ulysses%20russian%20version/content1.html

 

ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ்

உலிஸஸ்

மொழிபெயர்ப்பாளரின் முன்னுரை

100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு (அவ்வளவு தூரத்தில் நீங்கள் அற்பமாக இருக்க முடியாது: ஒரு வருடம் அல்லது இரண்டு ஆண்டுகள் இங்கே அல்லது அங்கே ஒரு வித்தியாசத்தையும் ஏற்படுத்தாது) ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸின் நாவலான யுலிஸஸ் வெளியிடப்பட்டது.

பிரிட்டிஷ் தபால் சேவையால் உரையின் ஒரு பகுதி கைப்பற்றப்பட்டதிலிருந்து (முதல் உலகப் போர் காரணமாக, இராணுவ தணிக்கையாளர்களால் அஞ்சல் திறக்கப்பட்டது, அவர்கள் ஒரு கனமான உறையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதை (இது நாவலின் 11 வது அத்தியாயம்) எதிரி உளவுத்துறை நிறுவனத்திற்கு ஒரு உளவாளி அனுப்பிய குறியிடப்பட்ட செய்தி என்று நம்பினர்) தொடங்கி, இந்தப் படைப்பு கடினமான விதியைக் கொண்டிருந்தது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, "யுலிஸஸ்" ஐ மாதாந்திர தவணைகளில் வெளியிட முயற்சித்த பத்திரிகையின் ஆசிரியர்கள் அமெரிக்காவில் விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர். வெளியீட்டாளர்கள் சிறைவாசத்தைத் தவிர்த்தனர், ஆனால் முயற்சி கைவிடப்பட்டது.

இருப்பினும், 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அப்போது உலகின் தலைநகரான பாரிஸில், இந்த நாவல் இறுதியாக முழுமையாக வெளியிடப்பட்டது (நான் அந்த நகரத்தை வணங்குகிறேன்; அங்கே பணத்தால் எதையும் செய்ய முடியும்). நிச்சயமாக, ஜேம்ஸிடம் (அக்கா ஜிம்) ஒரு அச்சு இயந்திரத்திற்கு பணம் இல்லை, ஆனால் ஒரு பணக்கார அமெரிக்கப் பெண் மீட்புக்கு வந்தார். "ஜிம், நான் உன்னை வெளியிடுவேன்" என்று அவள் சொன்னாள், அதன் மூலம் அத்தகைய விவரங்களை அறியத் தகுதியானவர்கள் மத்தியில் தனது பெயரை அழியாததாக ஆக்கினாள்.

இதன் விளைவாக, "யுலிஸஸ்" உலக இலக்கியத்தை எதிர்கொண்டது, அது இப்போது இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது, அதில் உள்ள அனைத்தும்:

1) முன்பு; மற்றும்

2) பிறகு

இந்த நாவலின் தோற்றம். (இந்த உண்மையை அறியாமை, இலக்கிய விதிகளின் அனைத்து கண்டிப்புடன் இந்த இருவேறுபாட்டைப் பயன்படுத்துவதில் இருந்து எழுத்து சகோதரத்துவத்தை விலக்கு அளிக்காது).

வெளியிடப்பட்டவுடன், யுலிஸஸ் ஜப்பானிய மொழியில் தொடங்கி (தலைகீழ் அகர வரிசைப்படி) உலகின் அனைத்து முன்னணி மொழிகளிலும் கடுமையான மொழிபெயர்ப்புகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டது.

ரஷ்யாவில், கூட்டு மொழிபெயர்ப்புக்கான முதல் முயற்சி ஸ்டாலினின் அடக்குமுறைகளால் முறியடிக்கப்பட்டது, மேலும் சோவியத் ஒன்றிய குடிமக்களின் படிக்கும் அறியாமையை ஆக்கிரமித்த நிறுவனம் கலைக்கப்பட்டது. அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, இரண்டு மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் குழு இந்தப் படைப்பைப் பற்றிய தங்கள் பார்வையை ரஷ்ய மொழி பேசும் வாசகர்களிடம் கொண்டு வந்தது.

உண்மையைச் சொல்வதானால், அவர்களின் மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து சில பகுதிகளை மட்டுமே நான் படித்தேன், இது எனது சொந்த தனிப்பட்ட பதிப்பை உருவாக்க வேண்டியதன் அவசியம் குறித்த எனது கருத்தை வலுப்படுத்தியது, அசல் பதிப்பிற்கு நெருக்கமாக இருந்தது, மேலும் இந்த முயற்சி எனது வாழ்க்கையின் 30 வருடங்கள் தொலைவில் இருந்தபோது எனக்கு வெற்றிகரமாக உதவியது.

ஜப்பானிய, எஸ்டோனியன், பிரெஞ்சு மற்றும் (தலைகீழ் அகர வரிசைப்படி) ஜார்ஜியன், ஹங்கேரிய, பெலாரஷ்யன் மற்றும் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் வேதனைகளை நான் மதிப்பிட மாட்டேன்.

இல்லை, இதில் எந்தத் தவறும் இல்லை, ஐரிஷ் நாட்டைச் சேர்ந்த ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ் தனது நாவலை ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருந்தாலும், சாதாரண ஆங்கில வாசகருக்கு "யுலிஸஸ்" இன்னும் ஏழு முத்திரைகளால் மூடப்பட்ட ஒரு சுருளாகவே உள்ளது.

ஆம், வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் இந்தப் புத்தகத்தை "புத்துணர்ச்சியூட்டும் வாசிப்பு" என்று அழைத்தார், மேலும் படுக்கைக்குச் செல்வதற்கு முன் தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள அதை தனது படுக்கை மேசையில் வைத்திருந்தார், ஆனால் ஒரு பிரதமரிடமிருந்து நீங்கள் என்ன எதிர்பார்க்கலாம்? இது சாதாரண குடிமக்களைத் தொடர்ந்து குழப்பத்தில் ஆழ்த்துகிறது, மேலும் இது வெளியிடப்பட்ட 100 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், ஆங்கில மொழி குழுக்கள் இந்த முக்கியமான தருணத்தில் ஒருவருக்கொருவர் உதவ ஆன்லைனில் உருவாகின்றன.

அப்போ என்ன... (ம்!)... இது என்ன அபத்தமா?!

இது மாகாண டப்ளின் வாழ்க்கையில் ஒரு நாள் (ஜூன் 16, 1904) பற்றிய கதை. உலக வரலாற்றில் இந்த நாள் எந்த சிறப்பு முக்கியத்துவத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை, இருப்பினும் இது டஜன் கணக்கான மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான முனைவர் பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகளுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது, ஜாய்ஸின் "யுலிஸஸ்" மனித ஆன்மாவின் உடற்கூறியல் குறுக்குவெட்டு, பாலியல் காதல், தேவாலயத்தின் வரலாறு, மனித சமூகத்தின் திரட்டப்பட்ட அறிவின் கலைக்களஞ்சிய பட்டியல் என்பதை மறுக்கமுடியாமல் நிரூபிக்கிறது... (விரும்புபவர்கள் பட்டியலைத் தொடரலாம் - முடிவே இல்லை).

அந்த நாளில் ஜிம் நோரா என்ற பெண்ணுடன் டேட்டிங் செய்ததையும் விடாமுயற்சியுள்ள ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டுபிடித்தனர், அந்த சந்திப்பின் போது அவள் தனது கையை தனது பேண்ட்டிற்கு கீழே வைத்து அவரை உச்சக்கட்டத்திற்கு கொண்டு வந்தாள் (நிச்சயமாக, எதிர்கால எழுத்தாளர், நிச்சயமாக, ஆடை அல்ல). இதன் விளைவாக 700 பக்கங்கள் அடர்த்தியான உரை கிடைத்தது, இது தற்செயலாக, இந்த நிகழ்வைக் குறிப்பிடவில்லை. இருப்பினும், இது புரிந்துகொள்ளத்தக்கது: குறியீட்டுவாதம் என்பது குறியீட்டுவாதம்...

சுருக்கமாகச் சொன்னால், ஒரு வாக்கியத்தை முன்னும் பின்னுமாக விளக்கக்கூடிய (கணினி நிரல்கள் தொடர்ந்து புதிய மறைக்கப்பட்ட அர்த்தங்களைக் கண்டுபிடிக்கின்றன) ஒரு படைப்பைப் புரிந்துகொண்டு கற்பனை செய்ய மற்றொரு (ஆனால் கடைசி அல்ல) முயற்சியை வாசகருக்கு வழங்குகிறேன், அதைப் பற்றி எதுவும் செய்ய முடியாது, ஏனென்றால் குறியீட்டியல் துருப்பிடிக்காது, மொழிபெயர்ப்புக்கான புதிய முயற்சிகளுக்கு இடமளிக்கிறது, அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கு சவால் விடுகிறது.

"யுலிஸஸ்" ரஷ்ய மொழி பேசும் வாசகர்களை எப்படி நடத்தும் என்பதை கற்பனை செய்வது கடினம்: அது அவர்களை பைத்தியமாக்கத் தொடங்குமா, அல்லது அவர்களைப் புத்துணர்ச்சியடையச் செய்து பிரதம மந்திரிகளாக்குமா? மேலும் தங்கள் முனைவர் பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகளைப் பாதுகாக்க விரும்புவோருக்கு, ஒரு வலைத்தளம் (http://sumizdut.narod.ru/volume-2/joyce/index.html) உள்ளது, அங்கு பல தெளிவற்ற பகுதிகள் குறிப்புடன் உள்ளன, அவை இந்த மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து விடுபட்டுள்ளன, அவை அசல் உரையிலிருந்து விடுபட்டுள்ளன.

எப்படியிருந்தாலும், தேர்வு உங்களுடையது:

1) DO-வில் இருங்கள், அல்லது

2) பின்னர் முன்னேறுங்கள்.

2020-02-27

* * *

கைகளில் ஒரு கிண்ணத்தில் நுரை, ஒரு சவரக்கத்தி மற்றும் கண்ணாடி அதன் மீது குறுக்காகக் கிடந்ததுடன், கம்பீரமான குவாட் மாலிகன் கண்ணியத்துடன் மேடையில் ஏறினார். காலைக் காற்று அவரது திறந்த மஞ்சள் அங்கியை சற்று பின்னால் பிடித்தது.

கோப்பையை சொர்க்கத்திற்கு உயர்த்தி, அவர் அறிவித்தார்:

– டேய்க்கு அறிமுகம்.

இங்கே அவர் ஒரு கணம் உறைந்து போனார், பின்னர் படிக்கட்டுகளின் இருண்ட கிணற்றில் பார்த்து, கரகரப்பாக கூச்சலிட்டார்:

- மேலே வலம் வா, கிஞ்ச். வெளியே போ, சோர்வடைந்த ஜெஸ்யூட்.

மேலும் நடந்து, முல்லிகன் ஒரு வட்டமான தழுவலில் அமர்ந்தார். சுற்றிப் பார்த்து, எல்லாவற்றையும் மூன்று முறை ஆசீர்வதித்தார் - கோபுரம், வயல்கள், காலை தூக்கத்தில் இருந்த மலைகள். ஸ்டீபன் டெடலஸைப் பார்த்து, அவர் முன்னோக்கி சாய்ந்து, சிலுவையின் அடையாளத்தை அவரை நோக்கி அசைக்கத் தொடங்கினார், தலையை அசைத்து அழுதார்.

ஸ்டீபன் டெடலஸ், இருட்டாகத் தூக்கத்தில், மேடையின் தண்டவாளத்தில் தனது முழங்கைகளைச் சாய்த்து, மங்கிப்போன ஓக் நிறத்தில் (மொட்டையடிக்கப்படாத) மெலிந்துபோன முடியின் கீழே, நடுங்கும், ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும், நீண்ட குதிரை போன்ற முகத்தை, குளிராகப் பார்த்தார்.

ஹ்வாட் மாலிகன் கண்ணாடியின் அடியில் பார்த்துவிட்டு உடனடியாக கிண்ணத்தை மீண்டும் அதனால் மூடினார்.

"பாராக்ஸுக்குத் திரும்பு," என்று அவர் கடுமையாகச் சொன்னார், பின்னர் ஒரு பாதிரியார் குரலில் மேலும் கூறினார்:

"ஏனென்றால், என் அன்பான பிள்ளைகளே, இது உண்மையிலேயே கிறிஸ்துவினுடையது: ஆவி, உடல், இரத்தம், மற்றும் ஆண்குறியின் ஒரு துண்டு. இசையை குறைத்து விடுங்கள். எல்லோரும் கண்களை மூடுங்கள், நல்ல ஐயாக்களே. ஒரு கணம், நம்முடைய இந்த வெள்ளை உடல்கள் கொஞ்சம் திசை மாறிச் செல்கின்றன. இப்போது, ​​எல்லோரும் அமைதியாக இருங்கள்!"

ஒரு கோணத்தில் மேல்நோக்கிப் பார்த்து, அவன் ஒரு சைகை விசில் விட்டு உறைந்தான், எல்லா காதுகளும், வெண்மையான பற்களின் சீரான வரிசைகளில் தங்கப் பொறிகள் இங்கும் அங்கும் மின்னின. ஸ்லாடோஸ்ட். அமைதியிலிருந்து ஒரு ஜோடி வலுவான, துளையிடும் விசில்கள் பதிலளித்தன.

"நன்றி, கிழவரே," முல்லிகன் கத்தினார். "ஏற்கனவே போதும். நீங்கள் மின்சாரத்தை அணைக்கலாம்."

அவன் அரவணைப்பிலிருந்து குதித்து, தன் கைக்கடிகாரத்தை இருட்டாகப் பார்த்தான், அவன் கால்களில் விழுந்து கிடந்த தன் அங்கியின் ஓரங்களை எடுத்தான்.

கவலையுடன், நன்கு ஊட்டப்பட்ட முகத்துடனும், இரட்டை கன்னத்தின் மழுங்கிய நீள்வட்டத்துடனும், அவர் ஒரு கார்டினல் அல்லது மடாதிபதியைப் போல இருந்தார், இடைக்காலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கலை ஆர்வலர். அவரது உதடுகளில் ஒரு இனிமையான புன்னகை பரவியது.

"கோழிகளுக்கு இது ஒரு நகைச்சுவை," என்று அவர் விளையாட்டாக வரைந்தார், "அது உங்கள் அபத்தமான பெயர், பண்டைய கிரேக்கம்."

அவன் ஒரு நகைச்சுவைக்காரனின் விரலை நீட்டி, தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டே, கைப்பிடிப் பகுதியை நோக்கி வேகமாக நடந்தான். ஸ்டீபன் டெடலஸ் மெதுவாக மேலே ஏறி, சில அடிகள் எடுத்து வைத்து, கைப்பிடியின் விளிம்பில் அமர்ந்து, முல்லிகன் கைப்பிடிப் பகுதியில் ஒரு கண்ணாடியை வைத்து, தனது சவர தூரிகையை கிண்ணத்தில் நனைத்து, கன்னங்கள் மற்றும் தொண்டையில் நுரை வரத் தொடங்குவதைப் பார்த்தான்.

மேக் மாலிகனின் மகிழ்ச்சியான குரல் தொடர்ந்து முணுமுணுத்தது:

"என் பெயரும் அவ்வளவு பெரியதல்ல: மலாச்சி முல்லிகன் - தொடர்ச்சியாக இரண்டு டாக்டைல்ஸ். ஆனால் அதில் பழங்காலத்தின் தொடுதல் இருக்கிறது, இல்லையா? உயிருடன், சூடாக, ஒரு புதிய பைசா போல. இல்லை, நீங்களும் நானும் நிச்சயமாக ஏதென்ஸுக்குப் போக வேண்டும். சரி, எப்படி? என் அத்தைக்கு இருபது பவுண்டுகள் கிடைத்தால் நீ போவாயா?"

அவர் தனது சவர தூரிகையைக் கீழே போட்டுவிட்டு, வெடித்துச் சிரித்துக்கொண்டே கத்தினார்:

- அவன் போவானா?! சிரிக்கும் ஜேசுட்.

சிரித்து முடித்ததும், அவன் ஷேவிங் செய்வதில் கவனம் செலுத்தினான்.

"சொல்லு, முல்லிகன்," ஸ்டீபன் அமைதியாகச் சொன்னான்.

- என்ன, என் அன்பே?

– ஹெய்ன்ஸ் இந்த கோபுரத்தில் எவ்வளவு காலம் தங்குவார்?

ஹ்வாட் மாலிகன் தனது வலது தோளில் மொட்டையடிக்கப்பட்ட கன்னத்தைக் காட்டினார்.

"கடவுளே, அவன் தாங்க முடியாதவன்," என்று அவர் வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொண்டார், "இந்த ஆடம்பரமான ஆங்கிலோ-சாக்சன். அவன் உன்னை ஒரு ஜென்டில்மேன் என்று நினைக்கவில்லை. இந்த மோசமான ஆங்கிலேயர்கள். அவர்கள் பணத்தாலும் அஜீரணத்தாலும் வெடிக்கப் போகிறார்கள். அவன் ஆக்ஸ்போர்டைச் சேர்ந்தவன், நீ பார்க்கிறாய். உனக்குத் தெரியும், டெடலஸ், நீதான் உண்மையான ஆக்ஸ்போர்டு பாணியைக் கொண்டவன். அவனுக்கு அது புரியவில்லை. ஓ, நான் உனக்கு எவ்வளவு பொருத்தமாக 'ஸ்டிலெட்டோ கிஞ்ச்' என்று செல்லப்பெயர் சூட்டினேன்."

அவன் தன் கன்னத்தை கவனமாக மொட்டையடித்துக் கொண்டான்.

"அவன் இரவு முழுவதும் ஒரு கருஞ்சிறுத்தைப் பற்றி கத்திக் கொண்டிருந்தான்," ஸ்டீபன் கூறினார். "அவன் தன் துப்பாக்கிகளை எங்கே வைத்திருக்கிறான்?"

- தூக்கத்தில் நடப்பவன் பைத்தியம். சரி, உன்னைப் பற்றி என்ன? உனக்கு பயமா?

"நிச்சயமாக," ஸ்டீபன் பயத்துடன் பதிலளித்தார். "சுற்றிலும் இருட்டாக இருக்கிறது, இந்த தெரியாத நபர் ஓடிவந்து 'நான் அந்த சிறுத்தையை சுட்டுவிடுவேன்!' என்று முணுமுணுக்கிறார். நீரில் மூழ்குவதைக் காப்பாற்றுவது நீங்கள்தான். நான் ஹீரோ இல்லை. அவர் தங்கினால், நான் கிளம்புகிறேன்."

கிரிப் மாலிகன் நுரை பூசப்பட்ட ரேஸர் பிளேடைப் பார்த்து முகத்தைச் சுருக்கி, பின்னர் தனது இருக்கையிலிருந்து கீழே குதித்து, விரைவாக தனது கால்சட்டைப் பைகளைத் தேடினார்.

"ஐயோ, ஷிட்!" அவன் தடுமாறினான்.

அவர் தழுவலை நெருங்கி, ஸ்டீபனின் மார்பகப் பையில் கையை வைத்து விளக்கினார்:

- உன் மூக்கை எனக்குக் கொடு, நான் என் ரேஸரைத் துடைக்க வேண்டும்.

ஸ்டீபனின் அழுக்கு, சுருக்கப்பட்ட மூக்கு வெளியே இழுக்கப்பட்டு, பரிசோதனைக்காக மூலையில் உயர்த்தப்பட்டதால் அவர் நகரவில்லை.

குளுட் மாலிகன் ரேஸர் பிளேட்டை சுத்தமாக துடைத்தான். பிறகு, துணியைப் பார்த்து, அவன் சொன்னான்:

– பார்டின் மூக்கு. நமது ஐரிஷ் கவிஞர்களின் கலையின் கொடியின் புதிய நிறம்: சளி-பச்சை. முதல் பார்வையிலேயே சுவை தெளிவாகத் தெரியும், இல்லையா?

அவர் மீண்டும் கைப்பிடி சுவர் மீது அமர்ந்து, தனது வெளிறிய, பொன்னிற முடியின் இழைகளுக்கு அடியில் இருந்து டப்ளின் விரிகுடாவைப் பார்த்தார்.

"என் கடவுளே," என்று அவர் பணிவுடன் கூறினார். "ஓல்ஜி கடலுக்கு எவ்வளவு பொருத்தமாக பெயரிட்டார்: பெரிய மென்மையான தாய். சளி-பச்சை கடல். விதைப்பையை சுருக்கும் கடல். எபி ஓயினோபா பாண்டன் . ஆ, டேடலஸ், இந்த கிரேக்கர்கள். நான் உங்களுக்கு கற்பிக்க வேண்டும். நீங்கள் அவற்றை மூலத்தில் படிக்க வேண்டும். தல்லட்டா! தல்லட்டா! இதோ அவள் - எங்கள் பெரிய மென்மையான தாய். அவளைப் பாருங்கள்."

