தளத்தைப் பற்றி

ஏராளமான இணைய தளங்கள் தமிழில் உள்ளது. அவற்றிலிருந்து காலத்தால் அழிக்கமுடியாதவை சிலவற்றை இங்கே இந்த இடத்தில் தொகுக்கின்றேன். மேலும் சிறுபத்திரிகை சம்பந்தபட்டவற்றை (இணையத்தில் கிடைக்கும் பட வடிவ கோப்புகளை) - என் மனம் போன போக்கில் - Automated Google-Ocr (TShrinivasan's Python script) மூலம் தொகுக்கின்றேன். அவற்றில் ஏதேனும் குறையோ பிழையோ இருந்தாலும், பதிப்புரிமை உள்ளவர்கள் பதிவிட வேண்டாமென்று விருப்பப்பட்டாலும் அவை நீக்கப்படும். மெய்ப்புபார்க்க இயலவில்லை. மன்னிக்கவும். யாராவது மெய்ப்பு பார்க்க இயலுமாயின், சரிபார்த்து இந்த மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்பவும்
rrn.rrk.rrn@gmail.com

Saturday, September 17, 2016

நீலகண்டப் பறவையைத் தேடி. . .429 -458ه

 நீலகண்டப் பறவையைத் தேடி. . .429 -458ه
மெய்ப்பு பார்க்க இயலவில்லை)
 automated google-ocr
வங்காள மூலம் :
அதீன் பந்த்யோபாத்யாய
தமிழாக்கம் : எஸ். கிருஷ்ணமூர்த்தி

நேஷனல் புக் டிரஸ்ட், இந்தியா புதுடில்லி


பின்பற்றியிருப்பார்கள். பிருந்தாவணியின் முயற்சியால் அவர்கள் அழகாக வங்காளியில் பேசினர்கள். பூஜை முதலிய அனுஷ்டானங் களில் அபார ஈடுபாடு இருந்தது அவர்களுக்கு,

துர்க்கா பூஜை நெருங்க நெருங்க அவர்கள் தந்தையிடம் அடம் பிடிக்கத் தொடங்கிவிடுவார்கள் ஊருக்குப்போக. சந்தியா பூஜையின் போது மற்றப் பெண்களைப் போல் அவர்களும் மூங்கில் தட்டிக்குப் பின்னுல் கைகளைக் குவித்துக்கொண்டு நிற்பார்கள், எருமைப் பலிக்குப் பின் அதன் ரத்தத்தை நெற்றியில் திலகமாக இட்டுக் கொள்வார்கள். இட்டுக்கொண்டால் அவர்களுடைய பாவ மெல்லாம் போய்விடும், சரீரம் புனிதமாகிவிடும் என்ற நம்பிக்கை அவர்களுடைய முகங்களில் ஒளிர்வதைக் கவனிப்பாள் பிருந்தாவணி. அமலா, கமலாவின் தாய்க்கு இதெல்லாம் பிடிக்குமா இல்லையா என்று சரியாகத் தெரியவில்லை, பிருந்தாவனிக்கு. ஆணுல் ஒன்று மட்டும் உண்மை-குழந்தைகள் பூஜை பார்க்க ஊருக்குப் போவது குறித்து ஒவ்வொரு வருடமும் தம்பதிகளிடையே தகராறு ஏற்பட்டு, அதன் காரணமாக மனவேற்றுமை அதிகரித்து வந்தது. இதைப் பிருந்தாவனியால் உணர முடிந்தது.

அமலா கமலாவைக் கூட்டிக்கொண்டு அவர்களுடைய தநதை படகுத் துறைக்கு வந்தால் கள்ளங்கபடமற்ற, மகிழ்ச்சி நிறைந்த சின்னஞ்சிறு குழந்தையாக மாறிவிடுவார். அவரிடம் உற்சாகம் பொங்கும். ஆற்றங்கரையில் படகிலிருந்து இறங்கியதும் அவர் தம் பிறந்த மண்ணுக்குச் சாஷடாங்கமாக நமஸ்காரம் செய்வார். "இது தானாம்மா வங்காளத் தேசம், நம் முன்னுேர்களின் சொந்த ஊர்" என்று குதூகலமாகத் தம் பெண்களிடம் சொல்வார். பிறகு சுற்று முற்றும் பார்த்துக்கொண்டே பேசாமல் நடப்பார். வண்டியில் ஏறி வீட்டுக்குப் போவதில்லை அவர், ஆற்றுநீர், வயல்களில் பசுமையான பயிர், வரிசை வரிசையாக நிற்கும் பனைமரங்களின் நிழல் -இவை அவரை, அவருடைய இளமைக் காலத்துக்கு அழைத்துச் சென்று அவரை உணர்ச்சிவசப்படச் செய்யும். வாலிடனுக இருந்த காலத் தில் அவர் எவ்வளவு தடவைகள் இந்த ஆற்றங்கரையில் குதிரை மேல் சவாரி செய்திருக்கிருர் !

இந்த விஷயத்தைப் பற்றி அவருக்கும் அவருடைய மனைவிக்கும் இடையே வெளிப்படையாகச் சண்டை உண்டாவதில்லை. ஆணுல், பூஜை நெருங்கும்போது அமலா - கமலாவின் தந்தை காலை வேளை களில் மகாபாரதம் படிக்கத் தொடங்கி விடுவார். மாலை வேளைகளில் கிளப்புக்குப் போவதை நிறுத்திவிடுவார். அவரது மனைவி அப்போது மாதாகோவிலுக்குப் போவாள், அல்லது பாதிரியே வீட்டுக்கு வந்து விடுவார். முதல் மாடியின் தென்பக்கத்து அறையில் சித்திர வேலைப்

A30http://www.l.ie/pdf, on LLlL LLL LLLL LL LLL LLL LLLgLLLLSS a LLLLLaL LLLL LLLLLS aLLL at sLLL LLL LLGLGLLS

பாடுகள் செய்த சலவைக்கல் தரையில் பாதிரியின் காலடியில், உட்கார்ந்திருப்பாள் அவள்.

இந்தத் தடவை பூஜைக்குச் சில நாட்கள் முன்பிருந்தே அப்பா அம்மாவின் அறைக்குப் போவதை நிறுத்திவிட்டதை அமலா கவனித்தாள். அம்மாவின் முகம் சோர்ந்து வருத்தமாக இருந்தது. அப்பா கீழ் அறையிலேயே படுத்துக்கொண்டு விட்டார். நள்ளிரவில் சில சமயம் திடீரென்று குழலூதுவார் அவர். தங்கள் தாய் தந்தையரிடையே இருந்த மனவேற்றுமையின் காரணம் தெரிய வில்லை குழந்தைகளுக்கு. அவர்கள் காலையில் மெளனமாகப் பள்ளிக்குப் போய்விடுவார்கள். மாலையில் திரும்பிவந்த பிறகு அவர்களுக்கு முன்போல் வீட்டில் விளையாடித் திரியத் தோன்றுவ தில்லை. வருத்தந் தோய்ந்த சிலையாக-கல்லாக ஆகிக்கொண்டிருந் தாள் அம்மா. அவள் எதையோ தேடிக்கொண்டு அவர்களுடைய தந்தையுடன் கடல் கடந்து வந்திருந்தாள். இப்போது அவளது முகத்தைப் பார்த்தால் அவள் தேடிவந்தது கிடைக்கவில்ஃப என்று தோன்றியது. சில சமயம் தோன்றியது- அவள் எதையோ தன் நாட்டில் விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டாள்; இப்போது இங்கே வந்த பிறகு அது அவள் நினைவுக்கு வந்துவிட்டதென்று. அவள் எப்போதும் மைதானத்தை நோக்கிய பெரிய ஜன்னலுக்கு முன்னுல் நின்றுகொண்டு வெளியே பார்த்துக்கொண்டிருப்பாள். மைதானத் தின் மறுபக்கம் கோட்டை. கோட்டைச் சுவர்மேல் ஆயிரக்கனக் கான கொண்டைப் புருக்கள் பறந்தன. இவற்றைப் பார்த்துக் கொண்டே அவளது நினைவு எங்கோ சென்றுவிடும். அவள் எதையோ தேடுவது போலத் தோன்றும்,

இந்தக் காலத்தில் பிருந்தாவனி இரு சிறுமிகளுக்கும் வங்காள தேசத்து மண்ணின் கதையைச் சொல்வாள். சரத்காலத்தில் பவழ மல்லிகை பூத்துச் சொரியும். செம்பரத்தைச் செடி பனியால் நனையும். வானம் நிர்மலமாக இருக்கும். வெயில் பொன்னிறமாக இருக்கும், இவை எல்லாம் சேர்த்து ஒரு தேசம், பெயர் வங்காளம், இந்தத் தேசம் உங்கள் தேசம் 1 இந்த நாட்டில் காலை வேளையில் வெயிலில் பொன்னிறம் தோன்றும்போது, கிரெளஞ்ச பட்சி வானத்தில் பறக்கும்போது, வயல்களில் கதிர் முற்றும்போது, ஆறு களில் தண்ணிர் இறங்கும்போது, அதன் இரு புறங்களிலும் தண்ணீர் குறைந்து மேட்டு நிலம் கண்ணுக்குத தோன்றும்போது, கருவேல மரங்களில் பட்டங்கள் சிக்கிக்கொண்டு கிழியும்போது, ஆறுகளில் பன நுங்குகளும் அண்ணுசிகளும் ஏற்றிக்கொண்டு படகு கள் செல்லும்போது - சரத்காலம் வந்துவிட்டது என்று தெரிந்து கொள்ளுங்கள்! அமலா! கமலா இப்படிப்பட்ட தேசத்தில் நீங்கள்

431http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

நீலக் கண்களுடன், பொன்னிறக் கேசத்துடன், பிறந்துவிட்டீர்கள். பின்பணிக் காலத்தில் திறந்த வெளியில் நீங்கள் ஓடும்போது உங்களைப் பார்க்க சாட்சாத் லட்சுமிதேவி மாதிரி இருக்கும் இப்படிப்பட்ட பெண்கள் விஷமம் செய்யலாமா?

பிருந்தாவணி மிகவும் அழகாக அவர்களுக்குத் தலை பின்னிவிட் டாள். அவர்கள் படிகளில் இறங்கிக் கீழே செல்லும் வரையில் அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். அவர்கள் பாட்டி, சித்தி இவர்களுடைய அறைகளுக்குப் போய்விட்டு வந்தார்கள், அவர்களுடைய தந்தை ஒரு மிலேச்சப் பெண்ணை மணம் செய்து கொண்டு வந்த காரணத்தால் ஊர்மக்களின் இகழ்ச்சிக்கும் ஏளனத்துக்கும் ஆளாகிவிட்டார். அவர்களுடைய பெண்களான அவர்கள் ஜமீன் சொத்தின் ஒரு பகுதிக்கு வாரிசு. ஆனுலும் அவர் களுக்கு ஜமீன் சொத்து கிடைக்குமா என்பது சந்தேகந்தான்.

இந்தக் காரணத்தால் அவ்வீட்டிலுள்ளவர்கள் எல்லாருக்குமே அவர்களிடம் அநுதாபமும் பரிவும் இருந்தன. கள்ளங்கபடமற்ற அந்தக் குழந்தைகள் ஓடியாடி விளையாடுவதையும், சிரிக்கும் அழகையும் பார்த்தால் அவர்கள் சாவி கொடுக்கப்பட்ட ஜப்பான் பொம்மைகளோ என்று தோன்றும். அவர்கள் வெளியே சென்று விட்டால் வீடே வெறிச்சென்று ஆகிவிடும்.

அவர்கள் கீழே இறங்கிக்கொண்டே நாற்புறமும் பார்த்தார்கள், சோணுவுக்காக. அவனக் காணவில்லை. நடுப்பகலில் ஒருதடவை அவனைப் பார்த்தார்கள். ஆனல் எருமை ரத்தத்தால் திலகமிட்டுக் கொண்ட பிறகு ஒரே ஓட்டமாக ஓடிவிட்டான் அவன். எங்கே

அவர்கள் கீழே வந்து பார்த்தபோது கோச்சுவண்டியில் காலேக் மியானைக் காணவில்லை. அவனுக்குப் பதிலாக யானை மாவுத்தன் ஜசீம் வண்டியோட்டியாக உட்கார்ந்திருந்தான். பின்னுல் ராம்சுந்தர் டவாலி போட்டுக்கொண்டு நின்றுகொண் டிருந்தான்.

அமலாவுக்குக் காலேக்கைக் காணுதது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஜசீம், நீயா வந்திருக்கே?" என்று கேட்டாள்.

ஆமாம்மா, நான் தான்."

"காலேக் எங்கே?"

"அவனுக்கு ا ظاہاڑء{ சரியில்லேம்மா."

** 6 TT GOT ஆச்சு

"இருமல், ஜூரம்."

காலையில் ராம்சுந்தரைப் பார்த்தவர்கள் இந்த ராம்சுந்தரை அடை யாளம் காண முடியாது. சாதாரணமாகப் பூஜை நாட்களில் அவன் துர்க்கையைத் தவிர வேறு யாருக்கும் சேவகன் அல்ல.

