9. ஸ்கில்லா மற்றும் காரிப்டிஸ் (SCYLLA AND CHARYBDIS) ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸின் 'யுலிஸஸ்' - ஸ்டூவர்ட் கில்பர்ட்டின் ஓர் ஆய்வு JAMES JOYCE'S ULYSSES A STUDY BY STUART GILBERT JAMES JOYCE'S ULYSSES A STUDY BY STUART GILBERT

 9. ஸ்கில்லா மற்றும் காரிப்டிஸ் (SCYLLA AND CHARYBDIS)

* இடம்: நூலகம்

நேரம்: பிற்பகல் 2 மணி

உறுப்பு: மூளை

கலை: இலக்கியம்

குறியீடு: ஸ்ட்ராட்ஃபோர்ட், லண்டன்

தொழில்நுட்பம்: இயங்கியல் (Dialectic)

'யுலிஸஸ்' (Ulysses) நாவலின் முதல் பகுதியில், பக் முல்லிகன் (Buck Mulligan) கொடுத்த ஒரு குறிப்பால் ஆர்வம் தூண்டப்பட்ட ஆங்கிலேயரான ஹெய்ன்ஸ் (Haines), ஸ்டீபன் டெடாலஸிடம் (Stephen Dedalus) 'ஹேம்லெட்' (Hamlet) நாடகம் குறித்த அவரது கருத்து என்னவென்று கேட்கிறார்.

... "வேண்டாம், வேண்டாம்!" என்று பக் முல்லிகன் வேதனையுடன் கத்துகிறார். "தாமஸ் அக்வினாஸையும் (Thomas Aquinas), அவர் முன்வைத்துள்ள ஐம்பத்தைந்து வாதங்களையும் எதிர்கொள்ளும் திறன் எனக்கு இல்லை. முதலில் நான் கொஞ்சம் மது அருந்தட்டும், பிறகு பேசலாம்!"

எதற்கும் அஞ்சாத ஹெய்ன்ஸ், ஸ்டீபனின் கோட்பாடு என்னவென்று தொடர்ந்து கேட்கிறார்.

"இது மிகவும் எளிமையானது," என்று பக் முல்லிகன் விளக்குகிறார். "ஹேம்லெட்டின் பேரன் தான் ஷேக்ஸ்பியரின் தாத்தா என்றும், ஹேம்லெட் தானே தனது தந்தையின் பேயாக மாறுகிறான் என்றும் அவர் இயற்கணித (algebra) முறைப்படி நிரூபிக்கிறார்."

முல்லிகனின் ஐரிஷ் பாணி உற்சாகத்தைக் கண்டு குழப்பமடைந்த ஹெய்ன்ஸ், ஏதோ ஒரு தெளிவற்ற தொனியில், "இதற்கு ஒரு இறையியல் விளக்கத்தை நான் எங்கோ படித்திருக்கிறேன். தந்தை மற்றும் மகன் என்ற கருத்து அது," என்று முணுமுணுக்கிறார். தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையிலான பிணைப்பை மீண்டும் நிலைநாட்ட முயலும் மகன்.

'யூலிசிஸ்' (Ulysses) நாவலின் முதன்மையான கருப்பொருள்களில் ஒன்றான 'தந்தை-மகன் உறவு' (paternity motif) — இது முல்லிகனால் (Mulligan) பகடி செய்யப்படுகிறது, ஹெய்ன்ஸால் (Haines) தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது — 'ஸ்கில்லா அண்ட் காரிப்டிஸ்' (Scylla and Charybdis) பகுதியின் கட்டமைப்பில் மிக முக்கிய இடத்தைப் பெறுகிறது. இந்தக் கருப்பொருள், இறைத்தன்மையின் மர்மத்தோடு தொடர்புபடுத்தப்படும்போது, ​​கிறித்தவ திருச்சபைக்குள் பல தவறான புரிதல்களுக்கும் கருத்து வேறுபாடுகளுக்கும் அடிப்படையாக அமைந்திருக்கிறது. ஒருவேளை இதனாலேயே, 'யூலிசிஸ்' நாவலின் பதினெட்டு அத்தியாயங்களில், மிக நுணுக்கமானதும் சுருக்கமாக விவரிக்க மிகவும் கடினமானதுமான பகுதியாக இது விளங்குகிறது.

'ஸ்கில்லா அண்ட் காரிப்டிஸ்' பகுதி முழுமையாக ஷேக்ஸ்பியர் குறித்த விமர்சனங்களையும், குறிப்பாக 'ஹேம்லெட்' (Hamlet) கதாபாத்திரத்தின் ஆளுமையையும் மையமாகக் கொள்கிறது. டப்ளின் தேசிய நூலகத்தில் ஸ்டீபன் டீடாலஸ் (Stephen Dedalus), மிஸ்டர் பெஸ்ட் (Mr Best), ஜான் எக்லிண்டன் (John Eglinton - Magee), ஜார்ஜ் ரஸ்ஸல் (A.E.) மற்றும் நூலகர் 'குவேக்கர் லிஸ்டர்' (Quaker-lyster) ஆகியோருக்கு இடையே நடைபெறும் நீண்ட பிளேட்டோனிய பாணியிலான உரையாடல் இதில் இடம்பெறுகிறது. இதில் சில கவிதைகளும், கட்டுக்கட்டற்ற வசன நடையிலான (blank verse) ஒரு சிறு பகுதியும், நாடக வடிவிலான ஒரு பகுதியும் உள்ளன. 'எ போர்ட்ரெய்ட் ஆஃப் தி ஆர்டிஸ்ட்' (A Portrait of the Artist) நாவலில் ஸ்டீபன் வரையறுக்கும் இலக்கியத்தின் மூன்று வடிவங்களான — கவிதை (lyrical), காவியம் (epic) மற்றும் நாடகம் (dramatic) — ஆகிய மூன்றும் இந்த அத்தியாயத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன; இதன் 'கலை' என்பது இலக்கியமே ஆகும். இதில் எலிசபெத் காலத்துச் சாயல்களும், ஷேக்ஸ்பியருக்கு உரிய சொற்றொடர்களும் ஏராளமாகக் காணப்படுகின்றன. உரையாடுபவர்கள் அனைவரும் அவ்வப்போது ஷேக்ஸ்பியரின் பல்வேறு நடைகளைப் பின்பற்றி, அவரது சந்த நயங்களைக் கடன் வாங்குகிறார்கள். பக் முல்லிகன் (Buck Mulligan) பேசும் ஒரு பகடிப் பகுதியில், நாடக ஆசிரியர் சிங் (Synge) என்பவரின் நடையும் வெளிப்படுகிறது. மது அருந்துவதற்காகத் தாகத்துடன் காத்திருக்கும் தன்னிடம், ஸ்டீபன் பணம் கொண்டு வருவதற்குப் பதிலாக, வெறும் அறிவுரை கூறும் ஒரு தந்தி மட்டுமே அனுப்பியதைக் குறித்து முல்லிகன் அங்கலாய்க்கும் இடம் இது.

"நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள் ஐயா, நானும் ஹெய்ன்ஸும் மிகவும் உடல்நலமின்றி, தாகத்தால் வாடிக்கொண்டிருந்தோம். அந்தச் சமயத்தில்தான் அவன் அந்தத் தந்தியைக் கொண்டு வந்தான். நாங்கள் முணுமுணுத்தோம்..." "ஒரு வீரியமிக்க பானம் ஒரு துறவியையே எழுப்பிவிடும், அதுவும் காமவெறியில் தளர்ந்து போயிருக்கும் துறவியைக் கூட! நாங்களோ 'கானரி' (Connery's) மதுக்கூடத்தில் ஒரு மணி நேரம், இரண்டு மணி நேரம், ஏன் மூன்று மணி நேரம் கூட, கண்ணியமாக அமர்ந்து தலா ஒரு குவளை மதுவுக்காகக் காத்திருந்தோம்."

அவர் புலம்பினார்.

"ஐயோ பாவம், நாங்கள் அங்கே இருக்க, நீங்களோ எங்களுக்குத் தெரியாமலேயே ஏதோ ஒரு கலவையை அனுப்பி வைத்திருக்கிறீர்கள்! இதைப் பார்த்தால், தாகத்தால் தவிக்கும் மதகுருமார்களைப் போல, நாவெல்லாம் ஒரு கெஜம் நீளத்திற்கு வெளியே தொங்க, ஒரு வாய் அருந்தத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று அர்த்தமா?"

இந்த அத்தியாயம் திடீர் முரண்பாடுகளால் நிறைந்துள்ளது; முறையான உரையாடல்களும் கோமாளித்தனமான பேச்சுகளும், வட்டார வழக்குகளும் மெய்யியல் கருத்துகளும் மாறி மாறி வருகின்றன. உரையாடலில் பங்கேற்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்துவமான வேகமும் நடையும் உண்டு;

9. ஸ்கில்லா அண்ட் காரிப்டிஸ் (SCYLLA AND CHARYBDIS)

ஸ்டீபனின் பேச்சில் ஒருவிதமான துண்டிப்பும் சுருக்கமும் காணப்படுகிறது; மிஸ்டர் ரஸ்ஸலின் பேச்சில் வளைந்து நெளிந்து செல்லும் ஒரு நேர்த்தியான மென்மை உள்ளது; ஜான் எக்லிண்டன் மிகவும் யதார்த்தமாகவும் புத்திசாலித்தனமாகவும் பேசுகிறார்.

மிஸ்டர் ப்ளூம், 'கீயஸ்' (Keyes) என்பவரின் விளம்பரம் குறித்த தகவலைத் தேடி 'கில்கென்னி பீப்பிள்' (Kilkenny People) இதழைப் பார்க்க நூலகத்திற்குச் செல்கிறார். அவர் ஸ்டீபன் வெளியேறும் அதே நேரத்தில் அங்கிருந்து கிளம்புகிறார்; ஸ்டீபனுக்கும் பக் முல்லிகனுக்கும் இடையில் கடந்து செல்கிறார்.

"ஒரு மனிதன் அவர்களுக்கு இடையே கடந்து சென்றான், தலைவணங்கி வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்தான்."

"'மீண்டும் ஒருமுறை இனிய நாள் அமையட்டும்,' என்றார் பக் முல்லிகன்."

"அந்த முகப்பு மண்டபம்."

"இங்கே நான் பறவைகளைக் கவனித்தேன், ஏதேனும் சகுனம் கிடைக்கிறதா என்று. பறவைகளின் நாயகன் ஏங்கஸ் (Aengus)! அவை வருகின்றன, போகின்றன. நேற்று இரவு நான் பறந்தேன். மிக எளிதாகப் பறந்தேன். மக்கள் வியந்தனர். பிறகு, விலைமாதர்கள் நிறைந்த தெரு. அங்கே அவர் எனக்கு ஒரு முலாம்பழத்தைக் காட்டினார். உள்ளே... நீங்களே பார்ப்பீர்கள்."

இங்கே ஸ்டீபன், ஐரிஷ் மரபில் கவிஞர்களுக்கு உரியதாகக் கருதப்படும் 'முன்னறிதல்' அல்லது 'தீர்க்கதரிசன' ஆற்றலை அறியாமலேயே வெளிப்படுத்துகிறார். ஸ்டீபனின் 'புரோட்டியஸ்' (Proteus) அகவுரையாடலிலும் இந்த கனவு குறித்த குறிப்பு ஏற்கனவே இடம்பெற்றிருந்தது. ஸ்டீபன், மிஸ்டர் ப்ளூமை ஏறக்குறைய கவனிக்கவே இல்லை என்று தோன்றுகிறது. ஆனால், ஒரு விவேகமுள்ள 'தந்தை' போல, மிஸ்டர் ப்ளூம் ஸ்டீபனை மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கவனிக்கிறார்; இதைக் கவனித்த அடக்கமற்ற பக் முல்லிகன், ஒரு ஆபாசமான கேலியைக் கிளப்புகிறான். 'யுலிசிஸ்' (Ulysses) நாவலின் முதன்மைக் கதாபாத்திரமான மிஸ்டர் ப்ளூம்—ஸ்டீபன் டெடாலஸ் (ஜஃபெட்-ஸ்டீபன்) தேடும் தந்தை உருவம்—அமைதியாகவும், கிட்டத்தட்ட யாருடைய கவனத்தையும் ஈர்க்காமலும் உள்ளே வந்து வெளியேறுகிறார். இலக்கியப் பெருமிதங்களை வெளிப்படுத்தும் பரவசத்தில் மூழ்கியிருந்த டப்ளின் நகர இலக்கியவாதிகளின் குழுவின் மீது, அவரது வருகையும் வெளியேற்றமும் மிகச் சிறிய தாக்கத்தையே ஏற்படுத்துகின்றன; இது அந்த நிகழ்விற்கு ஒருவிதமான 'நாடகীয় முரண்' (dramatic irony) தன்மையை அளிக்கிறது.

இது, லண்டனில் ஒரு இரவு விருந்தின்போது, ​​புகழ்பெற்ற அரசியல்வாதிகள் சிலர் லெனினின் அரசியல் வாழ்க்கை மற்றும் ராஜதந்திரம் போன்ற ஒரு முக்கியமான விவகாரத்தைப் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருப்பது போன்றது. விவாதம் ஒரு மையப்புள்ளியைச் சுற்றித் தீவிரமடைய, அவர்கள் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் சாதக, பாதக வாதங்களை முன்வைக்கிறார்கள். திடீரென உரையாடலில் ஒரு அமைதி நிலவுகிறது—நேரம் சரியாக இருபது நிமிடங்களைக் கடந்துவிட்டதா, அல்லது அவர்கள் வெறும் மூச்சு வாங்குவதற்காகத்தான் இடைவெளி விடுகிறார்களா? அப்போது, ​​தயக்கத்துடன் கூடிய ஒரு தட்டல் சத்தம் கதவில் கேட்கிறது; ஒரு பணியாளர் உள்ளே நுழைகிறார்... தொண்டையிலிருந்து வெளிப்படும் ஒருவிதமான ஒலியுடன், தட்டுகளை எடுத்துச் செல்லலாமா என்று அவன் கேட்கிறான். விருந்தளிப்பவர் பொறுமையின்றித் தலையசைக்கிறார். அவர்கள் மீண்டும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் தங்கள் உரையாடலைத் தொடர்கிறார்கள்; அந்த மனிதன் அமைதியாக உள்ளே வந்ததையும், சத்தமின்றி வெளியேறியதையும் அவர்கள் கவனிக்கவே இல்லை! ஆனால், அந்தப் பணியாளனோ வருங்கால லெனினாகவும், அடுத்த "மெசியாவாகவும்" (மீட்பராகவும்) உருவெடுக்கக் காத்திருந்தவன்—அதை அவர்கள் அறியவே இல்லை! எனவே, 'ஹேம்லெட்' (Hamlet) நாடகம் குறித்தும், தந்தைமையின் மர்மமான நிலை குறித்தும்—அதாவது, "உலகம், பேரண்டம் மற்றும் நுண்-அண்டம் என அனைத்தும் வெறுமையின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன" எனும் அந்த மர்மம் குறித்தும்—ஆழமான விவாதத்தில் ஈடுபட்டிருந்த ஸ்டீபன் மற்றும் பிறருக்கு, மிஸ்டர் ப்ளூம் (டெலிமாக்கஸால் அடையாளம் காணப்படாத ஒடிஸியஸ்) ஒரு அந்நியராகவே தோன்றுகிறார். 'யுலிஸஸ்' (Ulysses) நாவலின் பிரம்மாண்டமான, அண்டம் தழுவிய நகர்வு, ப்ளூம் தனது 'இரண்டாம் நபருடன்' (Second Person) இணையும் புள்ளியை நோக்கியே பயணிக்கிறது; ஆனால், ஸ்டீபனைப் பொறுத்தவரை, ப்ளூம் என்பவர் ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக—யாருக்குத் தெரியும், ஒருவேளை 'கில்கென்னி பீப்பிள்' (Kilkenny People) செய்தித்தாளையோ அல்லது அது போன்ற எதையோ தேடி வந்திருக்கலாம்—தன்னிடத்திற்குத் தேவையற்ற வகையில் குறுக்கிடும் ஒரு நபர் மட்டுமே. ஸ்டீபனுக்கு, சாதாரணமான மிஸ்டர் ப்ளூமுடன் தான் கொண்டுள்ள பிணைப்பு குறித்து எந்தத் தெளிவும் இல்லை; உண்மையில், அவனது உணர்வுபூர்வமான மனம் இந்த இணைப்பை ஒருபோதும் ஒப்புக்கொள்வதில்லை. மாறாக, பூமி-தாய்க்கு நெருக்கமான, இயல்பூக்க உணர்வுகள் கொண்ட ப்ளூம், இவர்களுக்கிடையிலான அந்த நிரப்புத் தன்மையிலான உறவின் பின்னால் உள்ள படைப்பாளியின் நோக்கத்தை—தெளிவற்றதாக இருந்தாலும்—உணர்ந்துகொள்கிறார். இருப்பினும், ஏதோ ஒன்று காற்றில் மிதந்துகொண்டிருப்பதை உணரும் அளவுக்கு ஸ்டீபன் நுண்-உணர்வு கொண்டவனாக இருக்கிறான்; ஹேம்லெட் தனது தந்தையின் ஆவியைக் கண்டது போல, ஸ்டீபனும் ப்ளூமைத் தனது அகக்கண்ணால் காண்கிறான், ஆனால் ஹேம்லெட்டைப் போல அவனால் அந்த உறவை அடையாளம் காண முடியவில்லை. "அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு இருண்ட உருவம் சென்றது... சிறுத்தையைப் போன்ற நடையுடன், கீழே இறங்கி, நுழைவாயில் வழியாக, கதவுச் சட்டத்தின் முனைகளுக்குக் கீழே மறைந்தது." இந்த அத்தியாயம், ப்ளோட்டினஸ் (Plotinus) குறிப்பிடும் அந்த ஆழ்நிலை அமைதியுடன்—அதாவது, 'தனித்த ஒன்று' (The Alone) மற்றொரு 'தனித்த ஒன்றுடன்' இணையும் அந்த உன்னத நிலைக்கு முந்தைய அமைதியுடன்—முடிவடைகிறது.

"கில்டேர் தெருவில் இருந்த வீடுகளின் மூலைகளை மென்மையான காற்று வரையறுத்துக் காட்டியது. பறவைகள் இல்லை. வீடுகளின் கூரைகளிலிருந்து மெல்லிய புகைக் கோடுகள் மேலெழுந்து, மென்மையாகக் காற்றில் கலைந்து சென்றன.

"போராட்டத்தை நிறுத்துங்கள். சிம்பெலைன் (Cymbeline) காலத்து ட்ரூயிட் பூசாரிகளின் அமைதி இது; புனிதமான சடங்கு உணர்வு கொண்டது: பரந்த பூமியே ஒரு பலிபீடம்.

"தெய்வங்களைப் போற்றுவோம்,

நமது பலிபீடங்களிலிருந்து எழும் புகைக் கோடுகள்,

அவர்களின் நாசி வரை சென்றடையட்டும்."

சகுனம் பார்த்தல் குறித்த இந்தச் சுட்டிக்காட்டல் ("இங்கே நான் பறவைகளைக் கவனித்தேன்... ஆனால் பறவைகள் இல்லை") 'யுலிஸஸ்' நாவலில் காணப்படும் பல பிணைப்புகளில் ஒன்றாகும். "மிகவும் மென்மையானது, என்னவென்று சொல்வது... ஒரு சிலந்தி வலை இழையைப் போல, மிக மிக மென்மையானது" (பக்கம் 307).

'யுலிசீஸ்' (Ulysses) நாவலில், நூலகத்தின் படிக்கட்டுகளில், மார்ச் மாதத்தின் பிற்பகுதியில் ஒரு மாலை வேளையில், ஸ்டீபன் பறவைகளின் பறத்தலைக் கவனித்து அவற்றின் எண்ணிக்கையை எண்ணுகிறான்: "ஆறு, பத்து, பதினொன்று... அவை ஒற்றைப்படையா அல்லது இரட்டைப்படையா என்று யோசிக்கிறான். பன்னிரண்டு, பதிமூன்று... ஏனெனில், வானத்தின் மேலிருந்து மேலும் இரண்டு பறவைகள் வட்டமிட்டபடி கீழே வருகின்றன."

"அவற்றின் குரல் கூர்மையாகவும், தெளிவாகவும், மென்மையாகவும் இருந்தது; சுழலும் நூல்கண்டுகளிலிருந்து அவிழ்ந்து வரும் பட்டு நூல்களைப் போல அவை கீழே இறங்கி வந்தன..."

"அவன் பறவைகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது போலவே, பல நூற்றாண்டுகளாக மனிதர்களும் வானத்தில் பறக்கும் பறவைகளை அண்ணாந்து பார்த்திருக்கிறார்கள். அவனுக்கு மேலே இருந்த தூண் வரிசை, ஏதோ ஒரு பழங்காலக் கோயிலை அவனுக்கு நினைவூட்டியது; அவன் சோர்வுடன் ஊன்றியிருந்த கைத்தடி, ஒரு சகுனம் பார்ப்பவரின் (augur) வளைந்த கோலைப் போலத் தோன்றியது. அவனது சோர்வுக்குள் அறியப்படாத ஒன்றைக் குறித்த அச்சம் எழுந்தது—குறியீடுகள் மற்றும் சகுனங்கள் குறித்த அச்சம்; தான் பெயரைக் கொண்ட அந்தப் பருந்து போன்ற மனிதன், பின்னப்பட்ட இறக்கைகளைக் கொண்டு சிறையிலிருந்து விடுபட்டு வானில் பறப்பது குறித்த அச்சம்; எழுத்தாளர்களின் கடவுளான தோத் (Thoth), நாணல் கொண்டு பலகையில் எழுதும் காட்சியும், அவனது ஐபிஸ் (ibis) பறவை போன்ற தலையில் பிறை நிலவைச் சூடியிருக்கும் தோற்றமும் அவனது மனதில் நிழலாடின."

இவ்வாறு, 'யுலிசீஸ்' நாவலில், நூலகத்தில் நடக்கும் இந்தச் சூழலில் அவன் சிந்திக்கிறான்: "என்னைச் சுற்றி சவப்பெட்டிகளில் அடைக்கப்பட்ட எண்ணங்கள் உள்ளன; சொற்கள் எனும் நறுமணப் பொருட்களால் பதப்படுத்தப்பட்டு, மம்மிப் பெட்டிகளில் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. நூலகங்களின் கடவுளான தோத்—பறவை வடிவிலான கடவுள், பிறை நிலவைச் சூடியவன். அந்த எகிப்திய தலைமைப் பூசாரியின் குரல் என் காதில் விழுகிறது! சுவர்களில் ஓவியங்கள் தீட்டப்பட்ட, புத்தகங்கள் நிறைந்த அறைகளில் அவன் இருக்கிறான்." (இங்கே, பறவை வடிவிலான கடவுளான தோத், இலக்கியம்-நூலகம் ஆகிய கருத்துகளுக்கும், பறவைகள்-சகுனம் ஆகியவற்றுக்கும் இடையிலான ஒரு பாலமாகச் செயல்படுகிறான்.)

பருந்து போன்ற மனிதனான டேடலஸ் (Daedalus) மற்றும் ஐகாரஸ் (Icarus) குறித்த தொன்மக் கதைகள்... இந்த அத்தியாயத்தில், ஸ்டீபன் சில நிகழ்வுகளை மீண்டும் நினைவு கூர்கிறார்.

"அற்புதமான கைவினைஞனே, பருந்தைப் போன்ற மனிதனே! நீ பறந்தாய்.

எங்கே சென்றாய்? நியூஹேவன்-டைப் (Newhaven-Dieppe) இடையே, கப்பலின் மூன்றாம் வகுப்பில் பயணம் செய்தாய். பாரிஸ் சென்று திரும்பினாய். 'லேப்விங்' (Lapwing - ஒரு வகை பறவை), ஐகாரஸ் (Icarus)! தந்தை சொல்கிறார். கடலில் நனைந்து, வீழ்ந்து, தத்தளிக்கும் நிலையில்... நீ ஒரு 'லேப்விங்', அவரும் ஒரு 'லேப்விங்'."

1 இது, 'ஈயோலஸ்' (Aeolus) அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஜான் எஃப். டெய்லரின் உரையை நினைவுபடுத்துகிறது. இதழியல் துறையில் இலக்கியத்தின் தாக்கம் இருப்பது போல, 'ஈயோலஸ்' அத்தியாயத்தில் வரும் கிராஃபோர்டிடம் (Crawford) பறவை-தெய்வமான 'தோத்' (Thoth)-இன் சாயல் காணப்படுகிறது.

:216 அத்தியாயங்கள்

இங்குள்ள குறிப்பு, ஸ்டீபன் தனது தந்தையின் தந்திச் செய்தியை ஏற்று, பாரிஸிலிருந்து அவசரமாகத் திரும்பியதைக் குறிக்கிறது: "தாய் இறக்கும் நிலையில் உள்ளார், வீட்டிற்கு வா - தந்தை." இது, 'புரோட்டியஸ்' (Proteus) அத்தியாயத்துடன் பல பிணைப்புகளைக் கொண்ட நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகும் (மொழியியல் கலைக்கும் இலக்கியக் கலைக்கும் இயல்பான தொடர்பு உண்டு). அந்த அத்தியாயத்தைப் போலவே, இங்கேயும் எகிப்தியக் குறியீடுகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும், ஸ்டீபன் டெடாலஸின் ஆளுமையில் உள்ள 'ஹேம்லெட்' (Hamlet) போன்ற அம்சங்களும் வெளிப்படுகின்றன; உதாரணமாக, "நிலவின் நள்ளிரவு வேளையில், பாறைகளுக்கு மேலுள்ள பாதையில் நான் உலாவுகிறேன்; இருளும் வெள்ளியும் கலந்த சூழலில், எல்சினோர் (Elsinore) கோட்டையை நோக்கி ஈர்க்கும் கடல் அலையின் ஓசையைக் கேட்கிறேன்." "நீ பறந்தாய்" என்ற சொற்கள், டெடாலஸின் (புராணக் கதாபாத்திரம்) பறத்தலையும், ஸ்டீபன் பாரிஸிலிருந்து திரும்பியதையும் குறிப்பதுடன், ஸ்டீபன் காணும் கனவுப் பறத்தலுக்கும், சகுனங்களை உற்று நோக்கும் செயலுக்கும் ஒரு முன்னறிவிப்பாக அமைகின்றன.

இத்தகைய பல குறிப்புகளும், இலக்கியம், தொன்மம் அல்லது ஸ்டீபன் டெடாலஸின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை சார்ந்த பிணைப்புகளும் இந்த அத்தியாயம் முழுவதும் நிறைந்துள்ளன. இவை, 'ஸ்கில்லா' (Scylla) எனும் அரக்கியைப் போலவே, பல தலைகளைக் கொண்டதாகவும், பிடிபடாத மர்மமான தன்மையுடனும் விளங்குகின்றன.

இந்த அரை-பிளேட்டோனிய உரையாடலின் பொதுவான பொருளையும், இதில் சாக்ரடீஸின் பாத்திரத்தை ஏற்கும் ஸ்டீபன், தனது முதிய பங்கேற்பாளர்களை ஒரு தர்க்கரீதியான இக்கட்டான பாதையில் அழைத்துச் சென்று கொண்டு வந்து சேர்க்கும் அந்த விசித்திரமான முடிவையும் நாம் கவனிக்க வேண்டும். சுருக்கமாகச் சொன்னால், 'ஹேம்லெட்' நாடகத்தில், அதன் ஆசிரியர் தன்னை 'ஹேம்லெட் ஜூனியர்' (மகன்) கதாபாத்திரத்துடன் அல்லாமல், 'ஹேம்லெட் சீனியர்' (தந்தை) கதாபாத்திரத்துடனேயே அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார் என்பதுதான் இந்த முடிவு. எனவே, ஷேக்ஸ்பியரின் ஆளுமை குறித்து சாதாரண மக்கள் கொண்டிருக்கும் கருத்து முற்றிலும் தவறானது என்று ஸ்டீபன் வாதிடுகிறார். இருப்பினும், ஸ்டீபன் தனது இந்த தர்க்கவாதி பாத்திரத்தை ஒருபோதும் முழுமையான தீவிரத்துடன் அணுகவில்லை என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஒரு கட்டத்தில் அவர் தனக்குள்ளேயே இவ்வாறு கேட்டுக்கொள்கிறார்:

"நீ எதைத்தான் சொல்ல வருகிறாய்?"

"எனக்குத் தெரியும். வாயை மூடு. போ தொலைந்து போ! இதற்கென சில காரணங்கள் என்னிடம் உள்ளன."

"மேலும். இன்னும். மீண்டும். பிறகு."

"இதைச் செய்யத்தான் உனக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கிறதா?"

இந்த உரையாடல் முடிந்ததும், ஜான் எக்லிண்டன் ஸ்டீபனைச் சாடுகிறார்: "நீ ஒரு மாயை. ஒரு பிரெஞ்சு முக்கோணத்தைக் காட்டுவதற்காக எங்களை இவ்வளவு தூரம் இழுத்து வந்திருக்கிறாயா? உனது சொந்தக் கோட்பாட்டையே நீ நம்புகிறாயா?"

"இல்லை," என்று ஸ்டீபன் உடனடியாகப் பதிலளிக்கிறான்.

9. ஸ்கில்லா மற்றும் காரிப்டிஸ் (Scylla and Charybdis)

உண்மையில், ஸ்டீபனைப் பொறுத்தவரை, இந்த உரையாடலின் முடிவில் உள்ள உண்மைத்தன்மையை விட, அதன் அறிவுசார் ஈர்ப்பும், அழகியல் மதிப்பும் தான் முக்கியமானவை. அவரைப் பொறுத்தவரை, ஒரு முடிவு மற்றொன்றைப் போலவே சிறப்பானதுதான்—அது 'பொருத்தமானதாக' இருக்கும் பட்சத்தில். ஆன்மாவிற்கு ஏற்புடைய ஒரு அழகியல் செல்லுபடித்தன்மை மட்டுமே இங்குள்ள ஒரே முழுமையான உண்மை.

இந்த விவாதம் ஜான் எக்லிண்டனின் ஒரு பொதுவான கருத்துடன் தொடங்குகிறது: "நமது இளம் ஐரிஷ் கவிஞர்கள், சாக்சன் இனத்தைச் சேர்ந்த ஷேக்ஸ்பியரின் 'ஹேம்லெட்' கதாபாத்திரத்திற்கு இணையாக வைக்கக்கூடிய ஒரு கதாபாத்திரத்தை இன்னும் உருவாக்கவில்லை." இந்தக் கருத்துக்குப் பதிலளிக்கும் முன்—இது சாக்ரடீஸின் பாணிக்கு ஏற்ற ஒரு தொடக்க நகர்வுதான்—ஸ்டீபன் தனது வாதத்திற்கான களத்தை மிகவும் கவனமாக அமைக்கிறான். "இட அமைப்பை மனக்கண் முன் கொண்டு வருதல். இக்னேஷியஸ் லயோலா, எனக்கு உதவ விரைந்து வாரும்." ஜூன் மாதத்தின் நடுப்பகுதி, பகலின் இந்த வேளை. ஆற்றங்கரையோரத்தில் உள்ள நாடக அரங்கின் மீது 'பேக்' (Bag) உயர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. அதன் அருகிலுள்ள பள்ளத்தில் 'சக்கர்சன்' (Sackerson) எனும் கரடி உறுமுகிறது - இது 'பாரிஸ் கார்டன்' (Paris Garden) பகுதி. டிரேக்குடன் (Drake) கடல் பயணம் மேற்கொண்ட மாலுமிகள், சாதாரண பார்வையாளர்களுடன் அமர்ந்து தொத்திறைச்சியை (sausages) மென்று கொண்டிருக்கிறார்கள். நாடகம் தொடங்குகிறது. நிழலுக்கு அடியில் ஒரு நடிகர் மேடைக்கு வருகிறார்; அவர் அணிந்திருப்பது அரசவை ஆசாமியொருவனின் பழைய கவச உடை. (இங்கே ஒரு நுணுக்கமான ஒப்புமை உருவாக்கப்படுகிறது: ஸ்டீபன் அணிந்திருப்பது பக் முல்லிகனின் பழைய காலணிகள்). அந்த நடிகர் நல்ல கட்டுக்கோப்பான உடல்வாகு கொண்டவர், கம்பீரமான குரல் வளம் உடையவர். அவர் ஒரு பேய், ஒரு மன்னன் - மன்னனும் அல்லாத மன்னன்; அந்த நடிகர்தான் ஷேக்ஸ்பியர்.