ஸ்டீபன் எழுந்து நின்று கைப்பிடிப் பலகையை நோக்கி நடந்தான். அதன் மீது சாய்ந்து கொண்டு, கிங்ஸ்டன் துறைமுகத்திலிருந்து புறப்படும் தண்ணீரையும் அஞ்சல் படகையும் பார்த்தான்.

"எங்கள் வலிமைமிக்க தாய்," என்றார் குவாட் மாலிகன்.

அவர் திடீரென்று கடலில் இருந்து தனது சாம்பல் நிறக் கண்களைப் பிரித்து ஸ்டீபனின் முகத்தைத் தேடிப் பார்த்தார்.

"நீ உன் அம்மாவைக் கொன்றுவிட்டாய் என்று என் அத்தை நினைக்கிறாள்," என்று அவர் கூறினார். "அதனால்தான் அவள் உன்னுடன் தொடர்பு கொள்ள என்னைத் தடை செய்தாள்."

"யாரோ அவளை முடித்துவிட்டார்கள்," ஸ்டீபன் சோகமாக பதிலளித்தார்.

"ஆனால், நீ மண்டியிட்டிருக்கலாம், கிஞ்ச்! உன் அம்மா, இறந்துகொண்டே, அதைக் கேட்டாள்," என்று குவாட் மாலிகன் தொடர்ந்தார். "நிச்சயமாக, நானும் ஒரு ஹைபர்போரியன். ஆனால் இது உன் சொந்த அம்மா, இறந்துகொண்டே, உன்னிடம் மண்டியிட்டு அவளுக்காக ஜெபிக்கச் சொல்கிறது. நீ பிடிவாதமாக இருக்கிறாய். உன்னில் எவ்வளவு தீமை இருக்கிறது..."

அவன் சற்று நிறுத்திவிட்டு மீண்டும் கன்னங்களில் லேசாகத் துடைத்தான். அவன் உதடுகளில் ஒரு மன்னிக்கும் புன்னகை மலர்ந்தது.

"ஆனா, ரொம்ப நல்ல மைம்," என்று தனக்குள் முணுமுணுத்துக் கொண்டான். "கின்ச் தான் அவங்களிலேயே ரொம்ப அழகான கோமாளி."

அவர் சமமாகவும் கவனமாகவும், அமைதியாகவும், தீவிரமாகவும் மொட்டையடித்துக் கொண்டார்.

ஒரு துண்டாக்கப்பட்ட கிரானைட்டில் தனது முழங்கையை சாய்த்து, ஸ்டீபன் தனது உள்ளங்கையை நெற்றியில் அழுத்தி, தனது கருப்பு ஜாக்கெட் ஸ்லீவின் தேய்ந்துபோன பளபளப்பான விளிம்பைப் பார்த்தான். காதல் வருவதைப் போல இன்னும் வராத ஒரு வலி, அவன் இதயத்தை வேதனைப்படுத்தியது. அமைதியாக, அவள் ஏற்கனவே இறந்துவிட்ட அவனது கனவுகளில் தோன்றினாள், மெழுகு மற்றும் ரோஜாக்களின் நறுமணத்தை வெளிப்படுத்தும் தளர்வான பழுப்பு நிற போர்வையில் அவளுடைய வாடிய உடல், அவள் அமைதியாக அவன் மீது சாய்ந்தபோது, ​​அவளுடைய மூச்சு, ஈரமான சாம்பலின் லேசான வாசனையை வீசியது. அவளுடைய உடைந்த சுற்றுப்பட்டையின் நூல்களுக்கு அப்பால் கடல் கிடந்தது - ஒரு பெரிய, மென்மையான தாய், நன்கு ஊட்டப்பட்ட குரல் இப்போதுதான் கூறியது போல. அடிவானமும் விரிகுடாவின் விளிம்பிலும் பச்சை நிற ஈரப்பதம் நிறைந்திருந்தது. அவரது தாயின் படுக்கைக்கு அருகில் ஒரு வெள்ளை பீங்கான் கிண்ணம் இருந்தது, பிசுபிசுப்பான பச்சை பித்தத்திற்காக, வாந்தி எடுக்கும் முயற்சியில், இறக்கும் பெண் அழுகும் கல்லீரலில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டாள்.

கிரிப் மாலிகன் மீண்டும் தனது ரேஸரைத் துடைத்தான்.

"ஓ, நீ ஒரு கடின உழைப்பாளி," என்று அவர் கனிவாகக் கூறினார். "நாங்கள் உனக்கு ஒரு சட்டையும் ஒரு ஜோடி கைக்குட்டைகளும் கொடுக்க வேண்டும். வேறொருவரின் முதுகில் இருந்த அந்த பேன்ட் எப்படி மாறியது?"

"சரிதான்," ஸ்டீபன் பதிலளித்தார்.

மாலிகனின் பிடி அவன் கீழ் உதட்டின் கீழ் உள்ள குழியைத் தாக்கியது.

"இது வெறும் அபத்தமானது," என்று அவர் திருப்தியான தொனியில் கூறினார், "இங்கே 'பயன்படுத்தப்பட்டவர்' என்று நீங்கள் உண்மையில் சொல்ல முடியாது. சிபிலிஸ் நோயால் பாதிக்கப்பட்ட எந்த வகையான குடிகாரன் அவற்றை உங்களுக்கு முன் அணிந்திருந்தான் என்பது கடவுளுக்கு மட்டுமே தெரியும். எனக்கு சில கோடிட்ட கால்சட்டைகள் உள்ளன - முடி போல மெல்லியவை. நரைத்தவை. அவற்றில் நீங்கள் அழகாக இருப்பீர்கள். சீரியஸாக, கிஞ்ச். கண்ணியமான உடைகளில், நீங்கள் வெறும் கண்களுக்கு ஒரு பார்வை."

"நன்றி," ஸ்டீபன் கூறினார். "நான் சாம்பல் நிறத்தை அணிய முடியாது."

"அவர் அவற்றை அணிய முடியாது," என்று குவாட் மாலிகன் கண்ணாடியில் தனது முகத்தைத் தெரிவித்தார். "ஆசாரம் என்பது ஆசாரம். அவர் தனது தாயைக் கொன்றார், ஆனால் துக்கத்தில் அவர் சாம்பல் நிற ஆடைகளை அணிய மாட்டார்."

அவன் கவனமாக ரேஸரை மடித்து, தன் விரல் நுனிகளால் தோலின் மென்மையை சோதித்தான். ஸ்டீபனின் பார்வை கடலில் இருந்து நீலப் புகையின் நிறத்தில் நகரும் கண்களைக் கொண்ட குண்டான முகத்தை நோக்கி நகர்ந்தது.

"நேற்று நான் கப்பலில் இருந்த அந்த நபரிடம், உங்களுக்கு GPA இருப்பதாகக் கூறுகிறார்" என்று கிரிப் மாலிகன் கூறினார். அவர் டாட்வில்லில் கோனோலி நார்மனுடன் வசிக்கிறார். GPA என்பது டிமென்ஷியாவின் பொதுவான பக்கவாதத்தைக் குறிக்கிறது."

அவர் கண்ணாடியை அரை வட்டமாக அசைத்து, கடலின் மேல் ஏற்கனவே பிரகாசிக்கும் சூரியனின் பிரதிபலிப்புடன் அனைவருக்கும் செய்தியைப் பரப்பினார். அவரது மொட்டையடிக்கப்பட்ட உதடுகள் அவரது வெள்ளை பற்களின் பளபளப்பில் சுருண்டன, அவரது வலுவான, நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட உடலை அசைத்த சிரிப்பு.

"உன்னைப் பார், நீ பயமுறுத்தும் பறவை" என்றார் அவர்.

ஸ்டீபன் தான் உயர்த்திப் பிடித்த கண்ணாடியைப் பார்க்க குனிந்தான், அது விரிசல் போல் விரிசல். அவன் தலைமுடி மேலே ஒட்டிக்கொண்டது. அவன் என்னை அப்படித்தான் பார்க்கிறான், அவ்வளவுதான். இந்த முகத்தை எனக்காக யார் தேர்ந்தெடுத்தார்? இந்தக் கடின உழைப்பாளியின் பூச்சிகளை ஒழிக்க வேண்டும். அவைகளும் அதே அளவு எரிச்சலூட்டும்.

"நான் அதை சமையல்காரரின் அறையிலிருந்து திருடிவிட்டேன்," என்று கிரிப் மாலிகன் கூறினார். "அது அவளுக்கு சரியாக இருந்தது. மலாக்கியின் பொருட்டு, அத்தை அசிங்கமான வேலையாட்களை மட்டுமே வேலைக்கு அமர்த்துவார். அதனால் அவரை சோதனைக்கு உள்ளாக்கக்கூடாது. அவர்கள் அவளை உர்சுலா என்று அழைக்கிறார்கள்."

மீண்டும் சிரித்துக்கொண்டே, ஸ்டீபனின் பார்வையிலிருந்து கண்ணாடியை விலக்கிப் பிடித்தான்.

"கண்ணாடியில் முகம் தெரியாதபோது கலிபனின் கோபம்" என்று அவர் கூறினார். "அந்த நேரத்தில் உங்களைப் பார்க்க வைல்ட் உயிருடன் இல்லாதது பரிதாபம்!"

ஸ்டீபன் பின்வாங்கி, விரலைக் காட்டி கசப்புடன் கூறினார்:

– இதோ ஐரிஷ் கலையின் சின்னம். ஒரு விரிசல் அடைந்த வேலைக்காரனின் கண்ணாடி.

கிரிப் மாலிகன் திடீரென்று அவன் கையைப் பிடித்து கோபுரத்தைச் சுற்றி அழைத்துச் சென்று, அவன் சட்டைப் பையில் திணித்த கண்ணாடியையும் ரேஸரையும் சத்தமாக முழங்கினான்.

"உன்னை இப்படி கிண்டல் செய்வது நியாயமில்லை கிஞ்ச்," என்று அவர் பரிவுடன் கூறினார். "கடவுளே ஆணையாக, உனக்கு வேறு யாரையும் விட ஆன்மீகம் அதிகம்."

அவன் மீண்டும் அங்கே செல்கிறான். என் கைவினைப்பொருளின் லான்செட் அவனுடைய ஸ்கால்பெல்களைப் போலவே அவனை பயமுறுத்துகிறது. ஒரு குளிர் எஃகு பேனா.

"ஒரு உடைந்த வேலைக்காரனின் கண்ணாடி. அதையே அந்த ஆக்ஸ்போர்டு காளையிடம் சொல்லி, அவனுக்கு ஒரு கினியாவை கடனாகக் கொடு. அவன் பண நாற்றமடிப்பான், நீ ஒரு ஜென்டில்மேன் என்று அவன் நினைக்கவில்லை. அவனுடைய மூதாதையர் ஜூலுக்களுக்கு மலமிளக்கியை விற்று அல்லது அதே அளவு நாற்றமடிக்கும் வேறு ஏதாவது மோசடி செய்து செல்வம் ஈட்டினார். கடவுளே, கிஞ்ச், நீங்களும் நானும் சேர்ந்து செயல்பட்டால், இந்தத் தீவுக்கு ஏதாவது செய்வோம், இல்லையா? இங்கே ஹெல்லாஸை உருவாக்குவோம்."

கிரென்லியுடன் கைகோர்த்து. இப்போது அவருடன்.

– கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பாருங்க! நீங்க இந்தப் பன்றிகளிடம் பிச்சை எடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்துல இருக்கீங்க. உங்க உண்மையான மதிப்பு எனக்கு மட்டும்தான் தெரியும். சரி, என்னை நம்புங்க. எனக்கு என்ன ஆச்சு? ஹெய்ன்ஸ்னாலயா? அவன் ஏதாவது சத்தம் போட்டால், நான் சீமோரை கூப்பிடுவேன்; கிளைவ் கெம்தோர்ப்பை விட மோசமாக அடிப்போம்.

கிளைவ் கெம்தோர்ப்பின் பிளாட்டில் பணக்கார குழந்தைகளின் அழகற்றவர்கள். வெளிறிய முகங்கள்: பக்கவாட்டில் பிடித்துக்கொண்டு, ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக விழுந்து, ஓ, நான் வெடித்துவிடுவேன்! அவளை இன்னும் கொஞ்சம் மெதுவாக அடிக்க முயற்சி செய், ஆப்ரி! நான் வருவேன்! அவர்களில் ஒருவர், ரிப்பன்களில் கோடிட்ட சட்டை, காற்றில் படபடப்பு, குதிகால் வரை விழுந்த கால்சட்டையில் மேசையைச் சுற்றி குதிக்கிறார், அதைத் தொடர்ந்து தையல்காரரின் கத்தரிக்கோலுடன் மாக்டலீனின் ஈட். பயந்த கன்றின் முகம், மர்மலேடால் பொன்னிறமாக்கப்பட்டது. ஏன் அவற்றை வெட்ட வேண்டும்? இது என்ன மாதிரியான நகைச்சுவை? திறந்த ஜன்னலிலிருந்து வரும் கூச்சல்கள் சதுக்கத்தில் மாலை நேரத்தை பயமுறுத்துகின்றன. ஒரு காது கேளாத தோட்டக்காரர், மேத்யூ அர்னால்டின் முகமூடியைப் போல, இருண்ட புல்வெளியின் குறுக்கே ஒரு அறுக்கும் இயந்திரத்தை சத்தமிடுகிறார், வெட்டப்பட்ட புல்லின் நடனமாடும் கட்டிகளை உன்னிப்பாகப் பார்க்கிறார்.

கோயில்... புறமதத்தின் புதுப்பித்தல்... தொப்புள் கொடி.

"அவன் இருக்கட்டும்," ஸ்டீபன் கூறினார். "அவன் பகலில் சாதாரணமாகத் தெரிகிறான்."

"அப்போ என்ன விஷயம்?" என்று கிரிப் மாலிகன் பதறிக் கேட்டான். "இருமல்! நான் உன்னிடம் நேர்மையாகச் சொல்கிறேன். அப்போ உனக்கு என்ன ஆச்சு?"

தூங்கும் திமிங்கலத்தின் மூக்கைப் போல தண்ணீரில் தங்கியிருந்த பிரே ஹெட்டின் வட்டமான கேப்பை நோக்கி அவர்கள் நின்றனர். ஸ்டீபன் அமைதியாக தனது கையை விடுவித்தார்.

"நான் சொல்லட்டுமா?" என்று அவர் கேட்டார்.

- ஆமா! என்ன விஷயம்? எனக்கு அப்படி எதுவும் ஞாபகம் இல்லை.

அவன் தன் கண்களை ஸ்டீபனின் முகத்திலேயே பதித்திருந்தான். ஒரு தென்றல் அவன் நெற்றியைத் தொட்டு, அவனது கலைந்த மஞ்சள் நிற முடியை மெதுவாக அசைத்து, அவன் கண்களில் ஒரு வெள்ளி நிறக் கவலையைத் தூண்டியது.

தனது சொந்தக் குரலின் சத்தத்தால் வெட்கப்பட்டு, ஸ்டீபன் கூறினார்:

- என் அம்மா இறந்த பிறகு நான் முதன்முதலில் உங்களிடம் வந்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

குவாட் மாலிகன் திடீரென்று முகம் சுளித்து விரைவாகப் பேசத் தொடங்கினார்:

- என்ன? எங்கே? எனக்கு அப்படி எதுவும் நினைவில் இல்லை. எனக்கு எண்ணங்களும் உணர்வுகளும் மட்டுமே நினைவில் உள்ளன. சரி, அடுத்து என்ன நடந்தது? கடவுளின் பொருட்டு, என்ன நடந்தது?

"நீ தேநீர் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாய்," ஸ்டீபன் தொடர்ந்தார், "மேலும் சூடான தண்ணீர் எடுக்க வெளியே சென்றான். உன் அம்மாவும் வேறொருவரும் வாழ்க்கை அறையை விட்டு வெளியேறிக் கொண்டிருந்தார்கள். அது யார் என்று அவள் கேட்டாள்."

- ஆமா? நான் என்ன பதில் சொன்னேன்? எனக்கு ஞாபகம் இல்லை.

- நீங்கள் சொன்னீர்கள்: "ஓ, அது டேடலஸ் தான், அவருடைய தாய் இறந்துவிட்டார்."

மாலிகனின் கன்னங்களில் ஒரு வெட்கம் பரவி, அவனை இளமையாகவும் கவர்ச்சியாகவும் காட்டியது.

"அப்படியா? அவன் அப்படித்தான் சொன்னானா? அதுல என்ன தப்பு இருக்கு?" அவன் பதட்டத்துடன் தன் குழப்பத்தை விலக்கிக் கொண்டான்.

"உன் அம்மாவோட மரணம்னா என்ன, இல்லன்னா உன்னோடதா, இல்லன்னா என்னோடதா? நீ ஒருத்தரை மட்டும்தான் பார்த்திருக்கே - உன் அம்மாவோட மரணம். ஆனா அவங்க எல்லாரும் சவக்கிடங்கில் சத்தமிட்டு, பிறகு குடுக்கறதை நான் நிறையப் பார்த்திருக்கேன். எல்லா மிருகங்களையும் போல அவங்க செத்துப்போயிடுவாங்க. அதுல எதுவுமே ஒரு கெட்ட விஷயம் இல்ல. நீ ரொம்ப பிடிவாதக்காரன், நீ உன் சொந்த அம்மாவுக்காக மண்டியிட்டு ஜெபிக்கலை, அவங்க கேட்ட மாதிரி, அவங்க கடைசி மூச்சை இழுத்துட்டாங்க. ஏன்? இதெல்லாம் அந்த கெட்ட ஜேசுட் விஷயங்கள், அது மட்டும்தான் உனக்குள்ள தலைகீழா உட்கார்ந்திருக்கு. எனக்கு, இதெல்லாம் ஒரு நகைச்சுவை மற்றும் மிருகத்தனம். என் மூளை மடல்கள் வேலை செய்யல. "சர் பீட்டர் டீஸல்" டாக்டரை கூப்பிட்டு போர்வையிலிருந்து ஒரு கொத்து வெண்ணெய் கப்ஸை எடுக்கிறார். ஆனா இல்ல, அவங்க சத்தம் போடும் வரைக்கும் நீ அவங்களுக்குச் செஞ்சுக்கணும்." உன் அம்மாவின் இறக்கும் ஆசையைப் பத்தி நீ கவலைப்படாம இருந்தா, கூலிக்கு துக்கம் அனுசரிக்கிற மாதிரி அழாததுக்கு என் மேல கோபமா இருக்க. முட்டாள்தனம்! நான் அப்படித்தான் சொன்னேன். ஆனால் நான் உன் அம்மாவின் நினைவை அவமதிக்க நினைக்கவில்லை.

– தாயை அவமதிப்பது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.

- அப்புறம் என்ன பேசுறீங்க?

"எனக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தைப் பற்றி," ஸ்டீபன் பதிலளித்தார்.

பிடி மாலிகன் தனது குதிகால்களில் சுழன்றார்.

"சரி, உன்னால் முடியாது!" என்று அவர் கூச்சலிட்டு, அணிவகுப்பு வழியாக ஒரு வட்டத்தில் கூர்மையாக நடக்கத் தொடங்கினார்.

ஸ்டீபன் அப்படியே இருந்தான், விரிகுடாவிற்கு அப்பால் உள்ள கேப்பைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கடலும் நிலமும் மூடுபனியால் மூடப்பட்டிருந்தன. அவனது துடிப்பு அவன் கண்களில் படர்ந்தது, பார்வையை மங்கலாக்கியது, அவன் கன்னங்கள் சிவந்திருப்பதை உணர்ந்தான்.

கோபுரத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஒரு உரத்த அழைப்பு வந்தது:

- மாலிகன், நீ மேலே இருக்கிறாயா?

"நான் வருகிறேன்," முல்லிகன் பதிலளித்தார்.

அவர் ஸ்டீபனை நோக்கித் திரும்பினார்.

"கடலைப் பாருங்க. அவமானங்களைப் பத்தி அவருக்கு என்ன கவலை? லயோலாவை மறந்துடுங்க, கிஞ்ச், நாம கீழே போகலாம். அந்த ஆங்கிலேயர் காலை உணவுக்காகப் பசியோடு இருக்கிறார்."

அவன் தலை படிகளின் உச்சியில் ஒரு கணம் நின்று, தரையிறங்கும் இடத்திற்கு இணையாக நின்றது.

"நாள் முழுவதும் மோசமான மனநிலையில் இருக்காதே," என்று அவர் கூறினார். "என்னிடமிருந்து நீங்கள் என்ன எதிர்பார்க்க முடியும்? முகஸ்துதி செய்வதை நிறுத்து."

