ்சித் மாமா அவனுக்கு ஒரு கவண்குச்சி வாங்கிக் கொடுத்திருந்தார். அவன் அதை வைத்துக் கொண்டு காக்கை, குருவி, மைனு, அனில் இவற்றை அடிக்க முயற்சி செய்வான். ஆனல் ஒன்றையும் அடிக்க முடியாது அவனுல்.

ஜாம்ரூல் மரத்துக்கடியில் ஒரு பொந்து இருந்தது. அதில் வசித்து வந்த அணில் பொழுது விடிந்ததும் வெளியே வந்து குதித்தோடும். சோனு படிப்பை விட்டுவிட்டு அதன் பின்னே ஓடுவான். அது மரத்துக்கு மரம் தாவும். பொன்னிற வெயிலில் அது "கட் கட் என்று கத்தும். சோனு கவணுல் அடித்தால் அது முன்னங்கால் களைக் குவித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருக்கும், "என்னை அடிக் காதே!" என்று கெஞ்சுவது போல.

அவன் இனங்காவிட்டால் அதன் விளையாட்டு ஆரம்பமாகி விடும். சோளுவுக்குத் தோன்றும், "இத்தனுாண்டு பிராணிக்கு எவ்வளவு திமிரு ? கொஞ்சங் கூடப் பயமில்லை அதுக்கு மரத்துக்கு மரம், இலைக்கு இலை தாவறதே!" என்று.

இந்தச் சிறிய ஐந்து மட்டும் இல்லை, உயிர்த் துடிப்பும் அழகும் வாய்ந்த ஒவ்வொன்றையும் - இந்த வெயில், இந்த மண், சரத் காலத்து மழை இவற்றையெல்லாம் துரததிப் பிடிக்க ஆசையாக இருந்தது சோனுவுக்கு தூரத்திலிருந்து ஏதோ ஒரு கவர்ச்சியான ரகசியத்தைக் கொண்டு வந்தாள் அமலா. அவன் எங்கே போவது? அமலா கமலாவிடமா, அல்லது பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா, மண்ட பம், நிலவு காயும் திறந்த வெளிகள் - இவற்றிடமா? அவன் ஒரு முடிவுக்கும் வரமுடியாமல் இருட்டில் மாடிப்படியிலேயே நின்ருன்.

யாரோ ஒரு காவல்காரன் அவனைத் தாண்டிக் கொண்டு போஞன். அவன் சோனுவைக் கவனிக்கவில்லை. கவனித்திருந்தால், “யாரு? யாரது?" என்று கேட்டுக்கொண்டு அவனே விரட்ட வந்திருப்பான். வெளிச்சத்துக்கு வந்ததும் அவனப் பார்த்துவிட்டு ஆச்சரியத்துடன், "சோணு பாபு ! நீங்களா ? நீங்க இங்கே என்ன பண்ரீங்க?" என்பான்.

இந்தப் பக்கத்து மனிதர்களைப் பார்த்தால் ஆச்சரியமாக இருந்தது சோணுவுக்கு. எவ்வளவு உயரமாக இருக்கிறர்கள் இவர்கள் ! எப்போதும் பணிவுடன், கைகளைக் கூப்பிக்கொண்டே இருக்கிறர் கள். அவனுக்கு முன்னுல் கூடக் கைகளைக் கூப்புகிறர்கள். காவல்காரனைச் சற்றுப் பயமுறுத்த எண்ணித் தலையை நீட்டிய சோனு, அமலாவும் கமலாவும் இன்னும் சில சிறுவ சிறுமியருடன் கூச்சல் போட்டுக்கொண்டு மாடிப்படிகளில் இறங்கி வருவதைப்

385

25http://www.l.ie/pdf. In LLLLLLlLLLLLLL LL LLLLL LL LLLLL tLLL LLLLLLLLS aL LLLLLaL LLLL LtLLLTSLLLtLa LLL LLLL LL LLLLGLLS

பார்த்தான். அப்போதும் அசையவில்லை அவன்; இருட்டில் மறை வாக நின்றுகொண்டேயிருந்தான்.

தூண்மறைவில் யாரோ இருப்பது கமலாவுக்குத் தெரிந்தது. "யாரது ?" என்று அவள் கேட்டாள்.

சோனு வெளிச்சத்துக்கு வந்து, "நான்தான்" என்ருன், "நாங்க உன்னைத் தேடிக்கிண்டுதான் கிளம்பினுேம், எவ்வளவு நேரம் காத்துக்கிண் டிருந்தோம் உனக்காக?"

அவர்கள் மறுபடி மேலே ஏறுவார்கள் போலத் தோன்றியது. ஆனூல் அவர்கள் மொட்டை மாடிக்குப் போகவில்லை. முதல் மாடியிலே நின்றுவிட்டார்கள். முதல் மாடியில் நடமாட்டமில்லாத ஓர் இடத்துக்கு அவர்கள் வந்து சேர்ந்தார்கள். அங்கிருந்து சமையலறை ஒலிகளே நன்ருகக் கேட்கலாம். மீன் வறுக்கும் மணம் மிதந்து வந்தது அங்கே. அவர்கள் சிறு சிறு குழுக்களாகப் பிரிந்து சமையலறைக்கு நான்கு பக்கங்களிலும் போய் ஒளிந்துகொண்டு விளையாடினுர்கள்.

அவர்கள் இருட்டில் சிதறிப் போனுர்கள், வெவ்வேறு இடங்களில் ஒளிந்துகொண்டார்கள். அமலா சோனுவைத் தன் குழுவில் வைத்துக்கொண்டாள். அவனுடன் எங்காவது ஒளிந்துகொள்ள நினைத்திருந்தாள் அவள். ஆஞரல் திடீரென்று சோனுவைக் கான வில்லை. அவன் மாடிப்படிக்கு மேல் இருந்த அங்கனத்துக்குள் போய்விட்டான், இங்கே அவனை யாரும் கண்டு பிடிக்க மாட்டார்கள்.

இதற்குள் சோணுவுக்கு இந்த வீடு நன்ருகப் பழகிப் போய் விட்டது. உக்கிராண அறை எந்தப் பக்கம், மாடியறை எங்கே, எது பூஜையறை, எசமானியம்மாக்களின் அறைகள் எங்கே - என்பனவெல்லாம் அத்துபடியாகிவிட்டன அவனுக்கு

விளையாட்டின் எல்லை சமையலறையின் நான்கு பக்கமுந்தான். அதைத் தாண்டிவிட்டால் "அவுட்',

கொஞ்சதூரம் வந்ததுமே பயந்து போய்விட்டான் சோனு. இந்தப் பக்கம் ஜனநடமாட்டமே இல்லாமல் வெறிச்சென்று இருந்தது. கீழ்ப்பக்கம் இடிந்த சுவர். சுவரின் மறுபுறம் காடு. சோணு வெகுதூரம் போகக்கூடாது. இரண்டு "டோம் விளக்கு களின் வெளிச்சம் அந்த இடம் வரை பரவியதாலும் வேலைக்காரி களின் பேச்சுக் குரல் அங்கே கேட்டதாலும் பயம் அவ்வளவு அதிகமாக இல்லை சோனுவுக்கு. அவன் தன்னை யாரும் கண்டு பிடிக்காதபடி ஓர் இடத்தில் ஒளிந்துகொள்ள விரும்பினுன் அப்படி ஓர் இடமும் கிடைக்காமல் அவன் தவித்துக்கொண்

386http://www.chief pdf. On LLLLLLlLLLLL LLL LLLL LL LLL LLL LLLgLLLLSS a LLLLLaL LLLL LLLLTS aLLL a LLLLLL LL LLLLGLLGLLS

டிருந்தபோது தனக்குப் பின்னுல் அமலா வந்து உட்கார்ந்திருப் பதைக் கண்டான்.

