ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்

ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்
 
மற்றும்
 
திட்டம்
 
ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை

3F. எம். தோஸ்தோவ்ஸ்கி
ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்
மற்றும்
திட்டம்
ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை
அறிமுக மற்றும் விளக்கக் குறிப்புகளுடன்
மொழிபெயர்த்தவர்
எஸ். எஸ். கோடெலியன்ஸ்கி மற்றும் வர்ஜீனியா வூல்ஃப்
லியோனார்ட் & வர்ஜீனியா வூல்ஃப் வெளியிட்டது
தி ஹோகார்த் பிரஸ், பாரடைஸ் சாலை, ரிச்மண்ட்
1922

4அனைத்து உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட்டவை.

5
மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பு
ரஷ்ய அரசாங்கம் சமீபத்தில் ஒரு சிறிய காகித மூடிய புத்தகத்தை வெளியிட்டுள்ளது, அதில்ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம், தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நாவலின் வெளியிடப்படாத அத்தியாயங்கள்தி போஸ்ஸஸ்டு, மற்றும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் திட்டம் அல்லது ஒரு நாவலின் ஓவியம், அவர் உண்மையில் ஒருபோதும் எழுதவில்லை, ஆனால் அதை அவர் பெயரிட்டார்ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை. இந்த குறிப்புகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகள் ரஷ்ய அரசாங்கத்தின் குறிப்பில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன, அதை நாங்கள் கீழே தருகிறோம். எங்கள் மொழிபெயர்ப்புஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்மேலும் இந்தத் திட்டம் ரஷ்ய அரசாங்கத்தால் வெளியிடப்பட்ட உரையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. இரண்டு கையெழுத்துப் பிரதிகள் பற்றிய அறிமுக அல்லது விளக்கக் குறிப்புகளின் மொழிபெயர்ப்புகளை நாங்கள் சேர்த்துள்ளோம். வி. ஃப்ரிஷே, வி. கோமரோவிச் மற்றும் என். பிராட்ஸ்கி ஆகியோரால் எழுதப்பட்டது. ஃப்ரிஷே மற்றும் கோமரோவிச்சின் குறிப்புகள் ரஷ்ய அரசாங்கத்தால் வெளியிடப்பட்ட புத்தகத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன, இது எம். கோமரோவிச்சால் வெளியிடப்பட்டது.பியூலோ(எண். 18, 1922).
வெளியிடப்படாத அத்தியாயங்களின் இரண்டு வெவ்வேறு 6 பதிப்புகள் உள்ளன என்பதைச் சேர்க்க வேண்டும்.தி போஸ்ஸஸ்டுதற்போது உள்ளன, மேலும் அவை இரண்டும் இந்த ஆண்டு முதல் முறையாக வெளியிடப்பட்டுள்ளன. ரஷ்ய அறிவியல் அகாடமியின் புஷ்கின் துறையில் உள்ள இரண்டாவது பதிப்பு, இல் வெளியிடப்பட்டது.பியூலோ. ரஷ்ய அரசாங்கத்தால் வெளியிடப்பட்ட பதிப்பை விட இது முந்தைய பதிப்பாகத் தோன்றுவதால், நாங்கள் அதைச் சேர்க்கவில்லை. எம். கோமரோவிச்சின் குறிப்பு அறிவியல் அகாடமியில் இந்தப் பதிப்பைக் குறிப்பிடுகிறது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

7
உள்ளடக்கங்கள்
 
பக்கம்
மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பு
5
 


எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் புதிய கட்டுரை: ரஷ்ய அரசாங்கத்தின் குறிப்பு
9
 


ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம். எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி எழுதியது.
17
 


திட்டம்ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை. எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி எழுதியது
85 வது
 


டிகோனுடன் ஸ்டாவ்ரோஜின் சந்திப்பு. V. Friche மூலம்
115 தமிழ்
 


வெளியிடப்படாத அத்தியாயத்தின் அறிமுகம் தி போஸ்ஸஸ்டுவி. கோமரோவிச் எழுதியது
125 (அ)
 


நிறைவேறாத யோசனை: குறிப்புஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை. என். பிராட்ஸ்கி எழுதியது
145 தமிழ்
 


அடிக்குறிப்புகள்
171 தமிழ்


9
எஃப். எம். தோஸ்தோவ்ஸ்கியின் புதிய கட்டுரை
ரஷ்ய அரசாங்கத்தின் குறிப்பு
நவம்பர் 12, 1921 அன்று, ரஷ்ய சோசலிச கூட்டமைப்பு சோவியத் குடியரசின் மத்திய ஆவணக் காப்பகத்தில், கல்வி ஆணையர் ஏ.வி. லுனாசார்ஸ்கி மற்றும் உதவி கல்வி ஆணையர் எம்.என். போக்ரோவ்ஸ்கி ஆகியோரின் முன்னிலையில், எஃப்.எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் ஆவணங்களைக் கொண்ட மாநில ஆவணக் காப்பகத்திலிருந்து 5038 எண் கொண்ட ஒரு வெள்ளை தகரப் பெட்டி திறக்கப்பட்டது.
வழக்கில் இருபத்தி மூன்று கட்டுரைகள் இருந்தன: குறிப்பேடுகள், பைகள், கடிதங்களின் மூட்டைகள் மற்றும் பிற ஆவணங்கள். பிணைக்கப்பட்ட இந்த குறிப்பேடுகளில் ஒன்றில் (187 எண் பக்கங்கள்) எழுதப்பட்டுள்ளது: "en cas de ma mort ou une maladie grave"; இவை எழுத்தாளரின் மனைவியான அன்னா கிரிகோரெவ்னா தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் வணிக ஆவணங்கள் மற்றும் அறிவுறுத்தல்கள். பக்கங்கள் 53-55 இல் அவர் எழுதியுள்ளார்: "ஃபெடோர் மிகைலோவிச் தனது நாவல்களின் திட்டங்களையும் சில வாழ்க்கை வரலாற்று குறிப்புகள், கடிதங்களின் நகல்கள் போன்றவற்றையும் எழுதிய 10 குறிப்பு புத்தகங்களின் பட்டியல்." மேடம் ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அத்தகைய பதினைந்து குறிப்பு புத்தகங்களின் பட்டியலை அவற்றின் உள்ளடக்கங்கள் மற்றும் அகற்றல் பற்றிய சுருக்கமான விளக்கத்துடன் தருகிறார்: எண். 1 மற்றும் 2,குற்றம் மற்றும் தண்டனை; எண். 3,குற்றம் மற்றும் தண்டனைமற்றும்தி இடியட்; எண்கள் 4-5,இதழ், 1876; எண். 6,இதழ், 1881; எண்கள் 7 மற்றும் 8,தி ரா யூத்; எண். 9,சகோதரர்கள் கரமசோவ்; எண். 10,தி இடியட்; எண். 11,நித்திய கணவர்; எண்கள் 12-15,தி போஸ்ஸஸ்டு. ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் பட்டியலிடப்பட்ட இந்தப் பதினைந்து குறிப்புப் புத்தகங்களில், பின்வருபவை அவரது அறிவுறுத்தலின் பேரில் வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டன: எண். 7, எண். 12, மற்றும் எண். 13. குறிப்புப் புத்தகம் எண். 8 1901 இல் "லுபோவ் ஃபெடோரோவ்னா தஸ்தாயெவ்ஸ்கிக்கு" (தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மகள்) மாற்றப்பட்டது, மேலும் எண். 9 வேறு இடங்களில் வைக்கப்பட்டது. ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் பட்டியலில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மற்ற குறிப்புப் புத்தகங்கள், எண். 11 தவிர,அதாவது.நவம்பர் 12 ஆம் தேதி மத்திய ஆவணக் காப்பகத்தில் திறக்கப்பட்டபோது, ​​வெள்ளை நிறப் பெட்டியில் 1-6, 10, 14 மற்றும் 15 ஆகிய எண்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
இந்த குறிப்புப் புத்தகங்களின் முதல் பக்கத்தில், ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, தனது சொந்த கையெழுத்தில், அவற்றின் உள்ளடக்கங்களின் சுருக்கமான பட்டியலை பின்வருமாறு கொடுத்துள்ளார்:
11எண். 1
(147 எண்ணிடப்பட்ட பக்கங்கள்)
1. நாவலின் மாறுபாடுகுற்றம் மற்றும் தண்டனை, தலைப்பின் கீழ்விசாரணையில். (ரஸ்கோல்னிகோவ் தனது கதையைச் சொல்கிறார்.)
2. நாவலுக்கான பொருட்கள்குற்றம் மற்றும் தண்டனை.
3. கட்கோவுக்கு எழுதிய கடிதத்தின் வரைவு.
எண். 2
(152 பக்கங்கள்)
1. நாவலின் மாறுபாடுகுற்றம் மற்றும் தண்டனை.
2. நாவலுக்கான பொருட்கள்குற்றம் மற்றும் தண்டனை.
3. கதைக்கான பொருட்கள்முதலை.—பதில்களுக்குசோவ்ரெமெனிக்.—குறிப்புகள்.
4. கட்கோவுக்கு எழுதிய கடிதம் (1865), இதன் அடிப்படைக் கருத்தை விளக்குகிறதுகுற்றம் மற்றும் தண்டனை.
எண். 3
(154 பக்கங்கள்)
1. நாவலுக்கான பொருட்கள்குற்றம் மற்றும் தண்டனை.
2. நாவலுக்கான பொருட்கள்தி இடியட்.
எண். 4
(பக்கங்கள் எண்ணிடப்படவில்லை)
ஜர்னல், 1876.ஜனவரி, பிப்ரவரி, மார்ச்.
எண். 5
(84 பக்கங்கள்)
ஜர்னல், 1876.ஏப்ரல், டிசம்பர்.
எண். 6
(58 பக்கங்கள்)
ஜர்னல், 1881.
12எண். 10
(136 பக்கங்கள்)
முட்டாள்.
எண். 14
(56 பக்கங்கள்)
உடைமைகள்.நாவலின் முடிவுக்கான குறிப்புகள்.
எண். 15
(62 பக்கங்கள்)
உடைமைகள்.
ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் பட்டியலில் இருந்த இந்தக் குறிப்புப் புத்தகங்களைத் தவிர, வெள்ளைப் பெட்டியில் அவர் குறிப்பிடாத மூன்று குறிப்புப் புத்தகங்களும் காணப்பட்டன, அதாவது, (1)தி ரா யூத், ஒரு கைத்தறி பிணைப்பில், 204 பக்கங்கள்; (2) கட்டப்படாத, 33½ தாள்கள், மேலும் உள்ளடக்கத்தைக் கொண்டுள்ளதுதி ரா யூத்(இவற்றில் ஒன்று மேலே உள்ள எண். 7 அல்லது எண். 8 ஆக இருக்கலாம்); (3) இதற்கான பொருட்களைக் கொண்டதுதி இடியட், 144 பக்கங்கள்.[1]
இந்த நோட்டுப் புத்தகங்களில் உள்ள மதிப்புமிக்க அனைத்தும் ஒரு புத்தகமாக வெளியிடப்படும், தற்போது தயாரிக்கப்பட்டு வருகிறது, அதில் வழக்கில் காணப்படும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கடிதங்கள் அடங்கும்; அவை 1839-1855 காலகட்டத்தை உள்ளடக்கியது, பெரும்பாலும் அவரது சகோதரருக்கு, அதே போல் 1866-1880 காலகட்டத்தையும் உள்ளடக்கியது, 13 பிந்தையது அவரது வருங்கால மனைவி மற்றும் வருங்கால மனைவி ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கிக்கு. புதிய நோட்டுப் புத்தகங்கள், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி போன்ற தலைசிறந்த படைப்புகளை உருவாக்கிய வேலை முறையை ஓரளவு துல்லியத்துடனும் முழுமையுடனும் புரிந்துகொள்ள உதவும்.குற்றம் மற்றும் தண்டனை,தி ரா யூத், மற்றும்தி போஸ்ஸஸ்டுஇவை தவிர, குறிப்புப் புத்தகங்களில் கதைகளின் தலைப்புகள் சிதறிக்கிடக்கின்றன (தி க்ராங்க்), நீண்ட கதைகள் (தேடல்கள்), கவிதைகள் (பேரரசர்), அவை திட்டமிடப்பட்டவை ஆனால் எழுதப்படவில்லை.
"en cas de ma mort, etc" என்று குறிக்கப்பட்ட குறிப்பேட்டில் மேடம் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி கொடுக்கும் பட்டியலுடன் கூடுதலாக, பதினைந்து சான்றுத் தாள்களைக் கொண்ட மற்றொரு குறிப்பேட்டையும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.தி போஸ்ஸஸ்டுஒட்டப்பட்டிருந்தது. இந்தக் குறிப்புப் புத்தகமும் வெள்ளைப் பெட்டியில் காணப்பட்டது. அதன் முதல் பக்கத்தில் ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கி எழுதியுள்ளார்: “இந்தக் குறிப்புப் புத்தகத்தில் (சான்றுத் தாள்களில்) நாவலின் சில அத்தியாயங்கள் உள்ளன.தி போஸ்ஸஸ்டு, இது வெளியிடப்பட்டபோது எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் அதில் சேர்க்கப்படவில்லை.ரஸ்கி வெஸ்ட்னிக்முதல் அத்தியாயம் (ஆதாரத் தாள்கள் 1-5) முதன்முதலில் முழுமையான படைப்புகளின் ஜூபிலி பதிப்பின் எட்டாவது தொகுதியில் 'நாவலுக்கான பொருட்கள்' என்ற பிரிவில் வெளியிடப்பட்டது.தி போஸ்ஸஸ்டு.’” (இந்த கடைசி கூற்று முற்றிலும் சரியானதல்ல. ஏ.ஜி. 14 தஸ்தாயெவ்ஸ்கி குறிப்பிடும் “பொருட்கள்” இல், முதல் அத்தியாயம் முழுமையாக வெளியிடப்படவில்லை, முதல் இருபது வரிகள் சேர்க்கப்படவில்லை.) “மற்ற அத்தியாயங்கள்,” ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தொடர்கிறார், “ஒருபோதும் வெளியிடப்படவில்லை.”
இதுவரை வெளியிடப்படாத இந்த இரண்டு அத்தியாயங்களின் உரையை வாசகர் கீழே காணலாம்தி போஸ்ஸஸ்டு. முதல் அத்தியாயத்தை மீண்டும் வெளியிடுவது அவசியம் என்று நாங்கள் நினைத்தோம், ஏனெனில் இந்த அத்தியாயங்கள் அனைத்தும் ஒரு முழுமையை உருவாக்குகின்றன, மேலும் அவை ஒன்றாக வழங்கப்பட வேண்டும், மேலும் முதல் அத்தியாயத்தின் ஆரம்பம் ஜூபிலி பதிப்பின் தொகுதி VIII இன் துணைப் பகுதியில் வெளியிடப்படவில்லை. குறிப்பேட்டில் ஒட்டப்பட்ட பதினைந்து சான்றுத் தாள்கள், குறிப்பாக முதல் அத்தியாயத்திற்குப் பிறகு, விளிம்புகளிலும் உரையிலும் ஒட்டப்பட்டுள்ளன, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கையெழுத்தில் ஏராளமான திருத்தங்கள், செருகல்கள் மற்றும் சேர்த்தல்களுடன்.
ஆசிரியரின் சில திருத்தங்களுடன் கூடிய சான்றுகளின் உரையை கீழே தருகிறோம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி குறிப்பிட்ட பகுதிகளை ஒரு மாறுபாட்டை மாற்றாமல் தவிர்த்துவிட்டோம், இருப்பினும் அடிக்குறிப்புகளில் அத்தகைய பகுதிகளை நாங்கள் தருகிறோம். சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி சில திருத்தங்களைச் செய்துள்ளோம். மிக அதிகமான மற்ற அனைத்து திருத்தங்களும் சேர்த்தல்களும், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி பற்றிய புதிய பொருட்களின் புத்தகத்தில் கொடுக்கப்படும், இது 15 தயாரிப்பில் உள்ளது. இந்த விளிம்பு திருத்தங்களும் சேர்த்தல்களும் இறுதியானவை என்று ஆசிரியரே கருதவில்லை என்பது தெளிவாகிறது. உரையில் பல தவறுகள் உள்ளன என்பதாலும், நிறுத்தற்குறிகள் எப்போதும் சரியாக இருக்காது என்பதாலும் இது காட்டப்படுகிறது, அதே நேரத்தில் பெரும்பாலும் விளிம்பில் உரையின் பல வேறுபட்ட திருத்தங்கள் உள்ளன, மேலும் எந்த திருத்தத்தை விரும்புவது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை; மற்ற பகுதிகள் முழுமையடையாமல் சரி செய்யப்படுகின்றன, இறுதியாக, உரையில் செருகப்பட்ட பல திருத்தங்கள் ஒரு தோராயமான பதிப்பைக் கொடுக்கின்றன, அதில் ஒரே யோசனை வெவ்வேறு வார்த்தைகளில் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.
திட்டம்ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கைகீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள, வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள எஃப்.எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குறிப்புப் புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. இந்தத் திட்டம் சமீபத்தில் எல்.பி. கிராஸ்மேன் அவர்களால் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி பற்றிய தனது புத்தகத்தில் வெளியிடப்பட்டது,[2]ஆனால் முழுமையாகவோ அல்லது துல்லியமாகவோ இல்லை, கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள உரையை மட்டுமே மூலத்தை மீண்டும் உருவாக்க துல்லியமாகக் கருதக்கூடிய அளவுக்கு முக்கியமான குறைபாடுகள் உள்ளன.

17
ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம்
நாவலின் இதுவரை வெளியிடப்படாத மூன்று அத்தியாயங்கள்
உடைமை