432http://www.chie Ifdom

С гcatcul by TIFF. To PDF trial vict Nion, to I CITI Iv'c illim nxirk, flexist. Igister this suflv:Ic

ஆளுல் இன்று சின்ன எஜமானிகள் இருவரும் குவீன்பாடாவுக் கும் இன்னும் மற்றப் பாபுக்களின் வீடுகளுக்கும் துர்க்கையம்மனப் பார்க்கப் போகிருர்கள் என்று கேட்டதுமே தன் சீருடையையும் டவாலியையும் அணிநதுகொண்டு ஓடிவந்துவிட்டான். அவன் தேவிக்கு மட்டும் அல்ல, குட்டி எஜமாணிகளுக்கும் அடிமைதான். அவன் வெள்ளைச் சீருடை அணிந்திருந்தான; கால்களில் நாக்ராச் செருப்பு இடுப்பில் பித்தளைக் கச்சை, கச்சையில் அந்தக் குடும்பத் தின் அடையாளச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. அவன் தக்ல யில் சரிகை வேலைப்பாடு செய்யப்பட்ட நீல நிறத தலைப்பாகை-புல் புல் பறவையின் கூட்டைப் போலத் தோன்றியது, அதன் நடுப்பகுதி கூம்பிக்கொண்டு மேலே நீட்டிக்கொண் டிருந்தது. இப்போது ராம் சுந்தரின் வேஷத்தைப் பார்த்தால், “நீ எந்தத் தேசத்து ராஜா ?” என்று கேட்கத் தோன்றும்.

அமலாவும் கமலாவும் முகத்தைக் கம்பீரமாக வைத்துக்கொண்டு கோச்சில் போய் உட்கார்ந்தார்கள். வீட்டு வேலைக்காரர்களுக்கு முன் அறல் தங்கள் பரபரப்பை வெளிக் காட்டிக் கொள்ளாமல் அவர்கள் இங்குமங்கும் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். "சோனு எங்கே? இதற்குள் தூங்கிப்போய்விட்டானு?"வனடியை ஆபீஸ் கட்டிடத்துப் பககமாக ஓட்டிக்கொண்டு போகும்படி வண்டியோட்டியிடம் சொல்லவும் துணிவு ஏற்படவில்லை, அமலாவுக்கு, இந்த ஊருக்கு வந்தால் சில சட்டதிட்டங்களுக்கு அடங்கி நடக்கவேண்டும். அவர்கள் தனியே எங்காவது சென்ருல் பாட்டி திட்டுவாள். அவர்களுக்கு நிறையச் செலலம் கொடுக்கும் அப்பா கூட அவர்கள் அந்தப்புரத்துக்கு வெளியே நடமாடினுல், "இங்கே ஏன் வந்தீங்க? உள்ளே போங்க " என்பார்.

கல்கத்தா வீட்டில் அவர்களுக்கு இத்தகைய கட்டுப்பாடுகள் இல்லை. அங்கே தோட்டக்காரர்களின பிள்ளைகள் அவர்களுடன் நெருங்கிப் பழகுவாாகள் அவர்களுக்குட பொம்மை தயாரிததுக் கொடுப்பார்கள். இன்னனும் வேண்டிய உதவிகள் செய்வார்கள். கல்கததா விடும் பெரிய வீடுதான். அங்கே அமலாவும், கமலாவும் தங்கள் இஷ்டப்படி சுற்றித் திரிவார்கள்.

அப்படிப்பட்டவர்கள் இந்த ஊருக்கு வந்ததும் சிறை பட்ட ராஜகுமாரி போல் நடத்தப்படுவார்கள். சோனுவைக் கூட்டிக் கொண்டு பூஜை பார்க்கப் போக வேண்டுமென்று அமலாவுக்கு ரொம்ப ஆசை. சோனுவை அவர்கள் இருவருக்கும் நடுவில் உட்கார வைத்துக்கொண்டால் எவ்வளவு நன்முக இருக்கும் ! அவன் உடலில் எப்போதும் சந்தன மனம் விசுகிறதே, அது எப்படி?

433.

29http://www.chiefdom LLLLLLlLLLLLL LL LLL LLLLL LLLL LELLLLLLLLSLLL LLLaLL LLL LtLLLLS aLLL aa LLLLLL LL LLL LLLLLLLLS

சென்ற இரவு கொடையாளி கர்ணனின் ஜாத்ரா நடந்தது. அதில் விருஷகேதுவாக நடித்தவனுக்கு அழகான முகம், நீண்ட கண்கள், சிறிய உருவம். எவ்வளவு அசாதாரணமான பித்ரு பக்தி 1 சோஞ அவர்களுக்கு விருஷகேதவை நினைவூட்டிஞன். சென்ற இரவு சோனு தன் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பாவின் அருகில் உட்கார்ந்துகொண்டு ஜாத்ரா பார்த்ததைத் தட்டி மறைவிலிருந்து கவனித்திருந்தாள், அமலா ஜாத்ரா பார்த்தவாறே சோனு தன் பெரியப்பாவின் மடியில் தலையை வைத்துக்கொண்டு தூங்கிவிட்டான்.

அந்தப் பைத்தியக்காரர் அசாதாரண மனிதர். அவர் அசையாமல் நோாக உட்கார்ந்திருந்தார். அவ்வளவு நோமும் அவர் கையைக் காலைச் சற்று அசைத்தால் சோனுவின் தூக்கம் கெட்டுவிடும் என்று அப்படி அமர்ந்திருந்தார். அரிலா வின் அத்தைமார்களும், சித்திமார் களும் ஜாத்ராவுக்கு நடுவே அடிக்கடி அவரைக் கவனித்துத் தங்களை மறந் கதை அமலா கவனித்தாள். அப்போது லஸ்தர் விளக்கில் நீல மும் சிவப்புமாகப் பலவகை விளக்குகள் ஒளிவீசிக் கொண் டிருந்தன.

வண்டி மரங்களின் நிழலில், கூழாங்கற்கள் பதித்த பாதையில் போய்க்கொண்டிருந்தது. டக் டக் என்று குதிரைகளின் குளம்பொலி கேட்டது. ஏரியின் சலனமற்ற நீரில் சில காமரை மலர்கள் மலர்ந் திருந்தன. சரத்கால மாலை நேரம் கழிந்து வந்தது. நிர்மலமான ஆகாயம், மரங்களின் இடைவெளிகள் வழியே ஆற்றங்கரையில் நிறைய மக்கள் தென்பட்டார்கள், அவர்கள் எல்லாரும் துர்க்கை யைப் பார்க்க வந்திருப்பவர்கள்.

"சோ ைஎன்ன இப்படி இருக்கான் ?" என்று அமலா எரிச்சலுடன் சொன்னுள். - "ரன், என்ன ஆச்சு ?" "அவனைக் காணவேல்லையே?" இங்கிருந்து ஆபீஸ் கட்டிடம் வரையில் பார்த்தாள் அமலா, சோணு மண்டபத்துப் படிபில் உட்கார்ந்திருக்கலாம். அல்லது மானயோ மயிலையோ பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம், முதலேப் பள்ளத்தை எட்டிப் பார்த்துக்கொண் டிருக்கலாம்.

உனஹ-ஸ்ம், மரங்களின் இடைவெளியிலோ இலைகளாலான அலங் காரப் பந்தல்களுக்குக் கீழோ சோனுவைக் காணுேம். "சோனு இனிமே நம்மோட வரமாட்டான்" என்று அப்போது கமலா சொன்னுள். அமலாவுக்கு நெஞ்சு திக்கென்றது. "ஏன் வரமாட்டான்?" "அவனுக்குக் கோபம்." "நாம அவனை ஒண்ணும் சொல்லலியே"

434http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

"கோபந்தான் அவனுக்கு இல்லேன்னு நம்மளக் கண்டதுமே ஏன் அப்படி ஓடருன் ?”

அமலாவுக்கு உயிர் திரும்பி வந்தது. நல்லவேளை அவன் கமலா விடம் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

வண்டி ஆற்றங்கரைக்கு வந்து சேர்ந்தது. குதிரைகள் இரண்டும் வெள்ளே, தரியன் அஸ்தமித்துக் கொண்டிருந்தான். வண்டியைப் பார்த்ததும் அங்குள்ள ஜனங்கள், சிறுமியர் இருவருக்கும் நமஸ் காரம் செய்தார்கள். பாதை காலியாக இருந்தது. குதிரைகள் நிதான மாக நடை பயின்றன.

"சோனுவை எங்கேயாவது பார்த்தாப் பிடிச்சு இழுத்துக்கின்டு வந்துடுவோம். எங்கே போயிடுவான் பார்ப்போம்?" என்று அமலா சொன்னுள்.

"நீ அவனுேட ரெண்டு கையையும் பிடிச்சுக்கோ, நான் அவனுேட கால் ரெண்டையும் பிடிச்சுக்கறேன். அவனத் தூக்கிண்டு மொட்டை மாடிக்குக் கொண்டுபோய் மாடிப்படிக் கதவைச் சாத்திப்பிட்டா அவன் என்ன பண்ருன், பார்ப்போம்" என்ருள், 55 ALC 6l T.

சோணுலை விரோதித்துக்கொள்ளக் கூடாது, அவனைத் தாஜா செய்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று அமலா நினைத்தாள். அவள் சோனுவை என்ன என்ன செய்துவிட்டாள் ! கமலாவுடன் இப்படியெல்லாம் எவ்வளவோ தடவை செய்திருக்கிருள். ஆணுல் சோணு ' அது ஓர் அலாதி அநுபவந்தான், அலாதி இனிமை தான். கமலா அவனைத் தன்னிடம் இழுத்துக் கொண்டுவிடுவாளோ என்ற பயம் அமலாவுக்கு. "சோனவை அப்படியெல்லாம் பலவந்தமா இழுத்துக்கிண்டு வரவேண்டாம். அவன் நல்ல பையன். நான் அவன் கிட்டே பிரியமா இருப்பேன்’ என்ருள் கமலா.

*நானும், அவன் கிட்டே பிரியமா இருப்பேன்." கமலாவின் பேச்சால் அமலாவுக்கு வருத்தம் ஏற்பட்டது. "உனக்கு எப்போதும் இந்தக் குணந்தான், எனக்கு ஏதாவது பிடிச்சிருந்தா *உனக்கும் அதுவே வேணும் "நீயும் அந்தமாதிரிதான்." அமலா பிறகு பேசவில்லை. பின்னுல் மரப்பொம்மை போல் அசையாமல் ராம்சுந்தர் நின்றுகொண் டிருந்தான். எதிரில் சீதலகஷா வின் படுகை நிலம், அதில் சோனுவின் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா தன்னந்தனியே நடந்து போளுர்,

"அதோ பார், அக்கா! சோனுவோட பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா" என்று கமலா சொன்னுள்,

435http://www.l.ie/pdf, on LL LLLLLLlLLLLLLL LLL LLLL LL LLL LLL LLLLLLLLS L0L LLLLLLaL LLLL LlmLLLTSaLLaaSLLLL LL LLL LLLGGLS

அமலா திரும்பிப் பார்த்தாள். பைத்தியக்கார மனிதருடன் அவ ருடைய நாயும் இருந்தது. நதிப்படுகையைக் கடந்து எங்கேயோ போனுர் அவர்.

"அவருக்குப் பின்னுலே சோனு போருன் போலே யிருக்கே!" என்று கமலா சொன்னுள். -

"ராம்சுந்தர், அது சோனுதானே?" என்று கமலா கேட்டாள். "ஆமாங்க." "ஜசீம், வண்டியை வேகமா விடு " என்று சொல்லிவிட்டு அமலா தன் ஃபிராக்கைச் சரி செய்துகொண்டு நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தாள். ஆற்றங்கரையில் பழைய மண்டபம், மண்டபத்தின் சிகரத்தில் பதித்திருந்த திரிசூலத்தின் மேல் ஒரு பறவை உட்கார்ந்திருந்தது" சோனுவும் பெரியப்பாவும் மண்டபத்துக்கு வருவதற்குள் கமலாவும் அமலாவும் அங்கே போய்ச் சேர்ந்துவிடுவார்கள். சோனுவையும் அவனுடைய பெரியப்பாவையும் பிடித்து விடுவார்கள். அவர்களேயும் வண்டியில் ஏற்றிக்கொண்டு நாலு பேராக, நாலு பேர் ஏன், ராம்சுந்தர், ஜசீம், நாய், இவர்களை எல்லாம் சேர்த்து, மொத்தம் ஏழு பேர்-வீட்டுக்கு வீடு துர்க்கையைப் பார்த்து வனங்கிக்கொண்டு போவார்கள். கடைசியாகப் பழைய வீட்டுக்குப் போய் அங்கிருக் கும் துர்க்கையைப் பார்த்து வணங்கிவிட்டு மைதானத்துக்கு வந்து வண்டியிலிருந்து இறங்குவார்கள். ஆஸ்வின் மாதக் கடைசி யாதலால் அஸ்தமிதததுமே பணி விழத் தொடங்கிவிடும். நல்ல நிலா இருக்கும், இரவில் வெகுநேரம் அங்கேயே உட்கார்ந்திருந்துவிட்டுப் பிறகு அவர்கள் வீடு திரும்புவார்கள். கூடவே ராம்சுந்தர் இருக் கிருனே, பயம் என்ன!

ஆற்றங்கரையில் இரண்டு குதிரைகள் கோச்சுவண்டியை இழுததுக்கொண்டு வருவதையும் அந்த வண்டியின் பின் ஞல் ஜாத் ராலல் நடிக்கும் நடிகனைப் போல் ஒரு மனிதன் நிமிர்ந்து நிற்பதை யும் சோனு பார்ததான், ராஜா மாதிரி உடையணிந்திருப்பவன் ராம் சுந்தர் தான் என்று தூரததிலிருந்து சோனுவுக்கு அடையாளம் கண்டு கொள்ள முடியவில்லை. அமலாவும் கமலாவும் அவனைச் சைகை செய்து கூப்பிட்டார்கள்,

சோனு அவசர அவசரமாகப் பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்து இழுத்தான். சோனுவைப் பார்த்ததும் அவர்கள் மண்டபத்துக்கு அருகில் வணடியை நிறுத்திவிட்டார்கள். சோனுவை ஏற்றிக் கொள்ளக் காத்திருந்தார்கள். சோனு அந்தப் பக்கம் போகவில்லை; அவன் யானை லாயம இருக்கும் பகுதியை நோக்கி, அதாவது, எதிர்த் திசையில், பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித துக்கொண்டு நடக்கத் தொடங்கிஞன்.