“எனக்குப் பின்னுலே வா, சோனு' என்ருள் அமலா. அவன் அவளுக்குப் பின்னுலே முதுகைக் குனிந்துகொண்டே நடந்தான். நிமிர்ந்து நடந்தால் சுவரின் மறுபக்கத்திலிருந்து அவர்களை மற்றவர்கள் பார்த்துவிடுவார்கள்.

இவ்வாறே நடந்துபோய் அமலாவும் சோனுவும் வடக்குப் பக்கத்திலிருந்த வீடுவரை வந்துவிட்டார்கள். இதற்குள் மற்றவர்கள் வெவ்வேறு இடங்களில் ஒளிந்துகொண்டு விட்டார்கள். அமலா சோனுவிடம், “இங்கே வா! இங்கே வா " என்று கிசுகிசுததாள்.

அவர்கள் இருட்டான ஒரு நீண்ட வராந்தாவுக்கு வந்து சேர்ந் தார்கள், அங்கிருந்து விருந்தினர் விடுதிக்குப் போகப் படிகள் இருந்தன. வளைந்து வளைந்து இறங்கும் மரப்படிகள். அமலாவும் சோணுவும் அப்படிகளின் வழியே கீழே இறங்கி மங்கலான நீல நிறவெளிச்சம் பரவிய ஒரு பகுதிக்கு வந்தனர். ஈரச் சுவரின் மனம், எதிரில் ஒரு காலி அறை. அதன் சுவர் ஒருபுறம் இடிந்திருந்தது, அதனுள்ளே எலிகள் நடமாடும் அரவம். அதற்குமேல் ஒரு மரம் வளர்ந்திருந்தது. மங்கிய வெளிச்சத்தில் அது என்ன மரம் என்று தெரியவில்லை. வெளவால் போன்ற சில ஜந்துக்கள் அவர்கள் வரும் ஒலி கேட்டுச் சிறகடித்துக்கொண்டு பறந்தன. அவர்கள் கதவைத் தாண்டிக்கொண்டு சென்றதும் சுவருக்கருகில் இடிந்த செங்கல்லும் மண்ணும் குவிந்து கிடப்பதைக் கண்டார்கள். ஒரு காலத்தில் இங்கு ஒரு கிணறு இருந்திருக்கும். இப்போது அதை மூடிவிட்டார்கள். "இங்கேயே நீ சத்தம் போடாம இரு. இங்கே ஒருத்தரும் தைரியமா நம்மைத் தேடிக்கிண்டு வரமாட்டாங்க. நாம இப்போ சமையலறைக்குப் பின் பக்கத்துக்கு வந்துவிட்டோம்" என்று அமலா சொன்னுள்.

சோனு பயத்தால் வாயடைத்து நின்றன். *ஏன் பயப்படறே? மெள்ளப் பேசு." "எனக்கு ரொம்பப் பயமா இருக்கு” "என்னடா பயம் ? நான் இங்கே தினம் பிருந்தாவனியோட வரேனே!"

அப்போது யாரோ மரப்படிகள் வழியே இறங்கிவருவது போல் இருந்ததால் அமலா மெளனமானுள். அவளும் சோனுவும் இப்போது ஒருவரையொருவர் உராய்ந்துகொண்டு நின்றர்கள். இப்போது சோனு பலிஆடு மாதிரிதான். அமலா என்ன சொன்னுலும் அவன் கேட்பான், அவள் அவனுக்குச் சாப்பிட இரண்டு சந்தேஷ் கொடுத்தாள். இப்போது மாடிப்படிப் பக்கம் அரவம் எதுவும் கேட்க

387http://www.chiepdf. In LLLlLLLLLLL LL LLL LLL LLL LLL LLgLLLLS L LLLmGL LL LtTTS aL aS sLLL LLLL LLLGLS

வில்லை. படி வழியே இறங்கி வந்தவர் சமையலறைப் பக்கம் போயிருக்கலாம். அமலா மெல்லிய குரலில், "நீ கமலாவோட சிநேகமாயிருக்கக் கூடாது. தெரிஞ்சுதா ?” என்ருள்,

மறுபடியும் மாடிப்படிகளில் அரவம். கமலா தன் கோஷ்டியுடன் அவர்களேத் தேடிக்கொண்டு வந்திருக்கலாம், அந்தக் கோஷ்டியில் மலினு, ஆலோ, மது இன்னும் யார் யாரோ இருந்தார்கள். யாராயிருந்தாலும் அவர்களுக்கு இந்தப் பக்கம் வரத் தைரியம் வராது. தலைக்கு மேலே ஒரு கிளை. சுவரின் மறுபக்கத்திலிருந்து கிளை இந்தப் பக்கம் வந்து தொங்கியது. கிளேக்குக் கீழேதான் அந்தப் பாழடைந்த அறை. அறையின் இருளில் அமலா சோனுவை இறுகக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள். "பயப்படாதே, பயப்படாதே, சோனு!" என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் சோணுவின் கையைப் பிடித்து ஏதோ விளையாட்டுச் சேஷ்டைகள் செய்யத் தொடங்கினுள். சோனு, "வேண்டாம், அமலா ! எனக்கு இது பிடிக்கல்லே" என்று மறுத்தான், அமலா மாதிரி பேச அவனுக்கு ஆசையாக இருந்தது. அப்படிப் பேச முயற்சி செய்தான் அவன்.

அப்போது கமலாவின் கோஷ்டி மரப்படிகளில் ஏறிப் போய்க் கொண்டிருந்தது. "கமலா எனக்குப் பயாஸ்கோப் பெட்டி தரேன்னிருக்கா” என்று சோனு சொன்னுன்.

29 D Glost சொன்னுள் : *நான் உனக்குச் செம்பரத்தம்பூ கொண்டு வந்து தருவேன். பிருந்தாவனி தினம் அப்பாவுக்காக ரோஜாப்பூச் செண்டு கட்டுவா. நான் உனக்கு அந்தச் செண்டு தரேன்."

அவள் அவனை மேலும் பேசவிடவில்லை. தன் கையால் சோணுவின் தலைமயிரைச் செல்லமாக அளைந்தாள் தன் தலையைக் கொண்டு வந்து அவனுடைய மூக்குக்கு அருகில் வைத்தாள். பட்டு மாதிரி மிருதுவான கூந்தல். சோனு பயந்து போய்விட்டான். கல்கத்தாப் பெண்ணுன அமலாவுக்கு என்னவெல்லாம் தெரிகிறது! அந்த வயதில் சோணுவுக்கு வேறு என்ன சொல்லத் தெரியும்? அமலா அவனை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்யப் பார்க்கிருள்?

'நீ எவ்வளவு அழகு, சோணு உன் கண்ணு எவ்வளவு பெரிசா இருக்கு! நான் உன்னேக் கல்கத்தாவுக்குக் கூட்டிக்கிண்டு போறேன். அது எவ்வளவு பெரிய ஊர் தெரியுமா? அங்கே மியூசியம் இருக்கு, மிருகக்காட்சிசாலை இருக்கு."

"அங்கே மியூசியத்திலே ஒரு திமிங்கலத்தோட எலும்புக் கூடு இருக்காமே ? புததகத்திலே போட்டிருக்கு."

"ஆமா. நீ வந்தாப் பார்க்கலாம். எவ்வளவு பெரிய எலும்புக்கூடு!" “உம், எனக்குப் பயமா இருக்கு." "இன்னும் கொஞ்சம் கீழே. நீ ஏன் இப்படிப் பயப்படறே?"

388http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

ஈசம் ஒரு பெரிய மீன் பிடித்தான்.