தலை மறைந்துவிட்டது, ஆனால் எதிரொலிக்கும் படிக்கட்டில் பின்வாங்கும் குரல் முணுமுணுத்தது:

 



காதலின் கசப்பான ரகசியத்தைப் பற்றி உங்கள் மூளையை குழப்புவதை நிறுத்துங்கள் ,

ஏனென்றால் ஃபெர்கஸ் கேரவனுக்குப் பொறுப்பானவர்.

 

காலையின் அமைதியின் ஊடே, கோபுரத்திலிருந்து கடல் வரை, ஒரு வெளிப்படையான நிழல் அமைதியாக மிதந்தது, அங்கு அவரது பார்வை நிலைத்திருந்தது. கரைக்கு அருகிலும் தூரத்திலும், எடையற்ற குளம்புகளின் சப்தத்தால் நீரின் கண்ணாடி வெண்மையாக மாறியது. கடலின் மார்பகம் நிழலில் வெண்மையானது. தொடர்ச்சியாக மூன்று உச்சரிப்புகள். ஒரு யாழ் சரங்களில் ஒரு கையின் தெறிப்பு மூன்று குறிப்புகளின் நாண்களை நெய்கிறது. அலை-வார்த்தைகளின் நுரை மின்னல், நிழலுடன் இணைந்த அலை. ஒரு மேகம் மெதுவாக சூரியனை நோக்கி நகர்ந்து, அடர் பச்சை நிழலில் விரிகுடாவைச் சூழ்ந்தது. அவள் அதன் கீழ் நீண்டு, ஒரு கோப்பை கசப்பான நீர். ஃபெர்கஸின் பாடல்: நான் அதை வீட்டில் தனியாகப் பாடினேன், நீண்ட, இருண்ட நாண்களைப் பிடித்துக் கொண்டேன். அவளுடைய அறையின் கதவு அகலமாகத் திறந்திருந்தது: அவள் என் இசையைக் கேட்க விரும்பினாள். திகில் மற்றும் பரிதாபத்துடன் அமைதியாக, நான் அவள் படுக்கையை நெருங்கினேன். அவள் தன் கிழிந்த படுக்கையில் அழுதாள். இந்த வார்த்தைகளால், ஸ்டீபன்: அன்பின் கசப்பான ரகசியம்.

இப்போது எங்கே?

அவளுடைய ரகசியங்கள்: பழைய இறகு விசிறிகள், கஸ்தூரி தெளிக்கப்பட்ட வெள்ளை பந்து அட்டைகளின் கொத்து, அம்பர்கிரிஸ் மணிகளின் ஒரு ப்ரூச் - அவளுடைய மேசையின் பூட்டிய டிராயரில். அவள் வீட்டில், அவள் ஒரு பெண்ணாக இருந்தபோது சூரிய ஒளி ஜன்னலில் ஒரு பறவைக் கூண்டு தொங்கியது. "தி டெரிபிள் டர்கோ" என்ற பாண்டோமைமில் வயதான ராய்ஸ் பாடுவதை அவள் கேட்டு, கோரஸில் உள்ள அனைவருடனும் சேர்ந்து சிரித்தாள்:

 

ஆமாம், நான்

கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இருப்பதைப் பொருட்படுத்த மாட்டேன்

.

 

பேய்த்தனமான வேடிக்கை, தொகுக்கப்பட்ட, கஸ்தூரி வாசனையுடன்.

உங்கள் மூளையை குழப்புவதை நிறுத்துங்கள்.

இயற்கையில் தன் பொம்மைகளைப் போல மூழ்கிப் போனாள். நினைவுகள் அவன் தொய்வடைந்த மனதை நிரப்பின. சமையலறையில் ஒரு கிளாஸ் குழாய் நீர், அவளுடைய ஒற்றுமைக்காக. ஒரு இருண்ட இலையுதிர் கால மாலையில் நெருப்பிடத்தில் அவளுக்காக வறுத்தெடுக்கப்பட்ட, சர்க்கரையுடன் பதப்படுத்தப்பட்ட ஒரு மைய ஆப்பிள். குழந்தைகளின் சட்டைகளிலிருந்து பேன்களைப் பிழிந்ததால் இரத்தக்கறை படிந்த அவளுடைய மென்மையான வடிவ நகங்கள். ஒரு கனவில், அவள் அவனுக்கு அமைதியாகத் தோன்றினாள், விசாலமான போர்வையில் அவளுடைய வாடிய உடலிலிருந்து மெழுகு மற்றும் மஹோகனியின் வாசனை வெளிப்பட்டது, அவள் மூச்சு, அவள் அமைதியாக, ரகசிய வார்த்தைகளுடன், ஈரமான சாம்பலால் லேசான வாசனையுடன் அவனை நோக்கி சாய்ந்தபோது.

மரணத்தால் ஏற்கனவே நசுக்கப்பட்ட அவளுடைய கண்ணாடிப் பார்வை, என் ஆன்மாவை உலுக்கி உடைக்கிறது. என் மீது மட்டுமே. ஒரு மின்னும் மெழுகுவர்த்தி - அவளுடைய வேதனையை ஒளிரச் செய்ய. அவளுடைய சித்திரவதை செய்யப்பட்ட முகத்தில் ஒரு மரண ஒளி. அவள் முழங்கால்களில் - பிரார்த்தனை செய்யும் அவளது உழைப்பு சுவாசத்தில் திகிலின் மூச்சுத்திணறல்கள். அவள் கண்கள், என் மீது நிலைத்திருந்தன - கீழே இறக்க. லிலியாட்டா ருட்டிலாண்டியம் தே கன்ஃபெசோரம் டர்மா சர்கம்டெட்: யூபிலாண்டியம் தே வர்ஜினம் கோரஸ் எக்ஸிபியட்.

பிச்! பிணத்தைத் தின்னுறவனே!

இல்லை அம்மா. என்னை விட்டுவிடு, என்னை வாழ விடு.

- கிஞ்ச்! ஏய்!

கோபுரத்தின் ஆழத்திலிருந்து மாலிகனின் குரல் பாடியது. படிக்கட்டுகளிலிருந்து வந்த அழைப்பை எதிரொலித்து அவர் நெருங்கினார். தனது ஆன்மாவின் அழுகையால் இன்னும் நடுங்கிக் கொண்டிருந்த ஸ்டீபன், தனக்குப் பின்னால் காற்றில் சூரிய ஒளியின் சூடான முணுமுணுப்பையும், ஒரு நட்பு முணுமுணுப்பையும் கேட்டார்:

"டெடலஸ், கீழே வா, நல்ல பையனா இரு. காலை உணவு தயாராக உள்ளது. நள்ளிரவில் எங்களை எழுப்பியதற்கு ஹெய்ன்ஸ் மன்னிப்பு கேட்கிறார். எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது."

"நான் வருகிறேன்," ஸ்டீபன் பதிலளித்து திரும்பிப் பார்த்தான்.

"சரி, அப்படியானால், வாருங்கள், கிறிஸ்துவின் பொருட்டும், எனக்காகவும், நம் அனைவருக்காகவும்," என்று குவாட் மாலிகன் கூறினார்.

அவன் தலை மறைந்து மீண்டும் வெளிப்பட்டது.

"உங்க ஐரிஷ் கலை சின்னத்தைப் பத்தி நான் அவங்ககிட்ட சொன்னேன். அது ரொம்ப புத்திசாலித்தனம்னு சொல்றாரு. ஒரு பவுண்டு கேளு, சரியா? ஒரு கினியா, நான் சொல்றது."

– எனக்கு இன்று காலை சம்பளம் கிடைக்கும்.

"பள்ளிக்கூடக் குழப்பத்திலா?" என்று கிரிப் மாலிகன் கேட்டார். "எவ்வளவு? நான்கு பவுண்டுகள்? எனக்கு ஒன்று தா."

- உன் விருப்பப்படி.

"நான்கு மின்னும் பவுண்டுகள் ஸ்டெர்லிங்," ஹ்வாட் மாலிகன் உற்சாகமாக அழுதார். "ஓ, எல்லா ட்ரூயிட்களையும் ஆச்சரியப்படுத்த நாம் ஒரு விருந்து வைப்போம். நான்கு சர்வவல்லமையுள்ள பவுண்டுகள்!"

அவர் கைகளை விரித்து மிதித்து, லண்டன் காக்னி உச்சரிப்பைப் பின்பற்றி, தாளம் மீறி கத்தினார்:

 



உன் முடிசூட்டு நாளில் நாம கொஞ்சம் ஜாலியா இருப்போம் நண்பா.

நாம விஸ்கியும் பீரும் குடிப்போம்,

பயணத்துக்கு ஒரு சொட்டு மதுவும் குடிப்போம்.

உன் முடிசூட்டு நாளில், நண்பா.

 

கடலுக்கு மேல் சூரியனின் சூடான ஒளி வீசியது. நிக்கல் பூசப்பட்ட சவரக் கிண்ணம், கைப்பிடியின் மீது மறந்து, மின்னியது. நான் ஏன் அதை கீழே சுமந்து செல்ல வேண்டும்? அல்லது நாள் முழுவதும் இங்கேயே விட்டுவிட வேண்டும், மறக்கப்பட்ட நட்பு?

அவன் அதை நெருங்கி அதை தன் கைகளில் ஏந்தி, அதன் குளிர்ச்சியையும், நனைந்த சவர தூரிகையில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் எச்சில் போன்ற நுரையின் வாசனையையும் உணர்ந்தான். அப்படித்தான் நான் ஜேசுட் பள்ளியில் தூபப் பாத்திரத்தை வழங்கினேன். நான் வித்தியாசமாக இருக்கிறேன், ஆனால் இன்னும் அப்படியே இருக்கிறேன். முன்பு போலவே ஒரு வேலைக்காரன். ஒரு வேலைக்காரனின் வேலைக்காரன்.

கோபுரத்தின் மங்கலான வளைவு அறையில், அங்கி அணிந்திருந்த குவாட் மாலிகனின் நிழல், நெருப்பிடம் அருகே மின்னியது, சில நேரங்களில் மறைத்தது, சில நேரங்களில் மஞ்சள் சுடரை வெளிப்படுத்தியது. மென்மையான பகல் வெளிச்சத்தின் இரண்டு தண்டுகள் உயரமான தழுவல்களிலிருந்து தரை ஓடுகள் மீது விழுந்தன: அவற்றின் கதிர்களின் குறுக்கு நாற்காலிகளில், நிலக்கரி சுடர்களிலிருந்து ஒரு புகை மேகம் உயர்ந்து, வாணலியில் இருந்து கொழுப்பின் நீராவியுடன் பின்னிப்பிணைந்தது.

"நாங்கள் இங்கேயே இறக்கப் போகிறோம்," என்றார் குளுட் முல்லிகன். "ஹெய்ன்ஸ், தயவுசெய்து கதவைத் திற."

ஸ்டீபன் சவரக் கிண்ணத்தை அலமாரியின் மீது வைத்தார். தொங்கலில் இருந்து ஒரு மெல்லிய உருவம் எழுந்து, வெளியேறும் இடத்திற்கு நடந்து, உள் கதவைத் திறந்தது.

"உங்ககிட்ட சாவி இருக்கா?" ஒரு குரல் கேட்டது.

"டெடலஸில்," ஹ்வாட் மாலிகன் பதிலளித்தார். "அடடா! எனக்கு ஏற்கனவே மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டுள்ளது." நெருப்பிலிருந்து கண்களை எடுக்காமல், அவர் அலறினார்:

- கிஞ்ச்!

"அவர் கோட்டையில் இருக்கிறார்," ஸ்டீபன் முன்னோக்கி அடியெடுத்து வைத்தார்.

சாவி இரண்டு முறை சத்தமிட்டது, நீண்ட காலமாக எதிர்பார்க்கப்பட்ட வெளிச்சமும் பிரகாசமான காற்றும் திறந்த கதவு வழியாக உள்ளே நுழைந்தன. ஹெய்ன்ஸ் வாசலில் நின்று வெளியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ஸ்டீபன் தனது சூட்கேஸை மேசைக்கு இழுத்து, அதை நிமிர்ந்து வைத்து, காத்திருந்து அமர்ந்தார். கிரிப் முல்லிகன் தனது அருகில் இருந்த தட்டில் பாத்திரத்தை காலி செய்தார். பின்னர் அவர் அதை எடுத்து, பெரிய தேநீர் தொட்டியுடன், அதைக் கொண்டு வந்து மேசையில் கீழே போட்டு, நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டார்.

– ஆ, நான் உருகிக் கொண்டிருக்கிறேன், என்று மெழுகுவர்த்தி சொன்னது, கன்னியாஸ்திரி... ஆனால், அமைதியாக இருங்கள்! அதைப் பற்றி வேறு வார்த்தை கூட இல்லை. கிஞ்ச், எழுந்திரு! ரொட்டி, வெண்ணெய், தேன். ஹெய்ன்ஸ், உள்ளே வா. மீன் குழம்பு தயாராக உள்ளது. எங்களையும், உமது பரிசுகளையும் ஆசீர்வதியுங்கள், ஆண்டவரே. சர்க்கரை எங்கே? ஐயோ, அது! பால் இல்லை!

ஸ்டீபன் அலமாரியிலிருந்து ஒரு ரொட்டித் துண்டையும், தேன் மற்றும் வெண்ணெய் நிறைந்த ஒரு ஜாடியையும் எடுத்தார்.

கிரிப் மாலிகன் திடீரென்று முகம் சுளித்தார்:

- என்ன ஒரு குழப்பம்! நான் அவளை எட்டு மணிக்குள் அங்கே இருக்கச் சொன்னேன்.

"நீங்க அதை கருப்பு நிறத்துல குடிக்கலாம்," ஸ்டீபன் சொன்னான். "அலமாரியில எலுமிச்சை இருக்கு."

"சரி, நீங்களும் உங்க பாரிசியன் வினோதங்களும் சும்மா இருங்க," என்று ஹ்வாட் மாலிகன் கோபமாகச் சொன்னார். "எனக்கு ஐரிஷ் பால் வேண்டும்!"

ஹெய்ன்ஸ் கதவை நெருங்கி அமைதியாக அறிவித்தார்:

- அந்தப் பெண் பாலுடன் வருகிறாள்.

"கடவுள் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக," முல்லிகன் தனது நாற்காலியில் இருந்து குதித்து கூச்சலிட்டார். "மேசைக்கு வா. இதோ கொஞ்சம் தேநீர், அதை ஊற்று. பையில் சர்க்கரை இருக்கிறது. எனக்கு முட்டைகளை சாப்பிடுவது பிடிக்காது." அவர் வறுத்த இறைச்சியை ஒரு தட்டில் வெட்டி மூன்று தட்டுகளில் அறைந்து, முணுமுணுத்தார்:

– நியமனத்தில் Patris et Filii et Spiritus Sancti.

ஹெய்ன்ஸ் தேநீர் ஊற்ற அமர்ந்தார்.

"ஒவ்வொன்றுக்கும் இரண்டு துண்டுகள் வைப்பேன்," என்று அவர் கூறினார். "ஆனால், உங்கள் தேநீர், மாலிகன், மிகவும் வலிமையானது, இல்லையா?"

குவாட் மாலிகன், தடிமனான ரொட்டித் துண்டுகளை வெட்டி, ஒரு சச்சரின் வயதான பெண்ணின் குரலில் பதிலளித்தார்:

"நான் தேநீர் ஊற்றும்போது, ​​நான் தேநீர் ஊற்றுகிறேன்," என்று அம்மா க்ரோகன் கூறுவார். "நான் தண்ணீர் ஊற்றும்போது, ​​நான் தண்ணீரை ஊற்றுகிறேன்."

"கடவுளிடம் சத்தியமாகச் சொல்கிறேன், அது நிச்சயமாக தேநீர் தான்," ஹெய்ன்ஸ் கூறினார்.

கிரிப் மாலிகன் தொடர்ந்து கத்திக் கொண்டே இருந்தார்:

"அதுதான் என் ரெசிபி, திருமதி. காஹில்." அதற்கு திருமதி. காஹில், "ஜோவ், மேடம், நீங்கள் அவற்றை அவருடன் ஒரே பாத்திரத்தில் ஊற்றுவதை கடவுள் தடுக்கட்டும்" என்று பதிலளித்தார்.

அவர் தனது சக உணவருந்தியவர்களிடம் கத்தியின் நுனியில் அறையப்பட்ட ஒரு தடிமனான ரொட்டித் துண்டை ஒவ்வொன்றாகக் கொடுத்தார்.

"இந்த நாட்டுப்புறக் கதை," அவர் மிகவும் தீவிரமாகச் சொன்னார், "ஹெய்ன்ஸ், உங்கள் புத்தகத்திற்கு சரியாகப் பொருந்தும். டன்ட்ரம் கிராமத்தின் சடங்குகள் மற்றும் மீன் தெய்வங்கள் பற்றிய ஐந்து வரி உரை மற்றும் பத்து பக்க குறிப்புகள். பண்டைய சகாப்தத்தின் ஆயிரம் ஹேரி ஆண்டில் சூனிய சகோதரிகளால் வெளியிடப்பட்டது."

அவர் ஸ்டீபனை நோக்கித் திரும்பி, மெல்லிய, குழப்பமான குரலில், புருவங்களை உயர்த்தி கேட்டார்:

– சகோதரரே, மாபினோஜியன் அல்லது உபநிடதங்கள் அன்னை க்ரோகனின் தனித்தனி பாத்திரங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றனவா என்பது உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

"எனக்கு சந்தேகம்தான்," ஸ்டீபன் சோகமாக பதிலளித்தார்.

"அப்படியா?" குவாட் மாலிகன் அதே தொனியில் தொடர்ந்தார். "எந்த அடிப்படையில், என்னை மன்னியுங்கள்?"

"நான் நினைக்கவில்லை," ஸ்டீபன் பதிலளித்தார், தொடர்ந்து சாப்பிட்டார், "மாபினோஜியனிலோ அல்லது அதைச் சுற்றியோ அதைப் பற்றி எதுவும் இல்லை. மேலும் தாய் க்ரோகன் மேரி ஆனின் உறவினர் என்று கூறப்படுகிறது."

மாலிகனின் முகம் மகிழ்ச்சியால் பிரகாசித்தது.

"அழகானது," என்று அவர் மிகவும் இனிமையான குரலில் தொடர்ந்தார், வெண்மையான பற்களைக் காட்டி, இனிமையாக கண் சிமிட்டினார். "அவள் ஒரு உறவினர் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? வெறுமனே மகிழ்ச்சிகரமானவள்."

பின்னர், முகத்தைச் சுருக்கி, கரகரப்பான, கரகரப்பான குரலில் கர்ஜித்து, மீண்டும் தீவிரமாக ரொட்டியை வெட்டினார்:

 

இனி மேரி ஆன்

எதைப் பற்றியும் கவலைப்படுவதில்லை,

அவள் தன் பாவாடையைத் தூக்க வேண்டும்...

 

வாயில் வறுத்த உணவு நிறைந்து, அவன் மெல்லிப் பாடினான்.

நுழைவாயிலில் ஒரு உருவம் தோன்றி நிழலாடியது.

- பால், ஐயா.

"உள்ளே வா மேடம்," என்றார் முல்லிகன். "கின்ச், கேனை எடு."

அந்த மூதாட்டி முன்னோக்கி நடந்து சென்று ஸ்டீபனின் பக்கத்தில் நின்றாள்.

"இது ஒரு அழகான காலை, ஐயா," அவள் சொன்னாள். "கடவுளுக்கு நன்றி."

"யார்?" முல்லிகன் அவளைப் பார்த்து கேட்டார். "ஓ, சரி, நிச்சயமாக."

ஸ்டீபன் நடந்து சென்று அலமாரியிலிருந்து ஒரு பால் கேனை எடுத்தார்.

"தீவுவாசிகள்," முல்லிகன் ஹைன்ஸிடம் தாழ்ந்த குரலில் குறிப்பிட்டார், "முன்தோல் துண்டுகளை சேகரிப்பவரை நினைவில் கொள்ள விரும்புகிறார்கள்."

"எவ்வளவு சார்?" என்று கிழவி கேட்டாள்.

"ஒரு குவார்ட்டர்," ஸ்டீபன் பதிலளித்தார்.