436http://www.l.ie/pdf. In LLLLLLlLLLLLLL LL LLLLL LLLLL LLL LLLLLLLLS LL LLLLLLL LLLL LtLLTS aLLLLaa LLLL LL LLL LLLLLLLLS

*ராம்சுந்தர், சோனுவைக் கூட்டிக்கொண்டு வா!" என்று அமலா சொன்னுள்.

"பார்த்தியா? சோனு நம்மளைப் பார்த்துட்டு ஒடறன்!" என்று கமலா சொன்னுள்.

ராம்சுந்தர் வண்டியிலிருந்து குதித்து நேர்வழியில் மரங்களைத் தாண்டி வந்து படுகைக்கு வந்துவிட்டான். இந்த இடத்தில் ஒரு படித்துறை கட்டப்பட்டிருந்தது. அவன் படிகளில் இறங்கி நானல் காட்டுப் பக்கம் ஓடிவந்தான்.

ராஜா உடையணிந்தவன் தங்களே நோக்கி ஓடிவருவதைச் சோணு கண்டான். நானல் காடு, சற்று நேரம் அவனை அவர்கள் பார்வையி விருந்து மறைத்தது. பெரியப்பாவுடன் நானல் காட்டுக்குள் ஒளிந்துகொண்டுவிடப் பார்த்தான், அமலாவும், கமலாவும் அவனைக் கூட்டிக்கொண்டு வர அந்த ஆளை அனுப்பியிருந்தார்கள். ஆணுல் சோனுவால் ஓடிவிட முடியவில்லை. நாய் வாலை ஆட்டிக்கொண்டும் உறுமிக்கொண்டும் ராம்சுந்தரிடம் ஓடியது.

சோணு ஆபீஸ் கட்டிடத்துக்கே திரும்பிப் போய்விடும் நோக்கத் துடன் படுகை வழியே ஒடத் தொடங்கினுன் அங்கே இரண்டாவது பெரியப்பாவுடன் மெத்தைமேல் பேசாமல் உட்கார்ந்துவிட வேண்டும். அவன் அமலா கமலாவுடன் எங்கேயும் போகப் போவதில்லை, அவர்களோடு கண்ணுமூச்சி விளையாடப் போவதில்லை. அப்போது நாய்க்கு ரொம்ப குஷி, பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா ஆற்றங்கரையில் நின்றுகொண் டிருந்தார். நுங்கு, அன்னுசி ஏற்றிச் செல்லும் படகுகளும், சந்தைக்குச் சட்டிகளும், பாத்திரங்களும் ஏற்றிச் செல்லும் படகுகளும் ஆற்றின் போக்குக்கு எதிர்த்திசையில் சென்றன. சிலர் படகுகளைக் கயிற்ருல் இழுததுக்கொண்டு போனுர் கள், அமலாவும் கமலாவும் வண்டியிலிருந்து இறங்கினூர்கள். அவர் களும் ராம்சுந்தருமாகச் சேர்ந்துகொ ைடு சோனுவைப் பிடித்து வண்டியில் வைததுக்கொண்டு போய்விடுவர்கள் என்ற கவலை இல்லாதவர் போலக் கானப்பட்டார் மணிந்திரநாத். நதியில் சென்ற படகுகளை எண்ணிக்கொண் டிருந்தார் அவர்,

சோனு ஓடுவதையும் மற்றவர்கள் அவனைத் துரத்துவதையும் பார்க்க வேடிக்கையாக இருந்தது நாய்க்கு. அதுவும் உறுமிக் கொண்டு சோனுவோடு கூட ஓடியது.

"நீங்க ஏன் இறங்கி வந்துட்டிங்க?" என்று ராம்சுந்தர், அமலாவையும் கடலாவையும் கேட்டான்.

"சோனு நில்லு ராம்சுந்தர் என்ன சொல்ருன், கேளு அமலா சொன்னுள்.

"நான் வரமாட்டேன்" என்று சோனு கத்தினுன்,

எனறு

437http://www.chief pdf-oln - Created by TLIFFT o PDF trial version, Lo remove this mark, please register this sitt w:IC.

*நாங்க துர்க்கை பார்க்கப் போருேம்." "நீங்க போங்க. நான் வரல்லே!"-இதற்குள் மூவரும் அவனைச் சூழ்ந்துகொண்டு விட்டார்கள். தப்பியோட வழியில்லே சோனுவுக்கு. "நீங்க வரல்லேன்னு இவங்களுக்கு ரொம்ப வருத்தமா இருக் கும் " என்று ராம் சுந்தர் சொன்னுன்

*நான் வரல்லே." அடம் பிடிக்கும் குழந்தையைப் போல் திருப்பித் திருப்பிச் சொன்னுன் சோனு,

இதற்குள் அமலா ஓடி வந்து அவனைக் "கப்"பென்று பிடித்துக் கொண்டாள். "எங்கே போயிடுவே நீ?"

என்ன ஆச்சரியம்! சோனுவால் அவளை உதறித் தள்ள முடிய வில்லை. மிருதுவான மனம்விசும் உடலுடனும், அழகிய முகத்துடனும் கண்களுடனும் கூடிய அமலா அவனே இறுகப் பிடித்துக்கொண் டிருந்தாள். இப்படிப்பட்ட ஒரு பெண் இப்படிப் பிடித்துக்கொண்டு விட்டால் அந்தப் பிடியிலிருந்து விலகிவர யாருக்குத் தோன்றும்? "வா எங்களோட, வந்து துர்க்கை பாரு! திரும்பி வரபோது மைதானத்திலே கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்திருக்கலாம். நிலா இருக் கும். அங்கே உனக்கு ஒரு விதப் பட்சி காண்பிக்கிறேன். வெள்ளை வெளேர்னு இருக்கும். எப்போப் பார்த்தாலும் பறந்துண்டு கூவிக் கிண்டு இருக்கும். நீ அதைப் பார்த்துட்டா அந்த இடத்தை விட்டு வரவே மாட்டே."

"ஆணு நீ என்னை". என்று ஏதோ சொல்ல ஆரம்பித்த சோனு, அமலாவின் முகத்தைப் பார்த்து அப்படியே மெளனமாகி விட்டான். அவளுடைய முகம் பரிதாபமாக இருந்தது. அதில் ஒரு மெளன வேண்டுகோள் இருந்தது. அந்த வேண்டுகோளை மீற முடியவில்லை அவனுல்.

பெரியப்பா திரும்பிப் பார்த்தார். சோனு அந்தப் பெண்களுடன் செல்வதைப் பார்த்துவிட்டு, படகுகளை எண்ணுவதை நிறுத்திவிட்டு அவனை நோக்கி நடந்தார்.

*உன்னுேட பெரியப்பாவையும் கூட்டிக்கலாம்" என்று அமலா சொன்னுள்.

"நீங்களும் வரீங்களா ?" என்று சோனு கேட்டான். பெரியப்பா பதில் எதுவும் சொல்லாமல் வண்டியில் தாவி ஏறிக். கொண்டார்.

"நீ என்கிட்டே உட்காரு" என்று கமலா சோனுவிடம் சொன்னுள். "அதெப்படி?" என்று அமலா ஆட்சேபித்தாள். "நான் பெரியப்பா கிட்டே உட்காருவேன்" என்றன் சோனு.

ஜசீம் குதிரைகளை வேகமாக ஒட்டிஞன். "ஜசீம் ! என்னையும்

4.38http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

பெரியப்பாவையும் உனக்கு அடையாளம் தெரியறதா?" என்று சோனு அவனைக் கேட்டான்.

"தெரியாமே என்ன! உங்க அம்மா செளக்கியமா இருக்காங்களா?" தன் அம்மா எப்படி இருக்கிறளென்று சோனுவுக்குத் தெரியாது. இங்கு வந்து சில நாட்களே ஆகியிருந்தாலும் அம்மாவைப் பார்த்து வெகுகாலமாகி விட்டதாகத் தோன்றியது அவனுக்கு, ஊர் திரும்பி யதும் தன் தாயைப் பார்க்க முடியாது என்று ஏனுே அவனுககு அடிக்கடி தோன்றியது. அவன் ஊர் போய்ச் சேர்ந்ததும் lUL — (55 ä துறையில் பெரியம்மாவை மட்டும் பார்ப்பான், வேறு யாரும் அங்கு இருக்கமாட்டார்கள்.

அமலாவுடன் நேர்ந்த அந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகே அவனுக்கு இப்படித் தோன்ற ஆரம்பித்தது. ஏன் என்று சொல்லத் தெரிய வில்லை அவனுக்கு. அவனுல் தன் தாய் செளக்கியமாக இருக்கிருள் என்று தைரியமாகச் சொல்ல முடியவில்லை. "நான் ஊருக்குப் போகிறேன்" என்று இரண்ட்ரிவது பெரியப்பாவிடம் சொல்லவும் தைரியமில்லை. அவனுடைய அண்ணுக்கள் அவனே மீண்டும் மீண் டும் எச்சரித்தார்கள், "இங்கே வந்ததும் ஊருக்குப் போறேன்னு சொல்லி அழக் கூடாது” என்று. ஈசமின் படகில் போய் உட்கார்ந்துவிடத் தோன்றியது சோனுவுக்கு. அதில் உட் கார்ந்து விட்டால் தன் ஊருக்கு அருகில் வந்துவிட்டாற் போன்ற உணர்வு ஏற்படும் அவனுக்கு.

சோனு பதில் சொல்லாமல் இருப்பதைக் கண்ட ஜசீம் சொன்னுன் "அம்மாவை நினைச்சுக்கிட்டு ஏங்குறீங்க நீங்க."

ஐசீம் சொன்னது உண்மைதான். தாயின் நினைவு அவன் மனத்தில் பாரமாக அழுத்தியது.

"மறுபடி உங்க ஊருக்கு வரப் போறேன். குளிர்காலம் ஆரம்பிச்ச தும் உங்க அம்மா கையாலே பிட்டும் பாயசமும் சாப்பிடனும்" என்ருன் ஜசீம்.

ஜசீம் சொல்வதைச் சோனு கவனிக்கவில்லை. அவன் குதிரை களப் பார்த்தவாறு உட்கார்ந்திருந்தான், இரண்டு குதிரைகளும் நல்ல வெள்ளை. கிளப் கிளப் என்று குளம்பொலி கேட்டது. வண்டியின் பின்னுல் ராஜா மாதிரி வேடமணிந்து கொண்டு ராம்சுந்தர் நின்றன். தலைக்கு மேல் பசுமையான மரங்கள் பறக்கும் பறவைகள், குதிரைகள். அவனை எங்கோ ஒரு தூர தேசத்துக்கு அழைத்துச் செல்வதாகத் தோன்றியது அவனுக்கு. அமலா தன்னைத் திருட்டுத்தனமாகப் பார்ப்பதைக் கவனித்தான். அவன் வெட்கமடைந்து, சென்ற இரவு நிகழ்ச்சியை நினைத்துச் சிரித்துவிட்டான்.

43)http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

"என்கிட்டே உட்கார்றியா?" என்று கேட்டு அமலாவும் சிரித்தாள். சோனு பெரியப்பாவின் முகத்தைப் பார்த்தான். அதில் அனுமதி யின் அறிகுறியைக் காணுேம். "வேண்டாம் !" என்ருன் அவன்.

"காளேக்குத் தசமி. அப்பா சாயங்காலம் புல்லாங்குழல் வாசிப்பார். நானும் நீயும் பால்கனியிலே உட் கார்ந்துகிண்டு கேட்போம்" என்று அமலா சொன்னுள்.

அவள் பேசுவதைக் கூடக் கவனிக்காமல் நிர்மலமான வானத்தைப் பார்த்துக்கொண் டிருந்தான் சோனு,

"அப்பா புல்லாங்குழல் வாசிப்பார். ரொம்பப் பேர் அதைக் கேட்க ஆத்தங்கரைக்கு வருவாங்க. பால்கனியிலே நீ, நான், கமலா மூணு பேருமா உட்கார்ந்துகிண்டு கேட்போம், வரியா?" என்று அமலா மறுபடி சொன்னுள்.

"அத்தை, பழைய வீடு எவ்வளவு தூரம்?" "அடே! சோனு உன்னை அத்தைன்னு சுடப்பிடருனே, அக்கா ?” அமலா முகத்தை உம்மென்று வைத்துக்கொண்டு, "ரொம்பத் தூரம்" என்று சுருக்கமாகப் பதில் சென்னுள்.

அமலாவின் கோபத்துக்குக் காரணததைச் சோணு புரிந்து கொண்டான். "பொழுது சாஞ்சதும் வரேன்!" என்றன் சோனு. "பொழுது சாஞ்சதும்னு ஏன் சொல்றே ? சாயங்காலம்னு சொல்லத் தெரியாது?" என்று கமலா சொன்னுள்.

"தெரியும்." "பின் ஏன் சொல்ல மாட்டேங்கறே?" *மறந்து போறது." "நீ எங்களோட கல்கத்தாவுக்கு வந்தால் எப்படிப் பேசுவே?" சோனு பதில் சொல்லவில்லை. *நீ இந்த மாதிரி பேசிணு எல்லாரும் உன்னைப் பட்டிக்காட்டான்னு சொல்லுவாங்க” என்ருள் கமலா.