அமலாவால் பொறுக்க முடியவில்லை. அவள் சோனுவை என்னவோ செய்யச் சொல்கிருள். அவனுடைய கையை எங்கேயோ கீழே கொண்டு போனுள். சோனுவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. அமலா தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே, "எவ்வளவு பெரிய மீன் சோணு ?" என்று கேட்டாள்.

"ரொம்பப் பெரிசு."

"சரி, கையைக் கொடு."

"ஊஹ"ம்ெ, மாட்டேன்."

"உனக்கு முத்தங் கொடுக்கறேன். வா.”

*வேண்டாம்."

"ஏன், வந்தா என்ன?”

"கன்னத்துலே எச்சில் படும்."

"தொடச்சிக்கிண்டாப் போச்சு. நீ இவ்வளவு பெரிய முட்டாளா இருக்கியே?"

சோணுவுக்குப் பயம். இது என்ன? இது என்ன மருந்தால செஞ்சது? இதை ஒரு தடவை சாப்பிட்டா அப்புறம் சாப்பிடக் கூடாது. ஆம்பிட்டுக்கிண்டா அடிவிழும், தவிர, ரொம்பக் கெட்டக் காரியம் இது!" சோனு தனக்குத் தானே கூறிக்கொண்டான். ஆணு லும் உள்ளுற அவனுக்கு ஆசை. கல்கத்தாப் பெண்ணிடம் ஏதோ ஒரு ரகசியம், கவர்ச்சி இருக்கிறது, தொலைவின் கவர்ச்சி ! அந்த ரகசியத்தை அவனுல் புரிந்துக்கொள்ள முடியவில்லை. நீரின் மேல் மலர்ந்திருக்கும் அல்லிப் பூவின் சுபாவம் அவனுக்கு வெட்கமும் சங்கோசமும் அவனைத் தண்ணிரின் மேல் மிதக்கச் செய்தன, அவன் கையைக் கீழே கொண்டு போனுல் தண்ணிருக்குள் அமிழ்ந்து போய்விடுவான் : பாவத்துக்குள் முழுகிப் போய் விடுவான்.

"அமலா, மாட்டேன், மாட்டேன்" என்று அவன் சொன்னுன்.

"நீ சமத்து இல்லையா ? கொடு, கையைக் கொடு ! நீ ஏன் பட்டிக் காட்டான் மாதிரி பேசறே?"

சுருங்கிப் போய்விட்டான் சோளு. உலகத்தில் பரிசுத்தமாக இருந்த அவனை எங்கேயோ அழைத்துச் செல்கிருளே அமலா! அவனுக்கு அவளிடமிருந்து தப்பியோட வேண்டும் போலத் தோன் றியது. ஆணுல் அதே சமயத்தில் அமலாவின் பிரியம் நிறைந்த நீலக் கண்கள், தங்க நிறக் கூந்தல், பளபளக்கும் தேகம், தேகத்துக் குள்ளே ஏதோ ஒரு விளக்கு எரிவது போல் கவர்ச்சி. இவற்றை விட்டு விடவும் மனம் வரவில்லை அவனுக்கு எப்போதும் அமலா வுடன் இருக்கவும் பழகவும் விருப்பந்தான். ஆனல் அவள் அவனை

389http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

இப்போது செய்யச் சொல்லும் காரியம் பாவம் என்று ஏனுே அவனுக்குத் தோன்றியது. -

அமலா, தன் விருப்பத்தை மறுக்க சோனுவுக்கு இடங்கொடுக்க வில்லை. அவள் அவனுடைய முகத்தைத் தன் பக்கம் இழுத்து அவனுக்கு முத்தமிட்டுவிட்டு, “உனக்குப் பிடிக்கல்லே?" என்று அவனைக் கேட்டாள்.

சோணுவுக்கு ஏதாவது புரிந்ததா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. உடைந்த கதவு காற்றில் நகர்ந்திருந்தது. மங்கிய நீல வெளிச் சத்தில் அவனுடைய முகம் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அமலா அவனுடைய முகத்தைப் பார்த்துக் கேட்டாள், "ஏன் பேசாம இருக்கே? உனக்குப் பிடிக்கலியா?" என்று.

பிடிக்கவில்லை என்று சொன்னூல் அமலாவுக்கு அவன் மேல் கோபம் வரும், அப்புறம் அவனிடம் பிரியமாக இருக்கமாட்டாள். அவனுக்குச் சந்தேஷ் கொடுக்கமாட்டாள். பூவும் பழமும் கொடுக்க மாட்டாள். அவன் ஒன்றும் பேசாமல் சமர்த்துப் பையன் போல் "இம்' என்பது போல் தலையை ஆட்டினுன்,

அமலாவுக்கு அநுமதி கிடைத்துவிட்டது. அவள், அவனத் தன்னிஷ்டப்படி தன் உடலில் விளையாடச் சொன்னுள். சோணுவுக் கும் பிடித்துப் போய்விட்டது அது. கையால் விளையாட்டு, புதுமாதிரி விளையாட்டு. வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய, ரகசியமான விளையாட்டு ஆரம்பமாகிவிட்டது.

அவனுடைய பாண்டின் நாடாவைக் கட்டிவிடும்போது, "உனக் குப் பிடிக்கல்லே?" என்று அமலா கேட்டாள்.

சோனு சிரித்தான் "ஏன் சிரிக்கிறே?" ஒன்றும் பேசாமல் வெளியே வந்து நின்றன் சோனு ஒன்றும் புரியாமலேயே அசடுபோல் சிரித்தான்.

"என்ன சோனு, உனக்கு என்ன வந்தது? ஏன் இப்படிச் சிரிக்கிறே?"

சோனு பலமாகச் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தான். ‘என்ன நடந்தது இப்போ ? அமலா அத்தை அவனுக்கு என்ன சொல்லிக் கொடுத் திருக்கா ? இப்போ ஒரு நல்ல விளையாட்டு - புதுமாதிரியான விளையாட்டு. தெரிஞ்சுபோச்சு அவனுக்கு ! இப்போது அவனுக்கு அமலாவைக் கூட்டிக்கொண்டு மொட்டை மாடிக்கோ பசும்புல் வெளிக்கோ ஒடத் தோன்றியது. அங்கேயே நிற்கப் பிடிக்கவில்லை. அமலா அழகாக இருக்கிறள், அவனுக்குத் தினம் புதுப் புது அநுபவங் களைக் கற்றுக் கொடுத்தாள். ஆனுல் தாயின் நினைவு வந்ததும் சோணு புேக்கு வருத்தம் ஏற்பட்டது. பாவத்தைச் செய்துவிட்ட உணர்வு

390http://www.chiepdform LL LLLlL LLL LLLL LL LLL LLL LLLgLLLLSS a LLLLLaL LLLL LLLLTS aLLL a LLL LLLL LL LLLLGLLS

ஏற்பட்டது. அவனுக்கு இப்போது ஒன்றுமே பிடிக்கவில்லை. இந்த இடிந்த சுவருக்கு அருகில் அவன் தன்னைத் தனியனுக உணர்ந்தான். பக்கத்திலிருந்த அமலா இப்போது அவனுக்கு அந்நியமாக, பரிசயம் இல்லாதவளாகத் தெரிந்தாள். அவன் அவளை விட்டு ஓடத் தொடங்கினுன்,

*சோனு, ஓடாதே! கீழே விழுந்துடுவே!" என்று அமலா சொன்னுள். -

அமலாவும் இரண்டிரண்டாகப் படிகளைத் தாண்டி மேலே ஏறினுள். சோணு ஒடும் வேகத்தில் தவறி விழுந்தால் மண்டை உடைந்து செத்துப் போய் விடுவான். அவள் சோனுவைவிட வேகமாகப் படிகள் மேலேறி அவனே இறுகப் பிடித்துக்கொண்டாள். "சோணு என்ன பண்றே நீ? ஏன் இவ்வளவு வேகமாக ஒடறே? இருட்டிலே கீழே விழுந்தாச் செத்துப் போயிடுவே!"