19 பகுதி இரண்டாவது[3]
அத்தியாயம் I
டிக்கோன்ஸில்
நான்
அன்றிரவு நிக்கோலாய் வெசெவோலோடோவிச் தூங்கவில்லை, எல்லா நேரங்களிலும் அவர் சோபாவில் அமர்ந்திருந்தார், பெரும்பாலும் டிராயர்களின் மார்புக்கு அருகிலுள்ள மூலையில் ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியை நிலையாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். இரவு முழுவதும் அவரது அறையில் விளக்கு எரிந்தது. காலை ஏழு மணியளவில் அவர் அமர்ந்திருந்த இடத்தில் தூங்கிவிட்டார், அலெக்ஸி எகோரோவிச், மாறாத வழக்கப்படி, சரியாக ஒன்பதரை மணிக்கு ஒரு கோப்பை காபியுடன் தனது அறைக்குள் வந்து, உள்ளே வந்து, அவரை எழுப்பியபோது, ​​அவர் இவ்வளவு நேரம் தூங்கியிருக்க வேண்டும், ஏற்கனவே மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது என்று விரும்பத்தகாத ஆச்சரியத்துடன் தோன்றினார். அவர் அவசரமாக தனது காபியைக் குடித்து, அவசரமாக உடை அணிந்து, அவசரமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். "ஏதாவது உத்தரவு?" என்று அலெக்ஸி எகோரோவிச்சின் தயங்கும் கேள்விக்கு அவர் எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை. அவர் தெருவில் நடந்து சென்று தரையைப் பார்த்து, ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கினார், அவ்வப்போது ஒரு கணம் மேலே பார்த்தார், தலையை உயர்த்தி, ஒரு குறிப்பிட்ட தெளிவற்ற ஆனால் வன்முறையான பதட்டத்தைக் காட்டினார். வீட்டிலிருந்து வெகு தொலைவில் இல்லாத ஒரு குறுக்கு வழியில், சுமார் ஐம்பது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட விவசாயிகள் கூட்டம் சாலையைக் கடந்தது; அவர்கள் ஒழுங்காக, கிட்டத்தட்ட அமைதியாக, வேண்டுமென்றே வரிசையில் நடந்தார்கள். அவர் ஒரு கணம் காத்திருக்க வேண்டியிருந்த அந்தச் சிறிய கடையில், யாரோ ஒருவர் இவர்கள் "ஷ்பிகுலின் வேலைக்காரர்கள்" என்று சொன்னார்கள். அவர் அவர்களைக் கவனிக்கவே இல்லை. கடைசியாக, சுமார் பத்தரை மணியளவில், நகரத்தின் புறநகரில், ஆற்றங்கரையில் உள்ள அவர் லேடி ஸ்பாசோ-எஃபிமேவ் மடாலயத்தின் வாயிலை நெருங்கினார். இங்கேதான் அவர் திடீரென்று ஏதோ பயமுறுத்தும் தொந்தரவையும் நினைவில் வைத்திருப்பது போல் தோன்றியது, நிறுத்தி, அவசரமாக தனது பக்கவாட்டுப் பையில் எதையோ தேடிப் பார்த்து சிரித்தார். அடைப்புக்குள் நுழைந்ததும், மடத்தில் ஓய்வு பெற்று வசித்து வந்த பிஷப் டிகோனை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது என்று சந்தித்த முதல் இளைஞரிடம் கேட்டார். இளைஞர்கள் வணங்கத் தொடங்கினர், உடனடியாக வழியைக் காட்டினார்கள். நீண்ட இரண்டு மாடி மடாலயக் கட்டிடங்களின் முடிவில், சிறிய படிகளுக்கு அருகில், ஒரு கொழுத்த நரைத்த முடி கொண்ட துறவி, அவரை அதிகாரபூர்வமாகவும் உடனடியாகவும் இளைஞர்களிடமிருந்து அழைத்துச் சென்றார், அவர் ஒரு நீண்ட குறுகிய நடைபாதை வழியாக அழைத்துச் சென்றார், எல்லா நேரங்களிலும் குனிந்து கொண்டிருந்தார் (அவரது கொழுப்பால் அவர் குனிய முடியவில்லை, ஆனால் அடிக்கடி மற்றும் திடீரென தலையை மட்டுமே அசைத்தார்), 21 மேலும் நிக்கோலாய் வெசெவோலோடோவிச் சொல்லப்படாமல் பின்தொடர்ந்தாலும், அவரைப் பின்தொடருமாறு எப்போதும் கெஞ்சினார். துறவி இடைவிடாமல் கேள்விகளைக் கேட்டு, தந்தை ஆர்க்கிமாண்ட்ரைட்டைப் பற்றிப் பேசினார், ஆனால், எந்த பதில்களும் கிடைக்காததால், அவர் மேலும் மேலும் மரியாதைக்குரியவராக ஆனார். ஸ்டாவ்ரோஜின் அவர் இங்கே அறியப்பட்டிருப்பதைக் கவனித்தார், இருப்பினும், அவர் நினைவில் வைத்திருக்கும் வரை, அவர் ஒரு குழந்தையாக மட்டுமே இங்கே இருந்தார். அவர்கள் தாழ்வாரத்தின் முடிவில் உள்ள கதவை அடைந்தபோது, ​​துறவி தனக்கு அதிகாரம் இருப்பது போல் அதைத் திறந்து, உடனடியாகத் தோன்றிய சாதாரண சகோதரரிடம் பழக்கமான முறையில் விசாரித்தார், அவர் உள்ளே செல்லலாமா என்று உடனடியாகத் தோன்றினார்; பின்னர், பதிலுக்காகக் காத்திருக்காமல், அவர் கதவை அகலமாகத் திறந்து, குனிந்து, "அன்பான" பார்வையாளரை உள்ளே அனுமதித்தார். ஒரு கிராஜுவிட்டியைப் பெற்றவுடன், அவர் விரைவாக மறைந்துவிட்டார், பறந்து செல்வது போல. நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் ஒரு சிறிய அறைக்குள் நுழைந்தார், கிட்டத்தட்ட அந்த நேரத்தில், பக்கத்து அறையின் வாசலில் சுமார் ஐம்பத்தைந்து வயதுடைய ஒரு உயரமான மெல்லிய மனிதர் தோன்றினார், ஒரு எளிய கசாக் அணிந்திருந்தார், ஓரளவு நோய்வாய்ப்பட்டவராகவும், தெளிவற்ற புன்னகையுடனும், விசித்திரமான, சற்று கூச்ச சுபாவத்துடனும் இருந்தார். நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் முதன்முதலில் ஷாடோவிடமிருந்து கேள்விப்பட்ட அதே டிகோன் இதுதான், பின்னர் அவர் அவரைப் பற்றி சில தகவல்களைச் சேகரிக்க முடிந்தது.
தகவல்கள் மாறுபட்டதாகவும் முரண்பாடாகவும் இருந்தன, ஆனால் அனைத்திற்கும் பொதுவான ஒன்று இருந்தது, 22 அதாவது, டிகோனை விரும்புபவர்களும் அவரைப் பிடிக்காதவர்களும் (அத்தகையவர்கள் இருந்தனர்) இருவரும் தங்கள் கருத்தை மறைத்து வைத்திருந்தனர். அவரைப் பிடிக்காதவர்கள் அவரை அவமதிப்பதன் காரணமாகவே இதைச் செய்திருக்கலாம்; மேலும் அவரது ஆதரவாளர்கள், தீவிரமானவர்கள் கூட, ஒருவித அடக்கத்திலிருந்து, அவரைப் பற்றி எதையாவது மறைக்க விரும்புவது போல - சில பலவீனம், சில பைத்தியம். டிகோன் சுமார் ஆறு ஆண்டுகளாக மடத்தில் வசித்து வருவதாகவும், மிகவும் தாழ்மையான மக்களும் மிகவும் புகழ்பெற்றவர்களும் அங்கு அவரைப் பார்ப்பது வழக்கம் என்றும் நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் கண்டுபிடித்தார்; தொலைதூர பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் கூட அவருக்கு ஆண்கள் மத்தியில் தீவிர ரசிகர்கள் இருந்தனர், ஆனால் முக்கியமாக பெண்கள் மத்தியில். மீண்டும், எங்கள் "கிளப்" ஐச் சேர்ந்த ஒரு கம்பீரமான தோற்றமுடைய முதியவரிடமிருந்தும், ஒரு பக்தியுள்ள முதியவரிடமிருந்தும் அவர் கேள்விப்பட்டிருந்தார், "டிகோன் கிட்டத்தட்ட ஒரு பைத்தியம்" என்ற கருத்தையும் அவர் கேள்விப்பட்டிருந்தார்.[4]மேலும், நிச்சயமாக, குடிக்கக் கொடுக்கப்பட்டது. என்னுடைய பங்கிற்கு, கடைசி கூற்று முற்றிலும் குப்பை என்பதை நான் சேர்த்துக் கொள்கிறேன், இது எதிர்பார்த்ததுதான் என்றாலும், அவர் தனது கால்களில் நாள்பட்ட வாத நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார், சில சமயங்களில் நரம்பு நடுக்கத்தால் அவதிப்படுகிறார். மடாலயத்தில் பின்வாங்கலில் வாழ்ந்த பிஷப், குணநலன் பலவீனம் அல்லது மன்னிக்க முடியாத மற்றும் அவரது பதவியில் முறையற்ற தன்மை காரணமாக மடாலயத்திலேயே தனக்கென ஒரு குறிப்பிட்ட மரியாதையை ஏற்படுத்த முடியவில்லை என்பதையும் நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் அறிந்துகொண்டார். தந்தையின் உயர் அதிகாரியாக தனது கடமைகளை நிறைவேற்றுவதில் மனசாட்சி உள்ள, மற்றும் அவரது புலமைக்கு பிரபலமான, ஒரு கண்டிப்பான மனிதரான தந்தை ஆர்க்கிமாண்ட்ரைட், அவருக்கு எதிராக ஒரு குறிப்பிட்ட விரோதத்தை கூட வளர்த்ததாகவும், அவரது அலட்சியமான வாழ்க்கை முறைக்காக (அவரது முகத்திற்கு அல்ல, மறைமுகமாக) அவரைக் கண்டித்ததாகவும், கிட்டத்தட்ட அவரை மதவெறி என்று குற்றம் சாட்டியதாகவும் கூறப்பட்டது. துறவிகளும் நோய்வாய்ப்பட்ட பிஷப்பை சரியாக புறக்கணிப்புடன் நடத்தவில்லை, ஆனால் ஒருவித பரிச்சயத்துடன் நடத்தினர். டிகோனின் அறையை உருவாக்கிய இரண்டு அறைகளும் மிகவும் விசித்திரமாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. அருகருகே விகாரமான பழைய தளபாடங்கள், இழிந்த தோலால் மூடப்பட்டிருந்தன, மூன்று இருந்தன. அல்லது நான்கு நேர்த்தியான பொருட்கள்: ஒரு அற்புதமான எளிதான நாற்காலி, சிறந்த வேலைப்பாடு கொண்ட ஒரு பெரிய எழுதுபொருள் மேசை, அழகாக செதுக்கப்பட்ட புத்தக அலமாரி, சிறிய மேசைகள், அலமாரிகள், இவை அனைத்தும் நிச்சயமாக அவருக்கு பரிசாக வழங்கப்பட்டன. ஒரு விலையுயர்ந்த போக்காரா கம்பளம் மற்றும் பாய்களும் இருந்தன. "உலக" இயல்பு மற்றும் புராணக் கதைகளின் வேலைப்பாடுகள் இருந்தன, மேலும் மூலையில் இவற்றுடன் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி சின்னங்களுடன் மின்னும் ஒரு பெரிய கோவில் இருந்தது, அவற்றில் ஒன்று மிகவும் பழமையானது மற்றும் நினைவுச்சின்னங்களைக் கொண்டிருந்தது. அவரது நூலகமும் மிகவும் மாறுபட்ட மற்றும் முரண்பாடான தன்மையைக் கொண்டிருந்தது என்று கூறப்பட்டது: பெரிய திருச்சபையினர் மற்றும் கிறிஸ்தவ பிதாக்களின் படைப்புகளுக்கு அருகில் 24 பக்கங்களில் "நாடகம் மற்றும் புனைகதை, ஒருவேளை இன்னும் மோசமான ஒன்று" படைப்புகள் இருந்தன.
இருபுறமும் ஒருவித சங்கடத்துடன், அவசரமாகவும், தெளிவற்றதாகவும் கூட உச்சரிக்கப்பட்ட முதல் வாழ்த்துக்களுக்குப் பிறகு, டிகோன் தனது பார்வையாளரை தனது அலுவலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார், மேலும், அவசரமாக இருப்பது போல், அவரை மேசைக்கு முன்னால் உள்ள சோபாவில் உட்கார வைத்து, அருகில் ஒரு தீய நாற்காலியில் அமர வைத்தார்.[5]அவருக்கு ஆச்சரியமாக நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் முற்றிலும் குழப்பத்தில் இருந்தார். அசாதாரணமான மற்றும் தவிர்க்க முடியாத, அதே நேரத்தில் அவருக்கு கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்ற ஒரு படியில் அவர் தனது முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி தனது மனதைத் தீர்மானிப்பது போல் தோன்றியது. ஒரு நிமிடம் அவர் படிப்பைச் சுற்றிப் பார்த்தார், அவர் என்ன பார்க்கிறார் என்பதைப் பார்க்காமல்;[6]அவன் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான், ஆனால் ஒருவேளை என்னவென்று தெரியாமல். அவன் அமைதியால் விழித்தெழுந்தான், திடீரென்று டிகான் ஒருவித கூச்சத்துடன், மிகவும் தேவையற்ற ஒரு கூச்சத்துடன் கண்களைத் தாழ்த்தியது போல் அவனுக்குத் தோன்றியது.[7]புன்னகை. இது உடனடியாக அவனுக்குள் வெறுப்பையும் எதிர்வினையையும் தூண்டியது; அவன் எழுந்து செல்ல விரும்பினான்; 25 அவன் கருத்துப்படி, டிகோன் நிச்சயமாக குடிபோதையில் இருந்தான். ஆனால் பிந்தையவர் திடீரென்று கண்களை உயர்த்தி, உறுதியான மற்றும் சிந்தனைமிக்க பார்வையுடன் அவனைப் பார்த்தார், அதே நேரத்தில் எதிர்பாராத மற்றும் மர்மமான வெளிப்பாட்டுடன், அவன் கிட்டத்தட்ட நடுங்கினான். இப்போது திடீரென்று அவனுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒன்று தோன்றியது: டிகோன் ஏன் வந்தான் என்பது ஏற்கனவே தெரியும், அவனுக்கு ஏற்கனவே எச்சரிக்கப்பட்டது (முழு உலகிலும் யாருக்கும் காரணம் தெரியாது என்றாலும்), அவன் முதலில் பேசவில்லை என்றால், அவன் தன் உணர்வுகளை விட்டுக்கொடுத்ததால், அவமானத்திற்கு பயந்தான்.
"என்னைத் தெரியுமா?" என்று திடீரென்று கேட்டார். "நான் உள்ளே வந்தபோது என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டேனா இல்லையா? மன்னிக்கவும், நான் மிகவும் கவனக்குறைவாக இருக்கிறேன்...."
"நீங்க உங்களை அறிமுகப்படுத்திக்கவே இல்ல, ஆனா நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடி, இங்கே மடத்துல... தற்செயலா உங்களைப் பாத்தது எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு."
டிகோன் மெதுவாகவும் சமமாகவும், மென்மையான குரலில், தனது வார்த்தைகளை தெளிவாகவும் தெளிவாகவும் உச்சரித்தார்.
"நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு நான் இந்த மடத்தில் இல்லை," என்று நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் தேவையற்ற முரட்டுத்தனத்துடன் பதிலளித்தார். "நீங்கள் இன்னும் இங்கு இல்லாதபோது நான் இங்கு ஒரு குழந்தையாக இருந்தேன்."
"ஒருவேளை நீங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா?" டிகான் கவனமாகவும், வலியுறுத்தாமலும் கவனித்தார்.
26“இல்லை, நான் மறக்கவில்லை; எனக்கு நினைவில் இல்லையென்றால் அது அபத்தமாக இருக்கும்,” என்று ஸ்டாவ்ரோஜின் மிகவும் கடுமையாக வலியுறுத்தினார். “ஒருவேளை நீங்கள் என்னைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு, ஏதோ ஒரு யோசனையை உருவாக்கி, என்னைப் பார்த்ததாகத் தவறு செய்திருக்கலாம்.”
டிகோன் அமைதியாக இருந்தார். நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் இப்போது சில சமயங்களில் அவரது முகத்தில் ஒரு பதட்டமான நடுக்கம் பரவுவதைக் கவனித்தார், இது நாள்பட்ட நரம்பு சோர்வுக்கான அறிகுறியாகும்.
"இன்னைக்கு நீங்க உடம்பு சரியில்லைன்னு மட்டும்தான் எனக்குப் புரியுது," அவன் சொன்னான். "நான் போனால் நல்லா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன்."
அவன் தன் இருக்கையிலிருந்து எழுந்திருக்கவும் தொடங்கினான்.
"ஆமாம், இன்றும் நேற்றும் என் கால்களில் கடுமையான வலி ஏற்பட்டது, இரவில் நான் கொஞ்சம் தூங்கினேன்...."
டிகோன் நின்றார். அவரது விருந்தினர் திடீரென்று ஒரு தெளிவற்ற தியானத்தில் மூழ்கினார். அமைதி நீண்ட நேரம் நீடித்தது, சுமார் இரண்டு நிமிடங்கள்.
"நீ என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாயா?" அவன் திடீரென்று பதட்டத்துடனும் சந்தேகத்துடனும் கேட்டான்.
"நான் உன்னைப் பார்த்தேன், உன் அம்மாவின் முகத்தில் இருந்த வெளிப்பாடு நினைவுக்கு வந்தது. வெளிப்புறமாகப் போலல்லாமல், உள், ஆன்மீக ஒற்றுமை அதிகம்."
"எந்த ஒற்றுமையும் இல்லை, நிச்சயமாக ஆன்மீகமும் இல்லை - முற்றிலும் இல்லை!" நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் மீண்டும் எந்த காரணமும் இல்லாமல் பதட்டமடைந்தார், ஏன் என்று தெரியாமல் மிகவும் பிடிவாதமாக இருந்தார். "நீங்கள் இதைச் சொல்கிறீர்கள் ... என் மாநிலத்தின் மீது பரிதாபப்படுவதால்,"[8]அவன் யோசிக்காமல், “ஆ! என் அம்மா வந்து உன்னைப் பார்க்கிறாளா?” என்றான்.
"அவள் செய்கிறாள்."
"எனக்குத் தெரியாது. அவள் என்னிடம் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை. அவள் அடிக்கடி வருவாளா?"
"கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு மாதமும், சில நேரங்களில் அடிக்கடி."
"நான் அதைப் பற்றி ஒருபோதும் கேள்விப்பட்டதில்லை. எனக்குத் தெரியாது." அந்த உண்மையால் அவர் மிகவும் பதட்டமாக இருப்பதாகத் தோன்றியது. "அவள், நிச்சயமாக, நான் பைத்தியம் என்று சொன்னாள்," என்று அவர் மீண்டும் வெடித்தார்.
"இல்லை, நீ பைத்தியம்னு சொல்லவே இல்ல - ஆனா, நானும் அந்தக் கருத்தைக் கேள்விப்பட்டிருக்கேன், ஆனா மற்றவர்களிடமிருந்து."
"இதுபோன்ற அற்ப விஷயங்களை நீங்கள் நினைவில் கொள்ள முடிந்தால், உங்களுக்கு நல்ல நினைவாற்றல் இருக்க வேண்டும். முகத்தில் அறைந்ததைப் பற்றி நீங்கள் கேள்விப்பட்டீர்களா?"
"நான் அதைப் பற்றி ஏதோ கேள்விப்பட்டேன்."
"நீங்க எல்லாத்தையும் சொல்றீங்க. உங்க கையில நிறைய நேரம் இருக்கு. சண்டை பத்தியும் கூடவா?"[9]
"மற்றும் சண்டை பற்றி."
"உங்களுக்கு இங்கே செய்தித்தாள்கள் தேவையில்லை. ஷடோவ் என்னைப் பற்றி எச்சரித்தாரா?"
"இல்லை, எனக்கு மிஸ்டர் ஷடோவைத் தெரியும்; ஆனால் நான் அவரை நீண்ட காலமாகப் பார்க்கவில்லை."
28 "ம்ம்.... உன்னிடம் இருக்கிற அந்த வரைபடம் என்ன? ஆ, கடைசிப் போரின் வரைபடம்! அதை வைத்து உனக்கு என்ன வேண்டும்?"
"இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது அதைப் பற்றிப் பேச விரும்பினேன். இது மிகவும் சுவாரஸ்யமான விளக்கம்."
"நான் பார்க்கிறேன். ஆமாம், கணக்கு மோசமாக இல்லை."[10]ஆனாலும் உங்களுக்கு என்ன ஒரு விசித்திரமான வாசிப்பு."
அவர் புத்தகத்தை தன்னை நோக்கி இழுத்து ஒரு மேலோட்டமான பார்வையை கொடுத்தார். அது கடைசிப் போரின் சூழ்நிலைகளைப் பற்றிய முழுமையான மற்றும் திறமையான விவரிப்பாக இருந்தது, இராணுவக் கண்ணோட்டத்தில் அதிகம் இல்லை, ஆனால் முற்றிலும் இலக்கியக் கண்ணோட்டத்தில் இருந்து. புத்தகத்தைப் புரட்டிய அவர், திடீரென்று பொறுமையிழந்து கீழே வைத்தார்.
"நான் ஏன் இங்கு வந்தேன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை," என்று அவர் வெறுப்புடன் கூறினார், டிகோனின் கண்களை நேராகப் பார்த்து, அவர் பதிலளிப்பார் என்று எதிர்பார்த்தது போல.
"நீங்களும் உடம்பு சரியில்லை!"
"இல்லை, முழுவதுமாக இல்லை."[11]
திடீரென்று, சில வார்த்தைகளைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத அளவுக்கு மிகக் குறுகியதாகவும், திடீரெனவும், குறிப்பாக இரவுகளில், ஒருவித மாயத்தோற்றத்திற்கு ஆளாகியிருப்பதாகவும், சில சமயங்களில் தனக்கு அருகில் ஒரு வெறுக்கத்தக்க, கேலி செய்யும் மற்றும் "பகுத்தறிவு" கொண்ட ஒரு உயிரினத்தைக் கண்டதாகவும், உணர்ந்ததாகவும், "பல்வேறு வடிவங்களிலும், பல்வேறு கதாபாத்திரங்களிலும்" அவர் கூறினார், ஆனால் அது எப்போதும் ஒன்றுதான், நான் எப்போதும் கோபத்தில் பறக்கிறேன்.
இந்த வெளிப்பாடுகள் ஒரு பைத்தியக்காரனிடமிருந்து வந்தவை போல காட்டுத்தனமாகவும் குழப்பமாகவும் இருந்தன. ஆனாலும் நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் இவ்வளவு விசித்திரமான வெளிப்படையான தன்மையுடன், இதற்கு முன்பு கண்டிராத அளவுக்கு எளிமையுடன், அவருக்கு முற்றிலும் இயற்கைக்கு மாறான முறையில் பேசினார், திடீரென்று எதிர்பாராத விதமாக அவரது முன்னாள் சுயம் முற்றிலும் மறைந்துவிட்டதாகத் தோன்றியது. தனது தோற்றத்தைப் பற்றி அவர் பேசிய பயத்தைக் காட்ட அவர் சிறிதும் வெட்கப்படவில்லை. ஆனால் இவை அனைத்தும் தற்காலிகமானவை, அது வந்ததைப் போலவே திடீரென்று போய்விட்டன.
"இதெல்லாம் முட்டாள்தனம்," என்று அவர் சங்கடமான எரிச்சலுடன் திரும்பிச் சென்றார். "நான் போய் ஒரு மருத்துவரைப் பார்க்கிறேன்."
"நீங்கள் நிச்சயமாக வேண்டும்," டிகான் ஒப்புக்கொண்டார்.
"நீங்க ரொம்ப நம்பிக்கையா பேசுறீங்க.... என்னை மாதிரி ஆட்களை இப்படிப்பட்ட தோற்றங்களோட பார்த்திருக்கீங்களா?"
"எனக்கும் அப்படித்தான், ஆனால் ரொம்ப அரிதாத்தான். என் வாழ்க்கையில இப்படி ஒரு வழக்கு மட்டும்தான் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கு. அவர் ஒரு ராணுவ அதிகாரி; அது அவர் வாழ்க்கைத் துணைவியாரான மனைவியை இழந்த பிறகுதான். இன்னொரு வழக்கு வெறும் வதந்தி. அப்புறம் ரெண்டு பேரும் வெளிநாடு போய் சிகிச்சை எடுத்துக்கிட்டாங்க.[12]நீங்கள் நீண்ட காலமாக இதற்கு ஆளாகியிருக்கிறீர்களா?"
"ஒரு வருஷமா, ஆனா இதெல்லாம் முட்டாள்தனம். நான் ஒரு டாக்டரைப் பார்க்கிறேன். இதெல்லாம் முட்டாள்தனம், முழுக்க முழுக்க முட்டாள்தனம். இது பல்வேறு அம்சங்களில் நானே, வேறொன்றுமில்லை. ஆனால் நான் அந்த சொற்றொடரைப் பயன்படுத்தும்போதும், நான் இன்னும் சந்தேகப்படுகிறேன் என்றும், அது நானேதான் என்றும், உண்மையில் பிசாசு அல்ல என்றும் எனக்குத் தெரியவில்லை என்றும் நீங்கள் நிச்சயமாக நினைக்கிறீர்கள்."
டிகோன் அவரை ஒரு கேள்விப் பார்வை பார்த்தார்.
"மற்றும்... நீங்கள் உண்மையில் அவரைப் பார்க்கிறீர்களா?" என்று அவர் கேட்டார், உண்மையில், அது ஒரு தவறான மற்றும் நோயுற்ற மாயத்தோற்றமா என்ற எந்தவொரு கேள்வியையும் நிராகரித்தார். "நீங்கள் உண்மையில் ஒரு குறிப்பிட்ட படத்தைப் பார்க்கிறீர்களா?"
"நான் அதைப் பார்க்கிறேன் என்று ஏற்கனவே உங்களிடம் கூறியிருக்கும்போது, ​​நீங்கள் இதைப் பற்றி இவ்வளவு அழுத்தம் கொடுப்பது விந்தையாக இருக்கிறது." ஸ்டாவ்ரோஜின் மீண்டும் ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் மேலும் மேலும் எரிச்சலடையத் தொடங்கினார். "நிச்சயமாக நான் அதைப் பார்க்கிறேன்; நான் உன்னைப் பார்ப்பது போலவே தெளிவாகப் பார்க்கிறேன் ... சில சமயங்களில் நான் அதைப் பார்க்கிறேன், நான் அதைப் பார்க்கிறேனா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, இருப்பினும் நான் அதைப் பார்க்கிறேன் ... மற்றும் சில நேரங்களில் ...[13]"உண்மையானது என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை: நான் அல்லது அது... இது எல்லாம் முட்டாள்தனம். இது உண்மையில் பிசாசு என்று உங்களால் நம்ப முடியவில்லையா?" என்று அவர் மேலும் கூறினார், சிரித்துக்கொண்டே திடீரென ஏளனமாகச் சென்றார். "நிச்சயமாக அது உங்கள் தொழிலுக்கு மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும்."
"இது ஒரு நோயாகத்தான் இருக்க வாய்ப்பு அதிகம், இருப்பினும்..."
"என்ன இருந்தாலும்?"
"பிசாசுகள் நிச்சயமாக இருக்கிறார்கள், ஆனால் அவற்றைப் பற்றிய ஒருவரின் கருத்து மிகவும் வித்தியாசமாக இருக்கலாம்."
31 "நீ மறுபடியும் கீழே பார்த்தாய்," ஸ்டாவ்ரோஜின் எரிச்சலூட்டும் சிரிப்புடன் உள்ளே நுழைந்தார், "ஏனென்றால் நான் பிசாசை நம்ப வேண்டும் என்று நீ வெட்கப்பட்டாய்; ஆனால் நான் நம்பவில்லை என்று சொல்லிவிட்டு, தந்திரமாக உன்னிடம் கேள்வி கேட்டேன்: அவன் உண்மையில் இருக்கிறானா அல்லது அவன் இல்லையா?"
டிகோன் ஒரு தெளிவற்ற புன்னகையை அளித்தார்.[14]
"சரி, எனக்கு வெட்கமே இல்லை என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள், என் முரட்டுத்தனத்திற்கு ஈடுசெய்ய, நான் உங்களிடம் தீவிரமாகவும் வெட்கப்படாமலும் சொல்கிறேன்: நான் பிசாசை நம்புகிறேன், நான் நியதிப்படி, உருவகமாக இல்லாத தனிப்பட்ட பிசாசை நம்புகிறேன், யாரிடமிருந்தும் பதிலைப் பெற நான் சிறிதும் விரும்பவில்லை; இப்போது அவ்வளவுதான்."[15]
அவர் ஒரு பதட்டமான, இயற்கைக்கு மாறான சிரிப்பை எழுப்பினார். டிகான் ஆர்வத்துடன், சற்று பயந்த, ஆனால் மென்மையான பார்வையுடன் அவரைப் பார்த்தார்.
"நீ கடவுளை நம்புகிறாயா?" நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் திடீரென்று வெடித்தார்.
"நான் செய்கிறேன்."
"நீங்கள் நம்பி ஒரு மலையை நகர்த்தச் சொன்னால், அது நகரும் என்று கூறப்படுகிறது... இருப்பினும், இந்த முட்டாள்தனத்தை மன்னியுங்கள். ஆனாலும் நான் அறிய ஆர்வமாக உள்ளேன்: நீங்கள் ஒரு மலையை நகர்த்த முடியுமா இல்லையா?"
32 "கடவுள் விரும்பினால், என்னால் முடியும்," என்று டிகான் விரைவாகவும் அமைதியாகவும் கூறி, மீண்டும் தரையைப் பார்க்கத் தொடங்கினார்.
"சரி, அது கடவுளே அதை நகர்த்த முடியும் என்று சொல்வது போன்றது. ஆனால் நீங்கள், நீங்கள், கடவுள் மீதான உங்கள் நம்பிக்கைக்கு வெகுமதியாக?"
"ஒருவேளை நான் அதை நகர்த்த முடியும்."
“‘ஒருவேளை.’[16]சரி, அதுவும் மோசமில்லை. ஆனா உனக்கு இன்னும் சந்தேகமா இருக்கு?"
"எனது நம்பிக்கையின் அபூரணத்தால் எனக்கு சந்தேகங்கள் உள்ளன."
"ஏன், செய்நீமுழுமையடையாமல் நம்புகிறீர்களா?"
"ஆம்... ஒருவேளை; நான் நம்புகிறேன், முழுமையாக இல்லை," என்று டிகான் பதிலளித்தார்.
"உன்னைப் பார்த்து நான் அப்படி நினைக்கக் கூடாது!" - அவர் திடீரென்று அவரை ஆச்சரியப்படுத்தும் ஒரு பார்வையை, முந்தைய கேள்விகளின் கேலிக்குரிய தொனியுடன் ஒத்துப்போகாத ஒரு முழுமையான எளிமையான பார்வையைக் கொடுத்தார்.
"சரி, எப்படியிருந்தாலும், கடவுளின் உதவியால் கூட, நீங்கள் அதை நகர்த்த முடியும் என்று நீங்கள் நம்புகிறீர்கள், அதுதான் ஒன்று. குறைந்தபட்சம், நீங்கள் நம்ப விரும்புகிறீர்கள். நீங்கள் மலையை உண்மையில் எடுத்துக்கொள்கிறீர்கள். இது ஒரு நல்ல கொள்கை. எங்கள் லேவியரிடையே உள்ள முற்போக்குவாதிகள் லூத்தரனிசத்தை நோக்கி பெரிதும் சாய்ந்திருப்பதை நான் கவனித்தேன். எப்படியிருந்தாலும், அது 33 ஐ விட சிறந்தது ...மிகக் குறைவு"ஆர்ச் பிஷப்பைப் பொறுத்தவரை, அது உண்மைதான், வாளின் அச்சுறுத்தலின் கீழ். நீங்களும் நிச்சயமாக ஒரு கிறிஸ்தவர்தான்." ஸ்டாவ்ரோஜின் விரைவாகப் பேசினார், அவரது வார்த்தைகள் இப்போது தீவிரமாகவும், இப்போது கேலியாகவும் இருந்தன.
"ஆண்டவரே, உமது சிலுவையைப் பற்றி நான் வெட்கப்படக்கூடாது." டிகான் அதை கிட்டத்தட்ட ஒரு உணர்ச்சிமிக்க கிசுகிசுப்புடன் கிசுகிசுத்து, தலையை இன்னும் குனிந்தார்.[17]
"கடவுளை நம்பாமல், பிசாசை நம்ப முடியுமா?" ஸ்டாவ்ரோஜின் சிரித்தார்.
"ஓ, எல்லா இடங்களிலும் அப்படிப்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்கள்." டிகான் கண்களை உயர்த்தி சிரித்தார்.
"முழுமையான அவநம்பிக்கையை விட அத்தகைய நம்பிக்கையை நீங்கள் மிகவும் மரியாதைக்குரியதாகக் காண்பீர்கள் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்...."[18]ஸ்டாவ்ரோஜின் சிரிக்க ஆரம்பித்தார்.
"மாறாக, முழுமையான நாத்திகம் உலக அலட்சியத்தை விட மரியாதைக்குரியது," என்று டிகான் வெளிப்படையான மகிழ்ச்சியுடனும் நல்ல இயல்புடனும் பதிலளித்தார்.
"ஓஹோ, அப்படித்தான் நீ அதைச் சுற்றி வருவாய்!"
"ஒரு முழுமையான நாத்திகர் முழுமையான நம்பிக்கைக்கு முன் கடைசி படியில் நிற்கிறார் (அவர் மேலே செல்லலாம் அல்லது மேலே செல்லாமல் இருக்கலாம்), ஆனால் ஒரு அலட்சிய மனிதனுக்கு இனி எந்த நம்பிக்கையும் இருக்காது, ஒரு அசிங்கமான பயத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை, அது அரிதான சந்தர்ப்பங்களில் மட்டுமே, அவர் ஒரு உணர்ச்சிவசப்பட்ட மனிதராக இருந்தால் மட்டுமே."
"ம்ம்... நீங்க அப்போகாலிப்ஸ் படிச்சிருக்கீங்களா?"
"என்னிடம் இருக்கிறது."
34 "‘லவோதிக்கேயா சபையின் தூதருக்கு எழுது’ என்பது உனக்கு நினைவிருக்கிறதா?"
"நான் செய்கிறேன்."[19]
"புத்தகம் எங்கே?" ஸ்டாவ்ரோஜின் ஒரு விசித்திரமான அவசரத்துடனும் பதட்டத்துடனும் மேஜையில் இருந்த புத்தகத்தைத் தன் கண்களால் தேடத் தொடங்கினார். "நான் உங்களுக்குப் படித்துக் காட்ட விரும்புகிறேன்... உங்களிடம் ஒரு ரஷ்ய மொழிபெயர்ப்பு இருக்கிறதா?"
"எனக்கு அந்தப் பத்தி தெரியும், எனக்கு அது ஞாபகம் இருக்கு," டிகான் முணுமுணுத்தான்.
"உனக்கு மனப்பாடமா தெரியுமா? படி...."
அவர் உடனடியாக தரையைப் பார்த்து, இரண்டு கைகளையும் முழங்கால்களில் ஊன்றி, பொறுமையின்றி கேட்கத் தயாரானார். டிகான் வார்த்தைக்கு வார்த்தை திரும்பத் திரும்பச் சொன்னார்:
"லவோதிசிய திருச்சபையின் தூதருக்கு எழுது: கடவுளின் படைப்புகளின் தொடக்கத்தின் உண்மையான மற்றும் அதிகாரப்பூர்வ சாட்சி ஆமென் கூறுகிறார். உன் செயல்களை நான் அறிவேன்; நீ குளிராகவோ சூடாகவோ இல்லை. நீ குளிராகவோ சூடாகவோ இருந்தால் நலமாயிருக்கும். ஆனால் நீ சூடாகவோ குளிராகவோ இல்லாமல் வெதுவெதுப்பாக இருக்கும் வரை, நான் உன்னை என் உதடுகளிலிருந்து கக்குவேன். ஏனென்றால் நீ சொல்கிறாய்: நான் பணக்காரன்; எனக்கு எல்லாம் இருக்கிறது, எனக்கு எதுவும் தேவையில்லை; ஆனால் நீ பரிதாபகரமானவன், ஏழை, ஏழை, குருடன், நிர்வாணமானவன் என்று உனக்குத் தெரியாது...."
35“போதும்,” ஸ்டாவ்ரோஜின் அவரை குறுக்கிட்டார்.[20]"உனக்குத் தெரியுமா, நான் உன்னை ரொம்ப நேசிக்கிறேன்."
"நானும் உன்னை நேசிக்கிறேன்," டிகோன் தாழ்ந்த குரலில் பதிலளித்தார்.
ஸ்டாவ்ரோஜின் அமைதியாகி, திடீரென்று மீண்டும் தனது பழைய தியானத்தில் மூழ்கினார். இது மூன்றாவது முறையாகவும், இப்போது மயக்கமாகவும் வந்தது. மேலும் அவர் டிகோனிடம் சொன்ன "நான் நேசிக்கிறேன்" என்பதும் கிட்டத்தட்ட ஒரு தூண்டுதலாகச் சொல்லப்பட்டது, எப்படியிருந்தாலும் எதிர்பாராத விதமாக அவரே. ஒரு நிமிடத்திற்கும் மேலாகிவிட்டது.
"கோபப்படாதீர்கள்," என்று டிகோன் கிசுகிசுத்தான், அவன் கையை விரலால் லேசாகத் தொட்டான், அவன் தைரியம் இழந்தது போல.
ஸ்டாவ்ரோஜின் நடுங்கி, கோபமாக முகத்தைச் சுளித்தான்.
"நான் கோபமாக இருக்கிறேன் என்று உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று அவர் அவசரமாகச் சொன்னார். டிகான் பதிலளிக்கத் தொடங்கியபோது, ​​திடீரென்று விவரிக்க முடியாத பதட்டத்துடன் அவரை குறுக்கிட்டார்:
"நான் கோபப்பட வேண்டும் என்று ஏன் நினைத்தாய்? ஆமாம், நான் கோபப்பட்டேன்; நீ சொல்வது சரிதான்; நான் உன்னிடம் 'நான் காதலிக்கிறேன்' என்று சொன்னதால் தான். நீ சொல்வது சரி, ஆனால் நீ ஒரு முரட்டுத்தனமான இழிவானவன், மனித இயல்பைப் பற்றி நீ இழிவாக நினைக்கிறாய். நானே தவிர வேறு யாராவது இருந்திருந்தால் கோபம் இருந்திருக்காது.... ஆனால், அது மற்றவர்களைப் பற்றி முக்கியமில்லை; அது என்னைப் பற்றியது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நீ ஒரு விசித்திரமான மனிதன் மற்றும் பைத்தியம்."
36 அவர் மேலும் மேலும் எரிச்சலடைந்தார், விந்தையாக, தனது மொழியைக் கட்டுப்படுத்த எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை:
"கேளுங்கள், எனக்கு உளவாளிகளையும் சிந்தனை வாசகர்களையும் பிடிக்காது, எப்படியிருந்தாலும் என் ஆன்மாவுக்குள் ஊடுருவுபவர்களை. நான் யாரையும் என் ஆன்மாவுக்குள் அழைப்பதில்லை; எனக்கு யாரும் தேவையில்லை; நான் எனக்காக மாற முடியும். நான் உன்னைப் பற்றி பயப்படுகிறேன் என்று நீ நினைக்கிறாய்," என்று அவன் குரலை உயர்த்தி, எதிர்க்கும் விதமாக மேலே பார்த்தான்; "நான் உன்னிடம் ஏதோ ஒரு 'பயங்கரமான' ரகசியத்தைச் சொல்ல வந்திருக்கிறேன் என்று நீ உறுதியாக நம்புகிறாய், நீ அதற்காகத் திறமையான துறவி ஆர்வத்துடன் காத்திருக்கிறாய். அப்படியானால், நான் உன்னிடம் எதையும் நம்பமாட்டேன், எந்த ரகசியமும் இல்லை என்பதை புரிந்துகொள், ஏனென்றால் நீ இல்லாமல் என்னால் முழுமையாகச் செய்ய முடியும்...."[21]
டிகோன் அவனை உறுதியாகப் பார்த்தான்.
"வெறும் வெதுவெதுப்பான மனிதனை விட, ஆட்டுக்குட்டியானவர் குளிர்ந்த மனிதனை விரும்புவது உங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது," என்று அவர் கூறினார். "நீங்கள் வெதுவெதுப்பாக இருக்க விரும்பவில்லை. நீங்கள் ஒரு அசாதாரண நோக்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டிருப்பதாக எனக்கு ஒரு முன்னறிவிப்பு உள்ளது, ஒருவேளை ஒரு பயங்கரமான நோக்கம். நான் உங்களைக் கெஞ்சிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன், உங்களை நீங்களே வேதனைப்படுத்திக் கொள்ளாதீர்கள், எல்லாவற்றையும் என்னிடம் சொல்லுங்கள்."[22]
"நான் ஏதோவொன்றோடு வந்திருக்கிறேன் என்பது உனக்கு நிச்சயமாகத் தெரியும்."
37“நான் ... யூகித்தேன்,”[23]டிகோன் கீழே பார்த்து ஒரு கிசுகிசுப்பில் பதிலளித்தார்.
நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் சற்று வெளிறிப் போனார்; அவரது கைகள் கொஞ்சம் நடுங்கின. சில நொடிகள் அவர் அசையாமல் அமைதியாகப் பார்த்தார், இறுதி முடிவுக்கு வருவது போல. கடைசியில் அவர் தனது கோட்டின் பக்கவாட்டுப் பாக்கெட்டிலிருந்து சில அச்சிடப்பட்ட தாள்களை எடுத்து மேசையில் வைத்தார்.
"இந்தத் தாள்கள் புழக்கத்திற்காகவே," என்று அவர் நடுங்கும் குரலில் கூறினார். "ஒரே ஒரு மனிதன் அவற்றைப் படித்தால், நான் அவற்றை இனி வைத்திருக்க மாட்டேன், அவற்றை அனைவரும் படிப்பார்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். அது சரி செய்யப்பட்டது. எனக்கு நீங்கள் தேவையில்லை, ஏனென்றால் நான் அதை சரி செய்துவிட்டேன். ஆனால் அவற்றைப் படியுங்கள் ... நீங்கள் அவற்றைப் படிக்கும்போது, ​​எதுவும் சொல்லாதீர்கள்; ஆனால் நீங்கள் அவற்றைப் படித்த பிறகு - எல்லாவற்றையும் சொல்லுங்கள்...."
"நான் அவற்றைப் படிக்கலாமா?" டிகான் உறுதியாகக் கேட்டார்.
"செய்; நான் அமைதியாக இருக்கிறேன்."
"இல்லை; கண்ணாடி இல்லாமல் என்னால் அவற்றைப் படிக்க முடியாது; அச்சு வெளிர், அந்நியமானது."
"இதோ உன் கண்ணாடிகள்." ஸ்டாவ்ரோஜின் அவற்றை மேசையிலிருந்து எடுத்து அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு, சோபாவின் பின்புறத்தில் சாய்ந்தான். டிகான் அவனைப் பார்க்காமல், நேராக வாசிப்பில் மூழ்கினான்.
38 ம.நே.
இரண்டாம்
உண்மையில் அந்த அச்சிடுதல் அந்நியமானது: சாதாரண சிறிய அளவிலான எழுத்துத் தாளின் மூன்று சிறிய தாள்கள் அச்சிடப்பட்டு ஒன்றாக தைக்கப்பட்டன. இது வெளிநாட்டில் உள்ள ஒரு ரஷ்ய அச்சகத்தில் ரகசியமாக அச்சிடப்பட்டிருக்க வேண்டும், மேலும் முதல் பார்வையில் அந்தத் தாள்கள் ஒரு அரசியல் துண்டுப்பிரசுரம் போலவே இருந்தன. தலைப்பு: "ஸ்டாவ்ரோஜினிடமிருந்து" என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.
நான் அந்த ஆவணத்தை என் நாளேட்டில் அப்படியே செருகுகிறேன்.[24]எழுத்துப்பிழைகளை நானே சரிசெய்து கொண்டேன், ஏனென்றால் தவறுகள் ஏராளமாக உள்ளன, மேலும் ஆசிரியர் ஒரு கல்வியறிவு பெற்றவர், நன்கு படித்தவர் (நிச்சயமாக, ஒப்பீட்டளவில் பேசினால்) என்பதையும் கருத்தில் கொண்டு என்னை கொஞ்சம் ஆச்சரியப்படுத்தியுள்ளன. ஆனால் பாணியில், அதன் ஒழுங்கற்ற தன்மை இருந்தபோதிலும், நான் எந்த மாற்றங்களையும் செய்யவில்லை. எழுத்தாளர் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒரு எழுத்தாளரல்ல என்பது எப்படியிருந்தாலும் தெளிவாகிறது.[25]
39“ஸ்டாவ்ரோஜினிலிருந்து.
"நான், நிகோலாய் ஸ்டாவ்ரோஜின், ஓய்வுபெற்ற அதிகாரி, 186 ஆம் ஆண்டு பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் வசித்து வந்தேன்.. தீய பழக்கத்திற்குக் கைவிடப்பட்டேன், அதில் எனக்கு எந்த மகிழ்ச்சியும் கிடைக்கவில்லை. அந்த நேரத்தில் 40 குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு நான் மூன்று தங்குமிடங்களை வாடகைக்கு எடுத்தேன். அவற்றில் ஒன்றில் நானே வசித்து, தங்கி, தங்கினேன், அப்போது மரியா லெபியாட்கின், இப்போது என் சட்டப்பூர்வ மனைவி. எனது மற்ற இரண்டு தங்குமிடங்களையும் ஒரு சூழ்ச்சிக்காக மாதந்தோறும் வாடகைக்கு எடுத்தேன்: ஒன்றில் என்னை நேசித்த ஒரு குறிப்பிட்ட பெண்ணையும், மற்றொன்றில் அவளுடைய பணிப்பெண்ணையும் பெற்றேன், சிறிது காலம் அந்தப் பெண்ணும் பணிப்பெண்ணும் என் தங்குமிடத்தில் ஒருவரையொருவர் சந்திக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் நான் மிகவும் மூழ்கியிருந்தேன்.[26]இருவரின் கதாபாத்திரங்களையும் அறிந்த நான், அந்த நகைச்சுவையிலிருந்து எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை எதிர்பார்த்தேன்.
"இந்த சந்திப்புக்கு நான் படிப்படியாக தயாராகிக் கொண்டிருந்தபோது, ​​கோரோகோவயா தெருவில் உள்ள ஒரு பெரிய வீட்டில் உள்ள இரண்டு தங்குமிடங்களில் ஒன்றிற்கு நான் அடிக்கடி செல்ல வேண்டியிருந்தது, ஏனெனில் அதுதான் நானும் பணிப்பெண்ணும் சந்தித்த இடம். ஐந்தாவது மாடியில் எனக்கு ஒரே ஒரு அறை மட்டுமே இருந்தது, அதை நான் சில ரஷ்ய தொழிலாள வர்க்க மக்களிடமிருந்து வாடகைக்கு எடுத்தேன். அவர்களே பக்கத்து அறையில் தங்களை இணைத்துக் கொண்டனர், அது என்னுடையதை விட சிறியதாகவும், என் அறையை அவர்களுடைய அறையிலிருந்து பிரிக்கும் கதவு எப்போதும் திறந்தே இருந்ததால், அதுதான் எனக்கு வேண்டும் என்ற ஆசையும் இருந்தது. ஏதோ ஒரு அலுவலகத்தில் எழுத்தராக இருந்த கணவர், அதிகாலை முதல் இரவு வரை வெளியே இருப்பார். சுமார் நாற்பது வயதுடைய அவரது மனைவி, பழைய துணிகளை வெட்டி புதியதாக மாற்றுவதில் மும்முரமாக இருந்தார், மேலும் அவர் அடிக்கடி தனது வேலையை வழங்குவதற்காக வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். நான் அவர்களின் மகளுடன் தனியாக இருந்தேன்,[27]பார்ப்பதற்கு மிகவும் குழந்தையாக இருந்தாள். அவர்கள் அவளை மாட்ரியோஷா என்று அழைத்தார்கள். அவளுடைய அம்மா அவளை நேசித்தாள், ஆனால் அடிக்கடி அவளை அடிப்பாள், இந்த மக்களின் வழக்கப்படி, அவளைக் கடுமையாகக் கத்தினாள். இந்த சிறுமி எனக்காகக் காத்திருந்து திரைக்குப் பின்னால் என் பின்னால் சுத்தம் செய்தாள். வீட்டின் எண்ணை நான் மறந்துவிட்டேன் என்று அறிவிக்கிறேன். இப்போது, ​​விசாரித்தபோது, ​​பழைய வீடு இடிக்கப்பட்டுவிட்டதாகக் கண்டேன், அப்போது இரண்டு அல்லது மூன்று வீடுகள் இருந்த இடத்தில், இப்போது ஒரு மிகப் பெரிய புதிய வீடு உள்ளது. என் வீட்டு உரிமையாளரின் பெயரையும் நான் மறந்துவிட்டேன் (அல்லது ஒருவேளை அந்த நேரத்தில் கூட எனக்குத் தெரியாது). அந்தப் பெண் ஸ்டெபனிடா என்று அழைக்கப்பட்டாள், மிகைலோவ்னா என்று நான் நம்புகிறேன். அவரை எனக்கு நினைவில் இல்லை.[28]ஒரு தேடுதல் வேட்டை தொடங்கி, பீட்டர்ஸ்பர்க் காவல்துறையினரால் சாத்தியமான அனைத்து விசாரணைகளையும் மேற்கொண்டால், அவர்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன். அந்த பிளாட் ஒரு முற்றத்தில், மூலையில் இருந்தது. எல்லாம் ஜூன் மாதத்தில் நடந்தது. வீடு பிரகாசமான வான நீல நிறத்தில் வரையப்பட்டிருந்தது.
"ஒரு நாள் என் மேஜையிலிருந்து ஒரு பேனாக்கத்தியைத் தவறவிட்டேன், அது எனக்குத் தேவையில்லாதது, எந்தக் குறிப்பிட்ட காரணமும் இல்லாமல் அங்கே 42 கிடந்தது. என் வீட்டு உரிமையாளரிடம், அதற்காக அவள் தன் மகளை அடிப்பாள் என்று நினைக்காமல் சொன்னேன். ஆனால் வீட்டு உரிமையாளரோ அந்தச் சிறுமியைத் திட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.[29]ஏதோ ஒரு துணியை இழந்து, அதைத் திருடிவிட்டாளோ என்று சந்தேகித்து, தன் தலைமுடியைக்கூட இழுத்ததற்காக. அந்தத் துணி மேஜைத் துணியின் கீழ் கண்டெடுக்கப்பட்டபோது, ​​அந்தச் சிறுமி ஒரு வார்த்தை கூடப் புகார் கூறாமல், அமைதியாகப் பார்த்தாள். நான் அதைக் கவனித்தேன், பின்னர் முதல் முறையாக அந்தச் சிறுமியின் முகத்தைக் கவனித்தேன், அதுவரை நான் அதை சரியாகக் கவனிக்கவில்லை. அவளுக்கு வெளிர் முடி, சிறு புள்ளிகள் கொண்ட சாதாரண முகம், ஆனால் அதில் நிறைய குழந்தைத்தனமான, அமைதியான, அசாதாரணமான அமைதி இருந்தது. மகள் எதற்கும் அடிக்கப்படாததற்காக எந்தப் புகாரும் செய்யாதது அம்மாவுக்குப் பிடிக்கவில்லை, அவள் முஷ்டியை உயர்த்தினாள், ஆனால் அடிக்கவில்லை; அந்த நேரத்தில்தான் பேனாக் கத்தி பற்றிய விஷயம் எழுந்தது. எங்கள் மூவரையும் தவிர, உண்மையில் யாரும் இல்லை, அந்தச் சிறுமி மட்டுமே என் திரைக்குப் பின்னால் சென்றாள். முதல் முறையாக தன்னை அநியாயமாகத் தண்டித்ததால் அந்தப் பெண் கோபமடைந்தாள், துடைப்பத்தை எடுக்க விரைந்தாள், அதிலிருந்து கிளைகளைக் கிழித்து, என் முன்னிலையில் அந்தச் சிறுமியை அடித்தாள், அவளுடைய உடல் வடுக்கள் நிறைந்திருக்கும் வரை, குழந்தை ஏற்கனவே பன்னிரண்டாவது வயதில் இருந்தபோதிலும். 43 வயது அடிபட்டபோது மாட்ரியோஷா அழவில்லை, ஒருவேளை நான் அங்கே இருந்ததால் இருக்கலாம், ஆனால் ஒவ்வொரு அடிக்கும் அவள் ஒரு விசித்திரமான அழுகையைக் கொடுத்தாள். அதன் பிறகு அவள் ஒரு மணி நேரம் முழுவதும் அதிகமாக அழுதாள்.
"ஆனால் அது நடப்பதற்கு முன்பு இதுதான் நடந்தது: வீட்டு உரிமையாளர் மரக்கிளைகளை எடுக்க துடைப்பத்தை எடுக்க விரைந்த தருணத்தில், என் படுக்கையில் இருந்த பேனாக்கத்தியைக் கண்டேன், அது எப்படியோ மேசையிலிருந்து விழுந்துவிட்டது. அவளை அடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அப்படிச் சொல்லக்கூடாது என்று உடனடியாக என் மனதில் தோன்றியது. நான் உடனடியாக அதை முடிவு செய்தேன்; அத்தகைய தருணங்களில் என் சுவாசம் எப்போதும் நின்றுவிடும். ஆனால் நான் முழு விஷயத்தையும் மிகத் தெளிவான மொழியில் சொல்ல விரும்புகிறேன், இதனால் இனி எதுவும் மறைக்கப்படாது.
"என் வாழ்க்கையில் நான் சந்தித்த ஒவ்வொரு அசாதாரணமான அவமானகரமான, முற்றிலும் இழிவான, கொடூரமான, மற்றும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அபத்தமான சூழ்நிலையும், எப்போதும் எனக்குள், அதீத கோபத்தால், நம்பமுடியாத மகிழ்ச்சியுடன் தூண்டியது. குற்றங்களைச் செய்யும் தருணங்களிலும், வாழ்க்கை ஆபத்தில் இருந்த தருணங்களிலும் நான் இதை சரியாக உணர்ந்தேன். நான் திருடினால், திருட்டைச் செய்யும்போது, ​​என் இழிவின் ஆழத்தின் உணர்விலிருந்து ஒரு பேரானந்தத்தை உணருவேன். நான் நேசித்தது இழிவை அல்ல (இங்கே என் மனம் முற்றிலும் ஆரோக்கியமாக இருந்தது), ஆனால் நான் இழிவின் வேதனையான உணர்விலிருந்து பேரானந்தத்தை அனுபவித்தேன். அதேபோல், தடையில் நின்று, என் எதிரி சுடுவதற்காகக் காத்திருந்த ஒவ்வொரு முறையும், அதே அவமானகரமான மற்றும் காட்டுத்தனமான உணர்வை நான் அனுபவித்தேன்; ஒருமுறை நான் அசாதாரணமான தெளிவுடன் அவ்வாறு செய்தேன். நான் அடிக்கடி அதை நானே கவனித்துக்கொண்டேன் என்று ஒப்புக்கொள்கிறேன், ஏனென்றால் அது எனக்கு அந்த வகையான உணர்வுகளில் மிகவும் வலிமையானது. நான் முகத்தில் ஒரு அறையைப் பெற்றபோது (என் வாழ்க்கையில் இரண்டு அறைகளைப் பெற்றபோது), அது என் பயங்கரமான கோபத்திற்கு மத்தியிலும் இருந்தது. ஆனால் கோபம் அதன் மூலம் தடுக்கப்பட்டால், அப்போது கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி கற்பனை செய்யக்கூடிய எதையும் விட அதிகமாக இருக்கும். இதைப் பற்றி நான் யாரிடமும் பேசவில்லை, ஒரு குறிப்பைக் கூடக் கூறவில்லை, அதை ஒரு அவமானமாகவும் அவமானமாகவும் மறைத்தேன். ஆனால் ஒருமுறை பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் உள்ள ஒரு பொது வீட்டில் நான் கடுமையாக தாக்கப்பட்டு முடியால் இழுக்கப்பட்டபோது, ​​எனக்கு அந்த உணர்வு ஏற்படவில்லை, ஆனால் நம்பமுடியாத கோபத்தை மட்டுமே அனுபவித்தேன், போதையில் இல்லை, நான் சண்டையிட்டேன். ஆனால் வெளிநாட்டில் உள்ள பிரெஞ்சு விஸ்கவுன்ட் என்னை என் தலைமுடியைப் பிடித்து வலுக்கட்டாயமாக கீழே இறக்கி, அவர் என்னை கன்னத்தில் அறைந்திருந்தால், அவருடைய கீழ் தாடையை நான் சுட்டிருந்தால், நான் ஒரு பேரானந்தத்தை உணர்ந்திருப்பேன், ஒருவேளை, கோபத்தை உணர்ந்திருக்கக்கூடாது. அதனால் அப்போது எனக்குத் தோன்றியது.
"அந்த உணர்வு என்னை முழுவதுமாக உள்வாங்கவில்லை என்பதை அனைவரும் அறிய வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் இதையெல்லாம் சொல்கிறேன், ஆனால் எப்போதும் மிகச் சரியான உணர்வு இருந்தது (உண்மையில் அது அனைத்தும் அடிப்படையாகக் கொண்டது அந்த உணர்வின் மீது). அது என்னை பைத்தியக்காரத்தனத்தின் உச்சத்திற்கு அல்லது பிடிவாதத்தின் உச்சத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாலும், அது என்னை மறக்கச் செய்யும் நிலையை ஒருபோதும் எட்டாது. அது என்னுள் ஒரு சரியான நெருப்பின் புள்ளியை எட்டியது, ஆனால் அதே நேரத்தில் நான் அதை முழுவதுமாகக் கடக்க முடியும், அதன் உச்சக்கட்டத்தில் கூட அதை நிறுத்த முடியும்; நான் அதை ஒருபோதும் நிறுத்த விரும்பவில்லை. எனக்குக் கிடைத்த கொடூரமான பெருந்தன்மை இருந்தபோதிலும், நான் எப்போதும் அழைத்த போதிலும், என் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு துறவியாக வாழ முடியும் என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.[30]நான் எப்போது வேண்டுமானாலும் என்னையே கட்டுப்படுத்திக் கொள்கிறேன். எனவே, சுற்றுச்சூழல் அல்லது நோய் காரணமாக நான் செய்த குற்றங்களுக்கு நான் பொறுப்பற்றவன் என்று கூறவில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
"அடிபட்ட பிறகு, நான் என் இடுப்புப் பையில் பேனாக் கத்தியை வைத்துக்கொண்டு, ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல், வீட்டை விட்டு வெளியேறி, வீட்டிலிருந்து வெகு தொலைவில், யாரும் அதைக் கண்டுபிடிக்கக்கூடாது என்பதற்காக தெருவில் எறிந்தேன். பின்னர் நான் இரண்டு நாட்கள் காத்திருந்தேன். அந்தச் சிறுமி அழுத பிறகு, இன்னும் அமைதியாகிவிட்டாள்; எனக்கு எதிராக, அவளுக்கு எந்த வெறுப்பும் இல்லை என்று நான் உறுதியாக நம்புகிறேன். என் முன்னிலையில் அவள் அந்த வழியில் தண்டிக்கப்பட்டதற்காக அவள் நிச்சயமாக வெட்கப்பட்டாள்."[31]ஆனால் அவமானத்திற்காக, அவள், தான் இருந்த குழந்தையைப் போலவே, நிச்சயமாக யாரையும் குறை சொல்லவில்லை, தன்னைத்தானே தவிர.[32]
"அந்த இரண்டு நாட்களில்தான், நான் கண்டுபிடித்த திட்டத்தை விட்டுவிட முடியுமா என்ற கேள்வியை எனக்குள் எழுப்பினேன், உடனடியாக என்னால் முடியும், எந்த நேரத்திலும் உடனடியாக முடியும் என்று உணர்ந்தேன். அந்த நேரத்தில் நான் அலட்சிய நோயிலிருந்து என்னைக் கொல்ல விரும்பினேன்; அல்லது காரணம் எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் அந்த இரண்டு அல்லது மூன்று நாட்களில் (அந்தச் சிறுமி அதையெல்லாம் மறக்கும் வரை காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது), என்னை ஆட்கொண்ட யோசனையிலிருந்து என்னைத் திசைதிருப்ப அல்லது வேடிக்கைக்காக, அறைகளில் ஒரு திருட்டைச் செய்தேன். இது என் வாழ்க்கையின் ஒரே திருட்டு.
"அந்த அறைகளில் நிறைய பேர் கூட்டமாக இருந்தார்கள். மற்றவர்களுடன், இரண்டு அறைகளில் ஒரு சிறிய அதிகாரி தனது குடும்பத்தினருடன் வசித்து வந்தார்; அவர் சுமார் நாற்பது வயதுடையவர், முட்டாள் அல்ல, கண்ணியமான தோற்றத்தைக் கொண்டிருந்தார், ஆனால் ஏழை. நான் அவருடன் நட்பு கொள்ளவில்லை, மேலும் என்னைச் சூழ்ந்திருந்த கூட்டத்திற்கு அவர் பயந்தார். அவர் தனது சம்பளத்தை மட்டுமே பெற்றார் - முப்பத்தைந்து ரூபிள். முக்கியமாக என்னை பாதித்தது என்னவென்றால், அந்த நேரத்தில் எனக்கு பணம் தேவைப்பட்டது (நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு நான் தபால் மூலம் பணம் பெற்றேன்), அதனால் நான் 47 விருப்பங்களில் இருந்து திருடினேன், வேடிக்கைக்காக அல்ல. இது துடுக்குத்தனமாகவும் வெளிப்படையாகவும் செய்யப்பட்டது: அவரும் அவரது மனைவியும் குழந்தைகளும் மற்றொரு சிறிய அறையில் உணவருந்திக் கொண்டிருந்தபோது நான் அவரது அறைக்குள் நுழைந்தேன். கதவின் அருகே இருந்த நாற்காலியில் அவரது மடிந்த சீருடை கிடந்தது. நான் தாழ்வாரத்தில் இருந்தபோது திடீரென்று எனக்கு இந்த யோசனை தோன்றியது. நான் என் கையை பாக்கெட்டில் வைத்து பணப்பையை எடுத்தேன். ஆனால் அந்த அதிகாரி ஒரு அசைவைக் கேட்டு தனது அறையிலிருந்து வெளியே பார்த்தார். அவர், உண்மையில், எப்படியிருந்தாலும், எதையோ பார்த்ததாகத் தெரிகிறது, ஆனால் அவர் அதையெல்லாம் பார்க்காததால், அவர், நிச்சயமாக, அவன் கண்களையே நம்பவில்லை. நான் தாழ்வாரத்தைக் கடந்து செல்லும்போது, ​​அவனுடைய கடிகாரத்தில் நேரத்தைப் பார்க்க உள்ளே வந்தேன் என்று சொன்னேன். ‘அது நின்றுவிட்டது,’ என்று அவன் சொன்னான், நான் வெளியே சென்றேன்.
"அந்த நேரத்தில் நான் நிறைய குடித்தேன், என் அறைகளில் ஒரு கூட்டம் இருந்தது, அவர்களில் லெபியாட்கின் இருந்தார். நான் பணப்பையையும் சிறிய நாணயங்களையும் தூக்கி எறிந்தேன், ஆனால் குறிப்புகளை வைத்திருந்தேன். முப்பத்திரண்டு ரூபிள்கள், மூன்று சிவப்பு குறிப்புகள் மற்றும் இரண்டு மஞ்சள் குறிப்புகள் இருந்தன. நான் உடனடியாக ஒரு சிவப்பு குறிப்புக்கு பதிலாக ஷாம்பெயின் அனுப்பினேன்; பின்னர் நான் இரண்டாவது சிவப்பு குறிப்பு மற்றும் மூன்றாவது குறிப்பு அனுப்பினேன். சுமார் நான்கு மணி நேரம் கழித்து மாலையில் அந்த அதிகாரி எனக்காக நடைபாதையில் காத்திருந்தார்.
"'நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச், நீங்கள் இப்போது உள்ளே வந்தபோது, ​​தற்செயலாக என் சீருடையை நாற்காலியில் இருந்து விழ அனுமதித்தீர்களா... அது கதவருகே இருந்ததா?"
"'இல்லை, எனக்கு நினைவில் இல்லை; உங்கள் சீருடை அங்கே இருந்ததா?"
48 “‘ஆம், அதுதான்.’
“‘தரையில்?’
“‘முதலில் நாற்காலியில், பின்னர் தரையில்.’
"'நீ எடுத்தியா?'"
"'நான் செய்தேன்.'
"'சரி, உனக்கு இன்னும் என்ன வேணும்?'"
"'அப்படியானால், எல்லாம் சரிதான்....'
"அவர் முடிக்கத் துணியவில்லை, அறைகளில் யாரிடமும் சொல்லத் துணியவில்லை - அந்த மக்கள் மிகவும் கூச்ச சுபாவமுள்ளவர்கள். தங்குமிடங்களில் எல்லோரும் என்னைப் பார்த்து மிகவும் பயந்தார்கள், என்னை மதித்தார்கள். அதன் பிறகு, தாழ்வாரத்தில் இரண்டு முறை அவரது கண்களைப் பிடிக்க நான் விரும்பினேன். விரைவில் எனக்கு அது சலித்துப்போனது.
"மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு[33]நான் கோரோகோவயா தெருவுக்குத் திரும்பினேன். அம்மா ஒரு மூட்டையுடன் வெளியே சென்று கொண்டிருந்தார்; அந்த மனிதன் வீட்டில் இல்லை என்பது உண்மைதான்; நானும் மாட்ரியோஷாவும் தனியாக இருந்தோம். ஜன்னல்கள் திறந்திருந்தன. வீடு முழுவதும் கைவினைஞர்களால் நிரம்பியிருந்தது, நாள் முழுவதும் ஒவ்வொரு தளத்திலிருந்தும் சுத்தியல் தட்டும் சத்தமோ அல்லது பாடும் சத்தமோ கேட்டது. சுமார் ஒரு மணி நேரம் கடந்துவிட்டது. மாட்ரியோஷா தனது அறையில், ஒரு பெஞ்சில், எனக்கு முதுகை வைத்து, ஊசியைப் பிடித்துக் கொண்டு அமர்ந்தாள். கடைசியில், திடீரென்று அவள் மெதுவாக, மிகவும் மென்மையாகப் பாட ஆரம்பித்தாள், சில சமயங்களில் அவள் பாடுவது போல. நான் என் கைக்கடிகாரத்தை எடுத்து நேரத்தைப் பார்த்தேன்; மணி இரண்டு. என் இதயம் துடிக்கத் தொடங்கியது.[34]நான் எழுந்து அவளை நெருங்க ஆரம்பித்தேன். அவர்களின் ஜன்னல் ஓரத்தில் ஜெரனியம் பானைகள் இருந்தன, சூரியன் மிகவும் பிரகாசமாக பிரகாசித்தது. நான் அமைதியாக தரையில் அவள் அருகில் அமர்ந்தேன். அவள் தொடங்கினாள், முதலில் மிகவும் பயந்து மேலே குதித்தேன். நான் அவள் கையைப் பிடித்து அமைதியாக முத்தமிட்டேன், மீண்டும் சிறிய பெஞ்சில் அவளை உட்கார வைத்து, அவள் கண்களைப் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். நான் அவள் கையை முத்தமிட்டது திடீரென்று ஒரு குழந்தையைப் போல சிரிக்க வைத்தது, ஆனால் ஒரு நொடி மட்டுமே, ஏனென்றால் அவள் இரண்டாவது முறையாக அவசரமாக மேலே குதித்து, அவள் முகத்தில் ஒரு பிடிப்பு ஏற்பட்டதால் அவள் பயத்தில் இருந்தாள். அவள் பயத்துடன் அசையாமல் கண்களால் என்னைப் பார்த்தாள், அவள் உதடுகள் அழப் போவது போல் துடிக்க ஆரம்பித்தன, ஆனால் அவள் அழவில்லை. நான் அவள் கையை மீண்டும் முத்தமிட்டு, அவளை என் முழங்காலில் வைத்தேன்.[35]பின்னர் அவள் திடீரென்று தன்னை விலக்கி, வெட்கப்படுவது போல, ஒரு கசப்பான புன்னகையுடன் சிரித்தாள். அவள் முகம் முழுவதும் வெட்கத்தால் சிவந்தது. நான் எப்போதும் குடிபோதையில் இருப்பது போல் அவளிடம் கிசுகிசுத்துக் கொண்டிருந்தேன். கடைசியில், திடீரென்று, ஒரு விசித்திரமான விஷயம் நடந்தது, அதை நான் ஒருபோதும் மறக்க மாட்டேன், அது என்னை குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியது: சிறுமி என் கழுத்தில் தன் கைகளை வீசி, திடீரென்று என்னை உணர்ச்சியுடன் முத்தமிட ஆரம்பித்தாள். அவள் முகம் 50% முழுமையான பரவசத்தை வெளிப்படுத்தியது. நான் வெளியேற கிட்டத்தட்ட எழுந்தேன் - திடீரென்று நான் உணர்ந்த பரிதாப உணர்விலிருந்து அந்த சிறிய உயிரினத்தில் இது எனக்கு மிகவும் விரும்பத்தகாததாக இருந்தது.[36]...
"எல்லாம் முடிந்ததும், அவள் குழப்பமடைந்தாள். நான் அவளை சமாதானப்படுத்த முயற்சிக்கவில்லை, இனி அவளைத் தழுவவும் இல்லை. அவள் என்னைப் பார்த்து, கூச்சத்துடன் சிரித்தாள். அவள் முகம் திடீரென்று எனக்கு முட்டாள்தனமாகத் தோன்றியது. குழப்பம் ஒவ்வொரு நிமிடமும் வேகமாக அவளை ஆட்கொண்டது. கடைசியில் அவள் தன் கைகளால் முகத்தை மூடிக்கொண்டு மூலையில் நின்று சுவரில் முகம் அசையாமல் நின்றாள். அவள் முன்பு போலவே மீண்டும் பயப்படுவாள் என்று நான் பயந்தேன், அமைதியாக வீட்டை விட்டு வெளியேறினேன்.
"நடந்த அனைத்தும் அவளுக்கு, இறுதியில், எல்லையற்ற பயங்கரமான, கொடிய திகிலாகத் தோன்றியிருக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன். ரஷ்ய சத்திய வார்த்தைகள் மற்றும் அவள் தொட்டிலிலிருந்து கேட்டிருக்க வேண்டிய அனைத்து வகையான வினோதமான உரையாடல்களும் இருந்தபோதிலும், அவளுக்கு இன்னும் எதுவும் தெரியாது என்று நான் முழுமையாக நம்புகிறேன். ஏனென்றால், அவள் ஒரு பெரிய குற்றத்தைச் செய்ததாகவும், ஒரு மரண பாவத்தைச் செய்ததாகவும் இறுதியில் அவளுக்குத் தோன்றியது. 'அவள் கடவுளைக் கொன்றாள்.'
"அன்றிரவு பாரில் எனக்கு ஒரு மோதல் ஏற்பட்டது, அதை நான் அவ்வப்போது குறிப்பிட்டேன். ஆனால் காலையில் என் அறைகளில் எழுந்தேன்; லெபியாட்கின் என்னை வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். நான் எழுந்ததும் என் முதல் எண்ணம் அவள் சொன்னாளா இல்லையா என்பதுதான். அது ஒரு நிமிடம் உண்மையான பயமாக இருந்தது, இன்னும் தீவிரமாக இல்லாவிட்டாலும். அன்று காலை நான் மிகவும் ஓரினச்சேர்க்கையாளராக இருந்தேன், அனைவரிடமும் மிகவும் நல்ல குணமுடையவனாக இருந்தேன், முழு நிறுவனமும் என்னுடன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தது. ஆனால் நான் அவர்கள் அனைவரையும் விட்டுவிட்டு கோரோகோவயா தெருவுக்குச் சென்றேன். நான் அவளை கீழே பாதையில் சந்தித்தேன். அவள் சிக்கரிக்கு அனுப்பப்பட்ட மளிகைக் கடையிலிருந்து உள்ளே வந்து கொண்டிருந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் அவள் மேலே பயங்கரமான பயத்துடன் ஓடிவிட்டாள். நான் உள்ளே நுழைந்ததும், அவளுடைய அம்மா அவளுக்கு ஒரு கஃப் கொடுத்திருந்தாள்.[37]'ஒரு வெறி பிடித்தவன் போல' உள்ளே நுழைந்ததற்காக, அதனால் அவளுடைய பயத்திற்கான உண்மையான காரணம் மறைக்கப்பட்டது. இதுவரை எல்லாம் பாதுகாப்பாக இருந்தது. அவள் ஒரு மூலையில் ஒளிந்து கொண்டாள், நான் அங்கே இருந்தபோது வெளியே வரவில்லை. நான் ஒரு மணி நேரம் அங்கேயே இருந்துவிட்டுப் போய்விட்டேன்.
"மாலையில் நான் மீண்டும் பயத்தை உணர்ந்தேன், ஆனால் ஒப்பிடமுடியாத அளவிற்கு தீவிரமானது. நிச்சயமாக நான் எல்லா அறிவையும் மறுக்க முடியும், ஆனால் பொய்யைக் கொடுக்கலாம். தண்டனை அடிமைத்தனம் தூரத்தில் எனக்கு மினுமினுத்தது. நான் ஒருபோதும் பயத்தை உணர்ந்ததில்லை, என் வாழ்நாள் முழுவதும், இந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்தைத் தவிர, நான் இதற்கு முன்னும் பின்னும் எதற்கும் பயந்ததில்லை - குறிப்பாக சைபீரியாவைப் பற்றி, நான் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை அங்கு நாடு கடத்தப்பட்டிருக்கலாம். 52 ஆனால் இந்த முறை நான் பயந்தேன், உண்மையில் பயத்தை உணர்ந்தேன், ஏன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, என் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக - மிகவும் வேதனையான உணர்வு. மேலும், அன்று மாலை என் அறைகளில், நான் அவளை மிகவும் வெறுக்க ஆரம்பித்தேன், அவளைக் கொல்ல முடிவு செய்தேன். என் முக்கிய வெறுப்பு அவளுடைய புன்னகையை நினைவில் கொண்டது. எல்லாம் முடிந்ததும், அவள் மூலையில் ஓடி வந்து அவள் முகத்தை தன் கைகளால் மூடியதற்காக நான் அவமதிப்பையும் மிகுந்த வெறுப்பையும் உணர ஆரம்பித்தேன்; ஒரு விவரிக்க முடியாத கோபம் என்னைப் பிடித்தது, பின்னர் குளிர் நடுக்கம், காலையில் நான் காய்ச்சலை உணரத் தொடங்கியபோது, ​​நான் மீண்டும் பயத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டேன், ஆனால் எனக்கு ஒருபோதும் தெரியாத அளவுக்கு ஒரு தீவிர பயம். வேதனை இன்னும் வன்முறையானது. ஆனாலும் நான் அந்தச் சிறுமியை இனி வெறுக்கவில்லை - எப்படியிருந்தாலும் அது முந்தைய மாலையைப் போல ஒரு பதட்டத்தை எட்டவில்லை. தீவிர பயம் வெறுப்பையும் பழிவாங்கும் உணர்வையும் முற்றிலுமாக விரட்டுகிறது என்பதை உணர்ந்தேன்.
"நான் நடுப்பகல் வேளையில் விழித்தேன், நன்றாக உணர்ந்தேன், நேற்றைய உணர்வுகளின் வலிமையைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டேன். ஆனாலும் நான் மோசமான நகைச்சுவையில் இருந்தேன், என் எல்லா வெறுப்புகளையும் மீறி மீண்டும் கோரோகோவயா தெருவுக்குச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அந்த நிமிடத்தில், வழியில் யாரிடமாவது சண்டையிட வேண்டும் என்று நான் தீவிரமாக விரும்பினேன், அது ஒரு வன்முறை சண்டையாக இருந்த வரை. ஆனால் நான் கோரோகோவயா தெருவை அடைந்ததும், திடீரென்று என் அறையில் வேலைக்காரி நினா சவேலிவ்னாவைக் கண்டேன், அங்கு அவள் ஏற்கனவே ஒரு மணி நேரம் காத்திருந்தாள். 53 அந்தப் பெண்ணை எனக்குப் பிடிக்கவில்லை, அதனால் கேட்காமல் வந்ததற்காக நான் அவள் மீது கோபப்படுவேன் என்று அவள் பாதி பயந்து வந்தாள். ஆனால் திடீரென்று அவளைப் பார்த்ததில் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். அவள் மோசமானவள் அல்ல, ஆனால் அடக்கமானவள், சாதாரண மக்கள் மிகவும் விரும்பும் பழக்கவழக்கங்களுடன், என் வீட்டு உரிமையாளர் நீண்ட காலமாக என்னைப் புகழ்ந்து பாடினார். அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக காபி குடிப்பதைக் கண்டேன், வீட்டு உரிமையாளர் கண்ணியமான உரையாடலில் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அவர்களின் அறையின் மூலையில் நான் மாட்ரியோஷாவைப் பார்த்தேன். அவள் தன் தாயைப் பார்த்து நின்றாள், வந்தவரை நோக்கி அசையாமல். நான் உள்ளே வந்தபோது அவள் முன்பு போல் ஒளிந்து கொள்ளவில்லை, ஓடிப்போகவில்லை. அவள் மிகவும் மெலிந்து, காய்ச்சலில் இருப்பது போல் எனக்குத் தோன்றியது. நான் நினாவிடம் அன்பாக இருந்தேன், வீட்டு உரிமையாளருக்கு எதிரே என் கதவைப் பூட்டினேன், நான் நீண்ட காலமாக இதைச் செய்யவில்லை, அதனால் நினா மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் வெளியேறினாள். நாங்கள் ஒன்றாகச் சென்றோம், இரண்டு நாட்கள் நான் கோரோகோவயா தெருவுக்குத் திரும்பவில்லை. எனக்கு ஏற்கனவே அதில் சலிப்பு ஏற்பட்டது. இதையெல்லாம் முடிவுக்குக் கொண்டுவர, என் அறைகளைக் கொடுத்து பீட்டர்ஸ்பர்க்கை விட்டு வெளியேற நான் தீர்மானித்தேன்.
"ஆனால் நான் என் வீட்டு உரிமையாளரிடம் தெரிவிக்க வந்தபோது, ​​அவள் மிகவும் கவலையாகவும் துயரமாகவும் இருந்தாள்: மாட்ரியோஷா மூன்று நாட்களாக உடல்நிலை சரியில்லாமல் இருந்தாள், அதிக வெப்பநிலையுடன் இருந்தாள், ஒவ்வொரு இரவும் மயக்கமடைந்தாள். நிச்சயமாக அவள் மயக்கத்தில் என்ன சொன்னாள் என்று நான் கேட்டேன் (நாங்கள் என் அறையில் கிசுகிசுப்பாகப் பேசினோம்); அவள் 'திகில்கள்' பற்றிப் பேசுவதாக 54 முதுகில் கிசுகிசுத்தாள்: 'நான் கடவுளைக் கொன்றேன்,' என்று அவள் கூறுகிறாள். என் சொந்த செலவில் ஒரு மருத்துவரைப் பெற நான் முன்வந்தேன், ஆனால் அவள் அதை விரும்பவில்லை. 'கடவுளின் விருப்பப்படி அது மருத்துவர்கள் இல்லாமல் கடந்து போகும்; அவள் எப்போதும் படுக்கையில் இல்லை; பகலில் அவள் எழுந்திருக்கிறாள்; அவள் மளிகைக் கடைக்கு ஓடிவிட்டாள்.' நான் மாட்ரியோஷாவை தனியாகப் பார்க்கத் தீர்மானித்தேன், வீட்டு உரிமையாளரும் ஐந்து மணியளவில் பீட்டர்ஸ்பர்க் சாலைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கூறியதும், மாலையில் திரும்பி வர முடிவு செய்தேன்.
"நான் ஒரு பொது வீட்டில் சாப்பிட்டேன். சரியாக ஐந்தே முக்கால் மணிக்கு நான் திரும்பி வந்தேன். நான் எப்போதும் என் சாவியுடன் உள்ளே நுழைந்தேன். அங்கு மாட்ரியோஷாவைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை. அவள் ஒரு திரைக்குப் பின்னால் தன் தாயின் படுக்கையில் படுத்திருந்தாள், அவள் வெளியே எட்டிப்பார்ப்பதை நான் பார்த்தேன்; ஆனால் நான் அவளைப் பார்க்காதது போல் நடித்தேன். அனைத்து ஜன்னல்களும் திறந்திருந்தன. வெளியே காற்று சூடாகவும், சூடாகவும் இருந்தது. நான் மேலும் கீழும் நடந்து சென்று சோபாவில் அமர்ந்தேன். கடைசி தருணம் வரை எல்லாவற்றையும் நினைவில் கொள்கிறேன். மாட்ரியோஷாவிடம் பேசாமல், அவளை சந்தேகத்தில் வைத்திருப்பது எனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்தது; ஏன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் ஒரு மணி நேரம் முழுவதும் காத்திருந்தேன், திடீரென்று அவள் திரைக்குப் பின்னால் படுக்கையில் இருந்து குதித்தாள். அவள் இரண்டு கால்களும் தரையில் அடிக்கும் சத்தத்தையும், பின்னர் மிகவும் விரைவான படிகளையும் கேட்டேன், அவள் என் அறையின் வாசலில் நின்றாள். அவள் நின்று அமைதியாகப் பார்த்தாள். நான் மிகவும் கொடூரமாக இருந்தேன், என் இதயம் மகிழ்ச்சியால் சிலிர்த்தது 55 நான் என் குணத்தை வைத்திருந்தேன், அவள் முதலில் வருவதற்காகக் காத்திருந்தேன். இந்த நாட்களில், நான் அவளை ஒருபோதும் அருகில் பார்க்காதபோது, ​​அவள் மிகவும் மெலிந்திருந்தாள். அவளுடைய முகம் சுருங்கிப் போனது, அவளுடைய தலை, நிச்சயமாக, சூடாக இருந்தது.
"அவள் கண்கள் பெரிதாகி, முதலில் நினைத்தது போல், மந்தமான ஆர்வத்துடன் என்னைப் பார்த்தன. நான் அசையாமல் உட்கார்ந்து பார்த்தேன், அசையவில்லை. பின்னர் திடீரென்று அவள் மீது எனக்கு வெறுப்பு ஏற்பட்டது. ஆனால் அவள் என்னைப் பற்றி சிறிதும் பயப்படவில்லை, மாறாக ஒருவேளை மயக்கத்தில் இருந்திருக்கலாம் என்பதை மிக விரைவில் கவனித்தேன். ஆனால் அவளும் மயக்கத்தில் இல்லை. ஒழுக்கம் இல்லாத எளியவர்கள் உங்களிடம் குற்றம் கண்டுபிடிக்கும்போது செய்வது போல, அவள் திடீரென்று என்னைப் பார்த்து மீண்டும் மீண்டும் தலையை ஆட்ட ஆரம்பித்தாள். திடீரென்று அவள் தன் சிறிய முஷ்டியை உயர்த்தி, நின்ற இடத்திலிருந்தே மிரட்ட ஆரம்பித்தாள். அவளுடைய சைகை முதல் கணம் எனக்கு அபத்தமாகத் தோன்றியது, ஆனால் பின்னர் என்னால் அதைத் தாங்க முடியவில்லை.[38]அவள் முகத்தில் ஒரு குழந்தையின் முகத்தில் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு விரக்தி தெரிந்தது. அவள் தன் சிறிய முஷ்டியை என்னை நோக்கி அச்சுறுத்தும் விதமாக அசைத்தாள், மேலும் அவள் தலையை நிந்திக்கும் விதமாக ஆட்டினாள். நான் எழுந்து பயத்தில் அவளை நோக்கி நகர்ந்தேன், எச்சரிக்கையுடன் மெதுவாகவும் அன்பாகவும் ஏதோ சொல்ல ஆரம்பித்தேன், ஆனால் அவளுக்குப் புரியவில்லை என்பதை நான் கண்டேன். பின்னர் திடீரென்று அவள் முன்பு செய்தது போல் இரு கைகளாலும் தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டு, நகர்ந்து ஜன்னல் அருகே நின்று, எனக்கு முதுகில் படுத்தாள். நான் என் அறைக்குத் திரும்பி ஜன்னல் அருகே அமர்ந்தேன். நான் ஏன் அப்போது வெளியேறவில்லை என்று எனக்குப் புரியவில்லை, ஆனால் எதற்காகவோ காத்திருப்பது போல் இருந்தேன். விரைவில் நான் மீண்டும் அவளுடைய விரைவான அடிகளைக் கேட்டேன்; அவள் கதவிலிருந்து மாடிப்படிகளுக்குச் செல்லும் மரத் தரையிறங்கலுக்கு வந்தாள். நான் அவசரமாக என் கதவை நோக்கி ஓடி, அதைத் திறந்தேன், மாட்ரியோஷா சிறிய பெட்டி அறைக்குள் செல்வதைப் பார்க்க நேரம் கிடைத்தது, அது ஒரு கோழிக் கூடு போலவும், தண்ணீர் அலமாரிக்கு அடுத்ததாகவும் இருந்தது. மிகவும் ஆர்வமுள்ள ஒரு யோசனை என் மனதில் தோன்றியது. இன்றுவரை எனக்கு திடீரென்று இந்த யோசனை ஏன் வந்தது என்று எனக்குப் புரியவில்லை - எல்லாம் அதன் மீது திரும்பியது. நான் கதவை பாதி மூடிவிட்டு மீண்டும் ஜன்னல் அருகே அமர்ந்தேன். நிச்சயமாக, இந்த திடீர் யோசனையை நம்புவது இன்னும் சாத்தியமில்லை:—‘ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக....’ (எனக்கு எல்லாம் நினைவிருக்கிறது, என் இதயம் பலமாக துடித்தது).
"ஒரு நிமிடம் கழித்து நான் என் கைக்கடிகாரத்தைப் பார்த்து சரியான துல்லியத்துடன் நேரத்தைக் குறித்துக் கொண்டேன். ஏன் இவ்வளவு துல்லியமாக நேரத்தைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் என்னால் அதைச் செய்ய முடிந்தது, அந்த நேரத்தில் நான் எல்லாவற்றையும் கவனிக்க விரும்பினேன். அதனால் நான் கவனித்ததை இப்போது நினைவில் வைத்துக் கொள்கிறேன், அது என் முன் இருப்பது போல் பார்க்கிறேன். மாலை நெருங்கிவிட்டது. ஒரு ஈ என் தலையில் சத்தமிட்டு என் முகத்தில் தொடர்ந்து அமர்ந்தது. நான் அதைப் பிடித்து, என் விரல்களில் பிடித்து, ஜன்னலுக்கு வெளியே வைத்தேன். மிகவும் சத்தமாக ஒரு வேன் கீழே உள்ள முற்றத்திற்குள் நுழைந்தது. மிகவும் சத்தமாக (மற்றும் சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு) ஒரு தையல்காரர், முற்றத்தின் மூலையில் தனது ஜன்னலில் அமர்ந்து, ஒரு பாடலைப் பாடினார். அவர் தனது வேலையில் அமர்ந்தார், நான் அவரை அங்கே பார்க்க முடிந்தது. நான் வாயிலைக் கடந்து மேலே வரும்போது யாரும் என்னைச் சந்திக்காததால், நிச்சயமாக, நான் கீழே செல்ல வேண்டிய நேரத்தில் இப்போது என்னைப் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதும் எனக்குத் தோன்றியது; நான் தங்குபவர்களால் பார்க்க முடியாதபடி என் நாற்காலியை ஜன்னலிலிருந்து வேண்டுமென்றே நகர்த்தினேன். நான் ஒரு புத்தகத்தை எடுத்து, அதைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, தொடங்கினேன். ஒரு ஜெரனியம் இலையில் ஒரு சிறிய சிவப்பு நிற சிலந்தியைப் பார்த்து, நான் ஒரு மயக்கத்தில் விழுந்தேன். கடைசி தருணம் வரை எனக்கு எல்லாம் நினைவிருக்கிறது.
"திடீரென்று நான் என் கைக்கடிகாரத்தை எடுத்தேன். அவள் அறையை விட்டு வெளியே சென்று இருபது நிமிடங்கள் கடந்துவிட்டன. அந்த யூகம் ஒரு நிகழ்தகவின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் நான் இன்னும் பதினைந்து நிமிடங்கள் காத்திருக்க முடிவு செய்தேன். ஒருவேளை அவள் திரும்பி வந்திருக்கலாம், ஒருவேளை நான் அவளைக் கேட்கவில்லை என்பதும் என் மனதில் தோன்றியது. ஆனால் அது சாத்தியமற்றது: ஒரு மந்தமான அமைதி நிலவியது, ஒவ்வொரு சிறிய ஈயின் சத்தத்தையும் என்னால் கேட்க முடிந்தது. திடீரென்று என் இதயம் மீண்டும் படபடக்கத் தொடங்கியது. நான் என் கைக்கடிகாரத்தைப் பார்த்தேன்: அது 58வது காலாண்டிற்கு மூன்று நிமிடங்கள் குறைவாக இருந்தது. என் இதயம் என்னை காயப்படுத்தும் வகையில் துடித்தாலும், நான் அவர்களை வெளியே உட்கார வைத்தேன். பின்னர் நான் எழுந்து, என் தொப்பியை அணிந்து, என் மேலங்கியின் பொத்தான்களை மாட்டிக்கொண்டு, அறையைச் சுற்றிப் பார்த்தேன்.[39]—நான் சென்றதற்கான தடயங்களை விட்டுச் சென்றேனா? நான் நாற்காலியை முன்பு இருந்ததைப் போலவே ஜன்னலுக்கு அருகில் நகர்த்தினேன். கடைசியில் நான் மெதுவாகக் கதவைத் திறந்து, என் சாவியால் பூட்டி, சிறிய பெட்டி அறைக்குச் சென்றேன். அது மூடப்பட்டிருந்தது, ஆனால் பூட்டப்படவில்லை; அது பூட்டப்படவில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும், ஆனால் நான் அதைத் திறக்க விரும்பவில்லை, நான் நுனிவிரலில் நின்று, விளிம்பின் வழியாகப் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். அந்த நேரத்தில், நுனிவிரலில் நின்று, ஜன்னல் அருகே அமர்ந்து, சிறிய சிவப்பு சிலந்தியைப் பார்த்து மயக்கத்தில் விழுந்தபோது, ​​நான் நுனிவிரலில் நின்று இந்த விளிம்பின் வழியாக எப்படிப் பார்ப்பது என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன் என்பதை நினைவில் கொண்டேன். இந்த விவரத்தை நான் குறிப்பிடுகிறேன், ஏனென்றால் நான் எந்த அளவிற்கு என் மன திறன்களைக் கொண்டிருந்தேன் என்பதை முழுமையாக நிரூபிக்க விரும்பினேன், எல்லாவற்றிற்கும் நான் பொறுப்பேற்கிறேன். நீண்ட காலமாக நான் விளிம்பின் வழியாகப் பார்த்தேன், ஆனால் அங்கே இருட்டாக இருந்தது, ஆனால் முற்றிலும் இல்லை, அதனால் இறுதியாக நான் விரும்பியதைக் கண்டேன்....[40]
"கடைசியாக நான் வெளியேற முடிவு செய்தேன்.[41]படிக்கட்டுகளில் நான் யாரையும் சந்திக்கவில்லை. மூன்று மணி நேரம் கழித்து நாங்கள் அனைவரும் எங்கள் அறைகளில் சட்டை கைகளில் தேநீர் அருந்திக் கொண்டிருந்தோம், பழைய அட்டைப் பொட்டலத்துடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தோம்; லெபியாட்கின் கவிதை வாசித்தார். பல கதைகள் சொல்லப்பட்டன, வேண்டுமென்றே சொன்னது போல், அவை நல்லதாகவும் வேடிக்கையாகவும் இருந்தன, வழக்கம் போல் முட்டாள்தனமாகவும் இல்லை. கிரில்லோவும் அங்கே இருந்தார். ஒரு பாட்டில் ரம் இருந்தபோதிலும், யாரும் குடிக்கவில்லை, ஆனால் லெபியாட்கின் மட்டுமே அவ்வப்போது அதைச் செய்து கொண்டிருந்தார்.
"நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைந்து, சோகமாக இல்லாமல் இருக்கும்போது, ​​நாங்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியாகவும் புத்திசாலித்தனமாகவும் பேசுகிறோம்" என்று புரோகோர் மாலோவ் ஒருமுறை கூறினார். அந்த நேரத்தில் எனக்கு இது நினைவுக்கு வந்தது; இதன் விளைவாக நான் மகிழ்ச்சியாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தேன், சோகமாக இல்லை. அது இப்படித்தான் இருந்தது. ஆனால் தப்பித்ததில் மகிழ்ச்சியடைந்ததற்காக நான் ஒரு தாழ்ந்த மற்றும் இழிவான கோழை என்பதையும், நான் ஒருபோதும் நேர்மையான மனிதனாக இருக்கக்கூடாது என்பதையும் உணர்ந்திருந்தேன்.
"சுமார் பதினொரு மணியளவில், கோரோகோவயா தெருவில் உள்ள வீட்டு உரிமையாளரிடமிருந்து, வாயிற்காப்பாளரின் சிறிய மகள், மாட்ரியோஷா தூக்குப்போட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டதாக எனக்கு ஒரு செய்தியுடன் வந்தாள். நான் அந்தச் சிறுமியுடன் சென்றேன், வீட்டு உரிமையாளருக்கே அவள் ஏன் என்னை அழைத்தாள் என்று தெரியவில்லை என்பதைக் கண்டேன். அவள் சத்தமாக அழுது தலையில் அடித்துக் கொண்டாள்.[42]; அங்கே ஒரு கூட்டமும் 60 போலீசாரும் இருந்தார்கள். நான் சிறிது நேரம் நின்றேன்.[43]மற்றும் சென்றார்.
"அந்த நேரத்தில் நான் அதிகமாகவே தொந்தரவு செய்யவில்லை, ஆனாலும் என்னிடம் வழக்கமான கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன. ஆனால் நான் சொன்னதெல்லாம் அந்தப் பெண் உடல்நிலை சரியில்லாமல், மயக்கத்தில் இருந்ததால், என் சொந்த செலவில் ஒரு மருத்துவரை அழைக்க முன்வந்தேன் என்றுதான். அவர்கள் பேனாக் கத்தியைப் பற்றியும் என்னிடம் விசாரித்தனர், வீட்டு உரிமையாளர் அவளை அடித்ததாகவும், ஆனால் அதில் எதுவும் இல்லை என்றும் நான் சொன்னேன். அன்று மாலை நான் அங்கு சென்றது யாருக்கும் தெரியாது.[44]
"சுமார் ஒரு வாரமாக நான் அங்கு அழைக்கவில்லை. நான் கடைசியாகச் சென்றேன்"[45]அறையைப் பற்றி அறிவிக்க. வீட்டு உரிமையாளர் இன்னும் அழுது கொண்டிருந்தார், இருப்பினும் அவள் வழக்கம் போல் தனது கந்தல் துணிகள் மற்றும் தையல் வேலைகளில் ஈடுபட்டிருந்தாள். 'உன் பேனாக் கத்திக்காகத்தான் நான் அவளுக்கு அநீதி இழைத்தேன்,' என்று அவள் என்னிடம் சொன்னாள், ஆனால் அதிக கண்டனம் இல்லாமல். நான் அவளிடம் என் கணக்கைத் தீர்த்துக் கொண்டேன், மேலும் நினா சவேலிவ்னாவை வரவேற்க இதுபோன்ற ஒரு வீட்டில் என்னால் இருக்க முடியாது என்று ஒரு சாக்குப்போக்காகக் கூறினேன். பிரிந்தபோது, ​​அவள் மீண்டும் நினா சவேலிவ்னாவை என்னிடம் பாராட்டினாள். நான் சென்றதும், அறைக்குக் கொடுக்க வேண்டியதை விட ஐந்து ரூபிள் கூடுதலாகக் கொடுத்தேன்.
"முக்கியமாக, எனக்கு வாழ்க்கையே வெறுப்பாக இருந்தது, பைத்தியக்காரத்தனத்தின் விளிம்பிற்குச் சென்றது. கோரோகோவயா தெருவில் நடந்த சம்பவம், ஆபத்து முடிந்த பிறகு, அந்தக் காலத்தின் மற்ற எல்லா நிகழ்வுகளையும் நான் மறந்ததைப் போலவே, நான் எவ்வளவு கோழையாக இருந்தேன் என்பதை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு கோபத்துடன் நினைவு கூர்ந்திருக்காவிட்டால், நான் முற்றிலும் மறந்திருப்பேன்.
"நான் என் கோபத்தை யாரிடம் வேண்டுமானாலும் வெளிப்படுத்தினேன். அந்த நேரத்தில், எந்த திட்டவட்டமான காரணமும் இல்லாமல், என் வாழ்க்கையை முடக்குவது என்று என் மனதில் நினைத்தேன், ஆனால் முடிந்தவரை அருவருப்பான முறையில் மட்டுமே. ஏற்கனவே ஒரு வருடமாக நான் என்னை நானே சுட்டுக்கொள்ள நினைத்தேன்; ஆனால் அதைவிடச் சிறந்த ஒன்று தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டது.
"ஒரு நாள், அறைகளை ஒழுங்குபடுத்திய நொண்டி மரியா டிமோஃபீவ்னா லெபியாட்கினைப் பார்த்தபோது, ​​அந்த பெண் இன்னும் பைத்தியமாக இல்லை, ஆனால் ஒரு உயர்ந்த முட்டாள், ரகசியமாக என் மீது வெறித்தனமாக காதல் கொண்டிருந்தாள் (என் நண்பர்கள் கண்டுபிடித்தது), நான் திடீரென்று அவளை திருமணம் செய்து கொள்ள முடிவு செய்தேன். அந்த மிகக் குறைந்த உயிரினங்களுடன் ஸ்டாவ்ரோஜின் திருமணம் செய்து கொள்ளும் யோசனை என் நரம்புகளை உற்சாகப்படுத்தியது. இதைவிடக் கொடூரமான எதையும் கற்பனை செய்வது சாத்தியமில்லை.[46]எப்படியிருந்தாலும், நான் அவளை மணந்தேன், வெறும் 'ஒருவரின் கோப்பைகளில் இரவு உணவிற்குப் பிறகு செய்யப்பட்ட பந்தயம்' காரணமாக அல்ல. சாட்சிகள் கிரில்லோவ் மற்றும் பீட்டர் வெர்கோவென்ஸ்கி, அவர்கள் தற்செயலாக பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் இருந்தனர்; 62 இறுதியாக, லெபியாட்கின் மற்றும் புரோகோர் மாலோவ் (இப்போது இறந்துவிட்டார்). வேறு யாருக்கும் இது பற்றித் தெரியாது, மேலும் அமைதியாக இருப்பதாக சபதம் செய்தவர்களும். அந்த மௌனம் எப்போதும் எனக்கு ஒருவித அற்பத்தனமாகத் தோன்றியது, ஆனால் நான் அதை பகிரங்கப்படுத்த நினைத்திருந்தாலும், அது இதுவரை உடைக்கப்படவில்லை; இப்போது நான் அதை மற்றவர்களைப் போலவே பகிரங்கப்படுத்துகிறேன்.
"கல்யாணம் முடிந்தது, நான் என் அம்மாவுடன் தங்க ஊருக்குச் சென்றேன். என்னைத் திசைதிருப்பச் சென்றேன்."[47]எங்கள் ஊரில் நான் பைத்தியம் என்ற எண்ணத்தை எனக்குப் பின்னால் விட்டுவிட்டேன் - அந்த எண்ணம் இப்போதும் தொடர்கிறது, சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி எனக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறது, அதை நான் பின்னர் விளக்குகிறேன். அதன் பிறகு நான் வெளிநாடு சென்று நான்கு ஆண்டுகள் அங்கேயே இருந்தேன்.
"நான் கிழக்கில் அதோஸ் மலையில் உள்ள மடாலயத்தில் இருந்தேன், எட்டு மணி நேரம் நீடித்த மத சேவைகளில் கலந்து கொண்டேன்; நான் எகிப்தில் இருந்தேன், சுவிட்சர்லாந்தில் வாழ்ந்தேன், ஐஸ்லாந்தில் கூட பயணம் செய்தேன்; கோட்டிங்கன் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு வருடம் முழுவதும் கழித்தேன். கடந்த ஆண்டில் பாரிஸில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற ரஷ்ய குடும்பத்துடனும், சுவிட்சர்லாந்தில் இரண்டு ரஷ்ய பெண்களுடனும் நான் மிகவும் நட்பாக இருந்தேன். சுமார் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, பிராங்க்ஃபோர்ட்டில், ஒரு எழுதுபொருள் கடையைக் கடந்து செல்லும்போது, ​​விற்பனைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த புகைப்படங்களில், நேர்த்தியான குழந்தைத்தனமான உடையில், ஆனால் மாட்ரியோஷாவைப் போலவே, ஒரு சிறுமியின் உருவப்படத்தைக் கவனித்தேன்.
63 நான் உடனடியாக அந்த உருவப்படத்தை வாங்கினேன், நான் என் ஹோட்டலுக்குத் திரும்பியதும் அதை என் அறையின் மேன்டல்பீஸில் வைத்தேன். அது ஒரு வாரம் அப்படியே கிடந்தது, நான் அதை ஒரு முறை கூடப் பார்க்கவில்லை; நான் பிராங்போர்ட்டை விட்டு வெளியேறும்போது அதை என்னுடன் எடுத்துச் செல்ல மறந்துவிட்டேன்.
"என் நினைவுகளை நான் எந்த அளவுக்குக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்பதையும், அவற்றைப் பற்றி நான் அலட்சியமாகிவிட்டேன் என்பதையும் நிரூபிக்க மட்டுமே இந்த உண்மையை நான் குறிப்பிடுகிறேன். நான் அவற்றையெல்லாம் ஒரே நேரத்தில் நிராகரித்தேன்."நிறைய, அந்த முழு கூட்டமும் கீழ்ப்படிதலுடன் மறைந்து போனது, ஒவ்வொரு முறையும், அது நேரடியாக மறைந்து போக வேண்டும் என்று நான் விரும்பினேன். கடந்த காலத்தை நினைவு கூர்வது எப்போதும் எனக்கு சலிப்பை ஏற்படுத்தியது, கிட்டத்தட்ட எல்லா மக்களையும் போலவே, கடந்த காலத்தைப் பற்றி என்னால் ஒருபோதும் பேச முடியவில்லை, அது என்னைப் பற்றிய மற்ற எல்லாவற்றையும் போலவே எனக்கு வெறுக்கத்தக்கதாக இருந்தது. மாட்ரியோஷாவைப் பொறுத்தவரை, நான் மேன்டல்பீஸிலிருந்து அவளுடைய படத்தை எடுக்க மறந்துவிட்டேன். சுமார் ஒரு வருடம் முன்பு, வசந்த காலத்தில், ஜெர்மனி வழியாக பயணம் செய்தபோது, ​​நான் மாற்ற வேண்டிய நிலையத்தில் இருந்து வெளியேற மறந்துவிட்டேன், அதனால் தவறான பாதையில் சென்றேன். அடுத்த நிலையத்தில் நான் வெளியேற வேண்டியிருந்தது; மதியம் இரண்டு மணியைத் தாண்டியது, ஒரு நல்ல பிரகாசமான நாள். அது ஒரு சிறிய ஜெர்மன் நகரம். எனக்கு ஒரு ஹோட்டலைக் காட்டினார்கள். இரவு பதினொரு மணி வரை அடுத்த ரயில் வராததால் நான் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. நான் எங்கும் செல்ல அவசரப்படாததால், எனது சாகசத்தில் நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். ஹோட்டல் ஒரு பரிதாபகரமான சிறிய இடமாக மாறியது, ஆனால் அது முழுவதும் காடுகள் நிறைந்ததாகவும் மலர் படுக்கைகளால் சூழப்பட்டதாகவும் இருந்தது. எனக்கு ஒரு மிகச் சிறிய அறை ஒதுக்கப்பட்டது. நான் ஒரு பெரிய உணவைச் செய்தேன், இரவு முழுவதும் பயணம் செய்து கொண்டிருந்ததால், மதிய உணவுக்குப் பிறகு மதியம் சுமார் நான்கு மணியளவில் அயர்ந்து தூங்கிவிட்டேன்.
"என் தூக்கத்தில் எனக்கு ஒரு கனவு இருந்தது, அது எனக்கு முற்றிலும் புதியது, ஏனென்றால் அது போன்ற ஒன்றை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. டிரெஸ்டன் கேலரியில் கிளாட் லோரெய்னின் ஒரு படம் உள்ளது, அதை பட்டியலில் 'ஆசிஸ் மற்றும் கலாட்டியா' என்று நான் நினைக்கிறேன், ஆனால் நான் எப்போதும் அதை 'பொற்காலம்' என்று அழைத்தேன், ஏன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் அதை முன்பு பார்த்திருக்கிறேன், ஆனால் சுமார் மூன்று நாட்களுக்கு முன்பு, நான் டிரெஸ்டன் வழியாகச் சென்றபோது, ​​அதை மீண்டும் பார்த்தேன். அதைப் பார்க்க வேண்டும் என்று கூட நான் வேண்டுமென்றே சென்றேன், ஒருவேளை இதற்காக மட்டுமே நான் டிரெஸ்டனில் நின்றேன். அது நான் கனவு கண்ட படம், ஆனால் ஒரு படமாக அல்ல, ஆனால் ஒரு யதார்த்தமாக.
"கிரேக்க தீவுக்கூட்டத்தின் ஒரு மூலை; நீல நிற அலைகள், தீவுகள் மற்றும் பாறைகள்; வளமான கரை, அடிவானத்தில் ஒரு மாயாஜாலக் காட்சி, மறையும் சூரியனின் வசீகரம் - வார்த்தைகளால் அதை விவரிக்க முடியாது. இங்கே ஐரோப்பிய மனிதனின் தொட்டில் இருந்தது, இங்கே புராண உலகின் முதல் காட்சிகள் இருந்தன, இங்கே அதன் பச்சை சொர்க்கம்.... இங்கே ஒரு காலத்தில் ஒரு அழகான இனம் வாழ்ந்திருந்தது. அவர்கள் எழுந்து மகிழ்ச்சியாகவும் அப்பாவியாகவும் தூங்கச் சென்றனர்; அவர்கள் தங்கள் மகிழ்ச்சியான பாடல்களால் காடுகளை நிரப்பினர்; அவர்களின் கன்னி சக்திகளின் மிகுதி அன்பிலும் எளிய மகிழ்ச்சியிலும் சென்றது. சூரியன் இந்த தீவுகளையும் கடலையும் அதன் ஒளிக்கற்றைகளில் குளிப்பாட்டியது, அதன் அழகான குழந்தைகளில் மகிழ்ந்தது. அற்புதமான கனவு, அற்புதமான மாயை! இதுவரை கனவு கண்ட அனைத்திலும் மிகவும் நம்பமுடியாத ஒரு கனவு, ஆனால் அதன் மீது முழு மனிதகுலமும் வரலாறு முழுவதும் அதன் அனைத்து சக்திகளையும் கொடையாகக் கொடுத்துள்ளது; இதற்காக அது ஒவ்வொரு தியாகத்தையும் செய்துள்ளது, ஏனென்றால் இந்த மனிதர்கள் சிலுவையில் இறந்துள்ளனர், அவர்களின் தீர்க்கதரிசிகள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர்; இது இல்லாமல், நாடுகள் வாழாது, இறக்கக்கூட முடியாது. என் கனவில் இந்த உணர்வுகள் அனைத்தையும் கடந்து வாழ்ந்தேன்; நான் சரியாக என்ன கனவு கண்டேன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் பாறைகள், கடல் மற்றும் ... மறையும் சூரியனின் சாய்வான கதிர்கள் - நான் விழித்தெழுந்து கண்களைத் திறந்தபோது, ​​என் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக, அவை கண்ணீரால் நிரம்பியிருப்பதைக் கண்டபோது இவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரிந்தன. அதுவரை எனக்குப் பரிச்சயமில்லாத மகிழ்ச்சியின் உணர்வு, என் முழு இதயத்திலும், வேதனையுடன் கூட ஊடுருவியது. இப்போது மாலையாகிவிட்டது; என் சிறிய அறையின் ஜன்னல் வழியாக, ஜன்னல் ஓரத்தில் நிற்கும் பூக்களின் பச்சை இலைகள் வழியாக, மறையும் சூரியனிலிருந்து பிரகாசமான சாய்வான கதிர்களின் தண்டு ஒன்றை ஊற்றி, அவற்றின் ஒளியில் என்னைக் குளிப்பாட்டினேன். மறைந்துபோன கனவை மீண்டும் கொண்டு வர ஆசைப்படுவது போல் நான் விரைவாக மீண்டும் கண்களை மூடிக்கொண்டேன், ஆனால் திடீரென்று, பிரகாசமான, பிரகாசமான ஒளியின் நடுவில், ஒரு சிறிய புள்ளியைக் கண்டேன். அந்த புள்ளி திடீரென்று ஒரு திட்டவட்டமான வடிவத்தை எடுக்கத் தொடங்கியது, திடீரென்று நான் ஒரு சிறிய சிவப்பு நிற சிலந்தியை எனக்குள் தெளிவாகப் படம்பிடித்தேன். உடனடியாக ஜெரனியம் இலையில் அதை நினைவு கூர்ந்தேன், அதன் மீதும் மறையும் சூரியனின் கதிர்கள் கொட்டின. என் வழியாக ஏதோ மூழ்கியது போல் இருந்தது; நான் எழுந்து என் படுக்கையில் அமர்ந்தேன்.
"(அப்போ அப்படித்தான் நடந்தது!)"
"நான் என் முன் பார்த்தேன்! (ஓ, சரீரத்தில் இல்லை! அந்தத் தரிசனம் உண்மையாக இருந்திருந்தால்!) என் முன் மெட்ரியோஷா, மெலிந்து, காய்ச்சல் நிறைந்த கண்களுடன், என் அறையின் வாசலில் நின்று, என்னை நோக்கி தலையை ஆட்டியபோது, ​​தன் சிறிய முஷ்டியால் என்னை மிரட்டியபோது இருந்ததைப் போலவே, ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவளைக் கண்டேன். எனக்கு இதுவரை எதுவும் இவ்வளவு வேதனையாக இருந்ததில்லை! ஒரு உதவியற்ற உயிரினத்தின் பரிதாபகரமான விரக்தி.[48]உருவமற்ற மனதுடன், என்னை அச்சுறுத்துகிறாள் (என்ன? அவள் எனக்கு என்ன செய்ய முடியும், ஐயா?), ஆனால், நிச்சயமாக, தன்னை மட்டும் குற்றம் சாட்டுகிறாள்! அப்படி எதுவும் எனக்கு இதுவரை நடந்ததில்லை. இரவு வரும் வரை, அசையாமல், நேரத்தைக் கணக்கிழந்து அமர்ந்திருந்தேன். இதைத்தான் அவர்கள் வருத்தம் அல்லது மனந்திரும்புதல் என்று அழைக்கிறார்களா? எனக்குத் தெரியாது, இப்போது கூட சொல்ல முடியாது.[49]ஆனால், அவள் வாசலில் நின்றுகொண்டிருக்கும் அந்த உருவம், அவள் கையை உயர்த்தி அச்சுறுத்தும் கைமுட்டியுடன் இருப்பது, அவள் அப்போது, ​​அந்த 'அப்போது' பார்த்த அந்த காட்சி, அவள் தலையை ஆட்டுவது எனக்கு சகிக்க முடியாததாக இருந்தது. அதுதான் நான் தாங்கிக்கொள்ள முடியாதது, ஏனென்றால் அப்போதிருந்து அது கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு நாளும் எனக்கு வந்துகொண்டிருக்கிறது. அது தானாகவே வருவது அல்ல, ஆனால் நான் அதை என் கண்முன் கொண்டு வந்து அதைக் கொண்டுவராமல் இருக்க முடியாது, இருப்பினும் என்னால் அதனுடன் வாழ முடியாது. ஓ, நான் அவளை மாயத்தோற்றத்தில் பார்க்க முடிந்தால், அது ஒரு மாயத்தோற்றமாக இருந்தாலும் கூட![50]
"அப்படியானால், என் வாழ்க்கையின் வேறு எந்த நினைவுகளும் எனக்குள் இதுபோன்ற எதையும் ஏன் எழுப்பவில்லை?" - எனக்கு உண்மையில் பல நினைவுகள் இருந்தன, ஒருவேளை மனிதர்களின் தீர்ப்பில் இதைவிட மோசமானவை. அவை எனக்குள் வெறுப்பை மட்டுமே தூண்டுகின்றன, அதுவும் அவை எனது தற்போதைய நிலையால் தூண்டப்படுவதால் மட்டுமே; ஆனால் முன்பு நான் அவற்றை மறந்தேன், என் மனதில் இருந்து அவற்றை அகற்றினேன்.
"அதன் பிறகு நான் அடுத்த வருடம் முழுவதும் அலைந்து திரிந்தேன், ஏதாவது ஒரு தொழிலைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சித்தேன். இப்போது கூட நான் விரும்பும் போதெல்லாம் மாட்ரியோஷாவின் எண்ணத்தை நிராகரிக்க முடியும் என்று எனக்குத் தெரியும். நான் எப்போதும் போலவே என் விருப்பத்தின் மீது முழுமையாக ஆதிக்கம் செலுத்துகிறேன். ஆனால் முழு விஷயமும் என்னவென்றால், நான் அதை ஒருபோதும் செய்ய விரும்பவில்லை; நானே விரும்பவில்லை, ஒருபோதும் விரும்பவில்லை.[51]நான் பைத்தியம் பிடிக்கும் வரை அது தொடரும்.
68“இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு சுவிட்சர்லாந்தில், முன்பு எனக்கு இருந்த அதே ஆர்வமும், அதே ஆவேசமான தூண்டுதல்களும் என்னைப் பிடித்தன.[52]ஒரு புதிய குற்றத்தைச் செய்ய, அதாவது இருதார மணம் செய்ய (ஏனென்றால் நான் ஏற்கனவே திருமணமானவன்) ஒரு பயங்கரமான தூண்டுதலை உணர்ந்தேன். ஆனால் நான் கிட்டத்தட்ட எல்லாவற்றையும் சொன்ன வேறொரு பெண்ணின் ஆலோசனையின் பேரில் ஓடிவிட்டேன், நான் மிகவும் விரும்பிய அவள் மீது எனக்கு காதல் இல்லை, நான் யாரையும் ஒருபோதும் நேசிக்க முடியாது. மேலும், புதிய குற்றம் எந்த வகையிலும் என்னை மாட்ரியோஷாவிலிருந்து விடுவிக்காது.
"எனவே, இந்தச் சிறிய தாள்களை அச்சிட்டு, முன்னூறு பிரதிகள் ரஷ்யாவிற்கு அனுப்ப முடிவு செய்தேன். நேரம் வரும்போது, ​​அவற்றில் சிலவற்றை நான் காவல்துறைக்கும் உள்ளூர் அதிகாரிகளுக்கும் அனுப்புவேன்; அதே நேரத்தில், அவற்றை வெளியிடுமாறு அனைத்து செய்தித்தாள்களின் ஆசிரியர்களுக்கும் கோரிக்கை வைத்து அனுப்புவேன்; பீட்டர்ஸ்பர்க்கிலும் ரஷ்யாவிலும் என்னை அறிந்த பலருக்கும் அவற்றை அனுப்புவேன். அவை வெளிநாடுகளில் மொழிபெயர்ப்பாகவும் வெளிவரும். சட்டத்தால் நான் கவலைப்பட மாட்டேன் என்று எனக்குத் தெரியும், எப்படியிருந்தாலும், கணிசமான அளவிற்கு அல்ல. நான்தான் என்னைப் பற்றித் தகவல் தெரிவிக்கிறேன், எனக்கு எதிராக எந்தக் குற்றச்சாட்டும் இல்லை; தவிர, ஆதாரங்கள் அசாதாரணமாக சிறியவை அல்லது இல்லாதவை. 69 இறுதியாக, நான் மனநிலை சரியில்லாதவன் என்ற வேரூன்றிய எண்ணமும், நிச்சயமாக, அந்த யோசனையைப் பயன்படுத்தும் என் குடும்பத்தினரின் முயற்சிகளும், என்னை அச்சுறுத்தக்கூடிய எந்தவொரு சட்டப்பூர்வ வழக்கையும் ரத்து செய்யும். சொல்லப்போனால், நான் இப்போது நல்ல மனநிலையில் இருக்கிறேன் என்பதையும், என் நிலைமையைப் புரிந்துகொள்வதையும் நிரூபிக்கவே இந்த அறிக்கையை வெளியிடுகிறேன். ஆனால் எல்லாவற்றையும் அறிந்து என்னைப் பார்ப்பவர்கள் இருப்பார்கள், நான் அவர்களைப் பார்ப்பேன்.[53]எல்லோரும் என்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். இது எனக்கு நிம்மதியைத் தருமா? எனக்குத் தெரியாது. எனது கடைசி ஆதாரமாக நான் இதற்கு வருகிறேன்.
"மீண்டும் ஒரு முறை: பீட்டர்ஸ்பர்க் போலீசார் நல்ல முறையில் தேடினால், ஒருவேளை ஏதாவது கண்டுபிடிக்கப்படலாம். வீட்டு உரிமையாளரும் அவரது கணவரும் இப்போதும் பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் வசித்து வரலாம். அந்த வீடு நிச்சயமாக நினைவில் இருக்க வேண்டும். அது பிரகாசமான வான நீல நிறத்தில் வரையப்பட்டிருந்தது. என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் எங்கும் செல்லமாட்டேன், மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு (ஒரு வருடம் அல்லது இரண்டு ஆண்டுகள்) நான் எப்போதும் என் தாயின் எஸ்டேட்டான ஸ்க்வோரெஷ்னிகியில் காணப்படுவேன். தேவைப்பட்டால், நான் எங்கும் தோன்றுவேன்."
"நிகோலாய் ஸ்டாவ்ரோஜின்."