கல்கத்தா என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் சோனுவுக்கு ஒரு ராஜாவின் ஊர் ஞாபகம் வந்தது. அங்கே எவ்வளவு பெரிய பெரிய வீடுகள், அரனமனே மாதிரி! வண்டிகள், குதிரைகள், கோட்டை, மியூசியம், ஹெஎரா பாலம்! நினைக்க நினைக்க அதுவே ஒரு சாம் ராஜ்யமாகத் தோன்றியது அவனுக்கு, “பிரிதிவிராஜ், ஜயச்சந்திரன் சம்யுக்தையின் சுயம்வரம்-இவையெல்லாம் நினைவுக்கு வந்தன. அவன் ஒரு பூங்காவில் தன் குதிரையுடன் ஒளிந்திருக்கிருன், ராஜகுமாரி சுயம்வரச் சபையின் வாயிலுக்கு வந்து அவனுடைய சிலைக்கு மாலே போட்டதும், அவன் அவளைத் தூக்கிக் குதிரையின் மேல் வைத்துக்கொண்டு வேகமாக ஓடி விடுவான் ஏனுே அவனுடைய மனக்கண்ணில் வெள்ளைக் குதிரை தோன்றியது. அதன்

440http://www.chief pdf, on Created by TIFF. To PDF trial version, to remove this mark, pleast. gintcr this si filw2rc.

மேல் உட்கார்ந்திருக்கிருன் சோனு, அவனுக்கு முன்னுல் அமலா அவன் அமலாவைக் கூட்டிக்கொண்டு ஆறு, வயல், காடுகளைக் கடந்து பெரியப்பாவின் நீலகண்ட பறவையைத் தேடிக்கொண்டு போவான்.

சோனு தன்னருகில் உட்கார்ந்திருந்த பெரியப்பாவைப் பார்த்தான். அமைதியாக மெளனமாக உட்கார்ந்திருந்தார் அவர்.

"அமலா, உனக்குக் குதிரைச் சவாரி பண்னத் தெரியுமோ?" என்று சோணு கேட்டான்.

"அடே! இப்ப நீ நன்னப் பேசறியே!" என்ருள் கமலா. "எங்க பெரியம்மா கல்கத்தாப் பேச்சுப் பேசுவாளே !" என்று சோனு சொன்னன்.

"அப்போ நீ ஏன் இன்வளவு நாள் அந்த மாதிரி பேசல்லே?" “எனக்கு வெட்கமாயிருக்கு." "அக்காவுக்குக் குதிரைச் சவாரி நன்னுத் தெரியும், தினம் காலம்பற அவ கிதிர்பூர் மைதானத்திலே குதிரைச் சவாரி பண்ணப் போவா" என்ருள் கமலா,

அவர்கள் வீடு விடாகப போய்த் துர்க்கையைப் பார்த்துவிட்டுப் பெரிய மைதானத்துக்குப் போய்ச் சேர்ந்தார்கள். எங்கும் நிலா. பக்கத்தில் ஆற்றுப் படுகை, எண்ணற்ற நாணற் பூக்கள். ஆற்று நீர் தெளிவில்லாமல் தெரிந்தது. அதில் வானத்து நட்சத்திரங்கள் பிரதிபலித்தன. குதிரைகள் வேகமாக ஓடின. அவற்றின் கழுத்து மணிகள் ஒலித்தன. நாப் அந்த ஒலிக்கேற்ப ஆடிக்கொண்டு ஓடிவந்தது. மூங்கில் காட்டிலிருந்து சில பறவைகள் பறந்து வந்தன. அவர்கள் வண்டியிலேயே உட்கார்ந்திருந்தார்கள். வெள்ளை நிறப் பட்சிகள் வெள்ளி நிலவில் பறந்து போய் மறைந்துவிட்டன. அவை கூவும் ஒலி பயத்தை உண்டாக்கியது. எண்ணற்ற பறவை கள் உலகமெங்கும் பறந்து போய் ஏதோ ஒரு சோகச் செய்தியைப் பரப்புவது போலத் தோன்றியது.

நதிப்படுகையில் ஒரு சுழற்காற்று பிறந்தது. எண்ணற்ற நாணற் பூக்கள் அதில் பறந்தன. பறவைகள் காட்டுக்குள் மறைந்து விட்டன. அவற்றின் ஒலியும் கேட்கவில்லை. நாணற்பூக்களின் மகரந்தம் அவர்கள்மேல் பணிபோல் உதிர்ந்தது.

"சோனு, கண்ணே மூடிக்கோ! நாணல் பூவோட மகரந்தம் பட்டால் கண் பொட்டையாயிடும்" என்ருள் கமலா,

எல்லாரும் கண்களை மூடிக் கொண்டார்கள். இந்த மகரந்த மழை நிற்கும் வரை அவர்கள் கண்களே மூடிக்கொண்டிருப்பார்கள். அமலா உத்தரவு கொடுத்தால்தான் வண்டி விட்டுப் பக்கம் திரும்பும், அமலா சோளுவுக்கு ஓர் அபூர்வக் காட்சியைக் காட்டு

441http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

வதற்காகக் கூட்டிக்கொண்டு வந்திருந்தாள். அவள் நிலா வெளிச் சத்தில் தன் கடிகாரத்தைப் பார்த்தாள். ஸ்டீமர் வரும் நேரமாகி விட்டது. ஸ்டிமர் வந்தால் அதன் விளக்குகளின் வெளிச்சம் ஆற்றங் கரையில், ஆற்றுப்படுகையில், பறவைகளின் மேல் வந்து விழும். அப்போது ஓர் அற்புதமான, மர்மம் நிறைந்த காட்சி தோன்றும். ஸ்டீமரின் பிரகாசமான வெளிச்சத்தில் பறவைகளின் நீலக்கண்களும் வெள்ளே இறக்கைகளும், மஞ்சள் நிறக் கால்களும், ஆழமான நீல நிற நீரில் எண்ணற்ற வெள்ளி மீன்கள் நீந்தித் திரிவது போன்ற தோற்றத்தை உண்டாக்கும், சுழலில் அகப்பட்டுக் கொண்டு சுற்றிவிட்டு மறையும் மீன்கள் சற்று நேரத்துக்குப் பிறகு மறுபடியும் தோன்றும். அந்தக் காட்சியைப் பார்க்கும்போது ஒரு போதை ஏற்படும். சினிமா பார்ப்பது போல் அந்தக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கத் தோன்றும். அதைக் காண்பிக்கத்தான் சோனுவை அழைத்து வந்திருந்தாள் அமலா, ஸ்டீமரின் வெளிச்சத் தைத் தூரத்தில் பார்த்ததுமே பறவைகள் உயரத்தில் வட்டமாகப் பறக்கத் தொடங்கின.

அமலா கண்களை மூடிக்கொண்டே, "சோணு, உன்னை நாங்க இன்னிக்கு எவ்வளவு தேடினுேம் ?" என்று கூறினுள்.

சோனு ஒன்றும் சொல்லவில்லை, அவன் கண்களைத் திறந்து பார்த்தபோது எல்லாருமே வெள்ளேயாகத் தெரிந்தார்கள். அவனுல் யாரையும் அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியவில்லை. கதைகளில் வரும் கற்பனை மனிதர்களாகத் தோன்றிஞர்கள் அவர்கள். அவன் ஆங்கிலத்தில் ஒரு பாடப் புத்தகம் பார்த்திருந்தான்,

அதில் ஒரு படம். வரிசை வரிசையாகப் பைன் மரங்கள், அவற்றின் மேல் பணி விழுந்துகொண் டிருக்கிறது : அவற்றுக்குக் கீழே ஒரு கிழவனின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு ஒரு பையன் நிற்கிருரன். அவர்களுடைய தலைமேல், உடைகள் மேல் பணி விழுந்து குவிந்துவிடுகிறது. அது மாதிரிதான் இவர்கள் எல்லாரும் இப்போது ஆகிவிட்டார்கள். கண்களை மூடிக்கொண்டிருந்த பெரியப்பா சோணு அழைத்ததன் பேரில் கண்களைத் திறந்தார். அவர் படத்தி லிருந்த கிழவனைப் போலக் காணப்பட்டார். முன்பு குதிரைகள் மட்டுமே வெள்ளையாக இருந்தன. இப்போதோ எல்லாருமே வெள்ளையாகிவிட்டார்கள், நாய் உட்பட.

அப்போதுதான் அந்த அற்புத வெளிச்சம் தோன்றி, வானம், ஆறு, ஆற்றுப் படுகை, நாணற்காடு, மரங்கள் எல்லாவற்றையும் ஒளிமயமாக்கியது. "ஸ்டீமர் வெளிச்சம் !" சோனு கூவினன்.

எல்லாரும் கண்களைத் திறந்து அந்த வெளிச்சத்தைப் பார்த்தார் கள். அந்த வெளிச்சம் அவர்களுடைய வண்டியின் மேல் வந்து

442http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

விழுந்தது. ஆயிரக்கணக்கான காஸ் விளக்குகளின் வெளிச்சம் போல் இருந்தது. அந்த வெளிச்சத்தில் காட்டிலிருந்து பறவைகள் பறந்து வந்தன. அவைகளும் வெள்ளையாகத் தெரிந்தன. வெள்ளைப் பறவைகளின் நீலக்கண்கள் - இவற்றை மெய்ம்மறந்து பார்த்தான் சோனு, பெரியப்பா தம்மையே பார்த்துக் கொள்கிருர். அவர் பாலினின் நாட்டுக்கு வந்து சேர்ந்துவிட்டாரா? பனி விழுவது போல் எங்கும் நாணற் பூக்கள் விழுந்தன. நீலக்கண் களைக் கொண்ட அந்தப் பறவைகளைப் பிடிப்பதற்காக வண்டியிலிருந்து குதிக்க முற்பட்டுவிட்டார் பெரியப்பா, அதைப் புரிந்துகொண்ட ஜசீம் அமலாவிடம் சொன்னுன். "இப்போ வண்டியைத் திருப்பனும் எஜமானியம்மா !"

"ஆமா" என்ருன் ராம்சுந்தர்.

ஆனல் அமலா ஒன்றும் பேசவில்லை. சுழற்காற்று இப்படி அவர்களை ஒரு கற்பனையுலக மனிதர்களாக மாற்றிவிடும் என்று அவளே எதிர்பார்க்கவில்லை.

"சோணு என்ன பார்க்கறே?" என்று அவள் சோனுவைக் கேட்டாள்.

*பறவைகளைப் பார்க்கறேன்."

"வெளிச்சத்தைப் பார்க்கல்லே?"

"அதையும் பார்க்கறேன்."

"இன்னும் வேறே என்ன பார்க்கறே ?"

"Εήμιο LDή.

ஆணுல் அமலா தன்னிடம் ஒன்றும் பேசவில்லை என்று மணிந்திர நாத்துக்குக் கோபம். அவர் பேச வாயெடுத்த அதே கனத்தில் ஒரு பெரிய பிராணி மணலில் நடந்து வருவதைக் கவனித்தார். முதலில் அவர்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ஒரு பெரிய பிராந்து" யானையளவு பெரியது-வெள்ளை நிறம்=மைதானத்தை நோக்கி வந்தது. எல்லாரும் திகைத்துப் போய் அதைப் பார்த்தார்கள்.

"இது என்ன, ஜசீம் ?" என்று கேட்டாள் அமலா. இதற்குள் வெளிச்சம் நகர்ந்துவிட்டது. எல்லாருக்கும் முன்னுல் விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்ட மணிந்திரநாத் வண்டியிலிருந்து குதித்தார். அது யானைதான்! ஆயிரக்கணக்கான நாணற்பூக்கள் அதன் மேல் விழுந்து அதை வெள்ளையாக்கிவிட்டன. யானை சங்கிலியை அறுத்துக் கொண்டு ஓடிவந்தது. ஜசீம் அதனிடம் வரவில்லை என்பதற்காக அவனைத் தேடிக்கொண்டு வந்தது போலும்.

சோனு அவசரமாக இறங்கிப் பெரியப்பாவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டான், அவன் இப்படிப் பிடித்துக்கொண்டால் அவர் எங்கும் போகமாட்டார். ஆனல் அவருடைய கண்களில் ஒரு மெளன

443http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

வேண்டுகோள். நீங்க என்னை விட்டுடுங்க! நான் யானை மேலே ஏறிக்கிண்டு எங்கேயாவது போறேன் மறுபடியும் !"

சோனு மணிந்திரநாத்தின் கையை விடவில்லை. ஜசீம் ராம்சுந்த ரிடம், "நம்ம யானை-லக்ஷமி-க்கு மறுபடி மதம் பிடிச்சுடுத்து. அதைப் போய்ப் பார்க்கறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு வண்டியி லிருந்து குதித்துக் கத்திக்கொண்டே யானையை நோக்கி ஓடினுன், ஐசீமின் குரலைக் கேட்டதும் யானை நின்றுவிட்டது. அசையாமல் நின்றுகொண்டு தும்பிக்கையை மட்டும் ஆட்டியது.