சோனு அமலாவை இருகைகளாலும் உதறித் தள்ளினுன். வேறு சமயமாயிருந்தால் அமலா அழுதிருப்பாள். ஆணுல் இப்போது சோணு வின் முகத்தைப் பார்த்துப் பயந்துபோய்ப் பேசாதிருந்தாள். அவள் அவன் அருகில் வந்து, “நான் உனக்கு ஒரு நல்ல கதைப் புத்தகம் தரேன். என்னுேட வா" என்ருள்.

சோனு பதில் பேசாமல் அங்கிருந்து நடந்து போனுன். அமலா அவனே மீண்டும் மீண்டும் கூப்பிட்டும் அவன் பதில் சொல்லவில்லை. பூஜை மண்டபத்தில் மத்தளம் ஒலித்தது. அவன் பெரிய ஹாலேக் கடந்து சென்றன். ஹாவின் சுவரில் பலவிதமான சித்திரங்கள், பலவிதப் புலிகளின் தோல், மான்களின் தோல். பட்டாக் கத்திகளும் கேடயங்களும் அலங்காரமாக வைத்திருந்தன.

ஹாலுக்கு வந்ததும் சோனு தன்னை ஓர் அரசகுமாரனுக நினைத்துக்கொண்டான், அவனுடைய தலையில் கிரீடம், கால்களில் காப்பு, இடையில் வெள்ளி நிற அரைக்கச்சை, ஒரு நீளப் பட்டாக் கத்தி. அவனிடம் ஒரு கறுப்புக் குதிரை இருக்கிறது. ராட்சசனுல் சிறை வைக்கப்பட்டிருக்கும் அரசகுமாரியை மீட்கும் தீவிர ஆசை சோணுவுக்குத் தோன்றிவிடும், அவன் இந்த ஹாலுக்குள் நுழைந்தால். ஆனுல் இன்று அந்த ஆசை ஏற்படவில்லை அவனுக்கு. அதுவரை அவனுக்குப் பின்னுலேயே வந்துகொண் டிருந்தாள் அமலா. அதற்குப் பின்னும் அவனத் தொடர்ந்து வரத் துரிைவின்றி அவள் ஹாலின் வாசலில் நின்றுகொண்டே அவன் ஹாலைத் தாண்டிப் போவதைப் பார்த்துக்கொண் டிருந்தாள்.

ஹாலின் மறுபக்கத்துக் கதவைத் தாண்டியதும் சோனு திரும்பிப் பார்த்தான். அமலா இன்னும் அவன் பக்கம் பார்த்துக்கொண் டிருந்தாள், ராட்சசனுல் சிறை வைக்கப்பட்ட அரசகுமாரியின்

39http://www.chief pdf. In LLLLLL LL LLL LLLLLL LL LLgLLLLSS LmLLL LLL LtT S aL aS sLLL LLL LLLLGLLS

முகம் போலத் தோன்றியது, அவளுடைய முகம், ஆனுல் அவன் என்ன செய்வது? எங்கே போவது? அவன் செய்த பாவம் எல்லா ருக்கும் தெரிந்துவிட்டது போல் அவனுக்குத் தோன்றியது. அவன் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பாவின் அருகில் போய் உட்கார்ந் தால் அவர் அவனுடைய உடலை முகர்ந்து பார்த்தே சொல்லி விடுவார். "சோனு, நீ பெரிய தர்மூஜ் வயலைப் பார்த்துவிட்டாய். உன்னுடைய ரகசியம் முடிவற்றது. நீ என்கிட்டே உட்காராதே!"

சோணுவுக்கு அழுகை அழுகையாக வந்தது இப்போது. அவன் தூணின் மறைவில் நின்றுகொண்டு பார்த்தான். பெரியப்பா சாய்வு நாற்காலியில் படுத்திருக்கவில்லை. அவனுக்குப் பரிசய மாணவர்களும் பரிசயமாகாதவர்களுமான மக்கள் பலர் பூஜை மண்டபத்தில் இருந்தார்கள். அவனுக்கு அங்கே போகப் பிடிக்க வில்லை. அவனுக்குத் திரும்பத் திரும்பத் தன் தாயின் முகமே நினை வுக்கு வந்தது. பைத்தியக்காரப் பெரியப்பாவைப் போல் அவனுடைய அம்மாவும் அவனுடைய தலைமயிரை முகர்ந்தே அவன் பாவம் செய்ததைக் கண்டுபிடித்து விடுவாள். இந்த பாவத்தைப் போக்கிக் கொள்ள அவன் என்ன செய்ய வேண்டும்? ஆற்றங்கரையில் நின்றுகொண்டு, செய்த பாவத்தை வெளிப்படையாக ஒப்புக் கொண்டு மன்னிப்புக் கேட்டால் பாவம் போய்விடும் என்று அம்மா சொல்லியிருந்தாள். அப்படித்தான் செய்யவேண்டும் அவன்,

அவன் ஆற்றங்கரைக்குப் போய் ஆற்றில் உள்ள தேவதையை எண்ணிச் சொல்வான், “ஆற்றுத் தேவதையே ...!"

தான் இதற்குள் ஆபீஸ் கட்டிடத்துக்கு வந்து சேர்ந்துவிட்டதைச் சோனு கவனித்தான். ராம்சுந்தர் ஒரு வட்டமான மேஜைக்கு முன்னுல் உட்கார்ந்திருந்தான். மேஜையைச் சுற்றி நாற்காலிகள் : அவற்றில் பாபுக்களின் பிள்ளைகள் உட்கார்ந்திருந்தார்கள், ராம் சுந்தருக்கு நல்ல நல்ல கதைகள் சொல்லத் தெரியும். சற்றுத் தூரத்தில் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா உட்கார்ந்திருந்தார். தலைக்கு மேலே ஆகாயம், மங்கலான நிலவு.

மறுநாள் காலையில் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பாவைக் கூட்டிக் கொண்டு ஆற்றங்கரைக்குப் போவதென்று தீர்மானித்தான் சோனு, அம்மா ஏதாவது கெட்ட சொப்பனம் கண்டால் விடியற்காலையில் எழுந்து ஸோனுலிபாலி ஆற்றங்கரைக்குப் போய்த் தண்ணிருக்கு முன்னுல் தான் கண்ட கனவைச் சொல்லிவிடுவாள். அந்தக் கனவால் ஏற்படும் தோஷம் போய்விடும். அதுபோல் அவனும் செய்து தன் பாவத்தைப் போக்கிக்கொள்ள விரும்பினுன்.

இவ்வளவு பெரிய பாவம் செய்த பிறகு சோளுவுக்கு ஒன்றுமே பிடிக்கவில்லை. ராம்சுந்தர் சொல்லிக்கொண்டிருந்த கதையில் கூட

392http://www.l.ie/pdf, on LL LLLLLlLLLLLLL LLLS LLLL LL LLL LLL LLLLLLLLS L0L LLLLLLL LL LLtttLLSaLLLLLLLaa LLLL LLL LLL LLLGGLS

அவன் கவனம் செலுத்தவில்லை. அவன் கட்டிடத்துக்குள் நுழைந்து இரண்டாவது பெரியப்பாவின் படுக்கையில் படுத்தான். அன்று முழுதும் அலைந்ததால் ஏற்பட்ட களைப்பில் உடனேயே அவனுக்குத் தூக்கம் வந்துவிட்டது.

