98. ஜான் எம். மர்ரி (John M. Murry), விமர்சனம்,

 98. ஜான் எம். மர்ரி (John M. Murry), விமர்சனம்,
நேஷன் & அதீனியம் (Nation & Athenaeum)
22 ஏப்ரல் 1922, xxxi, 124-5
திரு. ஜாய்ஸின் மிகச்சிறந்த படைப்பான 'யுலிஸஸ்' (Ulysses) குறித்த ஒரு வழக்கமான மதிப்பீட்டு வாசகம் ஒரு பிரெஞ்சு விமர்சகரால் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. "இந்தப் புத்தகத்தின் மூலம், அயர்லாந்து ஐரோப்பிய உயர்தர இலக்கிய உலகில் ஒரு பரபரப்பான மறுபிரவேசத்தைச் செய்கிறது" என்று எம். வலேரி லார்பாட் (M. Valery Larbaud) கூறுகிறார். [எண் 118-ஐப் பார்க்கவும்.] அந்த கடைசி மூன்று சொற்களுக்கு என்ன பொருள் என்பது லார்பாட் அவர்களுக்கே தெரியுமா என்று நமக்குத் தெரியவில்லை. ஒரு வாசகம் வெற்றிபெற அது எளிதில் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக இருக்க வேண்டியதில்லை; இந்த அறிவிப்பின் எதிரொலிகளை நாம் ஏற்கனவே கேட்கிறோம். 'யுலிஸஸ்' எப்படியோ ஐரோப்பியத் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது; மற்றவை அப்படி இல்லை.

சரி, சரி. 'யுலிஸஸ்' பல பரிமாணங்களைக் கொண்டது: இது மிகப் பெரியது, வாசிப்பதற்கு கடினமானது, கிடைப்பதற்குக் அரிதானது, இதுவரை எழுதப்பட்ட வேறு எந்தப் புத்தகத்தையும் போன்றதல்ல, பொறுமை உள்ளவர்களுக்கு (அவர்களுக்கு அது அவசியம் தேவை) இது மிகுந்த சுவாரஸ்யத்தை அளிக்கிறது, மேலும் இது தீவிரமான ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு மனிதனின் படைப்பு. ஆனால் ஐரோப்பியத் தன்மையா? அதை விவரிக்கப் பயன்படுத்தக்கூடிய கடைசிச் சொல் அதுவாகத்தான் இருக்கும் என்று நாம் நினைத்திருப்போம். உண்மையில், அதை வரையறுக்க முயலும்போது, ​​நாம் எந்தப் பாதையில் சென்றாலும், அது ஐரோப்பியத் தன்மை அற்றது என்ற கருத்தாக்கத்திற்கே மீண்டும் மீண்டும் வருகிறோம். அதற்காக அது குறைவான முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று அர்த்தமல்ல. உதாரணமாக, 'தி பிரதர்ஸ் கரமசோவ்' (The Brothers Karamazov) ஐரோப்பியத் தன்மை கொண்டதல்ல; அதில் உள்ள ஐரோப்பியர் அல்லாத கூறுகளாலேயே அது ஒரு மகத்தான படைப்பாகத் திகழ்கிறது. 'யுலிஸஸ்' ஒருவேளை 'கரமசோவ்'-ஐ விடவும் குறைவான ஐரோப்பியத் தன்மையையே கொண்டிருக்கலாம்.
[இங்கு விமர்சகர் 'ஐரோப்பிய' படைப்பு என்றால் என்ன என்பதை நிறுவுகிறார்: ஐரோப்பாவின் சமூக மரபை அங்கீகரித்து அதற்கு அடிபணிவதே அது.]