"ஹேம்லெட், நான் உன் தந்தையின் ஆவி..."

அவர் ஒரு மகனிடம் பேசுகிறார்; அது அவரது ஆன்மாவின் மைந்தன், இளவரசன், இளம் ஹேம்லெட். அதே சமயம், அது அவரது சொந்த மகனான ஹாம்னெட் ஷேக்ஸ்பியரிடமும் பேசும் குரல். ஹாம்னெட் ஷேக்ஸ்பியர் ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டில் இறந்துபோனான்; அவனது பெயரைக் கொண்ட அந்த இளவரசன் ஹேம்லெட், என்றென்றும் வாழ்வதற்காகவே அவன் மறைந்தான்.

நடிகராக இருக்கும் ஷேக்ஸ்பியர் - அவர் இல்லாததால் ஒரு பேயாகவும், புதைக்கப்பட்ட டென்மார்க்கின் உடையை அணிந்திருப்பதால் மரணத்தின் பேயாகவும் இருக்கிறார். அவர் தனது சொந்த வார்த்தைகளை, தனது சொந்த மகனின் பெயரைத் தாங்கிய ஒரு கதாபாத்திரத்திடம் பேசுகிறார் (ஹாம்னெட் ஷேக்ஸ்பியர் உயிரோடு இருந்திருந்தால், இளவரசன் ஹேம்லெட்டின் இரட்டையராக இருந்திருப்பான்). இத்தகைய சூழலில், இதிலிருந்து எழும் தர்க்கரீதியான முடிவை ஷேக்ஸ்பியர் உணர்ந்திருக்க மாட்டாரா அல்லது ஊகித்திருக்க மாட்டாரா? அதாவது: நீ உரிமைகள் பறிக்கப்பட்ட மகன்; நான் கொல்லப்பட்ட தந்தை; உன் தாய் - ஆன் ஷேக்ஸ்பியர் (இயற்பெயர் ஹேத்வே) - குற்றவாளியான ராணி!

நாடகக் காட்சிகள்

இப்போது ஆன் ஷேக்ஸ்பியரின் கதாபாத்திரம் விவாதிக்கப்படுகிறது. ஜான் எக்லிண்டன் அவரை மிகவும் கடுமையாக, சாக்ரடீஸின் மனைவியான 'சாந்திப்பே' (Xanthippe)-யுடன் ஒப்பிடுகிறார். சாக்ரடீஸ் அவளிடமிருந்துதான் தனது தர்க்க முறையைக் (dialectic) கற்றுக்கொண்டார்; "தனது தாயிடமிருந்துதான் அவர் எண்ணங்களை உலகிற்கு வெளிக்கொணரும் கலையைக் கற்றுக்கொண்டார்". இருப்பினும், பெண்களிடமிருந்து அவர் கற்றுக்கொண்ட அந்த அறிவும் ஞானமும், அவரை 'சின் ஃபைன்' (Sinn Fein) அமைப்பின் தலைவர்களிடமிருந்தும், அவர்கள் வழங்கிய 'ஹெம்லாக்' (விஷம் கலந்த பானம்) எனும் மரண தண்டனையிலிருந்தும் காப்பாற்றவில்லை.

"அவரிடம் அபாரமான அறிவுத்திறன் இருந்தது," என்று ஸ்டீபன் கூறுகிறான், "எதையும் மறக்காத நினைவாற்றலும் அவரிடம் இருந்தது. அவர் சுமந்து சென்றது..." அவன் தனது பணப்பையில் ஒரு நினைவைச் சுமந்துகொண்டு, 'நான் விட்டு வந்த பெண்' (The girl I left behind me) என்ற பாடலைச் சீட்டியடித்தபடி ரோம்வில் (Romeville) நோக்கி நடந்து கொண்டிருந்தான்... அந்த நினைவு—'வீனஸ் அண்ட் அடோனிஸ்' (Venus and Adonis)—லண்டனில் இருந்த ஒவ்வொரு விலைமகளின் படுக்கையறையிலும் காணப்பட்டது. 'திஷ்ரூ' (The Shrew) நாடகத்தில் வரும் கேத்தரின் பார்ப்பதற்கு அவ்வளவு அழகற்றவளா? ஹார்டென்சியா அவளை இளமையாகவும் அழகாகவும் வர்ணிக்கிறாளே! 'ஆண்டனி அண்ட் கிளியோபாட்ரா' (Anthony and Cleopatra) போன்ற காவியத்தைப் படைத்த, உணர்ச்சிகரமான அந்தப் பயணிக்கு, பின்னால் பார்ப்பதற்கான கண்கள் ஏதும் இருந்தனவா என்ன...? சரி, அவன் அவளை விட்டுவிட்டு ஆண்களின் உலகத்திற்குச் சென்றான். ஆனால், அவன் படைத்த 'ஆண்-பெண்' கதாபாத்திரங்கள் (boy-women) உண்மையில் ஒரு ஆணின் கற்பனையில் உருவான பெண்கள்; அவர்களின் வாழ்க்கை, சிந்தனை, பேச்சு என அனைத்தும் ஆண்களால் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டவை. அவன் தவறான பெண்ணைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டானா? என்னைப் பொறுத்தவரை, அவன்தான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான் என்று தோன்றுகிறது. மற்றவர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி நடக்கலாம், ஆனால் ஆன் (Ann) தனது வழியைச் சரியாக அமைத்துக்கொண்டாள். சத்தியமாக, அவள்தான் குற்றவாளி! இருபத்தாறு வயதுடைய அந்த இனிமையான பெண், அவனைத் தன் வசப்படுத்திக்கொண்டாள்."

ஜான் எக்லிண்டன் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: "ஷேக்ஸ்பியரின் பிற்கால நாடகங்கள் கசப்புணர்வுக்கு மாறாக, ஒரு நல்லிணக்க உணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றன."

" 'பிரிவு ஒன்று நிகழாமல், நல்லிணக்கம் ஏற்பட முடியாது...' என்று ஸ்டீபன் கூறினான். 'கிங் லியர், ஒத்தெல்லோ, ஹேம்லெட், டிராயிலஸ் அண்ட் கிரெசிடா ஆகிய நாடகங்களின் நரகமான காலச் சூழலின் மீது நிழலைப் பரப்பிய நிகழ்வுகள் எவை என்று அறிய விரும்பினால், அந்த நிழல் எப்போது, ​​எப்படி மறைகிறது என்று கவனித்துப் பாருங்கள். கொடிய புயலில் சிக்கி, யுலிஸஸைப் போல பல சோதனைகளை எதிர்கொண்ட பெரிகிலிஸ் (Pericles) எனும் டயர் நாட்டு இளவரசனின் இதயத்தை மென்மையாக்கியது எது?'"

"தலை, சிவப்பு நிறத் தொப்பியுடன், புயலால் அடிபட்டு, கடல் நீரால் கண்கள் மறைக்கப்பட்டு..."

" 'அவன் கைகளில் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஒரு குழந்தை, ஒரு சிறுமி... அவள்தான் மெரினா (Marina)...'" இந்த உரையில் 'யுலிசீஸ்' (Ulysses) என்ற பெயர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மிகச் சில இடங்களில் இதுவும் ஒன்று.

9. ஸ்கில்லா (Scylla) மற்றும் CHARYBDIS (காரிப்டிஸ்)

" 'மரினா - புயலின் குழந்தை; மிராண்டா - ஓர் அதிசயம்; பெர்டிட்டா - தொலைந்து போன ஒன்று. தொலைந்து போனது அவனுக்கு மீண்டும் கிடைக்கிறது: அவனது மகளின் குழந்தை. "என் அன்பிற்குரிய மனைவி," என்கிறான் பெரிகிலிஸ், "இந்த இளம் பெண்ணைப் போலவே இருந்தாள். தாயை நேசிக்காத ஒருவன், அவளது மகளை எப்படி நேசிக்க முடியும்?" ' "

ஆனால், தனது மகளின் குழந்தையிடம் தன் சொந்த பிம்பத்தைக் கண்டு அவன் நெகிழ்ந்தாலும், தன்னைத்தானே நம்பும் அவனது நம்பிக்கை ஏற்கனவே சிதைந்து போயிருந்தது. லண்டனில் அவன் மேற்கொண்ட 'டான் ஜியோவானி' (பெண் பித்தன்) போன்ற வாழ்க்கை - அக்காலத்தில் அங்கு வாழ்க்கை மிகவும் தீவிரமாக இருந்தது - அவனைக் காப்பாற்றவில்லை. அவனுள் ஒரு "புதிய தீராத வேட்கை" எழுந்தது; அது அவனது முந்தைய வேட்கையின் இருண்ட நிழலாக, அவனைப் பற்றிய அவனது புரிதலையே மேலும் இருளடையச் செய்தது. ஹாம்லெட் மன்னனின் ஆன்மாவைப் போலவே, அவனது ஆன்மாவும் கொடிய தாக்குதலுக்கு உள்ளானது; உறங்கிக்கொண்டிருந்தவனின் காதுக்குள் விஷம் ஊற்றப்பட்டது போல, அவனது ஆன்மாவும் நஞ்சேற்றப்பட்டது.

"இந்த நஞ்சூட்டல் மற்றும் அதற்குக் காரணமான இச்சையூட்டும் செயல் (இரு உடல்கள் ஒன்றிணைதல்) குறித்து, ஹாம்லெட் மன்னனின் ஆவிக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை - ஒருவேளை படைத்தவர் அவனுக்கு அந்த அறிவை வழங்கியிருந்தால் ஒழிய. அதனால்தான், அவனது சொற்கள் எப்போதும் பின்னோக்கி, கடந்த காலத்தையே நோக்குகின்றன. அவன் தான் உருவாக்கிய, தன்னைத்தானே மறைத்துக்கொள்ள உதவிய அந்தப் படைப்புகளால் சோர்வடைந்து பின்னோக்கிச் செல்கிறான்; பழைய புண்ணை நக்கும் ஒரு முதிய நாயைப் போல. ஆனால், இழப்பே அவனுக்கு ஆதாயமாக அமைந்ததால், அவன் தனது ஆளுமை குறையாமல் நித்தியத்தை நோக்கிச் செல்கிறான். தான் எழுதிய ஞானத்திலிருந்தோ அல்லது தான் வெளிப்படுத்திய சட்டங்களிலிருந்தோ அவன் எதையும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. அவனது கவச முகமூடி (beaver) திறந்திருக்கிறது. அவன் இப்போது ஒரு ஆவி, ஒரு நிழல்; எல்சினோர் பாறைகளின் இடையே வீசும் காற்று, அல்லது கடலின் குரல் - இந்த நிழலுக்கு அடிப்படையான ஒருவனின் இதயத்தில் மட்டுமே கேட்கும் குரல்; தந்தையோடு ஒரே சாராம்சத்தைக் கொண்ட மகனின் குரல்."

இதனைத் தொடர்ந்து ஒரு விசுவாசப் பிரகடனம் வருகிறது: "தன்னையே பிறப்பித்துக்கொண்டவர்... அடக்கம் செய்யப்பட்டு, மீண்டும் எழுந்து, நரகத்தை வென்று, விண்ணுலகம் சென்று, கடந்த ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தனது சொந்த இருப்பின் வலது பக்கத்தில் வீற்றிருப்பவர்..." இந்த அத்தியாயத்தில் ஷேக்ஸ்பியருக்கும் படைப்பாளருக்கும் இடையே படிப்படியாக ஏற்பட்டு வரும் இணக்கத்தை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

" 'தந்தை என்பவர்,' என்று ஸ்டீபன் தொடர்கிறார், 'ஒரு தவிர்க்க முடியாத தீமை.' தனது தந்தையின் மறைவுக்குப் பிந்தைய மாதங்களில்தான் அவர் இந்த நாடகத்தை எழுதினார். முதிர்ந்த வயதை எட்டி, திருமண வயதில் இரு மகள்களைக் கொண்டு, முப்பத்தைந்து ஆண்டுகள் வாழ்க்கையைக் கடந்து—வாழ்க்கைப் பயணத்தின் பாதியில் (nel mezzo del cammin di nostra vita)—ஐம்பது ஆண்டுகால அனுபவம் கொண்ட அவரை, விட்டன்பெர்க்கில் பயிலும் தாடி முளைக்காத மாணவர் என்று நீங்கள் கருதினால், அப்படியானால் அவரது எழுபது வயது தாயாரை நீங்கள் காமவெறி கொண்ட அரசியாகக் கருத வேண்டியிருக்கும். இல்லை. ஜான் ஷேக்ஸ்பியரின் பிணம் இரவில் உலவி வருவதில்லை. அது ஒவ்வொரு மணிநேரமும் சிதைந்து கொண்டே போகிறது. அவர் தந்தை என்ற பொறுப்பிலிருந்து விடுபட்டு, அந்த மர்மமான நிலையைத் தனது மகனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு ஓய்வெடுக்கிறார். பொக்காச்சியோவின் 'காலண்ட்ரினோ' (Calandrino) தான், தான் கருவுற்றிருப்பதாக உணர்ந்த முதல் மற்றும் கடைசி மனிதன். உணர்வுபூர்வமாக ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் 'தந்தைமை' என்பது மனிதனுக்குத் தெரியாத ஒன்று. இது ஒரு மர்மமான நிலை; ஒரு அப்போஸ்தல மரபுவழித் தொடர்ச்சி போல, 'ஒரே பிறப்பிப்பவரிடமிருந்து' 'ஒரே பிறப்புக்கு' கடத்தப்படுவது. ஐரோப்பிய மக்கள் கூட்டத்தின் முன் தந்திரமான இத்தாலிய அறிவுஜீவிகள் தூக்கி எறிந்த 'மடோனா' (கன்னி மேரி) பிம்பத்தின் மீது அல்ல, மாறாக இந்த மர்மத்தின் மீதுதான் திருச்சபை கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. உலகம், பேரண்டம் மற்றும் நுண்-அண்டம் (macro- and microcosm) ஆகியவற்றைப் போலவே, திருச்சபையும் வெறுமையின் மீது—நிச்சயமற்ற, சாத்தியமற்ற ஒன்றின் மீது—அசைக்க முடியாதபடி நிறுவப்பட்டுள்ளது. 'அமோர் மாட்ரிஸ்' (Amor Matris - தாயன்பு)—இது ஒரு அகநிலை மற்றும் புறநிலைத் தன்மையைக் கொண்டிருக்கலாம்—இதுவே வாழ்க்கையில் உண்மையான ஒரே விஷயமாக இருக்கலாம். தந்தைமை என்பது ஒரு சட்டபூர்வமான கற்பிதமாக (legal fiction) இருக்கலாம்."

"நீதிபதி எக்லிண்டன் சுருக்கமாகக் கூறினார்."

" 'உண்மை இடையில் எங்கோ இருக்கிறது,' என்று அவர் உறுதிபடக் கூறினார். 'அவரே அந்தப் பேயும், அவரே அந்த இளவரசரும் ஆவார். அவரே அனைத்திலும் அனைவருமாக இருக்கிறார்.'" "ஸ்டீபன் கூறினார்: 'முதல் அங்கத்தில் வரும் சிறுவனே, ஐந்தாம் அங்கத்தில் முதிர்ந்த மனிதனாகிறான். சுருக்கமாகச் சொன்னால், *சிம்பலைன்* (Cymbeline) நாடகத்திலும், *ஒத்தெல்லோ* (Othello) நாடகத்திலும் அவன் ஒரு தரகனாகவும், ஏமாற்றப்பட்ட கணவனாகவும் (cuckold) இருக்கிறான். அவன் செயல்படுகிறான், அதே சமயம் மற்றவர்களால் தூண்டப்பட்டும் செயல்படுகிறான். ஒரு இலட்சியத்தையோ அல்லது ஒரு வக்கிரத்தையோ காதலிப்பவன் அவன்; ஜோஸைப் (Jose) போலவே, இவனும் உண்மையான கார்மெனைக் (Carmen) கொன்றுவிடுகிறான். அவனது இடைவிடாத அறிவு, பொறாமையால் வெறிபிடித்த இயாகோவைப் (Iago) போலச் செயல்படுகிறது; தனக்குள் இருக்கும் 'மூரி' (Moor - ஒத்தெல்லோ) துன்பப்பட வேண்டும் என்று அது தொடர்ந்து விரும்புகிறது.'"

"'குக்கூ! குக்கூ!' என்று மல்லிகன் (Mulligan) ஆபாசமான தொனியில் கூவினான். 'அச்சமூட்டும் சொல் இதுதானே!'"

"இருண்ட குவிமாடம் அந்த ஒலியை உள்வாங்கி, எதிரொலித்தது."

"'இயாகோ எவ்வளவு அற்புதமான கதாபாத்திரம்!' என்று ஜான் எக்லிங்டன் (John Eglinton) துணிச்சலுடன் கூறினார். 'எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து பார்த்தால், டூமா ஃபில்ஸ் (Dumas fils - மகன் டூமா) - அல்லது டூமா பெர் (Dumas père - தந்தை டூமா) - சொல்வதுதான் சரி. கடவுளுக்கு அடுத்தபடியாக, ஷேக்ஸ்பியர்தான் அதிகப்படியான படைப்புகளை உருவாக்கியுள்ளார்.'"

"இந்த உலகின் நாடகத் தொகுப்பை எழுதியவர்," என்று ஸ்டீபன் ஒரு முடிவுரையாகக் குறிப்பிடுகிறார், "அவர் அதை மிக மோசமாகவே எழுதியிருக்கிறார் (முதலில் ஒளியைப் படைத்துவிட்டு, இரண்டு நாட்கள் கழித்துதான் சூரியனைப் படைத்தார்!). எதார்த்த உலகின் இறைவனான இவரை, கத்தோலிக்கர்களில் மிகத் தீவிரமானவர்கள் 'டியோ மியா' (Dio Mia) என்று அழைக்கிறார்கள். இவரோ ஒரு தூக்குமேடைத் தொழிலாளியைப் போன்ற கடவுள்; நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இவரே முழுமையாக நிறைந்திருக்கிறார்—குதிரை லாயத்து வேலையாள் முதல் கசாப்புக்கடைக்காரர் வரை, அனைவருமாக இவரே இருக்கிறார்..."

தங்களுக்கு மத்தியில் இருந்த அந்த இளம் சாக்ரடீஸைக் கேட்டு, அவருடன் விவாதித்த டப்ளின் நகர மக்களுக்கு, ஷேக்ஸ்பியர் குறித்த ஸ்டீபனின் கருதுகோள் ஒரு சிறுபிள்ளைத்தனமான முரண்பாடாகத் தோன்றியிருக்கலாம்; 'நீதிபதி' எக்லிங்டன் வழங்கிய விளக்கம், ஒரு சுமுகமான சமரசமாக அவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். இருப்பினும், இந்த உரையாடலின் அமைப்பையும், குறிப்பாக ஸ்டீபனின் வாதத்தில் இடம்பெறும் "இறையியல்-மொழியியல்" (theologico-philological) சார்ந்த ஆய்வுகளின் உட்பொருளையும் கூர்ந்து கவனித்தால், இதில் ஷேக்ஸ்பியரை ஒரு 'கோகு மக்னிஃபிக்' (Cocu Magnifique - ஏமாற்றப்பட்ட கணவன்) என்று சித்தரிப்பதையோ அல்லது 'ஹேம்லெட்' நாடகத்தில் ஒரு புதிய உளவியல் சிக்கலைக் கண்டறிவதையோ தாண்டிய ஆழமான அர்த்தங்கள் பொதிந்திருப்பதைக் காண முடியும். பிதா-புத்திர உறவு குறித்த மர்மம் — அது திருத்துவத்தின் (Trinity) முதல் மற்றும் இரண்டாம் நபர்களுக்கோ, மன்னர் ஹேம்லெட் மற்றும் இளவரசன் ஹேம்லெட்டுக்கோ, அல்லது ஸ்டீபன் மற்றும் மிஸ்டர் ப்ளூம் ஆகியோருக்கு இடையிலான விசித்திரமான பிணைப்புக்கோ பொருந்தக்கூடியதாக இருந்தாலும் — ஸ்டீபனின் ஷேக்ஸ்பியர் குறித்த இந்த விளக்கவுரையின் பின்னணியில் எப்போதும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது. இந்த அத்தியாயம் முழுவதிலும், அவர் ஒப்புமைகளின் ஒரு வலைக்குள் விஷயங்களைச் சிறைபிடிக்க முயல்கிறார்; குறியீடுகளின் வாயிலாக அவற்றை வெளிப்படுத்துகிறார்.

இந்தச் சொல்லின் துல்லியமான பொருள்: 'ஒன்றாகச் சேர்த்தல்' (throwing together). இது படைப்பாற்றல் சக்தியின் பன்முக வெளிப்பாடுகளைக் குறிக்கிறது; உயிரின உலகில் இதன் ஒரு செயல்பாடாக இனப்பெருக்கச் சடங்கையும், தந்தைமையையும் கொள்ளலாம். கடவுள் (தந்தை மற்றும் மகன்), ஷேக்ஸ்பியர், ஸ்டீபன் டீடாலஸ் — இவர்கள் அனைவரும் ஒரே ஆற்றலின் வெவ்வேறு வெளிப்பாடுகளே. டப்ளின் எனும் வைக்கிங் நகரத்தின் கதையைப் படைத்த கலைஞன் ஸ்டீபனும் கூட, நுணுக்கமான குறிப்புத் தொடர்புகளின் மூலம் இந்த வலைக்குள் ஈர்க்கப்படுகிறான்.

"ஏன்," என்று கேட்கிறான் ஸ்டீபன், " 'கிங் லியர்' (King Lear) நாடகத்தில் எட்மண்ட் இடம்பெறும் துணைக்கதை, சிட்னியின் 'ஆர்கேடியா' (Arcadia) நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு, வரலாற்றிற்கும் முந்தைய ஒரு செல்டிக் தொன்மத்துடன் இணைக்கப்பட்டது?"

" 'அதுதான் வில்லின் (ஷேக்ஸ்பியரின்) பாணி,' என்று ஜான் எக்லிண்டன் வாதிடுகிறார். 'இன்றைய சூழலில், ஒரு நோர்ஸ் (Norse) காவியத்தையும் ஜார்ஜ் மெரிடித்தின் நாவலிலிருந்து ஒரு பகுதியையும் நாம் ஒன்றாக இணைக்க மாட்டோம். ஆனால், என்ன செய்வது? மூர் (Moore) சொல்வது போல, அவர் போஹேமியாவை (Bohemia) கடற்கரையோரத்தில் வைக்கிறார்; யுலிஸஸை அரிஸ்டாட்டிலை மேற்கோள் காட்டச் செய்கிறார்.'"

இந்த அத்தியாயத்தில், தற்செயலாக அல்லாமல், மெரிடித்தின் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு சொற்றொடர் இடம்பெறுகிறது: "உணர்ச்சிவசப்படுபவன் (sentimentalist) என்பவன், ஒரு செயலைச் செய்துவிட்டு, அதற்கான பெரும் பொறுப்பையோ அல்லது கடனையோ ஏற்றுக்கொள்ளாமல், அதன் பலனை மட்டும் அனுபவிக்க விரும்புபவன் ஆவான்."

1 ஹேம்லெட் நாடகத்தில் வரும் "சோக-நகைச்சுவை-வரலாற்று-கிராமியக் காட்சி" (tragical-comical-historical-pastoral scene) மற்றும் ஸ்விஃப்ட்டின் 'டேல் ஆஃப் எ டப்' (Tale of a Tub) நூலில் உள்ள "உற்சாகம் குறித்த வரலாற்று-இறையியல்-உயிரியல் விளக்கம்" (historitheophysiological account of zeal) ஆகியவற்றை ஒப்பிடுக.

அத்தியாயங்கள்

"நாடகம் முடிவுக்கு வருகிறது. கல்லறையைத் தோண்டுபவர்கள், தந்தை ஹேம்லெட்டையும் மகன் ஹேம்லெட்டையும் புதைக்கிறார்கள். மரணத்தில் ஒரு மன்னனும் இளவரசனும் ஒன்றாக இணைகிறார்கள்; பின்னணியில் இசை ஒலிக்கிறது... இந்த முடிவுரை உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால், அதை நன்றாக உற்று நோக்குங்கள்: செழிப்பான ப்ராஸ்பெரோ (Prospero) - நற்பண்பு கொண்டவருக்குக் கிடைத்த வெகுமதி; லிஸி - தாத்தாவின் செல்லப் பிள்ளை; மற்றும் 'அங்கிள்' ரிச்சி - தீயவன், கவித்துவ நீதியின்படி தீயவர்கள் செல்லும் இடத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்படுகிறான். ஒரு வலுவான திரைவீழ்ச்சி." இங்கே குறிப்பிடப்படும் "நன்கிள் ரிச்சி" (Nuncle Richie), வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியரின் மூன்றாவது சகோதரர் ஆவார். இவர் ஷேக்ஸ்பியரின் படைப்புகளில் 'ரிச்சர்ட் குரூக்‌பேக்' (Richard Crookback) என்ற கதாபாத்திரமாக இடம்பெற்றுள்ளார். "கூனல் முதுகு கொண்ட அந்த அயோக்கியன்" (whoreson crookback), விதவையான ஆன் (Ann) என்பவளிடம் காதல் கொண்டு, அவளை வசப்படுத்தித் தன் மனைவியாக்கிக் கொள்கிறான். "வெற்றியாளரான ரிச்சர்ட், வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியர் எனும் 'தோற்கடிக்கப்பட்ட' (அல்லது வெல்லப்பட்ட) சகோதரருக்குப் பிறகு வந்தவர்." (இறுதியாகக் குறிப்பிடப்பட்ட இந்த வரிகள், மேனிங்ஹாம் (Manningham) விவரித்த ஒரு கதையை நினைவூட்டுகின்றன. அதில், ஒரு வணிகரின் மனைவி டிக் பர்பேஜை (Dick Burbage) தனது படுக்கையைப் பகிர்ந்து கொள்ள அழைக்கிறாள். ஷேக்ஸ்பியர் இதைக் கேட்டுவிட்டு, பர்பேஜ் வருவதற்கு முன்பே அங்கு சென்று விடுகிறார். பர்பேஜ் கதவைத் தட்டியபோது, ​​ஷேக்ஸ்பியர் கதவுக்குப் பின்னால் இருந்து, "வெற்றியாளரான வில்லியம், மூன்றாம் ரிச்சர்ட்டுக்கு முன்பே வந்துவிட்டார்!" என்று கூவுகிறார்.) ஸ்டீபனின் முடிவுரையில் உள்ள ஷேக்ஸ்பியர் தொடர்பான குறிப்புகளுக்குப் பின்னால், 'புரோட்டியஸ்' (Proteus) பகுதியில் இடம்பெற்ற ஒரு நிகழ்வு நினைவுகூரப்படுகிறது. அங்கு ஸ்டீபன் தனது சொந்த "நன்கிள் ரிச்சி" (nuncle Richie) மற்றும் அவரது மருமகள் குட்டி கிரிஸி (Crissie) — அவளை "அன்பின் உருவம்" (a lump of love) என்று வர்ணிக்கிறான் — பற்றிப் பேசுகிறான். இது வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியருக்கும் ஸ்டீபன் டீடாலஸிற்கும் (Stephen Dedalus) இடையிலான நுட்பமான ஒப்புமையைக் காட்டுகிறது.

'ஸ்கில்லா' (Scylla) என்பது ஒடிஸியில் (Odyssey) குறிப்பிடப்படும் இடப்பெயர்களில் ஒன்றாகும்; இது இன்றும் மாறாமல் அப்படியே நிலைத்திருக்கிறது. மெசினா நீரிணையின் (Straits of Messina) நுழைவாயிலில், ஒரு செங்குத்தான பாறையின் உச்சியில் 'ஸ்கில்லா' நகரம் அமைந்துள்ளது. இந்தப் பாறை கடலை நோக்கிச் சரிந்து, சிசிலியையும் பிரதான நிலப்பகுதியையும் பிரிக்கும் ஆபத்தான நீர்ப்பகுதியின் மீது கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்கிறது. 1783-ல் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கத்தால் இந்த நகரம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டது; அது அமைந்திருந்த நிலமுனையின் ஒரு பகுதி உடைந்து பிரிந்து போனது. ஒரு காலத்தில், இந்தப் பாறையின் பக்கவாட்டில் மேற்கை நோக்கித் திறந்திருந்த — "எரெபஸை (Erebus - பாதாள உலகம்) நோக்கிய" — ஒரு குகை இருந்தது; அது அந்த நிலநடுக்கத்தின் போது இடிந்து விழுந்துவிட்டது. "அந்தப் பாறை வழுவழுப்பாகவும் செங்குத்தாகவும் இருக்கிறது," என்று ஹோமர் கூறுகிறார், "அது மெருகேற்றப்பட்டது போல உள்ளது. அந்தப் பாறையின் நடுவே, இருள் நிறைந்த இடமான 'எரெபஸ்' (Erebus) திசையைப் பார்த்தவாறு ஒரு மங்கலான குகை உள்ளது... அங்கேதான் ஸ்கில்லா (Scylla) வசிக்கிறாள்; அவள் பயங்கரமான ஒலியை எழுப்புகிறாள்." இத்தகைய "ஒலியெழுப்பும்" குகைகள் கடற்கரைப் பகுதிகளில் அடிக்கடி காணப்படுகின்றன. சில சமயங்களில், குறுகிய துளைகளின் வழியாகக் காற்று ஊடுருவிச் செல்லும்போது இரைச்சல் ஏற்படுகிறது; சில சமயங்களில், பாறையடிப் பகுதியில் அலைகள் வந்து மோதுவதாலும் பின்வாங்குவதாலும் இத்தகைய சத்தம் உண்டாகிறது. 'ஸ்கில்லா' (Scylla) என்ற பெயர், 'பாறை' என்று பொருள்படும் 'ஸ்கௌலா' (skoula) என்ற செமிடிக் சொல்லிலிருந்து உருவானது. இந்தப் பாறை முனைக்கு 'ஸ்கௌலா கிராடாய்ஸ்' (Skoula Kratais) என்று முழுப் பெயர் இருந்தது; இதன் பொருள் 'செங்குத்தான பாறை' என்பதாகும். ஃபீனீசிய இடப்பெயர்களுக்கு மனித உருவகத்தோடு கூடிய விளக்கத்தைத் தருவதில் விருப்பம் கொண்ட ஹோமர், ஸ்கில்லாவை 'கிராடாய்ஸ்' (Kratais) என்பவளின் மகளாகச் சித்தரிக்கிறார்; "அவள் மனிதர்களுக்குத் தீங்கானவளாகப் பிறந்தாள்" என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும், 'ஸ்கௌலா' (Skoula) என்ற அந்நியச் சொல்லை வைத்து ஒரு சொல்ல விளையாட்டு (pun) செய்ய விரும்பிய ஹோமர், ஸ்கில்லாவிற்கு ஒரு சிறிய கிரேக்க நாய் (skulax - ஸ்குலாக்ஸ்) எழுப்பும் ஒலியை வழங்குகிறார். ஸ்கில்லாவிற்கு எதிரே 'கேரிப்டிஸ்' (Charybdis) எனும் சுழல் உள்ளது; அது "தனது கருமையான நீரை உள்ளிழுத்துக்கொண்டு, ஒரு நாளைக்கு மூன்று முறை அதை வெளியே பீய்ச்சி அடிக்கிறது." 'கேரிப்டிஸ்' (Charybdis) என்ற பெயருக்கு கிரேக்க மொழியில் எந்தப் பொருளும் இல்லை. லெவி (Lewy) என்பவரின் கருத்துப்படி, இது சிரியாவில் புழக்கத்தில் இருந்த 'கார் உபெத்' (Khar oubed) என்ற செமிடிக் சொல்லின் ஒலிபெயர்ப்பாகும்; இதற்கு "அழிவைத் தரும் துளை" என்று பொருள். ஹோமர், கேரிப்டிஸைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தும் 'ஓலோஸ்' (OAO~) என்ற அடைமொழிக்கும் "கொடிய" அல்லது "அழிவுகரமான" என்றுதான் பொருள். இந்த நீரிணையில் மறைந்திருக்கும் ஆபத்துகள் குறித்து ஸ்பல்லன்சானி (Spallanzani) ஒரு சுவாரஸ்யமான விளக்கத்தைத் தருகிறார்: "காற்று நீரோட்டத்திற்கு எதிராக வீசும்போது, ​​அனுபவமற்ற அல்லது கவனக்குறைவான மாலுமி ஒருவர் குறுகிய பாதையைக் கடப்பதற்காகப் பாய்மரத்தைச் சுருக்கினால், அவரது கப்பல் எதிரெதிர் விசைகளின் பிடியில் சிக்கி, ஸ்கில்லா பாறையில் மோதிச் சிதறலாம் அல்லது..." ஆழமற்ற பகுதிகள் உள்ளன. இதன்காரணமாக, மெசினா கரையில் இருபத்து நான்கு வலிமையான மற்றும் துணிச்சலான மாலுமிகள் இரவு பகலாகக் கண்காணிப்புப் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். எச்சரிக்கை பீரங்கியின் சத்தம் கேட்டவுடன், அவர்கள் தங்கள் சிறிய படகுகளில் ஏறி, ஆபத்தில் சிக்கிய கப்பலை இழுத்துச் செல்ல விரைந்து செல்கின்றனர். நீரோட்டம் நீரிணைப்பு முழுவதும் பரவியிருப்பதில்லை; மாறாக, அது வளைந்து நெளிந்து செல்கிறது. இதைப் பற்றி நன்கு அறிந்த நம் மாலுமிகள்... திசைமாற்றங்கள் கப்பலைக் காப்பாற்ற உதவக்கூடும். ஆனால், கப்பலைச் செலுத்துபவர் அந்த உதவியைக் கோர மறுத்துவிட்டாலோ அல்லது மறந்துவிட்டாலோ, அவரிடம் எவ்வளவு திறமை இருந்தாலும், அவர் பேரழிவிலிருந்து தப்பிப்பது கடினம். நீரோட்டத்தின் வேகத்தாலும் காற்றின் சீற்றத்தாலும் கொந்தளிக்கும் சுழல்களுக்கும் அலைகளுக்கும் நடுவே, அவரால் நீரின் ஆழத்தை அளவிடவோ அல்லது நங்கூரமிடவோ முடியாது; ஏனெனில், கடல் தரை பாறைகளால் ஆனது, அங்கு நங்கூரம் பிடிமானம் கொள்ள வாய்ப்பில்லை. எந்தவொரு கடல் பயணத் திறனும் அவருக்கு உதவாது; மெசினாவிலிருந்து (Messina) வரும் மீட்புக் குழுவினரின் துணிச்சலும் திறமையுமே அவரது பாதுகாப்பிற்கான ஒரே நம்பிக்கையாகும்.