கனவில் அவன் ஒரு குடிசையைப் பார்த்தான். அதற்கு முன்னுல் விசாலமான நிலம். நிலத்தில் பயிர் ஒன்றும் இல்லை, கூழாங்கல் பரப்பிய பாதை. அதற்கருகில் ஓர் அகழி. அதில் தண்ணிர் இறங்கிக்கொண் டிருந்தது. வெள்ளை, நீல, மஞ்சள் நிறக் கற்கள். தெளிவான ஜலத்தின் வழியே அதனடியிலுள்ள கற்களின் நிறங்கள் நன்ருகத் தெரிந்தன. அந்த குடிசைக்குப் பின்னுல் ஒரு மலை. அந்த மலையின் நிழலில் குடிசையில் அமைதி நிலவியது. சோனு காலை வெயிலில் குடிசையிலிருந்து வெளியே வந்தான். யாருடைய கையையோ பிடித்துக்கொண்டு ஒடிஞன். அந்த ஆளின் முகம் அவனுக்குத் தெரியவில்லை. ஆனுல் பின்னூல் இரண்டு பின்னல்கள் தொங்குவது மட்டும் தெரிந்தது. தலையில் சிவப்பு ரிப்பன் கட்டிக் கொண்டு, வெள்ளை ஃபிராக் போட்டுக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண் அவனை அகழிப் பக்கம் இழுத்துக்கொண்டு ஓடினுள்.

அகழியின் ஓரத்துக்கு வந்ததும் சோளுவுக்குப் பயம் வந்து விட்டது. இவ்வளவு ஆழமான தண்ணிரைக் கடந்து அகழியின் மறு கரைக்குப் போக முடியாதென்று தோன்றியது அவனுக்கு. "ஏன் பயப்படறே? வாயேன்! நான் உன்னை அக்கரைக்குக் கொண்டு போய் விடறேன், வா!" என்று அந்தப் பெண் சொன்னுள்.

பெண் கையை நீட்டினுள், அவன் கையைப் பிடிக்க. அவர்கள் தண்ணிரில் நடந்தபோது சின்னஞ்சிறு மீன்கள் அவர்களேச் சுற்றி நீந்தி விளையாடின. நல்ல குளிர்ந்த நீர். அது அந்தக் காலை நேரத் தையே இன்பமயமாக, பெருமை நிகழ்ந்ததாக ஆக்கியது. அந்தத் தண்ணfரை விட்டு மறுகரையில் ஏறவே மனம் இல்லை சோனுவுக்கு.

"என்னடா ரொம்பப் பிடிச்சுப் போச்சா? கரையேரவே மனசு வரவில்லையாக்கும்!"

சோணுவுக்கு அவளுடைய முகம் தெரியவில்லை. முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு பேசினுள் அவள். "ஆமா, ரொம்ப நன்னயிருக்கு!" என்று சோனு சொன்னுன்.

சோளுவுக்கு ரொம்பவும் பிடித்துப் போய்விட்டது. அந்தத் தண்ணிர். தானும் மீனுக மாறி அந்தத் தண்ணிரிலேயே இருக்கத் தோன்றியது அவனுக்கு. என்ன ஆச்சரியம், இந்த ஆசை தோன்றியதுமே அவன் மீனுக மாறிவிட்டான் ! அந்தப் பெண் அவனைப் பார்த்துச் சிரித்தாள், "என்னடா, நீ மீனுயிட்டியா ?" என்று சொல்லிக்கொண்டே அவளும் முழுகினுள். என்ன

393http://www.chiepdf.com Created by TLFF. To PDF trial version, to remove his mark. flexist. Igister this suftware.

ஆச்சரியம்! அவளும் மீனுகி விட்டாள் ! அவர்கள் இருவரும் நீலமும் மஞ்சளுமான சாந்தா மீனுக மாறி அகழித் தண்ணிரில் நீந்திஞர்கள். பிறகு அவர்கள் ஒரு பயங்கரப் பிரவாகத்தில் அகப்பட்டுக்கொண் டார்கள். அந்தப் பிரவாகத்திலிருந்து தப்பிக்கொள்ள முயற்சி செய்த நீலநிற மீன் எப்படியோ சிரமப்பட்டுக் கரைக்கு வந்து விட்டது. இப்போது அதற்கு மூச்சு விடக் கஷ்டமாயிருந்தது. சோணுவுக்கு மூச்சுத் திணறியது. அவன் அகழிக் கரையில் குதித்தான். மூச்சுத் திணறல் பிராண சங்கடமாக இருந்தது.

கனவில் ஏற்பட்ட மூச்சுத் திணறலின் விளைவாகச் சோனுவுக்கு விழிப்பு வந்துவிட்டது. அவனுக்கு வியர்த்துப் போயிருந்தது. யாரோ அவனை அலாக்காகத் தூக்கிக்கொண்டு சமையலறைப் பக்கம் போஞர்கள். அவன் கண்ணத் திறந்து பார்த்தான். பைத்திய க்காரப் பெரியப்பா ! தான் சாப்பிடாமலேயே துங்கிப் போய்விட்டது இப்போது அவனுக்கு நினைவுக்கு வந்தது.

"சொப்பனத்திலே மீனைப் பார்த்தா என்ன ஆகும், பெரியப்பா?” என்று அவன் கேட்டான்.

"கேத்சோரத்சாலா!" ஆணுல் அவருடைய முகத்தைப் பார்த்தே அவர் சொல்ல விரும்பியது என்ன என்று புரிந்துவிட்டது சோணுவுக்கு, "சொப்பனத் திலே மீனைப் பார்க்கறவன் ராஜா ஆவான்!” என்று.

மறுநாள் காலை எழுந்ததுமே சோனு பெரியப்பாவைக் கூட்டிக் கொண்டு சீதலகஷாவின் கரைக்குப் போனுன். எதிரில் சிறிய மணல் வெளி, பக்கத்தில் நானல் காடு. இடப் பக்கம் மண்டபத்துக்குக் கீழே ஸ்டீமர்த் துறை, நாராயண் கஞ்சிலிருந்து அங்கே பத்து மணிக்கு ஸ்டீமர் வரும்.

ஆஸ்வின் மாதமாகவும் காலை வேளையாகவும் இருந்ததால் புல்லின்மேல் பணிவிழத் தொடங்கியது. பெரியப்பா, சோனு, அவர் களுடைய நாய் ஆக மூவரும் கரையின் மேல் நடந்தார்கள். அவர்கள் படுகையில் இறங்கும்போது யானையைப் பார்த்தார்கள். அதை எங்கோ கூட்டிக்கொண்டு போகிறன் ஜசீம், சோனு அவனைக் கூப்பிட நினைத்தான்: 'ஜசீம்! என்னையும் பெரியப்பாவையும் கூட்டிக் கிண்டு போ! நான் என் அம்மாகிட்டேப் போறேன். எனக்கு இங்கே ஒண்ணும் பிடிக்கல்லே."

ஆஞல் வாய் திறந்து ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை அவளுல், மறுபடியும் பெரியப்பா யானையில் ஏறிக்கொண்டு எங்காவது ஓடிப் போய் விடுவாரோ என்ற பயம் அவனுக்கு.

394http://www.chiepdform LLLlLLLLLLL LL LLL LLL LLL LLL LLgLLLLSS LLLmLGL LL LtTTS aL aS sLLL LLLL LLLGLS

ஆனல், கடந்த இரவு நிகழ்ச்சி ஞாபகம் வந்ததும் அவனுக்குத் தன் தாயிடம் சொல்லவும் துணிவு உண்டாகவில்லை. காலேக் மியானைப் போலத் தானும் வழி தவறி விட்டதாக அவனுக்குத் தோன்றியது. இந்த மூடுபனியைக் கடந்துவிட்டால் அழகான, இனிமையான உலகம் இருக்கிறது. அங்கே அவனை அழைத்துப் போகத் தன் அழகிய கண்களுடன் காத்திருக்கிருள் அமலா.