அவள் ஒரு அளவிடும் கோப்பையை நிரப்பி, தன்னுடையதல்ல, அடர்த்தியான, வெள்ளைப் பாலை ஒரு டப்பாவில் ஊற்றுவதை அவன் பார்த்தான். பழைய, வாடிய மார்பகங்கள். அவள் இன்னொரு அளவிடும் கோப்பையையும் இன்னொன்றையும் நிரப்பினாள். பழமையும் மறைவும் இருந்த அவள், காலை உலகத்திலிருந்து வந்தாள், ஒருவேளை ஒரு தூதராக இருக்கலாம். மேலே ஏறி, அவள் பாலை புகழ்ந்தாள். விடியற்காலையில், அவள் ஒரு தட்டையான வயலில் ஒரு அடக்கமான பசுவின் மீது குனிந்தாள் - ஒரு பால் காளான் மீது ஒரு சூனியக்காரி - அவளுடைய பால் கறக்கும் கோப்பைகளிலிருந்து மீள் நீரோடைகள் அவளுடைய திறமையான, சுருக்கப்பட்ட விரல்களின் கீழ் பீறிட்டுப் பாய்கின்றன. அவளைச் சுற்றி, பட்டுப் போன்ற பனியில், அதற்குப் பழக்கப்பட்ட கால்நடைகள், சோர்வடைகின்றன. பழைய நாட்களில் அவர்கள் சொல்வது போல், பசுக்கள் மற்றும் வயதான பெண்ணின் மீது பட்டு. ஒரு நடைபாதை சிதைவு, சில அழியாதவரின் ஒரு அடிப்படை வடிவம், வருகை தரும் வெற்றியாளருக்கும் அவளுடைய பொறுப்பற்ற துரோகிக்கும் சேவை செய்கிறது; அவர்களின் பகிரப்பட்ட கிகிமோரா ராணி, மறைக்கப்பட்ட காலையின் தூதர். உதவுவதா அல்லது நிந்திப்பதா என்பது தெரியவில்லை, ஆனால் அவர் ஆதரவை வெறுத்தார்.

"ரொம்ப நல்லது மேடம்," என்று ஹ்வாட் மாலிகன் கோப்பைகளில் பால் ஊற்றிக் கொண்டே கூறினார்.

- ஆமா, நீங்க முயற்சி பண்ணிப் பாருங்க சார்.

அவள் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க அவன் ஒரு சிப் குடித்தான்.

"நாம் எல்லோரும் இவ்வளவு அற்புதமான உணவை உண்டு வாழ முடிந்தால்," என்று அவர் சற்று சத்தமாக அவளிடம் கூறினார், "நாம் அழுகிய வயிறும் அழுகிய பற்களும் கொண்ட நாடாக இருக்க மாட்டோம். நாம் ஒரு சதுப்பு நிலத்தில் வாழ்கிறோம், மலிவானதைச் சாப்பிடுகிறோம், தெருக்கள் தூசி, குதிரை எரு மற்றும் நுகர்பொருட்களின் துப்பலால் நிறைந்துள்ளன."

– நீங்க ஒரு மருத்துவ மாணவரா, ஐயா?

"ஆம்," குவாட் மாலிகன் பதிலளித்தார்.

ஸ்டீபன் அமைதியாக அவமதிப்புடன் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவள் ஒவ்வொரு சத்தமான வாய்க்கும் முன்பாகவும், அவளுடைய கைரோபிராக்டருக்கும், அவளுடைய குணப்படுத்துபவருக்கும் முன்பாகவும் தன் நரைத்த முடியை வணங்குகிறாள்; அவள் என்னைக் கூட கவனிக்கவில்லை. அவளை ஒப்புக்கொண்டு கல்லறைக்கு முன்பாக எண்ணெயால் பூசும் குரலுக்கு முன்பாக, அவளுடைய அசுத்தமான பெண்ணின் கருப்பை தவிர, மனித சதை, ஆனால் கடவுளின் சாயலில் இல்லை, பாம்பிற்கு இரையாகிறது. இப்போது இன்னொரு சத்தமான வாய் அவளை மௌனமாக்கியது, அவனது நிச்சயமற்ற பார்வை அலைந்து திரிந்தது.

"அவர் என்ன சொல்கிறார் என்று உனக்குப் புரிகிறதா?" ஸ்டீபன் அவளிடம் கேட்டார்.

"இது பிரெஞ்சு மொழியா சார்?" வயதான பெண்மணி ஹைன்ஸிடம் கூறினார்.

அவர் ஒரு புதிய உரையில் வெடித்தார், மிகவும் உண்மையான மற்றும் நம்பிக்கையானவர்.

"இது ஐரிஷ் மொழியில் உள்ளது," என்று ஹ்வாட் முல்லிகன் விளக்கினார். "அல்லது ஐரிஷ் உங்களுக்காக அதை வெட்டவில்லையா?"

"அது ஐரிஷ் என்று எனக்குத் தெரியும்," என்று அவள் பதிலளித்தாள். "நீங்கள் மேற்கத்திய நாட்டைச் சேர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும், ஐயா?"

"நான் ஆங்கிலேயர்," ஹெய்ன்ஸ் பதிலளித்தார்.

"அவர் ஆங்கிலேயர், அயர்லாந்தில் நாம் ஐரிஷ் பேச வேண்டும் என்று அவர் நினைக்கிறார்," என்று ஹ்வாட் முல்லிகன் கூறினார்.

"நிச்சயமாக அவர்கள் சொல்ல வேண்டும்," என்று வயதான பெண்மணி கூறினார், "எனக்கே அது தெரியாது என்பது ஒரு அவமானம். மேலும் போதனை செய்பவர்கள் இது ஒரு அற்புதமான மொழி என்று என்னிடம் சொன்னார்கள்."

"அருமை, அதுதான் அந்த வார்த்தை," என்றார் கிரிப் மாலிகன். "அருமை, முற்றிலும் அற்புதம். எங்களுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் தேநீர் ஊற்றுங்கள், கிஞ்ச். உங்களுக்கு ஒரு கப் வேண்டுமா, மேடம்?"

"வேண்டாம், நன்றி ஐயா," என்று கிழவி கூறிவிட்டு, கேனின் கைப்பிடியைத் தன் கையில் வைத்துக்கொண்டு புறப்படத் தயாரானாள்.

ஹெய்ன்ஸ் அவளிடம் கேட்டார்:

– உங்ககிட்ட பில் இருக்கா? பணம் கட்ட வேண்டிய நேரமாச்சு, இல்லையா முல்லிகன்?

ஸ்டீபன் மூன்று கோப்பைகளை நிரப்பினார்.

"பில், ஐயா?" என்று அவள் நிறுத்திக் கொண்டே கேட்டாள். "சரி, ஏழு மடங்கு ஒரு பைண்ட்டை இரண்டு பென்ஸுக்குக் கூட்டினால், ஏழு மடங்கு இரண்டு பென்ஸ் என்பது ஒரு ஷில்லிங் மற்றும் இரண்டு பென்ஸ், பிறகு நான்கு பென்ஸுக்கு ஒரு குவார்ட்டர் விலையில் அந்த மூன்று காலைகள் ஒரு ஷில்லிங், ஒரு ஷில்லிங் மற்றும் இரண்டு, அதாவது இரண்டு ஷில்லிங் மற்றும் இரண்டு பென்ஸ், ஐயா."

குளுட் மாலிகன் பெருமூச்சுவிட்டு, இருபுறமும் அடர்த்தியாக வெண்ணெய் தடவிய ஒரு மேலோட்டத்தை வாயில் போட்டுக்கொண்டு, தன் கால்களை முன்னோக்கி நீட்டி, தன் பைகளில் துழாவத் தொடங்கினான்.

"திருப்தியான பார்வையுடன் பணம் செலுத்து," ஹெய்ன்ஸ் அவரைப் பார்த்து அறிவுறுத்தலாக சிரித்தார்.

ஸ்டீபன் மூன்றாவது கிளாஸை ஊற்றினார், ஒரு துளி தேநீரை அடர்த்தியான, செறிவூட்டப்பட்ட பாலை லேசாக வண்ணமயமாக்கினார். கிரிப் மாலிகன் ஒரு ஃப்ளோரின் எடுத்து தனது விரல்களில் சுழற்றினார்.

"ஒரு அதிசயம்!" என்று அவர் கூச்சலிட்டார், பின்னர் அதை மேசையின் மேல் இருந்த வயதான பெண்மணியிடம் கொடுத்து, கூறினார்:

- என் கண்ணே, எனக்கு அதிகமாக எதுவும் கேட்காதே. என்னால் முடிந்ததை நான் உனக்குக் கொடுப்பேன்.

ஸ்டீபன் நாணயத்தை அவள் நிதானமான உள்ளங்கையில் நீட்டினான்.

"நம்மகிட்ட ரெண்டு பென்ஸ் மீதி இருக்கு" என்றான் அவன்.

"நேரம் கஷ்டப்படுகிறது, ஐயா," அவள் நாணயத்தை எடுத்துக்கொண்டு பதிலளித்தாள். "நேரம் கஷ்டப்படுகிறது. காலை வணக்கம் ஐயா."

அவள் குனிந்து மாலிகனின் மென்மையான பாராயணத்திற்குச் சென்றாள்.

 

என் இதயத்தின் மகிழ்ச்சி, எனக்கு இன்னும் அதிகமாக இருந்தால்,

நான் உங்கள் காலடியில் அதிகமாகப் படுப்பேன்.

 

அவர் ஸ்டீபனை நோக்கி திரும்பி கூறினார்:

"விளையாடல இல்ல டெடலஸ். எனக்கு காசு இல்ல. சீக்கிரமா உன் பள்ளிக்கு போய் கொஞ்சம் பணம் கொண்டு வா. இன்னைக்கு பார்ட்ஸ்கள் சந்தோஷமா இருக்க வேண்டிய நாள். அயர்லாந்து எல்லாரும் அவங்க கடமைய செய்யணும்னு எதிர்பார்க்குது."

"அது எனக்கு நினைவூட்டுகிறது," என்று ஹெய்ன்ஸ் எழுந்து கூறினார், "இன்று நான் உங்கள் தேசிய நூலகத்தைப் பார்வையிட வேண்டும்."

"ஆனால் முதலில், எங்கள் நீச்சலில்," என்றார் குவாட் மாலிகன்.

அவர் ஸ்டீபனை நோக்கி திரும்பி நன்றியுடன் கூறினார்:

– இன்று உன்னுடைய மாதாந்திர துறவற காலம், கிஞ்ச்?

பின்னர் ஹெய்ன்ஸிடம்:

- அசுத்தமான பார்ட் ஒரு மாதத்திற்கு ஒரு முறை தன்னைக் கழுவுவதை தனது வழக்கமாகக் கொண்டார்.

"முழு அயர்லாந்தும் வளைகுடா நீரோடையால் கழுவப்படுகிறது," என்று ஸ்டீபன் தனது ரொட்டியில் தேனைத் தெளித்து குறிப்பிட்டார்.

தனது கோடைக்கால சட்டையின் தளர்வான காலரில் சாதாரணமாக ஒரு தாவணியைக் கட்டிக்கொண்டிருந்த மூலையில் இருந்து ஹெய்ன்ஸ் கூறினார்:

- நீங்கள் அனுமதித்தால், உங்கள் அறிக்கைகளின் தொகுப்பைத் தொகுக்க உத்தேசித்துள்ளேன்.

இவர்தான் எனக்கானவர். அவர்கள் கழுவுகிறார்கள், சுத்தம் செய்கிறார்கள், துடைக்கிறார்கள். நனவின் சுய நிந்தனை. மனசாட்சி. அந்தக் கறை இன்னும் இங்கே இருக்கிறது.

– ஐரிஷ் கலையின் அடையாளமாக இருக்கும் வேலைக்காரனின் விரிசல் கண்ணாடியைப் பொறுத்தவரை – மிகவும் துல்லியமானது.

குளுட் முல்லிகன் ஸ்டீபனின் காலை மேசைக்கு அடியில் உதைத்துவிட்டு, தனது குரலில் அரவணைப்புடன் கூறினார்:

- ஹேம்லெட்டைப் பற்றி அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பதை நீங்கள் இன்னும் கேட்கவில்லை, ஹெய்ன்ஸ்.

"இல்லை, சீரியஸா," ஹெய்ன்ஸ் ஸ்டீபனை நோக்கித் தொடர்ந்தார். "அந்தக் கிழவி உள்ளே வந்தபோது நான் இதைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்."

"இதில் எனக்கு ஏதாவது பணம் கிடைக்குமா?" என்று ஸ்டீபன் கேட்டார். ஹெய்ன்ஸ் சிரித்துக்கொண்டே, தொங்கும் கொக்கியிலிருந்து தனது மென்மையான சாம்பல் நிற தொப்பியை எடுத்து, பதிலளித்தார்:

- எனக்கு உண்மையிலேயே தெரியாது.

அவன் மெதுவாக வெளியே நடந்தான்.

குளுட் மாலிகன் மேசையின் குறுக்கே ஸ்டீபனை நோக்கி சாய்ந்து கோபமாகச் சொன்னான்:

- சரி, நீ உண்மையிலேயே அதை மழுங்கடித்துவிட்டாய், உன் முழு குளம்புடன். நீ ஏன் அப்படிச் சொன்னாய்?

"என்ன?" ஸ்டீபன் பதிலளித்தார். "கொஞ்சம் பணம் பெறுவதே குறிக்கோள். யாரிடமிருந்து? தேர்வு: பால் வேலைக்காரி அல்லது அவன். தலைகள் அல்லது வால்கள்."

"உன்னால் நான் அவனுக்கு ஒரு கஷ்டத்தைக் கொடுக்கிறேன்," என்று குவாட் மாலிகன் கூறினார், "நீ உன் மோசமான கேலி மற்றும் உன் இயேசு சபை ஏளனங்களால் எல்லாவற்றையும் கெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்."

"அவனுக்கும் அவளுக்கும் கொஞ்சம் நம்பிக்கை இருக்கிறது," ஸ்டீபன் தொடர்ந்தார்.

குளுட் முல்லிகன் சோகமாக பெருமூச்சு விட்டு ஸ்டீபனின் கையில் கையை வைத்தார்.

"இனி எனக்கு வேண்டாம், கிஞ்ச்," என்று அவர் கூறினார்.

பின்னர், தனது தொனியை மாற்றி, அவர் மேலும் கூறினார்:

"ஆனால், உண்மையாகச் சொன்னால், நீங்கள் சொல்வது சரிதான். அவர்களுடன் நரகத்திற்குச் செல்லுங்கள், இவ்வளவு நல்ல மனிதர்கள். நான் செய்தது போல் அவர்களை மூக்கைப் பிடித்து வழிநடத்துங்கள். அவர்கள் அனைவருடனும் நரகத்திற்குச் செல்லுங்கள். இப்போது இந்த குழப்பத்திலிருந்து வெளியேறுவோம்."

அவர் எழுந்து நின்று, கம்பீரமாக தனது இடுப்புப் பகுதியை அவிழ்த்து, தனது மேலங்கியைக் கழற்றி, பணிவுடன் கூறினார்:

– மாலிகனில் இருந்து முக்காடுகள் அகற்றப்பட்டுள்ளன.

அவன் தன் பைகளை மேசையின் மீது காலி செய்தான்.

- இதோ உன் முரட்டுப் பையன்.

ஒரு ஸ்டாண்ட்-அப் காலர் மற்றும் ஒரு கலகக்கார டை அணிந்தபடி, அவர்களுடன் அரட்டை அடித்து, அவர்களைக் கண்டித்து, தனது கடிகாரத்தின் சங்கிலியைப் பிடித்தபடி இருந்தார். அவரது கைகள் அவரது சூட்கேஸுக்குள் நுழைந்து, சுத்தமான கைக்குட்டையைத் தேடி அங்கு சுற்றித் திரிந்தன. சுய நிந்தனை. கடவுளே, ஒரு கதாபாத்திரத்தை அலங்கரிப்பது மட்டுமே போதுமானது. என் பச்சை பூட்ஸுடன் ஊதா நிற கையுறைகள் செல்ல வேண்டும். முரண்பாடு. என்னை நானே முரண்படுகிறேனா? சரி, நான் என்னை நானே முரண்படுகிறேன். இறக்கைகள் கொண்ட மலாக்கி. அவரது சத்தமிடும் கைகளிலிருந்து அந்த மெல்லிய கருப்பு பொருள் பறந்தது.

"உங்க பாரிசியன் தொப்பி," என்று அவர் கூறினார்.

ஸ்டீபன் அவளைத் தூக்கி ஆடை அணிவித்தான்.

ஹெய்ன்ஸ் அவர்களை வெளியில் இருந்து அழைத்தார்.

- சரி, நீங்க கடைசியா போறீங்களா நண்பர்களே?

"நான் ரெடி," என்று ஹ்வாட் மாலிகன் பதிலளித்து கதவுகளை நோக்கிச் சென்றார். "போகலாம், கிஞ்ச். நாம் இங்கே விட்டுச் சென்றதை நீங்கள் முடித்துவிட்டீர்கள் என்று நம்புகிறேன்."

அவர் ஒரு தனிமையான நடையுடன் வெளியே நடந்து, கிட்டத்தட்ட மனச்சோர்வுடன் கூறினார்:

- அவன் மலையிலிருந்து கீழே அழுது கொண்டே அலைந்தான்.

தனது கைத்தடியை எடுத்துக்கொண்டு ஸ்டீபன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தார், இருவரும் படிக்கட்டுகளில் இறங்கும்போது, ​​கனமான இரும்புக் கதவை இழுத்து மூடி பூட்டினார். கனமான சாவி அவரது உள் பாக்கெட்டில் நழுவியது.

படிக்கட்டுகளின் அடிவாரத்தில், குவாட் மாலிகன் கேட்டார்:

- நீ சாவியை எடுத்தாயா?

"நான் பார்த்தேன்," ஸ்டீபன் அவர்களுக்கு முன்னால் சென்று பதிலளித்தார்.

அவன் முன்னால் நடந்தான். அவனுக்குப் பின்னால், குவாட் மாலிகன் ஒரு கனமான குளியல் துண்டை எடுத்துக்கொண்டு, மற்ற புல்லை அதிகமாகப் படர்ந்திருந்த தண்டுகளை இடித்துத் தள்ளும் சத்தம் கேட்டது.

- அமைதியாக இருங்கள், ஐயா. நீங்கள் எங்கே போகிறீர்கள், ஐயா?

ஹெய்ன்ஸ் கேட்டார்:

– கோபுரத்திற்கு நீங்கள் பணம் செலுத்துகிறீர்களா?

"பன்னிரண்டு பவுண்டுகள்," ஹ்வாட் மாலிகன் பதிலளித்தார்.

"பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் பிரதிநிதிக்கு," ஸ்டீபன் தோளில் சாய்ந்து கூறினார்.

ஹெய்ன்ஸ் கோபுரத்தை ஆய்வு செய்யும் போது அவர்கள் அங்கேயே நின்று இறுதியாகச் சொன்னார்கள்:

– குளிர்காலத்தில் கொஞ்சம் இருட்டாக இருக்கும். நீ அவளை மார்டெல்லா என்று அழைக்கிறாயா?

"பில்லி பிட் அவற்றைக் கட்டினார்," என்று கிரிப் மாலிகன் பதிலளித்தார். "சில நேரங்களில் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் கடலில் இருந்து மிரட்டினர். ஆனால் எங்களுடையது அம்பிலிகல் கார்டு என்று அழைக்கப்பட்டது."

"அப்போ ஹேம்லெட் பத்தி உங்க ஐடியா என்ன?" ஹெய்ன்ஸ் ஸ்டீபனிடம் கேட்டார்.

"வேண்டாம், வேண்டாம்," ஹ்வாட் மாலிகன் வலியுடன் அழுதார். "தாமஸ் அக்வினாஸையும் அவர் தனது கருத்தை ஆதரிக்கப் பயன்படுத்தும் ஐம்பத்தைந்து ஆதாரங்களையும் என்னால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. நான் குறைந்தது இரண்டு குவளைகளை வீழ்த்தும் வரை காத்திருப்போம்."

அவர் ஸ்டீபனை நோக்கித் திரும்பி, தனது மஞ்சள் அங்கியின் மூலைகளை கவனமாக இழுத்தார்:

- மூன்றாவது குவளைக்குப் பிறகு, நீங்கள் அதை நிரூபிக்க முடியாது, இல்லையா, கிஞ்ச்?

"அவள் இவ்வளவு நேரம் காத்திருந்தாள்," ஸ்டீபன் அலட்சியமாக பதிலளித்தார், "அவள் இன்னும் கொஞ்சம் காத்திருக்கலாம்."

"நீங்க என்னோட ஆர்வத்தைத் தூண்டிட்டிங்க," ஹெய்ன்ஸ் அன்பாகச் சொன்னார். "இது ஏதோ ஒரு முரண்பாடா?"

"ஃபை!" என்று பதிலளித்தார் குளுட் முல்லிகன். "நாங்கள் வைல்டையும் முரண்பாடுகளையும் கடந்துவிட்டோம். எங்களிடம் எல்லாம் மிகவும் எளிமையானது. ஹேம்லெட்டின் பேரன் ஷேக்ஸ்பியரின் தாத்தா என்பதையும், அவரே தனது சொந்த தந்தையின் பேய் என்பதையும் நிரூபிக்க எங்கள் பார்ட் இயற்கணிதத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்."

"என்ன?" ஹெய்ன்ஸ் ஸ்டீபனை நோக்கி விரலை நீட்டிக் கேட்டார். "அவனா?"