நிகழ்வுகள்

ஸ்கில்லா (Scylla) எனும் உறுதியான, அசையாத பாறையும், காரிப்டிஸ் (Charybdis) எனும் ஓய்வற்ற சுழலும் நீர்க்குழியும்—துன்பங்களின் கடலாக—இந்த நிகழ்வில் குறியீட்டு அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அரிஸ்டாட்டிலின் தர்க்கம், மதக்கோட்பாடுகள் (Dogma) மற்றும் ஷேக்ஸ்பியரின் ஸ்ட்ராட்ஃபோர்ட் (Stratford) ஆகியவற்றின் நிலைத்தன்மைக்கு மாறாக, மர்மவாதம் (Mysticism), பிளேட்டோனிசம் (Platonism) மற்றும் எலிசபெத் காலத்து லண்டன் ஆகியன ஒரு சுழலைப் போலச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. ஷேக்ஸ்பியர், இயேசு மற்றும் சாக்ரடீஸ் ஆகியோர், சமநிலையான மேதைமை கொண்ட யுலிஸஸைப் (Ulysses) போலவே, ஆன்மாவிற்கு ஆபத்தான இந்த இரண்டு நிலைகளுக்கு இடையிலிருந்து—முழுமையாகப் பாதிக்கப்படாமல் இல்லையென்றாலும்—துணிச்சலுடன் கடந்து செல்கின்றனர். "ஒரு மனிதன் அவற்றுக்கு இடையிலிருந்து, தலைவணங்கியும் வாழ்த்துகளைத் தெரிவித்தும் வெளியேறினான்." மிஸ்டர் ப்ளூம் (Mr Bloom), நூலகத்தின் மெட்டாபிசிகல் (metaphysical) மங்கலான சூழலிலிருந்து, "எந்தச் சிந்தனையும் இல்லாத, திகைப்பூட்டும் பகல் வெளிச்சத்திற்கு" செல்வது, இத்தகைய தப்பித்தலையே குறிக்கிறது. இந்த 'தப்பித்தல்' எனும் கருத்தாக்கம் 'தி போர்ட்ரெய்ட்' (The Portrait) நாவலின் இறுதிப் பக்கங்கள் முழுவதும் இழையோடுகிறது. ஸ்டீபனின் மனதில், இது ஏற்கனவே ஐரிஷ் சிந்தனைச் சூழலோடு—அதாவது 'செல்டிக் ட்விலைட்' (Celtic Twilight) எனப்படும் மர்மவாதப் போக்கு மற்றும் அதற்கு நேர் எதிரான இயேசு சபையினரின் (Jesuits) மற்றும் தேசியவாதிகளின் பிடிவாதமான மதக்கோட்பாடுகள் (Dogmatism) ஆகியவற்றுடன்—தொடர்புபடுத்தப்பட்டிருந்தது. "இந்த நாட்டில் ஒரு மனிதனின் ஆன்மா பிறக்கும்போது, ​​அது ஒளியை நோக்கிச் செல்வதைத் தடுக்க அதன் மீது வலைகள் வீசப்படுகின்றன. நீங்கள் என்னிடம் தேசியம், மொழி, மதம் குறித்துப் பேசுகிறீர்கள்." "அந்த வலைகளைக் கடந்து பறக்க முயல்வேன்."

ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டிலிருந்து எலிசபெத் காலத்து லண்டன் எவ்வளவு தொலைவில் இருந்ததோ, அவ்வளவு தொலைவில் தூய்மையான டப்ளினிலிருந்து ஊழல் நிறைந்த பாரிஸ் இருந்தது. ஸ்டீபன் அங்கிருந்து தப்பி பாரிஸுக்குச் சென்றான்; ஷேக்ஸ்பியர் லண்டனுக்குச் சென்றார். ஆனால், அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் "தங்கள் பிறந்த மண்ணிற்கு"த் திரும்பும் விதி இருந்தது.

'கார்டிபிஸ்' (Charybdis) எனும் சுழலில் ஷேக்ஸ்பியர் நீண்ட காலம் சிக்கியிருந்தார்.

"அவர் இருபது ஆண்டுகள் லண்டனில் வாழ்ந்தார். அந்த காலகட்டத்தில், அயர்லாந்தின் 'லார்ட் சான்சலர்' (Lord Chancellor) பெறும் அதே அளவு ஊதியத்தைப் பெற்றார். அவரது வாழ்க்கை மிகவும் செழுமையானது. வால்ட் விட்மன் குறிப்பிட்டது போல, இது நிலப்பிரபுத்துவக் கலை என்பதைத் தாண்டி, ஒரு மிகைநிறைவு கொண்ட கலை. சூடான ஹெர்ரிங் மீன் அடை (herring pies), ஒயின் நிறைந்த குவளைகள், தேன் கலந்த சாஸ்கள், ரோஜாச் சர்க்கரை மிட்டாய்கள், பாதாம் இனிப்புகள் (marchpane), நெல்லிக்காய் சேர்த்த புறச்சி இறைச்சி, மற்றும் இனிப்பு மிட்டாய்கள் என அனைத்தும் நிறைந்த வாழ்க்கை. சர் வால்டர் ராலியை கைது செய்தபோது, ​​அவர் அணிந்திருந்த ஆடைகளின் மதிப்பு மட்டும் அரை மில்லியன் பிராங்குகளாக இருந்தது; அதில் அலங்காரமான உடைகளும் அடங்கும்."

இலக்கியக் கலையைப் பற்றிப் பேசும் இந்தப் பகுதியில், ஐரிஷ் இலக்கிய இயக்கம் குறித்த ஒரே நேரடியான குறிப்பு, கேலியும் ஆபாசமும் கலந்த பக் முல்லிகனின் (Buck Mulligan) வாயிலிருந்து வெளிப்படுகிறது. இது மலிவான கவிதைகளுக்கும், முல்லிகன் அரங்கேற்றும் ஆபாச நாடகத்திற்கும் (harlequinade) இடையில் செருகப்பட்டுள்ளது. இந்த நாடகத்தில் வரும் கதாபாத்திரங்கள், அவர் உரிமை கோருவது போல, முற்றிலும் புதியவை அல்ல. "சிதைந்த போலந்துக்காரர்" (ruined Pole) மற்றும் அவரது தோழர்கள் பலரை, அக்கால ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது.

'ஸ்கில்லா மற்றும் கார்டிபிஸ்' (Scylla and Charybdis)

"அங்கு அவர் இருபது ஆண்டுகள் கழித்தார்; ஒருபுறம் இல்லற அன்பின் தூய இன்பங்கள், மறுபுறம் முறையற்ற காமத்தின் அருவருப்பான இன்பங்கள் என இரண்டிற்கும் இடையே ஊசலாடினார்." ஆனால், "நாடுகடத்தப்படுதல் அல்லது இல்லத்திலிருந்து பிரிக்கப்படுதல்" என்ற உணர்வு, 'டூ ஜென்டில்மென் ஆஃப் வெரோனா' (Two Gentlemen of Verona) நாடகத்திலிருந்து தொடங்கி, 'தி டெம்பெஸ்ட்' (The Tempest) நாடகத்தில் ப்ராஸ்பெரோ தனது மந்திரக்கோலை உடைத்து, மண்ணில் புதைத்து, புத்தகத்தை ஆழமான நீரில் மூழ்கடிக்கும் வரை தொடர்ந்து ஒலிக்கிறது... அவருக்கு மனிதர்கள் மீதோ, பெண்கள் மீதோ எந்த ஈர்ப்பும் இல்லை. நீண்ட காலப் பிரிவுக்குப் பிறகு, தான் பிறந்த, சிறுவயது முதல் வாழ்ந்து வந்த அந்த நிலப்பகுதிக்கு அவன் திரும்புகிறான்; அங்கே ஒரு மௌன சாட்சியாக இருந்தவன், தன் வாழ்வின் பயணத்தை முடித்துக்கொண்டு, அந்த மண்ணில் மல்பெரி மரமொன்றை நடுகிறான். பிறகு இறந்துவிடுகிறான். அந்த இயக்கம் முடிவுக்கு வருகிறது.

இருவேறு ஆபத்துகளுக்கு இடையே சிக்கிக்கொள்ளும் நிலை, அல்லது ஒரு இக்கட்டான சூழலின் பிடிக்குள் அகப்படும் நிலை, பல்வேறு பரிமாணங்களில் வெளிப்படுகிறது. இந்த அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தில், குவேக்கர் இனத்தைச் சேர்ந்த நூலகர் மென்மையான குரலில் இவ்வாறு கூறுகிறார்: "நம்மிடம் 'வில்ஹெல்ம் மீஸ்டர்' (Wilhelm Meister) குறித்த அந்த விலைமதிப்பற்ற பக்கங்கள் இருக்கின்றன அல்லவா? ஒரு சிறந்த கவிஞர், மற்றொரு சிறந்த கவிஞரைப் பற்றி எழுதியவை! துன்பக் கடலை எதிர்த்துப் போராடத் துணியும், ஆனால் தயக்கமும் முரண்பட்ட ஐயப்பாடுகளும் கொண்ட ஒரு ஆன்மா... கடினமான எதார்த்த உண்மைகளின் பாறையில் மோதிச் சிதையும், கனவுலகில் வாழும் ஒரு அழகான, ஆனால் பயனற்ற மனிதன்!"

ஸ்டீபன் தன்னை "சாக்சன் புன்னகைக்கும்" (Saxon smile) "யாங்கி கூச்சலுக்கும்" (Yankee yawp) இடையே உணர்கிறான். "சீர்கெட்ட பாரிஸும்", "கன்னித்தன்மை மாறாத டப்லினும்" அவனைத் தங்கள் பக்கம் ஈர்க்க முயல்கின்றன. இந்த அத்தியாயத்தில் பிரெஞ்சுச் சொற்கள் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது, பாரிஸின் தாக்கத்தை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது; உதாரணமாக, 'ஹேம்லெட்' நாடகத்தில் வரும் தந்தை மற்றும் மகன் (Hamlet père et fils) குறித்த குறிப்புகளைக் கூறலாம். ஒரு பிரெஞ்சு விளம்பரச் சுவரொட்டி பற்றியும் குறிப்பிடப்படுகிறது:

'ஹேம்லெட்'

'லெ டிஸ்ட்ரே' (Le Distrait - கவனச்சிதறல் கொண்டவன்)

ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகம்

"இது மிகவும் பிரெஞ்சு பாணியில், பிரெஞ்சு கண்ணோட்டத்தில் இருக்கிறது. 'ஹேம்லெட்'..."

"'கவனச்சிதறல் கொண்ட பிச்சைக்காரன்' (The absent-minded beggar) என்று ஸ்டீபன் பேச்சை முடிக்கிறான்."

தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களிடமிருந்து தனக்கு ஏற்படக்கூடிய ஆபத்துகளைப் பற்றி ஸ்டீபன் எப்போதும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறான்—"தீய எண்ணம் கொண்ட கண்களின் கொடுமை, கூர்மையாக மின்னும் அந்தப் பார்வைகள்..." சுருங்கிய புருவங்களுக்கு அடியில், உறுதியான ஜான்; ஒருபுறம் ஸ்கில்லா (Scylla), மறுபுறம் காரிப்டிஸ் (Charybdis). 'சோகத்தில் அழகிய' (beautiful-in-sadness) தன்மையின் நளினம்; தனது கருப்பொருளில் பொதிந்துள்ள அபாயங்களை அவர் நன்கு உணர்ந்திருக்கிறார். தனது தர்க்கத் திறனால், மெட்டாபிசிக்ஸ் (metaphysics) எனும் சுழல் காற்றுக்கும், யதார்த்தவாதம் (realism) எனும் பாறைக்கும் இடையே மிகச் சரியாகத் தனது பாதையை அமைத்துச் செல்கிறார்.

இந்த அத்தியாயம் மனித உடலின் எந்த உறுப்போடு தொடர்புடையது என்றால், அது மூளைதான்; மனிதன் உருவாக்கிய கருவிகளிலேயே மிகவும் கொடூரமான கருவி இதுவே.

அல்லது அவனது சொந்த அழிவுக்கே அது வழிவகுக்கிறது. ஸ்டீபன் ஒரு முரண்பாடான முடிவை—அதாவது ஒரு மர்மமான முட்டுச்சந்தை—நோக்கி மேற்கொள்ளும் தர்க்கரீதியான பயணத்தில், ஒருவிதமான தீவிரமான சிந்தனை அழுத்தத்தை நாம் உணர்கிறோம்; இது கிட்டத்தட்ட வலியையே தருகிறது. 'யுலிசீஸ்' (Ulysses) எனும் இந்த நூல், அனைத்து மதங்களும் பிரபஞ்சத்தைப் பற்றிய அனைத்து விளக்கங்களும் எதன் மீது கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளனவோ, அந்த மர்மத்தின் மீதுதான்—அதாவது, "வெறுமையின் மீது, நிச்சயமற்ற தன்மையின் மீது, நிகழ்தகவற்ற தன்மையின் மீது" கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிச்சயமற்ற மனநிலை, 'சர்க்கி' (Circe) அத்தியாயத்தில் உருப்பெறுகிறது. அங்கு, "தூய அறிவின் விருந்து" என்று சொல்லத்தக்க சூழலில், ஷேக்ஸ்பியர் உள்ளிட்ட பல பிம்பங்கள், உயிரற்ற பொம்மைகளைப் போல, ஒரு மரண நடனத்தில் (danse macabre) இயந்திரத்தனமாக அசைந்தாடுகின்றன. டப்ளின் கடற்கரையில் ஸ்டீபன் கவனிக்கும், அலைகளால் தூக்கப்பட்டு, மூழ்கடிக்கப்பட்டு, மீண்டும் கீழே விடப்படும் அந்த நெளிந்து கொண்டிருக்கும் கடல்பாசிகளைப் போலவே—"எந்த நோக்கமும் இன்றி ஒன்று திரட்டப்பட்டு, வீணாக விடுவிக்கப்பட்டு, மீண்டும் வெளியேறி, பின்னோக்கிச் செல்கின்றன." பேராசிரியர் கர்டியஸ், 'யுலிசீஸ்' குறித்த தனது ஆழமான கட்டுரையில் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: "ஜாய்ஸின் படைப்பு, மனதின் ஒரு கிளர்ச்சியிலிருந்து பிறந்து, உலகத்தின் அழிவை நோக்கி இட்டுச் செல்கிறது. அவர் தனது 'வால்பர்கிஸ்-நைட்' (Walpurgis-night) பகுதியில், பேயுருவங்களுக்கு மத்தியில், உலக முடிவின் ஒரு காட்சியை அசைக்க முடியாத தர்க்கத்துடன் முன்வைக்கிறார். ஜாய்ஸின் படைப்பின் சாராம்சமே ஒரு மெட்டாபிசிகல் நைஹிலிசம் (metaphysical nihilism) அல்லது 'இருத்தலியல் சூன்யவாதம்'தான். பெருபிரபஞ்சமும் (macrocosm) நுண் பிரபஞ்சமும் (microcosm) வெறுமையின் மீதே கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன. தத்துவ மற்றும் இறையியல் அறிவுச் செல்வம், உளவியல் மற்றும் அழகியல் பகுப்பாய்வுத் திறன், உலகின் அனைத்து இலக்கியங்களையும் கற்றுத் தேர்ந்த ஒரு மனதின் பண்பாடு—இவை அனைத்தும் எதற்காகப் பயன்படுகின்றன? இறுதியில், இவை அனைத்தும் ஒரு உலகளாவிய பேரழிவில், உலோகத் தகடுகளின் மின்னொளி கலந்த ஒரு கொழுந்துவிட்டு எரியும் குழப்பத்தில், தங்களைத்தாமே அழித்துக்கொண்டு கரைந்து போகின்றன. எஞ்சியிருப்பதுதான் என்ன?" சாம்பலின் மணம், மரணத்தின் பயங்கரம், விசுவாசத் துரோகத்தால் விளையும் துயரம், மனச்சாட்சியின் உறுத்தல் — இவை அனைத்தும் ஒரு கலைஞனுக்கு மிகச்சிறந்த அழகியல் மூலப்பொருட்களாக அமைகின்றன. ‘யுலிசீஸ்’ (Ulysses) நாவலில் வெளிப்படும் அவநம்பிக்கையை அந்த அறிவார்ந்த விமர்சகர் மிகைப்படுத்திக் கருதுகிறார் என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது; ஒருவேளை, அந்த நாவலின் ஆசிரியர் ஓர் ஐரிஷ் இனத்தவர் என்ற உண்மையை அவர் போதிய அளவு கவனத்தில் கொள்ளவில்லை போலும். ஸ்டீபன் மற்றும் ப்ளூம் ஆகிய இருவருமே ஏதோ ஒரு வகையில் ஆறுதல் பெறுகிறார்கள்; ஸ்டீபன் தனது கலை மூலமாகவும், ப்ளூம் அன்றாட வாழ்வின் நுணுக்கமான விவரங்களில் காட்டும் ஆழ்ந்த ஆர்வத்தின் மூலமாகவும் ஆறுதல் அடைகிறார்கள். மேலும், அவர்கள் இருவரிடமும் — குறிப்பாக ப்ளூமிடம் — நகைச்சுவை உணர்வு காணப்படுகிறது.

* அத்தியாயங்கள்

@@@

நாகரிகமான குவாக்கர் நூலகர், அவர்களை ஆறுதல்படுத்தும் விதமாக, மென்மையாகக் கூறினார்:

—வில்ஹெல்ம் மெய்ஸ்டரின் அந்த விலைமதிப்பற்ற பக்கங்கள் நம்மிடம் இருக்கின்றன, அல்லவா? ஒரு மாபெரும் கவிஞன், மற்றொரு மாபெரும் சகோதரக் கவிஞனைப் பற்றி. நிஜ வாழ்க்கையில் காண்பது போல, முரண்பட்ட சந்தேகங்களால் சிதைந்து, துன்பக் கடலுக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தும் ஒரு தயங்கும் ஆன்மா.

அவன் கீச்சிடும் சத்தத்துடன் நேர்த்தியான தோல் இருக்கையில் ஒரு அடி முன்னோக்கி நகர்ந்தான்; கம்பீரமான தரையில் ஒரு அடி பின்னோக்கி நகர்ந்தான்.

சத்தமில்லாத ஒரு பணியாள், கதவைச் சற்றே திறந்து வைத்து, சத்தமில்லாமல் சைகை காட்டினான்.

—"நேராக," என்றான் அவன், செல்லத் தயாராகும் விதமாகக் கீச்சிட்டாலும், சற்றுத் தாமதித்தான். கடினமான உண்மைகளுக்கு எதிராகத் துயருறும் அந்த அழகான, பயனற்ற கனவு காண்பவன். கோதேவின் தீர்ப்புகள் மிகவும் உண்மையானவை என்று ஒருவர் எப்போதும் உணர்வார். பரந்த பகுப்பாய்வில் உண்மை.

கீச்சிடும் சத்தத்துடன் அவன் விரைந்து சென்றான். வழுக்கைத் தலையுடன், கதவருகே மிகுந்த ஆர்வத்துடன், தன் பெரிய காதுகளை அந்தப் பணியாளரின் வார்த்தைகளுக்கு முழுமையாகக் கொடுத்தான்: அவற்றைக் கேட்டான்: பின்னர் சென்றுவிட்டான்.

இருவர் மீதம்.

—"மான்சியர் டி லா பாலிஸ், அவர் இறப்பதற்குப் பதினைந்து நிமிடங்களுக்கு முன்புதான் உயிருடன் இருந்தார்," என்று ஸ்டீஃபன் ஏளனமாகச் சொன்னான்.

—"உங்கள் சொல்லுக்காக 'பாரடைஸ் லாஸ்ட்' எழுத, அந்த ஆறு துணிச்சலான மருத்துவர்களைக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்களா?" என்று ஜான் எக்லிண்டன் ஒரு பெரியவரின் திமிருடன் கேட்டான். அதை அவன் 'சாத்தானின் துயரங்கள்' என்று அழைக்கிறான்.

சிரி. சிரி, கிரான்லியின் புன்னகை.

முதலில் அவன் அவளைக் கிச்சுகிச்சு மூட்டினான்.

பிறகு அவன் அவளைத் தட்டினான்.

பிறகு அவன் பெண் வடிகுழாயைக் கொடுத்தான்.

ஏனெனில் அவன் ஒரு மருத்துவர்.

மகிழ்ச்சியான வயதான மருத்துவர்...

—"ஹாம்லெட்டுக்கு இன்னும் ஒருவர் தேவைப்படுவார் என்று நான் நினைக்கிறேன். ஏழு என்பது ஆன்மீக மனதிற்கு மிகவும் பிரியமானது. டபிள்யூ. பி. அவர்களை 'ஒளிரும் ஏழு' என்று அழைக்கிறார்.

மினுமினுக்கும் கண்களுடன், அவனது செந்நிற மண்டையோடு, பச்சை நிற மூடியுடைய மேசை விளக்கின் அருகே, அடர் பச்சை நிற நிழலுக்கு நடுவே தாடியுடன், புனிதக் கண்களுடன் இருந்த அந்த முகத்தைத் தேடியது. அவன் தாழ்ந்த குரலில் சிரித்தான்: திரித்துவத்தின் ஒரு சிசாரின் சிரிப்பு: பதிலில்லை.

இசை சாத்தான், பல சிலுவைகள் அழுதபடி

தேவதைகள் அழுவதைப் போன்ற கண்ணீர்.

Ed egli avea del cul fatto trombetta.

அவன் என் மடமைகளை பணயக்கைதிகளாகப் பிடித்திருக்கிறான்.

கிரான்லியின் பதினொரு உண்மையான விக்லோ மனிதர்கள், தங்கள் தாய்நாட்டை விடுவிக்கக் கிளம்புகிறார்கள். பற்களுக்கிடையே இடைவெளி கொண்ட கேத்லீன், அவளது நான்கு அழகான பசுமையான நிலங்கள், அவளது இல்லத்தில் புகுந்த அந்நியன். அவனை வரவேற்க இன்னொரு குரல்: 'ஆவே, ரப்பி' (வணக்கம், குருவே). டினாஹெலியின் அந்தப் பன்னிருவர். பள்ளத்தாக்கின் நிழலில் நின்று அவன் அவர்களைக் கூவி அழைக்கிறான். என் ஆன்மாவின் இளமையை அவனுக்கு வழங்கினேன், இரவுதோறும். பயணம் சிறக்கட்டும். வேட்டை வெற்றியாக அமையட்டும்.

முல்லிகனிடம் என் தந்தி உள்ளது.

முட்டாள்தனம். ஆனாலும் தொடரட்டும்.

—நமது இளம் ஐரிஷ் கவிஞர்கள், ஷேக்ஸ்பியரின் 'ஹேம்லெட்' கதாபாத்திரத்திற்கு இணையான ஒரு படைப்பை இன்னும் உருவாக்கவில்லை என்று ஜான் எக்லிண்டன் குறைபட்டுக் கொண்டார். (ஷேக்ஸ்பியரை நான் மதிக்கிறேன்—பென் ஜான்சன் கூறியது போல, அவரை வழிபடாத அளவிற்கான மரியாதையுடன்!)

—இவை வெறும் கல்விசார் விவாதங்கள் மட்டுமே, என்று ரஸ்ஸல் தனது நிழலிலிருந்து ஒரு தீர்க்கதரிசியைப் போலக் கூறினார். அதாவது, ஹேம்லெட் என்பவன் ஷேக்ஸ்பியரா, முதலாம் ஜேம்ஸா அல்லது எசெக்ஸ் பிரபுவா என்பது போன்ற விவாதங்கள்! இயேசுவின் வரலாற்றுத்தன்மை குறித்து மதகுருமார்கள் நடத்தும் விவாதங்களைப் போன்றவை இவை. கலை என்பது நமக்கு கருத்துகளையும், உருவமற்ற ஆன்மீக சாராம்சங்களையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும். ஒரு கலைப்படைப்பைப் பொறுத்தவரை மிக முக்கியமான கேள்வி இதுதான்: அது எவ்வளவு ஆழமான வாழ்விலிருந்து பிறந்தது? குஸ்தாவ் மோரோவின் ஓவியங்கள் கருத்துகளின் வெளிப்பாடுகள். ஷெல்லியின் ஆழமான கவிதைகளும், ஹேம்லெட்டின் சொற்களும் நம் மனதை நித்திய ஞானத்துடன்—பிளேட்டோவின் கருத்துகளின் உலகத்துடன்—தொடர்பு கொள்ளச் செய்கின்றன. மற்ற அனைத்தும் பள்ளிச் சிறுவர்கள் தங்களுக்குள் செய்துகொள்ளும் ஊகங்களே.

ஏ. இ. (A. E.) ஒரு அமெரிக்க நேர்காணல் செய்பவரிடம் இதைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அடக்கடவுளே!

—கல்விமான்களும் ஒரு காலத்தில் பள்ளிச் சிறுவர்களாகத்தான் இருந்தார்கள், என்று ஸ்டீபன் மிகுந்த பணிவுடன் கூறினான். அரிஸ்டாட்டில் கூட ஒரு காலத்தில் பிளேட்டோவின் மாணவனாகத்தானே இருந்தார்.

—அவர் இன்றும் அப்படியேதான் இருக்கிறார் என்று நம்பலாம், என்று ஜான் எக்லிண்டன் நிதானமாகக் கூறினார். கக்கத்தில் பட்டயத்துடன் இருக்கும் ஒரு முன்மாதிரியான மாணவனாக அவரை நம்மால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறது.

தாடி வைத்த அந்த முகம் இப்போது புன்னகைக்க, ஸ்டீபன் மீண்டும் சிரித்தான்.

உருவமற்ற ஆன்மீகம். தந்தை, சொல் (வார்த்தை) மற்றும் பரிசுத்த ஆவி. அனைத்திற்கும் தந்தையானவன், விண்ணக மனிதன். இயேசு கிறிஸ்து—அழகின் மந்திரவாதி, நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் ஒவ்வொரு கணமும் துன்புறும் 'லோகோஸ்' (இறைச் சொல்). இதுவே அது. பலிபீடத்தின் மீது எரியும் நெருப்பு நானே. பலிக்காக இடப்படும் நெய்யும் நானே. டன்லப், நீதிபதி, அவர்களிலேயே மிகவும் உன்னதமான ரோமானியர், ஏ. ஈ., அர்வால், வர்ணிக்க முடியாத பெயர், விண்ணுலகில் உயர்ந்தவர், கே. எச்., அவர்களின் குரு, அவருடைய அடையாளம் நிபுணர்களுக்கு இரகசியமல்ல. பெரிய வெள்ளைக் குடிலின் சகோதரர்கள், தங்களால் உதவ முடியுமா என்று எப்போதும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மணமகள் சகோதரியுடன் கிறிஸ்து, ஒளியின் ஈரப்பதம், ஆன்மா கொண்ட கன்னியிடமிருந்து பிறந்தவர், மனம் திருந்திய சோபியா, புத்தி நிலைக்குச் சென்றார். மறைபொருள் வாழ்க்கை சாதாரண மனிதனுக்கானது அல்ல. ஓ. பி. முதலில் தீய கர்ம வினைகளைத் தீர்க்க வேண்டும். திருமதி கூப்பர் ஓக்லி ஒருமுறை நமது மிகவும் புகழ்பெற்ற சகோதரி எச். பி. பி-யின் பூதத்தைப் பார்த்தார்.

ஓ, சீ! வெளியே போ! ச்சீ! நீங்கள் பார்க்கக் கூடாது, அம்மையாரே, அதுபோலவே ஒரு பெண்மணி தனது பூதத்தைக் காட்டும்போதும் நீங்கள் பார்க்கக் கூடாது.

திரு. பெஸ்ட் நுழைந்தார், உயரமான, இளம், சாந்தமான, லேசான முகத்துடன். அவர் தன் கையில் ஒரு புதிய, பெரிய, சுத்தமான, பிரகாசமான குறிப்பேட்டை நேர்த்தியுடன் ஏந்தியிருந்தார்.

—அந்த முன்மாதிரியான பள்ளி மாணவன், ஹாம்லெட்டின் இளவரச ஆன்மாவின் மறுவாழ்வு பற்றிய சிந்தனைகளையும், நம்பமுடியாத, முக்கியமற்ற மற்றும் நாடகத்தன்மையற்ற அந்தத் தனியுரையையும், பிளேட்டோவின் உரைகளைப் போலவே ஆழமற்றதாகக் கருதுவான் என்று ஸ்டீஃபன் கூறினான்.

ஜான் எக்லிண்டன், புருவங்களைச் சுருக்கி, சீற்றத்துடன் கூறினான்:

—என் வார்த்தையின் மீது சத்தியமாக, அரிஸ்டாட்டிலை பிளேட்டோவுடன் ஒப்பிடுவதைக் கேட்பதே என் இரத்தத்தைக் கொதிக்க வைக்கிறது.

—இவ்விருவரில் யார் என்னை அவரது பொதுநலவாயத்திலிருந்து வெளியேற்றியிருப்பார் என்று ஸ்டீஃபன் கேட்டான்.

உங்கள் வரையறைகளின் கத்தியை உருவுங்கள். குதிரைத்தன்மை என்பது அனைத்துக் குதிரைகளின் தன்மையாகும். போக்குகளின் மற்றும் யுகங்களின் ஓடைகளை அவை வணங்குகின்றன. கடவுள்: தெருவில் கேட்கும் இரைச்சல்: மிகவும் அலைந்து திரியும் தன்மை கொண்டது. வெளி: நீங்கள் கட்டாயம் பார்க்க வேண்டிய ஒன்று. மனித இரத்தத்தின் சிவப்புக் கோளங்களை விடச் சிறிய வெளிகளின் வழியே, பிளேக்கின் பிட்டங்களைத் துரத்தி, இந்தத் தாவர உலகம் ஒரு நிழலாக மட்டுமே இருக்கும் நித்தியத்திற்குள் அவை ஊர்ந்து செல்கின்றன. நிகழ்காலத்தை, இவ்விடத்தைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள், அதன் வழியாகவே எதிர்காலத்தின் அனைத்துப் பாய்ச்சல்களும் நிகழ்கின்றன.