“பெரியப்பா, நான் பெரியவனுனப்பறம் உங்களைக் கல்கததா வுக்குக் கூட்டிக்கிண்டு போறேன். நீங்க இப்போ வண்டியிலே ஏறுங்க" என்ருரன் சோனு,

இதைக் கேட்டு அமைதியாகிவிட்டார் மணிந்திரநாத். எப்போதும் அவர் சிந்தனையில் நிறைந்திருந்த சித்திரம் யானையைப் பார்க்கப் பார்க்க அவர் கண்முன்னுல் தோன்றத் தொடங்கியது :

ஆற்றில் மயிற்படகு மிதக்கிறது . கோட்டைச் சுவர் மேல் பறவைகள் பறக்கின்றன. ஹால்க்ளியின் இருகரைகளிலும் சணல், தொழிற்சாலைகளின் சங்குகள் ஒலிக்கின்றன. ஈடான் பூங்காவில் நீலநிறப் பர்மியக் கோயில் தளத்தில் அவருடன் உட்கார்ந்திருக்கிருள் பாலின்.அவருடைய கையில் தன் கையை வைத்துக்கொண்டு சொல்கிருள் : "நீ ரொம்பப் பெரிய ஆளாயிடுவே, மணி! அப்பா வுக்கு உன்னுேட வேலைத் திறபைட்டியில் ரொம்பத் திருப்தி. நான் அவர்கிட்டே சொல்லி உன்ஃனச் சீமைக்கு அனுப்ப ஏற்பாடு பண்றேன். நீ அங்கே போயிட்டு வந்ததும் உனக்கு இன்னும் பெரிய வேலை கிடைக்கும். கார்டிஃப்பிலே எங்களுக்கு வீடு இருக்கும். கோட்டையை யொட்டி ஒரு சிறிய பாலம் : அதற்கப்புறம் ‘ராவுத் இஞ்சினிரிங் டாக்", தூரத்திலே ஒரு மலை, மலைமேலே ஃலட்ஹவுஸ். கோடைக் காலத்திலே, சாயங்கால வேளையிலே நீயும் நானும் அந்த லைட்ஹவுசுக்குக் கீழே உட்கார்ந்திருப்போம். சமுத்திரத்தைப் பார்ப்போம். நாம கப்பல்லே போயிட்டுக் கப்பல்லே திரும்பி வருவோம். நீ சம்மதிச்சா எல்லாம் நடந்துடும் 1.

இச்சமயத்தில் அமலா வந்து சோணுவுக்கருகில் உட்கார்ந்தாள். அவனுடைய உடலிலிருந்து நாணற்பூவின் மகரந்தத்தை எடுத்து எறி யும் சாக்கில் அவனைக் கட்டிப் பிடித்துக்கொண்டு அவனிடம் ஏதோ கிசுகிசுத்தாள், அவளைப் பார்த்தால் மணிந்திரநாத்துக்குப் பாலினின் நினைவு வந்துவிடுகிறது. அவள்தான் சிறுமி பாலின். அவருக்கு என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை.

ஓர் இரவில் பாவின் மிகுந்த உணர்ச்சியுடன் பியானுே வாசித்துக் கொண்டிருந்தாள். வெள்ளை நிறத்தில் பளபளக்கும் கவுன் அணிந்http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

திருந்தாள் அவள். சண்பகப்பூப் போன்ற மிருதுவான அவளுடைய விரல்கள் எவ்வளவு வேகமாகச் செயல்பட்டன! ஆசை அவளுக் குள்ளே கொந்தளித்து அவளைப் பைத்தியமாக்கியது. அன்றிரவு முழுவதும் அவளால் தூங்க முடியவில்லை. அன்றுதான் அவர் அவளிடம் சொல்லியிருந்தார் : "எனக்கு ஊர் திரும்ப வேண்டும், பாலின் ! அப்பாவிடமிருந்து தந்தி வந்திருக்கிறது. அவருக்கு உடல் நிலை மிகவும் மோசமாயிருக்கிறதாம். இந்தத் தடவை உன்னுடன் இங்கிலாந்து போக என்னுல் முடியாது போலிக்கிறது." அப்புறம், அப்புறம் என்ன? அப்புறம் என்ன நடந்ததென்று தெளிவாக நினைவுக்கு வரவில்லை. எல்லாம் ஒரே குழப்பம்.

அமலா இன்னும் நெருங்கிச் சோனுவின் காதுக்கருகே தன் வாயைக் கொனாடுபோய், "யாரிடமும் சொல்லவில்லையே ቌ ?” என்று கேட்டாள்.

சோனு அசடுபோல் பரக்கப் பரக்க விழித்தான். ஜசீம் யானையைக் கூட்டிக்கொண்டு திரும்பி வந்தான். ராம்சுந்தர் வீட்டை நோக்கிக் குதிரைகளைத திருப்பினுன். அவர்கள் யானை, குதிரை சகிதம் ராஜா ஊர்வலம் வருவது போல் திரும்பி வந்தார்கள்.

"உனக்கு ஒனணுமே தெரியல்லே, சோன!" அப்போது மணிந்திரநாத் ஒரு கவிதையைச் சொல்லிக்கொண் டிருந்தார்.

Still, Still to hear her tendet-taken breath, and to live everor else swoon to death Death, Death, Death

"டெத்", "டெத்" என்று திருப்பித் திருப பிச் சொன் ஞர் nணிந்திர நாத், அந்த ஒலிக்கேற்பக் குதிரைகளின் குளம்புகளும் ஒலித்தன, "கிளப்", "கிளப்" என்று. யானை எல்லாருக்கும் பின்னுல் வந்தது. நாய் எல்லாருக் கும் முனனுல் நடந்தது, நடுவில் இரணடு வெள்ளைக் குதிரைகள், கோசசு வனடி. ராஜா ஊர்வலமாக அரண்மனை க்குத திருமபி வந்து கொண்டிருந்தார். சோளுவுக்குத் தான் ஒரு கற்பனைக் கதையின் நாயகன் என்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.

கலேயிலிருந்தே * விசர்ஜனத்தைக் குறிக்க வாத்தியங்கள் ஒலித் தன. துர்க்கல் கயின் முகத்தில் சோகம். அவள் மறுபடி இமாலயத்

叠 விசர்ஜனம பூஜிக்கப்பட்ட தெய்வச் சி&லக&ள ஆற்றில் கொண் டுபோய்

போடுபட விழா .

445http://www.chiefdom LL LLLL LL LLL LLL LLL LLLL LLgLLLLS L L LLLLL L ttLTLL S aLLL a sL LL LLL LLLLGLS

துக்குத் திரும்பப் போகிருள் வரவேற்புக் கீதங்கள் பாடிய நாட்கள் கழிந்துவிட்டன. இனிப் பாட ஒன்றுமில்லை.

இன்று எல்லாப் பொருள்களிலுமே ஒரு வேதனையின் சாயல் படிந்திருந்தது. வெயில் ஜாஜ்வல்யமாகப் பிரகாசித்தது. நிர்மலமான வானம். அதில் கறையோ அழுக்கோ இல்லை என்றலும் எல்லாரும் எதையோ இழந்தது போல் உணர்ந்தார்கள். எல்லாரும் பூஜை மண்டபத்துக்கு முன்னுல் வந்து அசையாமல் நின்ருர்கள். பெரிய ஜமீன்தார் காலையிலிருந்தே மண்டபத்தில் ஒரு புலித்தோலின் மேல் உட்கார்ந்திருந்தார். சிவப்பு ஆடையும் நெற்றியில் சிவப்பு சந்தனத் திலகமும் அணிந்திருந்தார் அவர். "அம்மா, தாயே, புவனேஸ்வரி, புவனமோ கினி எங்களைக் கண் திறந்து பாரு!" என்று அவர் பிரார்த்தனை செய்தார்,

இரண்டாவது ஜமீந்தார் வழக்கம் போல் இந்தத் தடவையும் புல்லாங்குழல் இசைப்பார். தன்டோராப் போடும் நகேன் நேற்றே தெரிவிதததோடு, பக்கத்து ஊர்களிலும் தண்டோராப் போட்டு இந்தச் செய்தியைத தெரிவித்திருந்தான்.

கிராமங்களில இந்தச் செய்தி பரவியதும் குடியானப் பெண்களின் முகங்கள் மலர்ந்துவிட்டன. இன்று சீக்கிரம் சாபபாட்டை முடித்துக் கொள்ள வேண்டும், சீதலஷா ஆற்றின் கரையில் ஊர்.

ஜமீன்தாரின் மாளிகையும் கரையிலேயேதான். குடியானப் பெண் கள் முந்தானேயில் நாலணுக் காசை முடிந்துகொண்டு, வெற்றிலே போட்டு உதடுகளைச் சிவக்கச் செய்துகொண்டு, தலையில் முக்காடு அணிந்து தசரா பார்க்கப் போவார்கள், போகும் வழியில் ஆற்றங் கரையில் உட்கார்ந்து இரண்டாவது எஜமானனின் புல்லாங் குழலைக் கேட்பார்கள். சீக்கிரம் போகாவிட்டால் உட்கார இடம் கிடைக்காது.

ஆற்றங்கரையிலுள்ள மரங்களுக்கடியில் இரவு முதற்கொண்டே மக்கள் கூடத் தொடங்கிவிட்டனர். இசைக் கச்சேரிக்காகப் பெரிய பந்தல் போட்டிருக்கும். ஆனல் குடியான மக்கள் பந்தலில் உட்கார முடியாது. இரண்டாவது எஜமானன அருகில் சென்று பார்க்க ஆசைதான் குடியானப் பெண்களுக்கு. ஆணுல் அவர்கள் பந்தலுக் கருகில் சென்றல் சிப்பாய்கள் தடிகளை வைத்துக்கொண்டு அவர்களே விரட்டிவிடுவார்கள்.

திருட்டுத்தனமாக எப்படியாவது பந்தலில் போய் உட்கார்ந்து விடப் பெண்களுக்கு ஆசை. ஆணுல் அவர்களுடைய கணவன் மார்கள் பயங்கொள்ளிகள். மன விமார்களைப் பந்தலுக்குள் நுழைய விடமாட்டார்கள், சவுக்கு மரத்தடியில் உட்கார்ந்து கொண்டு அவர்கள் குழலிசையைக் கேட்பார்கள், எல்லாக் கிராமங்களின்

A46http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

பிரதிமைகளும் ஆற்றில் விசர்ஜனமாகும் வரை இசை தொடர்ந்து நடக்கும். எவ்வளவோ ராகங்கள் இசைக்கப்படும். ஒவ்வொன்றிலும் வேதனை நிறைந்திருக்கும். அவை கேட்பவர்களின் உள்ளங்களைத் தொட்டு அவர்களையும் சோகத்தில் ஆழ்த்தும்.

காஜலயிலிருந்தே பல கிராமங்களிலிருந்து மக்கள் வரத் தொடங் கினர். ஜமீள் உத்தியோகஸ்தர்களுக்கு நிறைய வேலை, இசைக் குழு உட்காருவதற்காக மேடை அமைக்கப்பட்டது. ஆற்றங்கரையிலும் ஒரு மேடை அமைக்கப்பட்டது. அங்கே கிளாரினெட் வாத்தியங்கள் இசைக்கப்படும். சீதலகஷாவின் மறுகரையில் தரியன் சாய்ந்ததுமே குழலிசை தொடங்கிவிடும். இரண்டாவது எ ஐமானனின் இரண்டு சீடர்கள் கல்கத்தாவிலிருந்து வந்திருந்தார்கள். அவர் களும் கூடவே இசைப்பார்கள்.

காலேக் எங்கே? அவனுக்கு உடல்நிலை சரியில்2ல. ஆபீஸ் கட்டிடத்தைத் தாண்டினுல் குதிரை லாயம். அதில் வெள்ளைநிறக் குதிரைகள் கறுப்புக் குதிரைகள். லாயத்தின ஓர் ஒரத்தில் காலேக்கின் சிறிய குடிசை, அங்கு வெளிச்சமே நுழையாது. காற்று வராது. காலேக்டமியானின் உடம்பு உலர்ந்து வற்றிக் கிடந்தது: d5 6.0 - மாதிரி கிடந்தான். இன்று துரியாஸ்தமன சமயத்தில் அவன் இறந்துவிடுவானென்று தோனறியது. அவனுக்குக் கண் தெரிய வில்லை மூச்சுவிடக் கஷ்டமாயிருந்தது கையும் காலும் கனததன. தசமியனறு அவனும் இரண்டாவது எஜமானனுடன் சேர்ந்து உட்கார்ந்துகொண்டு குழல் இசைப்பது வழக்கம். இன்று அவன் தன் விரல்களை அசைத்துப் பார்ததான். ஊஹ" ம், விரல்கள் அசைய மறுத்தன. கல்போல கனமாக விறைததிருந்தன அவை.

ஒரு தடவை இப்ராகீமும் இரண்டு தடவைகள் பூபேந்திரநாத்தும் வந்து அவனைப் பார்ததுவிட்டுப் போனுர்கள். அவன் மருந்தும் சாப்பிடவில்லை, உணவும் உட்கொள்ளவில்லை, து சியன் அஸத மிக்கும் சமயததில் புல்லாங்குழலிலிருந்து வரும் ஒலியலைகளுடன் கலந்து அவன் இந்த உலகத்திலிருந்து விடை பெறறுக்கொளளப் போகிருன் என்று அவனுக்குத் தெரியும். இந்தக் கஷ்டகாலததில், கஷ்டகாலம் ஏன், நல்ல காலந்தான் - அவன் தயாராகிக்கொண் டிருநதான், யாருடைய காலடியில் உட்கார்ந்து இனி எப்போதும் குழலிசைக்கப் போகிருனுே, அவரிடம் செல்ல,

இப்படி ஒரு மனிதன் மரண தது ககுத் தயாராகிக்கொண் டிருந்த போது வேறுெ ருவர் ஒரு பழைய கால ஓலைச் சுவடியை வைத்துக்கொண்டு சண்டி மகாதமியம் பாராயணம் செய்து கொண்டிருந்தார். "ஜயம் தேஹரீ யசோதா தேஹி "

இந்த மனிதர் மகாளய அமாவாசையன்று சண்டீ மகாத்மியம்

447http://www.chiepdf.com Cricated by TLFFTo PDF trial version, to remove Lluis mairik, flexist. Igister this suftware.