குவாட் மாலிகன் ஒரு எபிட்ராசெலியன் போல தனது கழுத்தில் துண்டைத் தொங்கவிட்டு, கட்டுப்படுத்த முடியாத சிரிப்பில் சாய்ந்து, ஸ்டீபனின் காதில் சொன்னான்:

- ஓ, கிஞ்ச் தி எல்டரின் நிழல்! ஜாபெத் தன் தந்தையைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறான்!

"நாங்கள் காலையில் மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறோம்," என்று ஸ்டீபன் ஹெய்ன்ஸிடம் விளக்கினார். "மேலும் அதை மீண்டும் சொல்ல நீண்ட நேரம் எடுக்கும்."

வானத்தை நோக்கி கைகளை உயர்த்தி, குவாட் மாலிகன் நடந்து சென்றார்.

"புனித குவளை மட்டுமே டெடலஸின் நாக்கைத் தளர்த்த முடியும்," என்று அவர் உறுதியளித்தார்.

"அதாவது," ஹெய்ன்ஸ் ஸ்டீபனைப் பின்தொடர்ந்து விளக்கினார், "கோபுரமும் அங்கே இருக்கும் பாறைகளும் எனக்கு எல்சினோரை நினைவூட்டுகின்றன. கடலுக்கு மேல் சுவர்கள் போல தொங்கும் அந்த விஷயம் , நான் நினைக்கிறேன்?"

கிரிப் மாலிகன் ஒரு கணம் ஸ்டீபனை நோக்கித் திரும்பினார், ஆனால் அமைதியாக இருந்தார். அந்த அமைதியான, துடிப்பான தருணத்தில், ஸ்டீபன் மலிவான, தூசி படிந்த துக்கத்தில், அவர்களின் வண்ணமயமான ஆடைகளுக்கு இடையில் நிற்பதைக் கண்டார்.

"அது ஒரு அருமையான கதை," ஹெய்ன்ஸ் சொன்னதால் அவர்கள் மீண்டும் நிறுத்தப்பட்டனர்.

புதிய காற்றில் கடல் போல வெளிறிய கண்கள், இன்னும் வெளிறிய - கடினமான மற்றும் துளையிடும். கடல்களின் ஆண்டவரே, அவர் தனது பார்வையை தெற்கே, விரிகுடாவை நோக்கித் திருப்பினார், பிரகாசமான அடிவானத்தில் மறைந்துபோகும் ஒரு தபால் நீராவி கப்பலின் புகையையும், மாக்லின்ஸைத் தாக்கும் ஒரு பாய்மரப் படகையும் தவிர முற்றிலும் காலியாக இருந்தது.

"இந்த தலைப்பில் சில இறையியல் விளக்கங்களை நான் எங்கோ படித்தேன்," என்று அவர் கொஞ்சம் குழப்பத்துடன் கூறினார். "தந்தை மற்றும் மகனின் யோசனை பற்றி. தந்தையுடன் மீண்டும் இணைவதற்கான மகனின் விருப்பம் பற்றி."

கிரிப் மாலிகன் உடனடியாக மகிழ்ச்சியான முகத்தை அணிந்துகொண்டு, காது முதல் காது வரை சிரித்தான். அவனது அழகான வாய் ஆனந்தமாகத் திறந்திருந்தது, குறும்புத்தனமான வேடிக்கையில் சிமிட்டும் கண்களால் அவன் அவர்களைப் பார்த்தான், அவர்களின் உணர்வுகள் திடீரென்று அழிக்கப்பட்டன. பொம்மை போன்ற தலையை ஆட்டியபடி, பனாமா தொப்பியின் விளிம்பை அசைத்து, முட்டாள்தனமான மகிழ்ச்சியான குரலில் பாடத் தொடங்கினான்:

 

நான்தான் ரொம்ப

விசித்திரமான பையன்னு நினைக்கிறேன்.

என் அம்மா யூதர், என் அப்பா ஒரு புறா.

தச்சரான யோசேப்புக்கும் எனக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை:

அப்போஸ்தலர்கள், கோல்கொதா - அதுதான் என் பாதை.

 

அவர் ஒரு விரலை உயர்த்தி எச்சரித்தார்,

 

நான் கடவுள் என்பதில் நீங்கள் சந்தேகப்பட்டு உண்மையைப் பேசினால், நான் மதுவை உருவாக்கும்போது

உங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்காது - ஒரு பானம் அல்ல . நம்பிக்கை குன்றியவர்களே, தண்ணீரைக் குடியுங்கள், நான் தண்ணீரை ஊற்றுவதற்கு முன்பு நான் குடிப்பதைக் கனவு காணுங்கள்.







 

ஸ்டீபனின் கைத்தடியில் விடைபெறும் இழுவையுடன், அவன் பாறைகளின் விளிம்பிற்கு முன்னேறி, கைகளை அசைத்து - துடுப்புகள் அல்லது இறக்கைகள் போல விரிந்து, காற்றில் தூக்கப் போகிறான் - கத்தினான்:

 

- சரி, இப்போது - விடைபெறுகிறேன்.

நான் சொன்ன அனைத்தையும் எழுதிக்கொள்.

டாம், டிக், ஹாரி ஆகியோரிடம்,

நான் மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தேன் என்று சொல்லுங்கள்.

ஒரு பறவையிலிருந்து பிறந்த

நான் உயரமாகப் பறப்பேன்,

மேலும் வானத்திலிருந்து அனைத்து துறவிகளையும் காண்பிப்பேன்...

 

அவர் அவர்களுக்கு முன்னால் பதின்மூன்று மீட்டர் பாறையை நோக்கி ஓடினார், அவரது தொப்பி புதிய காற்றில் படபடத்தது, பின்தங்கியவர்களை நோக்கி தனது திடீர், இறகு போன்ற அழுகைகளை சுமந்து சென்றது.

ஹேய்ன்ஸ், நுட்பமாக சிரித்துக்கொண்டே, ஸ்டீபனுடன் சமமாகச் சொன்னார்:

"நான் சிரிக்கக் கூடாதுன்னு நினைக்கிறேன். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது தெய்வ நிந்தனை. நான் ஒரு விசுவாசி இல்லாவிட்டாலும். ஆனால் அவரிடமிருந்து பொங்கி எழும் உற்சாகம் பாடலை மிகவும் பாதிப்பில்லாததாக ஆக்குகிறது, இல்லையா? அவர் அதை என்னவென்று அழைத்தார்? தச்சரான ஜோசப்?"

- குடிபோதையில் இருந்த இயேசுவின் பாலாட்.

"ஓ," ஹெய்ன்ஸ் கூறினார், "அப்போ நீங்க இதை முன்னாடி கேள்விப்பட்டிருக்கீங்களா?"

"சாப்பாட்டுக்குப் பிறகு, ஒரு நாளைக்கு மூன்று முறை," ஸ்டீபன் வறண்ட குரலில் பதிலளித்தார்.

"நீங்க ஒரு நம்பிக்கையற்றவங்க இல்லையா?" ஹெய்ன்ஸ் கேட்டார். "நான் சொல்றது குறுகிய அர்த்தத்துல நம்பிக்கை. ஒண்ணுமில்லாம இருந்து படைப்பு, அற்புதங்கள், கடவுள்-மனிதன் பத்தி."

- என் கருத்துப்படி, இந்த வார்த்தைக்கு ஒரே ஒரு அர்த்தம்தான் உள்ளது.

ஹெய்ன்ஸ் சிறிது நேரம் நின்று, பளபளப்பான பச்சைக் கல்லைக் கொண்ட ஒரு நேர்த்தியான வெள்ளி சிகரெட் பெட்டியை எடுத்தார். அவர் அதை ஒரு விரலால் திறந்து, வரவேற்கும் விதமாக நீட்டினார்.

"நன்றி," ஸ்டீபன் ஒரு சிகரெட்டை எடுத்துக்கொண்டே சொன்னான்.

ஒன்றை தனக்காக எடுத்துக் கொண்ட ஹெய்ன்ஸ், சிகரெட் பெட்டியை மூடிக்கொண்டார். அதை மீண்டும் தனது பக்கவாட்டுப் பையில் வைத்து, தனது சட்டைப் பையிலிருந்து ஒரு நிக்கல் பூசப்பட்ட லைட்டரை எடுத்தார்; மற்றொரு கிளிக்கில், அதை ஏற்றி, தனது உள்ளங்கையில் இருந்த சுடரை ஸ்டீபனிடம் கொடுத்தார்.

"ஆமாம், நிச்சயமாக," என்று அவர் நடந்து செல்லும்போது கூறினார். "நீங்கள் நம்புகிறீர்களா இல்லையா? தனிப்பட்ட முறையில், கடவுள்-மனிதன் என்ற இந்தக் கருத்தை என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. நீங்கள் அதன் ஆதரவாளர்களில் ஒருவராக இல்லை என்று நினைக்கிறேன்?"

"என்னில்," ஸ்டீபன் இருண்ட அதிருப்தியுடன் பதிலளித்தார், "சுதந்திரமாகச் சிந்திக்கும் ஒரு பயங்கரமான உதாரணம் உங்களிடம் உள்ளது."

பதிலுக்காகக் காத்திருந்து, தனது கைத்தடியை பக்கவாட்டில் இழுத்துக்கொண்டு அவன் நடந்தான். அதன் ஃபெரூல் பாதையில் லேசாக இழுத்து, அவன் குதிகால்களில் சலசலத்தது. என் பிரிக்க முடியாத நண்பன், பின்தங்கியிருக்காமல், "ஸ்டீஈ

"இறுதியில்," ஹெய்ன்ஸ் தொடங்கினார்...

ஸ்டீபன் எந்த விரோதமும் இல்லாத, குளிரான, தேடும் பார்வையை நோக்கித் திரும்பினான்.

"இறுதியில், நீங்கள் சுதந்திரத்தை அடைய முடியும் என்று நான் நம்புகிறேன். தனிப்பட்ட முறையில், நீங்கள் உங்கள் சொந்த எஜமானர் என்று நான் நம்புகிறேன்."

"நான் இரண்டு எஜமானர்களின் வேலைக்காரன்," ஸ்டீபன் கூறினார், "ஆங்கிலேயர் மற்றும் இத்தாலியர்."

"இத்தாலியா?" ஹெய்ன்ஸ் கேட்டார்.

பைத்தியக்கார ராணி, வயதானவள், பொறாமை கொண்டவள். என் முன் மண்டியிடு.

"மூன்றாவது ஒருவர் இருக்கிறார்," ஸ்டீபன் தொடர்ந்தார், "சில சேவைகளுக்கு நான் அவருக்குத் தேவை."

"என்ன இத்தாலியன்?" ஹெய்ன்ஸ் மீண்டும் கேட்டார். "நீங்க என்ன பேசுறீங்க?"

"ஏகாதிபத்திய பிரிட்டனைப் பற்றியும், ரோமன் கத்தோலிக்க அப்போஸ்தலிக் திருச்சபை பற்றியும்" ஸ்டீபன் முகம் சிவந்து பதிலளித்தார்.

பேசுவதற்கு முன், ஹெய்ன்ஸ் தனது உதட்டின் பின்னால் இருந்து புகையிலையின் ஒரு இழையை அகற்றினார்.

"எனக்குப் புரிகிறது," என்று அவர் அமைதியாகச் சொன்னார். "ஒரு ஐரிஷ்காரர், அப்படித்தான் சிந்திக்க வேண்டும் என்று நான் தைரியமாகக் கூறுகிறேன். இங்கிலாந்தில் நாங்கள் உங்களை மிகவும் நியாயமாக நடத்தவில்லை என்பதை உணர்கிறோம். ஒருவேளை அதற்கு வரலாறுதான் காரணம்."

சக்தியும் ஆடம்பரமும் நிறைந்த அந்த பட்டங்கள், ஸ்டீபனின் நினைவில் அவர்களின் மணிகளின் வெற்றிகரமான ஒலியைப் போல எதிரொலித்தன: et unam sanctam catolicam et apostolicam ecclesiam : கோட்பாடுகள் மற்றும் சடங்குகளின் மெதுவான வளர்ச்சி மற்றும் மாற்றம், நிதானமாக - அவரது அரிய எண்ணங்களைப் போல - நட்சத்திரங்களின் வேதியியல். போப் மார்செல்லஸுக்குப் பின்னால் அப்போஸ்தலர்களின் சின்னம், பாலிஃபோனி, ஆன்டிஃபோனல் கூச்சல்கள்: மற்றும் அவர்களின் பாடலுக்குப் பின்னால், போர்க்குணமிக்க தேவாலயத்தின் விழிப்புடன் இருக்கும் தேவதை அவளுடைய மதவெறியர்களைத் தாக்கி அச்சுறுத்தியது. குறுக்குவெட்டுகளுடன் முறியடிக்கப்பட்ட மதவெறியர்களின் கூட்டம்: ஃபோட்டியஸ் மற்றும் தெய்வ நிந்தனை செய்பவர்களின் ஒரு குழு, அவர்களில் ஒருவர் மாலிகன், மற்றும் மகன் மற்றும் தந்தையின் உறுதிப்பாட்டிற்காக வாழ்நாள் முழுவதும் போராடிய அரியஸ், கிறிஸ்துவின் பூமிக்குரிய உடலை நிராகரித்த வாலண்டினஸ், மற்றும் தந்தையே தனது சொந்த மகன் என்று வலியுறுத்திய தந்திரமான ஆப்பிரிக்க மதவெறி கொண்ட சபெலியஸ். அந்நியரின் கேலிக்கு மாலிகன் சமீபத்தில் கூறியது போல. ஒரு வெற்று கேலி. காற்றை நெய்பவர்களின் தலைவிதி வெறுமைதான்: மைக்கேலின் படையின் போர்க்குணமிக்க சர்ச் தேவதூதர்களின் கைகளில் நிராயுதபாணியாக்கம் மற்றும் தோல்வி, அவர்கள் எப்போதும் காவலில் இருப்பார்கள், போரில் தங்கள் ஈட்டிகள் மற்றும் கேடயங்களுடன் அவர்களைப் பாதுகாப்பார்கள்.

பிராவோ, பிராவோ! நீண்ட கைதட்டல். ஜூட்! Nom de Dieu!

"நான் நிச்சயமாக ஒரு பிரிட்டன் தான்," ஹெய்ன்சகோஃப்ஸின் குரல் தங்களைப் பற்றியும் தங்கள் உணர்வுகளைப் பற்றியும் யோசித்துக்கொண்டே ஒலித்தது. "என் நாடு ஜெர்மன் யூதர்களின் கைகளில் விழுவதை நான் பார்க்க விரும்பவில்லை. அதுதான் இன்றைய நமது தேசியப் பிரச்சினை என்று நான் பயப்படுகிறேன்."

இரண்டு ஆண்கள் குன்றின் விளிம்பில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்: ஒரு தொழிலதிபர், ஒரு மாலுமி.

- அவர்கள் பலோச் விரிகுடாவுக்குச் செல்கிறார்கள்.

விரிகுடாவின் வடக்குப் பகுதியை நோக்கி மோர்மேன் சிறிது வெறுப்புடன் தலையசைத்தார்.

"அங்கே ஐந்து ஆழம் உள்ளது," என்று அவர் தொடர்ந்தார். "அது தோராயமாக அந்த திசையில் மேலெழும், ஒரு மணிக்கு அலை தொடங்கும். இன்று ஒன்பதாவது நாள்."

மூழ்கிவிட்டது. பாய்மரப் படகு காலியான விரிகுடாவில் பயணிக்கிறது, வீங்கிய மூட்டை வெளிப்பட்டு, அதன் வீங்கிய முகத்துடன், உப்பு போல வெண்மையாக சூரியனை நோக்கித் திரும்பும் வரை காத்திருக்கிறது. இதோ நான்.

அவர்கள் கடலுக்குள் நீண்டு செல்லும் பாறைகளின் முகடுக்குச் செல்லும் ஒரு வளைவான பாதையில் சென்றனர். குவாட் மாலிகன் தனது சட்டையை மட்டும் அணிந்துகொண்டு, தோளில் பின்னப்படாத டையை மாட்டிக்கொண்டு பாறையின் மீது நின்றார். அருகிலுள்ள பாறை விளிம்பில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்த ஒரு இளைஞன், தவளையைப் போல மெதுவாக, தனது பச்சை நிற கன்றுகளை ஆழமான நீரின் ஜெல்லியில் நகர்த்தினான்.

- உன் சகோதரன் வந்துவிட்டானா, மல்கியா?

- இல்லை, அவர் வெஸ்ட்மீத்தில் இருக்கிறார். பெனனுடன்.

– இன்னும் இருக்கா? எனக்கு பெனனில் இருந்து ஒரு அஞ்சலட்டை வந்தது. அங்கே ஒரு அழகா இருந்ததா சொன்னான். புகைப்படம் பெண், அவன் அவளுக்கு வைத்த செல்லப்பெயர்.

- அப்போ அவன் அதைக் கழற்றிட்டான், இல்லையா? சுருக்கமான விளக்கம்.

கிரிப் மாலிகன் தனது பூட்ஸின் கயிற்றை அவிழ்க்க குனிந்தார். ஒரு பாறைப் பகுதிக்கு அருகில், ஒரு வயதான, சிவப்பு முகம் கொண்ட மனிதர் வெளியே தெறித்து, உமிழ்ந்தார். அவர் பாறைகளில் ஏறிச் சென்றார், அவரது தலையின் சாம்பல் நிற விளிம்புகளில் தண்ணீர் மின்னியது, அவரது மார்பிலும் வயிற்றிலும் வழிந்தது, மேலும் அவரது தொய்வடைந்த கருப்பு நீச்சல் உடற்பகுதியிலிருந்து மெல்லிய நீரோடைகளில் சொட்டியது.

கிரிப் முல்லிகன் கடந்து செல்லும்போது ஒதுங்கி நின்று, ஹேய்ஸ் மற்றும் ஸ்டீபனைப் பார்த்து, பக்தியுடன் தனது கட்டைவிரலைக் குறுக்காகக் கட்டிக்கொண்டார்.

"சீமோர் வந்துவிட்டார்," என்று அந்த இளைஞன் மீண்டும் தனது கல் கொம்பைப் பிடித்துக் கொண்டு சொன்னான். "அவன் மருந்தை விட்டுவிட்டு இராணுவத்தில் சேருகிறான்."

"கடவுளிடம் போ" என்றார் குவாட் மாலிகன்.

– ஒரு வாரத்தில் சுடப்படும். காலிஸ்லின் சிவப்பு முடி கொண்ட மகள் லிலியாவை உங்களுக்குத் தெரியுமா?

- ஆம்.

- நான் நேற்று இரவு அவரை கப்பலில் நடந்து சென்றேன்.

- அவன் அதை அவளுக்குள் திணித்தானா?

- அதைப் பற்றி நீங்கள் அவரிடம் கேட்க வேண்டும்.

"சீமோர் ஒரு உண்மையான அதிகாரி," என்று ஹ்வாட் மாலிகன் கூறினார். தனக்குள் தலையசைத்துக் கொண்டு, தனது கால்சட்டையைக் கழற்றிவிட்டு எழுந்து நின்று, முணுமுணுத்தார்:

– சிவப்பு முடி கொண்ட பெண்கள் ஆடுகளைப் போல ஆர்வமாக உள்ளனர்.

அவன் சிறிது நேரத்தில் நின்று, பதற்றமடைந்தான், அவன் தன் சட்டையின் கீழ் தன் பக்கவாட்டை உணர்ந்தான்.

"பன்னிரண்டாவது விலா எலும்பைக் காணவில்லை," என்று அவர் அழுதார். "நான் உபர்மென்ஷ் . பல் இல்லாத கிஞ்ச் மற்றும் நான் சூப்பர்மேன்."

அவன் தன் சட்டையைத் திருகி, தன் உடைகள் கிடந்த இடத்தில் பின்னால் எறிந்தான்.

- மலாக்கி, நீ வருகிறாயா?

- ஆமா. படுக்கையில போய்டு.

அந்த இளைஞன் தண்ணீருக்குள் பின்னோக்கித் தள்ளி, இரண்டு நீண்ட, முழு அடிகளில், முகட்டின் மையத்தை அடைந்தான். ஹெய்ன்ஸ் புகைபிடித்தபடி பாறைகளில் மூழ்கினான்.

"நீங்க வர்றீங்களா?" என்று குவாட் மாலிகன் கேட்டார்.

"கொஞ்சம் நேரம் கழித்து," ஹெய்ன்ஸ் கூறினார். "காலை உணவுக்குப் பிறகு உடனடியாக இல்லை."

ஸ்டீபன் வெளியேறத் திரும்பினான்.

- நான் போகிறேன், மாலிகன்.

"அந்த சாவியை எனக்குக் கொடு, கிஞ்ச்," என்றார் கிரிப் மாலிகன், "என் பாவாடையை கீழே பிடிக்க."

ஸ்டீபன் அவனிடம் சாவியைக் கொடுத்தார். கிராப் முல்லிகன் அதை தனது துணிகளின் குவியலில் வைத்தார்.