கடந்த காலத்திற்குத் திரும்புகிறோம்.

திரு. பெஸ்ட் தனது சக ஊழியரை நோக்கி, கனிவான முகத்துடன் முன்வந்தார்.

—ஹெய்ன்ஸ் சென்றுவிட்டார், என்றார் அவர்.

—அப்படியா?

—நான் அவருக்கு ஜுபைன்வில்லின் (Jubainville) புத்தகத்தைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தேன். ஹைட் (Hyde) எழுதிய ‘கானாக்ட் காதல் பாடல்கள்’ (Lovesongs of Connacht) குறித்து அவர் மிகுந்த உற்சாகத்துடன் இருந்தார். விவாதத்தைக் கேட்க அவரை என்னால் அழைத்து வர முடியவில்லை. அந்தப் புத்தகத்தை வாங்குவதற்காக அவர் கில் (Gill)-இன் கடைக்குச் சென்றுவிட்டார்.

என் சிறு புத்தகமே, விரைந்து புறப்படு,

உணர்வற்றுப்போன பொதுமக்களைச் சந்திக்கச் செல்.

எழுதப்பட்டதோ—என் விருப்பம் என்று சொல்ல முடியாது—

சத்துகுன்றிய, கவர்ச்சியற்ற ஆங்கிலத்தில்.

—பீட் (peat) எரிபொருளின் புகை அவரது தலைக்கு ஏறிவிட்டது போலிருக்கிறது, என்று ஜான் எக்லிண்டன் கருத்து தெரிவித்தார்.

இங்கிலாந்தில் நாம் உணர்கிறோம். மனம் மாறிய திருடன். சென்றுவிட்டான். அவனது புகையிலையை நான் புகைத்தேன். பச்சை நிறத்தில் மின்னும் கல். கடலெனும் வளையத்திற்குள் பதிக்கப்பட்ட மரகதம்.

—காதல் பாடல்கள் எவ்வளவு ஆபத்தானவை என்று மக்களுக்குத் தெரியவில்லை, என்று ரஸ்ஸல் (Russell) தனது மர்மமான தொனியில் எச்சரித்தார். உலகில் புரட்சிகளை ஏற்படுத்தும் இயக்கங்கள், மலைச்சரிவில் வாழும் ஒரு விவசாயியின் இதயத்தில் தோன்றும் கனவுகளிலிருந்தும் தரிசனங்களிலிருந்தும் பிறக்கின்றன. அவர்களைப் பொறுத்தவரை, பூமி என்பது சுரண்டப்பட வேண்டிய நிலமல்ல, மாறாக அது ஒரு உயிருள்ள தாய். கல்விக்கூடங்களின் மெல்லிய, செயற்கையான சூழல் வெறும் வணிக நாவல்களையும், கேளிக்கை விடுதிப் பாடல்களையும் மட்டுமே உருவாக்குகிறது. பிரான்ஸ் தேசம் மல்லார்மே (Mallarmé) போன்ற ஒரு நுட்பமான, அதேசமயம் சீரழிவின் உச்சமான படைப்பாளியை உருவாக்கியது. ஆனால், உண்மையான, விரும்பத்தக்க வாழ்க்கை என்பது ஏழை உள்ளம் கொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே புலப்படுகிறது—அது ஹோமரின் ஃபீசியர்கள் (Phæacians) வாழ்ந்ததைப் போன்ற ஒரு வாழ்க்கை.

இவற்றைக் கூறிய பிறகு, திரு. பெஸ்ட் அமைதியான முகத்துடன் ஸ்டீபனை நோக்கினார்.

—மல்லார்மே, உங்களுக்குத் தெரியுமா, அவர் அற்புதமான உரைநடை கவிதைகளை எழுதியிருக்கிறார். பாரிஸில் இருந்தபோது ஸ்டீபன் மெக்கென்னா (Stephen Mac Kenna) எனக்கு அவற்றை வாசித்துக் காட்டுவார். ஹேம்லெட் (Hamlet) குறித்த அந்த கவிதை... அதில் அவர் இப்படிச் சொல்கிறார்: ‘il se promène, lisant au livre de lui-même’—அதாவது, அவன் தன்னைத்தானே ஒரு புத்தகமாக வாசித்துக்கொண்டே உலவுகிறான். பிரான்சின் ஒரு மாகாண நகரத்தில் ஹேம்லெட் நாடகம் அரங்கேற்றப்பட்டதை அவர் விவரிக்கிறார். அதற்கான விளம்பரமும் செய்யப்பட்டிருந்தது.

அவரது கைகள் காற்றில் ஏதோ நுணுக்கமான குறியீடுகளை நேர்த்தியாக வரைந்தன. ஹாம்லெட்

அல்லது

லெ டிஸ்ட்ரே

பியே டி ஷேக்ஸ்பியர்

ஜான் எக்லிண்டனின் புதிதாகப் பிறந்த கோபச் சுளிப்பைப் பார்த்து அவன் மீண்டும் கூறினான்:

—பியே டி ஷேக்ஸ்பியர், உனக்குத் தெரியாதா. அது மிகவும் பிரெஞ்சுத்தனமானது, அந்த பிரெஞ்சுப் பார்வை. ஹாம்லெட் அல்லது…

—மறதிப் பிச்சைக்காரன், என்று ஸ்டீபன் முடித்தான்.

ஜான் எக்லிண்டன் சிரித்தான்.

—ஆம், அப்படித்தான் இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன், என்றான் அவன். சந்தேகமின்றி சிறந்த மனிதர்கள், ஆனால் சில விஷயங்களில் வருத்தமளிக்கும் வகையில் குறுகிய பார்வை கொண்டவர்கள்.

கொலையின் ஆடம்பரமான மற்றும் தேக்கமடைந்த மிகைப்படுத்தல்.

—ஆன்மாவின் மரணக்காரன் என்று ராபர்ட் கிரீன் அவனை அழைத்தார், என்றான் ஸ்டீபன். அவன் ஒரு கசாப்புக் கடைக்காரனின் மகன், கோடரியை உருட்டி, தன் உள்ளங்கையில் துப்பியது சும்மா இல்லை. அவனது தந்தையின் ஒரு உயிருக்காக ஒன்பது உயிர்கள் பறிக்கப்படுகின்றன, எங்கள் தந்தையே, அவர் நரகத்தில் இருக்கிறார். காக்கி ஹாம்லெட்டுகள் சுடத் தயங்குவதில்லை. ஐந்தாம் அங்கத்தில் வரும் ரத்தம் தோய்ந்த கோரக் காட்சி, திரு. ஸ்வின்பர்ன் பாடும் சித்திரவதை முகாமின் ஒரு முன்னறிவிப்பாகும்.

கிரான்லி, நான் அவனது ஊமை உதவியாளன், தொலைவிலிருந்து போர்களைப் பின்தொடர்கிறேன்.

கொலைகார எதிரிகளின் குட்டிகளும் தாய் குதிரைகளும், அவர்களை நாங்கள் தவிர வேறு யாரும் விட்டுவைக்கவில்லை…

சாக்சன் புன்னகைக்கும் யாங்கி கூச்சலுக்கும் இடையில். சாத்தானும் ஆழ்கடலும்.

—ஹாம்லெட் ஒரு பேய்க்கதை என்று அவன் சொல்ல விரும்புகிறான், என்று ஜான் எக்லிண்டன் திரு. பெஸ்ட்டின் வேண்டுகோளுக்காகக் கூறினான். பிக்விக்கில் வரும் குண்டுப் பையனைப் போல, அவன் நம் உடலை நடுங்க வைக்க விரும்புகிறான்.

கேளுங்கள்! கேளுங்கள்! ஓ கேளுங்கள்!

என் உடல் அவனைக் கேட்கிறது: ஊர்ந்து, கேட்கிறது.

நீ எப்போதாவது…

—பேய் என்றால் என்ன? என்று ஸ்டீபன் சிலிர்க்க வைக்கும் ஆற்றலுடன் கேட்டான். இறப்பு, இல்லாமை, நடத்தை மாற்றம் ஆகியவற்றால் புலப்படாத நிலைக்கு மறைந்து போனவன். எலிசபெத்திய லண்டன், ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டிலிருந்து எவ்வளவு தொலைவில் இருந்ததோ, அவ்வளவு தொலைவில் சீரழிந்த பாரிஸ் கன்னி டப்ளினிலிருந்து இருந்தது. தன்னை மறந்த உலகிற்குத் திரும்பும், மரபு கடந்த ஆவி யார்? மன்னன் ஹாம்லெட் யார்?

ஜான் எக்லிண்டன் தன் மெலிந்த உடலை அசைத்து, தீர்ப்பளிக்கப் பின்னால் சாய்ந்தான்.

தூக்கினான்.

—ஜூன் மாத நடுப்பகுதியில், ஒரு நாளின் இந்த நேரம்தான், என்று ஸ்டீபன், அவர்கள் கேட்க வேண்டும் என ஒரு விரைவான பார்வையால் வேண்டிக்கொண்டு கூறினான். ஆற்றங்கரையோர நாடக மேடையில் கொடி ஏற்றப்பட்டுள்ளது. பாரிஸ் தோட்டம், அதன் அருகிலுள்ள குழியில் கரடி சாக்கர்சன் உறுமுகிறது. டிரேக்குடன் பயணம் செய்த பாய்மரப் படகோட்டிகள், தரையில் அமர்ந்திருக்கும் பார்வையாளர்களிடையே தங்கள் சாசேஜ்களை மென்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.

உள்ளூர் சாயல். உனக்குத் தெரிந்த அனைத்தையும் பயன்படுத்து. அவர்களை உடந்தையாக்கு.

—ஷேக்ஸ்பியர் சில்வர் தெருவில் உள்ள ஹியூக்னோவின் வீட்டை விட்டு வெளியேறி, ஆற்றங்கரையோரம் உள்ள அன்னப்பறவைகளுக்கு இடையே நடக்கிறார். ஆனால், நாணல் புதர்களை நோக்கித் தன் அன்னக்குஞ்சுகளின் விளையாட்டை விரட்டும் கூட்டத்திற்கு உணவளிக்க அவர் தங்கவில்லை. ஏவனின் அன்னப்பறவைக்கு வேறு எண்ணங்கள் இருந்தன.

இடத்தின் அமைப்பு. இக்னேஷியஸ் லயோலா, எனக்கு உதவ விரைந்து வா!

—நாடகம் தொடங்குகிறது. நிழலுக்குக் கீழே ஒரு நடிகர் வருகிறார்; அரசவை வீரனின் பயன்படுத்தப்படாத கவச உடையில் ஒப்பனை செய்துகொண்டு, கனத்த குரலுடன் நன்கு பருத்த உடலமைப்புடன் அவர் வருகிறார். அது ஒரு ஆவி, அரசன், ஒரு அரசன் மற்றும் அரசன் அல்லாதவன்; அந்தப் பேயின் பாத்திரத்தை ஏற்று நடிப்பதற்காக, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வீண் பெருமையின்றி ஹாம்லெட்டைப் பயின்ற ஷேக்ஸ்பியர்தான் அந்த நடிகன். செரத்துணியின் சட்டகத்திற்கு அப்பால் தனக்கு முன்னால் நிற்கும் இளம் நடிகனான பர்பேஜை, அவன் பெயர் சொல்லி அழைத்து, அவனிடம் அந்த வார்த்தைகளைக் கூறுகிறான்:

ஹாம்லெட், நான் உன் தந்தையின் ஆவி

என்று அவனைக் கேட்கச் சொல்லி. தன் ஆன்மாவின் மகனான, இளவரசனான இளம் ஹாம்லெட்டிடமும், தன் உடலின் மகனான, தன் பெயரைக் கொண்டவன் என்றென்றும் வாழ வேண்டும் என்பதற்காக ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டில் இறந்த ஹாம்னெட் ஷேக்ஸ்பியரிடமும் அவன் பேசுகிறான்.

இல்லாததனால் ஒரு ஆவியாகவும், புதைக்கப்பட்ட டென்மார்க்கின் உடையில் மரணத்தினால் ஒரு ஆவியாகவும் விளங்கும் அந்த நடிகன் ஷேக்ஸ்பியர், தன் சொந்த மகனின் பெயரைக் கூறித் தன் சொந்த வார்த்தைகளையே பேசுகிறான் (ஹாம்னெட் ஷேக்ஸ்பியர் உயிரோடு இருந்திருந்தால், அவன் இளவரசர் ஹாம்லெட்டின் இரட்டையராக இருந்திருப்பான்). இந்த முன்னுரைகளின் தர்க்கரீதியான முடிவை அவன் ஊகிக்கவோ அல்லது முன்னறிந்து பார்க்கவோ இல்லை என்பது சாத்தியமா, அல்லது நிகழக்கூடியதா என்பதை நான் அறிய விரும்புகிறேன்: நீயே உடைமை இழந்த மகன்; நான் கொலை செய்யப்பட்ட தந்தை; உன் தாய்... குற்றவாளியான அந்த ராணி, ஆன் ஷேக்ஸ்பியர்—பிறப்பால் ஹேத்வே?

—ஆனால், ஒரு மாமனிதரின் குடும்ப வாழ்க்கைக்குள் இப்படி எட்டிப் பார்ப்பது... என்று ரஸ்ஸல் பொறுமையின்றித் தொடங்கினார்.

அங்கேதான் இருக்கிறாயா, உண்மையானவனே?

—இது திருச்சபை எழுத்தருக்கு மட்டுமே சுவாரஸ்யமான விஷயம். என் கருத்து என்னவென்றால், நம்மிடம் நாடகங்கள் இருக்கின்றன அல்லவா? 'கிங் லியர்' நாடகத்தின் கவித்துவத்தை வாசிக்கும்போது, ​​கவிஞர் எப்படி வாழ்ந்தார் என்பது நமக்கு ஏன் முக்கியமாக இருக்க வேண்டும்? வாழ்வதைப் பொறுத்தவரை, அதை நம் வேலைக்காரர்களே பார்த்துக்கொள்வார்கள் என்று வில்லியர்ஸ் டி லிஸ்லே (Villiers de l’Isle) சொல்லியிருக்கிறார். அக்காலத்து நாடக அரங்கின் கிசுகிசுக்கள், கவிஞரின் மதுப்பழக்கம், அவரது கடன்கள் என எட்டிப் பார்த்துத் துருவி ஆராய்வதில் என்ன பயன்? நம்மிடம் 'கிங் லியர்' இருக்கிறது; அது அழியாதது.

மிஸ்டர் பெஸ்டின் முகம், அவர் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்வது போல இருந்தது.

அலைகளாலும் நீராலும் அவர்களை மூடிவிடு, மனனான் (Mananaan),

மனனான், மக்லிர் (MacLir)...

என்ன சொல்கிறாய், நண்பனே? நீ பசியோடு இருந்தபோது அவர் உனக்குக் கொடுத்த அந்த ஒரு பவுண்ட் என்னவாயிற்று?

நிச்சயமாக, எனக்கு அது தேவைப்பட்டது.

இதோ, இந்த நாணயத்தை வைத்துக்கொள்.

போதும் நிறுத்து! அதில் பெரும்பகுதியை நீ ஜார்ஜினா ஜான்சனின் படுக்கையில் செலவழித்துவிட்டாய்—அவள் ஒரு மதகுருவின் மகள் அல்லவா! மனச்சாட்சியின் உறுத்தல் (Agenbite of inwit).

அதை நீ திருப்பித் தரப்போகிறாயா?

ஓ, நிச்சயமாக.

எப்போது? இப்போதா?

ம்ம்... இல்லை.

அப்படியானால் எப்போது?

நான் என் செலவுகளைச் சரிசெய்துவிட்டேன். நான் என் கடமைகளைச் செய்துவிட்டேன்.

பொறுமையாக இரு. அவர் பாய்ன் (Boyne) நதிக்கு அப்பால், வடகிழக்குப் பகுதியிலிருந்து வந்தவர். நீ அவருக்குக் கடன் பட்டிருக்கிறாய்.

இரு, ஐந்து மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. உடலின் மூலக்கூறுகள் அனைத்தும் மாறிவிட்டன. இப்போது நான் வேறொரு 'நான்'. அந்தப் பவுண்டைப் பெற்றவன் வேறொரு 'நான்'.

இரைச்சல்... இரைச்சல்...

ஆனால் நான்—'என்டெலெக்கி' (entelechy), வடிவங்களின் வடிவம்—நினைவாற்றலின் மூலம் நானாகவே நீடிக்கிறேன்; எப்போதும் மாறிக்கொண்டிருக்கும் வடிவங்களுக்கு அடியிலும் நான் நானாகவே இருக்கிறேன்.

பாவம் செய்தவன், பிரார்த்தித்தவன், விரதம் இருந்தவன்—அவன் நான்தான்.

கான்மி (Conmee) என்ற மனிதர் பிரம்படியிலிருந்து காப்பாற்றிய அந்தச் சிறுவன்—அவன் நான்தான்.

நான், நான், மீண்டும் நான். நான்.

ஏ. இ. ஐ. ஓ. யு. (A. E. I. O. U.)

—மூன்று நூற்றாண்டுகளாக நிலவி வரும் மரபுக்கு எதிராகச் செல்லப்போகிறீர்களா? ஜான் எக்லிண்டனின் குறைகூறும் குரல் கேட்டது. அவளுடைய பேய் என்றென்றைக்குமாக அடக்கப்பட்டுவிட்டது. இலக்கியத்தைப் பொறுத்தவரை, அவள் பிறப்பதற்கு முன்பே இறந்துவிட்டாள். —அவள் பிறந்து அறுபத்தேழு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இறந்துவிட்டாள், என்று ஸ்டீபன் பதிலடி கொடுத்தான். அவள் அவனை இவ்வுலகில் கொண்டுவந்து, இவ்வுலக வாழ்விலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்தாள். அவனது முதல் அணைப்புகளை அவள் ஏற்றாள். அவனது பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுத்தாள். அவன் மரணப் படுக்கையில் கிடந்தபோது, அவனது இமைகள் மூடியே இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, அவனது கண்களின் மீது காசுகளை வைத்தாள்.

தாயின் மரணப் படுக்கை. மெழுகுவர்த்தி. துணியால் மூடப்பட்ட கண்ணாடி. என்னை இவ்வுலகிற்குக் கொண்டுவந்தவள், அங்கே, வெண்கல நிற இமைகளுடன், சில மலிவான மலர்களின் கீழ் கிடக்கிறாள். லிலியாட்டா ருட்டிலான்டியம்.

நான் தனியாக அழுதேன்.

ஜான் எக்லிண்டன் தனது விளக்கின் சிக்கலான மின்மினிப் பூச்சியின் ஒளியில் பார்த்தான்.

—ஷேக்ஸ்பியர் ஒரு தவறு செய்துவிட்டார் என்றும், அதிலிருந்து தன்னால் இயன்றவரை விரைவாகவும் சிறப்பாகவும் தப்பித்துவிட்டார் என்றும் உலகம் நம்புகிறது, என்றான் அவன்.

—அபத்தம்! என்று ஸ்டீபன் முரட்டுத்தனமாகக் கூறினான். ஒரு மேதை தவறுகள் செய்வதில்லை. அவனது தவறுகள் விருப்பத்துடன் செய்யப்படுபவை, மேலும் அவை கண்டுபிடிப்புகளின் வாயில்கள்.

மெதுவாகக் கீச்சிடும் பாதங்களுடன், வழுக்கைத் தலையுடன், காதுகளில் துணியுடன், விடாமுயற்சியுடன் இருந்த அந்த குவாக்கர் நூலகரை உள்ளே அனுமதிப்பதற்காக, கண்டுபிடிப்புகளின் வாயில்கள் திறந்தன.

"ஒரு முரட்டுப் பெண், கண்டுபிடிப்புகளுக்குப் பயனுள்ள ஒரு வாசல் அல்ல," என்று ஜான் எக்லிண்டன் சாமர்த்தியமாகச் சொன்னார். சாக்ரடீஸ் சாந்திப்பிடமிருந்து என்ன பயனுள்ள கண்டுபிடிப்பைக் கற்றுக்கொண்டார்?

"இயங்கியல்," என்று ஸ்டீஃபன் பதிலளித்தார்: "மேலும், எண்ணங்களை இவ்வுலகிற்குக் கொண்டுவருவது எப்படி என்பதைத் தன் தாயிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டார்." தன் மற்றொரு மனைவியான மிர்டோவிடமிருந்து (பெயர் குறிப்பிடப்படவில்லை!) சாக்ரடீஸின் எபிசைக்கிடியனிடமிருந்து அவர் கற்றுக்கொண்டதை, எந்த ஆணும், எந்தப் பெண்ணும் ஒருபோதும் அறியமாட்டார்கள். ஆனால், மருத்துவச்சியின் அறிவும் சரி, அந்தத் தண்டனை உரைகளும் சரி, சின் ஃபைனின் அதிபதிகளிடமிருந்தும் அவர்களின் ஹெம்லாக் விஷக் குதிரையிடமிருந்தும் அவரைக் காப்பாற்றவில்லை.

"ஆனால் ஆன் ஹேத்வே?" என்று திரு. பெஸ்ட்டின் அமைதியான குரல் மறதியுடன் கேட்டது. "ஆம், ஷேக்ஸ்பியரே அவளை மறந்தது போல நாமும் அவளை மறந்து கொண்டிருக்கிறோம்."

அவரது பார்வை, சிந்தனையாளனின் தாடியிலிருந்து விமர்சகனின் மண்டை ஓட்டிற்குச் சென்றது; நினைவூட்டுவதற்காக, கடுமையாக இல்லாமல் அவர்களைக் கடிந்துகொள்வதற்காக; பின்னர், இகழப்பட்டாலும் குற்றமற்றவனான, வழுக்கைத் தலையுள்ள, இளஞ்சிவப்பு நிறத் தலைமுடியுடைய அந்தத் துணைக் காதலனின் பக்கம் சென்றது.

அவனுக்கு நல்ல நகைச்சுவை உணர்வு இருந்தது, மேலும் பள்ளிக்குச் செல்லாத ஞாபகசக்தியும் இல்லை என்று ஸ்டீபன் சொன்னான். 'நான் விட்டுவந்த பெண்' என்று விசில் அடித்தபடி ரோம்வில்லுக்குச் சிரமப்பட்டு நடந்து சென்றபோது, அவன் தன் பணப்பையில் ஒரு நினைவைச் சுமந்து சென்றான். பூகம்பம் சரியான நேரத்தில் நிகழாமல் இருந்திருந்தால், அவனது உருவத்தில் அமர்ந்திருக்கும் பாவம் வாட்டை, வேட்டை நாய்களின் ஊளையுடன், முள் பதித்த கடிவாளத்துடன், அவளது நீல ஜன்னல்களுடன் எங்கே வைப்பது என்று நமக்குத் தெரிந்திருக்கும். அந்த நினைவு, வீனஸ் மற்றும் அடோனிஸ் போல, லண்டனில் உள்ள ஒவ்வொரு காதல் ஒளியின் படுக்கையறையிலும் கிடந்தது. அந்த முரட்டுப் பெண் கேத்தரின் அழகற்றவளா? ஹோர்டென்சியோ அவளை இளமையானவள், அழகானவள் என்று அழைக்கிறான். தீவிர யாத்திரிகரான ஆண்டனி மற்றும் கிளியோபாட்ராவின் எழுத்தாளர், வார்விக்ஷயரிலேயே மிகவும் அசிங்கமானவளுடன் உறவுகொள்ளத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்று நினைக்கிறீர்களா? நல்லது: அவன் அவளை விட்டுவிட்டு ஆண்களின் உலகத்தை அடைந்தான். ஆனால் அவனது ஆண்பெண்கள் ஒரு பையனின் பெண்கள். அவர்களின் வாழ்க்கை, சிந்தனை, பேச்சு ஆகியவை ஆண்களிடமிருந்து அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டவை. அவன் தவறாகத் தேர்ந்தெடுத்தானா? அவன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டான் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. மற்றவர்களுக்கு விருப்பம் இருந்தால், ஆனுக்கு ஒரு வழி உண்டு. சேவலின் மீது ஆணையாக, அவள்தான் குற்றவாளி. அவள், இனிமையான, இருபத்தாறு வயதான அவனுக்கு காமதேவனை அணிவித்தாள். அந்தச் சிறுவன் அழகனை வெல்லும் நோக்கில் அவன் மீது குனிந்து, பெருகும் செயலுக்கு முன்னுரையாக நிற்கும் அந்தச் சாம்பல் நிறக் கண்களை உடைய தேவி, தன்னை விட இளைய காதலனுடன் ஒரு சோள வயலில் புரண்டு விழும் ஒரு தைரியமான ஸ்ட்ராட்ஃபோர்ட் பெண்.

என் முறை? எப்போது?

வா!

—"ரைஃபீல்ட்," திரு. பெஸ்ட் தனது புதிய புத்தகத்தை மகிழ்ச்சியுடன், உற்சாகமாக உயர்த்தியவாறே பிரகாசமாகக் கூறினார்.

பின்னர் அவர் அனைவருக்காகவும் பொன்னிற மகிழ்ச்சியுடன் முணுமுணுத்தார்:

ரை வயல்களின் ஏக்கர்களுக்கு இடையில்...

இந்த அழகான கிராமத்து மக்கள் படுத்திருப்பார்கள்.

பாரிஸ்: அனைவரையும் மகிழ்விப்பவன்.

தாடியுடன் கூடிய கைத்தறி ஆடை அணிந்த ஒரு உயரமான உருவம் நிழலிலிருந்து எழுந்து, தனது ஒத்துழைப்புக் காவலை வெளிப்படுத்தியது.

—நான் ஹோம்ஸ்டெட்டுக்குச் செல்ல வேண்டியுள்ளது.

எங்கே? பயன்படுத்தக்கூடிய நிலம்.

—"நீங்கள் போகிறீர்களா?" என்று ஜான் எக்லிண்டனின் சுறுசுறுப்பான புருவங்கள் கேட்டன. இன்று இரவு மூர்ஸில் சந்திப்போமா? பைப்பர் வருகிறான்.

—"பைப்பர்!" என்று மிஸ்டர் பெஸ்ட் குரல் கொடுத்தார். "பைப்பர் திரும்பி வந்துவிட்டானா?"

பீட்டர் பைப்பர் ஊறுகாய் மிளகாயை கொத்து கொத்தினான்.

—"என்னால் முடியுமா என்று தெரியவில்லை. வியாழக்கிழமை." எங்களுக்குக் கூட்டம் இருக்கிறது. நான் சரியான நேரத்தில் கிளம்ப முடிந்தால் சரி.

யோகிபோகிபாக்ஸ் (Yogibogeybox) - டாவ் (Daw)-இல் மகன் அறைகள். ஐசிஸ் திரைநீக்கம். அவர்களின் பாலி நூலை நாங்கள் அடகு வைக்க முயன்றோம். ஒரு குடையின் கீழ் சம்மணமிட்டு, அஸ்டெக் லோகோஸில் அவர் அரியணை ஏறுகிறார், சூட்சும நிலைகளில் இயங்கும் அவர்களின் அதிஆன்மா, மகாமகாத்மா. விசுவாசமுள்ள மறைஞானிகள், சீடத்துவத்திற்குத் தயாராகி, அவரைச் சுற்றி வளையமிடும் ஒளிக்காகக் காத்திருக்கிறார்கள். லூயிஸ் எச். விக்டரி. டி. கால்ஃபீல்ட் இர்வின். தாமரைப் பெண்கள் அவர்களின் கண்களைப் பராமரிக்கிறார்கள், அவர்களின் பினியல் சுரப்பிகள் ஒளிர்கின்றன. தனது கடவுளால் நிரப்பப்பட்டு, வாழை மரத்தின் கீழ் புத்தராக அவர் அரியணை ஏறுகிறார். ஆன்மாக்களை விழுங்குபவன், விழுங்குபவன். ஆண்ஆன்மாக்கள், பெண்ஆன்மாக்கள், ஆன்மாக்களின் திரள்கள். புலம்பும் கீச்சொலிகளால் சூழப்பட்டு, சுழன்று, சுழன்று, அவர்கள் புலம்புகிறார்கள்.

அத்தியாவசியமான அற்பத்தனத்தில்

பல ஆண்டுகளாக இந்த சதைக்கூட்டில் ஒரு பெண்ஆன்மா வசித்தது.

—"நமக்கு ஒரு இலக்கிய ஆச்சரியம் காத்திருக்கிறது என்று சொல்கிறார்கள்," என்று குவாக்கர் நூலகர் நட்பாகவும் உண்மையாகவும் கூறினார். திரு. ரஸ்ஸல், நம் இளம் கவிஞர்களின் கவிதைக் கட்டுகளைத் திரட்டி வருகிறார் என்று ஒரு வதந்தி பரவியுள்ளது. நாங்கள் அனைவரும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

அவன் கவலையுடன் விளக்கு ஒளியின் கூம்பில் நோக்கினான், அங்கே ஒளியூட்டப்பட்ட மூன்று முகங்கள் பிரகாசித்தன.

இதோ பார். நினைவில் கொள்.

ஸ்டீஃபன் தன் முழங்காலுக்கு மேல் இருந்த சாம்பல் மரக் கைப்பிடியில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த, அகன்ற தலையற்ற ஒரு தொப்பியைப் பார்த்தான். என் தலைக்கவசமும் வாளும். இரு ஆள்காட்டி விரல்களால் மெதுவாகத் தொடு. அரிஸ்டாட்டிலின் சோதனை. ஒன்றா இரண்டா? தேவை என்பது, அதன் காரணமாக ஒருவரால் வேறுவிதமாக இருக்க முடியாத ஒன்றாகும். ஆர்கல், ஒரு தொப்பி என்பது ஒரு தொப்பிதான்.

கேளுங்கள்.

இளம் கொலம் மற்றும் ஸ்டார்க்கி. ஜார்ஜ் ராபர்ட்ஸ் விளம்பரப் பகுதியைச் செய்கிறார். லாங்வொர்த் அதை எக்ஸ்பிரஸில் நன்றாகப் புகழ்ந்து எழுதுவார். ஓ, அப்படியா? எனக்கு கொலமின் கால்நடை மேய்ப்பாளரைப் பிடித்திருந்தது. ஆம், அவரிடம் அந்த விசித்திரமான விஷயம், மேதைமை இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். அவரிடம் உண்மையிலேயே மேதைமை இருப்பதாக நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? யீட்ஸ் அவரது வரியைப் பாராட்டினார்: காட்டு மண்ணில் ஒரு கிரேக்கக் குவளை போல. அப்படியா? இன்று இரவு உங்களால் வர முடியும் என்று நம்புகிறேன். மலாக்கி முல்லிகனும் வருகிறார். ஹெய்ன்ஸை அழைத்து வருமாறு மூர் அவரிடம் கேட்டிருக்கிறார். மூர் மற்றும் மார்ட்டினைப் பற்றி மிஸ் மிட்செல் சொன்ன நகைச்சுவையைக் கேட்டீர்களா? அந்த மூர், மார்ட்டினின் இளமைக்காதலா? மிகவும் புத்திசாலித்தனம், இல்லையா? அவர்கள் டான் குவிக்சோட் மற்றும் சான்சோ பான்சாவை நினைவூட்டுகிறார்கள். நமது தேசிய காவியம் இன்னும் எழுதப்படவில்லை என்கிறார் டாக்டர் சிகர்சன். அதற்கு மூர்தான் சரியானவர். டப்ளினில், வருத்தம் தோய்ந்த முகமுடைய ஒரு மாவீரன். காவி நிறப் பாவாடையுடன்? ஓ'நீல் ரஸ்ஸலா? ஓ, ஆம், அவர் நிச்சயம் அந்தப் பழம்பெரும் மொழியைப் பேச வேண்டும். அவருடைய டல்சினியாவைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டுமானால்? ஜேம்ஸ் ஸ்டீபன்ஸ் சில புத்திசாலித்தனமான சித்திரங்களை வரைந்து கொண்டிருக்கிறார். நாம் முக்கியத்துவம் பெற்று வருகிறோம் என்று தெரிகிறது.

கார்டீலியா. கார்டோக்லியோ. லீரின் தனிமையான மகள்.

நூக்ஷாட்டன். இப்போது உங்கள் சிறந்த பிரெஞ்சு மெருகூட்டல்.