பாராயணம் செய்யாமல் விஜயதசமியன்று - விசர்ஜனத்தன்று செய்வார். அவர் புலித்தோலின் மேல் பத்மாசனம் போட்டுக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தார். அவருக்கு முன்னுல் துர்க்கையின் சிலை. விசர்ஜனத்தைக் கொண்டாட வாத்தியங்கள் ஒலித்தன. அவர் உரத்த குரலில் தேவியை இறைஞ்சிஞர்: "ஹே, ஜகதம்பா ! ஹே ஈஸ்வரி! என் பாவங்களை மன்னிச்சுடு, தாயே! நீ இன்னிக்குப் போயிடுவியே, அம்மா " என்று சொல்லிடக் கை கூப்பிக்கொண்டு சிறு குழந்தையைப் போல் அழுதார். அழுது கொண்டே சண்டி மகாத்மியத்தில் சும்ப நிசும்ப வதம் முதலிய வற்றைப் பாராயணம் செய்தார். தேவியின் சரீரத்திலிருந்து தேஜஸ் வெளிப்படுவது போல் உணர்ந்தார். அவரது உடல் சிலிர்த்தது. பாராயணம் செய்துகொண்டே அவர் தம்மையே கேட்டுக்கொண் டார், "என்னப்பா பயந்துட்டியா ?" என்று. அவர் தேவியை நோக்கிச் சொன்னுர்: "அம்மா, நீ இப்போ மது அருந்து சரி இப்போ உன் சரீரத்திலே சக்தி பிறந்துடுத்து, உன்னுேட மூச்சுக் காததுலே ஆயிரக் கணக்கான தேவர்கள் பிறக்கிருங்க! ஆனு மகிஷாசுரன் . ? அவங்களை யெல்லாம் ஒரு முகூர்த்தத்தில் அழிச்சுட்டியே! தாயே, உனக்கு இப்படியா கஷ்டம் வரணும்? நீ அவனை உன்னுேட மாயா பாசத்தாலே கட்டிவிடக் கூடாதா?”

இவ்வாறு உணர்ச்சியுடன் பேசிக்கொண்டே போனுர் அவர். பல பக்தர்கள் அவருக்கு முன் உட்கார்ந்து கேட்டுக்கொண் டிருந்தார் கள், மண்டபததின் ஒரு மூலையில் தூண் மறைவில் நின்றுகொண்டு ஒரு சிறு பையன் ஆர்வத்துடன் கதை கேட்பதைக் கவனித்தார் அவர்.

அவர் அமலா கமலாவின் தாத்தா, இந்தப் பெரிய குடும்பத்தின் தலைவர் அவர், யாரும் அவருடைய வார்த்தையை மீறமுடியாது. அப்படிப்பட்டவர் தேவியின் முன்னிலேயில் ஒரு சிறு குழந்தை யாக மாறிவிடுவார். சிறு குழந்தை போல அழுவார். தேவியின் அருளை வேணடி, மன்னிப்பை வேண்டிக் கெஞ்சுவார். சண்டீ மகாத்மியத்தைச் சொல்லி வரும்போது தேவி கர்ஜிப்பதுபோல் அவரும் கர்ஜிப்பார். அந்தக் கர்ஜனையைக் கேட்டுச் சிரிப்பு வந்து விட்டது சோனுவுக்கு. "யாரது ?" என்று கர்ஜித்தார் பெரியவர். சோனு ஓடிப் போய் விடலாமா என்று நினைத்தான். பெரியவருடைய சிவந்த க%ளகள், கழுகின் அலகு போல் கூர்மையான நாசி நெற்றியி லிருந்த சிவப்புச் சந்தனத் திலகம், காபாலிக*னப் போன்ற நடுங்க வைக்கும் முகம் - இவை அவனை ஸ்தம்பித்து நிற்கச் செய்து விட்டன. ஆனல், பெரியவரின் முகததில் கொஞ்சங் கொஞ்சமாக எப்படிப்பட்ட மாறுதல் தன் கடுமை மறைந்து அதில் பரிவு

448http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

தோன்றியது. "அடே நீயா 1 தேவி மகிமையைக் கேட்கப் பிடிக்கிறதா உனக்கு ?"

சோனு தலையை ஆட்டினன்.

"அப்படியானு இரு.”

சோணு நின்றுகொண்டே கதையைத் தொடர்ந்து கேட்டான்.

சற்று நேரத்துக்குப் பிறகு தன்னைக் கமலா பின்னுலிருந்து கூப்பிடுவது தெரிந்தது. "சோனு, நீ இங்கே என்ன செய்யறே?" என்று சேடடாள். '

தன் சண்டீ மாகாத்மியம் கேட்பதாக அவன் சொல்லவில்லை. அந்தக் காலத்து ரிஷிகள் தாங்கள் அறிந்த விஷயங்களையும் சொந்தக் கற்பனைகளேயும் ஓலைச சுவடிகளில் எழுதி வைத்துவிட்டுப் போய்

* விட்டார்கள். அவையெல்லாம் இப்போது தேவி மகிமையாகி

விட்டன. இதெல்லாம் அவனுக்கு ஈசம் சொல்லும் கதை போலத் தோன்றியது. "தண்ணிருக்குள்ளே ஒரு வெள்ளி மீன் இருக்கு அதோட வாய்க்குள்ளே சூரியன் இருப்பான். அந்த மீன்தான் ஜாலாலியோ? அந்த மீன் சூரியனை வாயிலே கவ்விக்கிண்டு ஏரியைத் தாண்டி, ஆத்தைத் தாண்டிச் சமுத்திரத்துக்குள்ளே முழு கிடும். காலம்பர அது துரியனைக் கிழக்குத திசையிலே தொங்க விட்டுட்டு மறுபடியும் தண்ணிக்குள்ளே முழுகிடும். சமுத்திரத்துக்குச் சமுத்திரம் திரியும அந்த மீன.

'ரிஷிகள் எழுத்யிருக்கிற கட்டுக் கதைகளைக் கேட்டுக்கிட்டிருக் கேன். எங்க ஈசம் இதை விட நலல நல்ல கதையெல்லாம் சொல்லு வானே !' என்று சொல்லத் தோனறியது அவனுக்கு. ஈசம் சொல்லும் கதைகளையெல்லாம் நோட்டில் எழுதி வைத்துக் கொள்ளலாமே என்று அவன் நினைத்தான். இப்போது தான் கேட்பது சண்டி மகாத் மியமா, பழைய காலத்துக் கட்டுக் கதையா என்று தெளிவாக்த் தெரியவில்லை அவனுக்கு. ஆகையால் அவன கமலாவுக்குப் பதில் சொலலவிet ఓు.

அவன் பதில் சொல்லாமலிருப்பதைப் பார்த்துவிட்டு, 'யான அஞ்சு மனேரிக்கு வரும். நாம அதில ஏறிக்கிண்டு தசரா பார்க்கப் போகலாம நீயும் எங்களோடே வரணும்" என்றுள் கமலா

சோளு அப்போது ஈசம் சொல்லிய கதைகளே நினைத்துக்கொண் டிருந்தான். ஜாலாலியின் உடல் ஏரியிலிருந்து எடுத்து வரப்பட்ட இரடி0வ அவன் மனக்கண் பார்த்துக்கொண் டிருந்தது. பெளர்ணமி இரவு குளிரில் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பாவின் முகம் வெளுத்துப் போயிருந்தது நிலாவைப் போலவே இருந்தது அதன் நிறமும். இவ்வித நினைவுகளில் ஆழ்ந்திருந்ததால் கமலா சொல்லியது எதுவும் அவன் காதில் விழவில்லை.

449 29http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

"என்ன, நான் சொல்றது காதிலே விழுந்ததா?" *என்ன சொன்னே ?" "யானே மேலே ஏறிக்கிண்டு தசரா பார்க்கப் போருேம், நீயும் எங்களோட வரியா?"

"வரேன்." "கொஞ்சம் முன்னுலேயே நீ எங்க ரூமுக்கு வந்துடு, உனக்குப் பவுடர் போட்டு அலங்காரம் பண்ணி விடருேம்."

சோனு பதில் பேசாமல் நடந்தான். “என்ன, மறக்கமாட்டியே?" அவன் மறக்கமாட்டேன் என்று சொல்வதற்கு அடையாளமாகத் தலையை அசைத்தான். "வேற யார் யாரு வரப்போருங்க?" என்று பிறகு கேட்டான்.

"நான். அக்கா, ஸோனு அக்கா, ரமா, பாச்சு." "வேறே ஒருத்தரும் வரல்லியா?" "வேறே யார் வராங்களோ, தெரியாது. நீ முன்னுலே வந்துடு பவுடர் போட்டுக்க."

சோனு இதுவரை முகத்துக்குப் பவுடர் போட்டுக் கொண்ட தில்லை. அவன் ஆண்பிள்ளை. ஆண் பிள்ளைகள் பவுடர் போட்டுக் கொள்ளும் வழக்கம் அந்த விட்டில் இல்லை. சோனுவின் அம்மா வும் பெரியம்மாவும் எப்போதாவது தான் முகத்தில் பவுடர் தடவிக் கொள்வார்கள். ஆகையால் பவுடர் தடவிக் கொள்வதை அவன் பார்தததேயில்லை என்று சொல்லலாம். துரததில் எங்காவது உறவினர் வீட்டுக்குப் போவதாயிருந்தால் குளிர்காலத்தில சோனு, வின் முகத்தில் ஸ்நோ தடவி விட்டிருக்கிருரள், அவனுடைய அம்மா. ஆணுல் இப்போது குளிர்காலம் வருவதற்கு முன்பே அவன் முகததில் பவுடர் தடவிக் கொள்ளப் போகிருன். அதனுல் அவன் முகம் இன்னும் அழகாக ஆகப்போகிறது - இதை நினைக்கும்போதே அவனுக்கு வெட்கம் வந்துவிட்டது.

“பெரியப்பா வரக் கூடாதா?" "ஊஹ Dம் '' "அவர் வரல்லேன்ன, நானும் வரல்லே!" "நீ என்ன இப்படி இருக்கே, சோனு? சின்னவங்கதான் யான மேலே போவாங்க, பெரியவங்க நடந்து போவாங்க. பாட்டி உன்னே எங்களோடே கூட்டிக்கிண்டு போகச் சொல்லியிருக்கா." இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அவள் வேகமாக மாடிப்படிகளில் ஏறிப் போய்விட்டாள். மேலே அமலா நின்றுகொண் டிருந்தாள். "சோனுவைப் பார்த்தியா?" என்று அவள் கமலாவைக் கேட்டாள்.

"Lihi."

450http:/Ανw willies plein LLL lllLLLLLLL LLLL L LLLLL LLLL tLgLLLLS LL LLL LLL LtttLTLLS aLLL aSsL LL LLL LLLLLLLLS

என்ன சொன்னுன்?" "வரேன்னு சொன்னுன்." "சிக்கிரமே வந்துடு, பவுடர் போட்டு விடருேம்னு சொன்னியா ?” "எல்லாம் சொல்லிட்டேன். இருந்தாலும் நீ ." என்று மேலும் ஏதோ சொல்ல வந்த கமலா தன் தந்தை அந்தப் பக்கம் வருவதைக் கண்டு அப்படியே பேச்சை நிறுத்திவிட்டாள்.

கிராமத்தில் தங்கியிருக்கும் இந்தச் சில நாட்களுக்கு உடையிலும் நடத்தையிலும் அவர் முழுக்க முழுக்க வங்காளியாகவே இருப்பார். கல்கத்தாவுக்குத் திரும்பிப் போகிற அன்று மறுபடியும் துறையாக மாறிவிடுவார். வங்காளியில் பேசக்கூட மாட்டார். அப்போதான் அவர் தங்களுக்கு மிகவும் நெருங்கியவராகக் குழந்தைகளுக்குத் தோன்றும். அவர்கள் அவருடன் தாராளமாகப் பேசிப் பழகு வார்கள்.

தந்தையைப் பார்த்ததும் அவர்கள் அங்கிருந்து ஓடிவிடப் பார்த் தார்கள். இந்த நேரத்தில் அவர்கள் பூஜை மண்டபத்துக்கு வந்தது சரியில்லை. அவர்களே ப் பார்த்தால் அப்பா அதட்டுவார். ஆகையால் அவர்கள் சோனுவைத் தேடிக்கொண்டு ஆபீஸ் கட்டிடத்துக்கு வரும்போதெல்லாம் திருட்டுத்தனமாக, ரகசியமாக வந்துவிட்டுப் போனுர்கள், அந்தப்புரத்தில் உள்ள வேலைக்காரி களுக்குக் கூடத் தெரியாமல். கண்ணுமூச்சி விளையாட்டுப் போலத் தான். சோனுவைக் காணுவிட்டால் ஏமாற்றத்துடன் திரும்பி வருவார் கள் அவர்கள்.

அவர்களுடைய தந்தை வராந்தாவைக் கடந்து போய்க்கொண் டிருந்தார். அவர் தம் அறைக்குப் போய்க் கதவைச் சாத்திக்கொண்டு விடுவார். அவர் அறையில் இல்லாத சமயங்களில் அது பூட்டி யிருக்கும். அதில் பெரிய பெரிய அலமாரிகள், கண்ணுடி ஜன்னல் கள், அறைக் கதவுகளில் பல விசித்திர வேலைப்பாடுகள், கருங்காலி மரத்தால் செய்த பழங்காலக் கட்டில். எவ்வளவோ காலமாகக் காலியாகக் கிடந்தது. அந்தக் கட்டில், அவர் ஊருக்கு வந்தால் கட்டிலில் படுத்துக்கொள்ளாமல் வேறெரு பலகையில் படுத்துக் கொள்வார். -

வலப்பக்கத்து அறையில் பில்லியார்டு மேஜை, ஓய்வு நேரத்தில் அவர் தாம் மட்டும் சிவப்பு, நீலப் பந்துகளை வைத்துக்கொண்டு அதில் விளையாடுவார். சுவரில் கோர்ட் உடையில் அவருடைய போட்டோ. அவர் கவர்னருடன் விருந்து சாப்பிடும் போட்டோ, அவர் லண்டனில் லிங்கன் ஹாலில் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது எடுத்த போட்டோ வெல்ஸைச் சேர்ந்த எதோ ஒரு கிராமத்தில் மனைவியுடன் எடுத்துக்கொண்ட போட்டோ,

45http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

அமலா கமலாவின் மாமா வீட்டுக்குப் போகும் வழியில் ஒரு கோட்டை இருக்கிறது. அந்தக் கோட்டையின் படமும் அந்த அறையில் இருந்தது. மாணவனுக இருந்தபோது எடுத்த போட்டோ வில் உள்ள அவருடைய களேயான முகத்தைப் பார்க்கப் பெண்கள் இருவரும் திருட்டுத்தனமாக அந்த அறைக்குள் நுழிை வார்கள். தந்தையைப் பார்த்துவிட்டால் ஓட்டம் பிடிப்பார்கள்.