70 அத்தியாயம் IX[54]
வாசிப்பு சுமார் ஒரு மணி நேரம் நீடித்தது. டிகோன் மெதுவாகப் படித்தார், சில பகுதிகளை இரண்டு முறை மீண்டும் மீண்டும் படித்திருக்கலாம். எல்லா நேரங்களிலும் ஸ்டாவ்ரோஜின் அமைதியாகவும் அசையாமல் அமர்ந்திருந்தார்.[55]டிகோன் தனது கண்ணாடிகளைக் கழற்றி, இடைநிறுத்தி, அவரைப் பார்த்து, முதலில் கவனமாகப் பேசத் தொடங்கினார்.
"இந்த ஆவணத்தில் சில திருத்தங்களைச் செய்ய முடியாதா?"
"ஏன் அங்கே போக வேண்டும்? நான் உண்மையாகவே எழுதினேன்," ஸ்டாவ்ரோஜின் பதிலளித்தார்.
"பாணியில் சில திருத்தங்கள் செய்ய வேண்டும்...."
"நான் உன்னை எச்சரிக்க மறந்துவிட்டேன்," என்று அவன் விரைவாகவும் வெளிப்படையாகவும் தன்னைத்தானே மேலே இழுத்துக்கொண்டு, "நீ சொல்வதெல்லாம் பயனற்றதாகிவிடும்; நான் என் நோக்கத்தைத் தள்ளிப் போட மாட்டேன்; என்னைத் தடுக்க முயற்சிக்காதே. நான் அதை வெளியிடுவேன்."
71 "நான் படிக்கத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, நீங்கள் அதை என்னிடம் சொல்ல மறக்கவில்லை."
"பரவாயில்லை," ஸ்டாவ்ரோஜின் திடீரென குறுக்கிட்டு, "நான் அதை மீண்டும் சொல்கிறேன்: உங்கள் ஆட்சேபனைகள் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், நான் என் நோக்கத்தை கைவிட மாட்டேன். மேலும், இந்த விகாரமான அல்லது புத்திசாலித்தனமான சொற்றொடரின் மூலம் - நீங்கள் விரும்புவதைப் பற்றி யோசித்துப் பாருங்கள் - நான் உங்களை உடனடியாக வாதிடவும் என்னை வற்புறுத்தவும் தொடங்க முயற்சிக்கவில்லை என்பதைக் கவனியுங்கள்."[56]
"உன்னுடைய நோக்கத்தை விட்டுக்கொடுக்க நான் உன்னுடன் வாதிடமாட்டேன், இன்னும் உன்னை வற்புறுத்தமாட்டேன், அதைச் செய்யக்கூட முடியாது. உன் யோசனை ஒரு சிறந்த யோசனை, மேலும் ஒரு கிறிஸ்தவக் கருத்தை இன்னும் முழுமையாக வெளிப்படுத்துவது சாத்தியமற்றது. நீ கற்பனை செய்த அற்புதமான செயலை விட மனந்திரும்புதல் அதிகமாகச் செல்ல முடியாது, ..."
"என்ன மட்டும் இருந்தால்?"
"அது உண்மையிலேயே மனந்திரும்புதலாகவும், உண்மையில் ஒரு கிறிஸ்தவ யோசனையாகவும் இருந்தால்."
"நான் உண்மையாகவே எழுதினேன்."[57]
"உன் இதயம் விரும்புவதை விட உன்னை நீ வேண்டுமென்றே முரட்டுத்தனமாக காட்ட விரும்புகிறாய் போல...." டிகோன் படிப்படியாக துணிச்சலானான். "ஆவணம்" அவன் மீது ஒரு வலுவான தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியது என்பது தெளிவாகிறது.
72“‘என்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்’? நான் மீண்டும் சொல்கிறேன், நான் ‘என்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை’, இன்னும் குறைவாகவே நான் ‘போஸ்’ கொடுத்தேன்.”[58]
டிகோன் விரைவாகக் கண்களைத் தாழ்த்தினான்.
"இந்த ஆவணம் மரணமடையும் அளவுக்கு காயமடைந்த ஒரு இதயத்தின் தேவைகளிலிருந்து நேரடியாக வருகிறது, - நான் இதில் சரியல்லவா?" என்று அவர் அழுத்தமாகவும் அசாதாரணமான ஆர்வத்துடனும் கூறினார். "ஆம், மனந்திரும்புதலும் மனந்திரும்புதலுக்கான இயல்பான தேவையும்தான் உங்களை வென்றுள்ளது, மேலும் நீங்கள் அரிய வழியான சிறந்த வழியை தேர்ந்தெடுத்துள்ளீர்கள். ஆனால், இங்கே எழுதப்பட்டதைப் படிப்பவர்களை நீங்கள் முன்பே வெறுத்து வெறுக்கிறீர்கள், அவர்களை சவால் விடுகிறீர்கள். உங்கள் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ள நீங்கள் வெட்கப்படவில்லை; மனந்திரும்புதலுக்கு நீங்கள் ஏன் வெட்கப்படுகிறீர்கள்?"
"வெட்கப்படுகிறதா?"
"நீ வெட்கப்படுகிறாய், பயப்படுகிறாய்!"
"பயமா?"
"உண்மையில். அவர்கள் என்னைப் பார்க்கட்டும், நீங்கள் சொல்கிறீர்கள்; சரி, நீங்கள் அவர்களை எப்படிப் பார்ப்பீர்கள்? உங்கள் அறிக்கையில் சில பகுதிகள் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளன; நீங்கள் உங்கள் சொந்த உளவியலில் ஆடம்பரமாக இருப்பது போல் தெரிகிறது, மேலும் ஒவ்வொரு விவரத்தையும் பற்றிக் கொண்டு, வாசகரை ஆச்சரியப்படுத்தும் பொருட்டு, உங்களிடம் உண்மையில் இல்லாத ஒரு இரக்கமற்ற தன்மையைக் காட்டுகிறீர்கள். இது குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் நீதிபதியை ஆணவத்துடன் எதிர்ப்பதைத் தவிர வேறென்ன?"
73 "எங்கே எதிர்ப்பு? நான் எல்லா தனிப்பட்ட விவாதங்களையும் ஒதுக்கி வைத்தேன்."
டிகான் அமைதியாக இருந்தார். அவரது வெளிறிய கன்னங்கள் சிவந்தன.
"அதை விட்டுவிடுவோம்," ஸ்டாவ்ரோஜின் வெளிப்படையாக கூறினார். "என் தரப்பில் ஒரு கேள்வியை உங்களிடம் கேட்கிறேன்: நீங்கள் அதைப் படித்ததிலிருந்து நாங்கள் இப்போது ஐந்து நிமிடங்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்" (அவர் பக்கங்களை நோக்கி தலையசைத்தார்), "மேலும் உங்களிடம் எந்த வெறுப்பு அல்லது அவமானத்தின் வெளிப்பாட்டையும் நான் காணவில்லை.... நீங்கள் கூச்ச சுபாவமுள்ளவராகத் தெரியவில்லை...."
அவர் முடிக்கவில்லை.[59]
"நான் உங்களிடமிருந்து எதையும் மறைக்க மாட்டேன்: அருவருப்பான செயல்களில் வேண்டுமென்றே வீணடிக்கப்பட்ட அந்த மாபெரும் செயலற்ற சக்தியைக் கண்டு நான் திகிலடைந்தேன். குற்றத்தைப் பொறுத்தவரை, பலர் அப்படித்தான் பாவம் செய்கிறார்கள், ஆனால் அவர்கள் தங்கள் மனசாட்சியுடன் அமைதியாகவும் அமைதியாகவும் வாழ்கிறார்கள், அதை இளமையின் தவிர்க்க முடியாத குற்றமாகக் கூட கருதுகிறார்கள். வயதானவர்களும் அதே வழியில் பாவம் செய்கிறார்கள் - ஆம், லேசாகவும், இழிவாகவும். உலகம் இந்த பயங்கரங்களால் நிறைந்துள்ளது. ஆனால் நீங்கள் முழு ஆழத்தையும் மிகவும் அரிதான அளவிற்கு உணர்ந்திருக்கிறீர்கள்."
"இந்தப் பக்கங்களுக்குப் பிறகு நீங்கள் என்னை மதிக்கத் தொடங்கிவிட்டீர்களா?" ஸ்டாவ்ரோஜின் ஒரு கசப்பான புன்னகையுடன் கூறினார்.
"நான் அதற்கு நேரடியாக பதிலளிக்கப் போவதில்லை. 74 ஆனால் அந்தப் பெண்ணிடம் நீங்கள் நடந்து கொண்டதை விடப் பெரிய மற்றும் பயங்கரமான குற்றம் நிச்சயமாக இல்லை, இருக்கவும் முடியாது."
“முற்றத்தில் இந்த அளவீட்டை நிறுத்துவோம்.[60]ஒருவேளை நான் வெளியே சொன்ன அளவுக்கு நான் கஷ்டப்படவில்லை, ஒருவேளை நான் எனக்கு எதிராக நிறைய பொய்களைச் சொல்லியிருக்கலாம், ”என்று அவர் திடீரென்று கூறினார்.
டிகோன் இதை மீண்டும் ஒருமுறை அமைதியாக கடந்து செல்ல அனுமதித்தார்.[61]
"மற்றும் அந்த இளம் பெண்,"[62]"நீங்கள் சுவிட்சர்லாந்தில் யாருடன் முறித்துக் கொண்டீர்கள்; நான் கேட்டால், அவள் எங்கே இருக்கிறாள்... இந்த நேரத்தில்?" என்று டிகோன் மீண்டும் தொடங்கினார்.
"இதோ."
மீண்டும் அமைதி நிலவியது.
"ஒருவேளை நான் எனக்கு எதிராக நிறைய பொய் சொன்னேனோ," ஸ்டாவ்ரோஜின் மீண்டும் வலியுறுத்தினார். "சரி, சவாலை நீங்கள் கவனித்திருந்தால், என் வாக்குமூலத்தின் முரட்டுத்தனத்தால் நான் அவர்களை சவால் செய்வதில் என்ன விஷயம்? நான் அவர்களை இன்னும் என்னை வெறுக்க வைப்பேன், அவ்வளவுதான். நிச்சயமாக அது எனக்கு எளிதாகிவிடும்."[63]
"அதாவது, உங்களுக்குள் இருக்கும் கோபம் அவர்களிடம் பதிலளிக்கக்கூடிய கோபத்தைத் தூண்டும், மேலும், வெறுப்பதில், நீங்கள் அவர்களின் பரிதாபத்தை ஏற்றுக்கொண்டதை விட எளிதாக உணருவீர்கள்."
"நீங்க சொல்றது சரிதான். உங்களுக்குப் புரிஞ்சுது." அவன் சட்டென்று சிரித்தான். "ஒருவேளை அவங்க என்னை ஜேசுட், ஹா, ஹா, ஹா! ஆமா," என்று ஆவணத்திற்குப் பிறகு என்னை ஒரு புனிதமான நயவஞ்சகன் என்றும் அழைக்கலாம்.
"நிச்சயமாக அப்படி ஏதாவது கருத்து இருப்பது உறுதி. உங்கள் எண்ணத்தை விரைவில் நிறைவேற்றுவீர்கள் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்களா?"
"இன்று, நாளை, நாளை மறுநாள், எனக்கு எப்படித் தெரியும்? ஆனால் மிக விரைவில். நீங்கள் சொல்வது சரிதான்: இறுதியில் நான் எதிர்பாராத விதமாகவும், பழிவாங்கும், வெறுக்கத்தக்க தருணத்திலும், நான் அவர்களை மிகவும் வெறுக்கும்போது அதை வெளியிடுவேன் என்று நினைக்கிறேன்."
"எனக்கு ஒரு கேள்விக்கு பதில் சொல்லுங்கள், ஆனால் உண்மையாக, எனக்கு மட்டும், எனக்கு மட்டும்," டிகோன் முற்றிலும் மாறுபட்ட குரலில் கூறினார்; "இதற்காக யாராவது உங்களை மன்னித்தால்" (டிகோன் பக்கங்களை சுட்டிக்காட்டினார்), "நீங்கள் மதிக்கும் அல்லது அஞ்சும் ஒருவரல்ல, ஆனால் ஒரு அந்நியன், உங்கள் பயங்கரமான வாக்குமூலத்தைப் படித்து, அவர் உங்களை மனதார மன்னித்தால், நீங்கள் ஒருபோதும் அறியாத ஒரு மனிதர் - நீங்கள் நிம்மதியாக உணருவீர்களா, அல்லது உங்களுக்கும் அதே போல் இருக்குமா?"
"நான் நிம்மதியாக உணர வேண்டும்," ஸ்டாவ்ரோஜின் தாழ்ந்த குரலில் கூறினார். "நீங்கள் என்னை மன்னித்தால், நான் மிகவும் நிம்மதியாக உணர வேண்டும்," என்று அவர் கண்களை கீழே சாய்த்து மேலும் கூறினார்.
76 "என்னையும் மன்னித்தால் போதும்," டிகான் ஊடுருவும் குரலில் முணுமுணுத்தார்.[64]
"இது பொய்யான பணிவு. உங்களுக்குத் தெரியும், இந்த துறவற சூத்திரங்கள் அனைத்தும் சரியாக இல்லை. நான் உங்களுக்கு முழு உண்மையையும் கூறுவேன்: நீங்கள் என்னை மன்னிக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். உங்களைத் தவிர - இன்னும் ஒன்று அல்லது இரண்டு, ஆனால் மீதமுள்ளவர்களைப் பொறுத்தவரை - மீதமுள்ளவர்கள் என்னை வெறுக்கட்டும். ஆனால் நான் இதை விரும்புகிறேன், அதனால் நான் மனத்தாழ்மையுடன் தாங்க முடியும்...."
"உங்களுக்காக உலகளாவிய பரிதாபம் - அதே பணிவுடன் நீங்கள் அதைத் தாங்க முடியவில்லையா?"
"ஒருவேளை என்னால் முடியவில்லை."[65]ஏன் நீ...."[66]
"உங்கள் நேர்மையின் அளவை நான் உணர்கிறேன், நிச்சயமாக, நான் மிகவும் குற்றம் சொல்ல வேண்டும், ஆனால் மக்களை அணுகுவதில் நான் வல்லவன் அல்ல. நான் எப்போதும் அதை என்னுள் ஒரு பெரிய தவறாக உணர்ந்திருக்கிறேன்," என்று டிகான் உண்மையாகவும் நெருக்கமாகவும் ஸ்டாவ்ரோஜினின் கண்களை நேராகப் பார்த்து கூறினார். "நான் இதைச் சொல்கிறேன், ஏனென்றால் நான் உங்களுக்காக பயப்படுகிறேன்," என்று அவர் மேலும் கூறினார்; "உங்களுக்கு முன்னால் கிட்டத்தட்ட கடக்க முடியாத படுகுழி உள்ளது."
"என்னால் அதைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாதா? தாங்கிக் கொள்ள முடியாதா?"[67]அவர்களின் வெறுப்பு?" ஸ்டாவ்ரோஜின் ஒரு தொடக்கத்தைக் கொடுத்தார்.
"அவர்களின் வெறுப்பு மட்டும் அல்ல."
"வேறு என்ன?"
"அவர்களுடைய சிரிப்பு." டிகோன் இந்த வார்த்தைகளை பாதி கிசுகிசுத்தான், அது தனக்கு சக்தி இல்லாதது போல.
ஸ்டாவ்ரோஜின் முகம் சிவந்தது; அவன் முகம் பதட்டத்தை வெளிப்படுத்தியது.
"நான் அதை முன்கூட்டியே பார்த்தேன்," என்று அவர் கூறினார்; "நீங்கள் என்னுடைய 'ஆவணத்தைப்' படித்த பிறகு, நான் உங்களுக்கு மிகவும் நகைச்சுவையான கதாபாத்திரமாகத் தோன்றியிருக்க வேண்டும்."[68]சங்கடமாக இருக்காதே. குழப்பமாகத் தோன்றாதே. நான் அதை எதிர்பார்த்தேன்."
"அந்த திகில் உலகளாவியதாக இருக்கும், நிச்சயமாக, நேர்மையானதை விட பொய்யானது. மக்கள் தங்கள் தனிப்பட்ட நலன்களை நேரடியாக அச்சுறுத்தும் விஷயங்களுக்கு மட்டுமே பயப்படுகிறார்கள். நான் தூய ஆன்மாக்களைப் பற்றி பேசவில்லை: அவர்கள் தங்களுக்குள் திகிலடைந்து தங்களைத் தாங்களே குற்றம் சாட்டுவார்கள், ஆனால் அவர்களைப் பற்றி யாரும் கவனிக்க மாட்டார்கள் - அவர்கள் அமைதியாக இருப்பார்கள். ஆனால் சிரிப்பு உலகளாவியதாக இருக்கும்."[69]
"மக்களைப் பற்றி நீங்கள் எவ்வளவு தாழ்வான கருத்தைக் கொண்டிருக்கிறீர்கள், அவர்கள் உங்களை எவ்வளவு வெறுக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்து நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்." ஸ்டாவ்ரோஜின் சிறிது கோபத்துடன் பேசினார்.
78 "என்னை நம்புங்கள், நான் மற்றவர்களை விட என்னைப் போலவே தீர்ப்பளித்தேன்!" என்று டிகான் கூச்சலிட்டார்.
"உண்மையா? ஆனால் என் துயரத்தைப் பார்த்து உன்னை மகிழ்விக்கும் ஏதாவது உன் உள்ளத்தில் இருக்கிறதா?"
"யாருக்குத் தெரியும், ஒருவேளை இருக்குமோ? ஓ, ஒருவேளை இருக்குமோ!"
"போதும். அப்படியானால், என் கையெழுத்துப் பிரதியில் நான் எங்கே அபத்தமானவன் என்று சொல்லுங்கள்? எனக்கு என்னைத் தெரியும், ஆனால் நீங்கள் அதில் உங்கள் விரலை வைக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். மேலும் முடிந்தவரை இழிவாகச் சொல்லுங்கள், உங்களால் எவ்வளவு நேர்மையாக முடியும் என்று சொல்லுங்கள். நீங்கள் ஒரு பயங்கரமான வினோதமான நபர் என்பதை நான் மீண்டும் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்."
"இந்தப் பெரிய தவத்தின் வடிவத்திலேயே ஏதோ அபத்தமானது இருக்கிறது. ஓ, நீங்கள் வெற்றி பெற மாட்டீர்கள் என்று உங்களை நீங்களே நினைத்துக் கொள்ளாதீர்கள்!" என்று அவர் திடீரென்று கிட்டத்தட்ட பரவசத்தில் கூச்சலிட்டார். "இந்த வடிவம் கூட வெற்றி பெறும்" (அவர் பக்கங்களைச் சுட்டிக்காட்டினார்), "நீங்கள் அடிகளையும் துப்புதல்களையும் உண்மையாக ஏற்றுக்கொண்டால். அது எப்போதும் மிகவும் அவமானகரமான சிலுவை ஒரு பெரிய மகிமையாகவும் ஒரு பெரிய பலமாகவும் மாறும், செயலின் பணிவு நேர்மையாக இருந்தால். ஒருவேளை உங்கள் வாழ்நாளில் கூட நீங்கள் ஆறுதல் பெறுவீர்கள்!"
"அப்போ படிவத்துலயே ஏதாவது அபத்தமா இருக்கா?"[70]ஸ்டாவ்ரோஜின் வலியுறுத்தினார்.
"மேலும் பொருளிலும். அதன் அசிங்கம் அதைக் கொன்றுவிடும்," டிகான் கீழே பார்த்து ஒரு கிசுகிசுப்பில் கூறினார்.
"அசிங்கம்! என்ன அசிங்கம்?"
"குற்றத்தைப் பற்றி. உண்மையிலேயே அசிங்கமான குற்றங்கள் உள்ளன. குற்றங்கள், அவை எதுவாக இருந்தாலும், அதிக இரத்தம், அவற்றில் அதிக திகில், அவை மிகவும் கம்பீரமானவை, சொல்லப்போனால், மிகவும் அழகாக இருக்கின்றன. ஆனால் சில குற்றங்கள் வெட்கக்கேடானவை, அவமானகரமானவை, எல்லா திகில்களையும் தாண்டி, அவை கிட்டத்தட்ட மிகவும் அழகற்றவை என்று சொல்லலாம்...."
டிகோன் முடிக்கவில்லை.
"நீ சொல்ல வரப்போறே," ஸ்டாவ்ரோஜின் அவனை உற்சாகத்தில் ஆழ்த்தினான், "நான் அந்த அழுக்குப் பெண் கைகளை முத்தமிட்டபோது, ​​நான் ஒரு அபத்தமான உருவம் போல உனக்குப் படுகிறது..."[71]நான் உன்னை நன்றாகப் புரிந்துகொள்கிறேன், அதனால்தான் நீ எனக்காக விரக்தியடைந்தாய், அது அசிங்கமானது, அருவருப்பானது - சரியாக அருவருப்பானது அல்ல, ஆனால் வெட்கக்கேடானது, அபத்தமானது, மேலும் அதை நான் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது என்று நீ நினைக்கிறாய்.
டிகோன் அமைதியாக இருந்தார்.[72]
"சுவிட்சர்லாந்தைச் சேர்ந்த அந்த இளம் பெண்ணைப் பற்றி, அவள் இங்கே இருக்கிறாளா என்று நீங்கள் ஏன் கேட்டீர்கள் என்பது எனக்குப் புரிகிறது."
"நீ தயாராக இல்லை, கடினப்படவில்லை," என்று டிகோன் ஒரு கிசுகிசுப்பில் கூச்சத்துடன் தன் 80 கண்களைக் கீழே வீசினான்; "நீ வேரோடு பிடுங்கப்பட்டாய், நீ நம்பவில்லை."
"கேளுங்கள், ஃபாதர் டிகோன்: நான் என்னை மன்னிக்க விரும்புகிறேன், அதுதான் என் நோக்கம், என் முழு நோக்கம்!" ஸ்டாவ்ரோஜின் திடீரென்று கண்களில் இருண்ட பரவசத்துடன் கூறினார். "அப்போதுதான், எனக்குத் தெரியும், அந்த பார்வை மறைந்துவிடும். அதனால்தான் நான் எல்லையற்ற துன்பத்தைத் தேடுகிறேன். நானே அதைத் தேடுகிறேன். என்னை பயமுறுத்தாதே, இல்லையெனில் நான் கோபத்தில் இறந்துவிடுவேன்."
அந்த நேர்மை எதிர்பாராதது, டிகோன் எழுந்தான்.
"உன்னை நீ மன்னித்து, உன் துன்பத்தின் மூலம் இந்த உலகில் மன்னிப்பைப் பெற முடியும் என்று நீ நம்பினால்; அந்த விஷயத்தை உன் முன் நம்பிக்கையுடன் வைத்தால், நீ ஏற்கனவே முழுமையாக நம்புகிறாய்!" டிகான் பேரானந்தத்துடன் கூச்சலிட்டான். "அப்படியானால், நீ கடவுளை நம்பவில்லை என்று ஏன் சொன்னாய்?"
ஸ்டாவ்ரோஜின் எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை.
"உன்னுடைய அவநம்பிக்கைக்காக, நீ பரிசுத்த ஆவியை அறியாமலேயே அவரை மதிக்கிறபடியால், தேவன் உன்னை மன்னிப்பார்."
"கிறிஸ்துவும் மன்னிப்பாரா?" என்று ஸ்டாவ்ரோஜின் ஒரு வக்கிரமான புன்னகையுடனும், விரைவாக மாறிய தொனியுடனும் கேட்டார்; அவரது கேள்வியின் தொனியில் ஒரு முரண்பாடான சந்தேகம் கேட்க முடிந்தது.
"புத்தகத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது: 'இந்தச் சிறியவர்களில் ஒருவரை யாராவது புண்படுத்தினால்,' என்பது உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா? 81. நற்செய்தியின்படி இதைவிடப் பெரிய குற்றம் எதுவும் இல்லை...."[73]
"தெளிவாகச் சொன்னால், உங்களுக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் வேண்டாம், மதிப்பிற்குரிய தந்தை டிகோன் அவர்களே, நீங்கள் எனக்காக ஒரு பொறியை வைக்கிறீர்கள்," ஸ்டாவ்ரோஜின் ஏளனமாகவும் எரிச்சலுடனும் முணுமுணுத்தார், எழுந்திருப்பது போல் கூறினார்; "ஒரு வார்த்தையில், நான் குடியேற வேண்டும், திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும், ஒருவேளை உள்ளூர் கிளப்பின் உறுப்பினராக என் வாழ்க்கையை முடித்துக் கொள்ள வேண்டும், விடுமுறை நாட்களில் உங்கள் மடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள். ஏன், அது ஒரு தவம்! அப்படியல்லவா? இதயங்களைப் படிப்பவராக, அது நிச்சயமாக நடக்கும் என்று நீங்கள் முன்கூட்டியே எதிர்பார்க்கலாம், இப்போது தேவைப்படுவது, நான் வடிவத்திற்காக அதில் நன்றாக ஈடுபடுவதுதான், ஏனென்றால் நான் அதற்கு மிகவும் ஆர்வமாக உள்ளேன், - அப்படியல்லவா?"
அவன் ஒரு மங்கலான புன்னகையை உதிர்த்தான்.
"இல்லை, அந்த தவம் இல்லை, நான் உங்களுக்காக இன்னொன்றைத் தயார் செய்கிறேன்!" டிகான் ஸ்டாவ்ரோஜினின் புன்னகையையும் கருத்தையும் சிறிதும் கவனிக்காமல், ஆர்வத்துடன் தொடர்ந்தார்.
"எனக்கு ஒரு வயதானவரைத் தெரியும், ஒரு துறவி மற்றும் துறவி, இங்கே இல்லை, ஆனால் இங்கிருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை, அவர் இவ்வளவு பெரிய கிறிஸ்தவ ஞானத்தைக் கொண்டவர், அவர் உங்கள் மற்றும் எனது புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவர். அவர் என் வேண்டுகோளைக் கேட்பார். நான் அவரிடம் உங்களைப் பற்றிச் சொல்வேன். அவரிடம், அவரது வழிகாட்டுதலின் கீழ் ஒரு புதியவராக, ஐந்து ஆண்டுகள், ஏழு ஆண்டுகள், உங்களுக்குத் தேவையானதைக் காணும் பலருக்கு, பின்வாங்கச் செல்லுங்கள். உங்களுக்கு நீங்களே ஒரு சபதம் செய்யுங்கள், இந்த பெரிய தியாகத்தின் மூலம் நீங்கள் ஏங்குகிற மற்றும் எதிர்பார்க்காத அனைத்தையும் பெறுவீர்கள், ஏனென்றால் நீங்கள் இப்போது என்ன பெறுவீர்கள் என்பதை உணர முடியாது."
ஸ்டாவ்ரோஜின் கவனமாகக் கேட்டார்.
"நான் ஒரு துறவியாக மடத்திற்குள் நுழைய வேண்டும் என்று நீங்கள் பரிந்துரைக்கிறீர்கள்."[74]
"நீங்கள் மடத்தில் இருக்கக்கூடாது, துறவியாக உத்தரவுகளைப் பெறக்கூடாது; ஒரு சாதாரண சகோதரனாக, ஒரு ரகசியமாக, வெளிப்படையாக அல்ல; அது சமூகத்தில் முழுமையாக வாழ்ந்தாலும் கூட இருக்கலாம்..."
"போதும், ஃபாதர் டிகோன்." ஸ்டாவ்ரோஜின் வெறுப்புடன் அவரை குறுக்கிட்டு தனது நாற்காலியில் இருந்து எழுந்தார். டிகோனும் எழுந்தார்.
"உனக்கு என்ன ஆச்சு?" அவன் திடீரென்று பயத்தில் கூச்சலிட்டு, டிக்கோனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். டிக்கோன் அவன் முன் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு நின்றான், மிகப்பெரிய பயத்திலிருந்து வந்தது போல் ஒரு கணம் அவன் முகத்தில் ஒரு வலிமிகுந்த வலிப்பு வந்தது போல் தோன்றியது.
"உனக்கு என்ன ஆச்சு? என்ன ஆச்சு?" ஸ்டாவ்ரோஜின் மீண்டும் மீண்டும், அவரை ஆதரிக்க 83 வரிசையில் அவரிடம் விரைந்தார். டிகோன் விழப் போகிறார் என்று அவருக்குத் தோன்றியது.
"நான் பார்க்கிறேன்... அது என் முன் நின்றது போல் நான் பார்க்கிறேன்," என்று டிகோன் ஆன்மாவை ஊடுருவி, மிகவும் வன்முறையான துக்கத்தின் வெளிப்பாட்டுடன் கூச்சலிட்டார், "ஏழை, தொலைந்து போன இளைஞனே, நீ ஒருபோதும் இவ்வளவு அருகில் இருந்ததில்லை, இந்த நேரத்தில் உன்னை விட இன்னும் பெரிய குற்றம்."
"அமைதியா இரு!" என்று ஸ்டாவ்ரோஜின் கெஞ்சினார், அவருக்காக உறுதியாகப் பதட்டப்பட்டார். "ஒருவேளை நான் இன்னும் அதைத் தள்ளிப்போடலாம்.... நீங்கள் சொல்வது சரிதான்...."
"இல்லை, வெளியீட்டிற்குப் பிறகு அல்ல, ஆனால் அதற்கு முன், ஒரு நாள், ஒரு மணி நேரம், ஒருவேளை, அந்தப் பெரிய படிக்கு முன்பு, நீங்கள் ஒரு புதிய குற்றத்தில் ஈடுபடுவீர்கள், ஒரு வழியாக, இந்தப் பக்கங்களை வெளியிடுவதைத் தவிர்ப்பதற்காக மட்டுமே நீங்கள் அதைச் செய்வீர்கள்."
ஸ்டாவ்ரோஜின் கோபத்தாலும் கிட்டத்தட்ட பயத்தாலும் நடுங்கினான்.[75]"நீ ஒரு உளவியலாளரை சபித்துவிட்டாய்!" - அவர் திடீரென்று கோபத்தில் அவரைக் குறைத்துவிட்டு, திரும்பிப் பார்க்காமல், செல்லை விட்டு வெளியேறினார்.