—மிஸ்டர் ரஸ்ஸல், மிக்க நன்றி, என்று ஸ்டீபன் எழுந்து கூறினார். தயவுசெய்து இந்தக் கடிதத்தை மிஸ்டர் நார்மனிடம் கொடுக்க முடியுமா.....

—ஓ, ஆம். அவர் இதை முக்கியமானதாகக் கருதினால், அது அவருக்கு அனுப்பப்படும். எங்களுக்கு நிறைய கடிதப் பரிமாற்றங்கள் உள்ளன.

—புரிகிறது, ஸ்டீபன் கூறினார். நன்றி.

கடவுள் உங்களைக் காக்கட்டும். பன்றிகளின் பத்திரிகை. புல்லக்குடன் நட்பு பாராட்டுதல்.

சிங், டானாவுக்காகவும் ஒரு கட்டுரை தருவதாக எனக்கு வாக்குறுதி அளித்துள்ளார். நாம் வாசிக்கப்படுவோமா? வாசிக்கப்படுவோம் என்றே நான் உணர்கிறேன். கேலிக் லீக்கிற்கு ஐரிஷ் மொழியில் ஏதாவது வேண்டும். இன்று இரவு நீங்கள் வருவீர்கள் என நம்புகிறேன். ஸ்டார்க்கியையும் அழைத்து வாருங்கள்.

ஸ்டீபன் அமர்ந்தான்.

குவாக்கர் நூலகர் விடைபெற்றுச் செல்பவர்களிடமிருந்து வந்தார். தன் முகமூடி சிவக்க, அவர் கூறினார்:

—திரு. டெடாலஸ், உங்கள் கருத்துக்கள் மிகவும் அறிவொளி தருபவையாக உள்ளன.

அவர் முன்னும் பின்னுமாக கீச்சிட்டபடி, ஒரு சோபினின் உயரத்திற்கு வானத்தை நோக்கி மெதுவாக ஏறி, வெளியேறும் இரைச்சலில் மறைந்து, தாழ்ந்த குரலில் கூறினார்:

—அப்படியானால், அவள் கவிஞருக்கு உண்மையுள்ளவளாக இருக்கவில்லை என்பது உங்கள் கருத்தா?

பதற்றமான முகத்துடன் என்னிடம் கேட்கிறது. அவர் ஏன் வந்தார்? மரியாதை நிமித்தமா அல்லது உள்ளுணர்வின் ஒளியா?

—எங்கே ஒரு சமரசம் உள்ளதோ, அங்கே முதலில் ஒரு பிளவு இருந்திருக்க வேண்டும், என்றான் ஸ்டீபன்.

—ஆம்.

தோல் கால்சட்டை அணிந்த கிறிஸ்ட்ஃபாக்ஸ், கூக்குரலிலிருந்து தப்பி, பாழடைந்த மரக்கிளைகளுக்குள் ஒளிந்துகொள்கிறான். பெண் நரியை அறியாமல், அந்தத் துரத்தலில் தனிமையில் நடக்கிறான். அவன் தனக்காக வென்றெடுத்த பெண்கள், மென்மையான மக்கள், பாபிலோனின் ஒரு வேசி, நீதிபதிகளின் சீமாட்டிகள், கொடுங்கோல் மதுக்கடைக்காரர்களின் மனைவிகள். நரிகளும் வாத்துகளும். புதிய இடத்தில், ஒரு காலத்தில் அழகாகவும், இலவங்கப்பட்டையைப் போல இனிமையாகவும் புத்துணர்ச்சியுடனும் இருந்த, தளர்ந்துபோன, அவமதிக்கப்பட்ட ஒரு உடல்; இப்போது அதன் இலைகள் உதிர்ந்து, முற்றிலும் வெறுமையாக, குறுகிய கல்லறையைக் கண்டு அஞ்சி, மன்னிக்கப்படாமல் இருந்தது.

—ஆம். அப்படித்தான் நீ நினைக்கிறாய்…

வெளியேறுபவருக்குப் பின்னால் கதவு மூடப்பட்டது.

அந்தத் தனிமையான வளைவுக்கூரை கொண்ட அறையில் திடீரென ஓய்வு சூழ்ந்தது; இதமான, ஆழ்ந்த காற்றின் ஓய்வு.

ஒரு கன்னியரின் விளக்கு.

இங்கே அவன் இல்லாத விஷயங்களைப் பற்றி சிந்திக்கிறான்: குறிசொல்பவரை நம்பியிருந்தால் சீசர் என்னவெல்லாம் செய்திருப்பான்: என்ன நடந்திருக்கக்கூடும்: சாத்தியமானவை சாத்தியமானவையாக இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள்: அறியப்படாத விஷயங்கள்: அகில்லஸ் பெண்களுடன் வாழ்ந்தபோது என்ன பெயரைச் சூடியிருந்தான்.

என்னைச் சுற்றி சவப்பெட்டிகளில் அடைக்கப்பட்ட எண்ணங்கள், மம்மிப் பெட்டிகளில், வார்த்தைகளின் நறுமணத்தில் பதப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. நூலகங்களின் கடவுளான தோத், ஒரு பறவைக் கடவுள், நிலவொளி மகுடம் சூடியவன். மேலும், அந்த எகிப்திய தலைமைப் பூசாரியின் குரலை நான் கேட்டேன். ஓடு போன்ற புத்தகங்களால் நிரம்பிய, வண்ணம் தீட்டப்பட்ட அறைகளில்.

அவை இன்னும் இருக்கின்றன. ஒரு காலத்தில் மனிதர்களின் மூளையில் சுறுசுறுப்பாக இருந்தவை. இன்னும் இருக்கின்றன: ஆனால் அவற்றுக்குள் ஒரு மரண அரிப்பு இருக்கிறது, என் காதில் ஒரு சோகக் கதையைச் சொல்ல, அவற்றின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும்படி என்னைத் தூண்டுகிறது.

—நிச்சயமாக, ஜான் எக்லிண்டன் சிந்தித்தான், எல்லா மாமனிதர்களிலும் அவனே மிகவும் புதிரானவன். அவன் வாழ்ந்தான், துன்பப்பட்டான் என்பதைத் தவிர நமக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது. அதுவும் கூட இல்லை. மற்றவர்கள் நமது கேள்விக்குப் பதிலளிக்கிறார்கள். மற்ற அனைவர் மீதும் ஒரு நிழல் படர்ந்திருக்கிறது.

—ஆனால் ஹாம்லெட் மிகவும் தனிப்பட்டவன், இல்லையா? திரு. பெஸ்ட் மன்றாடினார். அதாவது, ஒரு வகையான தனிப்பட்ட ஆவணம், உங்களுக்குத் தெரியாதா, அவனுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பற்றியது. அதாவது, யார் கொல்லப்பட்டார்கள் அல்லது யார் குற்றவாளி என்பது பற்றி எனக்குக் கடுகளவும் கவலையில்லை, உங்களுக்குத் தெரியாதா...

அவன் தன் எதிர்ப்பைப் புன்னகைத்தபடி, ஒரு அப்பாவிப் புத்தகத்தை மேசையின் ஓரத்தில் சாய்த்தான். அவனுடைய அசல் தனிப்பட்ட ஆவணங்கள். டா அன் பேட் ஆர் அன் டியர். டைம் இமோ ஷகார்ட். அதுக்கு பேருல போடுங்க லிட்டில்ஜான்.

லிட்டில்ஜான் எக்லிண்டன் கூறினார்:

—மலாச்சி முல்லிகன் சொன்னதைக் கேட்டு, சில முரண்பாடான கருத்துகளை எதிர்பார்க்கவே செய்தேன். ஆனால், ஷேக்ஸ்பியர்தான் ஹேம்லெட் என்ற என் நம்பிக்கையை நீங்கள் மாற்ற விரும்பினால், அது மிகவும் கடினமான காரியம் என்று இப்போதே எச்சரிக்கிறேன்.

பொறுமையாகக் கேளுங்கள்.

ஸ்டீபன், சுருங்கிய புருவங்களுக்கு அடியில் இருந்து தீர்க்கமாகப் பார்த்த அந்தத் தீய பார்வைகளை எதிர்கொண்டான். ஒரு பேசிலிஸ்க் (புராணப் பாம்பு) போல! ‘அது மனிதனைக் கண்டால் விஷத்தை உமிழும்’ (E quando vede l’uomo l’attosca). மெஸர் புருனெட்டோ, இந்தச் சொல்லுக்கு நன்றி!

—நாம்—அல்லது தாய் டானா—நாள்தோறும் நம் உடல்களை உருவாக்கிக் கலைத்துக்கொண்டே இருக்கிறோம்; நம் உடலின் மூலக்கூறுகள் தொடர்ந்து இடம் மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. அதுபோலவே, ஒரு கலைஞனும் தனது பிம்பத்தை உருவாக்கிக் கலைத்துக்கொண்டே இருக்கிறான். என் வலது மார்பில் இருக்கும் மச்சம், நான் பிறந்தபோது இருந்த அதே இடத்தில் இன்றும் இருக்கிறது—என் உடல் பலமுறை புதிய மூலக்கூறுகளால் மாற்றப்பட்டிருந்தாலும் கூட! அதேபோல், அமைதியற்ற தந்தையின் பேய் உருவத்தின் வழியாக, இறந்துபோன மகனின் பிம்பம் வெளிப்படுகிறது. கற்பனையின் தீவிரமான தருணத்தில்—ஷெல்லி சொல்வது போல, மனம் ஒரு மங்கிவரும் தணலாக இருக்கும் அந்த வேளையில்—நான் முன்னால் இருந்தவனும், இப்போது இருப்பவனும், எதிர்காலத்தில் இருக்கப்போகிறவனும் ஒன்றாக இணைகிறார்கள். எனவே, எதிர்காலத்தில்—அதாவது கடந்த காலத்தின் சகோதரியான எதிர்காலத்தில்—இங்கே அமர்ந்திருக்கும் என்னை, அப்போது நான் மாறப்போகும் அந்த நிலையின் பிரதிபலிப்பாக என்னால் காண முடியும்.

ஹாவ்தோர்ன்டனின் ட்ரம்மண்ட் உங்களுக்கு அந்த இடத்தில் உதவியிருக்கிறார் போலிருக்கிறதே!

—ஆம், என்று மிஸ்டர் பெஸ்ட் இளமை ததும்பும் குரலில் கூறினார், ஹேம்லெட்டை நான் மிகவும் இளமையானவனாகவே உணர்கிறேன். அவனது கசப்புணர்வுக்குத் தந்தையே காரணமாக இருக்கலாம், ஆனால் ஓஃபீலியாவுடனான காட்சிகள் நிச்சயமாக மகனுடையவைதான்.

தவறான முடிச்சைப் பிடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்! அவர் என் தந்தைக்குள் இருக்கிறார்; நான் அவருடைய மகனுக்குள் இருக்கிறேன்.

—அந்த மச்சம்தான் கடைசியாக மறையும், என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான் ஸ்டீபன்.

ஜான் எக்லிண்டன் ஒருவித அதிருப்தியான முகபாவனையை வெளிப்படுத்தினார்.

—அதுதான் மேதையின் அடையாளம் என்றால், மேதைகள் சந்தையில் மலிவாகக் கிடைப்பார்கள்! ஷேக்ஸ்பியரின் பிற்கால நாடகங்கள்—ரெனான் மிகவும் பாராட்டிய அந்த நாடகங்கள்—முற்றிலும் வேறொரு உணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றன.

—அது சமரச உணர்வு, என்று மெல்லிய குரலில் கூறினார் அந்த குவேக்கர் நூலகர்.

—பிரிவு என்று ஒன்று இல்லையென்றால், அங்கே சமரசத்திற்கும் இடமில்லை, என்றான் ஸ்டீபன்.

அப்படியே சொன்னான். —கிங் லியர், ஓதெல்லோ, ஹாம்லெட், ட்ராயிலஸ் மற்றும் கிரெசிடா ஆகியோரின் காலத்தின் நரகத்தின் மீது நிழல் படியவைக்கும் நிகழ்வுகள் யாவை என்பதை நீங்கள் அறிய விரும்பினால், அந்த நிழல் எப்போது, எப்படி விலகுகிறது என்று பாருங்கள். கொடிய புயல்களில் கப்பல் கவிழ்ந்து, மற்றொரு யுலிஸஸ், டைரின் இளவரசனான பெரிகிள்ஸைப் போல சோதிக்கப்பட்ட ஒரு மனிதனின் இதயத்தை எது மென்மையாக்கும்?

தலை, சிவந்த கூம்பு வடிவ மூடியுடன், அலைகளால் தாக்கப்பட்டு, உவர்நீரால் பார்வை இழந்தது.

—ஒரு குழந்தை, ஒரு சிறுமி அவன் கைகளில் வைக்கப்பட்டாள். மெரினா.

—சோஃபிஸ்டுகள் மறைநூல்களின் குறுக்குப்பாதைகளை நோக்கிச் சாய்வது ஒரு நிலையான விஷயம் என்பதை ஜான் எக்லிண்டன் கண்டறிந்தார். நெடுஞ்சாலைகள் சோகமானவை, ஆனால் அவை நகரத்திற்கு இட்டுச் செல்கின்றன.

நல்ல பேக்கன்: பழசாகிப் போனது. ஷேக்ஸ்பியர் பேக்கனின் காட்டு ஓட்ஸ். நெடுந்தூரப் பாதைகளில் செல்லும் குறியீட்டு வித்தைக்காரர்கள். மாபெரும் தேடலில் ஈடுபடும் தேடுபவர்கள். எந்த நகரம், நல்ல தலைவர்களே? பெயர்களில் முணுமுணுப்புகள்: ஏ. இ, யுகம்: மேகீ, ஜான் எக்லிண்டன். சூரியனுக்குக் கிழக்கே, சந்திரனுக்கு மேற்கே: டீர் நா நோக். இருவரும் உதைக்கப்பட்டு, தடுத்து நிறுத்தப்பட்டனர்.

டப்ளினுக்கு எத்தனை மைல்கள்?

எழுபது, ஐயா.

மெழுகுவர்த்தி ஒளியில் நாம் அங்கு சென்று சேர்வோமா?

—திரு. பிராண்டஸ் அதை இறுதி நேரத்தின் முதல் நாடகமாக ஏற்றுக்கொள்கிறார், என்றார் ஸ்டீபன்.

—அப்படியா? திரு. சிட்னி லீ, அல்லது சிலர் கூறுவது போல் திரு. சைமன் லாசரஸ், அதைப் பற்றி என்ன சொல்கிறார்?

—மரீனா, என்றான் ஸ்டீபன், புயலின் குழந்தை, மிராண்டா, ஒரு அதிசயம், பெர்டிட்டா, தொலைந்து போன ஒன்று. தொலைந்து போனது அவனுக்குத் திரும்பக் கொடுக்கப்படுகிறது: அவனது மகளின் குழந்தை. என் அருமை மனைவி, என்கிறார் பெரிகிள்ஸ், இந்தப் பணிப்பெண்ணைப் போல இருந்தாள். ஒருவன் தாயை நேசிக்கவில்லை என்றால், மகளை நேசிப்பானா?

—தாத்தாவாக இருப்பதன் கலை, என்று திரு. பெஸ்ட் முணுமுணுக்கத் தொடங்கினார். மேன்மையின் கலை…

—மேதைமை எனும் அந்த விசித்திரமான குணம் கொண்ட ஒரு மனிதனுக்கு, அவனது சொந்தப் பிம்பமே பௌதீக மற்றும் தார்மீக அனுபவங்கள் அனைத்திற்கும் அளவுகோலாகும். அத்தகைய ஒரு ஈர்ப்பு அவனைத் தொடும். அவனது இரத்தத்தைச் சேர்ந்த மற்ற ஆண்களின் பிம்பங்கள் அவனை விலக்கிவிடும். இயற்கை தன்னையே முன்னறிவிக்க அல்லது மீண்டும் நிகழ்த்திக்கொள்ளும் கோரமான முயற்சிகளை அவர் அவற்றில் காண்பார்.

குவாக்கர் நூலகரின் கனிவான நெற்றி நம்பிக்கையால் ரோஜாப்பூ போல ஒளிர்ந்தது.

—திரு. டெடாலஸ் தனது கோட்பாட்டைப் பொதுமக்களின் அறிவொளிக்காகச் செயல்படுத்துவார் என்று நம்புகிறேன். மேலும், மற்றொரு ஐரிஷ் வர்ணனையாளரான திரு. ஜார்ஜ் பெர்னார்ட் ஷாவையும் நாம் குறிப்பிட வேண்டும். திரு. ஃபிராங்க் ஹாரிஸையும் நாம் மறக்கக்கூடாது. 'சாட்டர்டே ரிவ்யூ'வில் ஷேக்ஸ்பியர் குறித்த அவரது கட்டுரைகள் நிச்சயமாகப் பிரமாதமாக இருந்தன. விந்தையாக, அவரும் சானெட்டுகளின் கரிய தேவியுடன் நமக்கு ஒரு துயரமான உறவை வரைகிறார். விருப்பமான போட்டியாளர் பெம்ப்ரோக்கின் ஏர்லான வில்லியம் ஹெர்பர்ட் ஆவார். கவிஞரை நிராகரிக்க வேண்டும் என்றால், அத்தகைய நிராகரிப்பு—என்ன சொல்வது?—'நடந்திருக்கக் கூடாதவை' பற்றிய நமது எண்ணங்களுடன் மிகவும் ஒத்திசைவாகத் தோன்றும் என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன்.

நல்லவேளையாக அவன் நின்று, அவர்களுக்கு மத்தியில் ஒரு சாந்தமான தலையைப் பிடித்தான், ஆக் பறவையின் முட்டை போல, அவர்களின் சண்டையின் பரிசாக.

அவன் அவளைக் கனத்த கணவன் வார்த்தைகளால் 'நீ' என்றும் 'நீ' என்றும் அழைத்தான். நீ காதலிக்கிறாயா, மிரியம்? நீ உன் ஆணை நேசிக்கிறாயா?

—அதுவும் இருக்கலாம், என்றான் ஸ்டீஃபன். திரு. மேகீ மேற்கோள் காட்ட விரும்பும் கோதேவின் ஒரு கூற்று உண்டு. இளமையில் நீ எதை விரும்புகிறாயோ, அதில் எச்சரிக்கையாக இரு, ஏனெனில் அது உனக்கு நடுத்தர வயதில் கிடைத்துவிடும். எல்லா ஆண்களும் சவாரி செய்யும் ஒரு அழகியான, இழிவான இளமைப் பருவத்தைக் கொண்ட ஒரு அரசகுமாரியான, தனக்காகக் காதலித்துத் தர ஒரு இளவரசனை அவன் ஏன் அனுப்புகிறான்? அவனே மொழியின் அதிபதியாக இருந்து, தன்னை ஒரு காமவெறி பிடித்த பண்பாளனாக ஆக்கிக்கொண்டு, ரோமியோ ஜூலியட்டையும் எழுதியிருந்தான். ஏன்? தன்மீதான நம்பிக்கை அகாலமாகக் கொல்லப்பட்டுவிட்டது. அவன் முதலில் ஒரு சோள வயலில் (நான் கம்பு வயல் என்று சொல்ல வேண்டும்) வீழ்த்தப்பட்டான், அதன் பிறகு அவன் தன் பார்வையில் ஒருபோதும் வெற்றியாளராக இருக்க மாட்டான், சிரித்துவிட்டுப் படுத்துக்கொள்ளும் ஆட்டத்தையும் வெற்றிகரமாக விளையாட மாட்டான். பாசாங்குத்தனமான தற்பெருமை அவனைக் காப்பாற்றாது. பிற்காலத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை.

மீண்டும் ஒரு செயல், ஏற்கனவே நிகழ்ந்த மாற்றத்தைச் சிதைக்கும். காட்டுப்பன்றியின் கோரைப்பல் அவனைத் தாக்கியிருக்கிறது; காதல் காயம்பட்டு இரத்தமெடுக்கும் அந்த இடத்தில். ஒரு பெண் தோற்கடிக்கப்பட்டாலும், அவளிடம் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு ஆயுதம் எஞ்சியிருக்கிறது—அது அவளது பெண்மை. அவனது சொற்களில், உடலின் ஏதோ ஒரு தூண்டுதல் அவனை ஒரு புதிய மோகத்தை நோக்கித் தள்ளுவதைக் காண முடிகிறது. இது முந்தைய மோகத்தின் இருண்ட நிழல்; அவனது சுயத்தைப் பற்றிய புரிதலையே மேலும் இருளடையச் செய்கிறது. அதே போன்றதொரு விதி அவனுக்காகக் காத்திருக்கிறது; அந்த இரு உணர்ச்சிப் பெருவெள்ளங்களும் ஒன்றிணைந்து ஒரு சுழலாக மாறுகின்றன.

அவர்கள் செவிசாய்க்கிறார்கள். அவர்களின் காதுகளில் நான் ஊற்றுகிறேன்.

—ஆன்மா ஏற்கனவே ஒருமுறை கொடிய தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கிறது; உறங்கிக்கொண்டிருந்த ஒருவனின் காதுக்குள் விஷம் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், உறக்கத்தில் கொல்லப்பட்டவர்களுக்கு, தங்களுக்கு நேர்ந்த மரணத்தின் விதம் தெரிய வாய்ப்பில்லை—அடுத்த பிறவியில், படைத்தவன் அவர்களுக்கு அந்த அறிவை வழங்கினால் ஒழிய. மன்னர் ஹாம்லெட்டின் ஆவிக்கு, அந்த விஷம் கொடுக்கப்பட்ட விதம் பற்றியோ, அல்லது அந்த இழிசெயலுக்குக் காரணமான உடலுறவு பற்றியோ தெரிந்திருக்க முடியாது; படைத்தவன் அவருக்கு அந்த அறிவை அருளியிருந்தால் தவிர. இதனால்தான், அவர் பயன்படுத்தும் மொழி (அவரது மெலிந்த, கவர்ச்சியற்ற ஆங்கிலம்) எப்போதும் வேறொரு திசையை, அதாவது கடந்த காலத்தை நோக்கியே திரும்புகிறது. வன்புணர்வாளனும் பாதிக்கப்பட்டவளும்—அவர் செய்ய விரும்பியதும், ஆனால் செய்யத் துணியாததும்—அவருடன் பயணிக்கிறார்கள்; லுக்ரீஸின் நீல வளையங்கள் சூழ்ந்த தந்தம் போன்ற மார்பகங்களிலிருந்து, இமோஜெனின் ஐந்து புள்ளிகள் கொண்ட மச்சம் பதிந்த, திறந்த மார்பு வரை. அவர் பின்னோக்கிச் செல்கிறார்; தன்னைத்தானே மறைத்துக்கொள்ள அவர் கட்டமைத்த படைப்புகளால் சலிப்படைந்து, ஒரு பழைய புண்ணை நக்கும் முதிய நாயைப் போல. ஆனால், இழப்பே அவருக்கு லாபமாக அமைவதால், அவர் தனது ஆளுமை குறையாமல் நித்தியத்தை நோக்கிச் செல்கிறார்; தான் எழுதிய ஞானத்திலிருந்தோ அல்லது தான் வெளிப்படுத்திய விதிகளிலிருந்தோ அவர் எதையும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. அவரது கவச முகமூடி (beaver) மேலே உயர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. அவர் இப்போது ஒரு பேய், ஒரு நிழல்; எல்சினோர் பாறைகளின் மீது வீசும் காற்று, அல்லது கடலின் குரல்—அவரது நிழலின் சாரமாக இருக்கும் ஒருவனின் இதயத்தில் மட்டுமே கேட்கும் குரல்; தந்தையோடு ஒரே சாராம்சத்தைக் கொண்ட மகன்.

—ஆமென்! என்று கதவருகிலிருந்து ஒரு குரல் வந்தது.

என் பகைவனே, என்னைக் கண்டுபிடித்துவிட்டாயா?

இடைவேளை.

ஒரு மதகுருவைப் போல முகத்தைச் சுளித்துக்கொண்டு, அதே சமயம் கோமாளித்தனமான உற்சாகத்துடன் பக் முல்லிகன் முன்னே வந்தான்; அங்கிருந்தவர்களின் புன்னகையை எதிர்கொண்டான். என் தந்தி. —நீங்கள் அந்த ‘வாயுநிலை முதுகெலும்புள்ள உயிரினத்தைப்’ பற்றித்தானே பேசிக்கொண்டிருந்தீர்கள்? என்று அவர் ஸ்டீபனிடம் கேட்டார்.

பிரிம்ரோஸ் (மஞ்சள் கலந்த இளஞ்சிவப்பு) நிற மேலங்கி அணிந்திருந்தவரை, தனது பனாமா தொப்பையைக் கழற்றி, ஏதோ ஒரு விளையாட்டுப் பொருளைப் போல அசைத்து உற்சாகத்துடன் வரவேற்றார்.

அவர்கள் அவரை அன்புடன் வரவேற்கிறார்கள். ‘எதை நீ ஏளனம் செய்கிறாயோ, அதற்கே நீ ஒருநாள் பணிபுரிய வேண்டியிருக்கும்.’

ஏளனம் செய்பவர்களின் கூட்டம்: ஃபோஷியஸ், சூடோ-மலாச்சி, ஜோஹன் மோஸ்ட்.

தன்னையே தான் பெற்றுக்கொண்டவர்; பரிசுத்த ஆவியின் துணையுடன், தன்னைத்தானே அனுப்பி வைத்து, தனக்கும் மற்றவர்களுக்கும் இடையே ஒரு பாலமாக நின்றவர்; எதிரிகளால் துன்புறுத்தப்பட்டு, ஆடைகள் களையப்பட்டு, சாட்டையடிகளுக்கு உள்ளாகி, ஒரு வௌவாலைப் போல சிலுவையில் அறையப்பட்டு, பசியால் வாடி, அடக்கம் செய்யப்பட்டு, மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்து, நரகத்தை வென்று, விண்ணுலகம் சென்று, கடந்த ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தனது சொந்த வலது பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்; ஆனால், காலத்தின் இறுதியில் மீண்டும் வந்து, உயிருடன் இருப்பவர்களையும் இறந்தவர்களையும் தீர்ப்பளிக்கப்போகிறவர்—அப்போது உயிருடன் இருப்பவர்கள் அனைவரும் ஏற்கனவே இறந்திருப்பார்கள்.

Glo—o—ri—a in ex—cel—sis De—o (உன்னதங்களில் இறைவனுக்கு மகிமை உண்டாகட்டும்).

அவர் கைகளை உயர்த்துகிறார். திரைகள் விலகுகின்றன. ஓ, மலர்கள்! மணிகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து ஒலிக்கின்றன.

—நிச்சயமாக, குவாக்கர் பிரிவைச் சேர்ந்த அந்த நூலகர் கூறினார். மிகவும் பயனுள்ள கலந்துரையாடல். திரு. முல்லிகனுக்கும், இந்த நாடகம் மற்றும் ஷேக்ஸ்பியர் குறித்து ஏதோ ஒரு கோட்பாடு இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். வாழ்க்கையின் அனைத்து அம்சங்களும் இதில் பிரதிபலிக்கப்பட வேண்டும்.

அவர் அனைவரையும் நோக்கி ஒரே மாதிரியான புன்னகையை வீசினார்.

பக் முல்லிகன் குழப்பத்துடன் யோசித்தார்:

—ஷேக்ஸ்பியரா? என்று கேட்டார். இந்தப் பெயர் எங்கோ கேட்டது போலிருக்கிறதே.

அவரது தளர்வான முகத்தில் ஒரு பிரகாசமான புன்னகை மின்னியது.

—ஆமாம், நிச்சயமாக! என்று உற்சாகத்துடன் நினைவுகூர்ந்தபடி கூறினார். அந்த ஆள்... சிங்க் (Synge) என்பவரைப் போலவே எழுதுபவர் அல்லவா!

திரு. பெஸ்ட் அவரை நோக்கித் திரும்பினார்:

—ஹெய்ன்ஸ் உங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார், என்றார். அவரைச் சந்தித்தீர்களா? பிறகு டி.பி.சி (D.B.C.) உணவகத்தில் உங்களைச் சந்திப்பார். அவர் ‘ஹைட்’ (Hyde) எழுதிய ‘கன்னாட் நாட்டு காதல் பாடல்கள்’ (Lovesongs of Connacht) புத்தகத்தை வாங்க கில் (Gill) புத்தகக் கடைக்குச் சென்றிருக்கிறார்.

—நான் அருங்காட்சியகம் வழியாக வந்தேன், என்றார் பக் முல்லிகன். அவர் இங்கே இருந்தாரா?

—கவிஞரின் சொந்த நாட்டு மக்கள், நமது இந்த அறிவுத்திறன் மிக்க கோட்பாடுகளைக் கேட்டு ஒருவேளை சலிப்படைந்திருக்கலாம், என்று ஜான் எக்லிண்டன் பதிலளித்தார். நேற்று இரவு டப்ளினில் ஒரு நடிகை நானூற்று எட்டாவது முறையாக ஹாம்லெட் பாத்திரத்தில் நடித்ததாகக் கேள்விப்பட்டேன். இளவரசர் ஒரு பெண் என்று வைனிங் கருதினார். அவரை ஒரு ஐரிஷ்காரர் என்று யாரும் கண்டுபிடிக்கவில்லையா? நீதிபதி பார்டன் சில தடயங்களைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார் என்று நான் நம்புகிறேன். அவர் புனித பேட்ரிக் மீது சத்தியம் செய்கிறார் (அவரது மேன்மை, அவரது பிரபுத்துவம் அல்ல).

—"எல்லாவற்றிலும் மிகச் சிறப்பானது வைல்டின் அந்தக் கதைதான்," என்று திரு. பெஸ்ட் தனது பிரகாசமான குறிப்பேட்டை உயர்த்தியபடி கூறினார். "திரு. டபிள்யூ. எச். அவர்களின் அந்த உருவப்படம், அதில் அந்தச் சானெட்டுகள் வில்லி ஹியூஸ் என்ற பன்முகத் தன்மை கொண்ட ஒருவரால் எழுதப்பட்டவை என்று அவர் நிரூபிக்கிறார்."

—"வில்லி ஹியூஸைக் குறிக்கிறதல்லவா?" என்று குவாக்கர் நூலகர் கேட்டார்.

"அல்லது ஹியூயி வில்ஸ். திரு. வில்லியம் அவர்களே. டபிள்யூ. எச்.: நான் யார்?"

—"நான் வில்லி ஹியூஸைக் குறிக்கிறேன்," என்று திரு. பெஸ்ட் தனது விளக்கத்தை எளிதாகத் திருத்தியபடி கூறினார். நிச்சயமாக, இது எல்லாம் ஒரு முரண்பாடுதான், உனக்குத் தெரியாதா, ஹியூஸ் வண்ணத்தை வெட்டிச் செதுக்குகிறார், ஆனால் அவர் அதைச் செயல்படுத்தும் விதம் மிகவும் தனித்துவமானது. அதுதான் வைல்டின் சாராம்சம், உனக்குத் தெரியாதா. அந்த மென்மையான தொடுதல்.

அவன் புன்னகைத்தபோது, ஒரு பொன்னிற இளம்பருவத்தினனைப் போல, அவனது பார்வை அவர்களின் முகங்களை மென்மையாகத் தொட்டது. வைல்டின் அடக்கமான சாராம்சம்.

நீ மிகவும் புத்திசாலித்தனமானவன். டான் டீஸியின் நாணயங்களைக் கொண்டு மூன்று கோப்பை அஸ்க்யூபாக் குடித்தாய்.

நான் எவ்வளவு செலவு செய்தேன்? ஓ, சில ஷில்லிங்குகள்.

ஒரு கூட்டமான அச்சகக்காரர்களுக்காக. ஈரமும் உலர்வும் கலந்த நகைச்சுவை.

புத்திசாலித்தனம். இளைஞன் குறும்பு செய்யும் அவனது பெருமைமிக்க சீருடைக்காக உன் ஐந்து புத்திகளையும் கொடுப்பாய். திருப்தியடைந்த ஆசையின் கோடுகள்.

இன்னும் பலர் இருக்கிறார்கள். அவளை எனக்காக அழைத்துச் செல். இணையும் நேரத்தில். கடவுளே, ஒரு குளிர்ச்சியான இனப்பெருக்க காலம் அவர்களை அனுப்பட்டும். ஆம், அவளைக் காதலித்தேன்.