சோணுவுக்கு அந்த அறையைக் காட்டுவதாகச் சொல்லியிருந்தாள் L06. ஆளுல் எப்படிக் காட்டுவது? சோளுவுக்குப் புத்தி கிடை. யாது ரகசியமாகக் கூட்டிக்கொனடு வந்து காட்டினுல் பேசாமல் பார்த்துவிட்டுப் போகமாட்டான். அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுச் சிரிப்பான். "இது என்ன, அது என்ன?" என்று கேட்டுத் தொன தொணப்பான். "இந்த நீல, சிவப்புப் பந்துகள் எதற்கு? எனக்கு ரெண்டு பந்து கொடு!" என்றெல்லாம் கேட்பான்.

இந்த மாதிரி பேசிக்கொண்டே தன்னை மறந்துவிடுவான். இப்படியிருந்தால் அகப்பட்டுக் கொள்வதைத் தவிர வேறு வழி யில்லை. சோனுவை வைத்துக்கொண்டு ஒரு காரியம் செய்ய முடி யாது. ஒடத் தெரியாது அவனுக்கு; வெகு சுலபமாக அகப்பட்டுக் கொண்டுவிடுவான்.

பூபேந்திரநாத்திடம், "நான் அமலா கமலாவோ டே யானை மேலே ஏறிக்கிண்டு தசரா பார்க்கப் போறேன்" என்று கூறினுன் சோனு,

தசமியன்று மாலை யான வரும். ஜசீம் ஜரிகை வைத்துத் தைத்த உடை அணிந்திருப்பான். தலையில் ஜரிகைத் தொப்பி. ஜமீந்தார் வீட்டுக் குழந்தைகள் எல்லாரும் தசரா பார்க்கப் போவார்கள். யானையின் தும்பிக் கையில் வெள்ளைச் சந்தனத்தால் பூக்கள் வரைந்திருக்கும். நெற்றியிலும் உடலிலும் வெற்றிலை, பலவிதக் கொடிகள், நெற்கதிர், லக்ஷ்மியின் காலடிச் சின்னம் இவை தீட்டப் பட்டிருக்கும். அதன் கழுத்தில் கடப்ப மலர் மாலை.

அமலா கமலாவின் அப்டா புல்லாங்குழல் இசைக்க ஆரம்பித்த தும் யானை லாயத்திலிருந்து புறப்படும். நேரே அந்தப்புரத்து வாயிலுக்கு வரும். அப்போது வீட்டுப் பெண்கள் துர்க்கையின் சிஜலயிடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள். தேவியின் காலடியில் சிந்தூரத் தைக் கொட்டிவிட்டுப் பிறகு அதை எடுத்துச் சிமிழ்களில் போட்டு வைத்துக்கொள்வார்கள். இந்தச் சிந்துாரத்தை வருஷம் முழுதும்

அமலா கமலாவின் அப்பாவுக்காக அவர்களுடைய தந்தை ஒரு தங்கச் சிமிழில் சிந்துாரம் எடுத்துக் கொண்டு போவார், கல்கத்தா வுக்கு அமலா கமலாவின் தாய் சிந்தூரம் அணிவதில்லை. அவள் கவுன் அணிந்துகொள்வாள். மாதாகோவிலுக்குப் போவாள்.

452http://www.l.ie/pdf, on LLLLLLlLLLLLLL LLL LLLL LL LLL LtLLL LLLLLLLLS aL LLLLLaL LLLL LtLLLTSLLtLa LLLLLL LL LLL LLLLLLLLS

இருந்தாலும் அவள் இந்தச் சிந்துாரத்தை இட்டுக்கொள்ள வேண்டு மென்று வீட்டுப் பெண்களுக்கு - முக்கியமாக அமலா கமலாவின் பாட்டிக்கு - ஆசை. பாட்டி தேவியின் காலடியிலிருந்து மற்ற எல்லா நாட்டுப் பெண்களுக்காகவும் சிந்துTரம் எடுத்து வைப்பது போல் தன் இரண்டாவது நாட்டுப் பெண்ணுக்காகவும் எடுத்து வைப்பாள். தன் பிள்ளையிடம் அதைக் கொடுக்கும்போது ஒரு தடவையாவது அவருடைய மனைவி அதை இட்டுக்கொள்ள வேண்டுமென்று வற்புறுத்துவாள். அவர் மெல்லச் சிரிப்பார். அப்புறம் இந்த யானைக் காகவும் சிந்துாரம் எடுத்து வைப்பார்கள். யானே இந்த வீட்டின் லகழ்மி, சின்ன எஜமானியமமாள், தசமியன்று தன்கையால் யானைக்குச் சிந்துரரம் இட்டுவிடுவாள். அதன் கழுததில் ஜரிகை மாலை போட்டுவிடுவாள். அபபுறம் வாத்தியங்கள இசைக்கத் தொடங்கும். மத்தள இசை, விசர்ஜனத்தைக் குறிக்கும் வாத்திய ஒலி. குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சிறுவர், சிறுமியர் யாவரும் தங்களே அலங்கரித்துக்கொண்டு யானையின் மேல் உட்காருவார்கள்.

நதிப் படுகைய பில் நாண ற்காட்டுக்குப் பின் பொழுது சாயும் ஆகாயத்தில் தசமி சந்திரன், மத்தளமும், மிருதங்கமும் ஒலிக்கும். நதியில் தேவியின் சிலைகளைத் தாங்கிய படகுகள் வரிசை வரிசையாகப் போகும், வாத்தியங்களின் ஒலியும் வெளிச்சமும் இருளும் கண்ணுமூச்சி விளையாட்டுமாக எங்கும் ஒரே கோலா கலம், ஆகாய வானங்கள் வெடிக்கும், பல நிற ஒளிகள் ஆகாயத் துக்குச் சாயம் தீட்டும். விட்டுவிட்டுக் கேட்கும் குழலிசை அதன் சோகத் தொனி உலகமெங்கும் ஆட்சி செலுத்தும், இரண்டாவது இந்த இசை மூலம் தன் மனைவியின் காதலுக்காகத் தாம் ஏங்கு வதைக் குறிப்பிடுகிறரோ ?

வழக்கம்போல் அன்றும் பூபேந்திரநாத் அதிகாலையிலேயே ஆற்றில் எமதானம் செய்துவிட்டு வந்தார், தினம்போல் மயில் கூண்டு, புலிக்கூண்டு, மான்கள் இருக்குமிடம் எல்லாவற்றையும் சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு வந்தார். இந்த இடங்களெல்லாம் சுத்தமாக இருக்கின்றனவா என்று பார்ப்பது அவருடைய வேலையல்ல. இருந்தாலும் இந்த மாளிகையில் வளர்க்கப்படும் எல்லாப் பிராணி களின் சுகதுககங்களையும் கவனித்து அவற்றுக்குத் தேவையானதைச் செய்வார் அவர்.

இன்று தேவி இமாலயத்துக்குத் திரும்பிச் செல்லப் போகிருள். ஒவ்வொரு தடவையும் ஏற்படுவது போல் இந்தத் தடவையும் காலமுதல் ஒரு வேதனை அவரை ஆட்கொண்டிருந்தது. அவர் வழக்கம் போல் மண்டபத்துக்குப் போய் மகாதேவனின் சிகல

453http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

மேலும் எருதின் சங்கிலியை இழுத்து இழுத்து நூறுதடவை மணியடித்தார்.

காலேக்குக்கு உடல் நிலை சரியில்லை. குலீன்பாடாவிலிருந்து டாக்டர் வந்து பார்த்துவிட்டுப் போனுர், பூஜையில் கலந்து கொண்ட புரோகிதர் முதலான பலர் அவரிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு போவதற்காக ஆபீஸ் கட்டிடத்தில் காத்துக்கொண் டிருந்தார்கள். முதல் நாள் மாலையில் வெட்டிய எருமையை எடுத்துச் சென்றவர்கள் இன்று புதுத் துணி வாங்கிக்கொள்வதற்காக வந்தார் கள். ஜமீந்தார் நிலத்தைக் குடியானவர்களிடையே வெள்ளாமைக் காகப் பிரித்துக் கொடுக்கும் சமயத்தில் சிலர் பூஜைக்கு ஆட்டுக் குட்டி, எருமை, பால், வாழை, தானியம் இவ்வாறு வெவ்வேறு பொருள்களைக் கொடுக்க வேண்டுமென்ற நிபந்தனை செய்யப் பட்டிருந்தது. சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அதன்படி சாமான்களைக் கொடுத்துவிட்டார்களா என்று பார்ப்பதும், கொடுக்காதவனைக் கூப்பிட்டு விசாரிப்பதும் பூபேந்திரநாத்தின் பொறுப்பு.

இந்த வேலைகளைக் கவனித்து முடிப்பதற்குள் நண்பகல் கழிந்து விட்டது. அவருக்கு இன்று ஒன்றும் பிடிக்கவில்லை. அவர் வருத்தத் துடன் வெகுநேரம் மெளனமாகத் தேவியின் சிலையருகே நின்றர். தேவியின் காலடியிலிருந்து அண்ணிக்காகவும் தன் மாமிக்காகவும் சிந்துாரம் எடுத்து வைத்துக்கொண்டார். மறுபடியும் இந்த வீடு வெறிச்சிட்டுப் போய்விடும். இந்தச் சில நாட்கள் எவ்வளவு கோலாகலமாக இருந்தது இந்த மாளிகை 1 இன்று யாருக்கும் அவசரம் இல்லை, மக்கள் ஏரிகரையில் திரண்டிருந்தார்கள்.

மாலையானதுமே ஜசீம் யானையின் முதுகிலேறி உட்கார்ந்து கொண்டான். அப்போது இரண்டாவது பாபு பட்டு வேஷ்டியும் பட்டுச் சட்டையும் அணிந்துகொண்டார். விரலில் வைர மோதிரம். கறுப்புநிறப் பூட்ஸ், அவர் தம் அறையிலிருந்து வெளியே வந்து மெதுவாக நடந்தார். அவருக்கு முன்னும் பின்னும் ஜமீன் உத்தியோ கஸ்தர்கள். எல்லாரிடமும் அத்தர் மணம் வீசியது. எல்லாருக்கும் மூன்ஞல் பூபேந்திரநாத், அவருக்குப் பிறகு ரஷித் பாபு. எல்லாருக்கும் கடைசியில் பாபுவின் சொந்த வேலையாள் ஹரிபத். அவர்கள் ஊர்வலம் போலத் தெற்கு வாயிலை நோக்கிப் போனர்கள். பூஜை மண்டபத்துக்கு வந்து சேர்ந்ததும் இரண்டாவது பாபு தேவிக்கு முன்னுல் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்கினர். பிறகு தேவியின் காலடியிலிருந்த வில்வத்தைக் கைநிறைய எடுத்துக்கொண்டார். பெரிய பெரிய தூண்களுக்குப் பின்னுல் அவர்களுடைய உருவங்கள் மறைந்துவிட்டன. இப்போது தேவி தன்னைப் பார்க்கவில்லை, அவர்களத்தான் பார்த்துக்கொண்டிருக்

454http://www.chiefdom LLLLLLlLLLLLL LL LLL LLLLL LLLL LELLLLLLLLSLLL LLLaLL LLL LtLLLLS aLLL aa LLLLLL LL LLL LLLLLLLLS

கிரள் என்று சோணுவுக்குத் தோன்றியது. தேவியின் முகத்தில் என்ன நடுக்கம்? முகத்தில் பளபளப்பது வேர்வைத் துளிகளா? அவன் தேவிக்கு அருகில் போனுன், தேவி நிஜமாகவே அழுகிருளா என்று

பார்க்க.

அவன் முதலில் தேவியின் சிம்ம வாகனத்தைத் தொட்டுப் பார்த் தான். எல்லாரும் அப்போது ஏரிகரையில் தங்களுக்கு இடம் பிடித்துக்கொண் டிருந்ததால் பூஜைமண்டபத்தில் யாரும் இல்லை. இந்தச் சமயத்தில் - நல்ல வேளையில் - தேவியையும், அசுரனையும், கணேசரின் காலடியில் ஒரு செடியின் மேல் உட்கார்ந்திருக்கும் சின்னப் பெருச்சாளியையும் தொட்டுப் பார்க்கலாம். அவன் சிங்கத்தின் வாய்க்குள் கையை விட்டான். அசுரனின் நெஞ்சி விருந்து இவ்வளவு நாட்களாக வழிந்துகொண்டிருந்த ரத்தத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தான். அது காய்ந்துபோயிருந்தது. சிங்கம் அசுரனுடைய உடலிலிருந்து தசையைக் குதறியெடுத்திருந்தது. ஏனுே அவனுக்கு அசுரனிடம் பரிவு ஏற்பட்டது. அவன் அசுரனின் சுருட்டை மயிரை ஆதரவுடன் கையால் தடவிக் கொடுத்தான். "இதோ பார் வேடிக்கையை " என்று சொல்லிக்கொண்டே அவன் சிங்கத்தின் கண்ணைக் கிள்ளிவிட்டான். சிங்கத்தின் கண்ணில் பூசியிருந்த வர்ணம் நகத்தில் வந்துவிட்டது. தேவியின் மகிமை காரணமாகச் சிங்கத்துக்குச் சோனுவிடம் பயம் ஏற்படவில்லை. அவன் ஒரக்கண்ணுல் தேவியைப் பார்த்தான். தேவியின் கண்களி லிருந்து நீர் சொட்டியது.