திரு. ஜாய்ஸ் இவை எதையும் செய்வதில்லை. அவர் தீவிரமான தனிநலவாதி (individualist). அவர் எந்தவொரு சமூக ஒழுக்கநெறியையும் அங்கீகரிப்பதில்லை; தான் எதை எழுத வேண்டும் அல்லது எழுதக்கூடாது என்பதைத் தீர்மானிக்கும் சமூக ஒழுக்கநெறியின் உரிமையை அவர் முற்றிலுமாக நிராகரிக்கிறார். அவர் உச்சகட்ட சுய-மையக் கிளர்ச்சியாளர், மிக உயர்ந்த நிலையில் உள்ள ஒரு தனித்துவமான சிந்தனையாளர். ஐரோப்பியரா! அவர் ஒரு குண்டை ஏந்திய மனிதர்; ஐரோப்பாவின் எஞ்சியிருக்கும் பகுதியையே வானத்தில் தூக்கி வீசக்கூடியவர். ஆனால் அவர் மிகவும் தனித்துவமானவர் என்பதால், அந்த குண்டு எப்போது வெடித்தது என்பது மிகச் சிலருக்கே தெரியும். அவருக்கு ஏதேனும் சமூக நோக்கம் இருப்பதாகக் கொண்டால், அது முற்றிலும் 'அராஜக' (anarchic) ​​தன்மையுடையது. ஆனால் ஒரு வெற்றிகரமான அராஜகவாதியாக இருக்க, நீங்கள் சமூகத்தின் புரிதலுக்கு உட்பட்டே செயல்பட வேண்டும். சாதாரண மனிதர்களின் கால அட்டவணைகளையும் மொழியையும் நீங்கள் பயன்படுத்த வேண்டியிருக்கும். தனது அராஜகப் போக்கின் தீவிரத்தன்மையால், திரு. ஜாய்ஸ் தன்னைச் சமூகத்திற்குத் தீங்கற்றவராக மாற்றிக்கொள்கிறார். அவரது தாக்கத்தைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டிய அவசியமே இல்லை. சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி அவருக்குச் சில தாக்கங்கள் இருக்கும்; ஆனால் அவை ஒரு குறிப்பிட்ட திசையில் மட்டுமே செலுத்தப்படும். 'யுலிஸஸ்' (Ulysses) நூலைப் படிக்கும் அளவுக்கு வலிமையான அறிவுத்திறன் கொண்ட ஒருவரின் சிந்தனை, அதனால் திசைமாறிப் போய்விடாது.
அத்தகைய ஒருவருக்கு, 'யுலிஸஸ்'-ன் தாக்கம் மிகச் சிறந்ததாகவே அமையக்கூடும். ஏனெனில், இந்த அற்புதமான நூலின் உந்துசக்தியானது, அடக்கி வைக்கப்பட்ட உணர்வுகளின் மிகப்பெரிய மற்றும் முன்னெப்போதும் இல்லாத விடுதலையாகும்... 'யுலிஸஸ்' என்பது அடிப்படையில் (வேறு பல விஷயங்கள் அதில் இருந்தாலும்) ஒரு மிகப்பெரிய, வியக்கத்தக்க சுய-வேதனை அல்லது சுய-சித்திரவதை ஆகும்; அதாவது, ஒரு மேதை ஆனால் பாதி மனநலம் குன்றிய நிலையில் இருந்த ஒருவர், தனது உடலோடு உடலாக ஊறிப்போன தளைகளையும் கட்டுப்பாடுகளையும் தன்னைவிட்டே கிழித்தெறியும் செயல் அது. அதை வாசிப்பவர்கள் அந்தப் பிரதிநிதித்துவத் தியாகத்தின் (vicarious sacrifice) மூலம் பயனடைவார்கள்.
ஆனால் ஐரோப்பியர்களுக்குக் கட்டுப்பாடுகளும் தளைகளும் அவசியமானவை. 'யுலிஸஸ்' நூலாசிரியரை ஒடுக்கிய அந்தத் தீவிரமான கட்டுப்பாடுகள் அல்ல (அவரது அராஜகத்தின் வெடிப்புத்தன்மை, அவர் மீது சுமத்தப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளின் இறுக்கத்திற்கு நேரடி விகிதாச்சாரத்தில் இருந்தது); மாறாக, சில பொதுவான கட்டுப்பாடுகள் தேவை. கட்டுப்பாடுகளின் அவசியத்தை உணர்ந்து, அவற்றைச் சிறந்த மனப்பான்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்பவரே சிறந்த ஐரோப்பியர் ஆவார். திரு. ஜாய்ஸின் புத்தகம், மற்றவர்களுக்குத் தாங்கள் தாண்டக்கூடாத எல்லைகளை உணர்த்தும் ஒரு குறியீடாக அமையக்கூடும். உயிர்ச்சக்தியை அழிக்கும் வகையிலான தளைகளிலிருந்து விடுபடவும், அதே வேளையில் நாகரிகத்திற்கும் ஒருவேளை கலைக்கே கூட அடிப்படையாக அமையும் கட்டுப்பாடுகளை எளிதாக ஏற்றுக்கொள்ளவும் இது அவர்களுக்கு உதவக்கூடும். ஏனெனில், நாகரிகத்தின் சமூக ஒழுக்கநெறிகளுக்கு எதிராகத் திரு. ஜாய்ஸ் எவ்வாறு கிளர்ச்சி செய்கிறாரோ, அதேபோல நாகரிகமடைந்த கலையின் தெளிவு மற்றும் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் தன்மைக்கு எதிராகவும் அவர் கிளர்ச்சி செய்கிறார்.