"ஒரு பைண்டிற்கு இரண்டு பைசா," என்று அவர் கூறினார். அதை இங்கே எறியுங்கள்.

ஸ்டீபன் மென்மையான குவியலில் இரண்டு பென்ஸ்களைப் போட்டார். உடை உடுத்து, ஆடைகளை அவிழ். கிரிப் முலிகன் எழுந்து, அவன் முன் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு, பணிவுடன் கூறினார்:

"ஏழைகளைக் கொள்ளையடிப்பவன் கர்த்தரைப் பிரியப்படுத்துகிறான்." இவ்வாறு ஜரதுஸ்ட்ரா பேசினார்.

அந்த மெல்லிய உடல் தண்ணீரில் மூழ்கியது.

"நாம் மீண்டும் ஒருவரை ஒருவர் சந்திப்போம்," என்று ஹெய்ன்ஸ் கூறினார், ஸ்டீபன் பாதையில் நடந்து செல்லும்போது திரும்பி, ஐரிஷ் மனிதனின் காட்டுமிராண்டித்தனத்தைப் பார்த்து சிரித்தார்.

காளையின் கொம்பு, குதிரையின் குளம்பு, சாக்சனின் புன்னகை.

- கப்பலில் ஹ்வாட் மாலிகன் என்று கத்தினான். - பதினொன்றரை மணிக்கு.

"சரி," ஸ்டீபன் சொன்னார். அவர் வளைந்த பாதையில் நடந்தார்.

 

லிலியாடா ருட்டிலனும்

டர்மா சர்க்கம்டெட்

ஜூபிலண்டியம் டெ விர்ஜியம்

 

பாதிரியார் தன்னை பணிவுடன் ஒப்படைத்த குழியில் அவரது சாம்பல் நிற ஒளிவட்டம். இன்றிரவு அங்கே என்னால் தங்க முடியாது. வீட்டிற்கும் செல்ல முடியாது.

கடலில் இருந்து ஒரு நீண்ட, இனிமையான குரல் அவனை அழைத்தது. அவன் திரும்பியதும், அவன் கை அசைத்தான். இன்னொரு அழைப்பு. ஒரு ரோம முத்திரையின் பழுப்பு நிற, மென்மையான தலை, தண்ணீரில் ஒரு பந்து போல தூரத்தில் மிதந்தது.

உசுர்பர்.

* * *

- சரி, கோக்ரான், எந்த நகரம் அவரை அழைத்தது?

- டாரென்டம், ஐயா.

- ரொம்ப நல்லா இருக்கு. அதனால என்ன?

- ஒரு போர் நடந்தது, ஐயா.

- ரொம்ப நல்லா இருக்கு. எங்கே?

சிறுவனின் வெற்று முகம் காலியான ஜன்னலைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.

நினைவின் மகள்களால் நெய்யப்பட்டது. ஆனால் எப்படியோ அது நெய்ததை விட வித்தியாசமாக இருந்தது. ஒரு சொற்றொடர் மற்றும் பொறுமையின்மையில், பிளேக்கின் வெறித்தனமான இறக்கைகளின் தெறிப்பு. எல்லா இடங்களின் சரிவையும், கண்ணாடி உடைவதையும், சுவர்களின் இடிபாடுகளையும், முடிவின் எதிரொலிக்கும் தீப்பிழம்புகளில் மூழ்கியிருக்கும் காலத்தையும் நான் கேட்கிறேன். நமக்கு என்ன நடக்கும்?

– நான் அந்த இடத்தை மறந்துவிட்டேன் ஐயா. கிமு 279 இல்.

"அஸ்குலம்," ஸ்டீபன் இரத்தக்கறை படிந்த புத்தகத்தின் தலைப்பையும் தேதியையும் பார்த்துக்கொண்டே கூறினார்.

- ஆமாம், ஐயா. அவர் சொன்னார்: " இன்னும் ஒரு வெற்றி, நாங்கள் முடித்துவிட்டோம்."

அந்த வாசகம் உலகத்தால் நினைவில் இருந்தது. அந்தி வேளையில் நிம்மதியாக இருக்கும் ஒரு உணர்வு. சடலங்களால் சூழப்பட்ட ஒரு வயலுக்கு மேலே ஒரு மலையில், ஒரு ஜெனரல் தனது ஈட்டியில் சாய்ந்து தனது அதிகாரிகளிடம் பேசுகிறார். எந்த ஜெனரலும் எந்த அதிகாரிகளிடம் பேசுகிறார். இவர்கள் கேட்பார்கள்.

"இப்போது நீ, ஆம்ஸ்ட்ராங்," ஸ்டீபன் கூறினார். "பைரஸின் முடிவு என்ன?"

- பைரஸின் முடிவு, ஐயா?

"எனக்குத் தெரியும் சார். கேளுங்கள் சார்," கோமின் முன்வந்தார்.

- இருங்க. சரி, ஆம்ஸ்ட்ராங். பைரஸைப் பத்தி உனக்கு ஏதாவது தெரியுமா?

ஆம்ஸ்ட்ராங்கின் பையில் ஒரு பை ப்ரெட்ஸல்ஸ் அழகாகக் கிடந்தது. அவ்வப்போது, ​​அவன் அவற்றைத் தன் உள்ளங்கைகளுக்கு இடையில் நசுக்கி அமைதியாக விழுங்கினான். துண்டுகள் அவன் உதடுகளின் மெல்லிய தோலில் ஒட்டிக்கொண்டன. சிறுவனின் சுவாசத்தின் இனிமை. ஒரு பணக்கார குடும்பம்; தங்கள் மூத்த மகன் கடற்படையில் இருந்ததில் பெருமை. டால்கி, விக்கோ சாலை.

- பைரஸ், ஐயா? பைரஸ் பியர்க்.

எல்லோரும் சிரிக்கிறார்கள். மகிழ்ச்சியற்ற, சத்தமிடும், தீய சிரிப்பு.

ஆம்ஸ்ட்ராங் தனது வகுப்பு தோழர்களை நோக்கித் திரும்புகிறார்; அவரது சுயவிவரம் முட்டாள்தனமாகவும் குறும்புத்தனமாகவும் இருக்கிறது. எனது தாராளமயத்தையும் அவர்களின் தந்தையர் செலுத்தும் சுமையையும் அறிந்து அவர்கள் இப்போது இன்னும் சத்தமாக சிரிப்பார்கள்.

"அப்போ சொல்லுங்க," ஸ்டீபன் புத்தகத்தை பையனின் தோளில் திணித்து, "துளைக்கால் என்றால் என்ன?" என்கிறார்.

"ஒரு கப்பல்துறை, ஐயா," ஆம்ஸ்ட்ராங் விளக்குகிறார், "கடலில் உள்ள ஒரு விஷயம். ஒரு பாலம் போல. கிங்ஸ்டன் கப்பல்துறை, ஐயா."

மீண்டும் ஒருவர் சிரித்தார்: மகிழ்ச்சியின்றி, ஆனால் அர்த்தமுள்ளதாக. பின் வரிசையில் இருந்த இரண்டு பேர் கிசுகிசுத்தனர். ஆம். அவர்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியும்: அவர்கள் ஒருபோதும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை, ஒருபோதும் கன்னிப் பெண்களும் அல்ல. அவர்கள் அனைவரும். அவர் அவர்களின் முகங்களை பொறாமையுடன் பார்த்தார். எடித், எதெல், கெர்டி, லில்லி. அவர்களைப் போலவே: அவர்களின் மூச்சில் தேநீர் மற்றும் ஜாமின் அதே இனிப்பு, அவர்களின் வளையல்கள் ஒற்றைப் போரில் ஒலிக்கின்றன.

"கிங்ஸ்டன் பியர்," ஸ்டீபன் கூறுகிறார். "அது சரி, முடிக்கப்படாத பாலம்."

அவருடைய வார்த்தைகள் அவர்களுடைய கண்களைப் பிளந்தன.

"அது எப்படி சார்?" என்று கோமின் கேட்டார். "ஆனால் பாலங்கள் ஒரு ஆற்றின் குறுக்கே உள்ளன."

ஹெய்ன்ஸின் தொகுப்புக்கு இது சரியான பொருத்தம். கேட்க யாரும் இல்லை. மாலையில், குடிப்பழக்கம் மற்றும் தளர்வான உரையாடல்களுக்கு மத்தியில், அவரது நனவின் மெருகூட்டப்பட்ட கவசத்தை திறமையாக துளைக்க. அதனால் என்ன? தனது எஜமானரின் நீதிமன்றத்தில் ஒரு நகைச்சுவையாளர், ஒரு இழிவான மனிதனாக, தனது எஜமானரின் கருணையுள்ள பாராட்டைப் பெற அனுமதித்தார். அவர்கள் ஏன் இதையெல்லாம் கடந்து சென்றார்கள்? எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது அவர்களின் சொந்த வழியில் அடிக்கப்படுவதற்கு மட்டுமல்ல. அவர்களுக்கு, வரலாறு மற்றொரு சலிப்பான கதையாகவும், அவர்களின் நாடு ஒரு அடகுக் கடையாகவும் இருந்தது.

ஆர்கோஸில் நடந்த கைகலப்பில் பைரஸ் கொல்லப்படவில்லை அல்லது ஜூலியஸ் சீசர் முடிக்கப்படாமல் இருந்தார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். வேறு எந்த வழியிலும் அவர்களை கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாது. காலத்தால் குறிக்கப்பட்டு, பங்குகளில், எண்ணற்ற சாத்தியக்கூறுகளின் மண்டபத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டது, அதை அவர்களே நிராகரித்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் ஒருபோதும் மாறாததைப் பார்க்க அவர்களுக்கு எப்போதாவது வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டதா? அல்லது நடப்பது மட்டும் சாத்தியமா? நெசவு, காற்றின் நெசவாளர்.

– ஒரு கதை சொல்லுங்க சார்.

- ஓ, ஆமாம், ஐயா. பேய்.

"நீங்க எங்கிருந்து வரீங்க?" ஸ்டீபன் இன்னொரு புத்தகத்தைத் திறந்து கேட்டார்.

"போதும் கண்ணீர்," என்றான் கோமின்.

- சரி, அடுத்து என்ன, டால்போட்?

- கதை என்ன சார்?

"பின்னர்," ஸ்டீபன் கூறினார். "போ, டால்போட்."

கருமையான நிறமுள்ள சிறுவன் புத்தகத்தைத் திறந்து, அதைச் சாமர்த்தியமாகத் தன் பையின் கைப்பிடிக்குப் பின்னால் வைத்தான். அவன் கவிதையை துண்டு துண்டாக வாசித்து, அதில் உள்ள உரையைப் பார்த்தான்:

 

போதும் கண்ணீரே, மேய்ப்பரே, அவற்றை வீணாக்காதீர்கள் -

யாருக்காக நீ துக்கப்படுகிறாயோ, லைசிடாஸ் இறக்கவில்லை.

அவர் தண்ணீரின் மேற்பரப்பிற்கு அடியில் மறைந்துவிட்டாலும்...

 

எனவே எல்லாமே இயக்கத்திற்கு, சாத்தியமானதை முடிந்தவரை உணர்ந்து கொள்வதற்கு வழிவகுக்கிறது. அரிஸ்டாட்டிலின் சொற்றொடர் தடுமாறும் அறிவிப்புகள் மூலம் வடிவம் பெற்று, செயிண்ட்-ஜெனீவிவ் நூலகத்தின் கற்றறிந்த அமைதியில் மிதந்தது, அங்கு, பாரிஸின் பாவத்திலிருந்து தப்பாமல், அவர் மாலையில், மாலையில் படித்துக்கொண்டிருந்தார். அடுத்த வீட்டில், ஒரு பலவீனமான ஆசியர் ஒரு மூலோபாய பாடப்புத்தகத்திலிருந்து குறிப்புகளை எடுத்துக்கொண்டிருந்தார். என்னைச் சுற்றி, மூளைகள் நிரம்பியுள்ளன மற்றும் நிறைவுற்றன: விளக்குகளின் ஒளியின் கீழ், தொட்டுணரக்கூடிய முனைகள் பொருத்தப்பட்டுள்ளன, சற்று நடுங்குகின்றன; என் நனவின் இருளில், ஆழமான உலகின் திரவம் தெளிவைத் தவிர்த்து, தெளிவைத் தவிர்த்து, அதன் டிராகன் செதில்களின் மடிப்புகளை இழுக்கிறது. சிந்தனை என்பது சிந்தனையின் சிந்தனை. ஒரு நிலையான பிரகாசம். ஆன்மா, அதன் சொந்த வழியில், இருப்பதெல்லாம்: ஆன்மா என்பது வடிவங்களின் வடிவம். ஒரு எழுச்சியூட்டும் அமைதி, எல்லையற்ற, பிரகாசம்: வடிவங்களின் வடிவம்.

டால்போட் தன்னைத்தானே திரும்பத் திரும்பச் சொல்லத் தொடங்கினார்:

 

தண்ணீர்களின் மேல் நடந்த அவருடைய பரிசுத்த வல்லமையால்,

அவருடைய பரிசுத்த வல்லமையால்...

 

"அதைத் திருப்பிப் போடு," ஸ்டீபன் அமைதியாகச் சொன்னான். "இங்கிருந்து என்னால் அதைப் பார்க்க முடியவில்லை."

"என்ன சார்?" டால்போட் வெறுமனே முன்னோக்கி சாய்ந்து கேட்டார்.

அவன் கை பக்கத்தைத் திருப்பியது. அவன் நிமிர்ந்து தொடர்ந்தான், நினைவில் மட்டும். தண்ணீரில் நடந்தவனைப் பற்றி. இங்கே, அவர்களின் பயந்த இதயங்களில், அவரது நிழல், அந்தப் பெருந்தீனியின் இதயத்திலும் உதடுகளிலும், என் மீதும் உள்ளது. பழிவாங்கும் நாணயத்தால் அவரைப் பிடிக்க விரும்பியவர்களின் சூடான முகங்களில் ஒரு நிழல். சீசருக்குரியதை சீசருக்கும், கடவுளுக்குரியதை கடவுளுக்கும் கொடுங்கள். இருண்ட கண்களின் நீடித்த பார்வை, தேவாலயத்தின் நெசவாளர்களால் பின்னப்பட்டு நெய்யப்படும் புதிர் போன்ற வார்த்தைகள்.

 

சரி, சீக்கிரம் யூகிச்சுக்கோ:

என் அப்பா எனக்கு விதைகளைத் தூவக் கொடுத்தார்...

 

டால்போட் உடைந்த புத்தகத்தைத் தன் பையில் திணித்தான்.

"இவ்வளவு சீக்கிரமா?" ஸ்டீபன் கேட்டார்.

- ஆமா சார். பத்து மணிக்கு ஹாக்கி சார்.

- குறுகிய நாள், ஐயா. வியாழக்கிழமை.

"புதிரை யார் தீர்ப்பார்கள்?" ஸ்டீபன் கேட்டார்.

அவர்கள் அவசரமாக தங்கள் புத்தகங்களை பேக் செய்து, பென்சில்களைத் தட்டி, பக்கங்களை சலசலக்கச் செய்தனர். ஒன்றாகக் கூடி, தங்கள் பைகளைக் கட்டி, ஜிப் செய்து, மகிழ்ச்சியுடன் ஒற்றுமையாகப் பேசிக் கொண்டனர்:

– ஒரு புதிரா, ஐயா? என்னைக் கேளுங்கள், ஐயா.

- ஓ, என்னைக் கேளுங்கள், ஐயா.

- இன்னும் கஷ்டம் சார்.

"சரி, இது ஒரு புதிர்," ஸ்டீபன் கூறினார்.

 

சேவல் கூவியது

, வானத்தில்

மணி பதினொரு முறை ஒலித்தது . ஆன்மா விரைவாக சொர்க்கத்திற்கு விரைந்தது.







 

- இது என்ன?

- என்ன சார்?

– மீண்டும் ஒருமுறை, ஐயா, நாங்கள் அதைச் செய்யவில்லை.

அந்த வரிகள் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்பட்டபோது அவர்களின் கண்கள் விரிந்தன. சிறிது நேர மௌனத்திற்குப் பிறகு, கோக்ரான் கூறினார்:

- இது என்ன சார்? நாங்கள் சரணடைகிறோம்.

ஸ்டீபன் பதிலளித்தபோது தொண்டை இறுக்கமடைந்தது:

– நரி பாட்டியை புதருக்கு அடியில் புதைக்கிறது.

அவர் எழுந்து நின்று அவர்களின் திகைப்பூட்டும் அழுகையின் எதிரொலியைக் கேட்டு பதட்டத்துடன் சிரித்தார்.

அந்தக் குச்சி கதவைத் தாக்கியது, மண்டபத்தில் ஒரு குரல் கத்தியது:

- ஹாக்கி!

அவர்கள் சிதறி, தங்கள் மேசைகளுக்குப் பின்னால் இருந்து நழுவி, அவற்றின் மீது குதித்தனர். அவை ஒரு நொடியில் மறைந்துவிட்டன, இப்போது ஹாக்கி குச்சிகளின் சத்தம், பூட்ஸ் சத்தம் மற்றும் நாக்குகளின் சத்தம் சேமிப்பு அறையிலிருந்து கேட்டது.

வெறிச்சோடிய வகுப்பறையில் தனியாக இருந்த சார்ஜென்ட், ஒரு திறந்த நோட்டுப் புத்தகத்தை பிடித்துக்கொண்டு மெதுவாக நெருங்கினார். அவரது ஒல்லியான கழுத்தும் நீண்டுகொண்டிருந்த கூந்தலும் முழுமையான தயாரிப்பு இல்லாததைக் குறிப்பிட்டன, அதே போல் அவரது பலவீனமான கண்களின் கண்ணாடியின் மூடுபனி லென்ஸ்கள் வழியாகக் காணப்பட்ட கெஞ்சும் பார்வையும் அவரைப் பற்றிக் கூறியது. அவரது சாம்பல், இரத்தமில்லாத கன்னத்தில், புதிதாக ஈரமான இரத்தத்தின் வெளிறிய இடம், ஒரு நத்தையின் பாதை போல.

அவர் தனது குறிப்பேட்டை நீட்டினார். மேலே "எடுத்துக்காட்டுகள்" என்ற வார்த்தை எழுதப்பட்டிருந்தது. பின்னர் வளைந்த எண்களின் கோடுகள் வந்தன, கீழே, சுருட்டை மற்றும் மை குட்டையுடன் ஒரு சுருட்டப்பட்ட கையொப்பம் வந்தது. சிரில் சார்ஜென்ட்: அவரது பெயர் மற்றும் முத்திரை.

"திரு. டீசி அதை நகலெடுத்து உங்களுக்குக் காட்டச் சொன்னார், ஐயா." என்றார் அவர்.

ஸ்டீபன் நோட்புக்கின் விளிம்பைத் தொட்டார். பயனற்றது.

"சரி, அவற்றை எப்படித் தீர்ப்பது என்று நீங்கள் கண்டுபிடித்தீர்களா?" என்று அவர் கேட்டார்.

"பதினொன்று மற்றும் பதினைந்து எண்கள்," சார்ஜென்ட் பதிலளித்தார். "மிஸ்டர் டீசி அவற்றை பலகையிலிருந்து நகலெடுக்கச் சொன்னார், ஐயா."

- அவற்றை நீங்களே தீர்க்க முடியுமா?

- இல்லை ஐயா.

ஒரு விகாரமான பலவீனமானவர்: ஒரு மெல்லிய கழுத்து, சிக்கலான முடி, மற்றும் அவரது முகத்தில் ஒரு கறை - ஒரு நத்தை கூடு. ஆனால் அத்தகைய மனிதர்கள் கூட, குறைந்தபட்சம் அவரை தனது இதயத்தின் கீழும் கைகளிலும் சுமந்தவரால் நேசிக்கப்படுகிறார்கள். அவள் இல்லாமல், உலகம் அவரை மிதித்து, எலும்பு இல்லாத நத்தை போல அவரைத் தட்டையாக்கியிருக்கும். அவள் நரம்புகளிலிருந்து வடிகட்டப்பட்ட அவரது மெல்லிய, மந்தமான இரத்தத்தை அவள் விரும்பினாள். ஒருவேளை இதுதான் சாராம்சமா? வாழ்க்கையின் ஒரே உண்மையா? வெறித்தனமான கொலம்பனஸ் தனது தாயின் சாஷ்டாங்க உடலின் மீது ஐரோப்பாவிற்கு புனித நம்பிக்கையின் ஒளியைக் கொண்டு வர அடியெடுத்து வைக்கிறார். அவள் போய்விட்டாள்: ஒரு மரக்கிளையின் எலும்புக்கூடு நடுங்குகிறது, தீப்பிழம்புகளில் மூழ்கியுள்ளது, மஹோகனி மற்றும் ஈரமான சாம்பலின் வாசனை. அவள் இங்கே இருந்தபோதும், மிதித்து விடப்படுவதிலிருந்து அவரைக் காப்பாற்றினாள். ஆன்மா சொர்க்கத்திற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டது: மற்றும் பாழான நிலத்தில், கண் சிமிட்டும் நட்சத்திரங்களின் வெளிச்சத்தில், சிவப்பு தோலில், கொள்ளைகளின் வாசனையுடன், இரக்கமின்றி பிரகாசிக்கும் பார்வையுடன், பூமியைக் கீறியது, கேட்டது, கேட்டது, கீறப்பட்டது மற்றும் உதைத்தது.