ஈவ். நிர்வாணமான, கோதுமை வயிறுடைய பாவம். ஒரு நடுக்கம் அவளைச் சுற்றுகிறது, முத்தத்தில் கோரைப்பல்.

—இது வெறும் முரண்பாடு என்று நினைக்கிறீர்களா, என்று அந்த குவாக்கர் நூலகர் கேட்டார். கேலி செய்பவன் ஒருபோதும் மதிக்கப்படுவதில்லை, அவன் இருக்கும்போது. மிகவும் தீவிரமானது.

அவர்கள் ஒரு கேலியாளனின் தீவிரத்தன்மை குறித்து தீவிரமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

பக் முல்லிகனின் கனமான முகம் ஸ்டீஃபனைச் சிறிது நேரம் உற்றுப் பார்த்தது. பிறகு, தலையை அசைத்தபடி அவன் அருகில் வந்து, தன் பையிலிருந்து மடித்து வைக்கப்பட்டிருந்த தந்தி ஒன்றினை எடுத்தான். அவனது நெகிழ்வான உதடுகள் அதை வாசித்தன; புதியதொரு மகிழ்ச்சியுடன் புன்னகைத்தான்.

—தந்தி! என்றான் அவன். என்னவொரு அற்புதமான உத்வேகம்! தந்தி! போப்பாண்டவரின் கட்டளை மடல் (papal bull) போல!

அவன் விளக்கேற்றப்படாத மேசையின் ஒரு மூலையில் அமர்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் உரக்க வாசித்தான்:

—‘உணர்ச்சிவசப்படுபவன் என்பவன், ஒரு செயலைச் செய்துவிட்டு அதற்கான பெரும் பொறுப்பைச் சுமக்காமல், அந்தச் செயலின் இன்பத்தை மட்டும் அனுபவிக்க விரும்புபவன்.’ கையொப்பம்: டீடாலஸ். இதை எங்கிருந்து அனுப்பினாய்? விபச்சார விடுதிகளிலிருந்தா? இல்லை... காலேஜ் கிரீனிலிருந்து! அந்த நான்கு பவுண்டுகளையும் குடித்துத் தீர்த்துவிட்டாயா? உன் அத்தை, அந்தப் பொறுப்பற்ற உன் தந்தையைச் சந்திக்கப் போகிறாள். தந்தி! மலாச்சி முல்லிகன், ‘தி ஷிப்’, லோயர் அபே ஸ்ட்ரீட். ஓ, ஈடு இணையற்ற நடிகனே! ஓ, மதகுருவைப் போல வேடமிட்ட சிறுவனே!

மகிழ்ச்சியுடன் அந்தச் செய்தியையும் உறையையும் தன் பையில் திணித்துக்கொண்டவன், ஒருவிதமான குறைகூறும் தொனியில் புலம்பினான்:

—நான் சொல்வதைக் கேள் நண்பா, நீ இதை அனுப்பி வைத்தபோது, ​​ஹெய்ன்ஸும் நானும் ஏதோ ஒரு விசித்திரமான, உடல்நலமற்ற நிலையில் இருந்தோம். காமவெறியால் தளர்ந்து போயிருந்த ஒரு துறவியைக் கூட எழுப்பிவிடக்கூடிய, வீரியமிக்க பானம் ஒன்று கிடைத்தால் நன்றாக இருக்குமே என்று நாங்கள் ஏங்கிக்கொண்டிருந்தோம். கானரியின் (Connery’s) இடத்தில் அமர்ந்து, ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பைண்ட் (பீர்) கிடைக்குமா என்று நாகரிகமாக ஒரு மணி நேரம், இரண்டு மணி நேரம், மூன்று மணி நேரம் காத்திருந்தோம்.

அவன் புலம்பினான்:

—நாங்கள் அங்கே காத்திருக்க, நீயோ எங்களுக்குத் தெரியாமல் உன் விசித்திரமான செய்திகளை அனுப்பி வைத்திருக்கிறாய்! தாகத்தால் தவிக்கும் மதகுருமார்களைப் போல, நாக்கு ஒரு கெஜம் நீளத்திற்கு வெளியே தொங்க, நாங்கள் தாகத்தில் தவித்துக் கொண்டிருந்தோம்!

ஸ்டீஃபன் சிரித்தான்.

உடனடியாக, எச்சரிக்கும் தொனியில் பக் முல்லிகன் குனிந்து கூறினான்:

—அந்த நாடோடி சிங் (Synge) உன்னைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறான், உன்னைக் கொல்வதற்காக! கிளாஸ்தூலில் (Glasthule) அவனது வீட்டு வாசலில் நீ சிறுநீர் கழித்ததை அவன் கேள்விப்பட்டுவிட்டான். உன்னைக் கொல்வதற்காகவே அவன் காலணிகளை (pampooties) அணிந்துகொண்டு வெளியே அலைந்துகொண்டிருக்கிறான்.

—நானா! என்று வியப்புடன் கேட்டான் ஸ்டீஃபன். அது இலக்கியத்திற்கு நீ அளித்த பங்களிப்புதானே!

பக் முல்லிகன் மகிழ்ச்சியுடன் பின்னோக்கிச் சாய்ந்து, இருண்ட கூரையைப் பார்த்துக் கலகலவெனச் சிரித்தான்.

—உன்னைக் கொல்வதற்காக! அவர் சிரித்தார்.

ரூ செயின்ட்-ஆண்ட்ரே-டெஸ்-ஆர்ட்ஸ் (rue Saint-André-des-Arts) வீதியில், ஒளிக்கற்றைகளின் குழப்பமான பிணைப்புக்கு இடையே, என்னுடன் மல்லுக்கட்டிய அந்த கரடுமுரடான, கோரமான முகம். சொற்கள், சொற்கள், வெறும் சொற்கள்! பேட்ரிக் உடன் ஓசின் (Oisin). கிளமார்ட் (Clamart) காட்டில் அவர் சந்தித்த, மதுப்புட்டியை ஏந்தியிருந்த அந்த ஃபான் (faun) போன்ற மனிதன். ‘இது புனித வெள்ளி!’ (C’est vendredi saint!)—கொலைகார ஐரிஷ்காரர்கள்! அவர் அலைந்து திரிந்தபோது தன் பிம்பத்தையே சந்தித்தார்; நானும் என் பிம்பத்தைச் சந்தித்தேன். ‘காட்டில் ஒரு முட்டாளைச் சந்தித்தேன்.’

—திரு. லிஸ்டர், என்று கதவோரத்தில் நின்றிருந்த பணியாளர் ஒருவர் கூறினார்.

—…அதில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குத் தேவையானதைக் கண்டுகொள்ளலாம். நீதிபதி மேடன், தனது ‘டயரி ஆஃப் மாஸ்டர் சைலன்ஸ்’ (Diary of Master Silence) நூலில் வேட்டை தொடர்பான கலைச்சொற்களைக் கண்டறிந்துள்ளார்… ஆம்? என்ன விஷயம்?

—ஐயா, ஒரு கனவான் வந்திருக்கிறார், என்று கூறியபடி பணியாளர் முன்னே வந்து ஒரு அட்டை (card) நீட்டினார். ‘ஃப்ரீமேன்’ (Freeman) இதழிலிருந்து வந்திருக்கிறார். கடந்த ஆண்டின் ‘கில்கென்னி பீப்பிள்’ (Kilkenny People) இதழின் கோப்புகளைப் பார்க்க வேண்டுமாம்.

—நிச்சயமாக, நிச்சயமாக, நிச்சயமாக. அந்த கனவான்…?

அவர் ஆர்வத்துடன் அந்த அட்டையை வாங்கினார்; பார்த்தார், ஆனால் கவனிக்கவில்லை; கீழே வைத்தார், மீண்டும் பார்க்கவில்லை; பிறகு உற்றுப் பார்த்தார், வினவினார், குரல் கரகரக்கக் கேட்டார்:

—அவரா?… ஓ, இதோ!

துடிப்பான நடையுடன் அவர் விரைந்து வெளியே சென்றார். பகல் வெளிச்சம் நிறைந்த தாழ்வாரத்தில், மிகுந்த உற்சாகத்துடனும் கடமை உணர்வுடனும், மிகவும் நேர்மையாகவும் கனிவாகவும் பேசிக்கொண்டே சென்றார்.

—இந்த கனவானா? ‘ஃப்ரீமேன்’ இதழா? ‘கில்கென்னி பீப்பிள்’ இதழா? தாராளமாக. வணக்கம் ஐயா. கில்கென்னி… எங்களிடம் நிச்சயமாக இருக்கிறது…

அமைதியான ஒரு உருவம் காத்திருந்து கவனித்துக்கொண்டிருந்தது.

—முக்கியமான மாகாண இதழ்கள் அனைத்தும்… ‘நார்தர்ன் விக்’ (Northern Whig), ‘கார்க் எக்ஸாமினர்’ (Cork Examiner), ‘என்ஸ்கோர்த்தி கார்டியன்’ (Enniscorthy Guardian), 1903-ஆம் ஆண்டு… தயவுசெய்து பாருங்கள்… ஈவன்ஸ், இந்த கனவானை அழைத்துச் செல்லுங்கள்… பணியாளரைப் பின்தொடருங்கள்… அல்லது நானே அழைத்துச் செல்கிறேன்… இந்த வழியாக… வாருங்கள் ஐயா…

மிகுந்த உற்சாகத்துடனும் கடமை உணர்வுடனும் அவர் மாகாண இதழ்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்; அவருக்குப் பின்னால், தலைவணங்கியபடி அந்த இருண்ட உருவம் விரைந்து சென்றது.

கதவு மூடிக்கொண்டது.

—அந்த யூதன்! என்று பக் முல்லிகன் கத்தினான்.

அவன் சட்டென்று எழுந்து அந்த அட்டையைப் பறித்தான்.

—அவன் பெயர் என்ன? ஐக்கி மோசஸா? ப்ளூம் (Bloom). அவன் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருந்தான்.

—"முன்தோல்களைச் சேகரிப்பவனான யெகோவா இனி இல்லை. நுரையில் பிறந்த அப்ரோடைட்டை வாழ்த்தச் சென்றபோது, நான் அவரை அருங்காட்சியகத்தில் கண்டேன். பிரார்த்தனையில் ஒருபோதும் வளைக்கப்படாத கிரேக்க வாய். ஒவ்வொரு நாளும் நாம் அவளுக்கு மரியாதை செலுத்த வேண்டும். வாழ்வின் வாழ்வே, உன் இதழ்கள் ஒளிர்கின்றன."

திடீரென்று அவன் ஸ்டீபனிடம் திரும்பினான்:

—"அவனுக்கு உன்னைத் தெரியும். அவனுக்கு உன் பழைய நண்பனைத் தெரியும். ஓ, எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது, அவன் கிரேக்கர்களை விடவும் கிரேக்கனாக இருக்கிறான். அவனது வெளிறிய கலிலேயக் கண்கள் அவளது நடுப் பள்ளத்தின் மீது பதிந்திருந்தன. வீனஸ் கல்லிபைஜ். ஓ, அந்த இடுப்புகளின் இடி முழக்கம்! கன்னியைத் துரத்திய கடவுள் ஒளிந்துகொண்டார்.

—"நாங்கள் மேலும் கேட்க விரும்புகிறோம்," என்று திரு. பெஸ்ட்டின் ஒப்புதலுடன் ஜான் எக்லிண்டன் தீர்மானித்தான். "திருமதி எஸ் மீது எங்களுக்கு ஆர்வம் வரத் தொடங்கியுள்ளது. இதுவரை நாங்கள் அவளை, ஒருவேளை நினைத்திருந்தால், ஒரு பொறுமையான கிரிசெல்டாவாக, வீட்டிலேயே இருக்கும் பெனிலோப்பாகவே நினைத்திருந்தோம்."

ஸ்டீபன் சொன்னார், கோர்கியஸின் மாணவரான ஆன்டிஸ்தீனஸ், கைரியோஸ் மெனெலாஸின் தாய் குதிரையான, இருபது வீரர்கள் உறங்கிய ட்ரோயின் மரக்குதிரையான ஆர்கிவ் ஹெலனிடமிருந்து அழகின் பனைமரத்தைப் பறித்து, அதை ஏழை பெனிலோபியிடம் கொடுத்தார். அவர் இருபது ஆண்டுகள் லண்டனில் வாழ்ந்தார், அந்தக் காலத்தின் ஒரு பகுதியில், அயர்லாந்தின் பிரபு அதிபருக்கு இணையான சம்பளத்தைப் பெற்றார். அவரது வாழ்க்கை வளம் மிக்கதாக இருந்தது. வால்ட் விட்மன் அதை அழைத்தபடி, நிலப்பிரபுத்துவக் கலையை விட, அவரது கலை என்பது மிதமிஞ்சிய ஆடம்பரத்தின் கலையாகும். சூடான ஹெர்ரிங்பைகள், பச்சை நிற சாக்குக் குவளைகள், தேன்சாதங்கள், ரோஜாப்பூ சர்க்கரை, மார்ச்பேன், நெல்லிக்காய் புறாக்கள், ரிங்கோ மிட்டாய்கள். சர் வால்டர் ராலேயைக் கைது செய்தபோது, ஒரு ஜோடி ஆடம்பரமான உள்ளாடைகள் உட்பட, அவரது முதுகில் அரை மில்லியன் பிராங்குகள் இருந்தன. கோம்பீன் பெண்மணியான எலிசா டியூடர், ஷீபாவின் பெண்ணுடன் போட்டியிடும் அளவுக்கு உள்ளாடைகளை வைத்திருந்தார். இருபது ஆண்டுகளாக அவன், இல்லற அன்பின் கற்பு இன்பங்களுக்கும், காமக் களியாட்டத்தின் இழிவான இன்பங்களுக்கும் இடையே அங்கே ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தான். நகரவாசியைப் பற்றிய மேனிங்ஹாமின் கதை உங்களுக்குத் தெரியுமல்லவா.

ரிச்சர்ட் III நாடகத்தில் டிக் பர்பேஜைப் பார்த்த பிறகு, அவரைத் தன் படுக்கைக்கு அழைத்த மனைவி; அதைக் கேட்ட ஷேக்ஸ்பியர், எதைப் பற்றியும் பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளாமல், அந்தப் பசுவின் கொம்புகளைப் பிடித்து, பர்பேஜ் வாசலைத் தட்டியபோது, அந்தச் சேவலின் போர்வைகளிலிருந்து பதிலளித்தார்: "வெற்றியாளரான வில்லியம், ரிச்சர்ட் III-க்கு முன் வந்தார்." மேலும், அந்த களிப்பான ஆண் குதிரையேற்ற வீரன், மிஸ்ட்ரஸ் ஃபிட்டன், ஏறி நின்று 'ஓ' என்று கூவ, அவனது நேர்த்தியான பெண் குதிரைகளான, தூய்மையான நற்குணம் கொண்ட பெண்ணான லேடி பெனிலோப் ரிச் ஒரு நடிகனுக்குப் பொருத்தமானவள், மற்றும் ஆற்றங்கரையோரக் குண்டர்கள், ஒரு முறைக்கு ஒரு பென்னி.

கோர்ஸ்-லா-ரெய்ன். என்கோர் விங் சூஸ். நூஸ் ஃபெரோன்ஸ் டி பெட்டிட்ஸ் கோஷோனெரீஸ். மினெட்? டு வேக்ஸ்?

—உயர்குடி சமூகத்தின் உச்சம். மேலும், ஒவ்வொரு காக்கனரிக்கும் தனது கோப்பை கேனரியுடன் ஆக்ஸ்போர்டைச் சேர்ந்த சர் வில்லியம் டேவனன்ட்டின் தாய்.

பக் முல்லிகன், தனது பக்திமிக்க கண்களை மேல்நோக்கித் திருப்பி, வேண்டினான்:

—ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட மார்கரெட் மேரி அனிகாக்!

—மேலும், ஆறு மனைவிகளின் மகளும், அண்டை தொகுதிகளிலிருந்து வந்த மற்ற தோழிகளும் கொண்ட ஹாரியைப் பற்றி, பண்பட்ட கவிஞரான லான் டென்னிசன் பாடுகிறார். ஆனால் அந்த இருபது வருடங்களும், ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டில் இருந்த பாவம் பெனிலோப், அந்த வைர ஜன்னல்களுக்குப் பின்னால் என்ன செய்து கொண்டிருந்தாள் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

செய், செய். காரியம் முடிந்தது. மூலிகை வைத்தியரான ஜெரார்டின் ஃபெட்டர் லேன் ரோஜாத் தோட்டத்தில், அவன் நடக்கிறான், நரைத்த செம்பழுப்பு நிறத்தில். அவளது நரம்புகளைப் போல ஒரு நீலமணி மலர். ஜூனோவின் கண் இமைகள், ஊதா மலர்கள். அவன் நடக்கிறான். ஒரே வாழ்க்கைதான் எல்லாம். ஒரே உடல். செய். ஆனால் செய். தொலைவில், காமம் மற்றும் அழுக்கின் நாற்றத்தில், வெண்மையின் மீது கைகள் வைக்கப்படுகின்றன.

பக் முல்லிகன் ஜான் எக்லிண்டனின் மேசையை பலமாகத் தட்டினான்.

—யார் மீது சந்தேகம்? என்று அவன் சவால் விட்டான்.

—அவன்தான் அந்தச் சானெட்டுகளில் வரும் நிராகரிக்கப்பட்ட காதலன் என்று சொல். ஒருமுறை நிராகரிக்கப்பட்டவன், இருமுறை நிராகரிக்கப்பட்டவன். ஆனால் அரசவை, ஒரு பிரபுவுக்காக, அவனது அன்புக் காதலிக்காக, அவனை அநாகரிகமாக நிராகரித்தது.

தன் பெயரைச் சொல்லத் துணியாத காதல்.

—ஒரு ஆங்கிலேயனாக, அவன் ஒரு பிரபுவைக் காதலித்தான் என்று ஜான் ஸ்டர்டி எக்லிண்டன் இடைமறித்தான்.

திடீரென்று பல்லிகள் மின்னும் பழைய சுவர். சாரென்டனில் நான் அவற்றைப் பார்த்தேன்.

—அப்படித்தான் தோன்றுகிறது, என்றான் ஸ்டீபன். அவனுக்காகவும், இன்னும் பிற கருவுறாத கர்ப்பப்பைகள் அனைத்திற்காகவும், ஒரு குதிரை லாயக்காரன் ஆண் குதிரைக்குச் செய்யும் அந்தப் பணியைச் செய்ய அவன் முற்படுகிறான். ஒருவேளை சாக்ரடீஸைப் போலவே, அவனுக்கும் ஒரு 'சூறாவளி' போன்ற மனைவி இருந்ததைப் போல, அவனுக்கு உதவ ஒரு 'மகப்பேறு பார்ப்பவள்' (midwife) இருந்திருக்கலாம். ஆனால், அந்தப் பெண்—அந்தக் கட்டுக்கடங்காதவள்—தன் திருமண உறுதிமொழியை மீறவில்லை. அந்தப் பேய்க்காரனின் மனதில் இரண்டு செயல்கள் உறுத்தலாக இருக்கின்றன: ஒன்று, மீறப்பட்ட உறுதிமொழி; மற்றொன்று, அவள் தன் கருணையை வழங்கிய அந்த மந்தபுத்தி கொண்ட கிராமத்தான்—அதாவது, அவளது மறைந்த கணவனின் சகோதரன். அன்புக்குரிய ஆன் (Ann), மிகுந்த உணர்ச்சிவசப்படக்கூடியவள் என்று நினைக்கிறேன். ஒருமுறை காதலித்தவன், மீண்டும் காதலிக்கிறான்.

ஸ்டீபன் தன் நாற்காலியில் துணிச்சலாகத் திரும்பினான்.

—நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பு என்னிடமல்ல, உங்களிடம்தான் இருக்கிறது, என்று புருவத்தைச் சுளித்தபடி கூறினான். 'ஹேம்லெட்' நாடகத்தின் ஐந்தாவது காட்சியில், அவன் அவளை இழிவுக்குள்ளாக்கவில்லை என்று நீங்கள் மறுத்தால், அவர்கள் திருமணம் செய்துகொண்ட நாளிலிருந்து, அவனை அடக்கம் செய்த நாள் வரையிலான முப்பத்து நான்கு ஆண்டுகளில், அவளைப் பற்றி ஏன் எங்கும் குறிப்பிடப்படவில்லை என்று சொல்லுங்கள்! அந்தப் பெண்கள் அனைவரும் தங்கள் கணவர்களின் இறப்பைக் கண்டவர்கள்: மேரி, தன் கணவர் ஜானின் மறைவைக் கண்டாள்; ஆன், தன் அன்புக்குரிய வில்லன் (Willun) இறந்துபோனபோது அதைக் கண்டாள்; ஜோன், தன் நான்கு சகோதரர்களின் மறைவைக் கண்டாள்; ஜூடித், தன் கணவன் மற்றும் மகன்களின் மறைவைக் கண்டாள்; சூசன், தன் கணவனின் மறைவைக் கண்டாள். சூசனின் மகளோ, அதாவது எலிசபெத், தாத்தாவின் வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், தன் முதல் கணவனைக் கொன்றுவிட்டு, இரண்டாவது கணவனை மணந்துகொண்டாள்.

ஓ, ஆம்! குறிப்பு ஒன்று இருக்கிறது. அவன் அரச லண்டனில் வசதியாக வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது, ​​ஒரு கடனை அடைப்பதற்காக, அவள் தன் தந்தையின் ஆடு மேய்ப்பவனிடமிருந்து நாற்பது ஷில்லிங்குகளைக் கடன் வாங்க வேண்டியிருந்தது. இதற்கு என்ன விளக்கம் சொல்கிறீர்கள்? மேலும், அவன் அவளைப் பிற்கால சந்ததியினருக்கு விட்டுச் சென்ற அந்த இறுதிப் படைப்பைப் (swansong) பற்றி என்ன சொல்கிறீர்கள்?

அவர்களின் மௌனத்தை அவன் எதிர்கொண்டான்.

அதற்கு எக்லிண்டன் இவ்வாறு பதிலளித்தார்:

நீங்கள் உயில் (will) பற்றிச் சொல்கிறீர்கள்.

அது குறித்து சட்ட வல்லுநர்கள் ஏற்கனவே விளக்கம் அளித்துவிட்டார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

பொதுச் சட்டத்தின்படி (common law), விதவைக்கான சொத்துப் பங்கு (widower’s dower) அவளுக்குச் சேர வேண்டியதுதான்.

அவனுக்குச் சட்ட அறிவு மிக அதிகம் என்று நம் நீதிபதிகளே கூறுகிறார்கள். சாத்தான் அவரை ஏளனம் செய்கிறான்,

கேலி செய்பவன்:

ஆகவேதான் அவர் அவளது பெயரை

முதல் வரைவில் சேர்க்கவில்லை; ஆனால்,

தனது பேத்திக்கும், மகள்களுக்கும்,

சகோதரிக்கும், ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டிலும்

லண்டனிலும் இருந்த தனது பழைய நண்பர்களுக்கும்

பரிசுகளை வழங்க அவர் மறக்கவில்லை. எனவே, அவளது பெயரைச் சேர்க்குமாறு

அவர் வற்புறுத்தப்பட்டபோது,

அவர் அவளுக்கு விட்டுச் சென்றது—

அவரது இரண்டாவது சிறந்த

படுக்கையைத்தான்.

முற்றுப்புள்ளி.

அவளுக்கு விட்டுச் சென்றார்—

இரண்டாவது சிறந்ததை.

அவளுக்கு விட்டுச் சென்றார்—

சிறந்த படுக்கையை?

இரண்டாவது சிறந்ததா?

படுக்கையை விட்டுச் சென்றாரா?

நில்லுங்கள்!

—அக்கால கிராமப்புற மக்களிடம் சொற்பமான உடைமைகளே இருந்தன, என்று ஜான் எக்லிண்டன் குறிப்பிட்டார்; நம் கிராமப்புற நாடகங்கள் உண்மையைச் சித்தரிக்கின்றன என்றால், இன்றும் நிலைமை அதுதான்.

—அவர் ஒரு செல்வந்தரான கிராமப்புறப் பிரபு, என்றார் ஸ்டீபன்; அவருக்கு என ஒரு குலச் சின்னம் இருந்தது, ஸ்ட்ராட்ஃபோர்டில் நிலபுலன்கள் இருந்தன, அயர்லாந்து யார்டில் ஒரு வீடு இருந்தது; அவர் ஒரு முதலீட்டாளர், சட்ட முன்வரைவுகளை ஊக்குவிப்பவர், மற்றும் வரி வசூலிப்பவர். அவர் அவளுக்குத் தனது சிறந்த படுக்கையை ஏன் கொடுக்கவில்லை? அவள் மீதமுள்ள இரவுகளை நிம்மதியாக, குறட்டை விட்டு உறங்கட்டும் என்று அவர் விரும்பியிருக்கலாமே?

—அங்கே இரண்டு படுக்கைகள் இருந்தன என்பது தெளிவு—ஒன்று சிறந்த படுக்கை, மற்றொன்று இரண்டாவது சிறந்த படுக்கை, என்று திரு. 'செகண்ட்-பெஸ்ட்' பெஸ்ட் நயமாகக் கூறினார்.

—'Separatio a mensa et a thalamo' (மேசையையும் படுக்கையையும் பிரித்தல்) என்று பக் முல்லிகன் அதை மேம்படுத்திக் கூற, அனைவரும் புன்னகைத்தனர்.

—பண்டைய காலத்தில் புகழ்பெற்ற படுக்கைகளைப் பற்றிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது, என்று எக்லிண்டன் யோசனையுடன் புன்னகைத்துக்கொண்டே கூறினார், என்னவென்று பார்ப்போம்...

—பண்டைய காலத்தில் அந்த 'ஸ்டாஜிரைட்' (அரிஸ்டாட்டில்) எனும் அறிஞர், அந்த வழுக்கைத் தலை ஞானி, நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையில் இறக்கும் தருவாயில், தனது அடிமைகளுக்கு விடுதலை அளித்து சொத்துக்களை வழங்கினார்; பெரியவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தினார்; தனது மறைந்த மனைவியின் எலும்புகளுக்கு அருகில் தன்னை அடக்கம் செய்யுமாறு உயிலெழுதினார்; மேலும், தனது பழைய தோழி ஒருத்தியிடம் (அவர் பெயர் ஹெர்பில்லிஸ்—நெல் க்வின்னை மறந்துவிடாதீர்கள்!) அன்பாக இருக்குமாறும், அவள் தனது இல்லத்திலேயே வசிக்கட்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டார், என்றார் ஸ்டீபன்.

—அவர் அப்படித்தான் இறந்தாரா? என்று திரு. பெஸ்ட் சற்று கவலையுடன் கேட்டார். அதாவது...

—அவர் அளவுக்கு அதிகமாகக் குடித்துவிட்டுத்தான் இறந்தார், என்று பக் முல்லிகன் குறுக்கிட்டுக் கூறினார். 'ஒரு குவார்ட் ஏல் (மது) என்பது அரசனுக்கே ஏற்ற விருந்து!' சரி, டௌடன் என்ன சொன்னார் என்று உங்களுக்குச் சொல்ல வேண்டும்!

—என்ன சொன்னார்? என்று பெஸ்ட்-எக்லிண்டன் கேட்டனர்.

வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியர் அண்ட் கம்பெனி, லிமிடெட். மக்களின் வில்லியம்!

விதிமுறைகளுக்கு இணங்க: ஈ. டௌடன், ஹைஃபீல்ட் இல்லம்.....

—அற்புதம்! பக் முல்லிகன் காமத்துடன் பெருமூச்சு விட்டான். கவிஞன் மீது சுமத்தப்பட்ட சிறுவர் மீதான பாலியல் குற்றச்சாட்டைப் பற்றி அவன் என்ன நினைக்கிறான் என்று நான் கேட்டேன். அவன் கைகளை உயர்த்தி, "அந்த நாட்களில் வாழ்க்கை மிகவும் ஆடம்பரமாக இருந்தது என்றுதான் நம்மால் சொல்ல முடியும்" என்றான். அற்புதம்!

காமவெறி பிடித்தவன்.

—"அழகுணர்ச்சி நம்மை வழிதவறச் செய்கிறது," என்றது அழகிய சோகம். அசிங்கமான எக்லிண்டனிடம் பெஸ்ட்.

உறுதியான ஜான் கடுமையாகப் பதிலளித்தான்:

—"அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தம் என்னவென்று மருத்துவர் நமக்குச் சொல்ல முடியும். உன்னால் கேக்கையும் சாப்பிட முடியாது, அதை வைத்திருக்கவும் முடியாது."

"அப்படியா சொல்கிறாய்? அவர்கள் எங்களிடமிருந்து, என்னிடமிருந்து அழகின் பனை மரத்தைப் பறித்துவிடுவார்களா?"

—"சொத்துரிமை உணர்வும் கூட," என்றான் ஸ்டீபன். அவன் தனது நீண்ட பையிலிருந்து ஷைலாக்கை வெளியே எடுத்தான். ஒரு மால்ட் வியாபாரி மற்றும் வட்டிக்கு விடுபவரின் மகனான அவன், பஞ்சக் கலவரங்களில் பத்து டோட் தானியங்களைப் பதுக்கி வைத்து, தானிய வியாபாரியாகவும் வட்டிக்கு விடுபவராகவும் இருந்தான். அவரது கடன் வாங்குபவர்கள், அவரது நேர்மையான கொடுக்கல் வாங்கல்களைப் பற்றி அறிக்கை செய்த செட்டில் ஃபால்ஸ்டாஃப் குறிப்பிட்ட அந்தப் பலதரப்பட்ட வழிபாட்டாளர்கள்தான் என்பதில் சந்தேகமில்லை. அவர் ஒரு சக ஆட்டக்காரர் மீது சில மூட்டை மால்ட்டின் விலைக்காக வழக்குத் தொடுத்து, கடன் கொடுத்த ஒவ்வொரு பணத்திற்கும் வட்டியாக ஒரு பவுண்டு சதையை வசூலித்தார். ஆப்ரியின் குதிரை லாயக்காரனும், கூலியாளனும் வேறு எப்படித்தான் விரைவாகப் பணக்காரர்களாக ஆக முடியும்? எல்லா நிகழ்வுகளும் அவரது தொழிலுக்குத் தீனி போட்டன. ராணியின் ஒட்டுண்ணியான லோபஸ் தூக்கிலிடப்பட்டு, உடல் நான்கு துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டதைத் தொடர்ந்து நடந்த யூதர்களை இழிவுபடுத்தும் நிகழ்வுடன் ஷைலாக் ஒத்துப் போகிறார்; அவரது யூத இதயம் அதன் பளபளப்பு உயிருடன் இருக்கும்போதே பிடுங்கி எடுக்கப்பட்டது. சூனியக்காரிகளை வறுப்பதில் நாட்டம் கொண்ட ஒரு ஸ்காட்லாந்து தத்துவஞானி அரியணை ஏறிய நிகழ்வுடன் ஹேம்லெட்டும் மேக்பெத்தும் ஒத்துப் போகிறார்கள். 'லவ்ஸ் லேபர் லாஸ்ட்' நாடகத்தில் வரும் அவரது ஏளனமே தொலைந்து போன கப்பற்படை. அவரது நாடகங்களான சரித்திரங்கள், மாஃபெக்கிங் உற்சாகத்தின் அலையில் வயிறு முட்டப் பயணிக்கின்றன. வார்விக்ஷயர் ஜேசு சபையினர் விசாரிக்கப்படுகிறார்கள், மேலும் நம்மிடம் இருபொருள் தரும் சொற்களின் ஒரு வாயிற்காப்பாளரின் கோட்பாடு உள்ளது. 'தி சீ வென்ச்சர்' பெர்முடாஸிலிருந்து தாயகம் திரும்புகிறது; ரென்னன் போற்றிய நாடகம், நமது அமெரிக்க உறவினரான பாட்ஸி காலிபனுடன் இணைந்து எழுதப்பட்டுள்ளது. சர்க்கரை பூசப்பட்ட சானெட்டுகள் சிட்னியின் படைப்புகளைத் தொடர்கின்றன. தேவதை எலிசபெத்தைப் பொறுத்தவரை, அல்லது கேரட் போன்ற பெஸ்ஸைப் பொறுத்தவரை, 'தி மெர்ரி வைவ்ஸ் ஆஃப் வின்ட்சர்' படைப்பிற்கு உத்வேகம் அளித்த அந்த அருவருப்பான கன்னி, அல்மேனியைச் சேர்ந்த ஏதோ ஒரு மெய்ன்ஹெர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அந்தப் பணப்பையின் ஆழத்தில் மறைந்திருக்கும் ஆழமான அர்த்தங்களைத் தேடட்டும்.