சோனு பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு தண்ணிர் ஒரத்தில் நின்றன். ஆணுல் தான் செய்த பாவத்தை வெளிப்படை யாகச் சொல்ல முடியவில்லே அவனுல். என்ன செய்வான் அவன்? எதிரில் நீரில் சில நாணற்பூக்கள் மிதந்து சென்றன. அந்தப் பூக்களைப் பார்த்துக்கொண்டே அவன் தான் செய்த பாவத்தை மறந்துவிட்டான்.

இவ்வளவு காலத்துக்குப் பிறகு, தொலைவிலுள்ள ரகசியம் அவனுக்குக் கொஞ்சங் கொஞ்சம் புரிந்துவிட்டது போல் இருந்தது. இப்போது அவனுககு நாற்புறமும் பூக்கள், பழங்கள், பறவைகள், நதியில் தண்ணிர்ப் பெருக்கு, அதன் இருபுறமும் மணல். ஆற்றின் கரையோரமாகப் போய்க்கொண் டிருந்தது, யானே. பெரியப்பா துரிய உதயத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றர். நாய் காலை வெயிலில் சுற்றித் திரிந்தது. ஸ்டிமர்த் துறையில் சில பிரயாணிகள் உட்கார்ந் திருந்தனர். ஆற்றின் நடுவில் புல்லும் வைக்கோலும் ஏற்றிச் செல்லும் படகுகள் . எல்லாரும் பாட்டுப் பாடுகிருற் போல் இருந் தது - "எங்கே படகை ஓட்டிக்கொண்டு போவேன்; இருபுறமும் கரை தெரியவில்லையே! தான் படகோட்டியாகி விட்டதாகத் தோன்றியது சோனுவுக்கு, அமலா, கமலா அல்லது பாதிமாவை வைத்துக்கொண்டு நட்டாற்றில் படகோட்டினன் அவன்.

தன் பாவத்தை ஆற்றிடம் சொல்ல முடியவில்லே அவனுல். அவன் பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு கரையிலேறி வந்தான். காலை லெயிலில் அவன் முகம் நெருப்புப் போல் சிவப்பாக ஜொலித்தது.

அவனுடைய முகத்தைப் பார்த்தே ஏதோ புரிந்துகொண்டார் பெரியப்பா. அவர் ஆசீர்வாதம் செய்வதுபோல் அவனுடைய தலை மேல் கையை வைத்தார். "உன்னுள் விதை முளைக்கிறது, சோனு ! இன்னுங் கொஞ்சங் காலத்தில் நீ வாலிபனுகிவிடுவாய். இப்போது உனக்குப் புரியாத ரகசியம் அப்போது புரிந்துவிடும். இன்னும் பெரியவனுனதும் இருபக்கமும் கரையில்லாத ஆற்றுக்குள் மூழ்கி விடுவாய் நீ. அப்படி முழுக முடியாவிட்டால் கரையில் அந்த ரகசியத்தைத் தேடுவாய், தேடிக் கண்டுபிடிக்க முடியாவிட்டால் என் மாதிரியே பைத்தியமாகிவிடுவாய்."

395http://www.chie Ipdf, on

Created by TLIFFT o PDF trial version. Lo remove this mirk, pleasi. I gister this sitivire

மின்தார் வீட்டு அந்தப்புரத்துக்குள் போக அன்று முழுதும் விருப்பம் உண்டாகவில்லை சோனுவுக்கு செடியின் இலையைப் போன்ற ஒரு மெளனம் பொருந்திய வெட்கமும் சங்கோசமும் அவனைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தன. அவன் நாள் முழுவதும், ஆபிஸ் கட்டிடத்துவராந்தாவிலேயே உட்கார்ந்திருந்தான், அல்லது அதை ஒட்டியுள்ள திறந்த வெளியில் உலவினுன், அதற்கு முந்தைய நாளும் அவன் அமலா, கமலாவைச் சந்திக்கவில்லை. இன்று நவமியாதலால் எருமைப் பலி நடக்கும். காலையிலிருந்தே அந்த வீட்டின் தோற்றமே மாறிவிட்டது. லால்ட்டுவும் பல்ட்டுவும் அங்கே இல்லை. அவர்கள் ஒவ்வொரு வீடாகப் போய்க் கொண் டிருந்தார்கள், துர்க்கைச் சிலைகளைப் பார்ப்பதற்காக.

ஆற்றங்கரையை ஒட்டிய பாதை. கரையிலேயே பழைய மண்ட பம். மண்டபத்தை யொட்டி ஒரு வழி பழைய வீட்டுக்குச் சென்றது. முந்தைய நாள் அவன் பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு அந்த வழியில் பழைய வீட்டுக்குப் போனுன். ராம்சுந்தரும் கூட இருந்தான்.

அமைதியான, ஜனநடமாட்டமற்ற வழி. அதன் இருபுறமும் செங்கற்களால் கட்டிய வராந்தாக்கள். குளத்தில் கறுப்புநிறத் தண்ணிர்-ஆனுலும் கூடப் பெரியப்பாவும் ராம்சுந்தரும் இருந்ததால் அவனுக்குப் பயமாக இல்லை.

குளத்தங்கரையில் ஒரு பெரிய அரசமரம், அதற்குக் கீழே ஓர் ஆசிரமம். அந்த ஆசிரமத்தை ஒட்டிச் சென்ற வழி எவ்வளவு தூரம் போகிறதோ, சோனுவுக்குத் தெரியாது. ஆனுல் அவனுக்குத் தோன்றியது, அந்த வழியோடு சென்றல் புல்தா ஏரி வரும் என்று. இருகரைகளும் கண்ணுக்குத் தெரியாத அளவுக்கு அவ்வளவு பெரிய ஏரி அது, பெரிய பெரிய மீன்கள். அவற்றின் தலையில் சிந்துாரம் போன்ற சிவப்புப் பொட்டு. நதியும் ஏரியும் இணைந்திருந் தன. கறுப்புநிறத் தண்ணிர் அதில் எண்ணற்ற வெள்ளி மீன்கள். ஏரியின் நடுவில் ஒரு மைய மண்டபம், நீரின் ஆழத்தில் ஒரு பெரிய தீவு. ஏதாவதொரு பெரிய ஏரியைப் பார்த்தாலே புல்தா ஏரி நினைவுக்கு வரும் சோளுவுக்கு.

அவனுக்கு அமலாவின் முகமும் நினவுக்கு வந்தது. திடீரென்று என்ன வந்துவிட்டது? அவனுக்குப் பைத்தியக் காரப் பெரியப்பா வுடன் பேசச் சங்கோசமாக இருந்தது. ஏரிகரையில் அரசமரத்தடியில் பேசாமல் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்க விரும்பினுன் அவன். அமலா அவனுக்குத் தண்ணிருக்கடியில் நடக்கும் வெள்ளி மீன்களின் விளையாட்டைக் காட்டி, அந்த விளையாட்டில் அவனை ஒரு ராஜ

396http://www.chiepdf.com LLlL LLL LLLL LL LLL LLL LLLgLLLLSS a LLLLLaL LLLL LLLLLS aLLL a LLL LLL LLLLL LGLLGLS

குமாரனுக்கிவிட்டு இப்போது ஆற்றங்கரையில் விட்டு விட்டதாக அவனுக்குத் தோன்றியது.