ஸ்டீபன் அவருக்கு அருகில் அமர்ந்து பிரச்சினையைத் தீர்த்தார். ஷேக்ஸ்பியரின் ஆன்மா ஹேம்லெட்டின் தாத்தா என்பதை அவர் இயற்கணிதத்தைப் பயன்படுத்தி நிரூபிக்கிறார். சார்ஜென்ட், அவரது கண்ணாடிகள் சாய்ந்து, பக்கவாட்டில் எட்டிப் பார்த்தார். சேமிப்பு அறையில் ஹாக்கி குச்சிகளின் சத்தம்: பந்தின் மந்தமான சத்தம் மற்றும் மைதானத்தில் அழுகைகள். சின்னங்கள் பக்கம் முழுவதும் சடங்கு முறையில் நடனமாடின, அவற்றின் எண்களின் கார்னிவல் ஷெல்லில் மூடப்பட்டிருந்தன, விசித்திரமான தொப்பிகளை அணிந்திருந்தன - சதுரங்கள் மற்றும் கனசதுரங்களின் சக்திகள். கைகோர்த்து, மாற்றம், கூட்டாளருக்கு வணங்குங்கள்: இதனால்: மூரிஷ் கற்பனையின் பேய்கள். முகத்திலும் சைகையிலும் இருண்ட மனிதர்கள், தங்கள் சிதைந்த கண்ணாடிகளில் உலகின் இருண்ட ஆன்மாவைப் பிரதிபலிக்கிறார்கள், ஒளியைப் பிரதிபலிக்கும் இருள், ஒளிக்கு புரியாதது, உலகத்தை விட்டு வெளியேறியது.

- இப்போது தெளிவாக இருக்கிறதா? நீங்களே முடிவு செய்ய முடியுமா?

- ஆமாம் ஐயா.

சார்ஜென்ட் வேலையை பரந்த, இருண்ட அசைவுகளுடன் நகலெடுத்தார். தொடர்ந்து ஒரு தூண்டுதலுக்காகக் காத்திருந்த அவர், கீழ்ப்படிதலுடன் மாறிவரும் சின்னங்களை நகர்த்தினார், அவரது சாம்பல் நிற தோலின் கீழ் ஒரு மெல்லிய வெட்கம் மினுமினுத்தது. அமோர் மேட்ரிஸ்: பெயரிடப்பட்ட மற்றும் மரபணு வழக்குகளில். அவள் அவனுக்கு ஊமை இரத்தத்தையும் மோர் பாலையும் ஊட்டி, துருவியறியும் கண்களிலிருந்து அவனை மறைத்து வைத்தாள்.

அவனும் அதே மாதிரிதான், அதே சாய்வான தோள்களுடன், அதே சங்கடத்துடன். என் குழந்தைப் பருவம் என் அருகில் சாய்ந்து கொண்டிருக்கிறது. லேசாகத் தொடக்கூட முடியாத அளவுக்கு தொலைவில் இருக்கிறது. என் ரகசியங்களும் அவனுடைய ரகசியங்களும் நம் கண்களின் பார்வைகளைப் போலவே தனித்தனியாக இருக்கின்றன. ரகசியங்கள் அமைதியாக, கல்லாக, எங்கள் இரு இதயங்களின் இருண்ட அரண்மனைகளில் அமர்ந்திருக்கின்றன: அவர்களின் கொடுங்கோன்மையால் சோர்வடைந்த ரகசியங்கள்: தூக்கியெறியப்பட ஏங்கும் கொடுங்கோலர்கள்.

உதாரணம் தீர்க்கப்பட்டது.

"எவ்வளவு எளிமையானது பாருங்க," ஸ்டீபன் எழுந்து நின்றபடி கூறினார்.

"ஆமாம் ஐயா. நன்றி," சார்ஜென்ட் பதிலளித்தார்.

அவர் ஒரு மெல்லிய ப்ளாட்டிங் பேப்பரால் பக்கத்தைத் துடைத்துவிட்டு, நோட்டுப் புத்தகத்தை மீண்டும் தனது மேசைக்குத் திருப்பிக் கொண்டு வந்தார்.

"உன் தடியை எடுத்துக்கொண்டு அவர்களிடம் ஓடு," என்று ஸ்டீபன், சிறுவனின் அசாத்திய உருவத்தைத் தொடர்ந்து கதவை நோக்கி நடந்தான்.

- ஆமாம் ஐயா.

நடைபாதையில் உள்ள விளையாட்டு மைதானம் முழுவதும் அவரது பெயர் கத்தப்படுவது கேட்டது.

- சார்ஜென்ட்!

"ஓடு," ஸ்டீபன் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னான். "மிஸ்டர் டீசி அழைக்கிறார்."

அவர் தாழ்வாரத்தில் நின்று, அந்த விகாரமான மனிதர், கூச்சலிடும் குரல்களில் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த கொடுமைப்படுத்துபவர்களின் மைதானத்தை நோக்கி விரைந்து செல்வதைப் பார்த்தார். ஆனால், யார் எந்த அணியைச் சேர்ந்தவர் என்பதைக் கண்டுபிடித்த பிறகு, திரு. டீசி, தனது இறுக்கமான கால்களால் கிழிந்த புல்வெளியின் மீது அடியெடுத்து வைத்துவிட்டு நடந்து சென்றார். வாக்குவாதக் குரல்கள் அவரைத் திரும்ப அழைத்தபோது அவர் ஏற்கனவே பள்ளியை அடைந்திருந்தார். அவர் தனது கோபமான வெள்ளை மீசையை அவர்களை நோக்கித் திருப்பினார்.

"வேற என்ன பிரச்சனை?" என்று அவர் கத்தினார், என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கேட்கவில்லை.

"கோக்ரானும் ஹாலிடேயும் ஒரே அணியில் இருக்கிறார்கள்," ஸ்டீபன் கூச்சலிட்டார்.

"என் அலுவலகத்தில் ஒரு நிமிடம் காத்திருங்கள்," என்று திரு. டீசி கூறினார், "நான் இங்கே பொருட்களை ஒழுங்குபடுத்துகிறேன்."

விரைவாகத் திரும்பி நடந்து, வயல் முழுவதும் வயதான மனிதனின் பிடிவாதத்துடன் அவன் கத்தினான்:

- சரி, என்ன விஷயம்? மறுபடியும் என்ன ஆச்சு?

எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் ஒரே நேரத்தில் கரகரப்பான குரல்கள் கூச்சலிட்டன: அவற்றின் ஏராளமான வடிவங்கள் அவனைச் சுற்றி குவிந்தன, சூரியனின் மின்னும் ஒளி அவன் மோசமாக சாயம் பூசப்பட்ட கூந்தலின் தேனை நிறமாற்றியது.

அலுவலகத்தில் ஒரு பழைய, புகைமூட்டமான காற்று தொங்கிக் கொண்டிருந்தது, நாற்காலிகளின் மந்தமான, தேய்ந்த தோலின் வாசனையுடன் கலந்தது. அவர் என்னுடன் குடியேறிய முதல் நாள் போலவே. இருந்தது, இருந்தது மற்றும் இருக்கும். அலமாரியில், ஸ்டூவர்ட் நாணயங்களின் தட்டில், சதுப்பு நிலத்தின் மூலக்கல் புதையல்: எப்போதும் இருக்கும். ஒரு வசதியான வெள்ளிப் பாத்திரப் பெட்டியில், மங்கலான ஊதா நிற பட்டு மீது, பன்னிரண்டு அப்போஸ்தலன் கரண்டிகள் அனைத்து புறமதத்தினருக்கும் என்றென்றும் அமைதிக்காக அழைப்பு விடுத்தன.

கல் தாழ்வாரத்தையும் நடைபாதையையும் கடந்து வேகமாக காலடிச் சத்தங்கள் கேட்டன. தனது அரிதான மீசையை ஊதிப் பிடித்துக் கொண்டு, திரு. டீசி மேஜையில் நின்றார்.

"முதலில், நமது நிதி விஷயத்தை தீர்த்துக் கொள்வோம்," என்று அவர் கூறினார்.

அவன் தன் ஜாக்கெட்டின் உள் பாக்கெட்டிலிருந்து தோல் துண்டுடன் கட்டப்பட்ட ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தை எடுத்து, அதைத் திறந்து, இரண்டு ரூபாய் நோட்டுகளை எடுத்து, ஒன்று பாதியாக ஒட்டப்பட்டு, கவனமாக மேசையில் வைத்தான்.

"இரண்டு," என்று அவன் நோட்டுப் புத்தகத்தைக் கட்டி மறைத்தான்.

இப்போது அவரது தங்க இருப்புக்களின் பெட்டகத்தில்.

ஸ்டீபனின் வெட்கப்பட்ட கை குளிர்ந்த கல் சாந்தில் இருந்த குண்டுகளின் குவியலை தொட்டது: ரபனா, அபலோன், பிசாசின் நகம்: இது ஒரு அமீரின் தலைப்பாகை போல முறுக்கப்பட்டிருந்தது, மேலும் செயிண்ட் ஜேம்ஸின் பிஷப் தொப்பி இருந்தது. ஒரு பழைய யாத்ரீக புதையல், ஒரு இறந்த புதையல், வெற்று குண்டுகள்.

அந்தப் பவர் பளபளப்பாகவும் புதியதாகவும், மேஜை துணியின் மென்மையான குவியலில் விழுந்தது.

"மூன்று," என்று திரு. டீசி தனது பணப் பெட்டியைத் தன் கைகளில் திருப்பிக் கொண்டே கூறினார். "மிகவும் வசதியான விஷயம். பாருங்கள். இதோ அரசர்களுக்கு, இது ஷில்லிங்கிற்கு, இதோ ஆறு பென்ஸ்கள், அரை கிரீடங்கள். இதோ கிரீடங்களுக்கு. அவற்றைப் போற்றுங்கள்."

அவர் பெட்டியிலிருந்து இரண்டு கிரீடங்களையும் இரண்டு ஷில்லிங்கையும் எடுத்தார்.

"மூன்று பன்னிரண்டு," அவன் சொன்னான். "அது சரி, இல்லையா?"

"நன்றி ஐயா," ஸ்டீபன் பதிலளித்தார், வெட்கத்துடன் அவசரமாக பணத்தை சேகரித்து தனது கால்சட்டை பாக்கெட்டில் திணித்தார்.

"உங்களுக்குப் பாராட்டுகள்," என்றார் திரு. டீசி. "நீங்கள் அதைப் பெற்றுவிட்டீர்கள்."

மீண்டும் ஒருமுறை பயன்படுத்தப்படாமல் இருந்த ஸ்டீபனின் கை, வெற்று ஓடுகளுக்குத் திரும்பியது. அழகு மற்றும் அதிகாரத்தின் சின்னங்களும் கூட. என் பாக்கெட்டில் உள்ள கட்டி. பேராசை மற்றும் வறுமையால் கறைபட்ட சின்னங்கள்.

"அப்படி அணியாதே," என்றார் திரு. டீசி. "நீ அவற்றை எங்காவது கொண்டு வந்து விதைப்பாய். இது போன்ற ஒரு இயந்திரத்தை வாங்கு. அது எவ்வளவு வசதியானது என்பதை நீயே பார்ப்பாய்."

ஏதாவது பதில் சொல்லுங்கள்.

"என்னுடையது பெரும்பாலும் காலியாக இருக்கும்," ஸ்டீபன் கூறினார்.

அதே அறை, அதே நேரம், அதே ஞானம்: நானும் அதேதான். இது மூன்றாவது முறை. மூன்று கயிறுகளில் சிக்கிக் கொண்டேன். பெரிய விஷயமில்லை. நான் எப்போது வேண்டுமானாலும் அவற்றை உடைக்க முடியும்.

"நீங்க சேமிக்காததாலதான் இதெல்லாம்," என்றார் திரு. டீசி, விரலைக் காட்டி. "நீங்க இன்னும் பணம் என்னன்னு புரிஞ்சுக்கல. பணம்தான் சக்தி, நான் இருக்கிற வரைக்கும் நீங்க உயிரோட இருக்கும்போது அதை உணர்வீங்க. இருந்தாலும், நிச்சயமா... இளைஞர்களுக்கு மட்டும் தெரிஞ்சிருந்தா. ஷேக்ஸ்பியர் என்ன சொன்னாரு? உங்க பணப்பையை பணத்தாலே நிரப்பிக்கோங்க."

"ஐயகோ," ஸ்டீபன் முணுமுணுத்தான். வயதானவரின் பார்வையைச் சந்திக்க காலியான ஓடுகளிலிருந்து மேலே பார்த்தான்.

"இப்போது பணம் என்றால் என்ன என்பதைப் புரிந்துகொண்ட ஒருவர் இங்கே இருக்கிறார்," என்று திரு. டீசி கூறினார். "அவருக்கு அதை எப்படிச் செய்வது என்று தெரியும். ஒரு கவிஞர், ஆனால் ஒரு ஆங்கிலேயரும் கூட. ஒரு ஆங்கிலேயரின் பெருமை என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே கொடுத்துக் கொள்ளக்கூடிய மிக உயர்ந்த பாராட்டு என்ன?"

கடல்களின் இறைவன். விரிகுடாவின் வெறுமையின் மீது அவரது குளிர்ந்த, கடல் போன்ற பார்வை: வரலாறுதான் காரணம்: வெறுப்பின் எந்தத் தடயமும் இல்லை.

"அவர்களுடைய சாம்ராஜ்யத்தைப் பற்றி, அநேகமாக," ஸ்டீபன் பதிலளித்தார், "சூரியன் ஒருபோதும் அதன் மீது மறையாது."

"ஏன்," திரு. டீசி அழுதார், "அது ஒரு ஆங்கிலேயர் இல்லை. பேசியது ஒரு பிரெஞ்சு செல்ட்."

அவன் தன் கட்டைவிரலில் இருந்த உண்டியலைத் தட்டினான்.

நல்ல மனுஷன், நல்ல மனுஷன்.

–  நான் என் வழியிலேயே பணம் கட்டினேன், என் வாழ்நாளில் ஒரு ஷில்லிங்கைக்கூட கடன் வாங்கியதில்லை . அப்படி நினைக்கிறீங்களா? நான் யாருக்கும் கடன்பட்டிருக்கவில்லை. சரி, எப்படி இருக்கு?

முல்லிகனுக்கு ஒன்பது பவுண்டுகள், மூன்று ஜோடி சாக்ஸ், ஒரு ஜோடி கால்சட்டை, ஒரு ஜோடி காலணிகள், டைகள். கரனுக்கு, பத்து கினியாக்கள். மக்கானுக்கு, ஒன்று. பிரெட் ரியானுக்கு, இரண்டு ஷில்லிங். டெம்பிள்க்கு, உணவகத்தில் இரண்டு இரவு உணவுகள். ரஸ்ஸலுக்கு, ஒரு கினியா. காசின்ஸுக்கு, பத்து ஷில்லிங். பாப் ரெனால்ட்ஸ்க்கு, அரை கினியா. கோய்லருக்கு, மூன்று கினியாக்கள். திருமதி மெக்கெர்னனுக்கு, ஐந்து வார தங்குமிடங்களுக்கு. என் பாக்கெட்டில் உள்ள கட்டி பயனற்றது.

"தற்போது, ​​எனக்கு அது தெரியவில்லை," என்று ஸ்டீபன் பதிலளித்தார்.

திரு. டீசி தனது உண்டியலை வைத்துவிட்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் சிரித்தார்.

"எனக்குத் தெரியும்," என்று அவர் மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார். "ஆனால் நாள் வரும், நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள். நாங்கள் ஒரு தாராள மனப்பான்மை கொண்ட மக்கள், ஆனால் நீதியும் நிலைநாட்டப்பட வேண்டும்."

- அழகான சொற்றொடர்கள் மீதான நமது அன்பினால்தான் நமக்கு எல்லா பிரச்சனைகளும் வருகின்றன என்று நான் பயப்படுகிறேன்.

நெருப்பிடம் மீது டார்டன் கில்ட் அணிந்த ஒரு மனிதனின் நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட உருவத்தை திரு. டீசி சில நொடிகள் உற்றுப் பார்த்தார்: வேல்ஸ் இளவரசர் ஆல்பர்ட் எட்வர்ட்.

"உங்களுக்கு, நான் ஒரு வயதான கோடரி, ஒரு கடினமான டோரி," என்று அவரது சிந்தனைமிக்க குரல் கூறியது. "ஓ'கானலுக்குப் பிறகு மூன்று தலைமுறைகளை நான் பார்த்திருக்கிறேன். எனக்கு பஞ்சம் நினைவிருக்கிறது. மேலும், உங்கள் பிரிவின் மதகுருமார்கள் ஓ'கானலை ஒரு வாய்வீச்சாளர் என்று முத்திரை குத்துவதற்கு இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆரஞ்சு மக்கள் பிரிவினைக்காகப் போராடினார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?"

புகழ்பெற்ற, மரியாதைக்குரிய மற்றும் அழியாத நினைவு. ஆடம்பரமான அர்மாக்கில் உள்ள டயமண்ட் இன், பாப்பிஸ்ட்களின் சடலங்களுடன் தொங்கவிடப்பட்டது. வாதிடுபவர்களிடமிருந்து கரகரப்பான, விசுவாசமான தோட்டக்காரர்கள், முகமூடி அணிந்து ஆயுதம் ஏந்தியிருந்தனர். கருப்பு வடக்கு மற்றும் உண்மையான - நீல - பைபிள். மொட்டையடிக்கப்பட்டவர்கள் தலையை சாய்த்தனர்.

ஸ்டீபன் ஒரு சுருக்கமான சைகை செய்தார்.

"என்னிடமும் கிளர்ச்சி இரத்தம் இருக்கிறது," என்று திரு. டீசி கூறினார், "என் அம்மாவின் பக்கத்தில். ஆனால் நான் பிரிட்டனுடன் இணைவதற்கு வாக்களித்த சர் ஜான் பிளாக்வுட்டின் வழித்தோன்றல். நாம் அனைவரும் ஐரிஷ் மக்கள் - மன்னர்களின் வழித்தோன்றல்கள்."

"துரதிர்ஷ்டவசமாக," ஸ்டீபன் கூறினார்.

"  பெர் வியாஸ் ரெக்டாஸ் " என்பதுதான் அவரது குறிக்கோள் என்று திரு. டீசி உறுதியாகக் கூறினார். அதற்குத்தான் அவர் வாக்களித்தார்; அவர் தனது சவாரி பூட்ஸை இழுத்துக்கொண்டு அர்டாக்கிலிருந்து டப்ளினுக்குச் சென்றார்.

 

Chebu-ryai-drin

டப்ளினுக்கு நீண்ட வழி...

 

பளபளப்பான பூட்ஸில் குதிரையில் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு முரட்டுத்தனமான நில உரிமையாளர். நல்ல நாள், சர் ஜான். நல்ல நாள், உங்கள் மரியாதைக்குரியவர்... நாள்... நாள். டப்ளினை நோக்கிச் செல்லும் பாதையில் நடுங்கும் ஒரு ஜோடி பூட்ஸ். செபு-ரியாய்-குடி.

"அது எனக்கு நினைவூட்டுகிறது," என்று திரு. டீசி கூறினார். "மிஸ்டர். டெடலஸ், உங்கள் இலக்கிய தொடர்புகளால் நீங்கள் எனக்கு ஒரு உதவி செய்யலாம். நான் செய்தித்தாளுக்கு ஒரு கடிதம் தயார் செய்கிறேன். ஒரு நிமிடம் உட்காருங்கள். மீதமுள்ளது முடிவுதான்."

அவர் ஜன்னல் ஓரமாக இருந்த மேசைக்கு நடந்து சென்று, தனது நாற்காலியை இரண்டு முறை நகர்த்தி, தட்டச்சுப்பொறியில் மாட்டியிருந்த ஒரு தாளில் இருந்து சில வார்த்தைகளைப் படித்தார்.

"உட்காருங்க. மன்னிக்கவும்," என்று அவர் தோளில் சாய்ந்து கூறினார். "பொது அறிவு. ஒரு கணம்." அவர் தனது கரடுமுரடான புருவங்களுக்குக் கீழே இருந்து தனது முழங்கையில் உள்ள மின்னலைப் பார்த்து, முணுமுணுத்து, தட்டச்சுப்பொறியை கடினமான சாவிகளில் அடிக்கத் தொடங்கினார், அவ்வப்போது டிரம்மை உயர்த்தி சுத்தம் செய்து எழுத்துப் பிழையை நீக்கினார்.