...ஆயினும், நாம் அந்த முக்கியக் கேள்வியைக் கேட்டால்: 'யுலிஸஸ்' என்பது ஒரு தனிப்பட்ட உணர்வுநிலையின் வழியாக வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கிறதா? - அதற்கான பதிலில் எந்தச் சந்தேகமும் இருக்க முடியாது. அது அப்படித்தான். அது ஒரு தனித்துவமான, சிக்கலான உணர்வுநிலையின் வழியாக வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கிறது. இந்தச் சிந்தனை ஓட்டம் மூன்று மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு நாளாகச் செறிவூட்டப்பட்டு வடிவம் பெறுகிறது: ஸ்டீபன் டெடாலஸ் ('Portrait of the Artist as a Young Man' நாவலின் நாயகன்), டப்ளினில் விளம்பர முகவராகப் பணியாற்றும் ஹங்கேரிய யூத வம்சாவளியைச் சேர்ந்த லியோபோல்ட் ப்ளூம், மற்றும் ப்ளூமின் மனைவி மரியன். 1904-ஆம் ஆண்டு டப்ளினில் ஒரு வசந்த கால நாளில், அவர்கள் விழித்தெழுவது முதல் உறங்கும் வரை அந்த மனிதர்களின் (அவர்கள் நிஜமானவர்களோ அல்லது கற்பனைப் பாத்திரங்களோ) அனைத்து எண்ணங்களும் அனுபவங்களும் திரு. ஜாய்ஸால் ஏதோ ஒரு வகையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்று கூறலாம்; அவர்களின் விழிப்புணர்வு சார்ந்த எண்ணங்கள் மட்டுமல்ல—அவர்களின் விழிப்புணர்வு நிலைகள் மிகவும் மாறுபட்டவை—அவர்களின் உணர்வுநிலையின் நுட்பமான விளிம்புகள் வரை அனைத்தும் இதில் அடங்கும்... நடைமுறை எதார்த்தத்திற்கும் உள்ளுணர்வு உந்துதல்களுக்கும் இடையிலான துயரமான முரண்பாடு குடிகொண்டிருக்கும் ஒரு உலகில், நகைச்சுவை உணர்வின் (vis comica) திடீர் எழுச்சியாக வெளிப்படும் இந்த அதீத நகைச்சுவைத்தன்மை ஒரு மிகப்பெரிய சாதனையாகும். இது திரு. ஜாய்ஸின் நூலின் உயிர்நாடியாகத் திகழ்கிறது; இதில் பொதிந்துள்ள வாழ்வின் தீவிரத்தன்மை, அந்த நூல் முழுமைக்கும் உயிரூட்டப் போதுமானதாக உள்ளது.