நீங்கள் மிகவும் நன்றாகச் செயல்படுகிறீர்கள் என்று நினைக்கிறேன். இறையியல், யூதவியல் ஆகியவற்றின் ஒரு கலவையைக் கலந்துவிடுங்கள். மிங்கோ, மின்ஸி, மிக்டம், மிங்கேரே.

—அவர் ஒரு யூதர் என்பதை நிரூபியுங்கள், என்று ஜான் எக்லிண்டன் எதிர்பார்ப்புடன் சவால் விட்டார். உங்கள் கல்வித் துறைத் தலைவர் அவர் ஒரு புனித ரோமானியர் என்று கருதுகிறார்.

சஃப்லமினாண்டஸ் சம்.

—அவர் ஜெர்மனியில் உருவாக்கப்பட்டவர், இத்தாலிய அவதூறுகளை மெருகேற்றும் தலைசிறந்த பிரெஞ்சுக்காரரைப் போல, என்று ஸ்டீபன் பதிலளித்தார்.

—ஒரு பல்வகைப்பட்ட சிந்தனையாளர், என்று திரு. பெஸ்ட் நினைவூட்டினார். கோல்ரிட்ஜ் அவரைப் பல்வகைப்பட்ட சிந்தனையாளர் என்று அழைத்தார்.

ஆம்ப்லியஸ். இன் சொசைட்டேட் ஹுமானா ஹாக் எஸ்ட் மேக்சிம் நெசெசாரியம் உட் சிட் அமிசிடியா இன்டர் மல்டோஸ்.

—புனித தோமா, ஸ்டீபன் பேசத் தொடங்கினான்…

—"எங்களுக்காக வேண்டுங்கள்," துறவி முல்லிகன் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்தவாறே முனகினான்.

அங்கே அவன் புலம்பும் விதமாக ஒரு மந்திரத்தை ஓதினான்.

—"போக் மஹோனே! அகுஷ்லா மக்ரீ! அது அழிக்கப்பட்டது! இன்றிலிருந்து நாம் அழிந்துவிட்டோம்! அது நிச்சயமாக அழிக்கப்பட்டது!"

அனைவரும் புன்னகைத்தனர்.

—"புனித தோமா," ஸ்டீபன் புன்னகைத்தவாறே கூறினான், "திரு. மேகீ குறிப்பிட்ட புதிய வியன்னா பள்ளியின் கண்ணோட்டத்திலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு கண்ணோட்டத்தில், முறையற்ற உறவைப் பற்றி எழுதும் அவருடைய, மூல மொழியில் நான் விரும்பிப் படிக்கும், தொப்பை விழுந்த படைப்புகளை எழுதியவர், தனது அறிவார்ந்த மற்றும் ஆர்வமூட்டும் வழியில் அதை உணர்ச்சிகளின் பேராசைக்கு ஒப்பிடுகிறார். இரத்த உறவில் நெருங்கிய ஒருவருக்குக் கொடுக்கப்படும் அன்பு, ஒருவேளை அதற்காக ஏங்கும் ஏதோவொரு அந்நியரிடமிருந்து பேராசையுடன் மறைக்கப்படுகிறது என்பதே அவர் குறிப்பிடும் கருத்து. கிறிஸ்தவர்கள் பேராசை என்று குற்றம் சாட்டும் யூதர்கள், எல்லா இனங்களிலும் கலப்புத் திருமணம் செய்வதில் மிகவும் நாட்டம் கொண்டவர்கள். குற்றச்சாட்டுகள் கோபத்தில் முன்வைக்கப்படுகின்றன." யூதர்களின் பெரும் திரள்களை உருவாக்கிய கிறிஸ்தவ சட்டங்கள் (அவர்களுக்கு, லோலார்டுகளைப் போலவே, புயலே புகலிடமாக இருந்தது), அவர்களின் பாசங்களையும் எஃகு வளையங்களால் பிணைத்தன. இவை பாவங்களா அல்லது நற்பண்புகளா என்பதை இறுதிநாள் கூட்டத்தில் அந்தப் பாமரர் நமக்குச் சொல்வார். ஆனால், தன் கடன்கள் என்று அவன் அழைப்பவற்றின் மீதான தன் உரிமைகள் என்று அவன் அழைப்பவற்றை மிகவும் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவன், தன் மனைவி என்று அவன் அழைப்பவளின் மீதான தன் உரிமைகள் என்று அவன் அழைப்பவற்றையும் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொள்வான். எந்த அண்டை வீட்டுக்காரனும் அவனது காளையையோ, அவனது மனைவியையோ, அவனது வேலைக்காரனையோ, அவனது வேலைக்காரியையோ, அல்லது அவனது கழுதையையோ ஆசைப்படக்கூடாது.

—அல்லது அவனது பெண் கழுதையையோ, பக் முல்லிகன் எதிரொலித்தான்.

—மென்மையான விருப்பம் கடுமையாகக் கையாளப்படுகிறது, மென்மையான திரு. பெஸ்ட் மென்மையாகக் கூறினார்.

—எந்த விருப்பம்! பக் முல்லிகன் இனிமையாகக் குமட்டினான். நாம் குழப்பமடைகிறோம்.

—வாழ்க்கைக்கான விருப்பம், வில்லின் விதவையான பாவம் ஆனுக்காக, இறப்பதற்கான விருப்பமே, என்று ஜான் எக்லிண்டன் தத்துவார்த்தமாகக் கூறினார்.

—இயேசுவே சாந்தி அடையட்டும்! ஸ்டீபன் வேண்டினான்.

செயல்படுவதற்கான விருப்பம் எல்லாம் எங்கே போனது?

அது நெடுங்காலத்திற்கு முன்பே மறைந்துவிட்டது…

—அந்த இரண்டாம் தரமான படுக்கையில், அந்த அசைந்தாடும் ராணி, விறைப்புத்தோடு கிடக்கிறாள்; அக்காலத்தில் ஒரு படுக்கை என்பது இப்போதைய மோட்டார் காரைப் போல அரிதானது என்றும், அதன் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் ஏழு திருச்சபைகளின் அதிசயமாக இருந்தன என்றும் நீ நிரூபித்தபோதிலும். முதுமையில் அவள் நற்செய்தியாளர்களுடன் சேர்கிறாள் (ஒருவன் நியூ பிளேஸில் தங்கி, ஊர் பணம் கொடுத்த ஒரு குவார்ட் மதுவைக் குடித்தான், ஆனால் அவன் எந்தப் படுக்கையில் உறங்கினான் என்று கேட்காமல் இருப்பதே ஒரு திறமை) மேலும் தனக்கு ஒரு ஆன்மா இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டாள். அவள் அவனது சிறு நூல்களைப் படித்தாள் அல்லது மற்றவர்கள் அவளுக்குப் படித்துக் காட்டினார்கள்; 'மெர்ரி வைவ்ஸ்' நூலை விட அவற்றையே அவள் விரும்பினாள். இரவில் தன் மதுவை ஜோர்டான் நாற்காலியில் இறக்கும்போது, 'நம்பிக்கையாளர்களின் கால்சட்டைக்கான கொக்கிகளும் கண்களும்' மற்றும் 'மிகவும் பக்தியுள்ள ஆன்மாக்களைத் தும்ம வைக்கும் மிகவும் ஆன்மீக மூக்குப்பொடிப் பெட்டி' ஆகியவற்றைப் பற்றி அவள் சிந்தித்தாள். வீனஸ் பிரார்த்தனையில் தன் உதடுகளை வளைத்திருக்கிறாள். அறிவின்மையின் வேதனை: மனசாட்சியின் மனவருத்தம். இது தன் கடவுளைத் தேடித் தவிக்கும், சோர்வுற்ற வேசித்தனத்தின் காலம்.

—வரலாறு அது உண்மையெனக் காட்டுகிறது, எக்லிண்டோனஸ் க்ரோனோலோகோஸ். யுகங்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தொடர்கின்றன.

ஒருவருடைய மிக மோசமான எதிரிகள் அவருடைய சொந்த வீட்டிலும் குடும்பத்திலுமே இருப்பார்கள் என்று நம்பத்தகுந்த சான்றுகள் கூறுகின்றன. ரஸ்ஸல் சொல்வது சரி என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது. அவருடைய மனைவியையும் தந்தையையும் பற்றி நமக்கு என்ன கவலை? குடும்ப வாழ்க்கை கொண்ட கவிஞர்களுக்கு மட்டுமே குடும்பம் சார்ந்த வாழ்க்கை இருக்கிறது என்று சொல்லலாம். ஃபால்ஸ்டாஃப் (Falstaff) ஒரு குடும்ப மனிதர் அல்ல. அந்த பருமனான வீரனே ஷேக்ஸ்பியரின் மிகச்சிறந்த படைப்பு என்று நான் கருதுகிறேன்.

மெலிந்த தேகத்துடன் அவர் பின்னோக்கிச் சாய்ந்தார். தன்னைச் சுற்றியுள்ள 'அதிகப்படியான நல்லவர்கள்' (unco guid) என்று சொல்லிக்கொள்பவர்களிடமிருந்து விலகி, இறைநம்பிக்கையற்றவர்களுடன் அமர்ந்து ரகசியமாக மது அருந்துகிறார். அல்டோனியன் ஆன்ட்ரிம் (Ultonian Antrim) பகுதியைச் சேர்ந்த ஒரு தந்தை அவருக்கு மதுவை வழங்கினார். அவர் குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் அவரை வந்து சந்திக்கிறார். "திரு. மேகி, உங்களைப் பார்க்க ஒருவர் வந்திருக்கிறார்." "என்னையா? அவர் உங்கள் தந்தை என்று சொல்கிறார்." "என் வேர்ட்ஸ்வொர்த் (Wordsworth) புத்தகத்தைக் கொடுங்கள்." மேகி மோர் மேத்யூ (Magee Mor Matthew) உள்ளே நுழைகிறார்; கரடுமுரடான, கலைந்த தலைமுடியைக் கொண்ட அவர், பொத்தான்கள் கொண்ட கால்சட்டை அணிந்திருக்கிறார். அவருடைய கால்கள் பத்து காடுகளின் சேற்றால் படிந்திருக்கின்றன, கையில் ஒரு காட்டு மரக் கிளையை வைத்திருக்கிறார்.

உன் தந்தையா? அவருக்கு உன் தந்தையைத் தெரியும். அந்த விதவை மனிதரை.

பாரிஸின் கலகலப்பான சூழலிலிருந்து, அவள் இறந்துகொண்டிருக்கும் அந்தச் சீரழிந்த இடத்திற்கு விரைந்து சென்றபோது, ​​நான் அவருடைய கையைத் தொட்டேன். அந்த குரல், ஒரு புதிய கதகதப்புடன் ஒலிக்கிறது. டாக்டர் பாப் கென்னி அவளுக்குச் சிகிச்சை அளித்து வருகிறார். என் மீது நன்மதிப்பு கொண்ட கண்கள்; ஆனால், அவை என்னை அடையாளம் காணவில்லை.

"தந்தை என்பவர் ஒரு தவிர்க்க முடியாத தீமை," என்று ஸ்டீபன் நம்பிக்கையின்மையுடன் போராடிக்கொண்டே கூறினான். தன் தந்தையின் மறைவுக்குப் பிந்தைய மாதங்களில்தான் அவர் அந்த நாடகத்தை எழுதினார். முதிர்ந்த வயதில், திருமண வயதில் இரு மகள்களைக் கொண்ட, முப்பத்தைந்து வயதுடைய (வாழ்க்கைப் பயணத்தின் பாதியில் இருக்கும்), ஐம்பது ஆண்டுகால அனுபவம் கொண்ட ஒருவரை, விட்டன்பெர்க்கைச் (Wittemberg) சேர்ந்த தாடி கூட முளைக்காத ஒரு மாணவர் என்று நீங்கள் கருதினால், எழுபது வயதுடைய அவருடைய தாயாரை காமவெறி கொண்ட ராணி என்றுதான் நீங்கள் கருத வேண்டும். இல்லை. ஜான் ஷேக்ஸ்பியரின் பிணம் இரவில் நடமாடுவதில்லை. அது ஒவ்வொரு மணி நேரமும் சிதைந்து கொண்டே இருக்கிறது. அவர் இப்போது தந்தை என்ற பொறுப்பிலிருந்து விடுபட்டு ஓய்வெடுக்கிறார்; அந்த மர்மமான 'தந்தை' எனும் நிலையைத் தன் மகனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டார். பொக்காச்சியோவின் (Boccaccio) கதையில் வரும் கலான்ட்ரினோ (Calandrino) தான், தான் கர்ப்பமாக இருப்பதாக உணர்ந்த முதல் மற்றும் கடைசி மனிதன். ஒரு குழந்தையைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கும் அர்த்தத்தில், 'தந்தை' என்ற நிலை மனிதனுக்கு முற்றிலும் அந்நியமானது. இது ஒரு மறைபொருள் நிலை, ஒரு அப்போஸ்தலிக்க வாரிசுரிமை, ஒரே பெற்றவரிடமிருந்து ஒரே பிறந்தவருக்கு. அந்த மறைபொருளின் மீதுதான் திருச்சபை நிறுவப்பட்டுள்ளது; தந்திரமான இத்தாலிய அறிவு ஐரோப்பியக் கூட்டத்தின் மீது வீசியெறிந்த கன்னி மரியாளின் மீது அல்ல. மேலும் அது அசைக்கமுடியாதபடி நிறுவப்பட்டுள்ளது, ஏனெனில், பேரண்டம் மற்றும் சிற்றண்டம் ஆகிய உலகத்தைப் போலவே, அதுவும் வெற்றிடத்தின் மீது நிறுவப்பட்டுள்ளது. நிச்சயமின்மையின் மீது, சாத்தியமின்மையின் மீது, அகவய மற்றும் புறவயப் பிறப்பு வேற்றுமையுடைய தாய் அன்பு மட்டுமே வாழ்க்கையில் ஒரே உண்மையான விஷயமாக இருக்கலாம். தந்தைமை என்பது ஒரு சட்டப் புனைவாக இருக்கலாம். எந்த மகனும் தன் மகனை நேசிக்கவோ அல்லது அவன் தன் மகனை நேசிக்கவோ, எந்த மகனுக்கும் தந்தை யார்?

என்ன உளறுகிறாய்?

எனக்குத் தெரியும். வாயை மூடு. போடா! எனக்குக் காரணங்கள் இருக்கின்றன.

விரிவான. துணை. மீண்டும். பின்.

இதைச் செய்ய நீ சபிக்கப்பட்டிருக்கிறாயா?

—அவர்கள் உடல் சார்ந்த வெட்கத்தால் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்; அந்த வெட்கம் அவ்வளவு உறுதியானது, மற்ற எல்லா முறையற்ற உறவுகளாலும் மிருகத்தனங்களாலும் கறைபடிந்த உலகின் குற்றவியல் பதிவேடுகள் கூட அதன் மீறலைப் பதிவு செய்வதில்லை. தாய்மார்களுடன் மகன்கள், மகள்களுடன் தந்தையர்கள், தன்பாலின ஈர்ப்புள்ள சகோதரிகள், தங்கள் பெயரை உச்சரிக்கத் துணியாத காதல்கள், பாட்டிகளுடன் மருமகன்கள், பூட்டுத் துளைகளுடன் சிறைக்கைதிகள், பரிசு பெற்ற காளைகளுடன் ராணிகள். பிறக்காத மகன் அழகைக் கெடுக்கிறான்: பிறந்தால், அவன் வலியைத் தருகிறான், பாசத்தைப் பிரிக்கிறான், அக்கறையை அதிகரிக்கிறான். அவன் ஒரு ஆண்: அவனது வளர்ச்சி அவனது தந்தையின் வீழ்ச்சி, அவனது இளமை அவனது தந்தையின் பொறாமை, அவனது நண்பன் அவனது தந்தையின் எதிரி.

மான்சியர்-லெ-பிரின்ஸ் தெருவில் நான் அதை நினைத்தேன்.

—இயற்கையில் அவற்றை இணைப்பது எது? ஒரு கண நேர குருட்டுத்தனமான காமவெறி.

நான் ஒரு தந்தையா? நான் அப்படி இருந்தால்?

சுருங்கிய, நிச்சயமற்ற கை.

—ஆப்பிரிக்கரான சபெல்லியஸ், வயல்வெளி மிருகங்களிலேயே மிகவும் நுட்பமான மதத்துரோகி, தந்தையே தனது சொந்த மகன் என்று கருதினான். எந்த வார்த்தையும் சாத்தியமில்லாத அக்வினின் புல்டாக், அவனை மறுக்கிறது. சரி: மகன் இல்லாத தந்தை, தந்தையாக இருக்க முடியாது என்றால், தந்தை இல்லாத மகன், மகனாக இருக்க முடியுமா? ரட்லண்ட்பேக்கன்சவுத்தாம்ப்டன்ஷேக்ஸ்பியரோ அல்லது 'காமெடி ஆஃப் எரர்ஸ்' நாடகத்தில் அதே பெயரைக் கொண்ட மற்றொரு கவிஞரோ ஹாம்லெட்டை எழுதியபோது, அவர் தன் சொந்த மகனுக்கு மட்டும் தந்தையாக இருக்கவில்லை; மாறாக, இனி மகனாக இல்லாததால், அவர் தன் இனம் முழுவதற்கும், தன் சொந்த தாத்தாவுக்கும், பிறக்காத தன் பேரனுக்கும் தந்தையாகத் தன்னை உணர்ந்தார். ஏனெனில், திரு. மேகீ புரிந்துகொண்டபடி, இயற்கை பரிபூரணத்தை வெறுக்கிறது.

மகிழ்ச்சியால் துடித்த எக்லிண்டன் கண்கள், வெட்கத்துடன் பிரகாசமாக நிமிர்ந்து பார்த்தன. ஒரு களிப்பான பியூரிட்டனைப் போல, முறுக்கப்பட்ட எக்லிண்டன் வழியாக மகிழ்ச்சியுடன் ஓரக்கண்ணால் பார்த்தன.

முகஸ்துதி. அரிதாக. ஆனால் முகஸ்துதி.

—தனக்குத் தானே தந்தை, என்று சோன்முல்லிகன் தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டான். பொறு. நான் கருவுற்றிருக்கிறேன். என் மூளையில் ஒரு பிறக்காத குழந்தை இருக்கிறது. பல்லாஸ் அதீனா! ஒரு நாடகம்! நாடகம்தான் முக்கியம்! நான் பிரசவிக்கட்டும்!

பிரசவத்திற்கு உதவும் தன் இரு கைகளாலும் தன் தொப்பை நெற்றியைப் பற்றிக்கொண்டான்.

—அவரது குடும்பத்தைப் பொறுத்தவரை, ஸ்டீபன் கூறினார், அவரது தாயின் பெயர் ஆர்டன் காட்டில் வாழ்கிறது. அவரது மரணம், கோரியோலனஸில் வரும் வொலும்னியாவுடனான காட்சியை அவருக்கு நினைவூட்டியது. அவரது ஆண் மகனின் மரணம், கிங் ஜானில் வரும் இளம் ஆர்தரின் மரணக் காட்சியாகும். கருப்பு இளவரசனான ஹாம்லெட், ஷேக்ஸ்பியரின் ஹாம்னெட் ஆவார். தி டெம்பெஸ்ட், பெரிகிள்ஸ், வின்டர்ஸ் டேல் ஆகியவற்றில் வரும் பெண்கள் யார் என்று நமக்குத் தெரியும். எகிப்தின் கவர்ச்சிப் பெண்ணான கிளியோபாட்ரா, மற்றும் கிரெசிட், வீனஸ் யார் என்று நாம் யூகிக்கலாம். ஆனால், அவரது குடும்பத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்ட மற்றொரு உறுப்பினரும் இருக்கிறார்.

—கதை மேலும் சிக்கலாகிறது, ஜான் எக்லிண்டன் கூறினார்.

குவாக்கர் நூலகர், நடுங்கியபடி, காலடி எடுத்து வைத்து உள்ளே நுழைந்தார், நடுங்கு, அவரது முகமூடி, நடுங்கு, அவசரமாக, நடுங்கு, குவாக்.

கதவு மூடப்பட்டது. சிறை அறை. பகல்.

அவர்கள் பட்டியலிடுகிறார்கள். மூன்று. அவர்கள்.

நான் நீ அவன் அவர்கள்.

வாருங்கள், கூட்டமே.

ஸ்டீபன்

அவருக்கு கில்பர்ட், எட்மண்ட், ரிச்சர்ட் என மூன்று சகோதரர்கள் இருந்தனர். கில்பர்ட் தனது முதுமையில் சிலவற்றைச் சொன்னார்

குதிரைப்படை வீரன், ஒருமுறை மாஸ் வழிபாட்டில் கலந்துகொண்டபோது, மாஸ்டர் கேதரரிடம் இருந்து இலவசமாக அனுமதி பெற்றான். அப்போது, லன்னனில் ஒரு மல்யுத்தப் போட்டியில், ஒருவன் மல்லாக்கப் படுத்திருக்க, தன் சகோதரனும் நாடக ஆசிரியருமான மாஸ்டர் வுல்லை அவன் பார்த்தான். அந்த நாடக அரங்கு சாசேஜ் கில்பர்ட்டின் ஆன்மாவை நிரப்பியது. அவன் இப்போது எங்கும் இல்லை: ஆனால், இனிய வில்லியமின் படைப்புகளில் எட்மண்ட் மற்றும் ரிச்சர்ட் என்ற பெயர்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

மேகீக்ளின்ஜான்

பெயர்கள்! பெயரில் என்ன இருக்கிறது?

நல்வாழ்த்துக்கள்

அதுதான் என் பெயர், ரிச்சர்ட், உனக்குத் தெரியாதா? எனக்காகவாவது, நீ ரிச்சர்ட்டுக்கு ஒரு நல்ல வார்த்தை சொல்வாய் என்று நம்புகிறேன், உனக்குத் தெரியாதா?

(சிரிப்பு.)

பக் முல்லிகன்

(பியானோ, மெல்லொலி.)

பின்னர் மருத்துவர் டிக் வெளிப்படையாகப் பேசினார்

அவரது தோழர் மருத்துவர் டேவியிடம்…

ஸ்டீபன்

அவரது மூன்று கறுப்பு வில்ஸ்களில், அதாவது வில்லன்களான இயாகோ, ரிச்சர்ட் க்ரூக்பேக், கிங் லியரில் வரும் எட்மண்ட் ஆகியோரில், இருவர் அந்தத் தீய மாமாக்களின் பெயர்களைத் தாங்கியுள்ளனர். இல்லை, அந்த கடைசி நாடகம், அவரது சகோதரன் எட்மண்ட் சௌத்வார்க்கில் மரணப் படுக்கையில் இருந்தபோது எழுதப்பட்டது அல்லது எழுதப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது.

பெஸ்ட்

எட்மண்டிற்கு அது தொற்றிக்கொள்ளும் என்று நம்புகிறேன். எனக்கு ரிச்சர்ட் வேண்டாம், என் பெயர்…

(சிரிப்பு.)

குவாக்கர்லிஸ்டர்

(ஒரு தாளத்தில்.) ஆனால் என் நற்பெயரை என்னிடமிருந்து திருடுபவன்…

ஸ்டீபன்

(மெல்லிய தாளத்தில்.) பழைய இத்தாலியின் ஓவியர் ஒருவர் தனது முகத்தைத் தனது ஓவியத்தின் ஒரு இருண்ட மூலையில் பதிப்பது போல, அவன் தனது சொந்தப் பெயரான வில்லியம் என்ற அழகான பெயரை நாடகங்களில் மறைத்துள்ளான்; இங்கே ஒரு சூப்பர்ஹீரோவாக, அங்கே ஒரு கோமாளியாக. மிகுந்த மனவுறுதி நிறைந்த சானெட்டுகளில் அவர் அதை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். ஜான் ஓ'கான்ட்டைப் போலவே, அவரது பெயரும் அவருக்குப் பிரியமானது; கருப்புக் கோட்டின் மீது வெள்ளிக் கவசம் அல்லது எஃகால் ஆன ஈட்டியுடன் கூடிய குலச்சின்னத்தைப் போலப் பிரியமானது; நாட்டின் மாபெரும் புகழ்ப்பெருமையின் பெருமையை விடவும் பிரியமானது. பெயரில் என்ன இருக்கிறது? நம்முடையது என்று சொல்லப்பட்ட பெயரை நாம் எழுதும் போது, குழந்தைப் பருவத்தில் நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ளும் கேள்வி இதுதான். ஒரு நட்சத்திரம், ஒரு பகல் நட்சத்திரம், ஒரு நெருப்புப் பூ அவன் பிறந்தபோது எழுந்தது. அது பகலில் வானத்தில் தனியாக ஒளிர்ந்தது, இரவில் வெள்ளியை விடப் பிரகாசமாக; இரவில் அது காசியோபியாவில் உள்ள டெல்டாவின் மீது ஒளிர்ந்தது, நட்சத்திரங்களிடையே அவனது பெயரின் முதல் எழுத்தின் அடையாளமாக விளங்கும் சாய்ந்த விண்மீன் கூட்டம் அது. நள்ளிரவில், ஷாட்டரியிலிருந்தும் அவளது கரங்களிலிருந்தும் திரும்பி, உறங்கும் கோடைக்கால வயல்வெளிகளைக் கடந்து அவன் நடந்து சென்றபோது, கரடிக்குக் கிழக்கே, அடிவானத்தில் தாழ்வாக இருந்த அதை அவனது கண்கள் பார்த்தன.

இருவரும் திருப்தியடைந்தனர். நானும் கூட.

அது அணைக்கப்பட்டபோது அவனுக்கு ஒன்பது வயது என்று அவர்களிடம் சொல்லாதீர்கள்.

மேலும் அவளது கரங்களிலிருந்தும்.

காதலிக்கப்பட்டு வெல்லப்படுவதற்காகக் காத்திரு. ஐயோ, மடையனே. உன்னைக் காதலிப்பது யார்?

வானத்தைப் படியுங்கள். ஆட்டோன்டிமெருமெனோஸ். பௌஸ் ஸ்டீபனுமெனோஸ். உங்கள் அமைப்பு எங்கே? ஸ்டீபன், ஸ்டீபன், ரொட்டியைச் சமமாக வெட்டு. எஸ். டி: சுவா டோனா. ஜியா: டி லூயி. ஜெலிண்டோ ரிசால்வ் டி நான் அமார். எஸ். டி.

—அது என்ன, திரு. டெடாலஸ்? குவாக்கர் நூலகர் கேட்டார். அது ஒரு வானியல் நிகழ்வா?

—இரவில் ஒரு நட்சத்திரம், பகலில் மேகத் தூண் என்றான் ஸ்டீஃபன்.

வேறு என்ன சொல்வது?

ஸ்டீஃபன் தன் தொப்பி, கைத்தடி, காலணிகளைப் பார்த்தான்.

ஸ்டீஃபனோஸ், என் கிரீடம். என் வாள். அவனது காலணிகள் என் பாதங்களின் வடிவத்தைக் கெடுக்கின்றன. ஒரு ஜோடி வாங்கு. என் காலுறைகளில் ஓட்டைகள். கைக்குட்டையிலும் கூட.

—நீ இந்தப் பெயரை நன்றாகப் பயன்படுத்துகிறாய், ஜான் எக்லிண்டன் ஒப்புக்கொண்டார். உன் சொந்தப் பெயரே போதுமான அளவு விசித்திரமானது. அது உன் கற்பனையான நகைச்சுவையை விளக்குகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

நானும், மேகீயும், முல்லிகனும்.

அற்புதமான கைவினைஞர், பருந்து போன்ற மனிதன். நீ பறந்தாய். எங்கே? நியூஹேவன்-டீப், கப்பலின் கீழ்த்தளப் பயணி. பாரிஸ் சென்று திரும்ப. லேப்விங். இக்காரஸ். பேட்டர், ஐட். கடலில் மூழ்கி, வீழ்ந்து, தத்தளித்தபடி. நீ லேப்விங். அவன் லேப்விங்.

திரு. பெஸ்ட் ஆர்வத்துடனும் அமைதியுடனும் தன் புத்தகத்தை உயர்த்திச் சொன்னார்:

—அது மிகவும் சுவாரஸ்யமானது, ஏனென்றால் அந்தச் சகோதரக் கருப்பொருளை, உங்களுக்குத் தெரியாதா, நாம் பழைய ஐரிஷ் புராணங்களிலும் காண்கிறோம். நீங்கள் சொல்வது சரிதான். ஷேக்ஸ்பியரின் மூன்று சகோதரர்கள். கிரிம் சகோதரர்களின் கதைகளிலும் கூட, உங்களுக்குத் தெரியும்தானே, அந்த விசித்திரக் கதைகள்? மூன்றாவது சகோதரன், உறங்கிக் கொண்டிருந்த பேரழகியை மணந்து, மிகச் சிறந்த பரிசை வென்றானே, அவன்தான்.

சகோதரர்களில் மிகச் சிறந்தவன். நல்லவன், அவனைவிடச் சிறந்தவன், மிகச் சிறந்தவன்.

குவேக்கர் (Quaker) பிரிவைச் சேர்ந்த நூலகர் ஒருவர் தத்தித் தத்தி அருகில் வந்தார்.

—எந்தச் சகோதரனைப் பற்றி நீங்கள்... அதாவது, சகோதரர்களில் ஒருவனுடன் ஏதோ முறையற்ற செயல் நடந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறீர்களா? ஒருவேளை நான் அவசரப்பட்டுவிட்டேனோ?

அவர் சுதாரித்துக்கொண்டார்; அங்கிருந்த அனைவரையும் ஒருமுறை பார்த்தார், ஆனால் மேற்கொண்டு எதுவும் பேசவில்லை.

வாசலில் நின்றிருந்த பணியாளர் ஒருவர் அழைத்தார்:

—திரு. லிஸ்டர்! ஃபாதர் டினின் உங்களை அழைக்கிறார்...

—ஓ! ஃபாதர் டினின்! இதோ வருகிறேன்.

அவர் விறுவிறுவென, காலணிகள் சத்தமிட, அங்கிருந்து அகன்று சென்றார்.

ஜான் எக்லிண்டன் மேஜையிலிருந்த வாளை (foil) தொட்டுப் பார்த்தார்.

—சரி, சொல்லுங்கள், ரிச்சர்ட் மற்றும் எட்மண்ட் குறித்து நீங்கள் என்ன சொல்லப் போகிறீர்கள்? அவர்களைத்தான் கடைசியாகச் சொல்ல வைத்திருந்தீர்கள், இல்லையா?

—ரிச்சி மாமா, எட்மண்ட் மாமா ஆகிய அந்த இரு உன்னதமான உறவினர்களை நினைவுகூரச் சொல்வது, ஒருவேளை நான் உங்களிடம் அதிகப்படியான ஒன்றைக் கேட்பதாக இருக்கலாம், என்று ஸ்டீபன் பதிலளித்தான். ஒரு சகோதரனை மறந்துவிடுவது என்பது, ஒரு குடையை மறந்துவிட்டுச் செல்வதைப் போல எளிதான காரியம்தானே.

லேப்விங் (Lapwing) பறவை.

உன் சகோதரன் எங்கே? மருந்தகத்தில் (Apothecaries’ hall). என் கூர் தீட்டும் கல் அவன். அவனுக்குப் பிறகு கிரான்லி, முல்லிகன்; இப்போது இவர்கள். பேச்சு, பேச்சு. ஆனால், செயல்படு. பேச்சையே செயலாக மாற்று. அவர்கள் உன்னைச் சோதிக்கவே கேலி செய்கிறார்கள். செயல்படு. மற்றவர்களின் செயலுக்கு உள்ளாகு.

லேப்விங்.

என் குரலைக் கேட்டு எனக்கே சலித்துவிட்டது; இது ஈசாவின் (Esau) குரல். ஒரு கோப்பை பானத்திற்காக என் ராஜ்யத்தையே கொடுத்துவிடுவேன்.

தொடர்வோம்.