ஸ்டீபன் இளவரசரின் முன்னிலையில் பணிவுடன் மூழ்கினார். நீண்ட காலமாக மறைந்துபோன குதிரைகளின் சட்டகப்படுத்தப்பட்ட படங்கள் சுவர்களில் சடங்கு முறையில் நின்றன, அவற்றின் உயர்ந்த தலைகள் உயர்ந்து நிற்கின்றன: லார்ட் ஹேஸ்டிங்ஸின் ரிட்ரீட், டியூக் ஆஃப் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் ஷாட், டியூக் ஆஃப் புஃபோர்டின் சிலோன் - கிராண்ட் பிரிக்ஸ் டி பாரிஸ், 1866. குள்ள குதிரை வீரர்கள் அவற்றின் மீது அமர்ந்து, சிக்னலுக்காகக் காத்திருந்தனர். அரச கொடியின் மரியாதைக்காக அவர்கள் பாய்வதை அவர் கண்டிருந்தார், மேலும் அவர் மறைந்துபோன கூட்டத்தின் கர்ஜனையுடன் தனது அழுகையையும் சேர்த்தார்.

"நிறுத்துங்கள்," திரு. டீசி தனது சாவியைக் கேட்டார். "ஆனால் இவ்வளவு முக்கியமான பிரச்சினையின் அவசர விவாதம்..."

ஒரு அதிர்ஷ்ட வெற்றியைத் தேடி, சேற்றில் சிதறிக் கிடக்கும் வண்டிகளில், அவர்களின் சாவடிகளிலிருந்து வரும் சூதாட்டக்காரர்களின் அழைப்புகளின் துணையுடன், அழுக்கு சேற்றின் மேல் துர்நாற்றத்தில், ஒரு அதிர்ஷ்ட வெற்றியாளரைத் தேடுவதற்காக கிரான்லி என்னை அழைத்துச் சென்ற இடம். நிச்சயமான வெற்றியாளர் - கருப்பு கிளர்ச்சியாளர்: பத்துக்கு ஒன்று என்ற வாய்ப்பு. அதிர்ஷ்ட வேட்டைக்காரர்கள், நாங்கள் குதிரை வீரர்களின் பந்தய தொப்பிகள் மற்றும் ஜாக்கெட்டுகளுக்குப் பிறகு, குளம்புகளைப் பின்தொடர்ந்து ஓடினோம், கசாப்புக் கடைக்காரரின் காதலியான ஒரு பெண்ணின் பச்சையான முகத்தைக் கடந்து, ஒரு ஆரஞ்சுத் துண்டை பேராசையுடன் விழுங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

விளையாட்டு மைதானத்திலிருந்து சிறுவயது சிரிப்பு சத்தங்கள் வெடித்தன, ஒரு விசில் சத்தம் கேட்டது.

இன்னொன்று: இலக்கு. நான் அவர்களிடையே இருக்கிறேன், அவர்களின் போராடும் உடல்களின் சண்டையில், மோதலில், வாழ்க்கையின் சண்டையில். இது அந்த அம்மாவின் பையனைப் பற்றியதா? அவன் நோய்வாய்ப்பட்டிருப்பது போல் தெரிகிறதா? சண்டையிடுகிறான். காலம் உயிர் பிழைத்தவர்களை அடிக்கு மேல் அடியாக முடிக்கிறது. சண்டைகள், போரின் சேறு மற்றும் கர்ஜனை, கொல்லப்பட்டவர்களின் உறைந்த, உடனடி வாந்தி, இரத்தம் கசியும் மனித குடல்களால் கடிக்கப்பட்ட ஈட்டி முனைகளின் முறுக்கு.

"சரி, அவ்வளவுதான்," என்று திரு. டீசி எழுந்து கூறினார். அவர் தனது காகிதங்களை அடுக்கி வைத்துக்கொண்டு மேசையை நோக்கி நடந்தார். ஸ்டீபன் எழுந்து நின்றார்.

"நான் அதன் சுருக்கத்தை சுருக்கமாகக் கூறியுள்ளேன்," என்று திரு. டீசி கூறினார். "இது கால்-மற்றும்-வாய் நோய் மற்றும் கால்-வாய் நோய் பற்றியது. அதைப் பாருங்கள். இரண்டு கருத்துக்கள் இருக்க முடியாது."

உங்கள் செய்தித்தாளின் பக்கங்களில் நான் பேச அனுமதியுங்கள். நமது வரலாற்றில் லைசெஸ் ஃபேர் வழக்குகள் மிகவும் பொதுவானவை. கால்வே துறைமுக திட்டத்தை முறியடித்த லிவர்பூல் பரப்புரையாளர்கள். ஜலசந்தியின் குறுகிய நீர் வழியாக தானிய ஏற்றுமதி. விவசாய நிர்வாகத்தின் புளூட்டோ போன்ற அமைதி. உன்னதமான ஒப்பீட்டை மன்னியுங்கள். கசாண்ட்ரா. ஒருவர் எதிர்பார்ப்பதை விட சிறந்த பெண் அல்ல. விஷயத்தின் மையத்திற்குச் செல்லுங்கள்.

"நான் வார்த்தைகளை சுருக்கமாகப் பேசுவதில்லை, இல்லையா?" ஸ்டீபன் தொடர்ந்து படித்துக் கொண்டிருந்தபோது திரு. டீசி கேட்டார்.

கால் மற்றும் வாய் நோய். கோச்சின் தயாரிப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது. சீரம் மற்றும் வைரஸ். தடுப்பூசி போடப்பட்ட குதிரைகளின் சதவீதம். ரின்டர்பெஸ்ட். லோயர் ஆஸ்திரியாவின் முர்சிங்கில் உள்ள இம்பீரியல் வீரியமிக்க பண்ணை. கால்நடை அறுவை சிகிச்சை. திரு. ஹென்றி பிளாக்வுட் பிரைஸ். பாரபட்சமற்ற நிபுணத்துவத்தின் உன்னதமான சலுகை. பொது அறிவு வாதங்கள். மிக முக்கியமான கேள்வி. உண்மையில் காளையின் கொம்புகளைப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் பத்திகளின் விருந்தோம்பலுக்கு நன்றியுடன்.

"இதை நான் அச்சிட்டுப் படிக்க விரும்புகிறேன்," என்று திரு. டீசி கூறினார். "அடுத்த முறை ஒரு தொற்றுநோய் ஏற்படும்போது, ​​அவர்கள் ஐரிஷ் கால்நடைகளுக்குத் தடை விதிப்பார்கள் என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள். ஆனால் அதற்கு சிகிச்சையளிக்க முடியும். இது முற்றிலும் குணப்படுத்தக்கூடியது. என் உறவினர் பிளாக்வுட் பிரைஸ், ஆஸ்திரியாவில் உள்ள கால்நடை மருத்துவர்கள் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு அதை குணப்படுத்துகிறார்கள் என்று எனக்கு எழுதுகிறார். வந்து உதவ விருப்பம் உள்ளது. நான் எப்படியாவது நிர்வாகத்தை பாதிக்க முயற்சிக்கிறேன். இப்போது, ​​பத்திரிகைகள் மூலம். நான் தடைகளை,... சூழ்ச்சிகளுடன்,... திரைக்குப் பின்னால் உள்ள தாக்கங்களுடன்,... சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது..."

அவர் தனது விரலை உயர்த்தி, ஒரு வயதான மனிதனைப் போல காற்றில் அசைத்தார், அதன் பிறகு அவரது குரல் தொடர்ந்தது:

"என் வார்த்தைகளைக் கவனியுங்கள், மிஸ்டர் டெடலஸ்," என்று அவர் கூறினார். "இங்கிலாந்து யூதர்களின் கைகளில் உள்ளது. அனைத்து முக்கிய நிறுவனங்களும்: நிதி, பத்திரிகை. மேலும் இது தேசத்தின் வீழ்ச்சியின் தெளிவான அறிகுறியாகும். அவை எங்காவது குவிந்தவுடன், அவை அரசின் உயிர்நாடியை உறிஞ்சுகின்றன. சமீபத்திய ஆண்டுகளில், இவை அனைத்தும் எவ்வாறு நெருங்கி வருகின்றன என்பதை நான் கவனித்திருக்கிறேன். யூத வர்த்தகர்கள் ஏற்கனவே அஸ்திவாரங்களை அரித்து வருகின்றனர் என்பது இப்போது இங்கே நம் இருப்பு எவ்வளவு உறுதியோ அவ்வளவு உறுதி. பழைய இங்கிலாந்து முடிவுக்கு வருகிறது."

அவர் திடீரென பின்வாங்கினார், அவரது கண்கள் பிரகாசமான நீல நிறத்தால் நிரம்பி, பரந்த சூரிய ஒளியைப் பிடித்தன. திரும்பிப் பார்த்து, அவர் தொடர்ந்தார்:

- அவள் இறந்து கொண்டிருக்கிறாள், அவள் ஏற்கனவே இறந்துவிடவில்லை என்றால்.

 

நடைபாதைகளில் வேசிகளின் அலறல்கள்

பழைய இங்கிலாந்துக்கு ஒரு கவசத்தை நெய்யும்.

 

இந்தக் காட்சியால் விரிந்த அவன் கண்கள், அவன் நின்ற சூரிய ஒளிக்கற்றையைத் துளைத்தன.

"அந்த வியாபாரி மலிவாக வாங்கி அதிக விலைக்கு விற்கிறார். அவர் யூதரா இல்லையா என்பது முக்கியமில்லை" என்று ஸ்டீபன் கூறினார்.

"அவர்கள் வெளிச்சத்திற்கு எதிராகப் பாவம் செய்தார்கள்," திரு. டீசி சோகமாகச் சொன்னார். "அவர்களுடைய கண்களில் இருள் சூழ்ந்திருக்கிறது. அதனால்தான் அவர்கள் இன்றுவரை பூமியின் முகத்தில் அலைந்து திரிகிறார்கள்."

பாரிஸ் பங்குச் சந்தையின் படிகளில், தங்க நிறத் தோலுடைய ஆண்கள் தங்கள் மோதிர விரல்களில் விலைக் குறியைக் காட்டுகிறார்கள். ஒரு வாத்து போன்ற கோல்கோதா. அவர்கள் ஒன்றாகக் கூட்டமாக, உரத்த குரலில், கரடுமுரடான கோயில்களுடன், விகாரமான பட்டுத் தொப்பிகளுக்குக் கீழே தங்கள் தலைகளில் சிக்கலான திட்டங்களை நெய்தனர். அவர்களுடையது அல்ல: உடைகளோ, பேச்சோ, சைகைகளோ இல்லை. அவர்களின் பெரிய, நிதானமான கண்கள் அவர்களின் தடையற்ற பிடிவாதமான பேச்சுகள் மற்றும் சைகைகளுடன் மோதின; அவர்களைச் சுற்றி குவிந்து கிடக்கும் தீமை அவர்களுக்குத் தெரியும், அவர்களின் சுறுசுறுப்பு பயனற்றது என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர். பொறுமை பயனற்றது - பதுக்கி வைத்தல், மறைத்தல். காலம் நிச்சயமாக எல்லாவற்றையும் அழிக்கும். வழியில் குவிந்த செல்வம்: அடுத்த படுகொலை வரை. அவர்களின் கண்கள் பல வருட அலைந்து திரிவதை அறிந்திருந்தன, பொறுமையாக, அவர்களின் சதையின் அவமானத்தை அறிந்திருந்தன.

"பாவமில்லாதவன் யார்?" என்றான் ஸ்தேவான்.

"நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?" என்று திரு. டீசி கேட்டார்.

அவன் ஒரு அடி முன்னோக்கி எடுத்து வைத்து மேஜையில் நின்றான். அவன் தாடை ஆச்சரியத்தில் தொங்கியது. இதுதான் வயதானவர்களின் ஞானமா? அவன் என்னிடமிருந்து கேட்கக் காத்திருக்கிறான்.

"வரலாறு," ஸ்டீபன் கூறினார், "நான் என்னை விடுவித்துக் கொள்ள முயற்சிக்கும் ஒரு கனவு."

மைதானத்தில் சிறுவர்களின் கூச்சல்கள் எழுந்தன... ஒரு உரத்த விசில் ஒலித்தது: ஒரு கோல். கனவு உங்களைத் தாக்கினால் என்ன செய்வது?

"படைப்பாளரின் வழிகள் புரிந்துகொள்ள முடியாதவை" என்று திரு. டீசி கூறினார். "எல்லா வரலாறும் கடவுளைப் புரிந்துகொள்வது என்ற ஒரு பெரிய இலக்கை நோக்கி நகர்கிறது."

ஸ்டீபன் ஜன்னலை நோக்கி தனது கட்டைவிரலைக் காட்டி, கூறினார்:

- இது கடவுள்.

ஹூரே! ஆஹா! ஓஓஓஓ!

"என்ன?" என்று திரு. டீசி கேட்டார்.

"தெரு சத்தம்," ஸ்டீபன் தோள்களைக் குலுக்கி பதிலளித்தார்.

திரு. டீசி தனது பார்வையைத் தாழ்த்தி, மூக்கின் பக்கவாட்டுப் பகுதிகளை விரல்களால் பிடித்துக் கொண்டார். அவர் தனது கண்களை லேசாக உயர்த்தி, பின்னர் உடனடியாக அவற்றை மீண்டும் தாழ்த்தினார்.

"நான் உன்னை விட அதிர்ஷ்டசாலி," என்று அவர் கூறினார். "நாங்கள் பல தவறுகளைச் செய்திருக்கிறோம், பல முறை பாவம் செய்திருக்கிறோம். பாவம் இந்த உலகிற்குள் பெண் வழியாகவே நுழைந்தது. அவர்களை விட சிறந்த ஒரு பெண் இல்லாததால், மெனெலாஸின் ஓடிப்போன மனைவி ஹெலன் காரணமாக, கிரேக்கர்கள் ட்ராய் உடன் பத்து ஆண்டுகள் போராடினர். முதல் அந்நியர்களை மெக்முரோவின் துரோக மனைவி மற்றும் அவரது காதலர் ஓ'ரூக், இளவரசர் பிரெஃப்னி எங்கள் கரைக்கு அழைத்து வந்தனர். மேலும் பார்னெல் ஒரு பெண்ணால் அழிக்கப்பட்டார். பல தவறுகள், பல தோல்விகள் இருந்தன, ஆனால் நாங்கள் சோதனைக்கு அடிபணியவில்லை. இப்போதும் கூட, என் நாட்களின் முடிவில், நான் ஒரு போராளியாகவே இருக்கிறேன். இறுதிவரை சரியானவற்றுக்காக நான் நிற்பேன். ”

 

உல்ஸ்டர் போராடுகிறார்,

உல்ஸ்டர் சாதிக்கிறார்.

 

ஸ்டீபன் காகிதங்களுடன் கையை உயர்த்தினார்.

"சரி, ஐயா," என்று அவர் தொடங்கினார்.

"நீங்க இந்த வேலையில ரொம்ப நாள் நீடிக்க மாட்டீங்கன்னு எனக்குப் புரியுது. என் கருத்துப்படி, நீங்க ஒரு டீச்சர் ஆக தகுதியானவங்க இல்ல. ஆனா, நான் தப்பா இருக்கலாம்" என்றார் திருமதி டிஸி.

"நான் அநேகமாக மாணவர்களில் ஒருவராக இருக்கலாம்," ஸ்டீபன் கூறினார்.

நீங்கள் இங்கே என்ன கற்றுக்கொள்வீர்கள்?

மிஸ்டர் டீசி தலையை ஆட்டினார்.

"யாருக்குத் தெரியும்," என்று அவர் கூறினார். "கற்றுக்கொள்வதற்கு, ஒருவர் பணிவாக இருக்க வேண்டும். இருப்பினும், வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த ஆசிரியர்."

ஸ்டீபன் மீண்டும் இலைகளை சலசலத்தான்.

"இது பற்றி," அவர் தொடங்கினார்.

"ஆம்," என்றார் திரு. டீசி. "உங்களிடம் இரண்டு பிரதிகள் உள்ளன. முடிந்தால், அவற்றை உடனடியாக அச்சிடட்டும்."

டெலிகிராஃப். ஐரிஷ் நிலம்.

"நான் முயற்சி செய்கிறேன்," ஸ்டீபன் கூறினார், "நாளை உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்துகிறேன். எனக்கு இரண்டு எடிட்டர்களை கொஞ்சம் தெரியும்."

'போதும்,' என்று திரு. டீசி உற்சாகமாக கூறினார். 'நேற்று இரவு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திரு. ஃபீல்டுக்கு நான் கடிதம் எழுதினேன். இன்று ஆர்சனல் ஹோட்டலில் கால்நடை வர்த்தகர்கள் சங்கத்தின் கூட்டம் உள்ளது. எனது கடிதத்தை அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கும்படி அவரிடம் கேட்டேன். நீங்கள் அதை இரண்டு செய்தித்தாள்களில் பெற முடிந்தால், அவை என்ன?'

- மாலை டெலிகிராஃப்...

"அவ்வளவுதான்," என்றார் திரு. டீசி. "நாம் நேரத்தை வீணாக்க வேண்டாம். என் உறவினரின் கடிதத்திற்கு நான் இன்னும் பதிலளிக்க வேண்டும்."

"காலை வணக்கம் ஐயா," ஸ்டீபன் காகிதங்களைத் தன் பாக்கெட்டில் வைத்துக்கொண்டு கூறினார். "நன்றி."

"வரவேற்கிறேன்," என்று திரு. டீசி பதிலளித்தார், தனது மேசையில் இருந்த காகிதங்களை புரட்டிப் பார்த்தார். "என் எல்லா பாசிகளையும் மீறி, உன்னுடன் ஈட்டிகளை உடைப்பதை நான் ரசிக்கிறேன்."

"காலை வணக்கம் ஐயா," ஸ்டீபன் மீண்டும் தனது குனிந்த முதுகில் வணங்கினார்.

திறந்தவெளி தாழ்வாரத்தில் அவன் கால் வைத்து இறங்கி, மரங்களுக்கு அடியில் இருந்த சரளைப் பாதையில் நடந்தான். விளையாட்டு மைதானத்தில் கூச்சலிடும் அலறல்களையும், தடியின் வெடிப்புச் சத்தங்களையும் கேட்டான். வாயிலை விட்டு வெளியே செல்லும் போது, ​​சிங்கங்கள், தங்கள் பீடங்களில் உறைந்து கிடந்தன; பற்கள் இல்லாத பயங்கரங்கள். நான் அவனுடைய போரில் ஒரு கூட்டாளி. முல்லிகன் எனக்கு ஒரு புதிய புனைப்பெயரைத் தருவான்: காளையை நேசிக்கும் பாட்.

- மிஸ்டர் டெடலஸ்.

பின்தொடர்ந்து ஓடுகிறது. இனி கடிதங்கள் இருக்காது என்று நம்புகிறேன்.

- ஒரு நிமிடம்.

"ஆமாம், ஐயா," ஸ்டீபன் கேட்டை நோக்கித் திரும்பினான்.

திரு. டீசி மூச்சுத் திணறி, கடினமான மூச்சை விழுங்கிக் கொண்டே நின்றார்.

"யூதர்கள் ஒருபோதும் துன்புறுத்தப்படாத ஒரே நாடு என்ற பெருமை அயர்லாந்திற்கு உண்டு என்பதை நான் சுட்டிக்காட்ட விரும்பினேன். ஏன் தெரியுமா?" என்று அவர் கூறினார்.

மின்னும் காற்றைப் பார்த்து அவன் பிடிவாதமாக முகத்தைச் சுளித்தான்.

"ஏன் சார்?" ஸ்டீபன் சிரிக்க ஆரம்பித்து கேட்டார்.

"ஏனென்றால் அவள் அவர்களை ஒருபோதும் உள்ளே விடவில்லை," என்று திரு. டீசி வெற்றிக் குரலில் கூறினார். அவரது தொண்டையிலிருந்து ஒரு இருமல் சிரிப்பு வெளிப்பட்டது, அதன் பின்னால் ஒரு சளிச் சங்கிலியைப் பின்தொடர்ந்தது. அவர் திடீரெனத் திரும்பி, இருமல், சிரிப்பு, கைகளை காற்றில் அசைத்தார்.

"அவள் அவர்களை உள்ளே விடவில்லை," என்று அவன் சிரிப்பின் ஊடே மீண்டும் கத்தினான், சரளைப் பாதையில் தனது கெய்டர்ஸ் அணிந்த கால்களை நகர்த்தினான். "அதனால்தான்."

மர இலைகளின் நடனமாடும் பின்னல் வழியாக சூரிய ஒளியின் தங்கக் கதிர்கள் அவரது ஞான தோள்களில் பாய்ந்தன.