"உளக்கு இங்கேயிருந்து போக அவ்வளவு வருத்தமாயிருந்தால் ஏன் போகனும்? இங்கேயே இருந்துடலாமே!" என்று தேவியிடம் கூற விரும்பினுன். ஆனல் கூடவே ஒரு பயம், அருகில் போனுல் தேவிக்குக் கோபம் வந்துவிடுமோ என்று. ஆணுல் தேவியின் கண் களில் பரிவு தெரிந்தது.

"உனக்கு ஏன் இந்த வாகனம் ? நான் இதோட மூக்கிலே குச்சியை நுழைச்சுக் குறுகுறுப்பு உண்டாக்கறேன். பாரு அவன் ஒரு குச்சியை எடுத்துச் சிங்கத்தின் மூக்குக்கருகில் கொண்டு போனதும், ஒரு தும்மல் பக்கத்தில் யாரும் இல்லை. தும்மியது யார்? நிஜமாகவே சிங்கந்தான் தும்மியதா? அவன் பயந்துபோய் அங்கிருந்து ஓட முயன்றபோது வாயிற்படியில் பைத்தியக்காரப் பெரியப்பா நிற் பதைப் பார்ததான். அவர்தான் தும்மியிருப்பார் . பைத்தியக்காரர் களுக்கு ஜலதோஷம் ஏற்டாடுவதில்லை. இப்போது பெரியப்பா தும்மியதைப் பார்த்து அவர் குணமாகிக்கொண்டு வருகிருரென்று நினைத்தான் சோனு, அவன் அவருடைய கையைப் பிடித்துக்

455http://www.l.ie/pdf. In L L CLlLLLLLLL LL LLL LLLL LL LLLLLLLLS LL LLLCLaaL LLLLL LlLLLS aLLLLLLLaaS CL MLLLLLL LLL LLLLLLaS

கொண்டு. "நான் யானை மேலே ஏறி ஆத்தங்கரைக்குப் போகப் போறேன்" என்ரன்,

ஏரிகரையில் அபபோது குழல் இசைத்துக் கொண்டிருந்தார், இரண்டாவது பாபு, நேரமாகிவிட்டது என்று சோளுவுக்குத் தோன்றவே அவன் பெரியப்பாவை விட்டுவிட்டு ஆபீஸ் கட்டிடத் துக்கு வேகமாக ஒடிஞன். சீக்கிரம் உடை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்!

జీడి ఆడిr விசர்ஜனத்துக்காகத் தூக்கிக்கொன டு போக வந்தவர் கள் பூஜை மண்டபத்தில் துண்டுகளை இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டார் கள். பிறகு சிலைகளைத் தோளில் வைத்துத தூக்கிக்கொண்டு வெளியே வந்தார்கள். ராம்சுந்தர் குடததைத் தலைக்குமேல் வைத்துக் கொண்டு சென்ருன், சிலைகளை ஆற்றுப்படுகையில் இறக்கித தூப தீபாராதனைகள் செய்வார்கள். சோனுவின் அண்ணுக்கள் அந்த உர்வலத்தில் நடனமாடிககொண்டே செல் வார்கள், அவனுல் அவர்களோடு போக முடியாது. அவன் யாஃ5) மேல் போகப போகிறன், அமலா கமலா அவனுக்காகக் காத்திருப்பார்கள.

பூபேந்திரநாத சோணுவுக்கு உடைகளை மாற்றிவிட்டார் ; #్కడి யையும் வாரிவிட்டார். அவனுக்கு ஒரே அவசரம். எல்லோரும் போய்க்கொண் டிருந்தார்கள். அவனுக்கு நேரமாகிவிடடது.

இப்போது வெயில் போய்விட்டது. ஆயிரக கணக்கான மக்கள் சவுக்கு மரங்களுக்கடியில் உட்கார்ந்துகொனடு ஆர்வத்துடன் குழலிசையை அநுபவித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். எவ்வளவு பேர் அங்கே கூடியிருக்கிருரர்கள் என்று எண்ணித தொலையாது.

குதிரை லாயத்துக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் மனிதனின் அந்தியக் காலம் நெருங்கிவிட்டது. அவன் தன்னிரு கைகளையும் ஒன்று சேர்த்துத் தன நெஞ்சின்மேல் வைத்துக்கொண்டு மெய்ம்மறந்து குழலிசையில் லயித்திருந்தான். மல்லாந்து படுத்திருந்தான் அவன். முன்பு தெருக்களிலும் சந்தைகளிலும் குழல் வாசித்தபோது ஆடுவதுபோல் இப்போதும் உடம்பை அசைத்தான் கடைசித் தடவையாக, மானசீகமாக இரணடாவது பாபுவுடன் குழல் இசைத்தான் அவன்.

ஆஸ்வின் மாதத்தின் இந்த மாலே நேரத்தில் அவன் குழலிசைக்கா விட்டால் வேறு யார் இசைப்பார்கள்? அவன் உண்மையிலேயே குழலிசைக்கும் நினேவில் ఐనా 55డిగా உயர்த்தினுன் . அதன் பின் அந்தக் கைகள் வலுவிழந்து அவனது நெஞ்சின் மேல் விழுந்தன. அவனது கண்கள் மூடியிருந்தன. அவனுக்கு உலகத்தில் சொந்தமானது எதுவும் இல்லை-இரண்டு குதிரைகள், ஒரு கோச்சு வண்டி, ஒரு புல்லாங்குழல். இவற்றைத் தவிர, இரண்டாவது பாபு இல்லாத

456http://www.chief pdf-oln - LLL llllLLLLL LL LLLLL LL LLL LLL LLgLLLLS 0 LGLLmLaL LLLL LtLTLS aL aSsLLLLLLL LLLL LLLLGLS

சமயங்களில் அவன் நள்ளிரவில் யாருமறியாமல் ஆற்றுப்படுகை யில் தன்னந்தனியாக உட் கார்ந்துகொண்டு குழல் இசைப்பதுண்டு. அப்போது வெவ்வேறு ராகங்கள் இசைப்பான். அந்தக் கானத்தில் தன்னை மறந்துவிடுவான் அவன். அவ்வாறே இனறும் அவன் குழலிசையில் லயித்துப் போய் விட்டான். ஏரிகரை, சீதலசுஷாவின் படுகை, மைதானம் எல்லாமே அந்த இசையொலி யில் கதறின. அவன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு, இரண்டாவது பாபுவின் குழலிசையைக் கேட்டவாறே, அல்லா ஒருவரே ! அவருக்கு ஈடு இனை கிடையாது, இன கிடையாது, கிடையாது!’ என்று முனகினுன். அவனுல் மூச்சுவிட முடியவில்லை. பொறுக்கவியலாத ஒரு வேதனை அவனை உள்ளுற வாட்டியது. அவனுடைய கைகள் தொய்ந்து போய்க் கீழே விழுந்தன.

ஆஸ்வின் மாதத்தின் ஒரு மாலை நேரம் இவ்விதம் கழிந்து கொண்டிருந்தது, யாரும் கவனியாமலே,

சோணு வேகமாக ஓடினுன் யானே அந்தப்புர வாசலுக்கு வந்தி ருக்கும். ஜசீம் பானேயின் மேல் உட்கார்ந்துகொண்டு அவனுக்காகக் காத்திருப்பான், எல்லாரும் காத்திருப்பார்கள். யானே அவனைக் கூப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும். குழலிசை கேட்டது. ஏரிகரையில் ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்கள். பலவகை வண்ணங்கள் நிறைந்த திருவிழா, இப்ராகிம் யந்திர அறையில் உட்கார்ந்திருந்தான்; சரியான நேரத்தில் விளக்குகளை ஏற்றிவிட்டான்.

பைததியக்காரப் பெரியப்பாவைத் தேடப் போனதில் சோணு புெக்கு நேரமாகிவிட்டது. பெரியப்பா தனியாக வேடிக்கை பார்க்கப் போகவேண்டாம், தானும் அவருடன் போகலாம் என்று நினைத்திருந்தான் அவன். அவன் யானை மேல் சவாரி செய்யப் போவதில்லை. அவர்கள் இருவரும் தசரா வேடிக்கை பார்த்துவிட்டு லட்டு வாங்கித் தின்றுகொண்டே திரும்பலாம். ஆணுல் பெரியப்பாவை அந்தக் கூட்டத்தில் கனடுபிடிக்க முடியவில்லை. ஆகவேதான் அவன் திரும்பிவிட்டான். சூரியன் மறைந்துகொண் டிருந்தான். யானை அந்தப்புர வாயிலில் நின்று தும்பிக்கையையும் காதுகளையும் ஆட்டியது.

அமலாவுக்கும் கமலாவுக்கும் எரிச்சலாக இருந்தது. அவர்கள் ஜசீமைப் புறப்படாமல் நிற்க வைத்திருந்தார்கள். சோனு வேக மாக ஓடி ஆபீஸ் கட்டிடத்தைக் கடந்து, தர்வான்களின் இருப் பிடத்தைத் தாண்டி, பூஜை மண்டபத்தை அடைந்ததும் சற்று நின்று பெருமூச்சு விட்டான். பையிலிருந்த நாணயங்கள் பத்திர மாக இருக்கின்றனவா என்று பார்த்துக்கொண்டான். அவனிடம் பதினுன்கு புத்தம் புதிய காலணுக் காசுகள் இருந்தன. அந்த

457http://www.l.ie/pdf, on LLLLLLlLLLLLLL LL LLL LLL LLL LLL LLLLLLLLS LaL LLLLLaL LLLL LlLSLLLLaaSLLLL LLL LLL LLLLGLLS

வீட்டு நாட்டுப் பெண்கள் ஒவ்வொருவரும் குழந்தைகளுக்கு ஒவ்வொரு காலணு கொடுத்தார்கள். சோனு தன் பங்கோடு பெரியப்பாவின் பங்கையும் கேட்டு வாங்கிக்கொண்டு அவரு டைய பங்கை ஒரு பையில் தனியாகப் போட்டு வைத்திருந்தான். திருவிழாப் பார்த்த பிறகு அவன் பெரியப்பாவின் பங்கை அவருடைய பையில் போட்டுவிடுவான். ஆஞல் அவனுல் பெரியப்பாவைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அவரைத தேடப் போய்த்தான் அவனுக்கு நேரமாகிவிட்டது. அவன் வராந்தா வழியாகச் சமையலறையைக் கடந்து போனுன், இந்த வழியில் போனுல் அவன் சீக்கிரம் வடக்கு வாசலுக்குப் போய்ச் சேர்ந்து விடலாம்.

அமலாவும் கமலாவும் அவனுக்குப் பவுடர் பூசிவிடுவதாகச் சொல்லியிருந்தார்கள். இந்தப் பெரியப்பா ரொம்ப மோசம் அவரால்தான் அவனுக்குப் பவுடர் பூசிக்கொள்ள முடியாமல் போய் விட்டது !

அழுகை அழுகையாக வந்தது அவனுக்கு. அவர்கள் எல்லாரும் இப்போது வடக்கு வாசலில் இருப்பார்கள். அமலாவும் கமலாவும் அவர்களுடைய அறையில் இருக்கமாட்டார்கள். அவன் வேகமாக ஒடிஞன். வடக்கு வாயிலே அவன் அடைந்தபோது அங்கு ஒரு வரையும் காளுேம். யானையும் இல்லை, ஜசீமும் இல்லை, அமலா - கமலாவும் இல்லை. வீட்டில் எல்லா விளக்குகளும் எரிந்துகொண் டிருந்தன. எல்லாரும் அவனே விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டார்கள். தன்னந்தனியாக இப்போது அவன் என்ன செய்வது?

இருந்தாலும் ஒரு தடவை அமலா கமலாவின் அறைக்குப் போய்ப் பார்க்க வேண்டும். வீட்டு வேலைக்காரிகளைக் கூடக் காணுேமே ! அவர்கள் எங்கே போய்விட்டார்கள்? அவன் படிகளில் வேகமாக ஏறி மாடிக்குப் போனுன். ஓரிரண்டு அந்நிய முகங்களைத் தவிர வேறு யாரும் அங்கு இல்லை. யாரும் அவனுடன் பேசவில்லை. அவனுக்குப் பயமாக இருந்தது. எப்படியாவது அமலா கமலாவின் அறைக்குப் போய்விடவேண்டும். அவர்கள் அவனை விட்டுவிட்டுத் திருவிழாப் பார்க்க போயிருக்க மாட்டார்கள். இந்தச் சமயத்தில் திடீரென்று அந்த மாளிகையின் விளக்குகள் எல்லாம் அணைந்து விட்டன. இவ்வளவு லஸ்தர் விளக்குகளும் அலங்காரங்களும் இருட்டில் மறைந்துவிட்டன. ஏரிகரையில் குழலிசை ஒலிக்கவில்லை. கூண்டிலிருந்த மைனு மட்டும் இருட்டில் கூவியது: "சோனு, நீ எங்கே போறே?. இருட்டு, ஒரே இருட்டு.”

இப்படிப்பட்ட கும்மிருட்டை இதுவரை பார்த்ததே இல்லை அவன். ஒரு முழத் தூரத்திலுள்ள ஆளேக்கூடப் பார்க்க முடியாதபடி அவ்

458ه