85 வது
நாவலின் திட்டம்
 
ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை

87 (ஆங்கிலம்)ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை
பக்கம் 8.
20/8 டிசம்பர்.
- செல்வக் குவிப்பு.
- வலுவான உணர்ச்சிகளின் பிறப்பு.
- விருப்பத்தையும் உள் சக்திகளையும் வலுப்படுத்துதல்.
—அளவற்ற பெருமை மற்றும் லட்சியத்துடன் போராட்டம்.
—வாழ்க்கையின் உரைநடை மற்றும் அதை இடைவிடாமல் வெல்லும் ஒரு தீவிர நம்பிக்கை.
—அனைவரும் மன்றாட வேண்டும்; நான் கோருவது ஒன்றே.
—எதற்கும் பயப்பட வேண்டாம். உயிர் தியாகங்கள்.
— தீமையின் செல்வாக்கு; அதிலிருந்து வரும் திகில் மற்றும் குளிர்ச்சி.
—ஒவ்வொருவரையும் தீட்டுப்படுத்தும் ஆசை.
—குழந்தைப் பருவத்தின் காதல். மெக்கரி.[76]
—பள்ளிப்படிப்பு மற்றும் முதல் இலட்சியங்கள்.
—எல்லாவற்றையும் ரகசியமாக அறிந்து கொள்கிறார்.
88—தனியாக, எதற்கும் தன்னை தயார்படுத்திக் கொள்ள.
(அவர் எதற்காக என்று தெரியாவிட்டாலும், எதைப் பற்றி கவலைப்படாமல், எதைப் பற்றியோ தன்னைத்தானே தயார்படுத்திக் கொள்கிறார்.என்ன(அது தானாகவே வரும் என்பதில் முற்றிலும் உறுதியாக இருப்பது போல.)
— அடிமைத்தனம் அல்லது ஆதிக்கம். அவன் நம்புகிறான். அது மட்டும்தான். முதல் முறையாக அவநம்பிக்கை - விசித்திரமாக வளர்ந்து மடத்தில் மட்டுமே வடிவம் பெறுகிறது. சிறிய நொண்டி பெண். காட்யா. சகோதரர் மிஷா. திருடப்பட்ட பணம். தண்டனையை அனுபவித்தார். அச்சமின்மை. ஒரு சோள வயல். என்னைக் கொல்லாதே, மாமா. குலிகோவின் காதல். ஜான். புருட்டிலோவ். பிரெஞ்சுக்காரர் பூகோட். புருட்டிலோவை பின்னல் செய்கிறார். தனது படிப்பைத் தொடர்கிறார். மூழ்காளர்.ஆல்பர்ட்.[77]ஷிபோ. ஒற்றுமையைப் பெறுதல்.ஆல்பர்ட்கடவுளை நம்புவதில்லை. வயதானவர்கள். பல விஷயங்களை ரகசியமாக விரும்பி, அவற்றை தனக்குள்ளேயே வைத்துக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் அவரை ஒரு மிருகம் என்று அழைக்கிறார்கள், இதனால் அவர் ஒரு மிருகத்தைப் போல நடந்து கொள்கிறார். எதிர்பாராத விதமாக அநாகரீகமான தந்திரங்களால் அனைவரையும் ஆச்சரியப்படுத்த வேண்டும் என்ற தீவிர ஆசை? ஆனால் லட்சியத்தால் அல்ல. 89 அவரால். வயதானவர்கள். பாடல்கள், தெரேசா-தத்துவஞானி ஜான், பிரின், புருட்டிலோவ்—சகோதரர்,ஆல்பர்ட். நண்பர்கள், ஆனாலும் அவர்கள் ஒரு நண்பரை சித்திரவதை செய்கிறார்கள்; அருவருப்பானவர்கள். ஒரு சாந்தகுணமுள்ள, நல்ல மற்றும் தூய்மையான நண்பர், அவர் முன் அவர் வெட்கப்படுகிறார். கஷ்டங்களால் தன்னைப் பயிற்றுவித்துக் கொண்டு பணம் குவிக்கிறார்.ஹம்போல்ட்.
அவர்கள் உடனடியாக அவர் தங்கள் சகோதரர் இல்லை என்று அவருக்குத் தெரிவிக்கிறார்கள்.
அவன் குலிகோவோடு நட்பு கொள்கிறான். பெண் மருத்துவர். அவளை ஒரு ஒளிவட்டத்தில் பார்க்கிறான். தன்னைத்தானே கேவலப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும், அவள் கண்களில் தன்னைத்தானே இழிவுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும், ஆனால் அவளைப் பிரியப்படுத்தக் கூடாது என்ற தீவிர ஆசை. ஒரு திருட்டு நடந்தது. அவர்கள் அவனைக் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள், அவன் தன்னைத்தானே குற்றமற்றவனாக நிரூபிக்கிறான், ஆனால் விவகாரம் தெளிவாகிறது. மாற்றாந்தாய் திருட்டைச் செய்தான்.
பக்கம் 7.
ஒரு வலுவான மற்றும் நிரந்தர பண்பு.
தன்னைச் சுற்றியுள்ள மக்களுக்கு அவமரியாதை, ஆனால் இது இன்னும் பகுத்தறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கவில்லை, மாறாக அவர்கள் மீதான வெறுப்பை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டது. அதிக வெறுப்பு. நான் திராட்சை சாப்பிடுகிறேன். வெறுப்புக்காக அவன் அடிக்கப்படுகிறான், சாட்டையால் அடிக்கப்படுகிறான். அவன் தன்னைத்தானே மூடிக்கொண்டு இன்னும் அதிகமாக வெறுக்கிறான். தன்னைத் துன்புறுத்துபவர்களிடம் ஆணவமான அவமதிப்பு, மற்றும் தீர்ப்பின் வேகம். தீர்ப்பின் அசாதாரண வேகம் ஒரு வலுவான உணர்ச்சிமிக்க தனித்துவத்தைக் குறிக்கிறது. விரைவான தீர்ப்புகளை வழங்கக்கூடாது என்று அவன் உணரத் தொடங்குகிறான், இதற்காக அவன் தனது விருப்பத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும்.
விரிவாக்கத்தின் முதல் அறிகுறிகள்.
அம்மாவின் பையன்கள் சுஷார் மற்றும் செர்மக்கிடம் இருக்கிறார்கள். (அவர்களின் வெறுப்பு முட்டாள்தனத்திலிருந்து வருகிறது.)
—அது ஒரு பொய், ஐயா முஷ்வர்.
அர்காஷ்கா மற்றும் பிரெஞ்சு உரையாடல்கள்.
அர்காஷ்கா, புருட்டிலோவ் மற்றும் அவரும் ஒன்றாக இருக்கிறார்கள்.
சுஷார்ஸில் - புருட்டிலோவ் மற்றும் அவரது வரலாறு மட்டுமே; மொத்தம் இரண்டு அத்தியாயங்கள் -
எல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு. ஏன்னா அவன் சுஷாரை அறைந்தான். ஆரம்பம்ஆல்பர்ட்.
உறைவிடப் பள்ளி. வீட்டில் ஒரு அநியாய தண்டனை நடைபெறுகிறது. தேர்வுகள். நாட்டில். சுய துறவு. காத்யா. நகரத்திலும் உறைவிடப் பள்ளியிலும் அவன் தனது கொடூரத்தால் ஆச்சரியப்படுகிறான்.லம்பேர்ட்.வீரச் செயல்கள் - காட்யாவுடன் ஓடிப்போவது. குலிகோவ், அவனுடன். கொலை. அவன் எந்தப் பொய்யையும் பொய்யையும் மன்னிக்க மாட்டான், பகுத்தறிவு இல்லாமல் உடனடியாக சண்டையில் ஈடுபடுகிறான். நீண்ட காலமாக அவன் காட்யாவை நம்பவில்லை, பின்னர் அவளைச் சோதித்துப் பார்த்து, கடைசியில் அவமானத்தால் அவளை மிரட்டினான்.
—மன உறுதி — இதை அவர் தனக்கு முன்பாக முதன்மையான விஷயமாக வைத்துக் கொண்டார்.
91—குலிகோவ் பிறகு, அவர் உடனடியாக அந்த நொண்டிப் பெண்ணைப் பற்றி விசாரிக்கச் செல்கிறார்.
இங்கேதான் அவனைப் பிடித்தார்கள்.
—நாட்டில் ஒரு பெண் மருத்துவர் அவரை காதலிக்கிறார்.
அவன் அவளை ஒரு காதலனுடன் பிடித்தான்.
பெண் மருத்துவர். திரு. அல்போன்ஸ்கி - கதாபாத்திரங்கள்.
பக்கம் 9.
வயதானவர்களின் வீட்டில். வயதான மனிதருடன் - கரம்சின், அரேபிய கதைகளைப் படிப்பது - சுவோரோவ் பற்றி, முதலியன. பணத்திற்கான வட்டிக்கு. அவர் இளைய மூதாட்டியைப் புண்படுத்தினார். மன்னிப்பு கேளுங்கள், நான் விரும்பவில்லை. அவர் அவர்களைப் பூட்டினார். மரணம். அண்ணாவும் வாசிலிசாவும் ஓடிவிட்டார்கள். அவர்கள் வாசிலிசாவை விற்றார்கள். கடைசி ஒற்றுமை. முதல் வாக்குமூலம். வெறுப்பு. கடவுள் இருக்கிறாரா? பைபிள் மற்றும் வாசிப்பு.
ஜனவரி 2.
அவன் வேண்டுமென்றே கண்ணாடியை உடைத்தான்.
அவர் அமைதியாக இருக்கவும், ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் இருக்கவும் முடிவு செய்கிறார் -
—புனித தாய்: நீங்கள் ஏன் உங்களை ஒரு தியாகியாகக் காட்டிக் கொள்கிறீர்கள்? (ஒரு சிறந்த மற்றும் விசித்திரமான உயிரினம்.)
தந்தை அல்போன்ஸ்கி. (தனது மகனிடம் அவர் ஆற்றிய உரைகள் மற்றும் அபிலாஷைகள்.)
- அழிவு உணர்வு.
ஒருவர் எத்தனை அறிவியல்களை அறிந்திருக்க வேண்டும் (வான்காவுடனான அவரது உரையாடல்).
92—பெருந்தன்மை (அவர் பணம் இருக்கும் வரை இந்த நிலையில் இருக்க விரும்புகிறார்).
—மேலும் ஆதிக்கம் செலுத்துதல் (நேரடி உணர்வு) என்ற மகத்தான கருத்து அவனுள் மிகவும் ஆழமாகப் மறைந்திருப்பதால், இந்த மக்களுடன் தன்னைத் தானே இணைத்துக் கொள்ள அவனால் முடியவில்லை.
அவன் தன்னைப் பார்த்து ஆச்சரியப்படுகிறான், தன்னையே சோதித்துப் பார்க்கிறான், படுகுழியில் மூழ்க விரும்புகிறான் -
—சுஷார் வீட்டிலிருந்து செர்மக்கின் வீட்டிற்கு மாற்றப்பட்ட உடனேயே சிறுமியுடனும் கொலைகாரன் குலிகோவுடனும் ஓடிப்போவது. (அவர் மீது பெரும் விளைவை ஏற்படுத்தும் உண்மை, மேலும் அவரை ஓரளவு அமைதியற்றதாக்கியுள்ளது, இதனால் அவர் உள்நோக்கிச் சுருங்கி, எதையாவது சார்ந்து சிந்திக்க வேண்டிய இயல்பான தேவையை உணர்கிறார்.) எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர் பணத்தின் மீது சார்ந்திருக்கிறார்.
இதற்கிடையில் அவர் கடவுளைப் பற்றி நினைப்பதில்லை.
ஒன்றரை வருடங்களுக்குப் பிறகு குலிகோவ் பற்றிய அவரது வாக்குமூலத்துடன் அவரது மௌனம் முடிகிறது.
குலிகோவுக்குப் பிறகு, அவர் வீட்டிலும் உறைவிடப் பள்ளியிலும் மனத்தாழ்மையுடன் நடந்து கொள்கிறார், சிந்திக்கவும்
தன்னைக் கண்டுபிடி,
கவனம் செலுத்த.
—ஆனால் அவர் சமூகமற்றவர், தொடர்பு கொள்ளாதவர், அது வேறுவிதமாக இருக்க முடியாது, 93ஐ நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, அத்தகைய திகில் தெரிந்தவர், மற்ற எல்லா குழந்தைகளையும், உதாரணமாக, தனக்கு முற்றிலும் அந்நியமான ஒன்றைப் போலப் பார்ப்பார், அதிலிருந்து அவர் வேறொரு பாதையில், நல்ல பாதையில் அல்லது கெட்ட பாதையில் ஓடிவிட்டார்—
சில நேரங்களில் இரத்தம் அவனை வேதனைப்படுத்துகிறது. ஆனால்முக்கிய விஷயம்:
(அவர் ஏதோவொன்றால் வன்முறையில் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறார்,ஹேம்லெட், உதாரணமாக.)

சந்திரனில் வசிப்பவர்கள்.
இது மட்டும்தான் அவரை எல்லோரிடமிருந்தும் தனிமைப்படுத்துவதில்லை, உண்மையில் அவரது அதிகாரக் கனவுகளும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலான அவரது மகத்தான உயரமும் தான்.
அந்த உயரத்திலிருந்து அவர் அறிவியல், கவிதை போன்றவற்றால் தடுத்து நிறுத்தப்படுகிறார்.அதாவது.இவை உயர்ந்த விஷயங்கள் என்பதாலும், அதனால் அவர் அவற்றில் உயர்ந்தவராகவும் சிறந்தவராகவும் இருப்பது அவசியம் என்பதாலும்.
தன்னை தயார்படுத்திக் கொள்ள மட்டுமே, ஆனால் அவர் விசித்திரமாக இருக்கிறார்உறுதியானஎல்லாம் தானாகவே வரும். பணம் தீரும்.அனைத்தும்கேள்விகள்.
முக்கிய விஷயம்.முதல் பகுதியின் பொருள் - தயக்கம், மேன்மை, சக்தி மற்றும் வலிமையின் இலட்சியத்திற்கான தீராத ஆசை, உள்ளுணர்வு உணர்வு. தங்குவதற்கு ஒரு நிலையான புள்ளியைத் தேடுதல். ஆனால் எப்படியிருந்தாலும் ஒரு அசாதாரண மனிதன்.
94பக்கம் 11.[78]
அல்லது சிறந்தது:—என்னவாக இருக்க வேண்டும், அவரது தொழில் என்ன என்பது பற்றிய ஒரு கனவு கூட அவரை பணம் குவிப்பதைத் தடுக்கவில்லை.
—ஆனால் சந்தேகம் எப்போதும் பணத்தின் தேவையாலும், செல்வத்தை குவிக்கும் வாய்ப்பாலும் தீர்க்கப்படுகிறது (அவர் தன்னை வேலைக்காரர்களிடம் விற்றுவிடுகிறார்).
பைத்தியம் பிடித்த குதிரை அல்லது நெருப்பைப் பற்றி.
தந்தை அவருக்கு ஒரு சவுக்கடி கொடுத்தார் - அவர்களுக்கு இடையே ஒரு முறிவு - நான் உங்களை என் தந்தையாகக் கருதவில்லை.
—அவர் தன்னை வேலைக்காரர்களுக்கு விற்றுவிடுகிறார், இதற்காக அவர் பொதுவாக அவமதிக்கப்படுகிறார், ஆனால்
—ஒரு பாக்கெட் புத்தகத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறார்—தேர்வு காரணமாக இறுதியாக அவரை ஆட்கொண்ட மோகம்.—அவர் கிட்டத்தட்ட விட்டுக்கொடுக்கிறார்.
ஆனால் இதற்குப் பிறகு காட்யாவின் அவமானத்தின் வரலாறு, பின்னர் நரக துஷ்பிரயோகம்ஆல்பர்ட், குற்றம் மற்றும் தெய்வ நிந்தனை மற்றும் குலிகோவ் உடனான கொலைக்கு தன்னை துணையாகக் கண்டனம் செய்தல் -நேராக படுகுழியில்மடாலயம்.
—பணம் அவரை ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தில் மிகவும் கவனம் செலுத்தினாலும்உறுதியானசுட்டிக்காட்டி தீர்க்கிறதுஅனைத்தும்கேள்விகள், சில நேரங்களில்புள்ளி(கவிதை மற்றும் பல விஷயங்கள்) தடுமாறுகிறது, அவனால் ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. இந்த நிலைதடுமாறிக் கொண்டிருக்கும்நாவலை உருவாக்குகிறது.
95—அவரது விருப்பத்தை வலுப்படுத்துதல், காயங்கள் மற்றும் தீக்காயங்கள்—அவரது பெருமையை வளர்க்கின்றன. அவர் எதற்கும் தயாராக இருக்க விரும்புகிறார்.
— நேர்மையான வழியில் பணம் சம்பாதிப்பது என்று அவன் முடிவு செய்தான். பாக்கெட் புத்தகத்தைப் பற்றிய அவனது தயக்கம்.
—சில நேரங்களில் ஏராளமான விஷயங்கள் இருப்பதால்நகர்வுஅவர் உண்மையாகவே, பயங்கரமான வெறுப்பு மற்றும் பெருமையில் அவர் துஷ்பிரயோகத்தில் மூழ்குகிறார்.
(இதுதான் முக்கிய விஷயம்.)
—அவர்கள் அனைவரும் அவரை ஒரு விசித்திரமானவராகப் பார்த்து சிரித்தனர் அல்லது அவருக்கு பயந்தனர் என்ற உண்மையால் அவர் மக்களிடமிருந்து விலகி இருப்பது மேலும் அதிகரித்தது.
—தலை உடைந்துள்ளது (பாண்டலோன்ஸ் என் ஹாட்), அவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லை.
பின்னர் செர்மக் அவரை தனியாக விட்டுவிட்டார். (மாம்பழம்.)
—சிந்திக்கும் செயல்முறையின் மூலம், உதாரணமாக, செயல்பட வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற முடிவுக்கு அவர் வந்தார்.நேர்மையற்ற முறையில், ஏனென்றால் நடிப்புநேர்மையாகஅவன் பணம் சம்பாதிப்பான் கூட.சிறந்தது, ஏனெனில் பணக்காரர்களுக்கு எந்தவொரு தீமைக்கும் அனைத்து சலுகைகளும் வழங்கப்படுகின்றன, அது இல்லாவிட்டாலும் கூட.
—ஆல்பர்ட்அவன் கிரீடத்திலிருந்து ஒரு நட்சத்திரத்தைத் திருடி வெற்றிகரமாகத் தப்பிக்கிறான் (அவர்தூண்டப்பட்டது), ஆனால் எப்போதுஆல்பர்ட்தேவதூஷணம் சொல்ல ஆரம்பித்தான், அவனை அடிக்க ஆரம்பித்தான். பின்னர் அவன் தன்னை ஒரு நாத்திகனாக நீதிமன்றத்தின் முன் அறிவித்தான்.
—யோசனை: வான் பிரின்னைப் போல முகஸ்துதி மூலம் அவர் இன்னும் பெரிய சக்தியைப் பெற முடியும்.
96ஆனால் இல்லை - அவர் நினைக்கிறார் - முகஸ்துதி இல்லாமல் நான் அதே இலக்கை அடைய விரும்புகிறேன்.
பக்கம் 12.
நானே கடவுள், அவர் கத்யாவை தன்னை வணங்க வைக்கிறார். (கடவுள் அவளுடன் என்ன செய்கிறார் என்பது அவருக்குத் தெரியும். "அப்போது நீங்கள் எல்லாவற்றையும் செய்ய முடியும் போது நான் உன்னை நேசிப்பேன்.")
—அவரது கற்பனையின் மாறுபாடுகளில், கடவுளைத் தூக்கியெறிந்து, கடவுளின் இடத்தில் தன்னை வைப்பது வரை அவருக்கு முடிவற்ற கனவுகள் உள்ளன. (குலிகோவ் ஒரு வலுவான செல்வாக்கைக் கொண்டிருந்தார்.)
பிரச்சனை.நினைவுப் பரிசு.
சராசரி விகிதாசாரத்தைக் கண்டறிய.
செயல் 1. ஆரம்பகால குழந்தைப் பருவம், முதியவரும் பெண்ணும்.
 