மேலும், அந்த நூலின் பெரும்பகுதிக்கு அத்தகைய உயிரூட்டல் தேவைப்படுகிறது. 'அளவுக்கு மிஞ்சிய தன்மை' (nimiety) அல்லது 'அதிகப்படியான தன்மை' எனும் சாபம் இந்நூலின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பின் மீதும் நிழலாடுகிறது. திரு. ஜாய்ஸ் இதற்காக ஒரு அதீத முயற்சியை...அவர் தனது முழு உணர்வையும் அதில் கொட்டியுள்ளார்... ஒரு பகுதியில், ஆங்கில உரைநடையின் பரிணாம வளர்ச்சியை—ஆங்கிலோ-சாக்சன் காலத்து வரலாற்றுக்குறிப்புகள் முதல் நவீன அமெரிக்கப் பேச்சுவழக்கு வரை—பல்வேறு நையாண்டி வடிவங்களில் விவரிக்கும் அளவுக்கு அவர் சென்றுள்ளார். கூர்மையான மதியூகம் கொண்ட ஒருவர் ஆங்கில மொழியைக் கொண்டு செய்யக்கூடிய அனைத்து வித்தைகளும்—திரு. ஜாய்ஸ் வருவதற்கு முன் கற்பனை கூட செய்து பார்க்க முடியாத சில வித்தைகளும் கூட—அவரது புத்தகத்தின் ஏதோ ஒரு இடத்தில் கையாளப்பட்டுள்ளன. மிக நுட்பமான நவீன சிந்தனையாளர் ஒருவரால் சிந்திக்கக்கூடிய ஒவ்வொரு எண்ணமும், அதன் அடர்த்தியான மற்றும் புரிந்துகொள்ளக் கடினமான பகுதிகளுக்குள் எங்கோ மறைந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. ஏறக்குறைய இரண்டு வாரங்களாக 'யுலிஸஸ்' (Ulysses) நூலை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள நாங்கள் எங்களால் இயன்றவரை முயன்றோம்; ஆனாலும், அதில் கூறப்பட்ட விஷயத்தை மட்டுமல்லாமல், அது கூறப்பட்டதற்கான நோக்கத்தையும் சேர்த்துப் புரிந்துகொள்வது என்று பார்த்தால், அதில் நான்கில் ஒரு பங்கிற்கு மேல் எங்களுக்குப் புரிந்திருக்கிறது என்று சொல்லவே நாங்கள் தயங்குகிறோம்.
எனவே, எங்களின் எதிர்மறையான கருத்துக்கள் தற்காலிகமானவை என்றும், முழுமையான தெளிவு கிடைக்கும்போது அதன் இருண்ட பகுதிகள் விளக்கமடையும் என்றும் கூறலாம். அது சாத்தியமே. ஆனால், எங்கள் வாழ்நாள் முழுவதையும் 'யுலிஸஸ்' நூலுடனேயே கழிக்க முடியாது... 'யுலிஸஸ்' நூலில், விவரங்களின் மிகுதியால் அதன் சூழல் அல்லது மையக் கருத்தை நாம் மீண்டும் மீண்டும் இழக்கிறோம். இதன் அளவு பாதியாக இருந்திருந்தால், இதன் வீச்சு இருமடங்காக இருந்திருக்கக்கூடும். ஆனால் அப்படிச் செய்திருந்தால், திரு. ஜாய்ஸால் தனது மனத்தடைகளை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியிருக்க முடியாமல் போயிருக்கலாம்.

அந்த நோக்கமே திரு. ஜாய்ஸின் படைப்பைத் தீர்மானித்ததாகத் தோன்றுகிறது என்பதை நாங்கள் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறோம். 'யுலிஸஸ்' ஒரு வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளது—அது ஒரு நுட்பமான வடிவம்—ஆனால் அந்த வடிவம், அளவுக்கு அதிகமான உள்ளடக்கத்தின் சுமையைத் தாங்கும் அளவுக்கு வலிமையானதாக இல்லை; அல்லது திரு. ஜாய்ஸ் தனது சொந்த ஒழுங்கின்மைக்கு (anarchy) அந்த வடிவத்தையே பலியாக்குவதைத் தடுக்கும் அளவுக்குப் போதுமானதாக இல்லை. 'உலக அழிவு குறித்த சிந்தனையை' (Weltvernichtungsidee) வெளிப்படுத்தும் முறைகளில் ஒருவர் மிகவும் பழமைவாதியாக இருக்க முடியாது. திரு. ஜாய்ஸ் தனது மேதமையை ஒரு 'ஹிப்போகிரிஃப்' (hippogriff - கற்பனையான சிறகுள்ள குதிரை) போலக் கையாள வேண்டும். ஒருவேளை அவர் அதைச் சங்கிலிக் கயிற்றால் (chain-cable) கட்டுப்படுத்தியிருந்தால், அது ஒரு பிரம்மாண்டமான குதிரையாக இருந்திருக்கும்—ஆனால் அது ஒரு ஐரோப்பியக் குதிரையாக இருந்திருக்காது. அது ஒருபோதும் சாத்தியமில்லை!
ஐரோப்பியர்களின் காலம் முடிந்துவிட்டதா என்பது வேறு கேள்வி.