அந்தப் பழைய வீடு-வீடு என்று சொல்ல லாயக்கில்லை. செங் கல்லும் மரமுமாக நின்றுகொண் டிருக்கும் இடிந்த கட்டிடம் : இடிந்துபோன அங்கனங்கள் காரை உதிர்ந்த நடன மண்டபம். கோயிலுக்கென்று விட்டிருந்த சொத்துக்களின் வருமானத்தி லிருந்து அங்கே பூஜை நடந்தது. இந்த ஜமின்தாரின் முன்னுேர்கள் இந்த விட்டில் வசித்து வந்தபோதுதான் அவர்களுக்கு ஜமீன்தாரி கிடைத்தது. அவர்களுடைய பெயர் என்னவோ, சோணுவுக்கு மறந்து போய்விட்டது.

ஒரு நாள் ராம்சுந்தர் ஒரு யானையின் கதையைச் சொல்லியிருந்தான். அந்த யானோ நதியைக் கடந்தபோது அதன் சங்கிலியில் ஸ்பரிசமணி தட்டுப்பட்டதாம். இரும்பு முதலிய உலோகங்களில் அந்த மணி பட்டால் அவை தங்கமாகிவிடும். அந்த யானதான் அந்தக் குடும்பத்துக்கு அதிருஷ்டத்தைக் கொண்டு வந்ததாம்.

மரநிழலில் உட்கார்ந்துகொண்டு இந்த மாதிரியான கதைகள் சொல்ல ரொம்பப் பிடிக்கும் ராம்சுந்தருக்கு. நவமியில் பலியிடப்படப் போகும் எருமை மாடு வெளியே புல் மேய்வதை ஆபீஸ் கட்டி டத்தில் ஒரு நாற்காலியின் மேல் தனிமையில் உட்கார்ந்தவாறே பார்த்தான் சோனு, இன்னும் சற்று நேரத்தில் ராம்சுந்தர் அதைக் குளிப்பாட்ட இழுத்துக்கொண்டு போவான்.

சோனு ஒரு தடவை காட்டுப் பாதையில் ஓர் எருமையின் தலையை யும் முனைடத்தையும் தூக்கிச் சென்றதைப் பார்த்துவிட்டுப் பயந்து போய்க் காட்டுக்குள் வழி தவறிவிட்டான். அவன் அதுவரை உயிருள்ள எருமையையே பார்த்ததில்லை. அந்த எருமைக்கு அருகில் போகவே கஷ்டமாக இருந்தது அவனுக்கு. எருமைக்கு அருகில் போய் நின்று அது புல் மேய்வதைப் பார்க்க நினைத்தான் அவன். ஆனுல் அது பலியிடப்படப் போகிறது என்பதை நினைக்க நினைக்க உள்ளூற வேதனையாக இருந்தது அவனுக்கு. அதன் அருகில் போக அவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை. எருமையின் முதுகில் ஒரு மைனு உட் கார்நதிருந்தது. அந்த மைனுவைப் பார்ததபோது அவனுக்கு எருமையிடம் பரிவு ஏற்பட்டது. அதற்குப் புல்லைத் தன் கையால் பறித்துக் கொடுக்கவேண்டுமென்று தோன்றியது அவனுக்கு. பாவம், இன்னும சற்றுநேரத்தில் தான் செத்துப் போகப் போகிருேம் என்று அதற்குத் தெரியாது!

சோனுவைப் பற்றி விசாரித்துக்கொண்டு வர அமலா இரண்டு தடவை பிருந்தாவணியை அனுப்பினுள், இரண்டு தடவையும்

397http://www.l.ie/pdf. In LLLLLLlLLLLLL LL LLL LLL LLL LtLLL LLLLLLLLS aL LLLLLaL LLLL LtLLLTSLLtLa LLL LL LLL LLLGLS

அவன் அவளுடைய கண்களில் படாமல் ஆபீஸ் கட்டிடத்துக்குள் எங்கோ ஒளிந்து கொண்டுவிட்டான். பிருந்தாவணி அவனைப் பெயர் சொல்லி அழைத்தாள். அவன் பதில் சொல்லவில்லை. அவள் திரும்பிப் போய்விட்டாள். இந்தப் பிருந்தாவனிதான் அமலாவையும் கமலாவையும் வளர்த்தவள் என்று சோனு கேள்விப் பட்டிருந்தான, அமலா, கமலாவின் தாய் நல்ல அழகி. அவள் கல்கத்தாவில் தன் அறையில் ஜன்னலருகே தனியாக உட்கார்ந் திருப்பாள், ஜன்னல் வழியே கோட்டைச் சுவர் தெரியும். பெண்கள் பிறந்த பிறகு அவள் அந்த அறையைவிட்டு அதிகம் வெளியே வருவதில்லை. ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டும் மாதா கோவிலுக்குப் போவாள். அமலா, கமலாவின் தந்தையைப் பார்த்தால் சோனு வுக்குப் பரிதாபமாக இருந்தது. அவருடைய முகத்தில் எப்போதும் ஒரு வருத்தம் தெரிந்தது. அதனுல்தான் அவன் எவ்வளவுதான் அமலா, கமலாவிடமிருந்து விலகிவிட விரும்பினுலும் அவர்களை அவ்வளவு எளிதில் ஒதுக்கிவிட முடியவில்லை அவனுல், அவர்கள் விஷயத்தில் அவனிடம் உள்ளுற ஒரு பலவீனம் இருந்தது, ஆயினும் அந்தச் சம்பவம் நினைவுக்கு வரும்போது அவனுக்குப் பயம் ஏற்பட்டது.

அமலா தானே ஒரு தடவை ஆபீஸ் கட்டிடத்துக்குக் கமலா வுடன் வந்தாள், சோனுவைப் பார்க்க,

'ஏய், நீங்க சோஞவைப் பார்த்தீங்களா ? சோனு எங்கே? சோஞவைக் காணுேமே!"

ராம் சுந்தரைக் கேட்டதற்கு, ‘எருமை மாட்டுக்கிட்டே நின்னுக் கிட்டிருக்காரு அவர்” என்ருன் அவன்.

அவர்கள் வயல்வெளிக்குப் போனுர்கள். எருமை மாடு புல் மேயும் இடத்தில் நிறையச் சிறுவர்களும் சிறுமியரும் கூட்டமாக நின்றர்கள். ஆணுல் சோனு அங்கே இல்லை.

அவர்களால் சோனுவைக் கண்டு பிடிக்க முடியாது. ஏனென்றல் அவன் கதவுக்குப் பின்னுல் ஒளிந்துகொண்டு அமலாவைக் கவனித் தான். ஆணுல் தான் அங்கு இருப்பதைக் காட்டிக்கொள்ள வில்லே. அந்தச் சம்பவத்துக்குப் பிறகு அவன் அமலா, கமலா விடமிருந்து விலகியிருக்க விரும்பினுன். எங்கேயாவது ஒளிந்து மறைந்திருந்து இன்னும் இரண்டு நாட்களைக் கழித்துவிட்டால் பிறகு படகிலேறி ஊருக்குப் போய்ச் சேர்ந்துவிடலாம் அவனுக்கு இங்கே இருக்கவே பிடிக்கவில்லை. தாயின் நினைவு அவனை வருத் தியது. எப்போது மறுபடியும் தன் ஊருக்குப் போகப் போகிருேம், தன் ஊரின் சிறிய ஆற்றங்கரையில் இறங்கி அம்மாவைப் பார்க்கப் போகிருேம் என்று ஏங்கினுன் அவன்.