"2. குடும்பம், சுஷார், ஓடிப்போனவன் மற்றும் குலிகோவ்—
 
"3. செர்மக்—தேர்வுகள்.
 
" 4. நாடு மற்றும் கத்யா, துஷ்பிரயோகம்ஆல்பர்ட்.


 
20 குழந்தைப் பருவம்.
 
20 மடாலயம்.
 
நாடுகடத்தப்படுவதற்கு முன் 40.
 
20 பெண்ணும் சாத்தானும்.
 
40 வீரச் செயல்கள்.

97—குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே மக்கள் மீது வெறுப்பு (பெருமை மற்றும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் இயல்பின் பேரார்வம் மூலம்). அவமதிப்பால்:
—"நான் அதை உயர்ந்த கையால் சுமப்பேன், ஒரு பிரின்னின் முகஸ்துதி மற்றும் சாமர்த்தியத்தால் என்னை நானே தாழ்த்திக் கொள்ள மாட்டேன்."
—இதுவும் குழந்தைப் பருவத்தின் ஆரம்ப வருடங்களிலிருந்தே மக்கள் மீதான வெறுப்பிலிருந்தும், அவர்கள் மீதான அவமதிப்பிலிருந்தும் வருகிறது—
—“ஐயோ, பிரின் போன்ற முகஸ்துதி செய்பவரின் பாத்திரத்தை நானே ஏற்றுக்கொண்டால்,—நான் என்ன சாதிக்க முடியாது!”
—சில சமயங்களில் பகுத்தறிவு செய்யத் தொடங்குகிறார்: “நான் முகஸ்துதி செய்பவனாக மாறக்கூடாதா? (அவர் முட பெண்ணிடம் இதைப் பற்றி ஆலோசிக்கிறார்). இதுவும் ஆவியின் சக்திதான்—முகஸ்துதி செய்பவராக தன்னைத்தானே சகித்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் இல்லை, எனக்கு அது வேண்டாம், அது மோசமானது - தவிர எனக்கு ஒரு கருவி இருக்கும் - பணம், அதனால் அவர்கள் விருப்பமின்றி, அவர்கள் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், அனைவரும் என்னிடம் வந்து என்னை வணங்குவார்கள். ”
 
குலிகோவுடன் அவர் தனது ஆன்மீக சக்தியைக் காட்டுகிறார்.
 


 
குலிகோவ் அவனைக் கொல்லவில்லை; ஆனால் கொலைகாரனை, ஓடிப்போன சிப்பாயை, அவர்கள் ஒன்றாகக் கொன்றனர்.

9813 -
2
27 மார்கழி
12
3
5
—
35 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு
1835 இல் பிறந்தார்.
யாராவது அவரது கனவுகளைக் கேட்டால், அவர் இறந்துவிடுவார் என்று நம்புகிறார்; ஆனால் அவர் நொண்டிப் பெண்ணிடம் எல்லாவற்றிலும் தன்னை ஒப்புக்கொள்கிறார்.
—அவர் எதைப் படித்தாலும், அந்த நொண்டிப் பெண்ணிடம் தனக்கென ஒரு விசித்திரமான முறையில் சொல்கிறார்.
—“முகத்தில் அறைவது மிகப்பெரிய குற்றம்.” இரத்தத்துடன்.—
—பணத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிய முதல் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கனவு.
—முடவன் பெண் எல்லாவற்றையும் வைத்திருக்கிறாள்அவர்அவளுடைய ரகசியத்தைச் சொல்கிறாள் - அவள் யோசிக்காமல், அவனுடைய கட்டளை இல்லாமல், நுட்பமாக அதை தானே உணர்ந்து அதைச் செய்கிறாள், அதனால் பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் விஷயங்களை ரகசியமாக வைத்திருப்பதன் அவசியத்தை அவன் அவளுக்கு நினைவூட்டுவதில்லை.
நொண்டிப் பெண் நாத்திகராக மாறுவதற்கு சம்மதிக்கவில்லை.
அதற்காக அவன் அவளை அடிப்பதில்லை.
99பக்கம் 13.
—எழுத்தாளர்கள், எடுத்துக்காட்டாக, "நமது காலத்தின் ஹீரோ" (லெர்மொண்டோவ்), ஒரு குழந்தையை எவ்வாறு பாதிக்கிறார்கள் என்பதற்கான ஒற்றை, ஆனால் விரிவான உளவியல் பகுப்பாய்வு.
—விருந்தினர்கள் வரும்போது ஒரு குழந்தையின் கோபம்; அவர்கள் தங்களை அனுமதிக்கும் வெளிப்படையான தன்மை மற்றும் அநாகரிகத்தைப் பார்த்து. (உவர்) “அவர்களுக்கு எவ்வளவு தைரியம்?” — குழந்தை யோசிக்கிறது.
— வயதான தம்பதியினரின் வீழ்ச்சி.
—தியேட்டர். என் மண்டியிட்டு உட்கார்—
—அவரது வெறுப்புக்காக அவர்கள் அவரை சவுக்கால் அடிக்கிறார்கள்.
—அவரும் அந்தச் சிறுமியும் அல்போன்ஸ்கிகளுடன் வாழ வரும்போது, ​​கோகோலைப் பற்றியோ அல்லது நம்மைப் பற்றிய விஷயங்களைப் பற்றியோ, பயணங்களைப் பற்றியோ ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச வேண்டாம் என்று அவளிடம் கூறுகிறான். அவள் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசக்கூடாது.—
—அவர் ஏராளமான புத்தகங்களைப் படித்திருக்கிறார் (வால்டர் ஸ்காட், முதலியன).
—அல்போன்ஸ்கிஸில்—சகோதரர்கள் அல்ல. அவர் அதை உணர வைக்கப்படுகிறார்.
—அவர் முரட்டுத்தனமாகவும், வளர்ச்சியடையாதவராகவும், முட்டாள் போலவும் நடிக்கிறார்.
— வேலைக்காரர்களுடன்.
—குழந்தைகளுடன் அவர்கள் கலக்கக்கூடாது என்ற கருத்தை திருமதி அல்போன்ஸ்கி பரிந்துரைக்கிறார்.
—சுஷார் வீட்டில். அல்போன்ஸ்கி அவனை சவுக்கடியால் அடிக்கிறார். அது எந்த தவறும் இல்லாமல் நடந்தது.
100—திருமதி. அல்போன்ஸ்கி கண்டுபிடித்தது, ஓடிப்போதல். குலிகோவுடன்—பிடிபட்டது.
—ஒரு விருந்தினர்: அவர்கள் அவரை அழைக்கிறார்கள். அவர்கள் அவரைப் பரிசோதிக்கிறார்கள். வெளிப்படையான எண்ணங்கள்.
விருந்தினர் ஆச்சரியப்படுகிறார். - வீடு தீப்பிடித்து எரிகிறது, அல்லது ஏதாவது - நோய்.
—அல்போன்ஸ்கி உரை நிகழ்த்துகிறார்.
—செர்மாக்ஸில். படிப்பில் முன்னேற்றம், வாசிப்பு. தேர்வு.
—தேர்வுக்குப் பிறகு. அல்போன்ஸ்கி ஒருவரை காதலிக்க வைக்கிறார் — அல்போன்ஸ்கி கேள்விகள்.
நொண்டிப் பெண்ணுக்கு. காட்யாவுடன். ஒரு சோள வயல்.—குடும்பக் காட்சிகள்—அல்போன்ஸ்கி, அவரது நண்பர், காதில் ஒரு பெட்டி.
மாஸ்கோவில்,லம்பேர்ட்—
செர்மாக்ஸில் (ஹெர் டீடர்) பாரம்பரியக் கல்வி பற்றி.

ஜனவரி 27
இந்த (வளர்ந்த) மக்கள் அனைவரும் தங்கள் முட்டாள்தனத்தை முழுமையாக நம்புவதையும், வெளியில் இருந்து பார்ப்பதை விட மிகவும் முட்டாள்களாகவும் முக்கியமற்றவர்களாகவும் இருப்பதையும் கண்டு அவர் ஆச்சரியப்படுகிறார்.
(ஒன்றுஅறிவார்ந்தவிருந்தினர்கள், போதையில் கீழே விழுந்து மேரின் காடுகளில் ஜிப்சிகளுடன் செல்கிறார்கள்.)
கடவுள் நம்பிக்கையின்மை காலம். புதிய ஏற்பாடு அவரை எவ்வாறு பாதித்தது என்பதை எழுதுவதற்கு இது அவசியம். அவர் நற்செய்தியுடன் உடன்படுகிறார்.
இதற்கிடையில் முக்கிய விஷயம் அவருடையதுநான்மற்றும் அவரது ஆர்வங்கள். தத்துவார்த்த கேள்விகள் அவரைத் தொடும் வரை அவரை ஈடுபடுத்துகின்றன.
பக்கம் 14.[79]
லம்பேர்ட்.
அந்த நொண்டிப் பெண்: நீ எப்படி ராஜாவாவாய் (அல்லது ஏதோ அபத்தமானது) என்று சொன்னாய் என்று நான் சொல்கிறேன்.
—இதற்காக அவன் அவளை காயப்படுத்துகிறான்—
லம்பேர்ட்மற்றும்அவர்— ஒழுக்கக்கேட்டின் முழுமையான படம். ஆனால்லம்பேர்ட்இதன் போதையில் இருக்கிறார், இதை விட உயர்ந்தது எதையும் காணவில்லை. தேசிய அற்பத்தனம்.
அவன் அந்த நொண்டிப் பெண்ணிடம் என்ன பேசுகிறான்? அவனுடைய எல்லா கனவுகளைப் பற்றியும்—
ஆனால்அவர்தவிர்க்க முடியாத ஆசையுடன், அதே நேரத்தில் பயத்துடனும் ஒழுக்கக்கேட்டில் மூழ்குகிறான். ஒழுக்கக்கேட்டின் வெற்றுத்தன்மை, அழுக்கு மற்றும் அபத்தம் அவனை வியப்பில் ஆழ்த்துகின்றன. அவன் இதையெல்லாம் விட்டுவிடுகிறான், பயங்கரமான குற்றங்களுக்குப் பிறகு அவன் கசப்புடன் தன்னைத்தானே கண்டனம் செய்கிறான்.
நான் பெரியவனானதும், உன்னை மணக்க மாட்டேன். அதனால் அவன் இதையோ அதையோ கனவு கண்டான் என்று சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை, ஆனால் அவன் அந்த நொண்டிப் பெண்ணிடம் சென்று அவளிடம் இது அல்லது அதைச் சொன்னான். அவன் என்னவாக இருப்பான், பணம் என்னவாக இருக்கும் என்று.அவன் அவளை அடித்தான். ஏனென்றால் பணம் அதிகரிக்கவில்லை.
102 - अनुक्षिती
அவளிடம் கரம்சின் வாசிப்பு, கதைகள் போன்றவற்றைப் பற்றிப் பேசினான். இளம் பெண், முதியவர்கள் போன்றோர் அவனுக்கு பிரெஞ்சு மற்றும் ஜெர்மன் மொழிகளைக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். அவர்கள் மற்ற குழந்தைகளுக்குப் பாடம் எடுக்கச் சென்றார்கள் (அங்கே அவனைக் கேலி செய்தார்கள்).
 
ஏனென்றால் அந்த நொண்டிப் பெண் கரம்சின் மீது மோகம் கொள்ளவில்லை - அவன் அவளை அடித்தான்.
 
அவனுக்கு முழு பைபிளும் தெரியும் - அவன் அவளிடம் சொன்னான்.
 
—உலக வரலாறு—ஆனால் புவியியலில் பலவீனமாக இருந்தது.
(பயணக் கனவுகள், குல் மற்றும் நொண்டிப் பெண்.) அவர்கள் நாவல்களைப் படிக்கிறார்கள்.—அவர் மிகவும் வளர்ந்தவர் மற்றும் பல விஷயங்களைப் பற்றி நிறைய அறிந்தவர். அவருக்கு கோகோல் மற்றும் புஷ்கினைத் தெரியும். நொண்டிப் பெண்ணை அவர் தனது கைகளில் சுமக்கும் வரை அவர் ஒருபோதும் மென்மை காட்டுவதில்லை.—
அவர் அம்னோவை சந்திக்கிறார், அவர் தன்னை விட தனக்கு அதிகம் தெரியும் என்பதை நிரூபிக்கிறார். வீட்டிற்கு வந்த அவர், அம்னோவ் ஒரு முட்டாள் என்றும், அவருக்கு எதுவும் தெரியாது என்றும், அம்னோவ் ஒரு நொண்டிப் பெண்ணை லேசாக அடிக்கிறார் என்றும், அதன் பிறகு அவர் அம்னோவின் மீது மிகுந்த கவனம் செலுத்துகிறார்.

―
103அதைச் செய்—என்னைத் துண்டித்துவிடு, நீ என் குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து படிப்பதை நான் விரும்பவில்லை.
—அந்த வயதான தம்பதிகள் மிகவும் குடிபோதையில் சுற்றித் திரிந்தபோது, ​​அந்த நொண்டிப் பெண் அவர்களை நினைத்து அழுவாள். முதலில் அவன் அவளை அடித்தான், ஆனால் பின்னர் நிறுத்தினான்.
—அவர்கள் ஒரு வாத்தைக் கொன்றார்கள்.—
— பைபிள். ஜேக்கப் மூன்று முறை வணங்கினான். பைபிளைப் பார்த்து அவன் குழம்பிப் போனான். நொண்டிப் பெண் சிரிக்கிறாள்.
—அவளை அடிக்கும் பழக்கம்; அவன் அவளை முத்தமிட விரும்பவில்லை.
 
(அந்த நொண்டிப் பெண் உறைந்து போய் இறக்கவில்லை.)
 
அவர்கள் அவளைக் கண்டுபிடித்தார்கள். ஆனால் அவள் அல்போன்ஸ்கிகளின் வீட்டிலிருந்து காணாமல் போனாள்.)

அவரது இடைவிடாத சிந்தனை. அவர் தன்னை நினைவில் கொள்ளத் தொடங்கியதிலிருந்து: நான் என்னவாக இருப்பேன், இதையெல்லாம் எப்படிச் செய்வேன்?
அப்படியானால் சந்தேகம்: அதிகாரம் மட்டுமே எல்லாவற்றிற்கும் மதிப்புள்ளதா, வலிமையான அனைவருக்கும் அடிமையாக இருக்க முடியாதா?
அவர் தனது மன உறுதியைப் பயிற்றுவிக்கத் தொடங்கினார். அவர் உணர்ச்சிகளால் வாடுகிறார்.

104 பக்கம் 16.
ஒவ்வொரு வரியிலும் கேட்கப்பட வேண்டும்: நான் என்ன எழுதுகிறேன் என்பது எனக்குத் தெரியும், நான் வீணாக எழுதவில்லை.
1.முதல் பக்கங்கள்.—(1) தொனி, (2) கலை ரீதியாகவும் சுருக்கமாகவும் பொருத்தப்பட வேண்டிய கருத்துக்கள்.
முதல் N.B.—தி டோன்(கதை என்பது ஒருவாழ்க்கை—அதாவது.ஆசிரியரிடமிருந்து வந்தாலும், அது சுருக்கமாக இருக்க வேண்டும், விளக்கங்களில் குறைவாக இல்லாமல், காட்சிகள் மூலமாகவும் பிரதிபலிக்க வேண்டும். இந்த இணக்கம் தேவை). கதையின் சுருக்கம் சில நேரங்களில் கில் பிளாஸின் சுருக்கமாக உள்ளது. நாடக மற்றும் அழகிய பகுதிகளுக்கு (ஆசிரியரால்) எந்த முக்கியத்துவமும் இணைக்கப்படவில்லை என்பது போல.
ஆனால் வாழ்க்கையின் ஆதிக்கக் கருத்தைப் பார்க்க வேண்டும்,—அதாவது.ஆதிக்கம் செலுத்தும் முழு யோசனையும் விளக்கப்படாமல், எப்போதும் தெளிவற்றதாகவே விடப்பட்டாலும், வாசகர் எப்போதும் அந்தக் கருத்து மதரீதியானது என்பதை உணர வேண்டும், வாழ்க்கை மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது, தீவிர குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து கூட தொடங்குவது மதிப்புக்குரியது - மேலும், எதைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்கதைஅனைத்து உண்மைகளையும் உள்ளடக்கியது, தொடர்ந்து காட்டப்படும் (ஏதோ ஒன்று) மேலும் இருக்கப்போகும் மனிதன் தொடர்ந்து காட்சிப்படுத்தப்பட்டு ஒரு பீடத்தில் வைக்கப்படுகிறான். 105
தலைமை நோட்டா பெனே: அவர் ஒரு தெளிவற்ற யோசனையிலிருந்து பணத்தைச் சேமிக்கத் தொடங்கினார், ஆனால் அந்த யோசனை எல்லா நேரங்களிலும் திடமாகி, விவகாரத்தின் மேலும் வளர்ச்சியில் அவருக்குத் தன்னைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.
ஆனால் முக்கிய உந்துதல் அவர் அல்போன்ஸ்கியில் வசிக்க வந்ததுதான்.
 
(1) ஒரு எலியைப் பிடித்தேன்.
 
நொண்டிப் பெண்.
 
வயதான தம்பதிகள்.


 
செவிலியர், குளியல், பேட்ஜ் மற்றும் ஓய்வு.
 
அண்ணாவும் வாசிலிசாவும் ஓடிவிட்டனர்.
 
கடைசி ஒற்றுமை (இத்தாலிய, பாக்கெட்டிலிருந்து பணம்)—
நான் பெரியவனாகும்போது.
முதல் யோசனை.
 
ஆசிரியர் (குடிபோதையில்).
 
முதல் வாக்குமூலம், அந்தச் சிறிய பெட்டிகளிலும், கோப்பையிலும் அவன் என்ன வைத்திருக்கிறான்? கடவுள் இருக்கிறாரா?
 
பிசாசை மாற்றுவதற்காக.


நொண்டிப் பெண்ணை அடிப்பது.
வேலி அருகே சடலம். கிலியான்.
 
வாசிலிசா விற்கப்பட்டது—
106 தமிழ்
பணத்தின் மீதான ஆர்வம் மற்றும் விருந்தினருடன் உரையாடல்கள்.
 
வாசிப்புகள். சுவோரோவ் பற்றியது. அரேபிய கதைகள்.
 
கனவுகள்.—உம்னோவ் மற்றும் கோகோல்—(முடவன் சிரிக்கிறாள்).
 
— அந்த வயதான தம்பதியர் பலவீனமடைந்து கொண்டே போகிறார்கள்.
 
அவன் அவர்களை உள்ளே பூட்டி வைத்தான். அவன் குடித்துவிட்டான்.
 
பையனுடன் திருடினேன். அவனை அடித்தேன்.
 
மூத்த பையன்களுடன் சண்டையிடுதல்.
 
- முழுமையான ஒழுக்கக்கேடு.
 
அவன் அந்த நொண்டிப் பெண்ணை அடிப்பான், அவளை ஆண்களுடன் சண்டையிட வைக்க.
 
அவள் வெளியே வர விரும்பினாள், ஆனால் அவள் தாக்கப்பட்டு அழுதாள்-
 
அதிகாரம் மற்றும் மன உறுதியின் கனவுகள். உம்னோவ் (நிர்வாணப் பெண்களைப் பார்த்து, நொண்டிப் பெண்ணைத் தாக்க முயற்சிக்கிறான்).

வயதான தம்பதியர் இறந்தபோது - அவருக்கு பதினொரு வயது, நொண்டிப் பெண்ணுக்கு பத்து வயது, - அல்போன்ஸ்கி - வயதான ஆணும் பெண்ணும். மரணம். நொண்டிப் பெண்ணிடம் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது குறித்து அவர் ஒரு உரை நிகழ்த்துகிறார்.
—அதற்கு முன்: அவர்கள் அந்தப் பெண்ணைக் கிண்டல் செய்தார்கள்—அவள் மீது 107 விழுந்தார்கள், வீட்டிற்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர், சவுக்கால் அடிக்கப்பட்டனர்—அவர் புகார் செய்ய பயந்தார்.
முதல் சண்டையில், அவர் அந்த ஜென்டில்மேனை பேட்ஜால் அடிக்க விரைந்தார்.
நான் ஒருபோதும் கோழையாக நடிக்க மாட்டேன்.
—நான் கோழையாக நடிக்கக் கூடாது என்று கற்றுக்கொள்வேன். (அவன் பயந்தான், ஆனால் சிறுவனை அடித்தான்.)
—ஒரு சோதனைக்காக அவன் தன்னைத்தானே வெட்டிக் கொண்டான்.
—விபச்சாரம் செய்வது பற்றி சிறுவனிடமிருந்து அறிவுறுத்தல்... (தெரேஸ்-தத்துவம் அதற்காக அவனை கடுமையாக அடித்தது).
ஆனால் அவள் அவனிடமிருந்து எடுத்துக் கொண்ட புத்தகம்.
அவர் பணத்தை சேமிக்கத் தொடங்கினார்.
குவிக்க (அவர் நொண்டிப் பெண்ணிடம் கூறுகிறார்).
அந்த நொண்டிப் பெண் முன்பு அல்போன்ஸ்கி குடும்பத்தில் சேர்க்கப்பட்டாள்.[80]
அவன், அவன் வந்த உடனே, அவளை ஒரு பரிசோதனைக்கு உட்படுத்துகிறான். (அவளுக்கு அறிவுரை: கோகோலைப் பற்றியும், நம்முடையதைப் பற்றியும் எதுவும் பேசாதே.)
முதல் பகுதி. அந்தப் பையன் காட்டுத்தனமானவன், ஆனால் தன்னைப் பற்றி ரொம்பவே நினைக்கிறான்.

பக்கம் 18.
— வேலைக்காரன் ஒசிப் — முதலில் அவன் வீட்டிற்குள் அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, அவனது மகிழ்ச்சியான குணத்தால், கதைகளைச் சொல்லி அவர்களை மகிழ்வித்தான்.அல்போன்ஸ்கிஓசிப்பின் சகோதரனை 108 முறை அடித்துக் கொன்றான், பின்னர் ஓசிப்பை அழைத்துச் சென்று இராணுவத்திற்கு அழுத்தம் கொடுத்தான். உடனடியாக ஓசிப் தப்பித்தான் (அவனும் குலிகோவ் தான்). அவர்கள் ஓர்லோவைக் கொன்றார்கள். அவர்கள் பிரிந்தார்கள். குலிகோவ் (ஒசிப்) அவனை விட்டுவிட்டான்.
—ஒன்றரை வருடத்தில், ஹீரோவின் மாற்றாந்தாய், அல்போன்ஸ்கி தனக்கு துரோகம் இழைத்ததை நினைத்து அழுகிறாள். அவன் வெளிப்படையாக ஒரு எஜமானியை வைத்திருக்கிறான். ஓசிப்பின் சகோதரி (அதனால்தான் அவன் ஓசிப்பின் சகோதரனை அடித்துக் கொன்றான்). அல்போன்ஸ்கி விவசாயிகளால் கொல்லப்படுகிறான் (?).
நாவலின் கேன்வாஸ்.—கதாநாயகனின் மாற்றாந்தாய், அல்போன்ஸ்கியின் மனைவி (ஒரு சமூகப் பெண்), அவள் ஏங்கி, ஒரு வயதான பணிப்பெண்ணாக மாறியபோது, ​​ஒரு வருங்கால மனைவி (ஒரு அதிகாரி அல்லது யாரோ ஒருவர் - ஆசிரியர்) இருந்தாள்.
ஆனால் அவள் அல்போன்ஸ்கியை மணந்தாள். அல்போன்ஸ்கியால் மகிழ்ச்சியடையாமல் கோபமடைந்து (அவன் எஜமானியின் முகத்தில் அறைந்தாள்) அந்த நேரத்தில் வந்த தனது முதல் காதலனுடன் அவள் உறவைப் புதுப்பித்தாள். அவர்கள் முத்தமிடுவதைப் பையன் பார்த்தான். "நீ உன் தந்தையிடம் இதைத் தெரிவிக்கலாம்," என்று சொல்லிவிட்டு, அவனிடம் சொல்ல வேண்டாம் என்று கெஞ்சினான். சிறுவன் அமைதியாக இருந்தான்; ஆனால் அல்போன்ஸ்கிக்கு தன் மகனுக்கு கொம்புகள் இருப்பது தெரியும், மாற்றாந்தாய்க்கு ஒரு காதலன் இருக்கிறான் என்பது தெரியும்.
அந்த நொண்டிப் பெண்ணை நினைத்து கிராமத்தில் அவன் ஒரு சர்ச்சையில் ஈடுபட்டான். அவன் காட்யாவை கேலி செய்தான். காட்யாவின் காரணமாக அம்மா மயக்கமடைந்தாள். நகரத்தில்லம்பேர்ட்- மற்றும் பல.
இங்கேகிராமத்தில் ஒரு சண்டையை உருவாக்கிய (அல்——ய்), 109 விவசாயிகள்கூடும்அவனைக் கொன்றுவிட்டோம், அதை அந்தச் சிறுவன் நேரில் பார்த்திருக்கலாம்,—மற்றும்—
 
(மாற்றாந்தாய் மற்றும் அவளுடைய காதலனைப் பற்றியும், அந்தப் பையன் எந்த அளவிற்கும் அளவிற்கும் இருக்கிறான் என்பதையும் நான் சரிசெய்து கொள்ளலாம்)சம்பந்தப்பட்டஅந்த தொடர்பில்.)

—அல்போன்ஸ்கிக்கு ஒரு நன்மை செய்பவர் இருக்கிறார்—அவர் உண்மையிலேயே அவருடைய பிரதான எதிரி, ஏனென்றால் அவர் ஒரு நன்மை செய்பவர். நன்மை செய்பவர் செய்யும் அனைத்து நன்மைகளும் அவரது பெருமையை அவமானப்படுத்துகின்றன. நன்மை செய்பவர் ஒரு நன்மை செய்பவராக நடிக்க முடியாவிட்டால் வாழ விரும்புவதில்லை, ஆனால் ஒரு அங்குல நன்மைக்கு மூன்று கெஜம் நன்றியுணர்வைக் கோருகிறார். இருவரும் தங்களைத் தாங்களே அவமானப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள், ஒருவரையொருவர் அவமானப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள், மேலும் ஒருவரையொருவர் நோயின் விளிம்பிற்கு வெறுக்கிறார்கள்.

பக்கம் 17.
—அந்தச் சிறுவனின் அசாதாரண பெருமையின் விளைவாக, அவனால் இந்த மனிதர்களைப் பரிதாபப்படவோ வெறுக்கவோ முடியாது.
அவர் அவர்களிடம் மிகவும் கோபப்படவும் முடியாது. அவர் தனது தந்தை அல்லது தாயின் மீது அனுதாபம் கொள்ள முடியாது. தேர்வில், அவர் எதிர்பாராத விதமாக தன்னை வேறுபடுத்திக் கொண்டார் - அவர் ஒரு முட்டாள் போல் தோன்ற விரும்பினார். தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியாமல், தன்னை வேறுபடுத்திக் கொள்ள முடியாமல் தன்னை மிகவும் வெறுக்கிறார்.
—அசாதாரண மனிதனாக மாற வேண்டும் என்ற ஆபத்தான மற்றும் அசாதாரணமான எண்ணம் அவரது முதல் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அவரை ஆட்கொண்டது. அவர் அதைப் பற்றி இடைவிடாமல் சிந்திக்கிறார். புத்திசாலித்தனம், திறமை, கற்றல் - இவை அனைத்தையும் எதிர்காலத்தில் அசாதாரணமாக இருப்பதற்கான ஒரு வழியாக அவர் பெற விரும்புகிறார்.
மீண்டும் பணம் அவருக்கு தேவையற்றதாகத் தெரியவில்லை, எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் பயனுள்ள ஒரு சக்தி, மேலும் அவர் பணத்தை முடிவு செய்கிறார்:
அறிவு அவருக்கு மிகவும் கடினமாகத் தோன்றுகிறது.
இப்போது மீண்டும் அவனுக்குத் தோன்றுகிறது, அவன் ஒரு அசாதாரண மனிதனாக இல்லாவிட்டாலும், மிகவும் சாதாரண மனிதனாக இருந்தாலும், பணம் அவனுக்கு எல்லாவற்றையும் கொடுக்கும் என்று,—அதாவது.அதிகாரமும் வெறுக்கும் உரிமையும்—
கடைசியில் அவன் மனந்திரும்பி, அசாதாரணமாக இருக்க வேண்டும் என்று மிகவும் தாழ்வாக விரும்புவதால், அவன் மனசாட்சியில் வேதனைப்படுகிறான்.
ஆனால் அவர் என்னவாக இருப்பார் என்பது அவருக்கே தெரியாது.
ஒரு சுதந்திர மனிதனின் தூய இலட்சியம் சில சமயங்களில் அவன் கண்முன்னே மின்னுகிறது; இதெல்லாம் அவன் உறைவிடப் பள்ளியில் இருக்கும்போதுதான்.
―
—அவர் ஒசிப்புடன் நட்பு கொண்டார், க்ளைஸ்டியை பற்றி, அவர்கள் கிட்டத்தட்ட ஒன்றாக தூங்குகிறார்கள்.
—உம்னோவ்; அவருக்கு கோகோலை மனப்பாடமாகத் தெரியும்.

பக்கம் 70.
மடாலயம்—கடவுள் நமக்கும் எல்லா விலங்குகளுக்கும் ஒரு நல்ல 111 இரவைத் தருவாராக—(விலங்குகள், பஃப்பான் மற்றும் ரஷ்யர்கள் பற்றிய ஹம்போல்ட்டின் விளக்கத்தைப் பற்றி ஆய்வு செய்ய.)
—வழிபாடாக அறிவியல்.
—கரடி பற்றி.
—அவரது முதல் காதல் மற்றும் அவர் எப்படி துறவி ஆனார்—(கற்பு).
—சாத்தானின் இயல்பைப் பற்றி?
—அனிகிதா சாடேவிடம் சென்று அவரைப் பயிற்றுவிக்கிறாள். அவர் டிகோனை அழைக்கிறார்: பிந்தையவர் வந்து, வாதிடுகிறார், பின்னர் மன்னிப்பு கேட்கிறார்.
—சிறிய பூச்சிகள் மற்றும் உலகளாவிய மகிழ்ச்சி பற்றிவாழ்க்கை வாழ்க்கை, டிகோனின் ஊக்கமளிக்கும் கதைகள்.
— டிகோனை குறும்புகளால் துன்புறுத்த அனுமதிக்கும் சிறுவனுடனான அவனது நட்பு. (அவனுக்குள் பிசாசு இருக்கிறான்.)
—டிகோன் தெரேசா-தத்துவத்தைப் பற்றி அறிந்துகொள்கிறார்—அவரது வீழ்ச்சியிலும் கிளர்ச்சியிலும் அவர் அவரை ஆசீர்வதிக்கிறார்.
—பூமியில் வாழ்க்கை மற்றும் மகிழ்ச்சி பற்றிய டிகோனின் தெளிவான கதைகள். அவரது குடும்பம், தந்தை, தாய், சகோதரர்கள். தனது மக்களுக்கு எதிரான அவரது மீறல்கள், பெருமை, லட்சியம், கேலிக்கூத்து பற்றிய டிகோனின் அசாதாரணமான எளிமையான மற்றும் நெகிழ்ச்சியான கதைகள் (இதையெல்லாம் இப்போது நான் மீண்டும் அகற்ற விரும்புகிறேன், டிகோன் கூறுகிறார்).
அவன் அந்தப் பையனுடன் நண்பனாகிவிட்டான் என்பது மட்டும் நெகிழ்ச்சியூட்டுகிறது.
டிகோனின் முதல் காதல் கதை, குழந்தைகள் பற்றிய கதை, ஒரு துறவியாக வாழ்வது மிகவும் குறைவு; ஒருவர் குழந்தைகளைப் பெற்றிருக்க வேண்டும், அதுஉயர்ந்தஒருவருக்கு ஒரு தொழில் இருக்கும்போது.
—தெரேசா-தத்துவம் டிகோனை தொந்தரவு செய்தது. அவர் ஏற்கனவே கடினப்படுத்தப்பட்டிருப்பார் என்று நான் நினைத்தேன். அவர் சிறுவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதாக சபதம் செய்தார். அவர் அவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்.
(உயர்வாக, துடிப்புடன், மற்றும் நெகிழ்ச்சியுடன்.)
டிகோன் ஒரு குறிப்பிட்ட பெண்ணிடம், தான் ரஷ்யாவிற்கு துரோகி என்றும், தன் குழந்தைகளுக்கு துரோகம் செய்பவள் என்றும் கூறுகிறாள்; குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அவர்களுக்கு குழந்தைத்தனமான காட்சிகள் இல்லாமல் போனது எப்படி என்று. (லியோ டால்ஸ்டாய் மற்றும் துர்கனேவ் எழுதியது) அவற்றைப் பற்றிய ஆய்வு, அவை துல்லியமாக இருந்தாலும், ஒரு வேற்றுகிரகவாசியின் வாழ்க்கையை வெளிப்படுத்துகிறது. புஷ்கின் மட்டுமே உண்மையான ரஷ்யன்.
அந்தச் சிறுவன் சில சமயங்களில் டிகோனைப் பற்றி ஒரு தாழ்வான கருத்தைக் கொண்டிருக்கிறான்: அவன் மிகவும் வேடிக்கையானவன், அவனுக்கு எதுவும் தெரியாது, அவன் மிகவும் பலவீனமானவன், உதவியற்றவன், அவன் என்னிடம் ஆலோசனை கேட்கிறான், ஆனால் கடைசியில் டிகோனின் மனம் ஒரு குழந்தை தூய்மையானது போல வலிமையானது என்பதை அவன் உணர்கிறான்; அவனுக்கு ஒரு தீய எண்ணம் இருக்க முடியாது, சோதிக்கப்பட முடியாது, எனவே அவனுடைய செயல்கள் அனைத்தும் தெளிவாகவும் அழகாகவும் இருக்கின்றன.

பக்கம் 71.
டிகோன். பணிவு பற்றி (பணிவு எவ்வளவு வலிமையானது).
பணிவு மற்றும் சுதந்திரம் பற்றியது.
—மன்னிக்க முடியாத பாவியை மன்னிப்பதைப் பற்றி (இந்த வேதனை மிகவும் வேதனையானது என்று).
பக்கம் 19.
113 முக்கிய யோசனை.
மே 3/15.
மடாலயம் மற்றும் டிகோனுக்குப் பிறகு, மகா பாவி உலகிற்கு வெளியே வருவதற்காகமனிதர்களில் மிகச் சிறந்தவர். தான் மனிதர்களில் மிகப் பெரியவராக இருப்பார் என்பதில் அவருக்கு உறுதியாக உள்ளது. அந்த வகையில் அவர் நடந்து கொள்கிறார்: அவர் பெருமை மிக்கவர்களில் மிகவும் பெருமை மிக்கவர், மக்களிடம் மிகுந்த ஆணவத்துடன் நடந்து கொள்கிறார். அவரது எதிர்கால மகத்துவத்தின் வடிவம் குறித்த தெளிவின்மை அவரது இளமையுடன் சரியாக ஒத்துப்போகிறது. ஆனால் அவர் (இது கார்டினல்)டிகோன் வழியாகஉலகம் முழுவதையும் வெல்ல வேண்டுமென்றால், தன்னை மட்டுமே வெல்ல வேண்டும் என்ற கருத்தை (உறுதியை) அவர் புரிந்துகொண்டார். உங்களை நீங்களே வெல்லுங்கள், நீங்கள் உலகையே வெல்வீர்கள். அவர் ஒரு தொழிலைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை, ஆனால் அவருக்கு நேரமும் இல்லை: அவர் தன்னை ஆழமாகக் கவனிக்கத் தொடங்குகிறார். ஆனால் இதனுடன் சில முரண்பாடுகளும் உள்ளன:
(1) தங்கம் (குவித்தல்) (அவரது கைகளில் ஒரு குடும்பம்); பணத்தை குவிப்பது என்பது ஒரு கந்து வட்டிக்காரரால் அவருக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது, ஒரு பயங்கரமான மனிதர், டிகோனின் எதிர்நிலை. (2) கல்வி (காம்டே—நாத்திகம்—நண்பர்கள்). கல்வி—அவர் கருத்துக்கள் மற்றும் தத்துவத்தால் துன்புறுத்தப்படுகிறார், ஆனால் அவர் அத்தியாவசியமானவற்றில் தேர்ச்சி பெறுகிறார்.
திடீரென்று இளமையும் ஒழுக்கக்கேடும். ஒரு தியாகியின் செயல் மற்றும் பயங்கரமான குற்றங்கள். சுய துறவு. ஆனால் பைத்தியக்காரத்தனமான பெருமையால் அவர் ஒரு துறவியாகவும் யாத்ரீகராகவும் மாறுகிறார். 114 ரஷ்யாவில் பயணம். (காதல் காதல். அவமானத்திற்கான தாகம்), முதலியன, முதலியன, மற்றும் பல.
(கேன்வாஸ் வளமானது.)
வீழ்ச்சிகளும் உயர்வுகளும்.
அசாதாரண மனிதர் - ஆனால் அவர் என்ன செய்தார், என்ன சாதித்தார்.
அம்சங்கள்.—மக்கள் மீது கொண்ட பெருமையாலும், எல்லையற்ற ஆணவத்தாலும், அவர் ஏற்கனவே அனைவரையும் விட உயர்ந்தவராக இருப்பதால், அனைவருக்கும் சாந்தகுணமுள்ளவராகவும், தர்மம் செய்பவராகவும் மாறுகிறார்.
அவர் தன்னைத்தானே சுட்டுக்கொள்ள விரும்பினார் (அவரது வாசலில் ஒரு குழந்தை அம்பலப்படுத்தப்பட்டது).
அவர் ஒரு ஃபவுண்ட்லிங் மருத்துவமனையை நிறுவுவதோடு முடித்து, ஒரு ஹாஸாக மாறுகிறார்.[81] [81]எல்லாம் தெளிவாகி வருகிறது.
அவர் ஒரு குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு இறக்கிறார்.