—அவர் தனது நாடகங்களுக்கான மூலப்பொருட்களை எடுத்த வரலாற்று ஆவணங்களிலேயே இந்த பெயர்கள் இருந்தன என்று நீங்கள் சொல்லலாம். அப்படியிருக்க, மற்ற பெயர்களை விட்டுவிட்டு, ஏன் இவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்? ரிச்சர்ட்—பிறப்பால் இழிந்தவன், கூன்முதுகன்—விதவையான ஆன் (பெயரில் என்ன இருக்கிறது?) என்பவளைக் காதலித்து, அவளை வசப்படுத்தி மணந்துகொள்கிறான். ஒரு விதவை, ஆனால் கலகலப்பானவள். வெற்றியாளனான ரிச்சர்ட்—மூன்றாவது சகோதரன்—தோற்கடிக்கப்பட்ட வில்லியமுக்குப் பிறகு வருகிறான். அந்த நாடகத்தின் மற்ற நான்கு அங்கங்களும், அந்த முதல் அங்கத்தோடு ஒட்டாமல் தளர்வாகத் தொங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. ஷேக்ஸ்பியரின் படைப்புகளில் வரும் மன்னர்களில், ரிச்சர்ட் மட்டுமே ஷேக்ஸ்பியரின் மரியாதைக்குரிய பார்வையில் இருந்து தப்பித்தவன்; அவன் இந்த உலகத்தின் தேவதை போன்றவன். துணைக்கதை ஏன்... சிட்னியின் ஆர்கேடியாவிலிருந்து எட்மண்ட் பாத்திரங்கள் தூக்கி எடுக்கப்பட்டு, வரலாற்றை விடப் பழமையான ஒரு செல்டிக் புராணக்கதையின் மீது திணிக்கப்பட்ட கிங் லியரின் கதையா?

—அது வில்லின் வழி, என்று ஜான் எக்லிண்டன் வாதிட்டார். நாம் இப்போது ஒரு நார்ஸ் காவியத்தை ஜார்ஜ் மெரிடித்தின் நாவலிலிருந்து ஒரு பகுதியுடன் இணைக்கக் கூடாது. உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்? என்று மூர் கேட்பார். அவர் போஹேமியாவைக் கடற்கரையில் வைத்து, யுலிஸஸ் அரிஸ்டாட்டிலை மேற்கோள் காட்ட வைக்கிறார்.

—ஏன்? என்று ஸ்டீபன் தனக்குத்தானே பதிலளித்தார். ஏனென்றால், பொய்யான அல்லது அபகரிக்கும் அல்லது விபச்சாரம் செய்யும் சகோதரன் அல்லது இந்த மூவரும் ஒருங்கே கொண்ட கருப்பொருள், ஷேக்ஸ்பியருக்கு, ஏழ்மை என்பது எப்போதும் அவரோடு இல்லாத ஒன்று. நாடுகடத்தலின் ஓசை, இதயத்திலிருந்து நாடுகடத்தல், வீட்டிலிருந்து நாடுகடத்தல், 'தி டூ ஜென்டில்மேன் ஆஃப் வெரோனா' நாடகத்திலிருந்து புரோஸ்பெரோ தனது கோலை உடைத்து, அதை பூமியில் சில ஆழங்களில் புதைத்து, தனது புத்தகத்தை மூழ்கடிக்கும் வரை இடைவிடாமல் ஒலிக்கிறது. அது அவனது வாழ்வின் நடுவில் இரட்டிப்பாகிறது, மற்றொன்றில் தன்னைப் பிரதிபலிக்கிறது, மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்கிறது, தொடக்கநிலை, இறுதிநிலை, இறுதிநிலை, பேரழிவு. அவன் கல்லறைக்கு அருகில் இருக்கும்போது, அவனது தந்தையைப் போன்றவளான, திருமணமான மகள் சூசன் விபச்சாரக் குற்றச்சாட்டுக்கு உள்ளாகும்போது அது மீண்டும் நிகழ்கிறது. ஆனால், அவனது புரிதலை இருளாக்கியதும், அவனது மனவுறுதியைப் பலவீனப்படுத்தியதும், அவனுள் தீமைக்கான ஒரு வலுவான நாட்டத்தை விட்டுச்சென்றதும் அந்த ஆதிப் பாவமே. அந்த வார்த்தைகள் மேனூத்தின் என் பிரபுக்களான ஆயர்களுடையவை - ஒரு ஆதிப் பாவம், மேலும், ஆதிப் பாவத்தைப் போலவே, அவனும் பாவம் செய்த மற்றொருவரால் செய்யப்பட்டது. அது அவனது கடைசி எழுத்து வார்த்தைகளின் வரிகளுக்கு இடையில் உள்ளது; அவளது நான்கு எலும்புகளும் புதைக்கப்படக் கூடாத அவனது கல்லறைக்கல்லில் அது கல்லாகப் படிந்துள்ளது. வயது அதை வாடச் செய்யவில்லை. அழகும் அமைதியும் அதை அழித்துவிடவில்லை. அவன் படைத்த உலகில் எங்கும் அது எல்லையற்ற பன்முகத்தன்மையில் உள்ளது; 'மச் அடோ அபௌட் நத்திங்' நாடகத்தில், 'ஆஸ் யூ லைக் இட்' நாடகத்தில் இருமுறை, 'தி டெம்பெஸ்ட்', 'ஹாம்லெட்', 'மெஷர் ஃபார் மெஷர்' மற்றும் நான் படிக்காத மற்ற எல்லா நாடகங்களிலும் அது உள்ளது.

தன் மனதின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபட அவன் சிரித்தான்.

நீதிபதி எக்லிண்டன் தொகுத்துரைத்தார்.

—உண்மை நடுவில் இருக்கிறது, என்று அவர் உறுதிப்படுத்தினார். அவரே ஆவியும் இளவரசனும். அவரே அனைத்தும்.

"அவன்தான்," என்றான் ஸ்டீஃபன். முதல் அங்கத்தின் சிறுவன், ஐந்தாம் அங்கத்தின் முதிர்ந்த மனிதன். மொத்தத்தில், சிம்பலைனிலும், ஓதெல்லோவிலும் அவன் ஒரு காமவெறியன் மற்றும் மனைவியை இழந்தவன். அவன் செயல்படுகிறான், அவனாலும் செயல்படப்படுகிறது. ஒரு இலட்சியத்தின் அல்லது ஒரு வக்கிரத்தின் காதலனான அவன், ஜோஸேவைப் போல உண்மையான கார்மனைக் கொல்கிறான். அவனது ஓயாத அறிவு, தனக்குள் இருக்கும் மூர் இனத்தவன் துன்பப்பட வேண்டும் என்று இடைவிடாமல் விரும்பும் காமவெறி பிடித்த இயாகோவைப் போன்றது.

—குக்கூ! குக்கூ! கக் முல்லிகன் காமத்துடன் கூவினான். ஓ, அச்சத்தின் வார்த்தை!

இருண்ட குவிமாடம் எதிரொலித்தது.

—என்ன ஒரு கதாபாத்திரம் இயாகோ! அஞ்சா நெஞ்சம் கொண்ட ஜான் எக்லிண்டன் வியந்து கூறினான். எல்லாவற்றையும் கூறி முடித்தபின், டுமாஸ் ஃபில்ஸ் (அல்லது டுமாஸ் பெரே?) சொல்வது சரிதான். கடவுளுக்குப் பிறகு ஷேக்ஸ்பியர்தான் பெரும்பாலானவர்களைப் படைத்திருக்கிறார்.

—ஆண் அவனை மகிழ்விப்பதில்லை, பெண்ணும் மகிழ்விப்பதில்லை, என்றான் ஸ்டீஃபன். வாழ்நாள் முழுவதும் காணாமல் போன பிறகு, தான் பிறந்த அந்த மண்ணுக்குத் திரும்புகிறான்; அங்கேதான் அவன் சிறுவனாகவும், எப்போதும் இருந்தவனாகவும், ஓர் மௌன சாட்சியாக இருந்தான். அங்கே, அவனது வாழ்க்கைப் பயணம் முடிவடைந்ததும், அவன் தனது முள்செடி மரத்தை மண்ணில் நடுகிறான். பிறகு இறக்கிறான். இயக்கம் முடிவடைகிறது. கல்லறைத் தோண்டுபவர்கள் தந்தை ஹாம்லெட்டையும் மகன் ஹாம்லெட்டையும் புதைக்கிறார்கள். இறுதியில், மரணத்தில் ஒரு மன்னனும் ஒரு இளவரசனும், பின்னணி இசையுடன். மேலும், கொலை செய்யப்பட்டு, காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டு, பலவீனமான மென்மையான இதயங்களால் கண்ணீர் சிந்தப்பட்டாலும், டேனியராக இருந்தாலும் சரி, டப்ளினராக இருந்தாலும் சரி, இறந்தவர்களுக்கான துக்கம் மட்டுமே அவர்கள் விவாகரத்து செய்ய மறுக்கும் ஒரே கணவன். உங்களுக்கு முடிவுரை பிடித்திருந்தால், அதை நீண்ட நேரம் பாருங்கள்: செழிப்புள்ள புரோஸ்பெரோ, வெகுமதி பெற்ற நல்ல மனிதன்; லிஸி, தாத்தாவின் அன்புக் கட்டி; மற்றும் மாமா ரிச்சி, கெட்டவன், கவித்துவ நீதியால் கெட்ட நீக்ரோக்கள் செல்லும் இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான். வலிமையான திரை. அவனது அகவுலகில் இருந்ததை, புறவுலகிலும் முடிந்தவரை உண்மையானதாக அவன் கண்டான். மேட்டர்லிங்க் கூறுகிறார்: சாக்ரடீஸ் இன்று தன் வீட்டை விட்டு வெளியேறினால், அந்த ஞானி தன் வீட்டு வாசலில் அமர்ந்திருப்பதைக் காண்பார்; யூதாஸ் இன்று இரவு புறப்பட்டால், அவனது காலடிகள் யூதாஸை நோக்கியே செல்லும். ஒவ்வொரு வாழ்க்கையும் பல நாட்களைக் கொண்டது, நாளுக்கு நாள். நாம் நமக்குள்ளேயே நடக்கிறோம்; வழியில் கொள்ளையர்கள், பேய்கள், இராட்சதர்கள், முதியவர்கள், இளைஞர்கள், மனைவிகள், விதவைகள், உடன் பிறந்தவர்கள் என அனைவரையும் சந்திக்கிறோம். ஆனால் எப்போதும் நம்மை நாமே சந்தித்துக் கொள்கிறோம். இவ்வுலகின் ஏட்டை எழுதி, அதை மோசமாக எழுதிய நாடக ஆசிரியர் (அவர் நமக்கு முதலில் ஒளியையும், இரண்டு நாட்கள் கழித்து சூரியனையும் கொடுத்தார்), எல்லாவற்றையும் உள்ளபடியே ஆளும் அதிபதி, அவரை மிகவும் ரோமானிய கத்தோலிக்கர்கள் 'டியோ போயா', அதாவது தூக்கிலிடும் கடவுள் என்று அழைக்கிறார்கள், அவர் சந்தேகமின்றி நம் அனைவருக்குள்ளும் எல்லாமுமாக இருக்கிறார்; குதிரைக்காரனாகவும் கசாப்புக் காரனாகவும், மேலும் அவர் ஒரு விபச்சாரியாகவும் மனைவியின் துரோகியாகவும் கூட இருந்திருப்பார், ஆனால் ஹாம்லெட்டால் முன்னறிவிக்கப்பட்ட சொர்க்கத்தின் திட்டத்தில், இனி திருமணங்கள் இல்லை, மகிமைப்படுத்தப்பட்ட மனிதன், ஒரு இருபாலின தேவதூதன், தனக்குத் தானே மனைவியாக இருக்கிறான்.

—யுரேகா!, பக் முல்லிகன் கூச்சலிட்டார். யுரேகா!

திடீரென்று மகிழ்ச்சியடைந்த அவர் துள்ளி எழுந்து, ஒரே பாய்ச்சலில் ஜான் எக்லிண்டனின் மேசையை அடைந்தார்.

—நான் எடுக்கலாமா? என்றார் அவர். ஆண்டவர் மல்கியிடம் பேசியிருக்கிறார்.

அவர் ஒரு காகிதத் துண்டில் கிறுக்கத் தொடங்கினார்.

வெளியே செல்லும் கவுண்டரிலிருந்து சில துண்டுகளை எடுத்துக்கொள்.

"திரு. பெஸ்ட், சாந்தமான, தூதுவர் கூறினார், "திருமணமானவர்களில், ஒருவரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் வாழ்வார்கள். மற்றவர்கள் அப்படியே இருக்கட்டும்."

திருமணமாகாத அவர், கலைகளில் பிரம்மச்சாரியான எக்லிண்டன் ஜோஹன்னஸைப் பார்த்துச் சிரித்தார்.

திருமணமாகாத, விருப்பமில்லாத, சூழ்ச்சிகளை அறியாத அவர்கள், இரவில் ஒவ்வொருவரும் 'தி டேமிங் ஆஃப் தி ஷ்ரூ'வின் தத்தமது மாறுபட்ட பதிப்பை விரல்களால் ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தனர்.

—"நீ ஒரு பிரமை," என்று ஜான் எக்லிண்டன் ஸ்டீபனிடம் கடுமையாகக் கூறினார். "ஒரு பிரெஞ்சு முக்கோணத்தைக் காட்டுவதற்காக எங்களை இவ்வளவு தூரம் அழைத்து வந்திருக்கிறாய். உன் சொந்தக் கோட்பாட்டை நீயே நம்புகிறாயா?"

—"இல்லை," என்று ஸ்டீபன் உடனடியாகக் கூறினான்.

—"நீ அதை எழுதப் போகிறாயா?" என்று திரு. பெஸ்ட் கேட்டார். "நீ அதை ஒரு உரையாடலாக மாற்ற வேண்டும், இல்லையா?"

வைல்ட் எழுதிய பிளேட்டோவின் உரையாடல்களைப் போல.

ஜான் எக்லெக்‌ஷன் இருமடங்கு புன்னகைத்தார்.

—"சரி, அப்படியென்றால்," என்றார் அவர், "நீங்களே அதை நம்பாததால், அதற்காக நீங்கள் ஏன் பணம் எதிர்பார்க்க வேண்டும் என்று எனக்குப் புரியவில்லை." ஹாம்லெட்டில் ஏதோ மர்மம் இருப்பதாக டௌடன் நம்புகிறார், ஆனால் அதற்கு மேல் எதுவும் சொல்ல மாட்டார். பைப்பர் பெர்லினில் சந்தித்தவரும், அந்த ரட்லாண்ட் கோட்பாட்டை உருவாக்கி வருபவருமான ஹெர் ப்ளைப்ட்ரூ, அந்த ரகசியம் ஸ்ட்ராட்ஃபோர்ட் நினைவுச்சின்னத்தில் மறைந்திருப்பதாக நம்புகிறார். அவர் தற்போதைய பிரபுவைச் சந்திக்கப் போகிறார் என்றும், அவருடைய மூதாதையர்தான் அந்த நாடகங்களை எழுதினார் என்பதை அவருக்கு நிரூபிக்கப் போகிறார் என்றும் பைப்பர் கூறுகிறார். அது பிரபுவுக்கு ஒரு ஆச்சரியமாக இருக்கும். ஆனால் அவர் தனது கோட்பாட்டை நம்புகிறார்.

நான் நம்புகிறேன், ஆண்டவரே, என் நம்பிக்கையின்மைக்கு உதவுங்கள். அதாவது, நான் நம்புவதற்கு உதவுங்கள் அல்லது நான் நம்பாமல் இருக்க உதவுங்கள்? நம்புவதற்கு யார் உதவுகிறார்கள்? அகங்காரம். யாரை நம்பாமல் இருக்க? வேறு ஆள்.

—"டானாவுக்குப் பங்களிப்பவர்களில் வெள்ளிக் காசுகளைக் கேட்கும் ஒரே நபர் நீங்கள்தான்." அப்படியானால், அடுத்த எண்ணைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. ஃபிரெட் ரயனுக்குப் பொருளாதாரம் பற்றிய ஒரு கட்டுரைக்கு இடம் வேண்டும்.

ஃபிரைட்ரின். அவன் எனக்கு இரண்டு வெள்ளிக் காசுகளைக் கொடுத்தான். இது உனக்கு உதவும். பொருளாதாரம்.

—ஒரு கினிக்கு, இந்த நேர்காணலை நீ வெளியிடலாம், என்றான் ஸ்டீஃபன்.

பக் முல்லிகன் சிரித்துக்கொண்டே கிறுக்கிக்கொண்டிருந்ததிலிருந்து எழுந்து, சிரித்துக்கொண்டே, பின்னர் தேன் தடவிய வன்மத்துடன் தீவிரமாகக் கூறினான்:

—மெக்லென்பர்க் தெருவின் மேல் பகுதியில் உள்ள கவிஞர் கின்ச்சின் கோடைக்கால இல்லத்திற்கு நான் சென்றேன். அங்கே அவர், 'சும்மா கான்ட்ரா ஜென்டைல்ஸ்' என்ற நூலை ஆழ்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்தார். அவருடன், கொனோரியா நோயால் பாதிக்கப்பட்ட இரண்டு பெண்களான, ஃப்ரெஷ் நெல்லி மற்றும் நிலக்கரித் துறைமுகத்தின் விலைமகளான ரோசாலி ஆகியோரும் இருந்தனர்.

அவன் அங்கிருந்து விலகினான்.

—வா, கின்ச். வா, பறவைகளின் அலைந்து திரியும் ஏங்கஸ்.

வா, கின்ச், நாங்கள் விட்டுச்சென்ற அனைத்தையும் நீ தின்றுவிட்டாய். சரி. உன் மீதங்களையும் கழிவுகளையும் நான் உனக்குப் பரிமாறுவேன்.

ஸ்டீஃபன் எழுந்தான்.

வாழ்க்கை என்பது பல நாட்கள். இது முடிவுக்கு வரும்.

—இன்று இரவு உங்களைப் பார்ப்போம், என்றான் ஜான் எக்லிண்டன். மலாக்கி முல்லிகன் அங்கே இருக்க வேண்டும் என்று நோட்ரே அமி மூர் கூறுகிறார்.

பக் முல்லிகன் தனது ஸ்லிப்பையும் பனாமாவையும் பகட்டாகக் காட்டினார்.

—மிசியே மூர், அயர்லாந்து இளைஞர்களுக்கு பிரெஞ்சு இலக்கியம் கற்பிக்கும் விரிவுரையாளர், என்றார் அவர். நான் அங்கே வருகிறேன். வா, கின்ச், கவிஞர்களுக்கு மது தேவைப்படுகிறது. உன்னால் நேராக நடக்க முடிகிறதா?

சிரித்துக்கொண்டே அவர்…

பதினொரு மணி வரை குடிப்போம். ஐரிஷ் இரவு நேர கேளிக்கை.

மந்தமானவன்…

ஸ்டீபன் ஒரு மந்தமானவனைப் பின்தொடர்ந்தான்…

ஒரு நாள் தேசிய நூலகத்தில் நாங்கள் விவாதித்தோம். ஷேக்ஸ்பியர் பற்றி. அவன் திரும்பிச் சென்றதும் நான் அவனைப் பின்தொடர்ந்தேன். அவனுக்கு எரிச்சலூட்டினேன்.

ஸ்டீபன், முதலில் வாழ்த்துக் கூறி, பின் சோர்வடைந்து, அந்த மந்தமான கோமாளியைப் பின்தொடர்ந்தான். நேர்த்தியாகச் சீவப்பட்ட, புதிதாக முடி திருத்தப்பட்ட தலை கொண்ட அவன், வளைவுக்கூரையுள்ள அந்த அறையிலிருந்து வெளியேறி, சிந்தனைகளற்ற, கண்களைக் கூசச் செய்யும் பகல் வெளிச்சத்திற்குள் சென்றான்.

நான் என்ன கற்றுக்கொண்டேன்? அவர்களைப் பற்றி? என்னைப் பற்றி?

இப்போது ஹெய்ன்ஸைப் போல நடப்போம்.

வாசகர்களுக்கான அறை. வாசகர்கள் பதிவேட்டில், கேஷல் பாயில் ஓ'கானர் ஃபிட்ஸ்மாரிஸ் டிஸ்டால் ஃபாரெல் தனது நீண்ட பெயர்களைப் பதிவு செய்கிறான். ஒரு கேள்வி: ஹேம்லெட் பைத்தியமா? ஒரு குவாக்கர் மதத்தவர், ஒரு இளம் பாதிரியாருடன் புத்தகங்கள் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்.

—ஓ, தயவுசெய்து செய்யுங்கள் ஐயா… எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்…

பக் முல்லிகன் தனக்குள்ளேயே மகிழ்ந்து, முணுமுணுத்தபடி, தலையை அசைத்துக்கொண்டான்:

—மகிழ்ச்சியான பின்புறம்.

சுழல் கதவு.

அதுவா?… நீல நிற ரிப்பன் கட்டிய தொப்பி… சும்மா ஏதோ எழுதிக்கொண்டிருக்கிறான்… என்ன? பார்த்தானா?…

வளைந்த கைப்பிடிச் சுவர்; மென்மையாக நகரும் மின்சியஸ்.

பனாமா தொப்பி அணிந்த பக் முல்லிகன், தாளகதியில் அடிமேல் அடி வைத்து, பாடிக்கொண்டே சென்றான்:

ஜான் எக்லிண்டன், என் அன்பே ஜான்,

ஏன் நீ ஒரு மனைவியை மணம் முடிக்க மறுக்கிறாய்?

அவன் காற்றில் ஏதோ உளறினான்:

—ஓ, தாடை இல்லாத சீனன்! சின் சான் எக் லின் டான். ஹெய்ன்ஸும் நானும் அவர்களின் நாடக அரங்குக்குச் சென்றோம், அந்த பிளம்பர்ஸ் ஹாலுக்கு. கிரேக்கர்களைப் போலவோ அல்லது எம். மேட்டர்லிங்க் போலவோ, நம் நாட்டு நாடகக் கலைஞர்கள் ஐரோப்பாவிற்காக ஒரு புதிய கலையை உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அபே தியேட்டர்! துறவிகளின் வியர்வை வாடை வீசுகிறது.

அவன் வெறுமையாகத் துப்பினான்.

மறந்துவிட்டான்: லூசி அவனுக்குக் கொடுத்த அடி உதைகளை அவன் மறக்கவில்லை. ‘முப்பது வயதுப் பெண்’ (femme de trente ans) நாவலை விட்டுவிட்டான். பிறகு ஏன் வேறு குழந்தைகள் பிறக்கவில்லை? அவனுடைய முதல் குழந்தை ஒரு பெண்ணா?

பின்னுரை. திரும்பிப் போ.

அந்தக் கடுகடுப்பான தனிமையாளர் இன்னும் அங்கேதான் இருக்கிறார் (அவர் விரும்பியதை அடைந்துவிட்டார்) மற்றும் அந்த சாந்தமான சிறுவன், இன்பத்தின் அடிமை, ஃபெடோவின் விளையாட்டுப் பொருளாகக்கூடிய பொன்னிற முடி.

ஏ... நான் சும்மா... விரும்பினேன்... மறந்துவிட்டேன்... அவன்...

—லாங்வொர்த்தும் மெக்கர்டி அட்கின்சனும் அங்கே இருந்தார்கள்...

பக் முல்லிகன் கம்பீரமாக நடந்து, பாடினான்:

நான் சுற்றுப்புறத்தின் கூக்குரலைக் கேட்பதே இல்லை

நான் ஒருவனைக் கடந்து செல்லும்போது அவன் பேசுவதையும் கேட்பதில்லை

என் எண்ணங்கள் ஓடத் தொடங்குகின்றன

எஃப். மெக்கர்டி அட்கின்சனைப் பற்றி,

அதே மரக்கால் உடையவன்

மற்றும் அந்தத் தந்திரக்கார அயோக்கியன்

தன் தாகத்தைத் தணிக்கத் துணியாதவன்,

தாடையற்ற வாய் உடைய மேகி.

பூமியில் திருமணம் செய்யப் பயந்து

அவர்கள் தங்களால் முடிந்தவரை சுயஇன்பம் செய்தார்கள்.

தொடர்ந்து கேலி செய். உன்னை நீயே அறிந்துகொள்.

எனக்குக் கீழே நின்றுகொண்டு, ஒரு வினாடி வினா நடத்துபவன் என்னைப் பார்க்கிறான். நான் நின்றேன்.

—"சோகமான வேடதாரி," பக் முல்லிகன் முனகினான். "இயற்கையைப் போல இருப்பதற்காக சிங் கருப்பு உடை அணிவதை நிறுத்திவிட்டான். காகங்கள், பாதிரியார்கள் மற்றும் ஆங்கில நிலக்கரி மட்டுமே கருப்பு."

அவன் உதடுகளில் ஒரு சிரிப்பு தத்தித் தத்தி வந்தது.

—"அந்தக் கிழட்டு கிரிகரியைப் பற்றி நீ எழுதிய பிறகு, லாங்வொர்த் படுமோசமாக நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறாள்," என்றான் அவன். "ஓ, நீ ஒரு விசாரணை மனப்பான்மை கொண்ட குடிகார யூத ஜேசுவேடா! அவள் உனக்கு பத்திரிகையில் ஒரு வேலையை வாங்கித் தருகிறாள், பிறகு நீயோ போய் அவளுடைய உளறல்களை இயேசுவிடம் பழிபோடுகிறாய். உன்னால் யீட்ஸின் பாணியைக் கையாள முடியாதா?"

அவன் தரையைத் துடைத்தவாறே, நேர்த்தியான கைகளை அசைத்தபடி பாடிக்கொண்டே மேலும் கீழிறங்கிச் சென்றான்:

—"என் காலத்தில் நம் நாட்டிலிருந்து வெளிவந்த மிக அழகான புத்தகம் இது. ஹோமர் நினைவுக்கு வருகிறார்."

அவன் படிக்கட்டின் அடியில் நின்றான்.

—"வேடதாரிகளுக்காக ஒரு நாடகத்தை நான் உருவாக்கியுள்ளேன்," என்று அவன் கம்பீரமாகச் சொன்னான்.

தூண்களைக் கொண்ட மூரிஷ் மண்டபம், நிழல்கள் பின்னிப் பிணைந்திருந்தன. சுட்டெண்களின் மூடிகளுடன் கூடிய ஒன்பது ஆண்களின் மோரிஸ் ஆட்டம் மறைந்துவிட்டது.

பக் முல்லிகன் இனிமையான, மாறுபட்ட குரல்களில் தனது பலகையில் இருந்ததை வாசித்தான்:

ஒவ்வொரு மனிதனும் அவனது சொந்த மனைவி

அல்லது

கையில் ஒரு தேனிலவு

(மூன்று உச்சக்கட்ட இன்பங்களில் விரியும் ஒரு தேசிய ஒழுக்கக்கேடு)

எழுதியவர்:

பாலோக்கி முல்லிகன்

அவன் ஸ்டீபனைப் பார்த்து, ஒரு குறும்புத்தனமான புன்னகையுடன் கூறினான்:

—இந்த வேடம் , எனக்கு அச்சமாக இருக்கிறது, இது மிக மெலிதான ஒன்றுதான். ஆனால் கவனி.

அவன் வாசித்தான், அழுத்தமான தொனியில்:

—கதாபாத்திரங்கள்:

டோபி டோஸ்டாஃப் (சீர்குலைந்த ஒரு போலந்துக்காரன்).

கிராப் (ஒரு வழிப்பறிக் கொள்ளையன்).

மெடிக்கல் டிக்

}

மற்றும் (ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய்).

மெடிக்கல் டேவி

மதர் குரோகன் (தண்ணீர் சுமப்பவள்).

ஃப்ரெஷ் நெல்லி

மற்றும்

ரோசாலி (நிலக்கரித் துறைமுக விபச்சாரி)

அவன் சிரித்தான், தலையை முன்னும் பின்னும் அசைத்தபடி நடந்து சென்றான்; அவனுக்குப் பின்னால் ஸ்டீபன் வந்தான். அவன் நிழல்களை—மனித ஆன்மாக்களை—நோக்கி மகிழ்ச்சியுடன் கூறினான்:

—ஓ, கேம்டன் ஹாலில் அந்த இரவு! அயர்லாந்தின் புதல்வியர், நீ மல்பெரி நிறத்திலும், பல வண்ணங்களிலும், குவியல் குவியலாகவும் வாந்தி எடுத்துக்கிடந்த இடத்தைத் தாண்டிச் செல்ல, தங்கள் பாவாடைகளைத் தூக்க வேண்டியிருந்தது!

—அயர்லாந்தின் மிக அப்பாவி மகன் நீதான், ஸ்டீபன் சொன்னான், உனக்காகத்தான் அவர்கள் தங்கள் பாவாடைகளைத் தூக்க வேண்டியிருந்தது.

வாசற்படியைக் கடக்க முற்பட்டபோது, ​​பின்னால் யாரோ வருவதை உணர்ந்து, அவன் ஒதுங்கி நின்றான்.

பிரிவு. தருணம் இதுவே. அப்படியென்றால் எங்கே? சாக்ரடீஸ் இன்று தன் வீட்டை விட்டு வெளியேறினால், யூதாஸ் இன்று இரவு வெளியே சென்றால்... ஏன்? காலத்தின் போக்கில், தவிர்க்க முடியாமல் நான் சென்றடைய வேண்டிய இடம் அது—வெளியின் ஏதோ ஒரு புள்ளியில் காத்திருக்கிறது.

எனது விருப்பம்: எனக்கு எதிராக நிற்கும் அவனது விருப்பம். இடையில் கடல்கள்.

ஒரு மனிதன் அவர்களுக்கு நடுவே கடந்து சென்றான், தலைவணங்கி, வாழ்த்து தெரிவித்தான்.

—மீண்டும் ஒருமுறை இனிய நாள் அமையட்டும், பக் முல்லிகன் கூறினான்.

முகப்பு மண்டபம்.

இங்கேதான் நான் பறவைகளை வைத்து சகுனம் பார்த்தேன். பறவைகளின் ஏங்கஸ் (Ængus). அவை வருகின்றன, போகின்றன. நேற்று இரவு நான் பறந்தேன். மிக எளிதாகப் பறந்தேன். மக்கள் வியந்தனர். பிறகு விபச்சாரிகளின் வீதி. அவன் என்னிடம் ஒரு மெலன் பழத்தை நீட்டினான். உள்ளே வா. நீயே பார்ப்பாய்.

—அலைந்து திரியும் யூதன், பக் முல்லிகன் ஒரு கோமாளியின் வியப்புடன் கிசுகிசுத்தான். அவன் கண்களைக் கவனித்தாயா? உன்னைப் பார்த்து காமத்துடன் உற்று நோக்கினான். 'முதிய மாலுமியே, உன்னைக் கண்டு அஞ்சுகிறேன்.' ஓ, கின்ச், நீ ஆபத்தில் இருக்கிறாய். உனக்கு ஒரு பாதுகாப்பு கவசம் (breechpad) தேவைப்படும் போலிருக்கிறதே!

ஆக்ஸ்ஃபோர்டின் பாணியில்.

பகல் நேரம். பாலத்தின் வளைவுக்கு மேலே தள்ளுவண்டிச் சக்கரம் போன்ற சூரியன்.

அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு கருமையான உருவம் சென்றது. சிறுத்தையைப் போன்ற நடையுடன், கீழே இறங்கி, நுழைவாயில் வழியாக, கோட்டை வாயில் கதவின் கூர்முனைகளுக்குக் கீழே மறைந்தது.

அவர்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர். தொடர்ந்து என்னைப் புண்படுத்துங்கள். பேசிச் செல்லுங்கள்.

கில்டேர் தெருவில் இருந்த வீடுகளின் மூலைகளை மென்மையான காற்று வருடியது. பறவைகள் இல்லை. வீடுகளின் கூரைகளிலிருந்து மெல்லிய புகைக் கோடுகள் மேலெழுந்தன; அவை மென்மையாகப் படர்ந்து, ஒரு மென் காற்றோட்டத்தில் மெல்ல அலைந்து சென்றன.

போராடுவதை நிறுத்துங்கள். சிம்பெலைனின் ட்ரூயிட் பூசாரிகளின் அமைதி, புனிதச் சடங்குகளின் மர்மம் நிறைந்த அமைதி; பரந்த பூமியே ஒரு பலிபீடமாக மாறியது.

தெய்வங்களைப் போற்றுவோம்;

நமது புனிதமான பலிபீடங்களிலிருந்து எழும் புகைக் கோடுகள்,

அவற்றின் நாசித்துவாரங்களைச் சென்றடையட்டும்.