398http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

இரண்டாவது பெரியப்பாவைப் பார்க்கவே முடிவதில்லை. அவர் எங்கேதான் போகிருரென்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை. இடை யிடையே அவர் சோனு குளிப்பதற்குமுன், அல்லது சாப்பிடுவதற்கு முன், பெட்டியைத் திறந்து அவனுக்கு வேண்டிய உடைகளை எடுத்துக் கொடுப்பார். சோனு, லால்ட்டு, பல்ட்டுவுடன் சீக்கிர மாகக் குளியலையும் சாப்பாட்டையும் முடித்துக்கொள்ள வேண்டும். திருவிழா நாளில் யார் யாரைக் கவனிக்க முடியும்? அவரவர்களே இலையைப் போட்டுக்கொண்டு சாப்பிட உட்கார வேண்டியதுதான். சாதாரணமாகச் சோனு காலை வேளையில் பெண்கள் இருக்கும் பகுதியில் மற்றச் சிறுவர் சிறுமியருடன் உட்கார்ந்துகொண்டு நெய் சேர்த்துப் பிசைந்த பச்சரிசிச் சாதம், பருப்பு, வேகவைத்த சேப்பங் கிழங்கு, பரங்கிக்காய் கறி இவையெல்லாம் சாப்பிட்டுவிடுவான்.

முந்தின நாள் காலை நேரத்தில் அவன் பழைய வீட்டைப் பார்க்கப் போய்விட்டான். இல்லாவிட்டால் சாப்பாட்டு நேரத்தில் அமலா வைச் சந்திக்க நேர்ந்திருக்கும். இன்று ஓர் இடத்துக்கும் போக முடியாததால் அங்கேயே ஒளிந்து மறைந்துகொண்டு திரிந்தான். அவனைச் சாப்பிடக் கூப்பிட்டார்கள். பிருந்தாவனி வந்துட்டுப் போய்விட்டாள். அமலா கமலாவும் வந்து தேடிவிட்டுப் போய் விட்டார்கள். சின்ன எசமானியம்மாள் அவனுக்காகச் சாப்பாட்டை வைத்துக்கொண்டு காத்திருந்தாள். சோனு இந்த வீட்டுக்கு வந்த பிறகு சின்ன எசமாணிக்கு அவனை ரொம்பப் பிடித்துப் போய் விட்டது. இரண்டு நாட்களாக அவன் மற்றச் சிறுவர்களுடன் சாப்பாட்டுக்கு வராததைக் கண்டு கவலைப்பட்ட சின்ன எசமானி திரும்பத் திரும்ப ஆள் அனுப்பினுள் அவனைத் தேட.

பூபேந்திரநாத் பூஜை மண்டடத்திலிருந்து திரும்பி வந்தபோது ஒரு தொன்னை நிறைய சந்தேஷ் கொண்டு வந்திருந்தார். சோணு அதைச் சாப்பிட்டுவிட்டு நவமி பூஜை பார்ப்பதற்காக அதிகாலையி லேயே பைத்தியக்காரப் பெரியப்பாவுடன் ஆற்றுக்குப் போய் ஸ்நானம் செய்துவிட்டு வந்துவிட்டான். பூஜைக்காக வாங்கின பாண்டையும் சட்டையையும் போட்டுக்கொண்டான்.

இன்று எருமைப் பலி நடக்கும். எருமையின் கொம்புகள் சிறிதாக இருந்ததால் அதன் வயது கொஞ்சந்தான் என்று தோன்றியது. அது இன்னும் புல் மேய்ந்துகொண்டிருந்தது. அது புல்லைக் கடிப்பதால் ஒலி உண்டாகிறது. அதைக் கேட்டுக்கொண்டே நாற்புறமும் திரும்பிப் பார்த்தான் சோனு, எவ்வளவு ஏற்பாடுகள் எருமைக்குப் புல், பூ, பழம் எல்லாம் சாப்பிடக் கொடுத்தார்கள். அதன் கழுத்தில் ஒரு செம்பரத்தம் பூமாலையைப் போட்டார்கள், மாலையுடன் ராஜா

399http://www.chiepdf.com LLLLLLlLLLLL LLL LLLL LL LLL LLL LLLLLLLLS LL LLLLL LLL LtLLTSaLLLLL a LLL LL LLL LLGLGLS

வைப் போல் நின்றது எருமை. அதைச் சுற்றிக் கூடியிருந்த சிறுவர் கள் அதன் நீலநிறக் கண்களைப் பார்த்தார்கள்.

பலிகொடுக்கும் சமயத்தில் அந்தக் கண்கள் சிவப்பாக ஆகிவிடும். சோனு அங்கிருந்து நடந்து வந்து ஆபீஸ் கட்டிடத்தின் படிகளின் மேல் நின்றன். பிறகு பூஜை மண்டபத்துக்குள் நுழைந்தான். அங்கே ராம்சுந்தர் இரண்டு பளபளப்பான, நீளக் கத்திகளே வைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தான். இன்று ஆட்டுக் குட்டிகளின் பலியும் உண்டு. உட்கார்ந்துகொண்டே இருந்தான் ராம்சுந்தர். எருமையும் ஆட்டுக்குட்டிகளும் பலியிடப்படும்போது வீட்டுப் பெண்களும் அவர்களுடைய தோழிகளும் முதல் மாடியில் தொங்கும் தட்டிக்குப் பின்னூலிருந்துகொண்டு, 'ஹே அம்மா! தேவி கல்யாணி சுந்தரி ! மகாகாலனுேட ஆத்யாசக்தி " என்றெல்லாம் அம்மனை ஸ்தோத் திரம் செய்து கை கூப்புவார்கள், கீழே விழுந்து வணங்குவார்கள். ஆட்டு மாமிசந்தான் நவமி பூஜையில் பிரசாதம், பூஜை முடிந் ததும் பலியிடப்பட்ட ஆட்டுமுனடங்களைச் சமையலறைக்கு எடுத் துப் போவார்கள். கழுவிய பெரிய பெரிய அண்டாக்கள் உள்ளன. அங்கே நகுல் ஆட்டுத் தோலை உறிப்பதற்காகச் சமையலறை வராந்தாவில் கயிறு கட்டி வைத்தான். பலி முடிந்ததும் வேலைகள் ஜரூராகத் தொடங்கிவிடும். பெரிய பெரிய அண்டாக்களில் ஆட்டு மாமிசம் சமைக்கப்படும். சீதல கூடிாவுக்கு மறுகரையிலிருந்து வந் திருக்கும் ஆட்கள் எருமையின் உடலை மூங்கிலில் கட்டி எடுத்துக் கொண்டு போய்விடுவார்கள். ரகூழித் பெரியப்பா அவர்களுடன் ஏதோ பேசிக் கணக்குத தீர்த்துக்கொண் டிருந்தார்.

சோனு ராம்சுந்தருக்குப் பக்கததில் உட்கார்ந்தான். ராம்சுந்தர் இரண்டு கத்திகளையும் திருப்பித் திருப்பித் தீட்டினுன். அடிக்கடி அவன் அக்கறையுடன் கத்திகளைத் தடவித் தடவிப் பார்த்தான், அவை கூர்மையாக உள்ளனவா என்று.

முன்பொரு தடவை சோணு ஸோனுலிபாவி ஆற்றின் படுகையில் தர்மூஜ் வயலில் குழி தோண்டி அதில் ஒரு மாலினி மீனைக் கொண்டு வந்து போட்டான். தர்மூஜ் இலையில் தண்ணிர் கொண்டு வந்து குழியில் ஊற்றினுன், மீன் சாகாமல் இருப்பதற்காக. இனிமேல் பயம் இல்லை, மீன் பிழைத்துவிடும் என்று நினைத்துக்கொண்டு குழிக்கு முன்னுல் உட்கார்ந்து அக்கறையுடன் மீனைக் கவனித்தானே, அது போல் அக்கறையுடன் ராம்சுந்தர் கத்திகளைத் தீட்டினுன். அவன் தன் விரலில் எச்சிலைத் துப்பிக்கொண்டு அதனுல் கத்தியைத் தடவிப் பார்த்து அது கூராகிவிட்டதா என்று சோதித்தான். ஒரு பெரிய பிராணியின் கழுத்தை ஒரே வெட்டில் துண்டித்துவிடுவது



400