115 தமிழ்
ஸ்டாவ்ரோஜின் மற்றும் டிகோன் சந்திப்பு
மூலம்
வி. ஃப்ரிச்

117ஸ்டாவ்ரோஜின் மற்றும் டிகோன் சந்திப்பு
தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குறிப்பு புத்தகங்களிலிருந்து
ஸ்டாவ்ரோஜின் தனது "ஒப்புதல் வாக்குமூலம்" அளிக்கும் பிஷப் டிகோன், ஐந்து புத்தகங்களில் பெரிய - பெயரிடப்படாத - நாவலின் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் ஒருவராக தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் கருத்தரிக்கப்பட்டார், அதன் திட்டத்தை அவர் 1870 இல் ஏ.என். மைகோவிடம் தெரிவித்தார். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது அனைத்து நம்பிக்கைகளையும் வைத்திருந்த இரண்டாவது புத்தகத்தின் செயல், ஒரு குற்றவியல் குற்றத்தைச் செய்த ஒரு சிறுவனை அவரது பெற்றோர் அனுப்பிய ஒரு மடத்தில் நடைபெறுவதாகும். அவர் "முழுமையாக வளர்ந்தவராகவும், ஒழுக்கக்கேடானவராகவும்" (தஸ்தாயெவ்ஸ்கி சொல்வது போல், அவருக்கு நன்கு தெரிந்த ஒரு வகை), "ஒரு சிறிய ஓநாய் மற்றும் ஒரு நீலிஸ்ட்", இறுதியில் பிஷப் டிகோனின் நன்மை பயக்கும் செல்வாக்கை உணர வருகிறார். "இரண்டாவது புத்தகத்தில் டிகோன் சடோன்ஸ்கியை மைய நபராக மாற்ற விரும்புகிறேன்," என்று தஸ்தாயெவ்ஸ்கி எழுதினார், "நிச்சயமாக வேறு பெயரில், ஆனால் அவர் ஒரு பிஷப் மற்றும் ஓய்வு பெற்ற ஒரு மடத்தில் வாழ்வார்.... அது இனி ஒரு கான்ஸ்டான்ஜோக்லோ அல்ல, அல்லது ஜெர்மன் (நான் அவரது பெயரை மறந்துவிட்டேன்)ஒப்லோமோவ், 118 லோபுகோவ்ஸ் மற்றும் ரக்மெடோவ்ஸ் ஆகியோரையும் அல்ல. உண்மைதான், நான் எதையும் உருவாக்க மாட்டேன், ஆனால் நீண்ட காலமாக நான் என் இதயத்தில் பேரானந்தத்துடன் ஏற்றுக்கொண்ட உண்மையான டிகோனை மட்டுமே வெளிப்படுத்துவேன்.
பின்னர் தஸ்தாயெவ்ஸ்கிக்கு இந்த யோசனை தோன்றியபோதுஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை, நாயகன்வாழ்க்கை"சில நேரங்களில் ஒரு விசுவாசி, சில சமயங்களில் ஒரு நாத்திகர்", "புனிதமான மற்றும் பிரமாண்டமான" டிகோனின் செல்வாக்கின் கீழ் ஒரு மடத்தில் ஆன்மீக ரீதியாக மறுபிறவி எடுக்க வேண்டும், மேலும் "மனிதர்களில் மிகப் பெரியவராக" வாழ்க்கையில் வெளிப்பட வேண்டும்.
தஸ்தாயெவ்ஸ்கி இறுதியாக தனது கருத்தை முடிவு செய்தபோதுதி போஸ்ஸஸ்டு, ஸ்டாவ்ரோஜின் (இளவரசர்) தனது ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தை வழங்கவிருந்த டிகோனுக்கு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க இடத்தை வழங்குவதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது, மேலும் இந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலம் நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச்சின் வாழ்க்கையின் பீட்டர்ஸ்பர்க் காலம் பற்றிய பீட்டர் ஸ்டெபனோவிச் வெர்கோவென்ஸ்கியின் கதையுடன் கணிசமாகச் சேர்க்கிறது (தி போஸ்ஸஸ்டு, பகுதி I. அத்தியாயம் v.).
எல். பி. கிராஸ்மேன் தனது தஸ்தாயெவ்ஸ்கி பற்றிய புத்தகத்தில் (வரலாற்று அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள தஸ்தாயெவ்ஸ்கி குறிப்புப் புத்தகங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட குறிப்புகள்) வெளியிட்ட குறிப்புகளில், ஸ்டாவ்ரோஜின் (இளவரசர்) டிகோனை சந்தித்தது பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன, மேலும் அவர்களின் உரையாடலின் பொருள் மற்றும் ஸ்டாவ்ரோஜின் தனது ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் மனந்திரும்பும் குற்றம் பற்றிய குறிப்புகளும் உள்ளன.
இவ்வாறு, தஸ்தாயெவ்ஸ்கி ஸ்டாவ்ரோஜினின் "ஆவணத்தில்" பின்வரும் வார்த்தைகள் தோன்ற விரும்பினார்: "நான் இதையெல்லாம் ஒரு பிரபுவாக, ஒரு சோம்பேறியாக, தரையில் இருந்து வேரோடு பிடுங்கப்பட்ட ஒரு மனிதனாகச் செய்தேன். இருப்பினும், முக்கிய காரணி எனது சொந்த தீய விருப்பம், என் சூழலுடன் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன்; நிச்சயமாக யாரும் அத்தகைய குற்றங்களைச் செய்வதில்லை. ஆனால் தரையில் இருந்து வேரோடு பிடுங்கப்பட்ட அனைவரும், மிகவும் பலவீனமானவர்களாகவும், நீர் நிறைந்தவர்களாகவும் இருந்தாலும், ஒரே மாதிரியான செயல்களைச் செய்கிறார்கள். பலர் தங்கள் மோசமான செயல்களைக் கூட கவனிக்கவில்லை, தங்களை நேர்மையானவர்களாக நினைக்கிறார்கள்."
குறிப்பில் "பிஷப்" என்ற பெயரில் தோன்றும் டிகோன், இந்தப் பகுதியை நீக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறார், மேலும் ஸ்டாவ்ரோஜின் முணுமுணுக்கும் தொனியில் பதிலளிக்கிறார்: "நான் எழுத்தறிவு பெற்றவன் அல்ல."
இந்தப் பகுதி ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் இல்லை. பலர் அதே வழியில் பாவம் செய்கிறார்கள், ஆனால் ("அவர்களின் மனசாட்சியுடன் அமைதியுடனும் அமைதியுடனும்") தொடர்ந்து வாழ்கிறார்கள் என்ற கருத்தை ஸ்டாவ்ரோஜின் அல்ல, டிகோன் வெளிப்படுத்துகிறார். மேலும் பிந்தையவரின் தார்மீக வீழ்ச்சி அவர் தரையில் இருந்து பிடுங்கப்பட்டதன் விளைவாகும் என்று கூறுபவர் ஸ்டாவ்ரோஜின் அல்ல, டிகோன் தான் (சான்றுகளின் உரையில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அவற்றைத் திருத்தும்போது செருகிய வார்த்தைகள்).
இந்த வெளியிடப்பட்ட குறிப்புகளில், ஸ்டாவ்ரோஜின் தனது "ஆவணத்தை" பகிரங்கப்படுத்த முடிவு செய்த நோக்கத்திற்கான சில அறிகுறிகளும் உள்ளன:
"டைகோன் கூறுகிறார்: பூமியில் மக்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும்."
"(இளவரசர்): நான் ஒரு சோம்பேறி, எனக்கு சலிப்பு. பூமியில் ஒருவர் மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும் (மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும்) என்பதையும், மகிழ்ச்சியைத் தரும் ஒன்று இருக்கிறது என்பதையும் நான் அறிவேன், ஆனால் அது என்னவென்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இல்லை, நான் ஏமாற்றமடைந்தவர்களில் ஒருவன் அல்ல. நான் ஊழல்வாதிகளில் ஒருவன், சோம்பேறிகளில் ஒருவன் என்று நினைக்கிறேன்."
"இளவரசர் அவரிடம் கூறுகிறார்: நான் என் பலத்தை சோதிக்க விரும்புகிறேன், அந்தச் சிறுமியைப் பற்றி நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்."
ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்திலிருந்து காணக்கூடியது போல, அவர் தனது குற்றத்தை "சலிப்பிலிருந்து" செய்தார். ஸ்டாவ்ரோஜின் இதை உரையில் ஒப்புக்கொண்டதில் திருப்தி அடையாத தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, ஓரத்தில் பின்வரும் வார்த்தைகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் நோக்கத்தை அதிகரிக்க முயன்றார்: "நான் வெளிப்படையாகச் சொல்கிறேன், சில சமயங்களில் நான் சைபீரியாவுக்கு நாடுகடத்தப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பதில் இருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை. முக்கிய விஷயம் என்னவென்றால் - எனக்கு சலிப்பு. நான் மிகவும் சலிப்படைந்தேன், நான் என்னைத் தூக்கிலிட முடியும் என்று நினைக்கிறேன். அந்த நேரத்தில் நான் இறையியலில் அதிகம் ஈடுபட்டிருந்தேன் என்பது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அது உண்மைதான், அது என்னை கொஞ்சம் திசை திருப்பியது, ஆனால் பின்னர் நான் இன்னும் சலிப்படைந்தேன்."
இறுதியாக, கிராஸ்மேன் வெளியிட்ட குறிப்புகளில் ஒன்றில், ஸ்டாவ்ரோஜின், விஷயத்திற்கு வரும்போது, ​​தனது "ஆவணத்தை" வெளியிடும் யோசனையை ஏன் கைவிடுகிறார் என்பதற்கான காரணம் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது: "விசுவாச ஒப்புதல் வாக்குமூலம் சரிதான், ஆனால் செயல்கள் இல்லாத நம்பிக்கை இறந்துவிட்டது என்று பிஷப் கூறுகிறார், மேலும் அவர் இன்னும் உயர்ந்த செயலை, இன்னும் கடினமான செயலை, கோருகிறார்.ஒழுக்க உழைப்பு, அவர் சொல்வது போல்: ‘சரி, இளவரசே, நீங்கள் இதற்குத் தகுதியானவரா?’ இளவரசர் தான் ஒரு இளவரசர் என்று ஒப்புக்கொள்கிறார், அவர் பொய் சொன்னதாக ஒப்புக்கொள்கிறார், மேலும் தனது வார்த்தைகளைத் திரும்பப் பெறுகிறார்: இறுதியில் - யூரி.”[82]
தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் இந்தக் குறிப்புகள் ஏற்கனவே அறியப்பட்டவை, இப்போது மத்திய ஆவணக் காப்பகத்தில் (ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் பட்டியலில் எண். 15) உள்ள தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குறிப்புப் புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்ட புதிய குறிப்புகளின் தொடரைச் சேர்க்க முடிகிறது.
பக்கம் 30 இல் நாம் காண்கிறோம்:
“லிசா[83]நெச்சேவ் மீது கவனம் செலுத்துகிறார்.[84] [84]
அவர் ஷடோவைக் கொல்கிறார்.
லிசா உறுதியாக நம்புகிறாள்அவர்(ஸ்டாவ்ரோஜின்) அவரைக் கொன்றுவிட்டார்.
அவள் அவனிடம் விரைகிறாள்.
(இதற்கிடையில் இளவரசர்[85]மற்றும் டிகோன்; அதற்கு முன் இளவரசர் மற்றும் ஷாடோவ். எல்லாம் முன்பு போலவே.)
லிசா நெச்சேவ் உடன் ஓடிவிடுகிறாள். செயிண்ட் டிரஸ்ட்.[86] [86]புத்தக விற்பனையாளரும். அவர் இறந்துவிடுகிறார். இளவரசர் தூக்கில் தொங்கினார். எல்லாம் முன்பு போலவே இருக்கிறது.
லிசாவைப் பொறுத்தவரை, இது நாவலின் முடிவிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட பதிப்பாகும் என்பது தெளிவாகிறது. டிகோன் மற்றும் ஸ்டாவ்ரோஜின் சந்திப்பைப் பற்றிய மற்றொரு அறிகுறி பக்கம் 37 இல் காணப்படுகிறது:
122“மொத்தத் தொகை. ஒரு கதாபாத்திரமாக ஸ்டாவ்ரோஜின்.
ஒரு பயங்கரமான அளவிற்கு அனைத்து உன்னதமான தூண்டுதல்களும்.
(டிகோன்) மற்றும் அனைத்து ஆர்வங்களும் (தவறாத சலிப்புடன்).
அவன் அந்தப் பெண் மீது பாய்கிறான்.[87]மற்றும் அழகு மீது.[88] [88]
அவன் அந்த அழகை உண்மையில் நேசிக்கவில்லை, ஆனால் அவளை வெறுத்தான், ஆனால் உணர்ச்சியால் (மாயை மற்றும் தற்காலிக, ஆனால் எல்லையற்ற) கொதித்துப் போனான், அவன் குற்றம் செய்தவுடன், அவன் ஏமாற்றமடைந்தான். அவன் தண்டனையிலிருந்து தப்பித்தான், ஆனால் தூக்குப்போட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டான்.
டிகோனுக்கும் ஸ்டாவ்ரோஜினுக்கும் இடையிலானதாகக் கூறப்படும் உரையாடலில் ஒரு விவரம் தொடர்பான குறிப்பும் உள்ளது. பக்கம் 38 இல் நாம் காண்கிறோம்: "அழகை விளையாடுவதன் மூலம் தான் வேடிக்கை பெறுவதாக அவர் டிகோனிடம் ஒப்புக்கொள்கிறார்." ஆனால் உண்மையில் ஸ்டாவ்ரோஜின் எலிசபெத் நிகோலேவ்னாவை விளையாடுவதில்லை, மேலும் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்திலும் டிகோனுடனான உரையாடலிலும் அவள் அரிதாகவே குறிப்பிடப்படுகிறாள்.
பக்கம் 37 இல் ஸ்டாவ்ரோஜின் செய்த குற்றம் தொடர்பான ஒரு குறிப்பும் உள்ளது: “திருமணத்தின் ரகசியம் யாருக்கும் தெரியாது[89]"தாஷாவையும் அழகையும் தவிர." அந்தச் சிறுமியைப் பற்றி டிகோனுக்கு மட்டுமே தெரியும்.
123 இறுதியாக, பக்கம் 36 இல், ஸ்டாவ்ரோஜினின் சந்திப்பு குறிப்பிடப்பட வேண்டிய நாவலின் பகுதி குறித்து ஒரு குறிப்பு உள்ளது: “ஸ்டாவ்ரோஜின் தாஷாவை S.T. ஐ கைவிட்டு அவருடன் சுவிட்சர்லாந்திற்கு, யூரிக்கு ஓடிப்போகுமாறு அறிவுறுத்துகிறார். அவர் ஏற்கனவே இதைச் செய்திருந்தார். இங்கே S.T. உடன் ஒரு தவறான புரிதல் உள்ளது, அவர் அவளை வெறுக்க, தான் ஒரு முட்டாள் என்று கூறுகிறார் ... மேலும் தாஷா தனது சகோதரனிடம் செல்கிறார். அதே நேரத்தில் (அழகி பொறாமை காட்டினாள்) ஸ்டாவ்ரோஜின் நொண்டிப் பெண்ணை மணந்ததாக அவள் அவனை எச்சரிக்கிறாள். அழகு விரக்தியில் உள்ளது, ஏனெனில் அவளுடைய எல்லா நம்பிக்கைகளும் இழக்கப்பட்டுள்ளன (ஏனென்றால் இளவரசன் அவளை காதலிக்கிறான் என்று அவள் சந்தேகிக்கிறாள், அவளே அவனை வெறித்தனமாக காதலிக்கிறாள்); அவள் தாஷாவைப் பார்த்து சிரிக்கிறாள்; அவள் ஓடிப்போய் இளவரசனிடம் தன்னைக் கொடுக்கிறாள். இதற்குப் பிறகு உடனடியாக நொண்டிப் பெண்ணின் கொலை.
(அவர் டிகோனுக்குச் சென்றார்).[90]
"டிகோன்ஸில்" அத்தியாயங்கள் இறுதியில் வளர்ந்த குறிப்புகள் மற்றும் குறிப்புகள் இவைதான், மேலும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் அவை ஏன் சேர்க்கப்படவில்லை என்பது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.தி போஸ்ஸஸ்டு. ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தின் சில விவரங்கள் பின்னர் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் வெர்சிலோவ் கதாபாத்திரத்திற்குப் பயன்படுத்தப்பட்டன.தி ரா யூத்.

125 (அ)
அறிமுகம்
 
வெளியிடப்படாத அத்தியாயத்திற்கு
 
இன்
 
உடைமை
மூலம்
வி. கோமரோவிச்

127 வெளியிடப்படாத அத்தியாயம்
இன்
உடைமை
அத்தியாயம்தி போஸ்ஸஸ்டு, முடிக்கப்பட்ட நாவலில் இருந்து விலக்கப்பட்ட தனது கொடூரமான குற்றத்தை ஸ்டாவ்ரோஜின் ஒப்புக்கொண்டது முதலில் மெரெஷ்கோவ்ஸ்கிக்குத் தெரியவந்தது. திருமதி எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி (அன்னா கிரிகோரியேவ்னா தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் விதவை) முதலில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் படைப்புகளின் 1906 ஜூபிலி பதிப்பைத் திருத்த மெரெஷ்கோவ்ஸ்கியை அழைக்க விரும்பினார், மேலும் கையெழுத்துப் பிரதியில் உள்ள விலைமதிப்பற்ற பகுதியை அவருக்குக் காட்டினார். அவரது புத்தகத்தில்,டால்ஸ்டாய் மற்றும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, அந்த வாசிப்பின் மீதான தனது முதல் தோற்றத்தை எம். தக்க வைத்துக் கொண்டார், அது திகிலின் செறிவூட்டப்பட்ட வெளிப்பாட்டில் சாத்தியமான வரம்புகளை மீறுகிறது என்று கூறினார். ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அத்தியாயத்தை முழுமையாக வெளியிட தயங்கினார், மேலும் அதன் சில பகுதிகளை 1906 ஆம் ஆண்டு தனது பதிப்பில் ஒரு துணைப் பொருளாகக் கொடுத்தார்.தி போஸ்ஸஸ்டு. அவளுடைய தயக்கம் புரிந்துகொள்ளத்தக்கது: ஸ்டாவ்ரோஜினின் பயங்கரமான ஒப்புதல் வாக்குமூலம் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் சமகாலத்தவர்களுக்கு கூட முழுமையான ரகசியமாக இருக்கவில்லை. கட்கோவின் வேண்டுகோளின் பேரில் நாவலில் இருந்து 128 விலக்கப்பட்ட ஒப்புதல் வாக்குமூலம் வதந்திகளால் அறியப்பட்டது, மேலும் இந்த வதந்திகளைச் சுற்றி தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மார்க்விஸ் டி சேட் என்ற இருண்ட புராணக்கதை வளர்ந்தது. இது அவரது எதிரிகள் மற்றும் விசுவாசமற்ற நண்பர்களின் செயல்.[91] [91]ஆனால் ஆசிரியரின் விதவையை அந்தப் பகுதியை வெளியிடுவதைத் தடுத்த உணர்வுதி போஸ்ஸஸ்டுதஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மாணவரை அடக்கி வைக்கக்கூடாது. உண்மையில், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி ஒரு காமவெறி பிடித்தவர் என்ற இருண்ட புராணக்கதை (முக்கியமாக என். ஸ்ட்ராகோவ் எழுதியது) ஒரு தெளிவற்ற அவதூறு அல்லது தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கதாபாத்திரத்தின் அடையாளமாக இருந்த அந்த குழப்பமான மற்றும் மிகவும் கடுமையான மனசாட்சியின் மர்மம் குறித்த கரடுமுரடான மற்றும் இரக்கமற்ற ஊகங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. மேலும், தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நினைவை அந்தப் பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளிலிருந்து விடுவிப்பதற்கான உறுதியான வழி, திறந்த விசாரணை மற்றும் ஒரு கலைஞராக தஸ்தாயெவ்ஸ்கியை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது என்று நாங்கள் நம்புகிறோம்.
டால்ஸ்டாய்க்கு எழுதிய கடிதத்தில் ஸ்ட்ராகோவ் பேசும் "ஸ்டாவ்ரோஜின் (கற்பழிப்பு, முதலியன)" காட்சி, ரஷ்ய அறிவியல் அகாடமியின் புஷ்கின் துறையைச் சேர்ந்த தஸ்தாயெவ்ஸ்கி ஆவணக் காப்பகத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது.[92] [92]இது ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கையெழுத்தில் கவனமாக எழுதப்பட்ட எழுபத்தேழு பக்கங்கள் கொண்ட 129 குறிப்புப் புத்தகம், இது முடிக்கப்படாவிட்டாலும், இதுவரை அறியப்படாத தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கையெழுத்துப் பிரதியாகும். அந்தப் பகுதிக்கு எந்த இடம் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதைத் தீர்மானிப்பது கடினம் அல்ல.தி போஸ்ஸஸ்டு. கையெழுத்துப் பிரதி "அத்தியாயம் IX. டிகோன்ஸில்" என்று தலைப்பிடப்பட்டுள்ளது. உள்ளடக்கங்களிலிருந்து, இந்த எண்ணிக்கையிலான அத்தியாயம் நாவலின் இரண்டாம் பகுதிக்கு குறிப்பிடப்பட வேண்டும் என்பதைக் காணலாம். எங்கள் துண்டில் பின்வரும் சம்பவங்கள் ஏற்கனவே நடந்திருக்க வேண்டும்: ஸ்டாவ்ரோஜினின் காதில் உள்ள ஷாடோவின் பெட்டி (பகுதி I இன் கடைசி அத்தியாயம்) மற்றும் இரவில் ஷாடோவுடன் ஸ்டாவ்ரோஜினின் உரையாடல் (பகுதி II இன் முதல் அத்தியாயம்). மறுபுறம், மரியா டிமோஃபீவ்னாவுடனான தனது திருமணத்தைப் பற்றிய ஸ்டாவ்ரோஜினின் பொது அறிவிப்பு (அத்தியாயம் X. பகுதி II) எதிர்பார்க்கப்படுகிறது மற்றும் இன்னும் ஸ்டாவ்ரோஜின் மற்றும் டிகோனால் பரிசீலிக்கப்படுகிறது. எனவே, எங்கள் அத்தியாயம் IX. பகுதி II இன் VIII ("இவான் தி சரேவிச்") க்குப் பிறகு உடனடியாகத் தொடர வேண்டும், அங்கு கோபமடைந்த பீட்டர் வெர்கோவென்ஸ்கி ஸ்டாவ்ரோஜின் மீதான தனது நம்பமுடியாத அன்பை ஒரு உணர்ச்சிமிக்க கிசுகிசுப்பில் ஒப்புக்கொள்கிறார், மேலும் ஸ்டாவ்ரோஜின் - (எப்போதும் இருந்ததைப் போல) பதற்றத்தின் உச்ச நிலையில் - தனது உண்மையான சுயத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். (இவான் சரேவிச் என்ற பெயரில் ஸ்டாவ்ரோஜின், ரஷ்யா முழுவதும் அறியப்படாத "அவர்", தன்னை மறைத்துக் கொள்கிறார், "அழகானவர்" மற்றும் "சூரியன்", ஆனால் வெர்கோவென்ஸ்கியின் சூழ்ச்சிகள் மூலம் ஏற்கனவே நீலிசம் என்ற அரக்கனால் அடிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளார்.) இருப்பினும், ரஷ்யாவின் மத விதிகளைப் பாதிக்கும் அளவுக்கு நாவலின் அடிப்படையையும் மையத்தையும் உருவாக்கும் இரண்டு வழிகளையும் இரண்டு சாய்வுகளையும் ஸ்டாவ்ரோஜின் கொண்டுள்ளார். நீலிசத்தின் சோதனைகளைத் தவிர, எதிர்கால அலியோஷா கரமசோவைப் போலவே, மடாலயத்திற்கும் மதக் கீழ்ப்படிதலுக்கும் செல்லும் வழியையும் அவர் அறிவார். இவ்வாறு, பிசாசின் அரவணைப்புக்குப் பிறகு - வெர்கோவென்ஸ்கி (அத்தியாயம் VIII இல்) - டிகோனிடம் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் உள்ளது (எங்கள் அத்தியாயம் IX இல்).
இந்தப் பகுதியைப் படிக்கும் மாணவர் முதலில் பதிலளிக்க வேண்டிய கேள்வி, முடிக்கப்பட்ட நாவலின் உரையுடனான அதன் தொடர்பு பற்றிய கேள்வி,தி போஸ்ஸஸ்டு. இந்த அத்தியாயம் IX கலை முழுமையின் ஒரு பகுதியாக உள்ளதா, இது கலைஞரின் விருப்பத்திற்கு எதிராக, தற்செயலாக விடுபட்டுள்ளது, எனவே இப்போது அந்த முழுமையிலும் அதன் சரியான இடத்திற்கு மீட்டெடுக்கப்பட வேண்டும்? அல்லது நாவலின் ஆரம்பகால ஆனால் பின்னர் மாற்றப்பட்ட சில திட்டங்களுடன் தொடர்புடைய தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் ஏராளமான துண்டுகளில் ஒன்றா, முடிக்கப்பட்ட நாவலில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டு, கலைஞரால் இறுதி உரையில் சேர்க்கப்படவில்லை, ஆனால் இப்போது தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் தோராயமான கையெழுத்துப் பிரதிகளில் மட்டுமே அவரது புத்தகங்களின் சிக்கலான தோற்றத்தின் ஆர்வமுள்ள எடுத்துக்காட்டுகளாக பாதுகாக்கப்படுகின்றனவா? இந்த அனுமானங்களில் முதலாவதாக, நம்புவதற்கு எந்த காரணமும் இல்லாத என். ஸ்ட்ராகோவின் வார்த்தைகள் மிகவும் தெளிவாகப் பேசுகின்றன. "131 ஸ்டாவ்ரோஜின் (பாலியல் பலாத்காரம், முதலியன) கட்கோவின் காட்சியை வெளியிட விரும்பவில்லை." எனவே நாவலில் இருந்து "டிகோன்ஸில்" அத்தியாயம் விடுபட்டது கலைஞரின் முடிவிலிருந்து எழவில்லை, ஆனால் வெளிப்புற காரணத்திலிருந்து, புத்தகத்தின் ஆசிரியரின் கோரிக்கையிலிருந்து எழுகிறது.ரஸ்கி வெஸ்ட்னிக்எங்கேதி போஸ்ஸஸ்டுதோன்றிக் கொண்டிருந்தது.
விடுபட்ட அத்தியாயம் IXக்கும் பொதுவாக தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் படைப்புச் செயல்பாட்டிற்கும் இடையே உள்ள தொடர்பால் ஸ்ட்ராகோவின் சான்றுகள் உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன, மேலும்தி போஸ்ஸஸ்டுஒரு கலை முழுமையாக.
ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட கொடூரமாக அவமதிக்கப்பட்ட ஒரு சிறுமியின் மையக்கரு, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நீண்டகால மற்றும் நீடித்த கருத்துக்களில் ஒன்றாகும். 1866 ஆம் ஆண்டில், கோர்வின்-க்ருகோவ்ஸ்கியின் குடும்பத்துடன் நட்பு கொண்டிருந்த நேரத்தில், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது இந்த யோசனையை "தனது இளமை பருவத்தில் அவர் திட்டமிட்ட ஒரு நாவலின் ஒரு காட்சி" என்று கூறினார். நாவலின் நாயகன் ஒரு நாள் காலையில் தனது நினைவுகளை எல்லாம் நினைவில் வைத்துக் கொண்டு, "திடீரென்று... இனிமையான கனவுகள் மற்றும் கடந்த கால அனுபவங்களின் வெப்பத்தில் ஒரு சங்கடத்தை உணரத் தொடங்குகிறார் - ஒரு உள் வலி, ஒரு எச்சரிக்கை போன்ற ஒன்று.... அவர் எதையாவது நினைவுபடுத்த வேண்டும் என்று அவருக்குத் தோன்றுகிறது, மேலும் அவர் முயற்சி செய்கிறார், அவரது நினைவை கஷ்டப்படுத்துகிறார்.... திடீரென்று, அவர் உண்மையில் நேற்று நடந்தது போல் தெளிவாகவும் யதார்த்தமாகவும் நினைவுக்கு வந்தார் ... அதேசமயம் இந்த இருபது ஆண்டுகளாக அது அவரை சிறிதும் கவலையடையச் செய்யவில்லை. ஒரு முறை, ஒரு இரவு துஷ்பிரயோகம் மற்றும் அவரது நண்பர்களின் தூண்டுதலின் கீழ், பத்து வயது சிறுமியை பாலியல் பலாத்காரம் செய்ததை அவர் நினைவு கூர்ந்தார்.[93] [93]
இந்தக் கருத்துக்கும் ஸ்டாவ்ரோஜினின் பாவமன்னிப்புக்கும் உள்ள தொடர்பு மறுக்க முடியாதது. நீண்ட மறதிக்குப் பிறகு ஒரு பாவத்தை நினைவு கூர்வது நேரடியாக ஸ்டாவ்ரோஜினின் பாவமன்னிப்பின் இறுதிக் காட்சிக்கும் கடைசி "தரிசனத்திற்கும்" வழிவகுக்கிறது.
ஆனால் அந்தக் கருத்துக்கும் (1866 ஆம் ஆண்டில் அவர் நீண்டகாலமாகவும் தொலைதூரமாகவும் கருதினார்) அத்தியாயம் IX க்கும் இடையே பல இணைப்பு இணைப்புகள் உள்ளன.தி போஸ்ஸஸ்டு. ஒதுக்கி வைப்பதுகுற்றம் மற்றும் தண்டனை, ஸ்விட்ரிகைலோவின் மரணத்திற்கு முந்தைய பார்வையும் அந்தக் கருத்தின் எதிரொலியாகும்,ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை1869 மற்றும் 1870 ஆம் ஆண்டுகளில் அவரால் கருத்தரிக்கப்பட்டது, சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி காயமடைந்த பெண்ணின் கருப்பொருளை உருவாக்கியது.
நாயகன்வாழ்க்கைஅவரது இருப்பு முழுவதிலும் வாழ்க்கையின் மத நிலைத்தன்மையையும், கடவுளை ஏற்றுக்கொள்வதன் தவிர்க்க முடியாத தன்மையையும் காட்டுவதே இதன் நோக்கமாகும்.வாழ்க்கைஅதன் முதல் பகுதிகளில் மனிதன் தொடர்ந்து பாவத்தில் மூழ்கிக்கொண்டே இருப்பதைப் பற்றிய கதையைச் சொல்வது. கலைஞருக்கு, பாவத்தில் நாயகனை முழுமையாக உள்வாங்கிக் கொள்வது ஒரு அவசியமாக இருந்தது. இங்கே தஸ்தாயெவ்ஸ்கி கலைப் பரிசோதனை மூலம் அவரது மிகவும் அன்பான மற்றும் மிகவும் ரகசியமான கருத்துக்களில் ஒன்றைச் சோதித்தார் - பூமியில் ஒவ்வொரு ஆளுமையும் மனிதனின் வாழ்க்கையும் பொதுவாக ஆவியின் அருளின் ராஜ்யத்தை விட்டு வெளியேறாது, விட்டுவிட முடியாது என்ற அவரது நம்பிக்கை; பாவத்தில் தன்னுள் எந்த ஆன்டாலஜிக்கல் இல்லை; மனிதனின் ஆன்மா அதன் இயல்பிலேயே ஒரு "கிறிஸ்தவன்". குறிப்புகள் என்றால்வாழ்க்கைகவனமாகப் படிக்கும்போது, ​​தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது நாயகனின் பாவத்தையும் வீழ்ச்சியையும் உச்சக்கட்ட எல்லைக்கு, கடைசி எல்லைக்குக் கொண்டுவர முயற்சிப்பதைக் காணலாம் - இதனால்தான் கிரேஸ் மூலம் வாழ்க்கையின் அத்தியாவசிய வெளிச்சத்தில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நம்பிக்கையான நம்பிக்கை இன்னும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் நியாயப்படுத்தப்பட வேண்டும், மேலும் இறுதிக் காலத்தில் வெற்றிபெற வேண்டும்.வாழ்க்கைஅங்கு "எல்லாம் தெளிவாகிறது," மற்றும் ("பெரிய") பாவி கடவுளிடம் திரும்பி தனது குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு இறக்கிறார்.
பாவம், மிக ஆழமான பாவம், மனிதனுக்கு இயல்பாகவே பிறந்ததல்ல, மாறாக தற்செயலாக நிகழ்ந்தது - தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் ஆதிக்கம் செலுத்திய இந்த நம்பிக்கைவாழ்க்கை, மேலும் பாவத்தின் உச்சத்தை காட்டக்கூடிய சூழ்நிலைகளை உருவாக்க கலைஞரை வழிநடத்தியது. தஸ்தாயெவ்ஸ்கிக்கு சிறுமியின் மீதான மீறல் இது போன்ற ஒரு தீவிரமானது. இந்த கருப்பொருள் எழுத்தாளரால் நாவலின் நாயகனின் மத சோதனைகளைக் கருத்தில் கொண்டு வழங்கப்பட்டது.வாழ்க்கை, ஏனெனில் திட்டத்தின் குறிப்புகளில் பின்வருபவை உள்ளன: "அவர் நொண்டிப் பெண்ணை முயற்சிக்கிறார்...."
இந்தக் கருத்தாக்கத்தில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் ஆர்வம் தனிப்பட்ட நினைவுகளிலிருந்து எழுந்ததல்ல, அவர்களால் பராமரிக்கப்படவில்லை, மாறாக உலகத்தைப் பற்றிய தனது மதக் கருத்தை கதைக்களத்தில் வெளிப்படுத்த போதுமான வழியைக் கண்டுபிடிக்கும் கலைஞரின் விருப்பத்தால் எழுந்தது என்பது தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.
ஆனால், அத்தியாயம் IX இன் கருத்துரு மட்டும் திட்டத்தால் எதிர்பார்க்கப்படவில்லை.வாழ்க்கைஅவர்களுக்கு இடையே ஆழமான மற்றும் நெருக்கமான தொடர்பு உள்ளது.
திட்டத்தில் வரும் "அவன் நொண்டிப் பெண்ணை முயற்சி செய்கிறான்" என்ற குறிப்பு, "நேராக படுகுழியில்" என்ற மற்றொரு குறிப்புடன் பொதுவான கருத்தின் ஒரு குறிப்பிட்ட வளர்ச்சியாக நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் இந்த கடைசி குறிப்பு தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் பார்வையில் சுருக்கமாக ஆனால் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மற்றொரு மற்றும் முற்றிலும் மாறுபட்ட குறிப்புடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது, "மடாலயம்". மடத்தில் டிகோனுக்கு தவம் செய்து கொண்டிருந்த சிறுமியை மீறிய பெரிய பாவி, இரண்டாம் பகுதியை உருவாக்க வேண்டும்.வாழ்க்கை, மற்றும் திட்டத்தில் சுயாதீன குறிப்புகளால் வரையப்பட்டுள்ளது.
அதே நேரத்தில் இது நமது IX அத்தியாயத்தின் கலை எலும்புக்கூடு ஆகும்.தி போஸ்ஸஸ்டு. டிகோனுக்கும் மகா பாவிக்கும் இடையிலான உறவுகள் ஸ்டாவ்ரோஜினுக்கும் டிகோனுக்கும் இடையிலான உரையாடலை மட்டுமே எதிர்பார்க்கின்றன. "அவர் சிறுவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதாக சபதம் செய்தார்" (அதாவது."டிகோனை குறும்புகளால் சித்திரவதை செய்ய அனுமதித்த சிறுவனுடனான நட்பு (அவனுக்குள் பிசாசு இருக்கிறது)." இந்தக் குறிப்புகள் IX அத்தியாயத்தின் உரையாடலின் பகுதிகளுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவை. அங்கு டிகோன் ஸ்டாவ்ரோஜினுக்கு முன்பாகத் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்கிறார், மன்னிப்பு கேட்கிறார், ஸ்டாவ்ரோஜின் மீதான தனது அன்பை ஒப்புக்கொள்கிறார், அதே நேரத்தில் ஸ்டாவ்ரோஜின் ஆணவமாகவும் கேலி செய்கிறார்.... "சிறுவன் சில சமயங்களில் டிகோனைப் பற்றி தாழ்வான கருத்தைக் கொண்டிருக்கிறான், அவன் மிகவும் வேடிக்கையானவன், அவனுக்கு எதுவும் தெரியாது, அவன் பலவீனமானவன், உதவியற்றவன், ஆலோசனைக்காக என்னிடம் வருகிறான்; ஆனால் கடைசியில் டிகோன் மனதில் வலிமையானவன், ஒரு குழந்தை தூய்மையானது போல, அவனுக்கு ஒரு தீய எண்ணம் இருக்க முடியாது என்பதை அவன் உணர்கிறான்."
இந்தக் குறிப்பு ஏற்கனவே ஸ்டாவ்ரோஜினுக்கும் டிகோனுக்கும் இடையிலான உரையாடலின் ஒரு எளிய ஓவியமாகத் தோன்றுகிறது, இதில் பாவி மற்றும் துறவியின் உறவுகள் சந்தேகத்திற்கிடமான கேலிக்கும் வழிபாட்டிற்கும் இடையிலான ஊசலாட்டங்களால் இந்த இரட்டை வழியில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன.
ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்திற்கும் திட்டத்திற்கும் இடையிலான நெருங்கிய தொடர்புவாழ்க்கைதர்க்கரீதியான கட்டுமானத்தின் வரலாற்றால் விளக்கப்படலாம்தி போஸ்ஸஸ்டு... அந்த நாவல் முதலில் இருந்த எளிய யோசனையின் சிக்கலான மறுவடிவமைப்பிலிருந்து வளர்ந்தது, அது பெரிதாகவும் விரிவாகவும் வளர, அதன் துண்டுகளை தனக்குள் இழுத்துக் கொண்டது.வாழ்க்கை, இது அதே நேரத்தில் கருத்தரிக்கப்பட்டது, ஆனால் இன்னும் செயல்படுத்தப்படவில்லை. ஸ்டாவ்ரோஜினின் தோற்றம்தி போஸ்ஸஸ்டுமுக்கிய நாயகனின் பாத்திரம் அந்த நாவலின் கருத்தாக்கத்தில் ஒப்பீட்டளவில் தாமதமான கட்டத்தைக் குறிக்கிறது, இது தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் எழுதுவதில்லை என்ற உறுதியுடன் ஒத்துப்போகிறது.வாழ்க்கை. ஸ்டாவ்ரோஜினின் 136 கதாபாத்திரம் நாவலில் பரந்த மத மற்றும் கலை சிக்கல்களை அறிமுகப்படுத்தியதுஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை. டிகோனுடனான மகா பாவி சந்திப்பும் அவரது வாக்குமூலமும் ஒரு இயல்பான பகுதியாகும்வாழ்க்கை, உத்வேகத்தின் முதல் தருணங்களில் கூட தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் முன்னறிவிக்கப்பட்டது.[94] [94]
ஸ்டாவ்ரோஜின் ஒரு பெரிய பாவி என்பதைப் பொறுத்தவரை, டிகோனுடனான அவரது சந்திப்பு மற்றும் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் (அதாவது.எங்கள் அத்தியாயம் IX.) ஒரு அவசியமான பகுதியாகும்தி போஸ்ஸஸ்டு. இந்த முடிவு தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நேரடி ஆதாரங்களால் நியாயப்படுத்தப்படுகிறது. தஸ்தாயெவ்ஸ்கி 1870 அக்டோபர் 8 ஆம் தேதி தனது கடிதத்தில் கட்கோவிடம் கூறும்போது, ​​அத்தியாயம் IX (டிகோனில்) பார்வையில் இருந்தது என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை,தி போஸ்ஸஸ்டு, அந்த நேரத்தில் வெளியிடப்பட்டதுரஸ்கி வெஸ்ட்னிக், அவர் “முதல் முறையாக ... இலக்கியத்தில் இதுவரை அதிகம் கையாளப்படாத ஒரு குறிப்பிட்ட குழுவினருடன் பழக விரும்புகிறார். அத்தகைய கதாபாத்திரத்தின் இலட்சியமாக நான் டிகோன் சடோன்ஸ்கியை எடுத்துக்கொள்கிறேன். அவரும் ஓய்வு பெற்ற ஒரு மடத்தில் வசிக்கும் ஒரு பாதிரியார். அவருடன் நான் என் நாவலின் நாயகனை எதிர்கொண்டு சிறிது காலத்திற்கு அவர்களை ஒன்றிணைக்கிறேன்.”[95]அதாவது, நாவலை எழுதும் இறுதி வரை, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியே அத்தியாயம் IX அதன் அவசியமான, பிரிக்க முடியாத மற்றும் இன்றியமையாத பகுதியாகக் கருதினார். 137 க்கு இடையிலான உறவுஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கைமற்றும்தி போஸ்ஸஸ்டுஅந்த அவசியத்தை விளக்குகிறது.
முடிக்கப்பட்ட உரைக்குத் திரும்புதல்தி போஸ்ஸஸ்டு, அத்தியாயம் IX தற்செயலாக காணாமல் போனதற்கான அறிகுறிகளைக் காண்கிறோம். அந்த அத்தியாயம் இல்லாமல் நாவலின் சில விவரங்கள் முழுமையடையாததாகத் தெரிகிறது. ஸ்டாவ்ரோஜின், விழித்தபோது "அறையின் மூலையில் தன்னைத் தாக்கிய ஒரு பொருளை பிடிவாதமாகவும் ஆர்வமாகவும் பார்த்தார், இருப்பினும் அங்கு புதியதாகவோ அல்லது குறிப்பிட்டதாகவோ எதுவும் இல்லை...."[96]ஸ்டாவ்ரோஜினை வெளியே பார்த்த ஷாடோவ் அவரிடம் கூறுகிறார்: “கேளுங்கள், போய் டிகோனைப் பாருங்கள்... டிகோன், மறைந்த பிஷப், உடல்நலக்குறைவால் இந்த நகரத்தில், எங்கள் யெஃபிமெவ்-போகோரோட்ஸ்கி மடாலயத்தில் ஓய்வில் வசிக்கிறார்.”[97]முதல் இரண்டு விவரங்கள் (மற்றவற்றை நாம் குறிப்பிடலாம்), அத்தியாயம் IX இல்லாமல், தேவையற்றவை மற்றும் கலை அடித்தளம் இல்லாதவை. மேலும், தன்னைத் துன்புறுத்தும் பிசாசைப் பற்றிய ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம், டிகோனுடனான அவரது சந்திப்பு மற்றும் உரையாடல் மட்டுமே, அத்தியாயம் IX மட்டுமே, இந்த விவரங்களுக்கு தஸ்தாயெவ்ஸ்கி மிகவும் விரும்பிய நோக்கத்தின் எதிர்பார்ப்பின் உணர்வைத் தருகின்றன.
இறுதியாக, நாவலில் இருந்து அத்தியாயம் IX ஐ விலக்குவதன் மூலம், தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கட்டுமானத்தின் சிறப்பியல்பு நேர்த்தியை நாம் மீறுகிறோம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் அழகியல் கொள்கையை நாம் மீறுகிறோம், அதன்படி 138 செயல் அதன் ஆரம்ப கட்டங்களில் வாசகரிடமிருந்து மறைக்கப்பட்ட நோக்கங்களால் முன்னேறுகிறது, மேலும் அது பேரழிவை நெருங்கும்போது மட்டுமே ஹீரோவின் நீண்ட ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தால் மறைக்கப்பட்ட காரணம் உடனடியாக தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது. அத்தகைய "தாமதமான விளக்கம்" என்பது ரஸ்கோல்னிகோவின் கோட்பாடாகும், இது கொலைக்குப் பிறகு மட்டுமே தெரிவிக்கப்படுகிறது. "தி ரிவோல்ட்" மற்றும் "தி லெஜண்ட் ஆஃப் தி கிரேட் இன்க்விசிட்டர்" - இவான் கரமசோவின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் - இவான் தனது மனதில் தந்தைவழி கொலைக்கு சம்மதித்துள்ளதை அவர் ஏற்கனவே அறிந்த பின்னரே வாசகருக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது ("வால்ப்ச்சுவரீஸ்"). மேடம் அஹ்மகோவுக்கு எழுதிய அபத்தமான கடிதத்திற்குப் பிறகு மற்றும் பேரழிவுக்கு உடனடியாக முன்பு - வெர்சிலோவ் தனது மகனிடம் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளித்த வழக்கும் உள்ளது. பேரழிவுக்கு முன் ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம், இரண்டாம் பகுதியின் கடைசி அத்தியாயம் மற்றும் மூன்றாம் பகுதியின் அத்தியாயங்களுடன் சேர்ந்து, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நாவல்களின் கட்டுமானத்தில் இந்த வெளிப்படையான சிறப்பியல்பு கொள்கையுடன் முழுமையாக ஒத்துப்போகிறது.
அத்தியாயம் IX தற்செயலாக விலக்கப்பட்டதாகவும், நாவலில் அதை அதன் சரியான இடத்திற்கு மீட்டெடுப்பது அவசியம் என்றும் நினைப்பதற்கான காரணங்கள் இவைதான்.
இருப்பினும், கேள்விக்கு எதிர் தீர்வுக்கு வழிவகுக்கும் காரணங்கள் உள்ளன, மேலும் அவை மிகவும் உறுதியானவை.
நாவலில் தோன்றும் ஸ்டாவ்ரோஜினின் கதாபாத்திரத்தை, எங்கள் பகுதி (அத்தியாயம் IX) அந்தக் கதாபாத்திரத்துடன் சேர்க்கும் புதிய விஷயத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், முக்கியமான மற்றும் ஆழமான முரண்பாடுகள் உடனடியாகத் தெளிவாகத் தெரியும். நன்மை தீமைகள் மீதான அலட்சியத்தை மறைத்துக் கொள்ளும் ஒரு வெளிர் முகமூடி - நாவலில் நாம் அறிந்திருக்கும் ஸ்டாவ்ரோஜின் அப்படித்தான். அத்தியாயம் IX, அந்த இறந்த மந்த சக்தியை தனது மத அனுபவங்கள் மூலம் உயிர்ப்பிக்கிறது. இங்கே ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம், எவ்வளவு அபத்தமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டாலும், ஒரு தவம்,அதாவது.ஒரு உயிருள்ள மத விருப்பத்தின் செயல். "நீங்கள் ஒரு சிறந்த வழியைக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்கள், கேள்விப்படாத ஒரு வழி," என்று டிகோன் ஸ்டாவ்ரோஜினிடம் கூறுகிறார், "உங்களுக்குத் தகுதியான அவமானத்தால் முழு உலகத்தின் பார்வையிலும் உங்களைத் தண்டிக்க; தேவாலயத்தை நம்பாமல், முழு தேவாலயத்தின் தீர்ப்புக்கும் நீங்கள் அடிபணிந்தீர்கள்." ஸ்டாவ்ரோஜினில் ஒரு உண்மையான மனத்தாழ்மையும் உள்ளது: "நீங்கள் ... ஒரு சமமானவராக என்னிடம் சரியாகப் பேசுகிறீர்கள்," என்று அவர் டிகோனிடம் கூறுகிறார்; மேலும் டிகோன் பதிலளிக்கிறார்: "நான் உங்களிடம் சமமானவராகப் பேசுகிறேன் என்று நீங்கள் சொல்வது, விருப்பமில்லாமல் இருந்தாலும், ஒரு அற்புதமான கூற்று." இறுதியாக, வாக்குமூலரின் கடைசி தீர்ப்பு: "உங்கள் அவநம்பிக்கைக்காக கடவுள் உங்களை மன்னிப்பார், ஏனென்றால் நீங்கள் உண்மையிலேயே பரிசுத்த ஆவியை அறியாமல் மதிக்கிறீர்கள்." இந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலம் நாவலில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தால், ஸ்டாவ்ரோஜினின் முடிவு, அவரது இரக்கமற்ற - ஒரு மத அர்த்தத்தில் - தற்கொலை, முற்றிலும் சாத்தியமற்றது மற்றும் கலை ரீதியாக தயாராக இல்லாததாக இருக்கும். "பரிசுத்த ஆவியை உண்மையிலேயே மதிக்கும்" ஒரு மனிதன் தனது மரணத்திற்கு முன் தர்யா பாவ்லோவ்னாவுக்கு கடிதங்களை எழுதியிருக்க முடியாது; தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, ஆவியால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஸ்டாவ்ரோஜினின் முடிவிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட முடிவைத் தயாரித்திருப்பார்: "உரி மாகாணத்தின் குடிமகன் இங்கே கதவின் பின்னால் தொங்கவிடப்பட்டான், முதலியன."
நாவலின் முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் உள்ள இந்த முரண்பாடு, அத்தியாயம் IX சேர்க்கப்பட்டால் எழுகிறது, இது அத்தகைய எந்தவொரு சேர்ப்பையும் தெளிவாகத் தடை செய்கிறது. மேலும், அவர் வேலையை முடித்த நேரத்தில் இருந்ததற்கான நேரடி சான்றுகள் உள்ளனதி போஸ்ஸஸ்டு, பின்னர், அத்தியாயம் IX நாவலில் இருந்து விலக்கப்பட்டதாக தஸ்தாயெவ்ஸ்கி கருதினார். "மற்றும் லாவோடிசியன் திருச்சபையின் தேவதைக்கு" என்ற அபோகாலிப்ஸின் வார்த்தைகளை, ஸ்டீபன் ட்ரோஃபிமோவிச் "புத்தகப் படைப்பாளருடன்" கடைசியாகப் பேசும்போது, ​​நாவலின் முடிவில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி மீண்டும் மீண்டும் கூறியிருக்க மாட்டார், அவர் அத்தியாயம் IX இறுதியாக உரையிலிருந்து விலக்கப்பட்டதைக் கருத்தில் கொள்ளவில்லை என்றால்.
இருந்தாலும்தி போஸ்ஸஸ்டு1871 க்குப் பிறகு ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை வெளியிடப்பட்ட போதிலும், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, கட்கோவின் தணிக்கைக்கு இனி கட்டுப்படவில்லை என்றாலும், அத்தியாயம் IX ஐ சேர்க்கவில்லை. இறுதியாக, பின்வரும் உண்மை, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் உரையுடன் தொடர்புடைய பகுதியை எவ்வாறு கருதினார் என்பதற்கான தெளிவான ஆதாரத்தை நமக்கு வழங்குகிறது.தி போஸ்ஸஸ்டு: ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தின் கணிசமான பகுதி, 141 வெர்சிலோவின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் கிட்டத்தட்ட எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் செருகப்பட்டது (தி ரா யூத்), 1874 இல்.[98] [98]புதிய நாவலுக்கு முந்தைய நாவலின் தோராயமான வரைவின் பொருளைக் கலைஞர் பயன்படுத்தியிருக்கலாம், ஆனால் உண்மையான உரையின் ஒரு பகுதியைப் பயன்படுத்தியிருக்க வாய்ப்பில்லை.
இவ்வாறு, ஸ்டாவ்ரோஜினின் கதாபாத்திரத்தின் முழுமையும், ஆசிரியரின் திட்டவட்டமாக வெளிப்படுத்தப்பட்ட விருப்பமும், அத்தியாயம் IX தற்செயலாக விடுபட்டது அல்ல, ஆனால் நாவலுக்குச் சொந்தமானது அல்ல என்ற முடிவுக்கு நம்மைத் தூண்டுகிறது. இது கையெழுத்துப் பிரதியின் ஒரு மாறுபாடு, ஆனால் அதற்கு மேல் எதுவும் இல்லை. அப்படியானால், எதிர் தீர்வுக்கு ஆதரவாகச் சொல்லும் முடிவுடன் இந்த முடிவை எவ்வாறு சமரசம் செய்வது? நிச்சயமாக, அக்டோபர் 8, 1870 அன்று கட்கோவுக்கு தஸ்தாயெவ்ஸ்கி எழுதிய கடிதம், நாவலின் அவசியமான பகுதியாக நமது பகுதியை தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது.
தேதி, அது நாவலின் வெளியீட்டின் தொடக்கத்துடன் ஒத்துப்போகிறது என்றாலும், கருத்தாக்கத்தின் இறுதி தருணத்தை நிர்ணயிக்கவில்லைதி போஸ்ஸஸ்டு. 1870 இலையுதிர் காலம் என்பதுதி போஸ்ஸஸ்டுஎன்ற யோசனையுடன் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மனதில் நெருங்கிய தொடர்புடையதாக இருந்ததுஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை. ஸ்டாவ்ரோஜின் கிட்டத்தட்ட 142 முறை ஹீரோவுடன் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளார்வாழ்க்கை. அந்த வாழ்க்கையின் நெருக்கடி, திட்டமிடப்பட்டபடி, பாவி மனந்திரும்புதலும், டிகோனின் உதவியுடன் கடவுளிடம் திரும்புவதும் என்பதால், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அதே மனந்திரும்புதலை ஸ்டாவ்ரோஜினுக்கும் திட்டமிட்டிருந்தார். அந்த நேரத்தில் (நாவலின் உருவாக்கத்தின் இறுதி தருணம், முதல் பகுதி ஏற்கனவே வெளியிடப்பட்டது), தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, உண்மையில், அத்தியாயம் IX - டிகோனுடன் பாவி சந்திப்பதும் அவரது மனந்திரும்புதலின் தொடக்கமும் பற்றிய கதை - அவசியம் என்று நினைத்திருக்கலாம்.
நாவலின் இரண்டாம் பகுதி, "மகா பாவி" (ஸ்டாவ்ரோஜின்) மதம் மாறியதைக் காட்டும் உறுதியுடன் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் எழுதப்பட்டது என்பது தெளிவாகிறது. எங்கள் அத்தியாயம் IX, நாவலில் தோன்றாத "அமைதியான" ஸ்டாவ்ரோஜினுடன் ஒத்துப்போகிறது, மேலும் அவரைப் பற்றிய சில குறிப்புகள் தோராயமான வரைவில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன, இது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி யோசனையிலிருந்து எழுகிறதுவாழ்க்கை.
நாவலின் திட்டம் குறித்த தயக்கமும் ஊசலாட்டமும் நீண்ட காலமாகப் பரவியிருந்ததால், நாவலின் இரண்டாம் பகுதியை (அத்தியாயம் IX) முடிக்கும்போது, ​​தஸ்தாயெவ்ஸ்கி திட்டத்திற்கு இன்னும் நெருக்கமாக இருந்தார்.ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கைஎந்த வடிவத்தை விடதி போஸ்ஸஸ்டுஇறுதியாக எடுத்துக்கொண்டார். அவர் இன்னும் தனது பெரும் பாவியான ஸ்டாவ்ரோஜினை கிரேஸின் வெளிச்சத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த விரும்பினார். ஆனால், நாவலின் கடைசி அத்தியாயத்தில் அவர் பணியாற்றி, மூன்றாம் பகுதியில் 143வது பேரழிவை அணுகியபோது, ​​தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது பார்வையில் இருந்த மத மற்றும் கலை நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவது சாத்தியமற்றது என்பதை உணர்ந்தார். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி பெரும் பாவியை மாற்றுவதற்குத் தேவையான கலை சக்திகளைக் கொண்டிருக்கவில்லை, மேலும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட மதமாற்றத்திற்கு வழிவகுக்கும் அனைத்தும் (அத்தியாயம் IX.) கைவிடப்பட்டன. அவரது அசல் நோக்கத்தின் எதிரொலி மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது - நாவலில் கூட இல்லை, ஆனால் முதல் பக்கத்தில், கிறிஸ்துவின் பாதங்களில் இரட்சிப்பைக் காண்பார் என்று பாவிக்கு வாக்குறுதியளித்த நற்செய்திகளிலிருந்து மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது. ஹீரோவின் குற்றங்கள் எழுத்தாளருக்கு அவரது படைப்பின் முடிவில் திடீரெனவும், அவரது எதிர்பார்ப்புக்கு எதிராகவும், ஒரு கோட்டையைப் போல, நீடித்த மற்றும் தன்னிறைவு பெற்றதாகத் தோன்றின.
மேலும் குறிப்பிடத்தக்க கருத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியின் இந்த ஓவியத்தில்தி போஸ்ஸஸ்டுதஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கலைப் பிரச்சனைகளின் வழக்கமான போக்கையும் அவற்றின் தீர்வையும் காட்டுகிறது என்று நான் நினைக்கிறேன்.தி இடியட்,தி ரா யூத், மற்றும்சகோதரர்கள் கரமசோவ்எல்லாம் இருந்தது, அப்படிதி போஸ்ஸஸ்டு, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் போற்றப்பட்ட "உலகளாவிய நல்லிணக்கத்திற்கான" விருப்பத்தை வெளிப்படுத்த முதலில் நோக்கப்பட்டது, இது பிரபஞ்சத்தின் மறைக்கப்பட்ட சாரமாக தஸ்தாயெவ்ஸ்கி காட்சிப்படுத்திய உலகளாவிய ஹோசன்னா, பாவத்தின் மாயத்தோற்றத்தால் மேகமூட்டப்பட்டது, ஆனால் தற்செயலாக மட்டுமே. ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும், 144வது கலைஞரான தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் முடிக்கப்பட்ட படைப்பில், உலகம் பாவத்திற்கு உட்பட்ட ஒரு உலகமாக ஒரு கடுமையான, ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஆவியின் அருளுக்கு அப்பால் வெற்றி பெற்றது, அது ஒரு பரிசாக வழங்கப்படுகிறது, ஆனால் இயற்கையின் சாரத்தில் மறைக்கப்படவில்லை.
ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம், தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நம்பிக்கையான பார்வையை எதிரொலித்ததால், அவரது தலைசிறந்த படைப்பில் தவிர்க்க முடியாமல் மறைந்து போக வேண்டியிருந்தது.

145 தமிழ்
நிறைவேறாத யோசனை
 
அறிமுகக் குறிப்பு
 
ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை
மூலம்
என். பிராட்ஸ்கி

147நிறைவேறாத யோசனை
ஒரு சூறாவளி போல, உற்சாகமான தஸ்தாயெவ்ஸ்கியைச் சுற்றி படைப்பாற்றல் மிக்க யோசனைகளும் கருத்துக்களும் தொடர்ந்து சுழன்று கொண்டிருந்தன. அவரது ஆன்மாவுக்கு ஓய்வு தெரியாது, அவர் எப்போதும் கொதிநிலையில் இருந்தார், மேலும் அவர் ஒரே நேரத்தில் வெவ்வேறு திசைகளில் வெவ்வேறு சாலைகளில் விரைந்தார். கலைத் தரிசனங்கள் ஒரே நேரத்தில் பல நீரோடைகளில் அவருக்கு முன்னால் ஓடின. "ஒரு சுழலில் தெளிப்பது போல அவரது தலையில் கருத்துக்கள் பிறந்தன," - பொறியியல் கல்லூரியில் மாணவராக இருந்தபோது ஒரு சிறுவனாக இருந்த தஸ்தாயெவ்ஸ்கியைப் பற்றிய A. E. ரைசன்காம்பின் நினைவு அப்படித்தான். ஒரு முதிர்ந்த மனிதராக இருந்தபோது, ​​தஸ்தாயெவ்ஸ்கி உருவாக்கிய அதே துடிப்பான உணர்வின் தோற்றம், கருத்துக்கள் மற்றும் தரிசனங்களால் முழுமையாக நிறைவுற்றது. "கேளுங்கள், கேளுங்கள்," என்று அவர் வழக்கமாகத் தொடங்குவது அவருக்கு ஆர்வமாக இருந்த ஒரு பிரச்சினையைப் பற்றிய விவாதத்தில் இறங்கினார், எனவே இளவரசர் வி.எம். நினைவுக் குறிப்புகளில் நாம் படிக்கிறோம். "'நான் உங்களுக்கு என்ன சொல்கிறேன்,' என்று அவர் மேலும் கூறுவார், பின்னர் அவர் தலையைப் பிடித்துக் கொள்வார், உடனடியாக அதில் பல யோசனைகள் விரைந்து செல்வது போல், அவர் தொடங்குவது கடினம். பெரும்பாலும் 148 அதனால்தான் அவர் முடிவில் இருந்து, முடிவில் இருந்து, தனது சிந்தனையின் சில மிகத் தொலைதூர, மிகவும் சிக்கலான சிக்கல்களிலிருந்து பேசத் தொடங்கினார்; அல்லது அவர் முதல் மற்றும் முக்கிய யோசனையை வெளிப்படுத்தி, பின்னர் அடைப்புக்குறிகளை உருவாக்கி, துணை மற்றும் விளக்கக் கருத்துக்களை அல்லது அவருக்குத் தோன்றிய எதையும் வெளிப்படுத்தத் தொடங்குவார்.பற்றிஇந்த நேரத்தில்.... இந்த திடீர் உத்வேகம் அவருக்குள் மிகவும் வலுவாக இருந்ததால், அது அவருக்குள் மட்டுமல்ல, அவரைச் சுற்றியும் உணரப்பட்டது...."[99]
தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் இந்த அறிவுசார் தனித்தன்மை, ஒருவர் தனது சொந்த ஒப்புதல் வாக்குமூலங்களைக் கேட்கும்போது எளிதில் சரிபார்க்கப்படுகிறது. "எனக்கு ஏராளமான யோசனைகள் உள்ளன," என்று அவர் 1845 இல் தனது சகோதரர் மைக்கேலுக்கு எழுதினார், அவர் தனது இலக்கிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கியபோது. "என் வாழ்க்கையில் ஒவ்வொரு நாளும் நிறைய புதியவை உள்ளன, பல மாற்றங்கள், பல பதிவுகள்.... நான் எப்போதும் பிஸியாக இருக்கிறேன், எனக்கு ஏராளமான யோசனைகள் உள்ளன, நான் இடைவிடாமல் எழுதுகிறேன்," என்று அவர் 1846 இல் எழுதினார். 1849 இல் அவர் தனது சகோதரருக்கு எழுதுகிறார்: "நான் வீணாக நேரத்தை வீணாக்குவதில்லை; நான் மூன்று கதைகள் மற்றும் இரண்டு நாவல்களைப் பற்றி யோசித்திருக்கிறேன், அவற்றில் ஒன்றை நான் இப்போது எழுதுகிறேன்." 1856 இல் சிறையிலிருந்து வெளியே வந்தபோது, ​​செமிபாலடின்ஸ்கில் இருந்து ஏ. மைகோவுக்கு எழுதினார்: "காலியில் எழுதாமல் நான் என்ன வேதனைகளை அனுபவித்தேன் என்று என்னால் சொல்ல முடியாது. ஆனாலும் வேலை உள்ளே கொதித்துக் கொண்டிருந்தது." ... சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் ஆவியின் இடைவிடாத, சிக்கலான மற்றும் பல பக்க செயல்பாட்டை நிரூபிக்கும் அதே ஒப்புதல் வாக்குமூலம் நமக்குக் கிடைக்கிறது. 1868 ஆம் ஆண்டில் அவர் புளோரன்ஸைச் சேர்ந்த ஏ. மைக்கோவுக்கு எழுதினார்: “என் தலையில் இப்போது ஒரு மிகப்பெரிய நாவல் உள்ளது.” “பன்னிரண்டு அச்சிடப்பட்ட தாள்களைக் கொண்ட ஒரு நீண்ட கதைக்கான யோசனை எனக்கு உள்ளது, அது என்னை ஈர்க்கிறது. எனக்கு இன்னொரு யோசனை இருக்கிறது.” “எனக்கு பல கருப்பொருள்கள் உள்ளன,” என்று அவர் 1870 இல் மைக்கோவுக்கு எழுதுகிறார். “எனக்கு ஆறு கதைகள் கருத்தரிக்கப்பட்டு திட்டமிடப்பட்டுள்ளன,” என்று அவர் 1870 இல் என். என். ஸ்ட்ராகோவுக்கு எழுதுகிறார்.
ஏராளமான காட்சிகளால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, அவற்றையெல்லாம் பிடிக்க முடியவில்லை, அவற்றை அச்சில் சரிசெய்ய முடியவில்லை என்பதில் ஆச்சரியமில்லை. ஒவ்வொரு நொடியும் புதிய பாடங்களும் புதிய கதாபாத்திரங்களும் அவருக்குள் தோன்றின. அவரது ஆழ்மனதில் எங்கோ இந்தப் பொருள் அனைத்தும் ஒரு ஒற்றை முழுமையாய் உருகியது, ஆனால் அது மேற்பரப்பில் மிகவும் விரைவாகவும் பல்வேறு விதமாகவும் வெளியேறி, பல சேனல்களில் நிரம்பி வழிந்தது, அனைத்து விவரங்களையும் அனைத்து விவரங்களையும் பிடிக்க இயலாது. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நெருங்கிய நண்பரான என்.என். ஸ்ட்ராகோவ், தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கற்பனையின் கட்டுப்பாடற்ற வழிதலுக்கு சாட்சியமளிக்கும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க விளக்கத்தை விட்டுச் சென்றார். "புதிய கதாபாத்திரங்கள், நாவல்களுக்கான புதிய திட்டங்கள், புதிய பிரச்சினைகள் அவருக்கு இடைவிடாமல் ஏற்பட்டன; அவர்கள் அவரை முற்றுகையிட்டனர். அவர்கள் அவரது வேலையை கூடத் தடுத்தனர்." ஸ்ட்ராகோவ் கூறுகிறார், "நிச்சயமாக 150 அவர் சிந்தித்து தன்னுடன் எடுத்துச் சென்ற நாவல்களில் பத்தில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே எழுதினார், சில சமயங்களில் பல ஆண்டுகளாக. அவற்றில் சிலவற்றை அவர் விரிவாகவும் மிகுந்த ஆர்வத்துடனும் கூறினார், மேலும் இது போன்ற முடிவற்ற திட்டங்களை அவர் கொண்டிருந்தார், அதைச் செயல்படுத்த அவருக்கு நேரம் இல்லை." ஸ்ட்ராகோவ் அல்லது மற்ற நினைவுக் குறிப்பு எழுத்தாளர்கள் (சோஃபி கோவலெவ்ஸ்கியைத் தவிர) தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் ரசிகர்களிடம் அவர் "மிகுந்த உற்சாகத்துடன்" பேசிய திட்டங்களைப் பற்றிச் சொல்லவில்லை.... தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குறிப்பேடுகளில் அவரது படைப்புக் கருத்துக்களின் தடயங்கள், "புதிய கதைகளுக்கான யோசனைகள்", முடிக்கப்படாத படைப்புகளின் திட்டங்கள், "நினைவுச் சின்னம். என் வாழ்நாள் முழுவதும்." இவ்வாறு ஒரு பக்கத்தில் நான் ஒரு குறிப்பைக் கண்டேன்: "1860 இல், (1) தி டார்லிங், (2) ஸ்பிரிங் லவ், (3) தி டபுள் (அதை மீண்டும் எழுத), (4) ஒரு குற்றவாளியின் நினைவுக் குறிப்புகள் (துண்டுகள்), (5) அக்கறையின்மை மற்றும் பதிவுகள்." "வசந்த காதல்" என்பது ஒரு நாவலின் தலைப்பு, அதில் திட்டம் மட்டுமே மீதமுள்ளது.... நவம்பர் 23, 1859 தேதியின் கீழ், அவர் "சோகத்தின் திட்டத்தை" கீழே வைத்தார்.விதி"நகைச்சுவைத் திட்டம்: திருமணமான ஆசிரியரை அவர் திருமணமானவர் என்பதால் அந்தப் பெண் கைது செய்கிறாள்." மகர் இவனோவிச்சின் கதைகளில் ("தி ரா யூத்) "தீயினால் அழிக்கப்பட்ட ஒரு கிராமத்தை மீண்டும் கட்டிய ஒரு துறவி. துர்நாற்றம் வீசும் லிசி. புனித துறவிகள் ஒரு துறவியைக் கொன்றது போன்றவை" பற்றிய ஒரு கதை இருந்தது.[100]
151 டிசம்பர் 11, 1868 அன்று, தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அப்பல்லோன் மைகோவிடம் ஒரு "மகத்தான நாவல்" என்ற கருத்தை தான் உருவாக்கியதாக அறிவித்தார். அதன் தலைப்புநாத்திகம்(இரண்டு வருடங்களுக்கு அது தயாராக இருக்காது)." இந்த நாவலுக்கு ஆசிரியர் மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்தார். "இந்த கடைசி நாவலை நான் எழுதிய பிறகு, நான் இறக்க முடியும் - நான் என்னை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியிருப்பேன்." "இப்போது நான் அதில் என்னை முழுமையாக வெளிப்படுத்துவேன் என்று நம்புகிறேன்," என்று அவர் அதே நாவலைப் பற்றி மார்ச் 1869 இல் மேடம் எஸ். ஏ. இவனோவ்-க்மிரோவுக்கு எழுதினார்.
நாவலின் முக்கிய கதாபாத்திரம் "நமது சமூகத்தின் ஒரு ரஷ்ய மனிதர்," என்று கருதப்பட்டது.இளமையாக இல்லை, அதிகம் படித்தவர் அல்ல, ஆனால் படிக்காதவர் அல்ல, ஏதோ ஒரு நிலைப்பாட்டைக் கொண்டவர், மற்றும்திடீரென்று, ஏற்கனவே வயது முதிர்ந்த நிலையில், கடவுள் மீதான நம்பிக்கையை இழக்கிறார். அவரது வாழ்நாள் முழுவதும் அவர் தனது தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தார், மேலும் அந்த பாதையிலிருந்து ஒருபோதும் வெளியேறவில்லை, நாற்பத்தைந்து வயது வரை எதிலும் தன்னை வேறுபடுத்திக் காட்டவில்லை. (பிரச்சனைக்கான தீர்வு உளவியல் ரீதியானது: ஆழமான உணர்வு, ஒரு மனிதன் மற்றும் ஒரு ரஷ்யன்.) கடவுள் மீதான அவரது நம்பிக்கை இழப்பு அவரை பெரிதும் பாதிக்கிறது (உண்மையில், நாவலில் உள்ள செயல், சூழல் மிகப்பெரியது என்று தஸ்தாயெவ்ஸ்கி டிசம்பர் 11, 1868 அன்று ஏ. மைகோவுக்கு எழுதினார்). அவர் இளைய தலைமுறையினரிடையே, நாத்திகர்கள், ஸ்லாவோபில்கள் மற்றும் மேற்கத்தியர்கள், ரஷ்ய வெறியர்கள் மற்றும் துறவிகள், பாதிரியார்கள் மத்தியில் எல்லா இடங்களிலும் பார்க்கிறார்; மூலம், அவர் ஒரு ஜேசுட் பிரச்சாரகரின், ஒரு போலந்தின் கொக்கியில் சிக்கிக் கொள்கிறார்; அவரிடமிருந்து அவர் கிளிஸ்டோவ்ஷ்சினாவின் [ஒரு வெறித்தனமான ரஷ்ய பிரிவு] படுகுழியில் இறங்குகிறார், இறுதியாக அவர் கிறிஸ்துவையும் ரஷ்யாவையும், ரஷ்ய கிறிஸ்துவையும் ரஷ்ய கடவுளையும் காண்கிறார். "இரண்டு அல்லது மூன்று கதாபாத்திரங்கள் என் மனதில் நன்றாக உருவெடுத்துள்ளன, அவர்களில் ஒரு கத்தோலிக்க ஆர்வலர், ஒரு பாதிரியார் (ஃபேனியரின் புனித பிரான்சிஸ் போன்றவர்)" என்று தஸ்தாயெவ்ஸ்கி மார்ச் 8, 1869 அன்று மேடம் எஸ். ஏ. இவனோவ்-கிமிரோவுக்கு எழுதினார், அவரது நாவல் "ஒரு உண்மையான கவிதை" என்று நம்பிக்கையுடன்; "அதன் கருப்பொருளின் காரணமாக அது ஒரு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும்"; "அது வாசகரை விருப்பமின்றி ஈர்க்கும்." ஆனால் அந்த நாவல் எழுதப்படவில்லை - புதிய கருத்துக்கள் நிரம்பியுள்ளன.... ஆனாலும் படைப்பு யோசனையின் மர்மமான நூல்கள் கிழிக்கப்படவில்லை. அவை மற்ற சிக்கல்களில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன, மற்றொரு நாவலில், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி மார்ச் 24, 1870 அன்று ஸ்ட்ராகோவுக்கு எழுதினார், அதன் "கருத்து எனக்குள் மூன்று ஆண்டுகளாக உயிருடன் உள்ளது."[101] [101]அந்தப் புதிய நாவல் பத்திரிகைக்காக எழுதப்பட்டது.சர்யா. "நாவலின் முழு திட்டமும் 'முதிர்ச்சியடைந்தது'" என்று ஆசிரியர் எழுதினார். "மூன்று ஆண்டுகளில் நிறைய முதிர்ச்சியடைந்துள்ளது"; "நாவலின் யோசனை ஒரு பெரிய தொகுதியைக் கோரியது"; எப்படியிருந்தாலும், அதன் மொத்தத்தில், டால்ஸ்டாயின் அதேபோர் மற்றும் அமைதி"இந்த நாவல் ஐந்து மிக நீண்ட கதைகளைக் கொண்டிருக்கும் 153 (ஒவ்வொன்றும் சுமார் பதினைந்து அச்சிடப்பட்ட ஃபோலியோக்கள்). கதைகள் ஒன்றுக்கொன்று மிகவும் தனித்தனியாக இருப்பதால், அவற்றைத் தனித்தனியாக விற்கவும், பல்வேறு பத்திரிகைகளில் (நடுவில் உள்ள இரண்டு கதைகளைத் தவிர) வெளியிடவும் முடியும்," என்று அவர் மார்ச் 25, 1870 அன்று ஏ. மைகோவுக்கு எழுதினார். "பொதுவான தலைப்பு அவற்றை ஒரு முழு நாவலாக இணைக்கும்."
மார்ச் 24, 1870 அன்று N. N. ஸ்ட்ராகோவ் எழுதிய கடிதத்தில், நாவலின் தலைப்பைப் பற்றி நாம் கேள்விப்படுகிறோம்.ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை. மறுநாள் ஏ. மைகோவுக்கு எழுதப்பட்ட தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கடிதம், நாவலைப் பற்றிய மிகவும் மதிப்புமிக்க விவரங்களைத் தருகிறது. முதல் புத்தகத்தின் செயல் நாற்பதுகளின் முற்பகுதியில் நடைபெறுகிறது. "எல்லா புத்தகங்களிலும் ஓடும் முக்கிய கேள்வி என்னவென்றால், என் வாழ்நாள் முழுவதும், உணர்வுபூர்வமாகவும், அறியாமலும், என்னை வேதனைப்படுத்திய அதே கேள்வி - கடவுளின் இருப்பு. ஹீரோ தனது வாழ்க்கையில் வெவ்வேறு நேரங்களில் ஒரு நாத்திகர், ஒரு விசுவாசி, ஒரு வெறியர் மற்றும் ஒரு பிரிவினைவாதி, இப்போது மீண்டும் ஒரு நாத்திகர். இரண்டாவது புத்தகத்தின் செயல் ஒரு மடத்தில் நடக்கும். இந்த இரண்டாவது புத்தகத்தின் மீது எனது எல்லா நம்பிக்கைகளையும் வைக்கிறேன். ஒருவேளை அவர்கள் இறுதியாக நான் வெறும் அற்ப விஷயங்களை மட்டும் எழுதவில்லை என்று கூறுவார்கள். (உங்களுக்கு மட்டும், அப்பல்லோன் நிகோலாவிச், நான் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளிக்கிறேன்: இரண்டாவது புத்தகத்தில் டிகோன் சடோன்ஸ்கியை மைய நபராக மாற்ற விரும்புகிறேன், நிச்சயமாக வேறு பெயரில், ஆனால் அவர் ஒரு பிஷப்பாகவும் இருக்கிறார், ஓய்வு பெற்ற பிறகு ஒரு மடத்தில் வாழ்வார்.) ஒரு கிரிமினல் குற்றத்தில் பங்கேற்ற பதின்மூன்று வயது 154 சிறுவன், மிகவும் வளர்ந்த மற்றும் மோசமான (எனக்கு அந்த வகை தெரியும்), முழு நாவலின் எதிர்கால ஹீரோ, அவரது பெற்றோர் (படித்தவர்கள், எங்கள் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்கள்) மடத்தில் கல்வி கற்க வைக்கப்படுகிறார். ஒரு சிறுவனின் இளம் ஓநாய் மற்றும் நீலிஸ்ட் டிகோனுடன் நட்பு கொள்கிறார் (நீங்கள் நிச்சயமாக கதாபாத்திரத்தையும் முழு அம்சத்தையும் அறிவீர்கள். டிகோன்.) நான் சாடேவையும் இங்கே மடத்தில் (வேறு பெயரில்) வைப்பேன். சாடேவ் ஒரு மடத்தில் ஒரு வருடம் ஏன் செலவிடக்கூடாது? சாடேவ் தனது முதல் கட்டுரைக்குப் பிறகு, அவரது மனநிலையை மருத்துவர்கள் ஒவ்வொரு வாரமும் பரிசோதித்த பிறகு, அதைத் தாங்க முடியாமல், வெளிநாட்டில் பிரெஞ்சு மொழியில் ஒரு துண்டுப்பிரசுரத்தை வெளியிட்டார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். இந்தக் குற்றத்திற்காக அவர் ஒரு மடத்தில் ஒரு வருடம் செலவிட அனுப்பப்பட்டிருக்கலாம். உதாரணமாக, பெலின்ஸ்கி, கிரானோவ்ஸ்கி, புஷ்கின் கூட சாடேவுக்கு பார்வையாளர்களாக வரக்கூடும். (இது சாடேவ் அல்ல; நான் அதை என் நாவலில் ஒரு வகையாக மட்டுமே எடுத்துக்கொள்கிறேன்.) மடத்தில் பாவெல் பிரஸ்கியும் உள்ளனர்;[102] [102]கோலுபோவ்[103] [103]அங்கேயும் இருக்கிறார், துறவி பர்ஃபெனியும்.[104] [104]155 (இந்த உலகில் நான் ஒரு நிபுணர், என் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே ரஷ்ய மடாலயத்தை நான் அறிவேன்.) ஆனால் முக்கிய விஷயம் என்னவென்றால் - டிகோனும் சிறுவனும். கடவுளின் அன்பிற்காக, இரண்டாம் பகுதியின் உள்ளடக்கங்களை யாரிடமும் சொல்லாதீர்கள். நான் ஒருபோதும் எனது கருப்பொருள்களை முன்கூட்டியே சொல்ல மாட்டேன்; அது சங்கடமாக இருக்கிறது; ஆனால் உங்களிடம் நான் என்னை ஒப்புக்கொள்கிறேன். மற்றவர்களுக்கு இது ஒரு பைசா கூட மதிப்புக்குரியதாக இருக்காது, ஆனால் எனக்கு அது ஒரு புதையல். டிகோனைப் பற்றி அவர்களிடம் சொல்லாதீர்கள். நான் ஸ்ட்ராகோவுக்கு மடாலயத்தைப் பற்றி எழுதினேன், ஆனால் நான் டிகோனைப் பற்றி எழுதவில்லை. ஒருவேளை நான் ஒரு பிரமாண்டமான, நேர்மறையான, புனிதமான தன்மையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவேன். அது இனி ஒரு கான்ஸ்டான்ஜோக்லோ அல்ல, ஜெர்மன் (நான் அவரது பெயரை மறந்துவிட்டேன்)ஒப்லோமோவ், லோபுகோவ்ஸ் மற்றும் ரக்மெடோவ்ஸ் ஆகியோருக்கும் தெரியாது. உண்மைதான், நான் எதையும் உருவாக்க மாட்டேன், ஆனால் நீண்ட காலமாக நான் என் இதயத்தில் பேரானந்தத்துடன் ஏற்றுக்கொண்ட உண்மையான டிகோனை மட்டுமே வெளிப்படுத்துவேன். ஆனால் நான் வெற்றி பெற்றால், இதைக்கூட எனக்கான ஒரு முக்கியமான செயலாகக் கருதுவேன். பின்னர் அதை யாரிடமும் சொல்லாதே. ஆனால் இரண்டாவது புத்தகத்திற்கு, மடாலயத்திற்கு, நான் ரஷ்யாவில் இருக்க வேண்டும்.[105]ஆ, நான் அதில் வெற்றி பெற்றால் போதும்! முதல் புத்தகம் ஹீரோவின் குழந்தைப் பருவம். குழந்தைகள் காட்சியில் இல்லை என்பது புரிகிறது; ஒரு காதல் கதை இருக்கிறது.
இந்த நாவலுக்கு தனிப்பட்ட ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தின் முக்கியத்துவத்தையும், இறுதி 156 சுருக்கத்தையும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி குறிப்பிட்டார். "இது எனது கடைசி நாவலாக இருக்கும்." "இந்த நாவலை எனது இலக்கிய வாழ்க்கையின் கடைசி வார்த்தையாக நான் கருதுகிறேன்." ஆறு ஆண்டுகள் அதற்கான வேலையில் செலவிட வேண்டியிருந்தது. யோசனை மற்றும் திட்டத்தால் குறுக்கிடப்பட்டது.தி போஸ்ஸஸ்டு, மும்முரமாக எழுத்தில் ஈடுபட்டுள்ளார்ரஸ்கி வெஸ்ட்னிக், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது பெரிய கேன்வாஸில் "மகிழ்ச்சியுடன்" உட்காரக்கூடிய தருணத்திற்காகக் காத்திருந்தார். ஆனால் நாவல் அதன் முதல் கட்டத்தில், பாடத்திட்டத்தின் தோராயமான வரைவில் எந்தவொரு தனித்துவத்துடனும் மட்டுமே திட்டமிடப்பட்டது; மேலும் தனிப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள், கருத்துக்கள் மற்றும் காட்சிகள் அடுத்தடுத்த நாவல்களின் தொடரில் சிதறடிக்கப்பட்டுள்ளன.
தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கையெழுத்துப் பிரதிகளில், அவரது விதவை ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் பாதுகாக்கப்பட்டு, ரஷ்ய வரலாற்று அருங்காட்சியகத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குறிப்புப் புத்தகங்கள் உள்ளன, அவற்றில் ஒன்றில், மடத்தில் தனது குழந்தைப் பருவத்திலும், மடத்திலிருந்து வெளியே வந்த பிறகும் முக்கிய நாயகனை சித்தரிக்கும் ஒரு நாவலின் விரிவான திட்டம் உள்ளது. எழுதும் போக்கில் நாவலின் கதைக்களம் மாறியது; இப்போது சிறுவன் தனது குடும்பத்துடன் இருக்கிறான், இப்போது அவன் ஆரம்பத்தில் இருந்தே அல்போன்ஸ்கி குடும்பத்துடன் இருக்கிறான். நாவலின் விவரங்களும் ஒழுங்கற்றவை: அதன் "கேன்வாஸ்" எப்போதும் புதிய வடிவங்களால் மூடப்பட்டிருக்கலாம். நாவலாசிரியரின் விருப்பமான வார்த்தையான "கண்டுபிடிப்பு", கேள்விக்குரிய நாவலின் திட்டம் 157 ஐ எந்த வகையிலும் நிலையானதாகக் கருத முடியாது என்பதைக் குறிக்கிறது.[106] [106]
நாங்கள் வெளியிடுகிறோம்முழுமையானதிட்டத்தின் உரைஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கை, மூலத்தின் எழுத்து மற்றும் நிறுத்தற்குறிகளின் அனைத்து தனித்தன்மைகளையும் பாதுகாத்தல்.
இந்த நாவல் 1869-70ல் பல்வேறு மாதங்களில் திட்டமிடப்பட்டது.
சுயசரிதை ரீதியாக இந்த நாவலின் முக்கியத்துவம் மறுக்க முடியாதது. ஸ்ட்ராகோவ் ஏற்கனவே தஸ்தாயெவ்ஸ்கியை எழுத்தாளர்களில் மிகவும் அகநிலை எழுத்தாளர் என்று அழைத்துள்ளார். பல விஷயங்கள் அதைக் காட்டுகின்றனஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கைதஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது ஆன்மாவைப் பிரித்துப் பார்க்கவும், அதன் காயங்களைத் திறக்கவும், தனது வேதனையான தூண்டுதல்களிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளவும் விரும்பினார்.தன்முனைப்பு, தனது வெறுப்புமிக்க, தீய எண்ணங்களின் வெடிப்புகளைத் தண்டிக்கவும், தனது ஆன்மாவின் ரகசிய இடங்களைத் தனக்கு முன்பாக வெளிப்படுத்தவும், அந்த இருளைப் பகல் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வரவும், அதைக் கலைக்கவும் - தனது புத்தகங்களில் வரும் கதாபாத்திரங்களை விவரிப்பதில் தனது சொந்த ஆன்மாவின் குறைபாடுகளை எதிர்த்துப் போராடிய கோகோலைப் போல.
158 நாயகன்வாழ்க்கைநிச்சயமாக எழுத்தாளரின் உருவப்படம் அல்ல; விளக்கத்தின் விவரங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை,[107] [107]ஆனால்வாழ்க்கைஎழுத்தாளரின் குணாதிசயத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு மிகவும் சுவாரஸ்யமான வகையின் குறிப்புகளைத் தருகிறது.
முதல் பகுதியின் முழு பின்னணியும் நிஜ வாழ்க்கையின் மூலப்பொருளில், எழுத்தாளரின் உண்மையான அனுபவங்களின் நினைவுகளில் மூழ்கியுள்ளது. "சகோதரர் மிஷா" - அவர் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் இளைய சகோதரர்களில் ஒருவரான மைக்கேல் இல்லையா? சுஷார் என்பது தஸ்தாயெவ்ஸ்கி குழந்தைகளுக்கு பாடம் நடத்திய பிரெஞ்சு ஆசிரியர் நிகோலாய் இவனோவிச் சூச்சார்ட்.செர்மாக்லியோன்டி இவனோவிச் செர்மக் ஆவார், அவருடைய உறைவிடப் பள்ளியில் ஃபெடோர் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி 1834-37 ஆண்டுகள் கழித்தார்.அம்னோவ்தஸ்தாயெவ்ஸ்கி சகோதரர்களின் விளையாட்டுத் தோழன், அவர்களின் வீட்டிற்கு அடிக்கடி வருவார், வனிச்கா உம்னோவ் அவர்களுக்கு பல்வேறு புத்தகங்களையும் கையெழுத்துப் பிரதி புத்தகங்களையும் கொண்டு வந்தார் (உதாரணமாகபைத்தியக்காரனின் வீடு, வோயேகோவ் போன்றவர்களால்).
நன்கு படிக்கப்பட்ட ஹீரோவுக்குத் தெரிந்த ஆசிரியர்கள் மற்றும் புத்தகங்களின் பட்டியல்வாழ்க்கைதஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குழந்தைப் பருவம் மற்றும் இளமைப் பருவத்திற்கு நம்மைத் தெளிவாக அழைத்துச் செல்கிறது. புதிய ஏற்பாடு, பைபிள், கோகோல், புஷ்கின், வால்டர் ஸ்காட், கரம்சின், வரலாறு மற்றும் புவியியல் குறித்துப் பணியாற்றுகிறார்கள்,அரேபிய இரவுகள், முதலியன - இவை அனைத்தும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் வாழ்க்கையின் ஆரம்ப ஆண்டுகளைப் பற்றிய சொந்தக் கணக்குகளாலும், அவரது சகோதரர் ஆண்ட்ரி மிகைலோவிச் அவரைப் பற்றிய நினைவுக் குறிப்புகளாலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பிந்தையவர், அவர்களின் குடும்ப வாசிப்புகளைப் பற்றிப் பேசுகையில், முதலில் தந்தையும் தாயும் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு வழக்கமான புத்தகங்களை சத்தமாக வாசிப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறார்:ரஷ்ய அரசின் வரலாறு Karamzin மூலம், மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தொகுதிகள் xi. மற்றும் xii. கரம்சின் வரலாறுஃபெடோர் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மேசைப் புத்தகம், புதிதாகப் படிக்க எதுவும் இல்லாதபோது அவர் எப்போதும் அதைப் படிப்பார். கரம்சினின் கதைகள்பாவம் லிசாமற்றும்மர்ஃபா போசாட்னிட்சாமேலும் சத்தமாக வாசிக்கப்பட்டன, மேலும்ஒரு ரஷ்ய பயணியின் கடிதங்கள். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தானே N. N. ஸ்ட்ராகோவுக்குச் சொந்தமானவர் (டிசம்பர் 2, 1870): "நான் கரம்சினில் வளர்ந்தேன்"; மற்றும்ஒரு எழுத்தாளரின் இதழ்பத்து வயதில், "கரம்சினிடமிருந்து ரஷ்ய வரலாற்றின் கிட்டத்தட்ட அனைத்து முக்கிய அத்தியாயங்களையும் ஏற்கனவே அறிந்திருந்தேன்" என்று தஸ்தாயெவ்ஸ்கி கூறினார். ஆண்ட்ரி மிகைலோவிச் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி கூறுகிறார்: "நான் பெரும்பாலும் வால்டர் ஸ்காட்டை என் சகோதரர் ஃபெடரின் கைகளில் பார்த்தேன்." தனது மகளின் வாசிப்பு குறித்து ஆலோசனை வழங்குமாறு தஸ்தாயெவ்ஸ்கியிடம் கேட்ட ஒரு நிருபருக்கு, தஸ்தாயெவ்ஸ்கி 1880 இல் எழுதினார்: "எனக்கு பன்னிரண்டு வயதாக இருந்தபோது, ​​நாட்டில் எனது கோடை விடுமுறையின் போது நான் வால்டர் ஸ்காட்டை முழுவதுமாகப் படித்தேன். அந்த வாசிப்பிலிருந்து நான் வாழ்க்கையில் பல அற்புதமான மற்றும் உயர்ந்த பதிவுகளை எடுத்துச் சென்றேன், அவை நிச்சயமாக ஒரு கவர்ச்சியான, காமவெறி மற்றும் ஊழல் வகையின் 160 பதிவுகளுக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு என் ஆன்மாவில் ஒரு பெரிய சக்தியை உருவாக்கியது." ஆண்ட்ரி தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நினைவுக் குறிப்புகளின்படி, புஷ்கின் பல முறை படிக்கப்பட்டு கிட்டத்தட்ட மனப்பாடம் செய்யப்பட்டார். கோகோலும் சிறுவயதில் தனது சகோதரருக்குப் பிடித்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். கோகோல் மீதான தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் அன்பைக் குறிப்பிடுகையில், ஏ. இ. ரிசென்காம்ப், ஒரு சிறுவனாக இருந்தபோது தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அவருக்கு முழு பக்கங்களையும் மனப்பாடம் செய்ததாக பதிவு செய்தார்.இறந்த ஆத்மாக்கள்புதிய ஏற்பாட்டைப் பற்றி தஸ்தாயெவ்ஸ்கி எழுதினார்: “நான் ஒரு ரஷ்ய மற்றும் மதப் பற்று மிக்க குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். எங்கள் குடும்பத்தில் நாங்கள் சிறுவயதிலிருந்தே புதிய ஏற்பாட்டை அறிந்திருந்தோம்.” எட்டு வயது சிறுவனாக இருந்தபோது, ​​யோபுவின் பைபிள் கதையை தேவாலயத்தில் கேட்டதால் அவர் மிகவும் ஈர்க்கப்பட்டார்.[108] [108]
எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் உறவுகள் கதைகளை நினைவில் கொள்கின்றனஅரேபிய இரவுகள்தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் சகோதரர்களிடம், அலெக்ஸாண்ட்ரா நிகோலேவ்னா என்ற வயதான பெண்மணி அடிக்கடி குடும்பத்தைப் பார்ப்பார். அவர் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் கதைகளைச் சொல்வார், குழந்தைகள் அவளை விட்டுப் பிரிய மாட்டார்கள். எஃப்.எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் சொந்த வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், அவர் சாகசப் புத்தகங்களை மிகவும் விரும்பினார்.சந்திரனில் வசிப்பவர்கள்முப்பதுகளில் 161 ஆம் ஆண்டு மிகவும் பிரபலமாக இருந்த ஒரு புத்தகத்தின் தலைப்பு இதுவாகும் - "வானியலாளர் சர் ஜான் ஹெர்ஷல் கேப் ஆஃப் குட் ஹோப்பில் தங்கியிருந்தபோது செய்த சந்திரனில் வசிப்பவர்கள் மற்றும் பிற குறிப்பிடத்தக்க கண்டுபிடிப்புகள், 1836 இல் ஜெர்மன், பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் இருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டது." நாடகத்தின் மீதான அந்த மோகம், குறிப்பாகஹேம்லெட், இது நாயகனைக் கொண்டிருந்ததுவாழ்க்கைதஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் வாழ்க்கை வரலாற்றிலும் இது உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது.[109] [109]
அதிர்வெண்வாழ்க்கைஆசிரியர் தனது சிறுவயதில் எடுத்த உண்மைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட விவரங்கள், தவிர்க்க முடியாமல் மாணவருக்கு ஒரு பொருளைத் தேடும் உரிமை குறித்த கேள்வியை அறிமுகப்படுத்துகின்றன.தனிப்பட்டஉண்மையில், நாயகனின் பல ஆன்மீக அனுபவங்கள் அவர்களின் அகநிலைத் தன்மைக்கு சாட்சியமளிக்கின்றன.
தன்னைத்தானே சோதித்துப் பார்ப்பதை அவன் விரும்பினான்; தன் மன உறுதியைப் பயிற்றுவித்தான்; தன்னை "சுய வேதனைக்கு" பழக்கப்படுத்திக் கொண்டான். இந்த சுய வேதனைக்கான தாகம், "சகித்துக் கொள்ளும்" தனது திறனை நம்புவதற்காக, துன்பத்தில் தன்னை செலவிட வேண்டும் என்ற பதட்டம் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் சிறப்பியல்பு. அவரது சகோதரரிடமிருந்து அவருக்கு ஒரு கடிதம் வருகிறது. "நான் எனக்காக ஒரு புதிய வகையான இன்பத்தைக் கண்டுபிடித்துள்ளேன் - மிகவும் விசித்திரமான ஒன்று - என்னை நானே துன்பப்படுத்த", என்று அவர் தனது சகோதரர் மைக்கேலிடம் ஜனவரி 1, 1840 அன்று எழுதிய கடிதத்தில் கூறுகிறார். "நான் உங்கள் கடிதத்தை எடுத்து, அதை என் கையில் பல நிமிடங்கள் திருப்பி, அது முழு எடையுள்ளதாக உணர்கிறேன், அதை போதுமான அளவு பார்த்து மூடிய உறையை ரசித்த பிறகு, அதை என் பாக்கெட்டில் வைத்தேன்.... அதில் எவ்வளவு உற்சாகமான ஆன்மா, உணர்வு மற்றும் இதயம் இருக்கிறது என்பதை நீங்கள் நம்ப மாட்டீர்கள்! அதனால் நான் சில நேரங்களில் கால் மணி நேரம் காத்திருக்கிறேன்...."
நாயகன்வாழ்க்கைஅவர் சமூகமற்றவர், "தொடர்பு கொள்ளாதவர்", பல விஷயங்களைத் தனக்குள் வைத்துக் கொள்கிறார், ஒதுக்கப்பட்டவர் மற்றும் மக்களைத் தவிர்க்கிறார். 1838 இல் மைக்கேல் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது சகோதரரை "ஒதுக்கப்பட்டவர்" என்று அழைக்கிறார், காரணம் இல்லாமல் அல்ல. ஃபெடோர் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, அவரது வாழ்க்கையில் "விசித்திரமான மற்றும் அற்புதமான விஷயங்களை" பற்றி அவருக்கு எழுதுகையில், "அவர் இந்த நீண்ட கதையை யாரிடமும் சொல்ல மாட்டார்" என்று கூறுகிறார். பொறியியல் கல்லூரியில், தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, தனது சக மாணவர்களின் நினைவுகளின்படி, வழக்கமாக தனியாக உட்கார்ந்து அல்லது நடந்து, அனைவரிடமிருந்தும் தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டார். 1854 இல் அவர் செமிபாலடின்ஸ்கில் இருந்து எழுதினார்: "நான் இங்கே ஒரு தனிமையான வாழ்க்கையை வாழ்கிறேன்; நான் வழக்கம்போல மக்களிடமிருந்து என்னை மறைத்துக் கொள்கிறேன்." ஹீரோவில் மனிதர்களைத் தவிர்ப்பதுவாழ்க்கைஅவர்கள் மீதான வெறுப்பால், வெறுப்பு உணர்வால் அவர் ஊட்டப்பட்டார், மேலும் "பெருமை, உணர்ச்சி மற்றும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் இயல்பிலிருந்து" தோன்றினார். 1847 இல் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது சகோதரர் மைக்கேலுக்கு எழுதிய 163வது கடிதத்திலிருந்து ஒரு பகுதியை நினைவு கூர்வோம்: "ஆனால், ஆண்டவரே, எவ்வளவு அருவருப்பான, குறுகிய மனப்பான்மை கொண்ட, நரைத்த தாடி வைத்த ஞானிகள், அறிவாளிகள், பரிசேயர்கள் இருக்கிறார்கள், யார்பெருமைப்படுங்கள்அவர்களின் அனுபவத்தில்,அதாவது.அவர்களின் முக்கியத்துவமின்மையின் மீது (ஏனென்றால் அவை அனைத்தும் ஒரே அளவிற்கு உருவாக்கப்பட்டுள்ளன), அவர்கள் தங்கள் பங்கில் திருப்தி, ஏதோவொன்றில் நம்பிக்கை, வாழ்க்கையில் நிதானம் மற்றும் ஒருவரின் இடத்தில் திருப்தி ஆகியவற்றை நித்தியமாகப் பிரசங்கிக்கிறார்கள், அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தை உணராமல் - துறவறக் கொடியேற்றம் மற்றும் மறுப்பு போன்ற ஒரு திருப்தி - மற்றும் தீராத அற்ப வெறுப்புடன் அவர்கள் தங்கள் சாதாரணமான தினசரி கால அட்டவணை மற்றும் இருப்பு நாட்காட்டியைத் தாங்க முடியாத ஒரு வலுவான, உமிழும் ஆன்மாவைக் கண்டிக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் கேலிக்குரிய பூமிக்குரிய மகிழ்ச்சியுடன் அயோக்கியர்கள். அவர்கள் அயோக்கியர்கள்!
நாயகன்வாழ்க்கைஇயற்கையாகவே அவருக்கு ஆளுமையின் கூர்மையான வரையறுக்கப்பட்ட உணர்வு, அவரது மேன்மை, உள் வலிமை, அவரது சொந்த தனித்துவம் பற்றிய உணர்வு இருந்தது. வெற்றியால் போதையில் இருக்கும் போது, ​​தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் பெருமை மற்றும் "மிகைப்படுத்தப்பட்ட" ஒப்புதல் வாக்குமூலங்களில் அதே தொனி ஒலிக்கவில்லையா?ஏழை மக்கள், அவரது முதல் இலக்கிய முயற்சி?[110]"புதிய எழுத்தாளர்கள் கூட்டம் தோன்றியுள்ளது. சிலர் எனது போட்டியாளர்கள். அவர்களில் ஹெர்சன் (இஸ்கந்தர்) மற்றும் கோன்சரோவ் ஆகியோர் குறிப்பாக குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். 164 அவர்கள் மிகவும் பாராட்டப்படுகிறார்கள். ஆனால் முதல் இடம் தற்போதைக்கு என்னுடையது, என்றென்றும் இருக்கும் என்று நம்புகிறேன்."
வெகு காலத்திற்குப் பிறகு, அவர் கடின உழைப்பைச் செய்த பிறகு, அவர் (அக்டோபர் 1, 1859) ட்வெரிலிருந்து தனது சகோதரருக்கு எழுதுகிறார்: “டிசம்பர் நடுப்பகுதியில் நான் திருத்தப்பட்டவர்களை அனுப்புவேன் (அல்லது நானே கொண்டு வருவேன்)இரட்டை. சகோதரரே, முன்னுரையுடன் கூடிய திருத்தம் மதிப்புடையதாக இருக்கும் என்று நம்புங்கள்.புதிய நாவல். அவர்கள் இறுதியாக என்ன பார்ப்பார்கள்இரட்டைஇது போன்றது. நான் அவர்களை இன்னும் ஆழமாக ஆர்வப்படுத்துவேன் என்று நம்புகிறேன். ஒரு வார்த்தையில், நான் அவர்கள் அனைவருக்கும் சவால் விடுகிறேன். இறுதியாக, நான் திருத்தவில்லை என்றால்இரட்டைஇப்போது, ​​நான் எப்போது அதைச் செய்ய வேண்டும்? நான் ஏன் ஒரு சிறந்த கருத்தை, மிகப்பெரிய வகையை, அதன் சமூக முக்கியத்துவத்தில் இழக்க வேண்டும், அதை நான் முதலில் கண்டுபிடித்தேன், அதில் நான் தீர்க்கதரிசியாக இருந்தேன்? "வாழ்க்கை"எங்கும், எல்லாவற்றிலும் நான் மிக நீண்ட வரம்பை அடைகிறேன்; நான் எல்லா வாழ்க்கையின் எல்லைகளையும் தாண்டிவிட்டேன்" (ஆகஸ்ட் 16, 1867) என்று தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அப்பல்லோன் மைகோவிடம் கூறியதன் மூலம் ஆசிரியரால் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட முறை வலியுறுத்தப்பட்டது.
கதாநாயகனின் கதாபாத்திரத்தில் சில விசித்திரங்கள்வாழ்க்கைகவனத்திற்குரியவை. "எதிர்பாராத விதமாக முரட்டுத்தனமான குறும்புகளால் அனைவரையும் ஆச்சரியப்படுத்த" அவர் விரும்பினார்; "ஒரு அரக்கனைப் போல நடந்து கொண்டார்"; "ஒரு வயதான பெண்ணை புண்படுத்தினார்." அவரது ஆன்மீக வாழ்க்கையிலும், மக்களுடனான அவரது உறவிலும் சில சரிவுகள், தஸ்தாயெவ்ஸ்கியில் காணப்பட்டன. இவ்வாறு, பொறியியல் கல்லூரியில் (1838) இயற்கணிதம் கற்பித்த அதிகாரியிடம் அவர் முரட்டுத்தனமாக நடந்து கொண்டார் என்பதை அவரே ஒப்புக்கொண்டார். தனது சகோதரருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் (1847) அவர் பின்வரும் பண்புகளை தனக்குத்தானே கொடுக்கிறார்: "எனக்கு மிகவும் மோசமான அருவருப்பான தன்மை உள்ளது.... உங்களுக்காகவும் உங்கள் இதயத்திற்காகவும் நான் என் உயிரைக் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறேன், ஆனால் சில நேரங்களில், என் இதயம் அன்பால் உருகும்போது, ​​நீங்கள் என்னிடமிருந்து ஒரு அன்பான வார்த்தையைப் பெற முடியாது. இதுபோன்ற நேரங்களில் என் நரம்புகள் எனக்குக் கீழ்ப்படிவதில்லை.... எமிலி ஃபெடோரோவ்னாவிடம் நான் எத்தனை முறை முரட்டுத்தனமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறேன்,[111] [111]பெண்களில் மிகவும் உன்னதமானவள், என்னை விட ஆயிரம் மடங்கு சிறந்தவள்; சில சமயங்களில் நான் வேண்டுமென்றே ஃபெட்யாவுடன் எப்படிப் பழகினேன் என்பதை நினைவில் கொண்டேன், அதே நேரத்தில் நான் உன்னை விடவும் சிறப்பாக நேசித்தேன்...."
சில நேரங்களில் நாயகனில் வெடித்ததுவாழ்க்கை"அழிவு உணர்வு", அதே உணர்வு தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் சிறுவயதில் உலகத்தைப் பற்றிய பார்வையில் வெளிப்பட்டது. "இதுவரை காயமடைந்த தற்பெருமை என்றால் என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது," என்று அவர் அக்டோபர் 31, 1838 அன்று எழுதினார். "அந்த உணர்வு என்னை ஆட்கொண்டால் நான் வெட்கப்பட வேண்டும் ... ஆனால் - உங்களுக்குத் தெரியுமா? - நான் முழு உலகத்தையும் ஒரே நேரத்தில் நசுக்க விரும்புகிறேன்." அந்த "படுகாடுகளில்" மூழ்குவதும், "கதையின் நாயகனின் பெருமிதமும்"வாழ்க்கை166 தஸ்தாயெவ்ஸ்கியே தனது இளமைப் பருவத்தைப் பற்றி கூறும் சில விவரங்களில் அவற்றின் இணை உள்ளது. "விடைபெறுகிறேன்," என்று அவர் நவம்பர் 16, 1845 அன்று தனது சகோதரருக்கு எழுதிய கடிதத்தை முடித்தார்; "சிறிய மின்னிகள், கிளாராஸ், மரியன்னெஸ் போன்றவர்கள் மயக்கும் தன்மை கொண்டவர்கள், ஆனால் அவர்களுக்கு அதிக பணம் செலவாகும். மறுநாள் துர்கனேவ் மற்றும் பெலின்ஸ்கி எனது ஒழுங்கற்ற வாழ்க்கைக்காக என்னை மிகவும் திட்டினர்."
"பணம் குவிக்கும் யோசனை," மறைக்கப்பட்ட எண்ணங்களில் ஒன்றுமகா பாவி, வறுமையில் வாடும் எழுத்தாளர்களின் வரிசையில் மிகப் பெரிய தியாகியின் கவனத்தை ஆரம்பத்தில் ஈர்த்திருந்தார், அவர்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் பணத் தேவையில் இருந்தனர், மேலும் டால்ஸ்டாய் மற்றும் துர்கனேவ் போன்ற பாதுகாப்பு நிலைமைகளில் வாழவும் வேலை செய்யவும் வாய்ப்புக்காக ஆர்வத்துடன் காத்திருந்தனர். "பணமும் பாதுகாப்பும் நல்ல விஷயங்கள். நான் எப்போது என் கடன்களிலிருந்து விடுபடுவேன்?" "பணம் - என்னிடம் ஒரு பித்தளை காசு கூட இல்லை." "இது மிகவும் வேதனையானது." "நீங்கள் என்னைக் காப்பாற்ற முடிந்தால், அதைச் செய்யுங்கள்." "நான் மீண்டும் என்னைத் தூக்கிலிடத் தயாராக இருக்கும் அளவுக்கு நெருக்கடியில் இருக்கிறேன்." "நான் இப்போது மிகவும் மோசமான நிலையில் இருக்கிறேன்.... எனக்கு ஒரு காசு கூட இல்லை." "என் வாழ்நாள் முழுவதும் நான் பணத்திற்காக உழைத்தேன், என் வாழ்நாள் முழுவதும் நான் தொடர்ந்து தேவையில் இருந்தேன்." "நான் பசியாக இருக்கும்போது எப்படி எழுத முடியும்?... நானும் என் பசியும் அடடா. ஆனால் என் மனைவி பாலூட்டுகிறாள், அவள்அவளே"போய் அவளுடைய கடைசி கம்பளிப் பாவாடையை அடகு வைக்க வேண்டும். இரண்டு நாட்களாக பனி பெய்து கொண்டிருக்கிறது. பின்னர் அவர்கள் என்னிடம் கலைத்திறனைக் கேட்கிறார்கள், கவிதையின் தூய்மைக்காக, சிரமமின்றி, வன்முறையின்றி, துர்கனேவ் மற்றும் கோன்சரோவை சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்! நான் எந்த சூழ்நிலையில் வேலை செய்கிறேன் என்பதை அவர்கள் பார்க்கட்டும்..." - அந்த அழுகை, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கடிதங்கள் வழியாக அவரது வாழ்க்கையின் பல்வேறு காலகட்டங்களில், குறிப்பாக அவர் வெளிநாட்டில் இருந்தபோது, ​​மற்றும் அவரது கடிதங்களில் ஒரு முனகலைப் போல எதிரொலித்தது.ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கைநாவலின் நாயகனின் வாழ்க்கையில் இருந்ததைப் போலவே, மதப் பிரச்சினையும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியால் தீர்க்கப்பட்டது என்று நாம் கருத வேண்டும் - நம்பிக்கை மற்றும் அவநம்பிக்கையின் "நீட்சிகள்" மூலம்.
ஒரு பகுப்பாய்வுவாழ்க்கைஇது சுயசரிதை அடி மூலக்கூறுகளை வெளிப்படுத்துகிறது, இது நம்மை அதிக உறுதியுடன் பார்க்க அனுமதிக்கிறதுதனிப்பட்டதஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மற்ற நாவல்களில் உள்ள பண்புகள்ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கைபிரிந்தது. வெர்சிலோவின் மகன், பிறந்த டோல்கோருகோவ் (தி ரா யூத்), தனது "ஒழுக்கத்தின் யோசனையுடன்", தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் எழுதப்படாத நாவலில் வரும் கதாபாத்திரத்தை அணுகுகிறார், இந்த விஷயத்தில், அவர் ஸ்டாவ்ரோஜினுக்கு ஒத்தவர். ஹீரோதி போஸ்ஸஸ்டு, அவரது வீழ்ச்சிகள், "பள்ளத்தாக்குகள்" மற்றும் ஒழுக்கக்கேடு ஆகியவற்றுடன், மகா பாவியைப் போன்றது. "துஷரின்" உறைவிடப் பள்ளி, வெளிப்படும் குழந்தை, லம்பேர்ட்டின் உருவம் பற்றிய பக்கங்கள்தி ரா யூத், இலிருந்து எடுக்கப்பட்டதுவாழ்க்கை. சில குறிப்பிட்ட விஷயங்களில் மகா பாவி இவான் கரமசோவ் மற்றும் டிமிட்ரி கரமசோவை அணுகுகிறார். டிகோன் ஆஃப்வாழ்க்கை168ஐ கடந்துவிட்டதுதி போஸ்ஸஸ்டுமற்றும்சகோதரர்கள் கரமசோவ்பிஷப் மற்றும் வயதான துறவி ஜோசிமாவின் கதாபாத்திரங்களில்.[112]
இவ்வாறு இந்த நாவல் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் பிற்காலத்தின் மிக முக்கியமான படைப்புகளை இணைக்கிறது, மேலும் சில விவரங்களில் ஆரம்பகால சோதனைகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது, எடுத்துக்காட்டாகபாதாள உலகத்திலிருந்து குறிப்புகள். ஆனால் அவர் திட்டமிட்டவற்றில் பெரும்பாலானவை செயல்படுத்தப்படாமல் இருந்தன, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கருப்பொருள்களை உருவாக்குவதில் மங்கிவிட்டன. மக்களின் மத வாழ்க்கையின் பரந்த படம் எங்கே, அவர்களின் பிரிவினைவாதிகள் மற்றும் பழைய நம்பிக்கையின் விசுவாசிகளின் உலகம், அதில் பெரிய பாவி மூழ்கினார்? யாத்ரீகரான மகர் இவனோவிச் டோல்கோருகோவின் வெளிர் உருவம் ஒரு சிறந்த "கவிதையுடன்" பொருந்தவில்லை. "பச்சையான இளைஞர்" வெர்சிலோவில் முக்கிய கதாபாத்திரம் மிகவும் குறைந்து ஆன்மீக ரீதியாக பலவீனமடைந்தது.
எழுதப்படாத நாவலின் ஓவியம், தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் படைப்புப் பழக்கவழக்கங்களின் மீது அது வீசும் வெளிச்சத்திற்கு பொதுவாக மதிப்புமிக்கது.அந்த நாவல் எழுதப்படவில்லை.எழுத்தாளரின் கற்பனையில் மிதக்கும் கதாபாத்திரங்களின் கூட்டத்தால் அந்தப் பெரிய கேன்வாஸ் மறைக்கப்பட்டிருக்காது. நாவல்கள்நாத்திகம்மற்றும் 169ஒரு பெரிய பாவியின் வாழ்க்கைதஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது படைப்பு கற்பனையின் கூட்டத்தை சமாளிக்க முடியாது என்பதை தெளிவாக நிரூபிக்கிறார். அவரது அடிப்படை காட்சிகளின் வேகத்தை அவரால் அடக்கவும் வெல்லவும் முடியவில்லை. அவரது ஆன்மா மிகவும் கடுமையாக எரிந்து, ஒரு தாழ்வான ஒளியால் திருப்தி அடைய முடியவில்லை. அனைத்தும் தீப்பிழம்புகளில், அவரது ஆன்மா தீப்பிடித்து ஒளிரும் காட்சிகளை அழித்தது. மேலும் இரும்புத் தேவை மட்டுமே எழுத்தாளரை மேசையில் சங்கிலியால் பிணைத்து, அவரது படைப்புகளைப் படிக்க நமக்கு வாய்ப்பளித்தது போல் தெரிகிறது. ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது.தற்செயலானதஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் வெளியிடப்பட்ட படைப்புகளில். அவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில்லைமுழுதும்படைப்பாளி; அவை அவரது அசல் கருத்துக்களை விட வெளிர் நிறமானவை.
முடிவு
கிரேட் பிரிட்டனில் அச்சிடப்பட்டதுஆர். & ஆர். கிளார்க், லிமிடெட்,எடின்பர்க்.

171 தமிழ்
அடிக்குறிப்புகள்

1. இது மேலே உள்ள 11வது எண் என்பது உறுதி, ஏனெனில் இதில் குறிப்புகள் தவிர,தி இடியட், குறிப்புகள்நித்திய கணவர்.
2.தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மேதை, ஒடெசா, 1921.
3. முதலில் “அத்தியாயம் IX.”
4. "பைத்தியக்காரன்" தோற்கடிக்கப்பட்ட பிறகு: "எப்படியிருந்தாலும், முற்றிலும் திறமையற்ற ஒரு உயிரினம்."
5. "தீய நாற்காலி" என்ற வார்த்தைகளுக்குப் பிறகு முதலில் இருந்தது: "நிகோலாய் வெசெவோலோடோவிச் இன்னும் ஏதோ ஒரு உள் ஆதிக்கக் கிளர்ச்சியால் மிகவும் திசைதிருப்பப்பட்டார்."
6. "பார்த்தார்" என்ற வார்த்தைகள் முதலில் நின்ற பிறகு: "அவர் நினைத்தார், நிச்சயமாக, எதைப் பற்றி தெரியாது."
7. "அபத்தமானது" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
8. “குப்பைகளும்” அழிக்கப்படுகின்றன.
9. "சண்டையைப் பற்றி" என்ற வார்த்தைக்குப் பிறகு முதலில் வந்தது: "நீங்கள் இங்கே நிறைய கேள்விப்பட்டீர்கள்."
10. முதலில் "இது ஒரு மோசமான கணக்கு அல்ல."
11. முதலில் "இல்லை, எனக்கு உடல்நிலை சரியில்லை."
12. முதலில் "குணப்படுத்தப்பட்டனர்."
13. "நான் அதைப் பார்த்தாலும் ... சில சமயங்களில்" என்பதற்குப் பிறகு முதலில் "நான் பார்ப்பேனா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை" என்ற வார்த்தை வந்தது.
14. "புன்னகை"க்குப் பிறகு "உங்களுக்குத் தெரியுமா, உங்கள் கண்களைத் தாழ்த்துவது உங்களுக்குப் பொருந்தாது: இது இயற்கைக்கு மாறானது, அபத்தமானது மற்றும் பாதிக்கப்பட்டது."
15"எல்லாம்" என்பதற்குப் பிறகு "நீங்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும்" என்று எழுதப்பட்டுள்ளது.
16. "ஒருவேளை" என்ற வார்த்தைக்குப் பிறகு, "அது மோசமானதல்ல. பிறகு உங்களுக்கு ஏன் சந்தேகம்?" - "நான் முழுமையடையாமல் நம்புகிறேன்."
17. "அவரது தலை இன்னும் குனிந்த பிறகு" ஒரு வார்த்தை வெளிப்படுகிறது: "அவரது உதடுகளின் மூலைகள் திடீரென்று விரைவாகவும் பதட்டமாகவும் நடுங்கத் தொடங்கின."
18"நம்பிக்கையின்மை" நீக்கப்பட்ட பிறகு: "ஓ, பாதிரியாரே!"
19. "நான் செய்கிறேன்" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு: "அவை கவர்ச்சிகரமான வார்த்தைகள்." - "'கவர்ச்சிகரமானது,' இவை ஒரு பிஷப்பிற்கு விசித்திரமான வார்த்தைகள்; நீங்கள் முற்றிலும் ஒரு ஓரினச்சேர்க்கையாளர்."
20. "ஸ்டாவ்ரோஜின் அவரைக் குறைத்தார்" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு, "இது நடுவில் இருப்பவர்களுக்கு, இது அலட்சியமாக இருப்பவர்களுக்கு, இல்லையா?"
21 ம.நே.. "சரியாக, முதலியன" என்பதற்குப் பதிலாக, மூலப் பதிவில் "எனக்கு நீ கொஞ்சமும் தேவையில்லை" என்று இருந்தது.
22 எபிசோடுகள் (10)"எல்லாவற்றையும் சொல்லுங்கள்" என்பதற்குப் பிறகு, "நீங்கள் எதற்காக இங்கு வந்தீர்கள்" என்று எழுதப்பட்டுள்ளது.
23 ஆம் வகுப்பு"யூகிக்கப்பட்ட" பிறகு "உங்கள் முகத்திலிருந்து" என்று வெட்டப்படுகிறது.
24 ம.நே.. "வரலாற்று"த்திற்குப் பிறகு, "அது இப்போது பலருக்குத் தெரிந்திருக்கும் என்று கருத வேண்டும்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
25. "எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக எழுத்தாளன் அல்ல" என்ற வார்த்தைகளுக்குப் பிறகு, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் கையால் சான்றுகளில் "ஒரே ஒரு கருத்து, ஒரே ஒரு கருத்து" என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. 1906 ஆம் ஆண்டு தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் படைப்புகளின் ஜூபிலி பதிப்பின் தொகுதி VIII இன் துணைப் பகுதியாக வெளியிடப்பட்ட அத்தியாயம் I இன் தொடக்க உரையில், பின்வரும் பகுதி உள்ளது, இது சான்றுகளில் இல்லை:
"என் கதையை முன்கூட்டியே நான் மறந்துவிட்டாலும், இன்னொரு கருத்தை நான் அனுமதிக்கிறேன். இந்த ஆவணம், என் கருத்துப்படி, ஒரு மோசமான படைப்பு, அந்த மனிதனைப் பிடித்த பிசாசின் படைப்பு. இது இப்படித்தான்: ஒரு மனிதன் கடுமையான வலியால் அவதிப்பட்டு படுக்கையில் அலைந்து திரிந்து, ஒரு கணம் கூட தனது வலியைக் குறைக்க ஒரு நிலையைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சிப்பது போல. வலியைக் குறைக்கக் கூட அல்ல, ஆனால் அதை இன்னொரு கணம் மாற்றுவதற்காக மட்டுமே. அதுபோன்ற சூழ்நிலையில், ஒருவர் நிச்சயமாக அந்த நிலைப்பாட்டின் நிலை அல்லது நல்ல உணர்வு பற்றி கவலைப்படுவதில்லை. ஆவணத்தின் அடிப்படைக் கருத்து, சுய தண்டனைக்கான ஒரு பயங்கரமான, மறைக்கப்படாத ஏக்கம், சிலுவையின் தேவை, அனைவரின் பார்வையிலும் எரிக்கப்படுதல். இருப்பினும், சிலுவையை நம்பாத ஒரு மனிதனில் சிலுவைக்கான இந்த தேவை, ஸ்டீபன் ட்ரோஃபிமோவிச் ஒருமுறை, வேறு ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் வெளிப்படுத்தியது போல, இது தானே 'ஒரு யோசனையை' உருவாக்கவில்லையா? மறுபுறம், ஆவணம் அதே நேரத்தில் காட்டுத்தனமாகவும் சீரற்றதாகவும் இருக்கிறது, இருப்பினும் வெளிப்படையாக வேறு நோக்கத்துடன் எழுதப்பட்டுள்ளது. ஆசிரியர் அறிவிக்கிறார். அதை எழுதாமல் இருக்க முடியவில்லை, அவர் 'கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்', இது மிகவும் சாத்தியம்; அவரால் முடிந்தால், அந்தக் கோப்பை அவரைக் கடந்து செல்ல அனுமதிப்பதில் அவர் மகிழ்ச்சியடைந்திருப்பார்; ஆனால் உண்மையில், அவரால் அவ்வாறு செய்ய முடியாது என்று தோன்றுகிறது, மேலும் அவர் ஒரு புதிய வெடிப்புக்கான வசதியான சாக்குப்போக்கைப் பறித்தார். ஆம், நோய்வாய்ப்பட்ட மனிதன் தனது படுக்கையில் சுற்றித் திரிந்து, ஒரு வலிக்கு பதிலாக இன்னொரு வலியை மாற்ற விரும்புகிறான், இப்போது சமூகத்துடனான போராட்டம் அவனுக்கு எளிதான நிலையாகத் தோன்றுகிறது, மேலும் அவன் அதற்கு ஒரு சவாலை வீசுகிறான்.
"உண்மையில், அத்தகைய ஆவணத்தின் உண்மையிலேயே, சமூகத்தின் ஒரு புதிய, எதிர்பாராத மற்றும் மன்னிக்க முடியாத எதிர்ப்பைக் குறிக்கிறது - சண்டையிட ஒரு எதிரியைக் கண்டுபிடிக்க மட்டுமே!"
"யாரால் சொல்ல முடியும்? ஒருவேளை இவை அனைத்தும், தாள்களும் அவற்றின் நோக்கம் கொண்ட வெளியீடும், ஆளுநரின் கடிக்கப்பட்ட காதைப் போலவே, வேறு வடிவத்தில் மட்டுமே இருக்கலாம். ஆனால் இவ்வளவு விளக்கங்கள் ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்டிருக்கும்போது, ​​எனக்குப் புரியவில்லை, இப்போது இது ஏன் என் மனதில் வர வேண்டும். நான் எந்த ஆதாரத்தையும் முன்வைக்கவில்லை, அல்லது ஆவணம் தவறானது, அதாவது, முற்றிலும் உருவாக்கப்பட்டு புனையப்பட்டது என்று நான் உறுதியாகக் கூறவில்லை. பெரும்பாலும் உண்மையை எங்காவது நடுவில் தேட வேண்டும். இருப்பினும், நான் ஏற்கனவே வெகுதூரம் அலைந்து திரிந்துவிட்டேன்; ஆவணத்திற்குத் திரும்புவது பாதுகாப்பானது. இதைத்தான் டிகோன் படித்தார்."
1906 ஆம் ஆண்டு தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் படைப்புகளின் தொகுதி VIII இன் துணைப்பிரிவின் முதல் அத்தியாயம் இங்கே முடிகிறது, ஜூபிலி பதிப்பு.
26 மாசி"சந்திக்க வேண்டும், முதலியன" என்பதற்குப் பிறகு, "என் நண்பர்கள் மற்றும் அவரது கணவர் முன்னிலையில்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
27 மார்கழி. "அவர்களுடைய மகளுடன்" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு, "அவளுக்கு பதினான்கு வயது இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்."
28 தமிழ். "எனக்கு நினைவில் இல்லை" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு: "அவர்கள் யார், எங்கிருந்து வருகிறார்கள், இப்போது எங்கே இருக்கிறார்கள், எனக்குக் கொஞ்சம் கூடத் தெரியாது."
29 தமிழ். "பெண்" என்ற வார்த்தையை நீக்கிய பிறகு: "(நான் அவர்களுடன் பழக்கமான சொற்களில் வாழ்ந்தேன், அவர்கள் என்னுடன் எந்த விழாக்களிலும் கலந்து கொள்ளவில்லை)"
30 மீனம். "எப்போதும் அழைக்கப்பட்ட" பிறகு, "பதினாறு வயது வரை ஜே. ஜே. ரூசோ ஒப்புக்கொண்ட தீமையில் அசாதாரணமான அடக்கமின்மையுடன் ஈடுபட்ட பிறகு, பதினேழு வயதில் நான் அதை நிர்ணயித்த அதே தருணத்திலேயே நிறுத்திவிட்டேன்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
31 மீனம். "இருப்பு" என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு: "அவள் அழவில்லை, ஆனால் அடிகளால் அழுதாள், நிச்சயமாக நான் அங்கே நின்று எல்லாவற்றையும் பார்த்ததால்."
32 ம.நே.. "தன்னை" தாக்கிய பிறகு: "இதுவரை அவள் எனக்கு மட்டுமே பயந்திருக்கலாம், தனிப்பட்ட முறையில் அல்ல, ஆனால் ஒரு தங்குமிடமாக, ஒரு அந்நியனாக, அவள் மிகவும் கூச்ச சுபாவமுள்ளவள் என்று நான் நம்புகிறேன்."
33 வது. முதலில் "மூன்று நாட்கள் முடிந்தவுடன்."
34 வது"அடித்தல்" என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு: "ஆனால் திடீரென்று நான் என்னையே கேட்டுக்கொண்டேன்: இப்போது நான் நிறுத்தலாமா, உடனடியாக என்னால் முடியும் என்று பதிலளித்தேன்."
35 மகரந்தச் சேர்க்கை. முதலில் "நான் அவள் முகத்தையும் கால்களையும் முத்தமிட்டேன்: அவள் கால்களை முத்தமிட்டபோது."
36 தமிழ். முதலில் "நான் எழுந்து போய்விட விரும்பினேன் - இவ்வளவு சிறிய குழந்தையாக, பரிதாப உணர்வால் இது எனக்கு மிகவும் விரும்பத்தகாததாக இருந்தது. ஆனால் என் பயத்தின் திடீர் உணர்வை நான் வென்று அங்கேயே இருந்தேன்."
37 தமிழ். "கஃப்" அடிக்கப்பட்ட பிறகு: "அவள் கன்னத்தில் இரண்டு முறை."
38 ம.நே."இனி இல்லை" என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு: "நான் எழுந்து அவள் அருகில் சென்றேன்."
39 மௌனமாலை. "அறை" என்பது நீக்கப்பட்ட பிறகு: "எல்லாம் முன்பு போலவே அதன் இடத்தில் இருந்ததா என்று பார்க்க."
40"நான் விரும்பியது" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு, "நான் எப்போதும் முழுமையாக உறுதியாக இருக்க விரும்பினேன்."
41 (அ). "கடைசியாக, முதலியன" என்பதற்குப் பதிலாக, முதலில் "நான் இறுதியாக வெளியேறலாம் என்று முடிவு செய்து கீழே சென்றேன்" என்று இருந்தது.
42. "அவள் தலையில் அடித்தார்" என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு: "ஒரு குழப்பம் ஏற்பட்டது."
43. "நின்று" என்று அடிக்கப்பட்ட பிறகு: "லாபியில்."
44 (அ). "மருத்துவ சான்றுகளின் முடிவு பற்றி நான் எதுவும் கேள்விப்படவில்லை" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
45. "அவள் நீண்ட காலமாக அடக்கம் செய்யப்பட்ட பிறகு" என்ற வார்த்தைகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளன.
46. "கற்பனை செய்" என்ற வார்த்தை நீக்கப்பட்ட பிறகு: "என் தீர்மானத்தில், மாட்ரியோஷாவுடனான காதல் விவகாரத்திற்குப் பிறகு என்னை ஆட்கொண்டிருந்த காட்டு கோழைத்தனத்திற்கான கோபம் கூட அறியாமலேயே (நிச்சயமாக, அறியாமலேயே) நுழைந்ததா என்பதை நான் ஒரு வழியிலோ அல்லது வேறு வழியிலோ தீர்மானிக்க மாட்டேன். உண்மையில், நான் அப்படி நினைக்கவில்லை."
47 (ஆண்கள்). "கவனச்சிதறல்" நீக்கப்பட்ட பிறகு: "மேலும் அது சகிக்க முடியாததாகிவிட்டதால்."
48. "பத்து வருடங்கள்" என்று "உயிரினம்" அழிக்கப்பட்ட பிறகு.
49 (ஆங்கிலம்). "இப்போது கூட" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு: "அந்தச் செயலை நினைவு கூர்வது எனக்கு இப்போது கூட அருவருப்பாக இல்லை. ஒருவேளை இப்போது கூட அதன் நினைவில் என் உணர்வுகளுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்கும் ஒன்று இருக்கலாம்."
50 மீ. "மாயத்தோற்றம்" என்ற வார்த்தைகள் வெளிப்பட்ட பிறகு: "எனக்கு வேறு பழைய நினைவுகள் உள்ளன, ஒருவேளை இதை விட மோசமானவை. நான் மோசமாக நடத்தப்பட்ட ஒரு பெண்ணை அவள் இறந்துவிட்டாள். எனக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாத இரண்டு ஆண்களை ஒரு சண்டையில் கொன்றேன். ஒரு முறை நான் மரண அவமானத்திற்கு ஆளானேன், என்னை நானே பழிவாங்கவில்லை. நான் வேண்டுமென்றே மற்றும் வெற்றிகரமாக, கண்டுபிடிக்கப்படாமல், ஒருவருக்கு விஷம் கொடுத்தேன் என்பது என் கணக்கில் உள்ளது. தேவைப்பட்டால், நான் அனைத்தையும் ஒப்புக்கொள்வேன்."
51 अनुक्षिती अनु"செய்ய வேண்டும்" என்பது நீக்கப்பட்ட பிறகு: "இதில் நான் முற்றிலும் உறுதியாக இருக்கிறேன்."
52 - अनुक्षिती - अन�. முதலில் “சுவிட்சர்லாந்தில் இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு ஒரு பெண்ணைக் காதலிக்க முடிந்தது, அல்லது, இன்னும் துல்லியமாகச் சொன்னால், எனக்கு ஒரு வலிப்பு ஏற்பட்டது, முதலியன.”
53 - अनुक्षिती - अनुक्षिती - 53. முதலில் "மேலும் அவை எவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு சிறந்தது."
54 अनुकाली54 தமிழ். மூலப் பிரதியில் அத்தியாயம் இப்படித்தான் எண்ணப்பட்டுள்ளது.
55 अनुक्षित. "அசைவின்மை"க்குப் பிறகு பின்வருபவை வெளிப்படுகின்றன: "அன்று காலை முழுவதும் அவரது முகத்தில் இருந்த பொறுமையின்மை, கவனக்குறைவு, மயக்கம் போன்ற அறிகுறிகள் கிட்டத்தட்ட மறைந்து, அமைதிக்கும் ஒருவித நேர்மைக்கும் இடம் கொடுத்தது விந்தையானது, அது அவருக்கு கிட்டத்தட்ட ஒரு கண்ணியமான தோற்றத்தை அளித்தது."
56 (ஆங்கிலம்). "வற்புறுத்தல்" என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு: "அவர் இனிமேல் அதைத் தொடர முடியாது என்பது போல் மேலும் கூறினார், திடீரென்று மீண்டும் ஒரு கணம் தனது முன்னாள் தொனியில் விழுந்தார், ஆனால் அவர் உடனடியாக அவரது வார்த்தைகளைப் பார்த்து சோகமாக சிரித்தார்."
57 தமிழ்"நான் உண்மையாகவே எழுதினேன்" என்ற வார்த்தைகளுக்கு முன், "இது எனக்கு ஒரு நுட்பமான விஷயமாகத் தோன்றுகிறது; இது உண்மையில் முக்கியமா...." என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
58 (ஆங்கிலம்). "என்னை நானே வெளிப்படுத்திக் கொள், முதலியன" என்ற சொற்றொடர் நீக்கப்பட்டுள்ளது.
59 (ஆங்கிலம்)"அவர் முடிக்கவில்லை" என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு, "நீங்கள் சொல்வது என்னவென்றால், நான் உடனடியாக என் வெறுப்பை உங்களிடம் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்," என்று டிகான் உறுதியாகக் கூறினார்.
60 अनुक्षित. "மற்றவர்களைப் பற்றிய உங்கள் கருத்தையும், இதுபோன்ற குற்றத்தின் சாதாரணத்தன்மையையும் கண்டு நான் ஓரளவு ஆச்சரியப்படுகிறேன்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
61 (ஆங்கிலம்). "டிகோன், முதலியன" என்ற வாக்கியம் உருவாக்கப்பட்டதும், "ஸ்டாவ்ரோஜினுக்குப் போக வேண்டும் என்ற எண்ணமே இல்லை; மாறாக, அவர் மீண்டும் சில நிமிடங்கள் ஒரு தியானத்தில் விழத் தொடங்கினார்."
62 (ஆங்கிலம்). "பெண்" என்று அடித்து நொறுக்கப்பட்ட பிறகு: "மிகவும் கூச்ச சுபாவத்துடன்."
63 (ஆங்கிலம்). “சரி” முதல் “எனக்கு எளிதானது” வரையிலான இந்தப் பகுதி முழுவதும் அழிக்கப்பட்டுள்ளது.
64 வது. "டிகோன் முணுமுணுத்தான், முதலியன" என்ற வார்த்தைகளுக்குப் பிறகு, "எதற்காக? நீ எனக்கு என்ன செய்தாய்? ஆ, ஆம், அது துறவி சூத்திரம்!" - "தன்னார்வ மற்றும் தன்னிச்சையற்ற பாவத்திற்கு. ஒரு பாவத்தைச் செய்யும் ஒவ்வொரு மனிதனும் ஏற்கனவே அனைவருக்கும் எதிராக பாவம் செய்திருக்கிறான், மேலும் ஒவ்வொரு மனிதனும் ஏதோ ஒரு வகையில் இன்னொருவரின் பாவத்திற்காக குற்றவாளி. தனிமையான பாவம் என்று எதுவும் இல்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை நான் ஒரு பெரிய பாவி, ஒருவேளை உன்னை விட மோசமானவன்."
65 (ஆங்கிலம்). "என்னால் முடியவில்லை" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு: "நீங்கள் மிக நன்றாகப் புரிந்துகொள்கிறீர்கள், ஆனால்...."
66 (ஆங்கிலம்). "Why do you" என்பது நீக்கப்பட்ட பிறகு: "இதைச் செய்."
67 தமிழ். “சகித்துக்கொள்” என்பது “மனத்தாழ்மையுடன்” என்று சொல்லப்பட்ட பிறகு.
68 - अनुक्षिती - अन�. "ஆவணம்" என்ற வார்த்தை நீக்கப்பட்ட பிறகு: "எல்லா சோகங்களையும் மீறி."
69 (ஆங்கிலம்). "சிரிப்பு உலகளாவியதாக இருக்கும்" என்று உச்சரிக்கப்பட்ட பிறகு: "மற்றவர்களின் துரதிர்ஷ்டத்தில் நமக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சியளிக்கும் ஒன்று இருக்கிறது என்ற தத்துவஞானியின் கருத்தை அதனுடன் சேர்க்கவும்." - "அது உண்மைதான்." - "ஆனால் ... நீங்கள் ... நீங்களே."
70 अनुक्षित. “வடிவம்” என்பது அடிக்கோடிட்ட பிறகு: “பாணியில்.”
71 (அ). "அழுக்குச்சின்னப் பெண்" என்று குறிப்பிட்ட பிறகு: "என் குணத்தைப் பற்றி நான் சொன்ன அனைத்தும், சரி, மற்ற அனைத்தும்... எனக்குப் புரிகிறது."
72 (அ). "டிகோன் அமைதியாக இருந்தார்" என்று சொன்ன பிறகு, "ஆம், உங்களுக்கு மக்களைத் தெரியும், அதாவது, நான் இதைத் தாங்கிக்கொள்ள மாட்டேன் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்."
73 (ஆங்கிலம்)பதினான்காவது சான்றுத் தாள் இங்கே முடிகிறது - ஏதோ ஒன்று விடுபட்டிருப்பது போல் தெரிகிறது.
74 अनुक्षित. "துறவி" என்ற வார்த்தையை மறைத்த பிறகு: "நான் உங்களை எவ்வளவு மதிக்கிறேன் என்றாலும், இதை நான் எதிர்பார்த்திருக்க வேண்டும். சரி, கோழைத்தனமான தருணங்களில் இந்த யோசனை எனக்குள் தோன்றியது என்பதை நான் உங்களிடம் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும் - இந்த பக்கங்களை உலகளவில் அறியச் செய்த பிறகு, ஒரு மடத்தில் உள்ள மக்களிடமிருந்து மறைக்க, அது ஒரு காலத்திற்கு மட்டுமே. ஆனால் அதன் அற்பத்தனத்தை நான் வெட்கப்பட்டேன். ஆனால் ஒரு துறவியாக உத்தரவுகளை எடுக்க, மிகவும் கோழைத்தனமான பயத்தின் தருணங்களில் கூட அது எனக்குள் ஏற்படவில்லை."
75 (ஆங்கிலம்)"ஸ்டாவ்ரோஜின், முதலியன" என்ற வார்த்தைகள் அகற்றப்பட்டு, பல வகைகள் மாற்றப்பட்டுள்ளன, அவற்றில் எதுவும் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியை திருப்திப்படுத்தவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.
76 (ஆங்கிலம்)இது தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் எம்.எஸ்ஸில் ரோமன் எழுத்துக்களில் உள்ளது.
77 (ஆங்கிலம்). எம்எஸ் முழுவதும். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி இந்தப் பெயரையும் லம்பேர்ட்டையும் (கீழே காண்க) ரோமானிய எழுத்துக்களில் எழுதுகிறார்.
78 (ஆங்கிலம்). பக்கம் 11 இன் மேலே "காட்சிகள் (பசுக்கள், புலிகள், குதிரைகள், முதலியன)" என்ற வாக்கியம் உள்ளது.
79 (ஆங்கிலம்)இந்த தாளில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி குறிப்பிட்டார்:பிப்ரவரி 22, ஜனவரி 27 அன்று அனுப்பத் தொடங்க வேண்டும்.என்ற பெயரில்லம்பேர்ட்ஆசிரியரின் பெயர் உள்ளது. மேலே பல தேதிகள் உள்ளன—பிப்ரவரி 10, 15, 22.
80 заклада தமிழ். இடது பக்க ஓரத்தில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி, "அவர்கள் ஒரு எலியைப் பிடித்தார்கள்" என்ற வார்த்தைகளில் தொடங்கி, "இதையெல்லாம் நான்கு ஃபோலியோக்களாக (அதிகபட்சம்) பிழிய" என்று எழுதினார்.
81 (ஆங்கிலம்). எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மனதில் பிரபல ரஷ்ய மருத்துவரும் கொடையாளருமான ஹாஸ் இருந்தார் என்பது தெளிவாகிறது.
82 (ஆங்கிலம்).அதாவது.ஸ்டாவ்ரோஜின் டாஷாவுடன் சுவிட்சர்லாந்திற்குச் சென்று அங்கு சுவிஸ் குடிமகனாக வாழ்வது பற்றிய யோசனை.
83 (ஆங்கிலம்)லிசா,அதாவது.எலிசபெத் நிகோலேவ்னா ட்ரோஸ்டோவ்.
84 (ஆங்கிலம்)நெச்சேவ் பீட்டர் வெர்கோவென்ஸ்கி ஆனார்.
85 வது. ஸ்டாவ்ரோஜின்.
86 - अनुक्षित. ஸ்டீபன் ட்ரோஃபிமோவிச், பீட்டர் வெர்கோவென்ஸ்கியின் தந்தை.
87 (ஆங்கிலம்). தாஷா அல்லது தர்யா பாவ்லோவ்னா.
88. எலிசபெத் நிகோலேவ்னா.
89 (ஆங்கிலம்). ஸ்டாவ்ரோஜின் ஒரு நொண்டிப் பெண்ணை மணந்தார்.
90 समानी. கீழே சேர்க்கப்பட்டுள்ளது: “இளவரசர் நொண்டிப் பெண்ணை அடக்கம் செய்கிறார், குலேஷோவ் (கொலைகாரன் ஃபெட்கா) தான் அதைச் செய்ததாக ஒப்புக்கொள்கிறார்.... அந்த அழகு விரைவில் அவள் மனதை விட்டு மறைந்துவிட்டது.”
91 (ஆங்கிலம்). செப்டம்பர் 24, 1882 அன்று ஷ்செட்ரினுக்கு துர்கனேவ் எழுதிய கடிதத்தையும்; நவம்பர் 28, 1883 அன்று லியோ டால்ஸ்டாய்க்கு என். என். ஸ்ட்ராகோவ் எழுதிய கடிதத்தையும் காண்க.
92 (ஆங்கிலம்). இந்தக் கட்டுரையின் ஆசிரியர், வெளியிடப்பட்டதுபியூலோ, எண். 18, 1922, எழுதும் நேரத்தில் மத்திய ஆவணக் காப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்ட ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தின் பதிப்பைப் பற்றி அறியாததாகத் தெரிகிறது.—மொழிபெயர்ப்பாளர்கள்.
93 (ஆங்கிலம்).குழந்தைப் பருவ நினைவுகள், சோஃபி கோவலெவ்ஸ்கி எழுதியது.
94 (ஆங்கிலம்). தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின்வாழ்க்கை வரலாறு,எழுத்துக்கள், முதலியன, பக். 202, 233, முதலியன, மூலத்தில்.
95 (ஆங்கிலம்). “பங்களிப்பாளராக தஸ்தாயெவ்ஸ்கியைப் பார்க்கவும்ரஸ்கி வெஸ்ட்னிக்" இல்பியூலோ, எண். 14, 1919; 1866 முதல் 1873 வரையிலான எஃப்.எம்.டி.யின் வெளியிடப்படாத கடிதங்கள்.
96 (ஆங்கிலம்). பார்க்கவும்தி போஸ்ஸஸ்டு(அசல்), பதிப்பு 1888, தொகுதி. vii. பக். 212-213.
97 (ஆங்கிலம்). பார்க்கவும்அதே.பக்கம் 238.
98 (ஆங்கிலம்). ஸ்டாவ்ரோஜினின் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தில் உள்ள "ஒரு வருடம் முன்பு, வசந்த காலத்தில், ஜெர்மனி வழியாகச் சென்றபோது, ​​நான் கவனக்குறைவாக நிலையத்தை விட்டு வெளியேறினேன்" என்ற பகுதியை, "அஸ்தமன சூரியனில் இருந்து பிரகாசமான சாய்ந்த கதிர்களின் முழு தண்டு வெளியே வந்து என் மீது தங்கள் ஒளியைப் பொழிந்தது" என்ற வார்த்தைகளுடன், அத்தியாயம் VII, பகுதி III இன் தொடர்புடைய பத்தியுடன் ஒப்பிடுக.தி ரா யூத், மூன்றாம் பதிப்பு, 1888, பக். 461-462.
99 समानी (99). பிரின்ஸ் வி. எம்.,எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நினைவுகள், “நல்லது,” எண். 2-3, 1881.
100 மீவெளியிடப்படாத பொருட்களிலிருந்து.
101 தமிழ்"இந்த எதிர்கால நாவல் மூன்று வருடங்களுக்கும் மேலாக என்னை வேதனைப்படுத்தி வருகிறது."
102 தமிழ். பழைய மதத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பிரிவினைவாதி, 60களில் பழைய மதப் புத்தகங்களை அச்சிடுவதற்காக ஒரு அச்சகத்தை நிறுவினார்; பின்னர் மரபுவழியைத் தழுவினார்.
103 தமிழ்பழைய நம்பிக்கை இதழின் ஆசிரியர்,உண்மை, 60-களில்; பவுல் என்ற துறவியின் செல்வாக்கின் கீழ் மரபுவழிக் கொள்கையைத் தழுவினார்.
104 தமிழ்மூன்று தொகுதிகளாக புத்தகத்தின் ஆசிரியர்,ரஷ்யா, மோல்டேவியா, துருக்கி மற்றும் புனித பூமியில் எனது அலைந்து திரிதல்களின் கதை.; மாஸ்கோ, 1856.
105 தமிழ்அந்த நேரத்தில் தஸ்தாயெவ்ஸ்கி டிரெஸ்டனில் இருந்தார்.
106 தமிழ். அசல் வரைவு நாயகனின் பின்வரும் பண்புகளை வழங்குகிறது:
- அதிகாரம் இல்லை.
— மிகவும் வன்முறையான உடல் உணர்ச்சிகளின் கிருமிகள்.
— எல்லையற்ற அதிகாரத்தை நோக்கிய சாய்வுகள் மற்றும் அவரது அதிகாரத்தில் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. மலைகளை நகர்த்துவது. மேலும் அவரது சக்தியை சோதிப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறது.
—போராட்டம்—அவரது இரண்டாவது இயல்பு. ஆனால் அமைதியானது, புயலானது அல்ல.
—பொய்யை தன் முழு பலத்தோடு வெறுக்கிறான்.
107 தமிழ். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது "மாதிரி"க்கான சில விஷயங்களை ஐ.என். ஷிட்லோவ்ஸ்கியில் இருந்து பெற்றார் என்பது தெளிவாகிறது, அவர் தனது இளமைப் பருவத்தின் நண்பரும், ஸ்டாவ்ரோஜினின் முதல் கட்ட வேலைகளில் அவரது முன்மாதிரியாகவும் பணியாற்றுகிறார்.
108 தமிழ். மேடம் ஏ.ஜி. தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தலைப்புப் பக்கத்தின் ஓரத்தில் பின்வரும் குறிப்பைச் செய்தார்.சகோதரர்கள் கரமசோவ்(ஏழாவது பதிப்பு, ப. 308), "பழைய மற்றும் புதிய ஏற்பாட்டிலிருந்து நூற்று நான்கு புனிதக் கதைகள்" என்ற மேற்கோளுடன். "ஃபெடோர் மிகைலோவிச் இந்தப் புத்தகத்திலிருந்து படிக்கக் கற்றுக்கொண்டார்." புத்தகம் எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கி அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. (வெளியிடப்படாத பொருட்களிலிருந்து.)
109 - अनुक्षिती. எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் படைப்புகளின் முழுமையான பதிப்பைப் பார்க்கவும், தொகுதி. i., பீட்டர்ஸ்பர்க், 1883, ப. 11; என். என். வான் வோக்ட், "டு தி பயோகிராஃபி ஆஃப் டோஸ்டோவ்ஸ்கி", இல்வரலாற்று செய்திமடல், 1901, xii. பக். 1028. ஆகஸ்ட் 9, 1838 அன்று தஸ்தாயெவ்ஸ்கி தனது சகோதரர் மைக்கேலுக்கு எழுதிய கடிதத்தையும் காண்க.
110 தமிழ்"நான் இப்போது என் சொந்த புகழால் கிட்டத்தட்ட குடிபோதையில் இருக்கிறேன்." (எஃப்.டி.யின் நவம்பர் 16, 1845 கடிதம்.)
111 தமிழ்மைக்கேல் தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் மனைவி.
112. தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் சில பொதுவான வெளிப்பாடுகள் இதில் காணப்படுகின்றனவாழ்க்கைமற்றும் அவரது பிற்கால படைப்புகளில்: இதனால், "உயிர் தியாகம்" என்ற வெளிப்பாடு அங்கேயும் உள்ளேயும் இடம் பெற்றதுசகோதரர்கள் கரமசோவ்(பகுதி I. புத்தகம் I. அத்தியாயம். v. பக். 33; எஃப். எம். தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் படைப்புகளின் மூன்றாவது பதிப்பு).